Θεοδωράκη Ευτύχιου ΣΙΑ Ε.Ε ν. Τάσου Παπαδόπουλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1909/2011, 24 Οκτωβρίου 2011

Θεοδωράκη Ευτύχιου ΣΙΑ Ε.Ε ν. Τάσου Παπαδόπουλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1909/2011, 24 Οκτωβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A403 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1909/2011 Μεταξύ: Θεοδωράκη Ευτύχιου & ΣΙΑ Ε.Ε Ενάγοντα και

1. Τάσου Παπαδόπουλου
2. Αιμίλιου Μίτσιγγα
3. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
4. N. P. Lanitis Co Limited
5. Βιομηχανία Υποδημάτων Αφροδίτη Λίμιτεδ Εναγομένων .................... 24 Οκτωβρίου 2011 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κα Προδρόμου για κ. Μίτσιγγα Για Καθ΄ου η αίτηση: κ. Ε. Θεοδωράκης ΑΠΟΦΑΣΗ στην Αίτηση Ημερομηνίας 27.6.11 Η ενάγουσα είναι ελληνική εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη. Ο Ευτύχιος Θεοδωράκης είναι σύμφωνα με τα αναντίλεκτα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, διευθυντής και μέτοχος της ενάγουσας εταιρείας όπως επίσης και το πρόσωπο που υπόγραψε το κλητήριο. Ο εναγόμενος 2 ζητά με την υπό κρίση αίτηση, τον 'τερματισμό της διαδικασίας και ή διαγραφή του κλητηρίου εντάλματος και ή της έκθεσης απαιτήσεως καθότι ... όπως έχουν καταχωρισθεί είναι εξ αρχής άκυρα'. Ο αιτητής- εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ότι ο Ευτύχιος Θεοδωράκης δεν είναι εγγεγραμμένος δικηγόρος και επομένως δεν έχει δικαίωμα να εκπροσωπεί την εταιρεία, η οποία αποτελεί ξεχωριστή νομική οντότητα. Αυτό, σύμφωνα πάντα με τη θέση του, προσκρούει στις πρόνοιες του άρθρου 11 του περί Δικηγόρων Νόμου, ΚΕΦ. 2, που θα αναφέρεται μετά απλώς ως ο 'νόμος'. Καταχωρήθηκε ένσταση η οποία υπογράφεται πάλι από τον Ευτύχιο Θεοδωράκη και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ιδίου. Ο Ευτύχιος Θεοδωράκης παραδέχεται ότι δεν είναι δικηγόρος ισχυρίζεται όμως ότι το δικαίωμα του να εμφανίζεται ενώπιον Δικαστηρίου και να εκπροσωπεί την εταιρεία κατοχυρώνεται από το άρθρο 30 του νόμου. Το θέμα που εγείρεται ήτοι κατά πόσο κάποιος πολίτης που δεν είναι εγγραμμένος δικηγόρος έχει δικαίωμα να εμφανίζεται ενώπιον του δικαστηρίου στα πλαίσια μιας αγωγής, διέπεται από τον περί Δικηγόρων Νόμο, Κεφ.
