← Κύπρος

Constant Finance Ltd ν. BORETA LIMITED κ.α., Αγ. Αρ. 4135/09, 11 Οκτωβρίου 2011

Constant Finance Ltd ν. BORETA LIMITED κ.α., Αγ. Αρ. 4135/09, 11 Οκτωβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A385 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Παρπαρίνου, Π.Ε.Δ. Αγ. Αρ. 4135/09 ΜΕΤΑΞΥ:- Constant Finance Ltd ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ - και -

  1. BORETA LIMITED
  2. ALFA BANK UKRAINE
  3. ABACUS (CYPRUS) LIMITED
  4. ΣΩΤΗΡΑΚΗ ΚΟΥΠΕΠΙΔΗ
  5. ΣΤΕΛΛΑ ΡΑΟΥΝΑ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ---------------------------- Ημερομηνία: 11 Οκτωβρίου 2011 Αίτηση ημερ. 9.6.11 Για Αιτητές-Εναγόμενους: κ. Γ. Χριστοδούλου Για Καθ΄ ης η Αίτηση-Ενάγουσα: κ. Μ. Κυπριανού ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Με την υπό εξέταση αίτηση οι Εναγόμενες-Αιτήτριες 1-5 αιτούνται διατάγματος τροποποίησης της Υπεράσπισης ώστε να προστεθεί στην παράγρ. 16 η ακόλουθη υποπαράγραφος με αρ. 16(γ):- «16(γ) Κατά ή περί την 29 Σεπτεμβρίου 2010 εξεδόθηκε απόφαση από το Chamber of Commerce and Industry of the Russian Federation με την οποία διατάσσεται η Ενάγουσα να καταβάλει το ποσό των $12.669.678,63 σεντς στην Ενάγουσα ως ποσό οφειλόμενο δυνάμει του Master Agreement" Η αίτηση στον κορμό της αναφέρει ότι τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται αναφέρονται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του Χρύσανθου Χρυσάνθου από τη Λευκωσία και στο φάκελο της παρούσης αγωγής. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αναφέρει όντως Χρύσανθο Χρυσάνθου, πλην όμως διεγράφη και ανεγράφει Νικόλας Κυπραίος με δύο μονογραφές με αποτέλεσμα πλέον να υπογράφεται από τον Νικόλα Κυπραίο αφού διεγράφη και στο κάτω δεξιό μέρος το όνομα του Χρύσανθου Χρυσάνθου ως του προσώπου που προέβη στην ένορκη δήλωση. Στην ένορκη δήλωση αναφέρεται από τον κ. Κυπραίο ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Παπαφιλίππου που είναι δικηγόροι των Αιτητών, είναι εξουσιοδοτημένος και γνώστης των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Στις 29.9.10, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση, εξεδόθη απόφαση από το Chamber of Commerce and Industry of the Russian Federation με την οποία διατάσσεται η Ενάγουσα να καταβάλει το ποσό των $12.669.678,63 σεντ στην Ενάγουσα ως ποσό οφειλόμενο δυνάμει του Master Agreement και αναφέρει ότι επισυνάπτει την απόφαση ως τεκμ.
  6. Είναι ουσιαστικής σημασίας για την υπόθεση σύμφωνα με τον ομνύων το πιο πάνω γεγονός το οποίο επεσυνέβη μεταγενέστερα της καταχώρησης της Έκθεσης Υπεράσπισης και ως εκ τούτου δεν ήταν δυνατό να δικογραφηθεί σ΄ αυτήν. Περαιτέρω αναφέρει ότι η Ενάγουσα ουδεμία ζημιά θα υποστεί συνεπεία της τροποποίησης η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή των εξόδων και προβάλλει ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Να σημειωθεί ότι στην ένορκη δήλωση του δεν επισυνάπτεται η απόφαση ως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του κ. Κυπραίου. Η άλλη πλευρά καταχώρησε ένσταση όπου προβάλλονται συνολικά εννέα λόγοι ένστασης. Αυτοί είναι οι ακόλουθοι:- "
  7. Κατά παράβαση των θεσμών πολιτικής δικονομίας η αίτηση για τροποποίηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση αφού ενώ σε αυτήν αναφέρεται ότι συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Χρύσανθου Χρύσανθου ουδεμία τέτοια ένορκη δήλωση τη συνοδεύει.
