← Κύπρος

Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Κυριάκος Μαρκίδης (Jubilee) Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2052/1997, 31  Oκτωβρίου, 2011

Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Κυριάκος Μαρκίδης (Jubilee) Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2052/1997, 31 Oκτωβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A412 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: M. Aμπίζα, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2052/1997 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Λτδ Εναγόντων -και-

  1. Κυριάκος Μαρκίδης (Jubilee) Λτδ
  2. Σοφοκλή Μαρκίδη
  3. Κυριάκου Μαρκίδη
  4. Μαρούλλας Μαρκίδη
  5. Τούλλας Τρύφωνος το γένος Κυρ. Μαρκίδη Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 4.2.2011 για παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 19.10.
  6. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Oκτωβρίου,
  7. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Εναγόμενη 5 - Αιτήτρια: κ. Μακρίδης. Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κα Λιβέρα. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση της η Εναγόμενη 5 - Αιτήτρια αρχικά επιδίωκε αφενός την έκδοση διατάγματος το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει την απόφαση που εκδόθηκε εκ συμφώνου υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της κατά ή περί τις 19.10.2001, και αφετέρου την έκδοση διατάγματος το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει το διάταγμα ημερομηνίας 14.4.2009 το οποίο εκδόθηκε κατόπιν μονομερούς αίτησης των Εναγόντων και το οποίο επέτρεπε σε αυτούς να εκτελέσουν την ως άνω απόφαση εναντίον της Εναγομένης
  8. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ο συνήγορος της Εναγόμενης 5 - Αιτήτριας ανέφερε ότι ενόψει της πρόσφατης τροποποίησης των θεσμών πολιτικής δικονομίας είναι υποχρεωμένος να αποσύρει το δεύτερο αίτημα της αίτησης με επιφύλαξη του δικαιώματος της Αιτήτριας να της επιδοθεί νέα αίτηση και να ενστεί σε αυτή. Συνεπώς, προς ακρόαση παρέμεινε το αίτημα της Εναγόμενης 5 για παραμερισμό της εναντίον της εκ συμφώνου εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 19.10.
  9. Η νομική βάση της Αίτησης εδράζεται στους θεσμούς πολιτικής δικονομίας, μεταξύ άλλων, Δ.3 Θ.1, Δ.33 Θ.15, καθώς επίσης στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της παρούσας αίτησης αποτελεί το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου καθώς επίσης και η ένορκη δήλωση της ίδιας της Εναγόμενης 5 - Αιτήτριας ημερομηνίας 4.2.
  10. Με την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης ημερομηνίας 3.3.2011, η Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση φέρουν ένσταση στον αιτούμενο παραμερισμό. Οι λόγοι ένστασης, όπως προκύπτουν από την ειδοποίηση ένστασης είναι οι ακόλουθοι: (α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) Η αιτήτρια βασίζει την αίτηση της μεταξύ άλλων και σε λανθασμένους θεσμούς της πολιτικής δικονομίας. Εν πάσει δε περιπτώσει δεν δύναται η αιτήτρια να παραμερίσει και/ή ακυρώσει εκ συμφώνου απόφαση παρά μόνο με αγωγή. (γ) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων του αντιδίκου και συνιστά κατάxρηση της διαδικασίας εφόσον η αιτήτρια επέδειξε μεγάλη αδιαφορία για την παρούσα αγωγή. (δ) Η ενάγοντες καθ' ων η αίτηση ακολούθησαν πάντοτε την ορθή και ενδεδειγμένη διαδικασία. (ε) Η αιτήτρια δεν έδωσε οποιοδήποτε ικανοποιητικό λόγο που να εξηγεί και/ή να δικαιολογεί την μη καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης. (στ) Η αιτήτρια απέτυχε να επιδείξει πως έχει εκ πρώτης όψεως καλόπιστη υπεράσπιση και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση. (ζ) Εν πάση περιπτώσει οι ισχυρισμοί της αιτήτριας στην προβαλλόμενη υπεράσπιση είναι αόριστοι και/ή ατεκμηρίωτοι και/ή αντικρουόμενοι. (η) Στη συγκεκριμένη υπόθεση υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης η οποία προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων των εναγόντων. (θ) Η αιτήτρια δεν έχει καταδείξει οποιοδήποτε σοβαρό και εύλογο λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. (ι) Η αιτήτρια δεν παρουσιάζει σοβαρούς και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν το αιτητικό. (κ) Η παρούσα αίτηση αποτελεί προσπάθεια της αιτήτριας να δικαιολογήσει την έλλειψη ενδιαφέροντος των υποχρεώσεων της προς τους ενάγοντες καθ΄ων η αίτηση. (λ) Η ακύρωση και/ή παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους ενάγοντες καθ' ων η αίτηση παρεμποδίζοντας τους από το να εισπράξουν το λαβείν τους από την προς όφελος τους εκδοθείσα απόφαση. (μ) Η αιτούμενη ακύρωση και/ή παραμερισμός της απόφασης θα είχε ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τας περιστάσεις. Η ειδοποίηση ένστασης συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού, ημερομηνίας 3.3.2011, στην οποία, πέραν μιας παράθεσης των γεγονότων ως προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης, υποστηρίζονται ουσιαστικά από τον ενόρκως δηλούντα οι ως άνω λόγοι ένστασης. Aπό μια αναδρομή στο ιστορικό της παρούσας αγωγής, όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης και από τις θέσεις των δύο πλευρών, διαφαίνεται ότι το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο καταχωρήθηκε κατά την 21.2.1997 και επιδόθηκε στην εναγόμενη 5 στις 5.3.1997 δια της αφέσεως του και έναντι της υπογραφής του Πέτρου Επισκόπου ως υπεύθυνου στον τόπο εργασίας της εναγόμενης
  11. Στις 9.5.1997 καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης για να ακολουθήσει στις 20.5.1997 η έκδοση απόφασης υπέρ των εναγόντων και εναντίον όλων των εναγομένων. Στις 13.12.1999 καταχωρήθηκε από τον Κωνσταντίνο Χατζηνικολάου, ως δικηγόρο των εναγομένων 1 - 5, αίτηση για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 20.5.1997, στην οποία οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση κατά την 1.2.
  12. Μετά από ορισμένους ορισμούς της αίτησης, είτε για ακρόαση, είτε προς το σκοπό δήλωσης συμβιβασμού (με εμφανίσεις πλέον του κυρίου Ιωνά Νικολάου ως συνηγόρου των αιτητών), κατά την 19.10.2001, εκ συμφώνου, η απόφαση ημερομηνίας 20.5.1997 παραμερίστηκε και εκ συμφώνου, επίσης, εκδόθηκε υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 - 5 η απόφαση, τον παραμερισμό της οποίας ζητά η εναγόμενη 5 - αιτήτρια με την παρούσα αίτηση της. Κατά την εν λόγω δικάσιμο, ενώπιον του Δικαστηρίου εμφανίστηκαν η κυρία Στυλιανού και η κυρία Γαβριηλίδου. Στην ένορκη της δήλωση η εναγόμενη 5 παραθέτει τα γεγονότα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της. Ουσιαστικά, η εναγόμενη 5 αναφέρει ότι κατά τον εν λόγω χρόνο, τις υποθέσεις της εναγομένης 1 εταιρείας διαχειριζόταν σχεδόν αποκλειστικά ο αδελφός της, εναγόμενος 2, χωρίς αυτή να έχει οποιαδήποτε σχέση ή εμπλοκή. Στην ίδια προσωπικά ουδέποτε επιδόθηκε η παρούσα αγωγή, απλώς σε κάποια στιγμή επικοινώνησε μαζί της ο εναγόμενος 2 και την ενημέρωσε ότι οι ενάγοντες κινήθηκαν νομικά εναντίον της ως εγγυήτρια της εναγόμενης 1 και ότι θα της έστελλε κάποια έγγραφα για να υπογράψει λέγοντας της ότι το ζήτημα είναι εντελώς τυπικό και θα το διευθετούσε ο ίδιος διορίζοντας το δικηγόρο της εναγομένης 1 Κωνσταντίνο Χατζηνικολάου για να υπερασπιστεί όλους τους εναγομένους. Ενώ ο εναγόμενος 2 της έστειλε έγγραφα διορισμού δικηγόρου για δύο άλλες αγωγές, για την παρούσα αγωγή ουδέποτε της απέστειλε οποιοδήποτε έγγραφο ή διοριστήριο δικηγόρου ούτε και την ενημέρωσε ότι καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή εναντίον της. Από τότε δεν είχε ενημέρωση από τον αδελφό της, εναγόμενο 2, και η μόνη ενημέρωση που είχε ήταν σε δύο περιπτώσεις όταν μετά από επιστολή που απέστειλε στον ενάγοντα, ο ενάγοντας την ενημέρωσε ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον της στην παρούσα υπόθεση. Επικοινώνησε με τον εναγόμενο 2 ζητώντας εξηγήσεις και αυτός της εξήγησε ότι η απόφαση εκδόθηκε λόγω λάθους και ότι είχε ήδη καταχωρηθεί αίτηση παραμερισμού