6. Η εμφάνιση ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου για τη διεξαγωγή διαδικασίας εκ μέρους οποιουδήποτε προσώπου, όπως είναι η παρούσα περίπτωση όπου ο Ευτύχιος Θεοδωράκης εμφανίζεται εκ μέρους της ενάγουσας στην αγωγή, συνιστά άσκηση δικηγορίας[1]. Το άρθρο 11 του νόμου απαγορεύει σε οποιονδήποτε να ασκεί τη δικηγορία εκτός αν είναι εγγεγραμμένος δικηγόρος. Από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου εξαιρούνται οι διάδικοι, οι οποίοι δικαιούνται να εμφανίζονται αυτοπροσώπως, σχετικές είναι οι πρόνοιες του άρθρου 30 του νόμου. Το άρθρο 30 ρητά προβλέπει ότι ο κάθε διάδικος έχει δικαίωμα να εμφανίζεται αυτοπροσώπως ενώπιον του δικαστηρίου και να διευθύνει την υπόθεση του. Σύμφωνα δε με τις πρόνοιες του ιδίου άρθρου, διάδικος έχει το δικαίωμα να εκπροσωπεί και συνδιαδίκους του με τους οποίους έχει κοινά συμφέροντα. Το δικαστήριο δε δύναται να επιτρέψει σε συγγενή κάποιου διαδίκου να τον εκπροσωπήσει ενώπιον του δικαστηρίου, νοουμένου ότι τηρούνται κάποιες προϋποθέσεις. Στις πρόνοιες του συγκεκριμένου άρθρου στηρίζεται και η εισήγηση του Ευτύχιου Θεοδωράκη ήτοι ότι εφόσον δύναται δυνάμει του νόμου να εκπροσωπεί τρίτα πρόσωπα δύναται να εκπροσωπεί και την εταιρεία καθότι είναι διευθυντής και μέτοχος αυτής. Η εταιρεία είναι νομικό πρόσωπο και η νομική της οντότητα είναι ξεχωριστή από αυτή των μετόχων της. Ο διευθυντής και ή μέτοχος της εταιρείας δεν μπορεί να ταυτιστεί με αυτή. Το θέμα απασχόλησε το Εφετείο στα πλαίσια της έφεσης Lindos Constuctions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων[2], που αφορούσε παρόμοιο θέμα ήτοι κατά πόσο ο διευθυντής και μέτοχος μιας εταιρείας μπορούσε να την εκπροσωπήσει ενώπιον του δικαστηρίου. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: '... Το άρθρο 30 του περί Δικηγόρων Νόμου, κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε διαδίκου να εμφανίζεται στο Δικαστήριο αυτοπροσώπως και να διευθύνει την υπόθεση του. Η εταιρεία ως νομικό πρόσωπο, αποτελεί πλάσμα δημοσίου δικαίου. Δεν έχει ύπαρξη στο φυσικό χώρο και είναι δυνατό να ενεργεί μόνο δι' αντιπροσώπων. Η άποψη πως όπως τα φυσικά έτσι και τα νομικά πρόσωπα έχουν δικαίωμα να επιλέγουν αυτοπρόσωπη ενέργεια και εμφάνιση στο δικαστήριο, είναι λανθασμένη ως αντινομική προς τη φύση των πραγμάτων. Το νομικό πρόσωπο στερείται εγγενούς της δυνατότητας αυτοπρόσωπης παρουσίας και ενέργειας. Ο ιδιαίτερος δεσμός του Διευθυντή με την εταιρεία δεν εξομοιώνει τα δύο. Η σύμπτωση των ιδιοτήτων του Διευθυντή και του μετόχου, έστω του κύριου μετόχου στο ίδιο πρόσωπο, δεν διαφοροποιεί την κατάσταση. Είναι βαθειά εμπεδωμένη στο εταιρικό δίκαιο η έννοια της αυτοτέλειας της εταιρείας ως αυθύπαρκτης νομικής οντότητας ξεχωριστής από τους μετόχους της. (Salomon v. Salomon [1897] A.C. 22)'. Οι πρόνοιες του άρθρου 30 περιορίζονται στις περιπτώσεις που ρητά αναγράφονται και δεν επεκτείνονται σε περιπτώσεις όπως η παρούσα. Οι εξαιρέσεις που περιγράφονται στο πιο πάνω άρθρο επιβεβαιώνουν το, κατά τα άλλα απόλυτο της απαγόρευσης. Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην απόφαση Lindos Constructions Ltd: 'Ο περί Δικηγόρων Νόμος όπως έχει τροποποιηθεί, απαγορεύει την άσκηση δικηγορίας από μη εγγεγραμμένο δικηγόρο. Η ρητή εξαίρεση του άρθρου 30 του Νόμου ως προς τη δυνατότητα διαδίκου να εμφανίζεται εκ μέρους συνδιαδίκου του με τους οποίους έχει κοινά συμφέροντα και να διευθύνει την υπόθεση και η διακριτική εξουσία, που παρέχεται στο δικαστήριο από το ίδιο άρθρο, να επιτρέπει σε στενό συγγενή διαδίκου να εμφανίζεται εκ μέρους του και να διευθύνει την υπόθεση του, επιβεβαιώνουν το, κατά τα άλλα απόλυτο της απαγόρευσης...' Σύμφωνα με το σκεπτικό της πιο πάνω απόφασης αν ο νομοθέτης είχε σκοπό να δώσει το δικαίωμα στους αξιωματούχους μιας εταιρείας να εκπροσωπούν την εταιρεία ενώπιον του δικαστηρίου και να διευθύνουν την υπόθεση θα υπήρχε ρητή σχετική πρόνοια. Στον περί Ποινικής Δικονομία Νόμο, Κεφ. 155, στον οποίο γίνεται επίσης αναφορά στην ως άνω απόφαση, ο νομοθέτης ρητά προβλέπει ότι όταν καλείται μια εταιρεία να απολογηθεί σε ποινική υπόθεση, απολογείται δια του αντιπροσώπου της, με τη διευκρίνηση όμως ότι ο αντιπρόσωπος δεν είναι αρμόδιος δυνάμει του διορισμού του αυτού και μόνου, να ενεργεί εκ μέρους του οργανισμού ενώπιον του δικαστηρίου για οποιονδήποτε άλλο σκοπό. Ο Ευτύχιος Θεοδωράκης αγορεύοντας ενώπιον του δικαστηρίου επικαλέσθηκε μεταξύ άλλων τις αποφάσεις Ντέρεκ Ντάγκλας και Νότας Ντάγκλας[3] και Λάμπρος Ιωαννίδης και Μάριος Καλλία ως παραλήπτης και διαχειριστής της Intercosmetics Ltd[4], όπως επίσης και κάποιες ποινικές αποφάσεις όπου οι εφεσείοντες είχαν εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτοπροσώπως. Οι διάδικοι εμφανίσθηκαν στα πλαίσια των διατάξεων του άρθρου 30 του νόμου και εκπροσώπησαν τους εαυτούς τους και όχι οποιαδήποτε εταιρεία. Οι υποθέσεις αυτές δεν υποστηρίζουν με οποιοδήποτε τρόπο την εισήγηση του. Επικαλέσθηκε επίσης τις αποφάσεις Γιαννάκης Ιωάννου Κέντρο Dreamland και Αιμίλιου Θεοδούλου σαν διαχειριστής της περιουσίας της Αννας Χρ. Κράνου[5], όπου ο Αιμίλιος Θεοδούλου εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως και τη Janusz Dsbynski και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας[6], όπου εμφανίσθηκε ο Α. Παπαλλής για τον εφεσείοντα. Τόσο ο κ Αιμίλιος Θεοδούλου όσο και ο κ. Α. Παπαλλής είναι εγγεγραμμένοι δικηγόροι, γεγονός που προφανώς αγνοεί ο Ευτύχιος Θεοδωράκης και επομένως ούτε αυτές οι δύο περιπτώσεις υποστηρίζουν την εισήγηση του. Αποτελεί κατάληξη του δικαστηρίου ότι ο Ευτύχιος Θεοδωράκης δεν νομιμοποιείται να εκπροσωπεί την ενάγουσα εταιρεία. Το κλητήριο ως έχει καταχωρισθεί προσκρούει στις πρόνοιες του περί Δικηγόρων Νόμου και επομένως ουδέποτε απέκτησε νομκή οντότητα, είναι εξ υπαρχής άκυρο. Το γεγονός ότι επετράπη η καταχώρηση του από τον Πρωτοκολλητή δεν προσδίδει οποιοδήποτε κύρος στη διαδικασία. Σε σχέση όμως με τα έξοδα, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως ακούσω για το θέμα αυτό όλους τους εμπλεκομένους συμπεριλαμβανομένων και των εναγομένων που δεν έλαβαν μέρος στη διαδικασία καθότι με την κατάληξη του δικαστηρίου ότι το κλητήριο ένταλμα είναι εξ αρχής άκυρο τερματίζεται η διαδικασία σε σχέση με όλους τους διαδίκους. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1] Αρθρο 2 του Νόμου. [2]