  8. Διαζευκτικά του πιο πάνω στην ένορκη δήλωση του Νικόλα Κυπραίου που συνοδεύει την αίτηση ουδεμία εξήγηση δίδεται αναφορικά με την αναγκαιότητα τροποποίησης της Έκθεσης Υπεράσπισης με τον τρόπο που επιδιώκεται από τους αιτητές.
  9. Υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης αφού η αναφερόμενη απόφαση του Chamber of Commerce and Industry of the Russian Federation εξεδόθη την 29/9/2010 ενώ η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε την 9/6/
  11. Στην ένορκη δήλωση του Νικόλα Κυπραίου που συνοδεύει την αίτηση ουδεμία εξήγηση δίδεται για την προαναφερόμενη καθυστέρηση.
  12. Το αναφερόμενο Master Agreement σε σχέση με το οποίο, ως αναφέρουν οι αιτητές, εκδόθηκε η απόφαση του Chamber of Commerce and Industry of the Russian Federation ημερομηνίας 29/9/2010, ουδεμία σχέση έχει με τα επίδικα θέματα και εν πάση περιπτώσει στην ένορκη δήλωση του Νικόλα Κυπραίου δεν επεξηγείται η σχετικότητα του.
  13. Περαιτέρω, η κρίση και/ή η απόφαση του Chamber of Commerce and Industry of the Russian Federation επί οποιουδήποτε θέματος που άπτεται του Master Agreement δεν είναι σχετική και/ή δεν μπορεί να δεσμεύει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Εν πάση περιπτώσει το θέμα αυτό και πάλι δεν αντιμετωπίζεται στην ένορκη δήλωση του Νικόλα Κυπραίου.
  14. Θέμα συμψηφισμού (set off) ποσών που απορρέουν από αμοιβαίες αλλά ανεξάρτητες υποχρεώσεις δεν ισχύουν στην Κύπρο γεγονός που σημείωσε και το Δικαστήριο στην ενδιάμεση του απόφαση ημερομηνίας 19/3/2010 με αναφορά στη Δ.19 Καν. 3 των θεσμών πολιτικής δικονομίας και στην απόφαση στην υπόθεση Αντωνίου κα ν. Popular Bank

(1994)1 Α.Α.Δ 720,
  2. Με την αιτούμενη τροποποίηση οι εναγόμενοι επιχειρούν να εισάξουν μαρτυρία στην Έκθεση Υπερασπίσεως τους.
  3. Η αίτηση για τροποποίηση υποβάλλεται κακόπιστα με σκοπόν την πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης και τον αποπροσανατολισμό από τα επίδικα θέματα.» Η ένσταση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση του Μιχάλη Χαραλάμπους δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο της Ενάγουσας όπου ουσιαστικά προβάλλονται με κάποια περισσότερη έκταση οι λόγοι. Δεν χρειάζεται να επεκταθεί το Δικαστήριο περαιτέρω επί του θέματος αυτού. Η αγωγή για χάρη πληρότητας αναφέρει ότι αφορά την ανάκτηση του ποσού US$12m., πλέον τόκο δυνάμει συμφωνίας δανείου ημερ. 28.9.07, όπως αυτή ανανεώθηκε σε μεταγενέστερες ημερομηνίες και/ή υπό μορφή αποζημιώσεων για ζημιά που υπέστη λόγω συνωμοσίας και/ή δυνάμει δόλου και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή δυνάμει παράνομης οικειοποίησης και/ή για χρήματα που λήφθησαν για λογαριασμό και/ή όφελος της. Πρόσθετα, επιζητεί την έκδοση διαταγμάτων δια επιστροφή και πληρωμή των άνω χρηματικών ποσών. Η Έκθεση Απαίτησης κατεχωρήθη στις 11.1.10 και η Έκθεση Υπεράσπισης των εναγομένων ακολούθησε στις 9.6.
