Χρυστάλλα Γεωργίου Γεωργιάδου ν. Ελένης Σάββα, Αγωγή αρ.: 5139/2006, 21 Οκτωβρίου, 2011

Χρυστάλλα Γεωργίου Γεωργιάδου ν. Ελένης Σάββα, Αγωγή αρ.: 5139/2006, 21 Οκτωβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A402 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 5139/2006 Μεταξύ: Χρυστάλλα Γεωργίου Γεωργιάδου Ενάγουσα και Ελένης Σάββα Εναγομένης 21 Οκτωβρίου, 2011 Για την ενάγουσα, εμφανίζεται η κα Σ. Θεμιστοκλέους Για την εναγομένη, εμφανίζεται ο κος Γ. Τρίγγας για τον κ. Ε. Κ. Ευσταθίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα, κάτοχος μονάδας σε κοινόκτητη οικοδομή, εγκαλεί την εναγομένη, κάτοχο άλλης μονάδας στην ίδια οικοδομή, για το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία. Η αδικοπραξία παρουσιάζεται να εκδηλώνεται σε κοινόχρηστο χώρο. Η ενάγουσα επιδιώκει την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων καθώς και αποζημιώσεις. Η εναγομένη απορρίπτει τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις της αντιδίκου της. Αντιτείνει πως αυτή που επεμβαίνει παρανόμως σε κοινόχρηστους χώρους της κοινόκτητης οικοδομής είναι η ενάγουσα. Ανταπαιτεί δε, παρομοίως, την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, την έκδοση προστακτικού διατάγματος καθώς και αποζημιώσεις. Δικογραφείται η ακόλουθη βάση αγωγής: Η ενάγουσα είναι η κάτοχος και το πρόσωπο που δικαιούται να εγγραφεί ως η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος υπ΄ αριθμόν 101 στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας που ανήκει στο κτηριακό συγκρότημα «Δάφνη», επί της οδού Αγίου Σάββα αρ. 6 στον Στρόβολο, Λευκωσία («το κτιριακό συγκρότημα»). Η εναγομένη είναι η κάτοχος του διαμερίσματος υπ' αριθμόν 2 στην ίδια πολυκατοικία. Περί τον Μάρτιο του έτους 2005 η εναγομένη περιέφραξε μέρος της κοινόχρηστης αυλής του κτιριακού συγκροτήματος τοποθετώντας ξύλινο φράκτη. Πράττοντας αυτά η εναγομένη παρενέβη παρανόμως σε κοινόχρηστο χώρο και έκτοτε εμποδίζει την ελεύθερη είσοδο, έξοδο και διέλευση της ενάγουσας από τον χώρο αυτό. Επιπλέον, πράττοντας αυτά, η εναγομένη εμποδίζει την ενάγουσα να εγκαταστήσει κεντρική θέρμανση στο διαμέρισμά της εφ' όσον οι σωλήνες που χρειάζεται να ενώνουν το διαμέρισμα με το λεβητοστάσιο, το οποίο ευρίσκεται στην κοινόχρηστη αυλή, θα πρέπει να διέρχονται από τον χώρο που η εναγόμενη περιέφραξε. Η ενάγουσα, κατ' επανάληψιν, εξέφρασε το παράπονό της στην εναγομένη και με επιστολή της ζήτησε την άρση της παράνομης επέμβασης. Επίσης, η ενάγουσα πληροφόρησε σχετικώς τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων, δηλαδή τον «Κυπριακό Οργανισμό Αναπτύξεως Γης» (εφεξής «ο Οργανισμός») καθώς και τον Δήμο Στροβόλου. Ο Οργανισμός, με