Υπό Εκκαθάριση η Εταιρεία VALUESTAR TRADING LIMITED, Αίτηση αρ.: 875/10, 11 Νοεμβρίου,2011

Υπό Εκκαθάριση η Εταιρεία VALUESTAR TRADING LIMITED, Αίτηση αρ.: 875/10, 11 Νοεμβρίου,2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A427 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αίτηση αρ.: 875/10 Δικαιοδοσία Εκκαθαρίσεως Εταιρειών Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο ΚΕΦ. 113 Υπό Εκκαθάριση η Εταιρεία VALUESTAR TRADING LIMITED 11 Νοεμβρίου,2011 Για τους "Valuestar Trading Limited"-αιτητές, εμφανίζεται ο κ. Χρ. Μ. Τριανταφυλλίδης. Για τους "LM Moore Sp Investments Ltd"-καθ'ων η αίτηση, εμφανίζεται η κα Α. Αθανασιάδου για τους κ. κ. Γεωργιάδης και Πελίδης Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 30.6.11 (αίτημα για την προδικαστική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται δια της ένστασης σε αίτηση για την εκκαθάριση εταιρείας) ___________________________ Στις 24.11.10 η εταιρεία "LM Moore Sp Investments Ltd" ("η Moore") κατεχώρισε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση ("η κύρια αίτηση") επικαλουμένη, ως ο τίτλος της δικογράφου της δηλώνει, τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου να θέτει υπό εκκαθάριση εταιρείες. Αντικείμενο της αίτησης είναι η εταιρεία "Valuestar Trading Limited" ("η Valuestar"). Στο σώμα της κύριας αίτησης καταγράφονται και τα εξής: Η Valuestar οφείλει στην Moore, εντόκως, το ποσόν των €20.475.000 δυνάμει συμφωνίας δανείου ("Loan Agreement") ημερ. 18.1.08 και συμφωνίας αμοιβής ("Fee Letter") ημερ. 20.2.

1. Το ποσόν αυτό κατέστη ληξιπρόθεσμο και απαιτητό εξ ου και η Μοοre επέδωσε στη Valuestar, στις 2.11.10, επιστολή απαίτησης. Πλην όμως, οι Valuestar παρέλειψε και ή αρνήθηκε να εξοφλήσει το χρέος της επειδή είναι αναξιόχρεος και ανίκανη να πράξει τούτο. Υπό τις περιστάσεις είναι ορθό και δίκαιο όπως η Valuestar διαλυθεί» (δείτε στην παρα. 8 στην κύρια αίτηση). Ας σημειωθεί πως η καταληκτικές πρόνοιες της συμφωνίας δανείου ("Loan Agreement") ημερ. 18.1.08, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην κύρια αίτηση, διαλαμβάνουν τα εξής: «
2. LAW AND JURISTICTION (A) This Agreement shall be governed by and construed in accordance with English Law. (B) The Courts of England are to have jurisdiction to settle any dispute in connection with this agreement". Παρομοίως, η καταληκτικη πρόνοια της συμφωνίας αμοιβής («Fee Letter") ημερ. 18.2.09, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην κύρια αίτηση, διαλαμβάνει τα εξής: «.This letter is governed by English Law". Στο σώμα της κύριας αίτησης, η επιδιωκόμενη θεραπεία διατυπώνεται ως εξής: « (α) Όπως (η Valuestar) διαλυθεί υπό του Δικαστηρίου.