  4. Οι παράγρ. 27 και 28 της Έκθεσης Απαίτησης έχουν ως ακολούθως: «
  5. Κατά ή περί τα τέλη Ιανουαρίου και/ή αρχές Φεβρουαρίου 2008 πραγματοποιήθηκε δεύτερη συνάντηση στα γραφεία της Εναγόμενης 2 στο Κίεβο, μεταξύ της Εναγόμενης 2 και/ή αξιωματούχων και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων της και της Ενάγουσας και/ή αξιωματούχων και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων της. Στην εν λόγω συνάντηση η Ενάγουσα κάλεσε τις Εναγόμενες 1 και/ή 2 να της καταβάλουν τους οφειλόμενους τόκους δυνάμει της Συμφωνίας Δανείου όπως αυτή ανανεώθηκε και να αποπληρώσει τη Συμφωνία Δανείου ως όφειλαν. Οι Εναγόμενες 1 και/ή 2 αρνήθηκαν και ισχυρίστηκαν ως λόγο μη εξόφλησης του δανείου και μη καταβολής των τόκων το Πρόσθετο Περιθώριο που αναφέρεται στην παράγραφο 25 και 26 πιο πάνω και/ή ότι το ποσό της Συμφωνίας Δανείου και οι δεδουλευμένοι τόκοι αποτελούσαν εγγύηση προς όφελος της Εναγόμενης
  6. Η Ενάγουσα απέρριψε τους ισχυρισμούς των Εναγομένων 1 και/ή
  7. Είναι δε ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι το ποσό της Συμφωνίας Δανείου δεν ήταν και/ή δεν μπορούσε να ήταν εγγύηση για τις προθεσμιακές συναλλαγές που συνδέονται με την Κυρίως Συμφωνία και/ή να πιστωθεί ως πρόσθετο περιθώριο προς όφελος της Εναγόμενης
  9. Κατά την συνάντηση που αναφέρεται στην παράγραφο 27 ανωτέρω, η Ενάγουσα και/ή οι αξιωματούχοι και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι της ανέφεραν στις Εναγόμενες 1 και/ή 2 ότι εάν δεν καταβληθούν όλα τα οφειλόμενα ποσά στην Ενάγουσα τότε θα αξιώσει αποπληρωμή του δανείου και καταβολή των τόκων δικαστικώς. Οι Εναγόμενες 1 και/ή 2 και/ή οι αξιωματούχοι και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι τους αναφέρθηκαν στην Κυρίως Συμφωνία και τις αξιώσεις της Εναγόμενης 2 από την Ενάγουσα συνεπεία της εν λόγω συμφωνίας. Οι Εναγόμενες 1 και/ή 2 και/ή οι αξιωματούχοι και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι τους ανέφεραν στην Ενάγουσα και/ή στους αξιωματούχους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους της ότι αν εγερθεί οποιαδήποτε αγωγή εναντίον των Εναγομένων 1 και/ή 2, η Εναγόμενη 1 θα τεθεί υπό διάλυση και η Εναγόμενη 2 θα μεριμνήσει ώστε να εγερθεί αγωγή από τις κρατικές αρχές στην Ρωσία και στην Ουκρανία εναντίον όλων των φυσικών προσώπων, που είναι ιδιοκτήτες της Ενάγουσας.» Και η παράγρ. 16 της Υπεράσπισης αναφέρει:- «
  10. Οι Εναγόμενοι αρνούνται τις παραγράφους 27 και 28 της Έκθεσης Απαίτησης και λέγουν τα ακόλουθα: (α) Στις 28/1/2009 θα έπρεπε να αποπληρωθεί το δάνειο της Εναγόμενης 1 προς την Ενάγουσα. Εκείνη την ημέρα αξιωματούχοι και/ή αντιπρόσωποι της Ενάγουσας συναντήθηκαν με λειτουργούς της εναγομένης 2 που ενεργούσαν εκ μέρους της εναγόμενης
  11. Στην συνάντηση εκείνη η Εναγόμενη 1 επανέλαβε την πρόθεση της να κατακρατήσει το ποσό του δανείου ως εξασφάλιση της οφειλής της Ενάγουσας προς την Εναγόμενη
  12. (β) Τα Κυπριακά Δικαστήρια στερούνται εξουσίας και/ή δικαιοδοσίας να αποφασίσουν κατά πόσο η Εναγόμενη 1 είχε δικαίωμα δυνάμει του Master Agreement να χρησιμοποιήσει το δάνειο ως εξασφάλιση, αφού το θέμα αυτό, όπως και κάθε θέμα ή διαφωνία που δημιουργείται ή εγείρεται από Master Agreement, εμπίπτει (κατόπιν συμφωνίας των μερών) στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Chamber of Commerce and Industry of the Russian Federation.» Η παράγραφος που επιζητείται να προστεθεί από τους εναγόμενους έχει αναφερθεί και αναφέρεται σε απόφαση που εξεδόθη την 29.9.10 από το Chamber of Commerce and Industry of the Russian Federation με το οποίο η ενάγουσα διετάχθη να καταβάλει το ποσό των $12.669.678,63 στην ενάγουσα. Η αίτηση στηρίζεται στους θεσμού Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ. 1,2,3,4, Δ.25 θθ 1-4 και 11, Δ.21 θθ8-11 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το πρώτο θέμα το οποίο το Δικαστήριο πιστεύει ότι θα πρέπει να εξετάσει είναι το θέμα της ύπαρξης ή ανυπαρξίας ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση που είναι και λόγος ένστασης. Η Δ.48 θ.1 αναφέρει: "Δ. 48 θ.