επιστολή του, ζήτησε, επίσης, από την εναγομένη να άρει την παράνομη επέμβαση. Πλην όμως, η εναγομένη εξακολουθεί να παρανομεί. Δια του δικογράφου της η εναγομένη απορρίπτει όσα η ενάγουσα ισχυρίζεται καθώς και τις αξιώσεις της. Εγείρει δε, υπό την μορφήν προκαταρκτικών ζητημάτων, αφ' ενός τον ισχυρισμό πως η αγωγή θα έπρεπε να καταχωριστεί εναντίον τρίτου και όχι εναντίον της και αφ' ετέρου τον ισχυρισμό περί κωλύματος της ενάγουσας ένεκα συμπεριφοράς. Εν σχέσει με το δεύτερο ζήτημα η εναγομένη ισχυρίζεται πως, πράγματι, το καλοκαίρι του έτους 2005 καθάρισε, βελτίωσε και εξωράισε μέρος της κοινόχρηστης αυλής του κτιριακού συγκροτήματος και το περιέφραξε, τοποθετώντας ξύλινο φράκτη, αφού προηγήθηκε συνεννόηση και συμφωνία μεταξύ όλων των ενοίκων, της ενάγουσας συμπεριλαμβανομένης. Αυτή η ενέργειά της δεν εμποδίζει την ελεύθερη διέλευση οιουδήποτε. Περαιτέρω, η εναγομένη ισχυρίζεται πως η ενάγουσα επεμβαίνει παρανόμως σε κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας, όπου ευρίσκονται τα διαμερίσματά τους, εφ' όσον τοποθετεί αντικείμενα και ακαθαρσίες στην κοινόχρηστη σκάλα και στον κοινόχρηστο αποθηκευτικό χώρο - σοφίτα και εμποδίζει την ελεύθερη διέλευση και την ελεύθερη πρόσβαση στους χώρους αυτούς. Τέλος, η εναγομένη ισχυρίζεται πως η ενάγουσα κατεσκεύασε στο διαμέρισμα της, χωρίς, όμως, να τηρήσει κανόνες ασφαλείας, φουγάρο για τζάκι, το οποίο ενδεχομένως να προκαλέσει πυρκαγιά. Η ενδιάμεση αίτηση που κατεχωρίστηκε εκ μέρους της εναγομένης στις 30.4.09, με σκοπό την προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου, απεκάλυψε τον ισχυρισμό της πως η αγωγή θα έπρεπε να εγερθεί εναντίον της διαχειριστικής επιτροπής του κτιριακού συγκροτήματος (μίας κοινόκτητης οικοδομής) και όχι εναντίον της ιδίας προσωπικώς. Δια της απάντησης στην υπεράσπιση και της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση, η ενάγουσα επαναλαμβάνει όσα αναφέρει στο αρχικό δικόγραφό της. Προσθέτει πως η συνεννόηση και η συμφωνία που επετεύχθηκε μεταξύ των ενοίκων του κτιριακού συγκροτήματος, συμπεριλαμβανομένων της ιδίας και της εναγομένης, προέβλεπε απλώς και μόνον την ανάληψη, από τον καθένα, της υποχρέωσης να καθαρίζει και να περιποιείται συγκεκριμένο χώρο της κοινόχρηστης αυλής. Αυτή η συνεννόηση και συμφωνία δεν προέβλεπε την οικειοποίηση του χώρου αυτού. Όμως, η εναγομένη παρέβηκε τα συμφωνηθέντα αφού περιέφραξε και επέστρωσε με τσιμέντο τον κοινόχρηστο χώρο που ανέλαβε να καθαρίζει και να περιποιείται. Περαιτέρω, η ενάγουσα αρνείται ότι η εναγομένη ενήργησε με την συγκατάθεσή της και αρνείται ότι η ίδια επεμβαίνει παρανόμως σε κοινόχρηστους χώρους. Τέλος, ισχυρίζεται πως το φουγάρο, το οποίο, πράγματι, κατεσκεύασε στο διαμέρισμά της, ανταποκρίνεται στους κανονισμούς ασφαλείας. Για να αποδείξει την υπόθεσή της και για να προωθήσει την υπεράσπισή της στην ανταπαίτηση κατέθεσε η ίδια η ενάγουσα Χρυστάλλα Γεωργίου Γεωργιάδου (Μ.