της. Περαιτέρω, της ανέφερε ότι βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με τους ενάγοντες ούτως ώστε να βρεθεί μια συμβιβαστική λύση και να διευθετηθούν όλες οι οικονομικές εκκρεμότητες τόσο της εναγομένης 1 όσο και άλλων εταιρειών. Αυτή δεν είχε λόγο να αμφισβητήσει τον αδελφό της, πίστεψε τα όσα της είπε, και έκτοτε, ουδέποτε συζητήθηκε το θέμα ούτε και ο ενάγοντας την όχλησε με οποιοδήποτε τρόπο, έτσι θεώρησε ότι το θέμα είχε τελειώσει και είχε βρεθεί η συμβιβαστική λύση που της είχε αναφέρει ο εναγόμενος. Όταν με μεγάλη της έκπληξη, έλαβε επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 30.8.2010, προέβη, μαζί με τον υιό της, σε έρευνα στο δικαστικό φάκελο για να διαπιστώσει ότι είχε εκδοθεί η υπό κρίση απόφαση με τον τρόπο που περιγράφηκε ανωτέρω. Η κυρία Γαβριηλίδου, η οποία συναίνεσε να εκδοθεί απόφαση εναντίον της, ουδέποτε καταχώρησε εμφάνιση εκ μέρους της ούτε καταχώρησε διοριστήριο δικηγόρου υπογραμμένο από αυτή με το οποίο να την διορίζει ως δικηγόρο της. Ουδέποτε έδωσε οδηγίες στην κυρία Γαβριηλίδου ούτε την διόρισε ως δικηγόρο της, ούτε ενημερώθηκε από αυτήν ή από τον εναγόμενο 2 για τα ως άνω περιγραφόμενα γεγονότα. Aμφότερες οι πλευρές περιορίστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους προσκομίζοντας προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου τη γραπτή αγόρευση την οποίαν ανέγνωσαν, προσθέτοντας συγκεκριμένες εισηγήσεις προφορικώς ενώπιον του Δικαστηρίου. Το σύνολο των αγορεύσεων των δύο συνηγόρων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν θεωρώ σκόπιμο να το επαναλάβω. Σημειώνω ότι έχω μελετήσει με λεπτομέρεια τις εισηγήσεις και επιχειρηματολογία και των δύο συνηγόρων. Ο παραμερισμός απόφασης δεν είναι άγνωστος στο δικονομικό πλαίσιο που διέπει το δίκαιο της Κύπρου. Με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, στις περιπτώσεις έκδοσης απόφασης λόγω παράλειψης εμφάνισης, η Δ.17 Θ.10 παρέχει την εξουσία στο Δικαστήριο, στην κατάλληλη περίπτωση, να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση. Κατά ανάλογο τρόπο, στην περίπτωση έκδοσης απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρησης υπεράσπισης, η Δ.26 Θ.14 προβλέπει ότι οποιαδήποτε απόφαση κατόπιν παράλειψης, είτε σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη ή κάτω από οποιαδήποτε άλλη των κανονισμών, μπορεί, σε κατάλληλη περίπτωση, να παραμεριστεί από το Δικαστήριο. Περαιτέρω, στην περίπτωση έκδοσης απόφασης λόγω παράλειψης εμφάνισης κατά την ημερομηνία ακρόασης αγωγής, η Δ.33 Θ.5 παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να παραμερίσει τέτοια απόφαση κατόπιν αιτήσεως η οποία μάλιστα θα πρέπει να γίνει εντός 15 ημερών από την ημέρα της ακρόασης. Σε όλες τις ως άνω περιπτώσεις το δικονομικό πλαίσιο μέσα από το οποίο μπορεί να υποβληθεί μια τέτοια αίτηση διαγράφεται στη Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Καθίσταται εμφανές ότι η παρούσα περίπτωση, ούσα περίπτωση έκδοσης εκ συμφώνου απόφασης και μη ούσα περίπτωση έκδοσης απόφασης κατόπιν παράλειψης ως ανωτέρω εξηγείται, δεν εμπίπτει στις ως άνω περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κέκτηται εξουσία παραμερισμού εκδοθείσας απόφασης. Κάτι άλλωστε που φαίνεται να είναι και η αντίληψη της ίδιας της αιτήτριας αφού, όπως ήδη αναφέρθηκε πιο πάνω, η παρούσα αίτηση βασίζεται στην Δ.33 Θ.15 η οποία προνοεί ότι απόφαση που λήφθηκε δια δόλου δύναται κατόπιν αγωγής που θα εγερθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο, είτε μέρους, είτε όχι, να παραμερισθεί ως προς το πρόσωπο που διέπραξε ή προήγαγε το δόλο. Στο σύγγραμμα Haulsbury΄s Laws of England 3rd edition vol. 22 par. 1672, p. 792 αναφέρεται ότι: «Α judgment given or an order made by consent may, in a fresh action brought for the purpose, be set aside on any ground which would invalidate a compromise not contained in a judgment or order. Compromises have been set aside on the ground that the agreement was illegal as against