(β) Όπως εκδοθεί οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ως το σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθό.». Ας σημειωθεί πως η κύρια αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τα άρθρα 203, 209, 211 (ε) και (στ), 212 (β) και (γ) και 214 του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Πρόκειται για άρθρα που εντάσσονται στο «ΜΕΡΟΣ V» του Κεφ. 113 το οποίο τιτλοφορείται «ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ». Τα άρθρα αυτά, ως δηλώνουν και οι παράτιτλοι, αφορούν μόνον στην εκκαθάριση εταιρείας και ουδεμία σχέση έχουν με την διαδικασία διάλυσης εταιρείας. Η Valuestar ενίσταται. Δια της γραπτής ένστασής της που κατεχώρισε στις 28.6.11 προβάλλει λόγους ουσίας οι οποίοι απαντούν στον κεντρικό ισχυρισμό της αντιδίκου της σύμφωνα με το οποίο η ίδια είναι αναξιόχρεος και αδυνατεί να εξοφλήσει τα χρέη της. Συγκεκριμένα, δια της ένστασής της η Valuestar (α) ισχυρίζεται ότι, εν προκειμένω, δεν συντρέχουν οι περιπτώσεις ανικανότητας πληρωμής για τις οποίες προβλέπει το άρθρο 212 του Κεφ. 113, (β) αμφισβητεί βασίμως και για συγκεκριμένους λόγους το ποσόν το οποίον διεκδικεί η Moore και το οποίο, εν πάση περιπτώσει, χαρακτηρίζει ως αναπόδεικτο, (γ) ισχυρίζεται ότι ορθή διαδικασία επίλυσης των οιωνδήποτε οικονομικών διαφορών της Moore με την ιδία αποτελεί η καταχώρηση αγωγής και (δ) ισχυρίζεται ότι η κύρια αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη, καταπιεστική και ενοχλητική. Επιπλέον, δια της ένστασής της, η Valuestar προβάλλει και τα ακόλουθα προκαταρκτικά ζητήματα: «
3. Η παρούσα Αίτηση είναι πρόωρη αφού εις το αιτητικό μέρος αυτής η Αιτήτρια αιτείται τη διάλυση της Καθ'ης η Αίτηση χωρίς προηγουμένως να έχει εκδοθεί διάταγμα του Δικαστηρίου για εκκαθάριση της. Το θέμα αυτό είναι ουσιαστικό και όχι τυπικό αφού χωρίς την ύπαρξη διατάγματος εκκαθάρισης μίας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών, ως είναι η Kαθ'ης η Αίτηση δεν δύναται να εκδοθεί από το Δικαστήριο διάταγμα διάλυσης της. Επομένως πρόκειται δια την κατά νόμο ορθή διαδικασία.
4. Άνευ βλάβης των αναφερομένων εις την παράγραφο 1, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αίτηση αφού αυτή βασίζεται επί της ισχυριζομένης παραβίασης (breach) εκ μέρους της Kαθ'ης η αίτηση των συμβατικών της υποχρεώσεων βάσει των συμφωνιών αι οποίαι επισυνάπτονται ως Tεκμήρια στην Ένορκη Δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση πλην όμως αι ρηθείσες συμφωνίαι αναφέρουν ότι διέπονται από τον Αγγλικό Νόμο και αποκλειστική δικαιοδοσία σε σχέση με αυτές έχουν τα Αγγλικά Δικαστήρια. Κατ' επέκταση το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αν εκδικάσει την παρούσα Αίτηση με βάση τους ισχυρισμούς που εγείρονται εις αυτήν αλλά και την παρούσα ένσταση εις την ουσία θα εφαρμόζει τον Κυπριακό Νόμο επί των ρηθέντων συμφωνιών και θα αναλάβει δικαιοδοσία, αμφότερα δε τα ρηθέντα ζητήματα συμφωνήθεισαν διαφορετικά μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ'ης η Αίτηση και ή των συμβαλλομένων μερών εις τα συμφωνίας την παραβίαση των οποίων η Αιτήτρια επικαλείται ως βάση για την απαίτηση της βάσης της αίτησης» Δια της υπό συζήτησιν αίτησης, την οποίαν κατεχώρισε στις 30.6.11 δυνάμει της Δ.27 θ.