Ε.1) και κάλεσε, ως μάρτυρες της, τον Κυριάκο Καπελίδη (Μ.Ε.2), Πολιτικό Μηχανικό, εγγεγραμμένο στο σχετικό μητρώο του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου, ο οποίος υπηρετεί στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Στροβόλου, και τον Χρίστο Χριστοδούλου (Μ.Ε.3), προϊστάμενο των Τεχνικών Υπηρεσιών του Οργανισμού. Για να προωθηθεί η υπεράσπιση και να αποδειχθεί η ανταπαίτηση κατέθεσε η ίδια η εναγομένη Ελένη Σάββα (Μ.Υ.1) καθώς και η Σιμώνα-Μιχαέλλα Ιωάννου (Μ.Υ.2), ένοικος του κτιριακού συγκροτήματος. Επιπλέον των όσων ανέφεραν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν πραγματική και έγγραφη μαρτυρία. Μέρος αυτής είναι ουσιαστικό και πολύ βοηθητικό για να αντιληφθεί κάποιος κρίσιμα γεγονότα, για να τεκμηριωθούν ουσιώδεις παράμετροι της υπόθεσης και για να αξιολογηθεί η αξιοπιστία μαρτύρων. Αναφέρομαι στην επιστολή των δικηγόρων της ενάγουσας προς την εναγομένη ημερομηνίας 13.2.06, η οποία κοινοποιήθηκε στον Δήμο Στροβόλου και τον Οργανισμό (τεκμήριο 1), την επιστολή των δικηγόρων της ενάγουσας προς τον Οργανισμό ημερ. 4.1.06 (τεκμήριο 4), τις απαντητικές επιστολές του Οργανισμού ημερομηνίας 9.2.06 και 17.3.06 (τεκμήρια 5 και 6, αντιστοίχως), κάτοψη του κτιριακού συγκροτήματος η οποία παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, τα διαμερίσματα των διαδίκων και το επίδικο μέρος της κοινόχρηστης αυλής (τεκμήριο 7), τις επιστολές του Δήμου Στροβόλου προς την εναγομένη ημερ. 16.3.06 και 12.7.06 (τεκμήρια 17 και 18 αντιστοίχως), την επιστολή του Οργανισμού προς τον δικηγόρο του ημερομηνίας 9.8.06 (τεκμήριο 21), την επιστολή του δικηγόρου του Οργανισμού προς την εναγομένη ημερομηνίας 17.5.07 (τεκμήριο 22) και τις φωτογραφίες που παρουσιάζουν επίδικους χώρους (τεκμήρια 29ε και 30δ). Ακολουθεί σύνοψη και σχολιασμός της μαρτυρίας: Η ενάγουσα Χρυστάλλα Γεωργίου Γεωργιάδου (Μ.Ε.1), με λόγο λιτό, άμεσο και σταθερό επανέλαβε, ενώπιον του Δικαστηρίου, το περιεχόμενο των δικογράφων της. Προσέθεσε πως, έως και σήμερα, δεν έχει συγκροτηθεί διαχειριστική επιτροπή υπεύθυνη για το κτιριακό συγκρότημα. Επέμεινε πως ουδέποτε έδωσε την συγκατάθεσή της για τα όσα η εναγομένη διενήργησε στον επίδικο κοινόχρηστο χώρο. Εξ αρχής αντετάχθηκε στις ενέργειες αυτές της εναγομένης και εξ αρχής και κατ' επανάληψιν της υπέβαλε τα παράπονά της. Η ενάγουσα Χρυστάλλα Γεωργίου Γεωργιάδου (Μ.