public policy, or was obtained by fraud or misrepresentation, or non-disclosure of a material fact which there was an obligation to disclose, or by duress, or was concluded under a mutual mistake of fact, ignorance of a material fact, or without authority. . The court may refuse to set aside a compromise when the party seeking to set it aside is guilty of delay in questioning it. Unless all the parties agree, a consent order, when entered, can only be set aside by a fresh action, and an application cannot be made to the court of first instance in the original action to set aside the judgment or order, except, apparently, in the case of an interlocutory order; nor can it be done by way of appeal.» Όπως προκύπτει από τα ως άνω, εκ συμφώνου ληφθείσα απόφαση δύναται να παραμεριστεί μόνο μέσω αγωγής. Αποτέλεσε τη βασική πτυχή της επιχειρηματολογίας του συνηγόρου για την εναγόμενη 5 - αιτήτρια, ότι η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου αποτελεί βάση παραμερισμού απόφασης η οποία είναι παράνομη (nullity). Δε με βρίσκει σύμφωνο η εισήγηση αυτή. Σχετικό είναι το κάτωθι απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση Evand Promotions Ltd

(1998)1B A.A.Δ. 736: «Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1965, με αναφορά στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Kouppa and another ν. Vassiliades
(1981)1 J.S.C. 120, σε ενδιάμεση αίτηση ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο ειδικό άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και ή τον ειδικό θεσμό ή τους θεσμούς που το στοιχειοθετούν παρέχοντας την απαραίτητη δικαιοδοσία στο δικαστή, αποτελεί σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48 Θ.1, όρο απαράβατο για την έγκυρη χρήση του δικονομικού αυτού μέτρου (βλ. επίσης, Ματθαίου κ.α. ν. ΄Ανιφτου
(1992)1 Α.Α.Δ. 529). Εξ' άλλου, σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η λεγόμενη εγγενής ή, άλλως, σύμφυτη εξουσία (inherent power), του δικαστηρίου, η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισης της με το Δικαστήριο και τις ανάγκες της ύπαρξής της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου, δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου που προσδιορίζεται από την αναγκαιότητα της ίδιας της ύπαρξής της ούτε, κατά κανόνα, αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς. Με άλλα λόγια, η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, εκεί όπου δεν υπάρχει ειδική πρόνοια, είτε στο νόμο είτε στους θεσμούς, δεν μπορεί, κατά κανόνα, να αποτελέσει από μόνη της, με την απλή επίκλησή της, αυτοδύναμη δικαιοδοτική βάση για ένα συγκεκριμένο διάβημα. Κατ' εξαίρεση, απλή επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου είναι επιτρεπτή μόνο στην περίπτωση που η τυχόν άρνηση εξουσίας ή δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου θα ισοδυναμούσε με αποστέρηση συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος διαδίκου. (Βλ. Markides Europa v. Vassos Eliades Ltd.
(1984)1 C.L.R. 189, όπως επεξηγήθηκε στην υπόθεση Τουβλ. Γίγας Λτδ. ν. Ουστά (Αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 109.)» Συνεπεία όλων των ανωτέρω, καταλήγω ότι το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία ή δικαιοδοσία να αποφασίσει τον παραμερισμό της εκ συμφώνου εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 19.10.2001, μέσα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Η εν λόγω δε κατάληξη μου με αποτρέπει από το να εξετάσω οποιοδήποτε άλλο ζήτημα ουσίας στην παρούσα αίτηση. Με βάση όλα τα ως άνω, ως προς το αιτητικό με βάση την παράγραφο (β) της αίτησης, άδεια δίδεται, το εν λόγω αιτητικό αποσύρεται και απορρίπτεται. Η επιφύλαξη της αιτήτριας σημειώνεται. Η δε αίτηση, ως τελικώς προωθήθηκε, απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον της Εναγομένης 5 - Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Yπ.) .................. Μ. Αμπίζας, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.