  13. Every application to the Registrar shall be in writing stating the nature of the request made and referring to the specific section of the Law or to the specific Rule of Court upon which it is founded. If the application relies on any facts which do not appear in the Court books or records, it shall be supported by affidavit.» "Δ.48 θ.2
(2)Applications made ex parte shall be in Form 45; applications made by summons shall be in Form 46, and set out at the foot thereof the name of every person to be served therewith and the address at which service is to be effected, which in the case of any person who has given an address for service in the action may be such address." Σύμφωνα με την "Form 46", που χρησιμοποιείται στην περίπτωση αιτήσεων δια κλήσεως όπου τα γεγονότα εμφαίνονται σε επισυνημμένη ένορκη δήλωση (όπως στην υπό εξέταση αίτηση), θα πρέπει να αναφέρεται στην αίτηση το όνομα του ενόρκως δηλούντα και η ημερομηνία της ένορκης δήλωσης του. Ο συνήγορος των Αιτητών εισηγήθηκε ότι πρόκειται περί τυπικού λάθους το οποίο μπορεί να διορθωθεί σύμφωνα με τη Δ.64. Υπάρχει ένορκη δήλωση του Νικόλα Κυπραίου, συνέχισε ο συνήγορος, όπου προτάσσεται το βάθρο επί του οποίου στηρίζεται η αίτηση. Το λάθος είναι τυπογραφικό και μπορεί να διορθωθεί με βάση τη Δ.64. Παρέπεμψε στην υπόθεση Κτηματικές Επιχειρήσεις Μάκης Αυξεντίου Λτδ ν. Κυριακίδη κ.α.
(2000)1(Α) Α.Α.Δ 601 όπου λέχθηκε ότι "όπου ακόμη και στην περίπτωση παράλειψης καταχώρησης ένορκης δήλωσης ταυτόχρονα με την αίτηση όπου το επιβάλλουν ρητά οι θεσμοί είναι πλέον παράλειψη η οποία δύναται να θεραπευθεί με τη.64». Ήταν η θέση του ουδεμία αρνητική επίπτωση είχε το λάθος αυτό στην άλλη πλευρά ή στην ουσία της αίτησης και το Δικαστήριο θα πρέπει να προβεί σε διόρθωση και απόρριψη στους σχετικούς λόγους ένστασης. Αντίθετα, η άλλη πλευρά εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ένορκη δήλωση που να υποστηρίζει την αίτηση και αναφέρθηκε σε πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου τη Voici La Mode (Café La Mode) Ltd v. Διαχειριστικού Συμβουλίου Εμπορικής σχολής «Μιτσή» Λεμύθου Π.Ε. 83/11 ημερ. 2.6.2011 για να υποστηρίξει τη θέση του. Η τελευταία αυτή απόφαση δεν έχει ξεκαθαρίσει το θέμα δόθηκε άδεια αλλά δεν έχει εκδικαστεί η ουσία. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι οι αιτητές στην υπό εξέταση αίτηση δεν συμμορφώθηκαν με τα όσα επιτάσσει η Δ.48 θ.2
(2)και η Form 46. Η Δ.64
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει ως ακολούθως:- «Δ.64
(2)Τηρουμένης της παραγράφου
(3), το Δικαστήριο δύναται, εφόσο διαπιστώσει τέτοια μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς, όπως προβλέπεται στην παράγραφο
(1), και υπό τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως κρίνει δίκαιο, να παραμερίσει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη διαδικασία στην οποία επεσυνέβη ή μη συμμόρφωση, οποιοδήποτε βήμα έγινε στη διαδικασία εκείνη, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή, ή ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχουν οι παρόντες Κανονισμοί, να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις, εάν χρειάζονται, και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, εάν χρειάζεται, αναφορικά με τη διαδικασία γενικά, όπως κρίνει πρέπον.» Η πιο πάνω έτυχε ανάλυσης σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εις την Earlsfield Steel Limited v. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dneprospetsstal For A.N. Kyjmin Π.Ε. 115/07 ημερ. 11.11.2009 όπου στις σελ. 12 και 13 αναφέρονται τα ακόλουθα:- «Με την τροποποίηση της Δ.64 καταργήθηκε η διάκριση μεταξύ της μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς, η οποία καθιστούσε τη διαδικασία άκυρη και της μη συμμόρφωσης, η οποία απλώς καθιστούσε τη διαδικασία παράτυπη. Με τη νέα Δ.64 οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους θεσμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί εκτός και αν κριθεί θεμελιώδης. Με αυτό τον τρόπο δόθηκε στο Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια να θεραπεύει παρατυπίες, οι οποίες πριν την τροποποίηση θα οδηγούσαν σε ακύρωση του δικονομικού μέτρου (βλ. Karl Heinz Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου
(1999)1(Α) Α.Α.Δ 366) Στην προκειμένη περίπτωση η παρατυπία αναφορικά με παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, θα μπορούσε να θεραπευθεί δυνάμει της Δ.64. Όμως η παράβαση που διαπιστώνεται της διακρατικής Συμφωνίας, η οποία κυρώθηκε με τον πιο πάνω Νόμο, κατά την άποψή μας δεν θα μπορούσε να θεραπευθεί με το μηχανισμό της Δ.64, εφόσον αυτή η διαδικασία αφορά στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει συμμόρφωση με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και όχι σε άλλες παρατυπίες άσχετες με τους Θεσμούς. Επομένως η εισήγηση για θεραπεία της παρατυπίας δεν μπορεί να γίνει δεκτή.» Εις την Olympia Designs (Properties) Ltd Εμπορευόμενης υπό την Εμπορική Επωνυμία OLYMPIA A. DESIGNS v. UNIQUE U.K INC εμπορευόμενης υπό την εμπορική επωνυμία UNIQUE PARTY Π.Ε. 72/08 ημερ. 4.8.2010 στις σελ. 5-7 αναφέρονται τα πιο κάτω: «Η Δ.64, θ.1, προνοεί ότι μη συμμόρφωση λόγω οποιασδήποτε πράξης ή παράλειψης με τα προβλεπόμενα από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αναφορικά με χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας ή σε οποιοδήποτε στάδιο οποιασδήποτε διαδικασίας ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία και δεν θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία, οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή. Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση Πετρίχου ν. Χατζηιωσήφ
(1998)1 Α.Α.Δ. 81, 84, η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς. Δημιουργεί ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία, εφ΄ όσον αυτές είναι βέβαια θεραπεύσιμες. Η συγκεκριμένη Διαταγή δεν παρέχει στο δικαστήριο την εξουσία να προβαίνει αυτεπάγγελτα σε διορθωτικές κινήσεις. Το δικαστήριο υποχρεούται να εξετάζει την ενώπιόν του κατάσταση, όπως αυτή έχει δημιουργηθεί. Τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα θα πρέπει να λαμβάνονται από τον ενδιαφερόμενο διάδικο (Οικονομίδου ν. Φλουρέντζος Χριστοδούλου και Υιοί Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 1157). Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση MI Holdings Public Ltd v. Παναγή
(2006)1 Α.Α.Δ. 298, η παρατυπία υπάρχει μέχρι την άρσή της και η Δ.64 δεν καταργεί τις διατάξεις των θεσμών, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται. Με τη Δ.64 παρέχεται απλώς η ευκαιρία σε διάδικο που επέδειξε πλημμέλεια στην εφαρμογή των θεσμών, στα πλαίσια που ορίζει η Διαταγή, να διορθώσει το συγκεκριμένο διάβημα, ώστε να μη θεωρείται άκυρο (Remedica Ltd v. Bayer Aktiengesellschaft