Ε.1) δέχθηκε πως στη σοφίτα της πολυκατοικίας υπάρχουν τοποθετημένα αντικείμενα που ανήκουν τόσον στην ίδια όσον και σε άλλους ενοίκους. Επέμεινε, όμως, πως η ίδια ουδέποτε τοποθέτησε, σε κοινόχρηστους χώρους, αντικείμενα της κατά τρόπον που να εμποδίζουν την ελεύθερη διέλευση οιουδήποτε. Ο Κυριάκος Καπελίδης (Μ.Ε.2), αρμόδιος στον Δήμο Στροβόλου για τον έλεγχο των οικοδομών για σκοπούς έκδοσης αδειών οικοδομής και πιστοποιητικών τελικής έγκρισης, μελέτησε τον σχετικό διοικητικό φάκελο και εντόπισε την αλληλογραφία που αφορά στην εκ μέρους της εναγομένης παράνομη περίφραξη χώρου στην κοινόχρηστη αυλή του κτιριακού συγκροτήματος. Πρόκειται για τις επιστολές του συνηγόρου της ενάγουσας ημερ. 13.2.06 και 4.1.06 (τεκμήρια 1 και 4, αντιστοίχως) και τις επιστολές του Δήμου Στροβόλου προς την εναγομένη ημερ. 16.3.06 και 12.7.06 (τεκμήρια 17 και 18, αντιστοίχως). Στις επιστολές ημερ. 16.3.06 και 12.7.06 (τεκμήρια 17 και 18, αντιστοίχως) καταγράφεται το γεγονός της ύπαρξης της επίδικης παράνομης περίφραξης. Το γεγονός αυτό διεπιστώθηκε, κατά πρώτον, από την πρώην συνάδελφό του Παναγιώτα Χατζιηιωάννου. Η παρανομία αυτή εξακολουθεί να υφίσταται έως και σήμερα. Ο ίδιος επεσκέφθηκε προσφάτως το κτιριακό συγκρότημα και διεπίστωσε ότι ο ξύλινος φράκτης, ο οποίος περιβάλλει το ισόγειο διαμέρισμα της εναγομένης και ο οποίος καλύπτει μεγάλη απόσταση, εξακολουθεί να υφίσταται και να εμποδίζει την ελεύθερη διέλευση από τον κοινόχρηστο χώρο. Πρόκειται για μία παράνομη οικοδομή εφ' όσον η κατασκευή της δεν προβλέπεται στα εγκεκριμένα αρχιτεκτονικά σχέδια του κτιριακού συγκροτήματος και εφ' όσον για την κατασκευή της δεν εξασφαλίστηκαν οι σχετικές άδειες (άδεια οικοδομής και πολεοδομική άδεια). Και ούτε εξεδόθηκε οιαδήποτε μεταγενέστερη καλυπτική άδεια. Ο μάρτυρας προσέθεσε πως, για πολεοδομικούς σκοπούς και σκοπούς εξασφάλισης τίτλων ιδιοκτησίας, η παράνομη αυτή κατασκευή συνιστά «αλλαγή χρήσης» εφ' όσον ένας κοινόχρηστος χώρος μετετράπηκε σε ιδιωτικό χωρίς το γεγονός αυτό να προβλέπεται στα εγκεκριμένα αρχιτεκτονικά σχέδια και χωρίς το γεγονός αυτό να καλύπτεται από τις εκδοθείσες άδειες. Αυτή η αλλαγή χρήσης, συνέχισε ο Κυριάκος Καπελίδης (Μ.Ε.2), θα εμποδίσει την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης του κτιριακού συγκροτήματος και, κατ' ακολουθίαν, θα εμποδίσει την έκδοση τίτλων ιδιοκτησίας για τις επιμέρους μονάδες αυτού. Ο Χρίστος Χριστοδούλου (Μ.Ε.3) επιβεβαίωσε ουσιώδη μαρτυρία της ενάγουσας Χρυστάλλας Γεωργίου Γεωργιάδου (Μ.Ε.1) καθώς και την μαρτυρία του Κυριάκου Καπελίδη (Μ.