Ελληνικής Τράπεζα Λτδ ν. Κυριάκου Στυλιανού κ.α., Αρ. Αγωγής: 8098/99, 22.11.11

Ελληνικής Τράπεζα Λτδ ν. Κυριάκου Στυλιανού κ.α., Αρ. Αγωγής: 8098/99, 22.11.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A437 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8098/99 Μεταξύ: Ελληνικής Τράπεζα Λτδ Ενάγουσα και

1. Κυριάκου Στυλιανού
2. Στυλιανού Στυλιανού
3. Μαρίας Στυλιανού Αγαπίου
4. Ακίνητα Στέλιος και Χρίστος Λτδ Εναγόμενοι Ημερομηνία: 22.11.11 Αίτηση ημερομηνίας 22.9.2011 για έκδοση άδειας εκτέλεσης της απόφασης Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Καψούρης για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ. Μάνουλος. Για Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Φιλίππου για ν΄ ακούσει απόφαση κα Έλλη Σπύρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 3.12.1999 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του εναγομένου 1 για το ποσό των Λ.Κ. 105.000 με τόκο 9% ετησίως από 11.8.94 μέχρι εξοφλήσεως, εναντίον της εναγομένης 3 για το ποσό των Λ.Κ.60.000 με τόκο 9% ετησίως από 5.7.94 μέχρι εξοφλήσεως και εναντίον του εναγομένου 4 για το ποσό των Λ.Κ38.000 με τόκο 9% ετησίως από 9.1.98 μέχρι εξοφλήσεως. Και οι τρεις εναγόμενοι διατάχθηκαν να πληρώσουν τα έξοδα της υπόθεσης, Λ.Κ516 πλέον ΦΠΑ και τόκο 8% από 30.6.
5. Το Δικαστήριο διέταξε περαιτέρω την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου των εναγομένων 3 και 4, υποθήκες Υ5722/94 και Υ110/98, του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας. Επισημαίνω ότι η απόφαση εκδόθηκε στην απουσία των εναγομένων καθότι οι τελευταίοι δεν κατεχώρησαν εμφάνιση. Οι προσπάθειες των εναγόντων να επιδώσουν στον εναγόμενο 2 δεν καρποφόρησαν με αποτέλεσμα η αγωγή εναντίον του να διαγραφεί. Ο εναγόμενος 2, σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου, απουσίαζε στη Ρουμανία και ως εκ τούτου οι ενάγοντες εξασφάλισαν διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης στη μητέρα του, εναγομένη
6. Ούτε αυτό κατέστη όμως κατορθωτό καθότι και η εναγομένη 3 απουσίαζε στη Ρουμανία. Με την υπό κρίση αίτηση οι ενάγοντες - αιτητές, που θα αναφέρονται μετά απλώς ως 'οι αιτητές', ζητούν διάταγμα του δικαστηρίου για εκτέλεση της ως άνω απόφασης. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Κώστα Καλλή, υπαλλήλου των εναγόντων. Μετά την καταχώρηση ένστασης εκ μέρους των εναγομένων καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ιδίου προσώπου. Ο Κώστας Καλλής αναφέρει στις δηλώσεις του ότι οι εναγομένοι δεν εξόφλησαν το εξ αποφάσεως χρέος, περιγράφει δε τα μέτρα που λήφθηκαν εναντίον των εναγομένων, ήτοι είχαν καταχωρήσει αιτήσεις για εκποίηση των υποθηκών και είχαν εγγράψει μέμο επί της ακινήτου ιδιοκτησίας των εναγομένων. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ο Κώστας Καλλής επεξηγεί τους λόγους που οι ενάγοντες δεν έλαβαν άλλα μέτρα εκτέλεσης εναντίον των εναγομένων 1 και 3, που θ΄ αναφέρονται μετά απλώς ως οι καθ΄ ων η αίτηση. Οι καθ΄ ων η αίτηση 1 και 3 σύμφωνα με τον ομνύοντα, απουσίαζαν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Ρουμανία και ήταν αδύνατο, λόγω της απουσίας τους, να 'προχωρήσουν με οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης το οποίο να καρποφορήσει'. Προς υποστήριξη του πιο πάνω ισχυρισμού ο ομνύοντας κατέθεσε την επιστολή που έλαβαν οι ενάγοντες από τους δικηγόρους τους, ημερομηνίας 20.9.1999, με την οποία τους ενημέρωσαν ότι με βάση την πληροφόρηση που έτυχαν οι ίδιοι από τον επιδότη που ανέλαβε την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, οι καθ΄ ων η αίτηση απουσίαζαν στο εξωτερικό, τεκμήριο
7. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επισυνάπτονται και οι ειδοποιήσεις του επιδότη σε σχέση με την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος που αφορούσε τον εναγόμενο 2 και το οποίο, ως αναφέρω και ανωτέρω θα επιδίδετο στην εναγομένη-καθ΄ η αίτηση 3, δυνάμει διατάγματος του δικαστηρίου. Στην ειδοποίηση ημερομηνίας 27.5.2000 αναγράφεται ότι το κλητήριο ένταλμα δεν επιδόθηκε στην τελευταία γιατί αυτή βρισκόταν στην Ρουμανία. Παρομοίου περιεχομένου ήταν και οι επόμενες δύο ειδοποιήσεις, ημερομηνίας 4.7.2001 και 22.8.2001, ήτοι ότι η καθ΄ ης η αίτηση-εναγομένη 3 εξακολουθούσε να βρίσκεται στην Ρουμανία και ήταν άγνωστο πότε θα επέστρεφε . Οι ενάγοντες, αιτητές στην παρούσα διαδικασία, προσπάθησαν επανειλημμένα να εντοπίσουν τους καθ΄ ων η αίτηση 1 και 3, οι προσπάθειες τους όμως δεν τελεσφόρησαν και ως εκ τούτου ανέθεσαν σε γραφείο ερευνών τον εντοπισμό τους. Το ως άνω γραφείο τους ενημέρωσε ότι αυτοί διατηρούσαν σπίτι στη Λευκωσία, ζούσαν όμως και οι δύο στη Ρουμανία. Στην επιστολή, τεκμήριο 5 αναγράφεται η διεύθυνση της κατοικίας τους τόσο στη Λευκωσία όσο και στη Ρουμανία, όπως επίσης και το τηλέφωνο τους στη Ρουμανία. Οι εναγόμενοι-καθ΄ ων η αίτηση στην ένσταση που κατεχώρησαν ισχυρίζονται ότι η αίτηση 'δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις που τάσσει η δικονομία και ή η νομολογία'. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η αίτηση είναι καταπιεστική καθότι οι ενάγοντες-αιτητές 'δεν έλαβαν κανένα και ή κατάλληλα μέτρα προς έγκαιρη ικανοποίηση της απόφασης και έχει καθυστερήσει σε βαθμό που καθιστά την παρούσα αίτηση απορριπτέα' και επισημαίνουν ότι δεν έλαβαν μέχρι σήμερα οποιονδήποτε μέτρο εναντίον του πρωτοφειλέτη. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση υπογράφεται από την εναγομένη
8. Στην ένορκη δήλωση αναφέρονται τα πιο κάτω που είναι και η ουσία της ένστασης: '
9. Εν πάσει περιπτώσει είναι ισχυρισμός μου ότι κανένα μέτρο εκτέλεσης δεν έχει ληφθεί μέχρι σήμερα προς ικανοποίηση της απόφασης και αν έχει παρθεί τέτοιο, κανένας εκ των μερών δεν έλαβε γνώση και ή δεν είναι αρκετό για να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Εν πάσει περιπτώσει εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου το βάρος είναι στους ώμους της αιτήτριας για να δείξει τι μέτρα λήφθηκαν μέχρι σήμερα πράγμα το οποίο παρέλειψε να πράξει.' Οι καθ'ων η αίτηση κατεχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, και αυτή υπογράφεται από την εναγομένη
10. Στη δήλωση αυτή η ομνύουσα ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος 1 και η ιδία διέμεναν στην οδό Κασσάνδρας 3, μέχρι το τέλος του 2002 ότε και εχώρισαν. Η ίδια συνεχίζει να διαμένει στην πιο πάνω διεύθυνση μέχρι σήμερα. Ο εναγόμενος 2 ζούσε και ζει στην Κύπρο. Αυτά ήταν εν συντομία τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου. Η αίτηση εδράζεται στη Διάταξη 40, θεσμό 8, των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Ο θεσμός αυτός προβλέπει ότι: 'Όπου έχουν περάσει 6 χρόνια από την απόφαση ή την ημερομηνία του διατάγματος ή όπου έχει επέλθει οποιαδήποτε αλλαγή ... , ο διάδικος που ισχυρίζεται ότι δικαιούται εις εκτέλεση μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για έκδοση άδειας σχετικής εκτέλεσης. Και