(1998)1 Α.Α.Δ. 1815). Στην παρούσα υπόθεση υπήρξε μία παρατυπία η οποία, πράγματι, δεν είναι και ιδιαίτερα σημαντική, εν όψει μάλιστα και της στενής προθεσμίας που τίθεται από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Οι εφεσείοντες, όμως, θα έπρεπε, όπως επισημαίνει και το πρωτόδικο δικαστήριο, να προβούν στις κατάλληλες διορθωτικές κινήσεις, να καταχωρήσουν δηλαδή αίτηση παράτασης της προθεσμίας. Το δικαστήριο, όπως ήταν υποχρεωμένο, εξέτασε την ενώπιόν του κατάσταση, όπως αυτή είχε δημιουργηθεί και οι εφεσείοντες, άνκαι είχαν την ευκαιρία να αντιδράσουν και να ζητήσουν τη διόρθωση της παρατυπίας, παρέλειψαν να το πράξουν. Το δικαστήριο δεν είχε άλλη εκλογή από του να εξετάσει την ενώπιόν του κατάσταση, όπως αυτή είχε δημιουργηθεί και να θεωρήσει την αίτηση εκπρόθεσμη. Η παρατυπία μέχρι την άρση της εξακολουθεί να υπάρχει.» Εις την Άριστος Αρέστη ν. Μαρία Ερμογένους (Κοκονά) Π.Ε. 41/08 ημερ. 25.11.2010 αναφέρονται στη σελ. 6-7: "Όσον αφορά τη Δ.64 και την εισήγηση του εφεσείοντα ότι την οποιαδήποτε παρατυπία θα έπρεπε, το πρωτόδικο δικαστήριο, να την είχε θεραπεύσει εφαρμόζοντας τη Δ.64 και πάλι διαφωνούμε με τον εφεσείοντα. Είναι ορθό ότι η Δ.64 έχει καταργήσει τη διάκριση μεταξύ άκυρων και αντικανονικών μέτρων καθιστώντας κάθε μορφή παρέκκλισης από τους Θεσμούς, αντικανονικότητα που μπορεί να θεραπευθεί. Όμως, σύμφωνα με τη Δ.64, η οποιαδήποτε παρατυπία θα πρέπει να θεραπεύεται, εννοείται με ευθύνη του υπεύθυνου για την παρατυπία (Δέστε: Εταιρεία Dasaki Entertainment Co. Ltd v. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου, Πολ. Εφ. 157/07, ημερ. 10.4.2009). Με τη Δ.64 δόθηκε στο δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια να θεραπεύει παρατυπίες, οι οποίες πριν την τροποποίηση θα οδηγούσαν σε ακύρωση του σχετικού δικονομικού μέτρου (Δέστε: Wunderlich v. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366 και Earlsfield Steel Limited v. Joint Stock Company, Πολ. Εφ. 115/07, ημερ. 11.11.2009). Στην υπόθεση Πετρίχου ν. Χ΄΄ Ιωσήφ
(1998)1 Α.Α.Δ. 81 τονίστηκε ότι η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για τη μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Οι κανονισμοί πρέπει να τηρούνται. Η Δ.64 δημιουργεί ένα ένδικο μέσο το οποίο ο ενδιαφερόμενος διάδικος μπορεί να χρησιμοποιήσει για να θεραπεύσει παρατυπίες που είναι θεραπεύσιμες. Στην προκείμενη περίπτωση ο εφεσείων, ο οποίος ευθυνόταν για την παρατυπία, δεν έλαβε οποιοδήποτε μέτρο για να την θεραπεύσει και κατά συνέπεια, αυτή παρέμεινε αθεράπευτη. Το πρωτόδικο δικαστήριο, παρόλο που δεν αναφέρθηκε ρητά στη Δ.64, θεώρησε την παρατυπία ως μη θεραπευθείσα και γι΄ αυτό απέρριψε την αίτηση του εφεσείοντα. Δεν θεωρούμε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο ενήργησε εσφαλμένα και ως εκ τούτου η έφεση δεν μπορεί να επιτύχει και γι΄ αυτό το λόγο.». Είμαι της γνώμης, στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, ότι οι αιτητές είχαν την ευκαιρία να αντιδράσουν και να ζητήσουν διόρθωση της παρατυπίας η οποία παρατηρείται στην αίτηση τους η οποία δεν είναι η μόνη, όπως επεσήμανε το Δικαστήριο κατά τη διαδικασία. Υπάρχουν και άλλες παρατυπίες όπως το ίδιο το κείμενο το οποίο επιζητείται η πρόσθεση του. Ως τροποποίηση εμπεριέχει λάθος και επίσης δεν επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση το τεκμ 1 που αναφέρεται στην παράγρ. 