Ε.2): Επιβεβαίωσε την παρανομία της ξύλινης περίφραξης και πληροφόρησε για το γεγονός πως ο Οργανισμός, ως ο ιδιοκτήτης του κτιριακού συγκροτήματος, απευθύνθηκε γραπτώς προς την εναγομένη καλώντας την να άρει την παρανομία (τεκμήρια 6 και 22). Επιβεβαίωσε, επίσης, τον ισχυρισμό πως, σε περίπτωση που η ενάγουσα επιχειρήσει να εγκαταστήσει σύστημα κεντρικής θέρμανσης στο διαμέρισμά της, οι σωλήνες θα πρέπει να διέρχονται από τον περιφραγμένο επίδικο χώρο για να καταλήγουν στο λεβητοστάσιο, το οποίο ευρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της κοινόχρηστης αυλής του κτιριακού συγκροτήματος. Ας σημειωθεί πως ο λόγος του Κυριάκου Καπελίδη (Μ.Ε.2) και του Χρίστου Χριστοδούλου (Μ.Ε.3) ενώπιον του Δικαστηρίου υπήρξε ευθύς, σαφής, πλήρης και κατατοπιστικός. Η δε όλη συμπεριφορά των προσώπων αυτών στο εδώλιο του μάρτυρος δηλώνει λειτουργούς αρμόδιων οργανισμών προσοντούχους, κατηρτισμένους και έμπειρους, οι οποίοι ασκούν με αντικειμενικότητα και επάρκεια τα καθήκοντά τους. Δέχομαι, έτσι, ως αληθή και αξιόπιστα όλα όσα ο Κυριάκος Καπελίδης (Μ.Ε.2) και ο Χρίστος Χριστοδούλου (Μ.Ε.3) ανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου για τα κρίσιμα γεγονότα. Η εναγομένη Ελένη Σάββα (Μ.Υ.1) επανέλαβε, ενώπιον του Δικαστηρίου, τα όσα ισχυρίζεται στο δικόγραφό της. Δέχθηκε πως, πράγματι, περιέφραξε με ξύλινη κατασκευή και επέστρωσε με τσιμέντο μέρος της κοινόχρηστης αυλής του κτιριακού συγκροτήματος που περιβάλλει το ισόγειο διαμέρισμά της. Η περίφραξη αυτή παρουσιάζεται με κόκκινο χρώμα στην σχετική κάτοψη (τεκμήριο 7). Ισχυρίσθηκε, όμως, πως έπραξε αυτά αφού συνεννοήθηκε με τους άλλους ενοίκους του κτιριακού συγκροτήματος, συμπεριλαμβανομένης της ενάγουσας Χρυστάλλας Γεωργίου Γεωργιάδου. Εξήγησε πως με τις επίδικες ενέργειές της εξωράισε το μέρος της αυλής που περιβάλλει το διαμέρισμά της και εξασφάλισε την προστασία της ιδίας και της οικογένειάς της από τα αδιάκριτα βλέμματα όσων διέρχονται στην αυλή. Ισχυρίσθηκε αρχικώς πως η ύπαρξη της περίφραξης δεν εμποδίζει την διέλευση οιουδήποτε από το περιφραγμένο μέρος εφ' όσον το κάγκελο που υπάρχει εκεί παραμένει ανοικτό. Στη συνέχεια, όμως, προσέθεσε τα εξής: «Όλοι μπορούμε να κινούμαστε.όμως ποιά είναι η λογική; Ο καθένας γύρω από το σπίτι του έχει τραπέζι βεράντας, απλώστρα κ.λ.π. Τι γυρεύω εγώ στο σπίτι του άλλου;» Επίσης, η εναγομένη Ελένη Σάββα (Μ.Υ.1) ισχυρίσθηκε πως «στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής, πλατύσκαλα, σοφίτα, ακόμα και σε ένα μικρό μέρος στην ταράτσα που βρίσκονται τα ντεπόζιτα νερού και οι αντένες των διαμερισμάτων (η ενάγουσα) έχει τοποθετήσει ξύλα για το τζάκι, καρέκλες βεράντας, ερμάρια, μπαούλα, ένα σωρό σπασμένα αντικείμενα με αποτέλεσμα να δημιουργείται μία άσχημη εικόνα, να μην μπορ(ούν) να βγ(ουν) στην ταράτσα και να μαζεύονται ποντίκια.» (δείτε στην παρα. 18 του εγγράφου