το Δικαστήριο ή δικαστής μπορεί, αν ικανοποιηθεί ότι ο διάδικος που αποτείνεται δικαιούται σε εκτέλεση, να εκδώσει διάταγμα για αυτό το σκοπό ή μπορεί να διατάξει όπως οποιοδήποτε ζήτημα ή ερώτημα αναγκαίο για να αποπερατώσει τα δικαιώματα των διαδίκων δικαστεί κατά οποιοδήποτε από τους τρόπους που μπορούν να δικαστουν οποιαδήποτε ερωτήματα σε μια αγωγή. Και σε οποιαδήποτε των περιπτώσεων το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να επιβάλει τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως πως θα ήθελε κρίνει δίκαιους'. Η εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης είναι ζήτημα που εμπίπτει στην εποπτεία και στον έλεγχο του Δικαστηρίου και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για αλλότριο σκοπό. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά στην απόφαση Kleopas Panaou v. Chrysanthos Hadjichristofi[1] : 'The execution of a judgment is a matter under the Court's supervision and control; and cannot be allowed to be used for the purposes of unnecessary oppression as the circumstances of the present case would seem to suggest; or indeed for any purpose other than the proper satisfaction of the Court's judgment, under the Court's control'. Το θέμα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο κατά την άσκηση των εξουσιών του μπορεί να θέσει, αν το κρίνει σκόπιμο, οποιουσδήποτε όρους. Στο Halsbury's Laws of England[2] διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: 'The granting of leave is a matter of discretion and the court may refuse leave, or postpone it or impose term(s), or direct any necessary question to be tried first.' Η Διάταξη 40 Θεσμός 8 των Κυπριακών Θεσμών αντιστοιχεί με τη Διάταξη 42 Θεσμός 23 των Αγγλικών Θεσμών. Η αίτηση, σύμφωνα με την Αγγλική Διάταξη, πρέπει να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και σε αυτή να περιλαμβάνονται και οι λόγοι που καθυστέρησε η εκτέλεση της απόφασης[3]. Στη διάταξη 40 Θεσμός 8 δεν υπάρχει η αντίστοιχη πρόνοια, ανεξαρτήτως τούτου όμως, λαμβάνοντας υπόψιν τη φύση της αίτησης, κρίνω ότι οι λόγοι της καθυστέρησης αποτελούν παράγοντα καθοριστικής σημασίας στην έκβαση της υπόθεσης. Η κάθε υπόθεση εξετάζεται με βάση τα δικά της γεγονότα. Το δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη, μεταξύ άλλων, το χρόνο που διέρρευσε από το χρόνο έκδοσης της απόφασης, το ύψος του εξ αποφάσεως χρέους, τα μέτρα εκτέλεσης που είχε στη διάθεση του ο εξ αποφάσεως πιστωτής και κατά πόσο ο εξ αποφάσεως χρεώστης είχε και ή έχει τους οικονομικούς πόρους για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. Εξ ίσου σημαντική είναι και η συμπεριφορά των δύο μερών. Διαφορετικό χειρισμό θα τύχει η περίπτωση του εναγομένου που προσπάθησε να εξοφλήσει το χρέος και πρότεινε στους ενάγοντες την καταβολή του ποσού ή μέρους αυτού και οι τελευταίοι το απόρριψαν, από την περίπτωση του εναγόμενου που καμιά προσπάθεια έκανε για να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του ή του εναγομένου που κρυβόταν για να αποφύγει την εκτέλεση της απόφασης και ή παρέλειψε να κοινοποιήσει στους ενάγοντες την αλλαγή της διεύθυνσης του.