2. Οι αιτητές αν και γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν τις παρατυπίες, παράλειψαν να προβούν στα αναγκαία διαβήματα βάση της Δ.64, να ζητήσουν τη διόρθωση της παρατυπίας. Το Δικαστήριο κατά την κρίση μου δεν έχει άλλη επιλογή παρά να εξετάσει την αίτηση όπως έχει αυτή παρουσιαστεί και συνεπώς η αίτηση αυτή δεν υποστηρίζεται από πραγματικό υπόβαθρο ελλείψει της ένορκης δήλωσης στην οποία αναφέρεται η αίτηση. Τονίζεται για ακόμα μια φορά ότι η παρατυπία αυτή είναι λόγος ένστασης και το Δικαστήριο δεν μπορεί από μόνο του να προχωρήσει, ως έχει αναφερθεί στην Wunderlich ανωτέρω. Ως αποτέλεσμα είναι η κρίση μου ότι η αίτηση ημερ. 9.6.11 είναι παράτυπη και ως τέτοια δεν μπορεί να επιτύχει. Προτού όμως προχωρήσω σε απόρριψη της αίτησης θα εξέταζα και την ουσία αυτής με όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων και στη Δ.25
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Έχοντας υπόψη αυτό παρατηρώ στην παρούσα υπόθεση ότι σύμφωνα με το αιτητικό η απόφαση του Chamber of Commerce and Industry of the Russian Federation εξεδόθη στις 29.9.10 και η αίτηση κατεχωρήθη 9.6.11. Επίσης παρατηρώ από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι δεν δικαιολογείται η καθυστέρηση αυτή στην υποβολή του αιτήματος. Επίσης δεν αναφέρεται η αναγκαιότητα παρά μόνο ότι είναι ουσιαστικής σημασίας. Βεβαίως δεν μου διαφεύγει ότι η απόφαση αυτή εξεδόθη μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης. Επίσης λαμβάνω υπόψη ότι η ακρόαση της αγωγής δεν έχει αρχίσει. Πιστεύω ότι η αίτηση δεν είναι κακόπιστη αλλά είναι μια προσπάθεια παρουσίασης σφαιρικά της υπεράσπισης των εναγομένων προσθέτοντας την απόφαση αυτή η οποία εξεδόθη μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης. Ακόμα, λαμβάνω υπόψη ότι ουδεμία ζημιά υφίσταται η Ενάγουσα η οποία να μην μπορεί να αποκατασταθεί από επιδίκαση των εξόδων. Η ανησυχία του Δικαστηρίου δια την παράταση της εκκρεμότητας της αγωγής είναι δεδομένη και έντονη. Η εκκρεμότητα της αγωγής «δεν μπορεί να ενεργεί απόλυτα σαν κώλυμα» αλλά αποτελεί παράγοντα «ο οποίος επαύξησε την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση». [Federal Bank of Lebanon (S.A.L) v. Νίκου Σιακόλα
(1999)1(Α) Α.Α.Δ 44] Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω αλλά και διότι η προτεινόμενη τροποποίηση πιστεύω ότι είναι αναγκαία για το προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των δικονομικών διαδικασιών θα κατέληγα στην έγκριση της αίτησης νοουμένου ότι αυτή ήταν νομότυπη και δεν παρουσίαζε τα τρία λάθη τα οποία έχω αναφέρει ήτοι ανυπαρξία (α) Ένορκης Δήλωσης, (β) του τεκμηρίου και (γ) το ίδιο το λεκτικό της αιτούμενης παραγράφου είναι λανθασμένο. Να σημειωθεί ότι συνεπεία του (γ) ανωτέρω, τυχόν έγκριση της αίτησης αναπόφευκτα θα οδηγούσε σε νέα αίτηση για τροποποίηση εκ νέου της Έκθεσης Υπεράσπισης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της Αιτήτριας-Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) Λ. Παρπαρίνος Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\parparinos 2010-11/interim decisions/10/27/2011 1:28 PM cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.