αρ. 2). Ούτε επί του ισχυρισμού της αυτού παρέμεινε σταθερή εφ' όσον, σχολιάζοντας τα όσα η φωτογραφία τεκμήριο 29ε παρουσιάζει, ανέφερε επί λέξει: «Με τα αντικείμενα που είναι εκεί τοποθετημένα νομίζω δεν μπορώ να ανοίξω την πόρτα». Τέλος, ερωτηθείσα, κατά την αντεξέταση, που βασίζει τον ισχυρισμό της πως όλα τα αντικείμενα που βρίσκονται στην σοφίτα και την σκάλα της πολυκατοικίας ανήκουν στην ενάγουσα, η εναγομένη Ελένη Σάββα (Μ.Υ.1) απήντησε πως ρώτησε τους άλλους ενοίκους οι οποίοι την διαβεβαίωσαν πως οι ίδιοι δεν τοποθετούν εκεί ο,τιδήποτε. Η Σιμώνα-Μιχαέλλα Ιωάννου (Μ.Υ.2) δήλωσε ότι όλοι οι ένοικοι του κτιριακού συγκροτήματος, εξαιρουμένης της ενάγουσας Χρυστάλλας Γεωργίου Γεωργιάδου, έδωσαν, μετά την καταχώρηση της αγωγής, και γραπτώς την συγκατάθεσή τους για την επίδικη περίφραξη που κατεσκεύασε η εναγομένη Ελένη Σάββα (τεκμήριο 23). Επί της ουσίας, η μάρτυς επανέλαβε, κατά την κυρίως εξέτασή της, τις θέσεις της εναγομένης. Διαφοροποιήθηκε, εν μέρει, κατά την αντεξέτασή της λέγοντας πως, λόγω της περίφραξης, δεν μπορεί κάποιος να προσεγγίσει το διαμέρισμα της εναγομένης Ελένης Σάββα. Όμως, συνέχισε η μάρτυς, κάποιος μπορεί να διακινηθεί στην κοινόχρηστη αυλή του συγκροτήματος εισερχόμενος από το πεζοδρόμιο που υπάρχει έξω από το κτιριακό συγκρότημα, όπως παρουσιάζει η φωτογραφία τεκμήριο 30δ. Έχω μελετήσει τα ενώπιόν μου κρίσιμα νομικά ζητήματα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία: Διαπιστώνω, κατ' αρχάς, πως ο τρόπος χειρισμού της υπόθεσης από την πλευρά της εναγομένης δεικνύει πως αυτή εγκατέλειψε τον προδικαστικό ισχυρισμό της σύμφωνα με τον οποίον η αγωγή θα έπρεπε να καταχωριστεί εναντίον διαχειριστικής επιτροπής και όχι εναντίον της. Η δήλωση της ενάγουσας Χρυστάλλας Γεωργίου Γεωργιάδου (Μ.Ε.1) πως, έως ως και σήμερα, δεν συνεκροτήθηκε διαχειριστική επιτροπή η οποία να είναι υπεύθυνη για τα ζητήματα που αφορούν στον κτιριακό συγκρότημα, παρέμεινε αναντίλεκτη. Εν πάση περιπτώσει, δια της ανταπαίτησής της, η εναγομένη δέχεται πως για το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης στον κοινόχρηστο χώρο του κτιριακού συγκροτήματος μπορεί να εναχθεί προσωπικώς συγκεκριμένος ένοικος. Συνεπώς, ο συγκεκριμένος προδικαστικός ισχυρισμός της εναγομένης απορρίπτεται. Ακολουθεί η συζήτηση της ουσιαστικής βασιμότητας των επίδικων αξιώσεων: Ας σημειωθεί πως παράνομη επέμβαση σε ακίνητο μπορεί να τελεσθεί και από το πρόσωπο το οποίο το κατέχει από κοινού με άλλον. Σε τέτοια περίπτωση το αδίκημα στοιχειοθετείται μόνον εφ' όσον αποδειχθεί πως ορισμένος κάτοχος, πράγματι, εκδιώκεται από το ακίνητο, χωρίς την συγκατάθεσή του, από άλλον κάτοχο (Kakoulou and another v. Kakoulli