[4] Η υπό κρίση απόφαση εκδόθηκε πριν δώδεκα έτη, πρόκειται ομολογουμένως για μεγάλο χρονικό διάστημα και ένας λογικά θα ανάμενε ότι εντός της ως άνω περιόδου, οι αιτητές, υπό κανονικές συνθήκες, θα ήταν σε θέση να εκτελέσουν την απόφαση. Ο χρόνος όμως που διέρρευσε δεν είναι τόσο υπερβολικά μεγάλος ώστε η εκτέλεση της απόφασης σήμερα, δώδεκα χρόνια αργότερα, να θεωρείται, ελλείψει οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, καταπιεστική για τους εναγομένους - καθών η αίτηση. Η δήλωση δε της ομνύουσας, εναγομένης 3, ότι οι εναγόμενοι αντιμετωπίζουν αυτή την περίοδο κάποια οικονομικά προβλήματα, τα οποία δεν περιέγραψε, ήταν γενική και αόριστη και δεν μπορεί να δοθεί σε αυτή οποιαδήποτε βαρύτητα. Εξάλλου, με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου προκύπτει ότι ο εναγόμενος 1 αντιμετώπιζε και στο παρελθόν οικονομικά προβλήματα, αυτός ήταν και ο λόγος που δραστηριοποιήθηκε στη Ρουμανία. Συγκεκριμένα, στη συμπληρωματική δήλωση που κατατέθηκε εκ μέρους των εναγομένων αναφέρεται ότι αυτός δραστηριοποιήθηκε στη Ρουμανία μετά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας όπου διεύθυνε. Η εκτέλεση της επίδικης απόφασης στη συγκεκριμένη περίπτωση παρουσίαζε προβλήματα λόγω της απουσίας των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 3 στο εξωτερικό. Υπενθυμίζω ότι με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, η πληροφόρηση που έτυχαν οι αιτητές, σε σχέση με τους καθ΄ ων η αίτηση 1 και 3 ήταν ότι αυτοί απουσίαζαν για όλο αυτό το χρονικό διάστημα στο εξωτερικό και συγκεκριμένα ότι είχαν εγκατασταθεί στη Ρουμανία. Οι καθ'ων η αίτηση δεν αμφισβήτησαν ότι οι αιτητές έτυχαν της πιο πάνω πληροφόρησης, ισχυρίζονται απλώς γενικά και αόριστα ότι οι καθ΄ ων η αίτηση 1 και 3 διέμεναν μέχρι το τέλος του 2002 στην οδό Κασσάνδρας 3 και ότι ο καθ΄ ου η αίτηση 1 ταξίδευε κατά καιρούς στη Ρουμανία '... όπου είχε δραστηριοποιηθεί μετά την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας που διεύθυνε'. Πέραν των πιο πάνω λαμβάνω υπόψιν ότι το εξ αποφάσεως χρέος είναι αρκετά μεγάλο, πρόκειται για μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και η είσπραξη ποσού τέτοιου ύψους δεν είναι εύκολη υπόθεση, λαμβάνοντας υπόψιν και τα περιορισμένα μέτρα εκτέλεσης που έχει στη διάθεση του ο εξ αποφάσεως πιστωτής και το μεγάλο χρονικό διάστημα που χρειάζεται για την υλοποίηση των μέτρων αυτών, ιδιαίτερα όσων σχετίζονται με ακίνητη ιδιοκτησία. Προφανώς αυτές τις δυσκολίες είχε κατά νου και ο νομοθέτης και προέβη πρόσφατα στην τροποποίηση του νόμου και αύξησε το χρόνο που βρίσκεται σε ισχύ μια απόφαση από έξι σε δέκα έτη. Επισημαίνω επίσης ότι, με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου και δεν αμφισβητήθηκαν, οι αιτητές δεν παρέμειναν αδρανείς όλο αυτό το διάστημα αλλά έλαβαν μέτρα για να εισπράξουν και ή να εξασφαλίσουν το λαβείν τους. Την 14.7.2000 προχώρησαν με την καταχώρηση αιτήσεων για εκποίηση των υποθηκών Υ5722/94 και Υ110/
11. Την 11.10.2005 κατατέθηκε εκ μέρους τους μέμο επί της ακινήτου ιδιοκτησίας των καθ΄ ων η αίτηση 3 και 4, το οποίο έληξε την 11.10.
12. Την 15.1.2010 οι ενάγοντες κατεχώρησαν μέμο, ΕΒ89/10 επί της ακινήτου ιδιοκτησίας των εναγομένων 1 και
13. Οι αιτητές, σύμφωνα πάντα με τον ομνύοντα, προτίθενται να προχωρήσουν με την πώληση του ακινήτου της καθ΄ ης η αίτηση 4, με αριθμό εγγραφής 9/3320, το οποίο βαρύνεται με το πιο πάνω μέμο. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η αίτηση πρέπει να πετύχει. Δίδεται άδεια στους αιτητές όπως προχωρήσουν με την εκτέλεση της απόφασης. Η άδεια θα ισχύει για τρία χρόνια από σήμερα. Τα έξοδα της αίτησης, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ'ων η αίτηση. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]