θ. 1 και 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών («η ενδιάμεση αίτηση»), η Valuestar επιδιώκει την προδικαστική εκδίκαση των πιο πάνω προκαταρκτικών ζητημάτων. Η Moore συναίνεσε και, έτσι, ακολούθησε η προδικαστική εκδίκαση με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. Έχω εξετάσει τα επίδικα προκριματικά ζητήματα: Σημειώνω, κατ' αρχάς πως ο όρος «διαλυθεί», ο οποίος χρησιμοποιείται στην διατύπωση της επιδιωκόμενης θεραπείας, είναι εσφαλμένος. Ορθός είναι ο όρος «εκκαθαριστεί» εφ' όσον η ρυθμιζομένη από το Κεφ. 113 η διαδικασία εκκαθάρισης μίας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης διαφέρει ουσιωδώς από την διαδικασία διάλυσής της και προηγείται χρονικώς (Απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 31/2008 Ανδρέας Χ'Γιάννης ν. C. & J. Kyprianou Promotions Ltd, ημερ. 12.7.10). Όμως, υπό τις περιστάσεις, το σφάλμα αυτό δεν είναι μοιραίο για το ένδικο μέσο που κατεχώρισε η Moore εφ' όσον, μελετώντας το, προκύπτει με ασφάλεια πως ό,τι αυτή επιθυμεί στο παρόν στάδιο είναι η εκκαθάριση της Valuestar: Υποδεικνύω το γεγονός πως στον τίτλο της κύριας αίτησης αναγράφεται πως η Moore επικαλείται την «Δικαιοδοσία Εκκαθαρίσεως Εταιρειών» του παρόντος Δικαστηρίου και χαρακτηρίζει την Valuestar ως εταιρεία «Υπό Εκκαθάριση». Υποδεικνύω, επίσης, πως νομικό υπόβαθρο του ένδικου μέσου της Moore αποτελούν μόνον άρθρα του Κεφ. 113 τα οποία ρυθμίζουν τη διαδικασία εκκαθάρισης εταιρείας και όχι τη διαδικασία διάλυσής της. Παρατηρώ, τέλος, πως τα όσα η Valuestar ισχυρίζεται δια της ένστασής της δηλώνουν πως αυτή αντιλαμβάνεται επ' ακριβώς την επιδιωκόμενη θεραπεία και αμύνεται επί της ουσίας της. Είναι βεβαίως, γεγονός πως ο ακριβής νομικός χαρακτηρισμός της εκάστοτε επιδιωκόμενης θεραπείας αποτελεί σημαντικό όρο για την ομαλή εκδίκαση μίας υπόθεσης και πρέπει να προκρίνεται. Εντούτοις, εφ' όσον σε ένδικο μέσο, ως το επίδικο, παρατίθενται τα ουσιώδη γεγονότα καθώς και το ορθό νομικό υπόβαθρο και εφ' όσον, δια του δικογράφου του, ο αντίδικος δηλώνει πως αντιλαμβάνεται την επιδιωκόμενη θεραπεία και αντιδρά αναλόγως, η παραδρομή στο νομικό χαρακτηρισμό της επιδιωκόμενης θεραπείας μπορεί να συγχωρεθεί. Κατά συνέπειαν, το πρώτο προδικαστικό ζήτημα που εγείρει η Valuestar δια της παρα. 1 της ένστασής της κρίνεται ως αβάσιμο και απορρίπτεται. Όσον αφορά στο δεύτερο προδικαστικό ζήτημα παρατηρώ πως η ρήτρα η οποία περιέχεται στη συμφωνία δανείου ("Loan Agreement") ημερ. 18.1.08 περί επιλογής των Αγγλικών Δικαστηρίων ως του forum για την εκδίκαση των διαφορών που προκύπτουν από αυτήν δεν έχει απόλυτη ισχύ. Τα Δικαστήρια δεν δέχονται αβασάνιστα να στερηθούν της δικαιοδοσίας τους με συμφωνία των μερών. Βεβαίως, τα Δικαστήρια κατανοούν τις νόμιμες προσδοκίες των διαδίκων να εφαρμοστεί ρήτρα περί δικαιοδοσίας αλλοδαπού Δικαστηρίου εφ' όσον αυτή έχει συνομολογηθεί ελεύθερα. «Κατά κανόνα...εφαρμόζεται (τέτοια) ρήτρα, εκτός εάν ο ενάγων αποδείξει ότι υφίστανται ισχυροί λόγοι που καθιστούν την παραγκώνιση της δικαιολογημένη» (G.P. Michaelides and Sons Ltd v. Transmercon N.V. κ.α.