← Κύπρος

George Popov ν. David Standish κ.α., Αγ. Αρ. 5478/11, 23 Νοεμβρίου 2011

George Popov ν. David Standish κ.α., Αγ. Αρ. 5478/11, 23 Νοεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A439 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Παρπαρίνου, Π.Ε.Δ. Αγ. Αρ. 5478/11 ΜΕΤΑΞΥ:- George Popov ΕΝΑΓΟΝΤΑ - και -

  1. David Standish υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτη της περιουσίας και του αδήλωτου ενεργητικού του Mukhtar Ablyazov
  2. John Milson υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτη της περιουσίας και του αδήλωτου ενεργητικού του Mukhtar Ablyazov
  3. Jeremy Quten υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτη της περιουσίας και του αδήλωτου ενεργητικού του Mukhtar Ablyazov
  4. Zaforim Investments Ltd
  5. Trasemino Investments Ltd
  6. Beaumaris Overseas Ltd
  7. Handley Capital Inc. ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ---------------------------- Ημερομηνία: 23 Νοεμβρίου 2011 Αίτηση ημερ. 26.10.11 Για Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Φιλίππου για κ. Χαβιαρά Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η αίτηση 1,2,3: κα Παρτασίδου Για Εναγόμενη -Καθ΄ ης η αίτηση 4: ουδεμία εμφάνιση ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε χθες και λαμβάνοντας υπ όψιν το επείγον του θέματος το Δικαστήριο εκδίδει σήμερα την απόφασή του δυστυχώς όχι με γραπτό κείμενο ενόψει του μικρού χρονικού διαστήματος που παρήλθε ώστε να μην υπάρχει η δυνατότητα ετοιμασίας του. Μόλις ετοιμασθεί στα επιτρεπόμενα χρονικά πλαίσια θα παραδοθεί στους δικηγόρους. Ο ενάγοντας στις 11.8.11 κατεχώρησε την υπό των ως άνω αριθμό και τίτλον αγωγή εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 υπό την ιδιότητά τους ως παραληπτών της περιουσίας και του αδήλωτου ενεργητικού του Mukhtar Ablyazov, των εναγομένων 4 και 5 για τις οποίες υπάρχει αξίωση αναφορικά με τις μετοχές τους και των εναγομένων 6 και 7 οι οποίες σύμφωνα πάντοτε με τον ενάγοντα κατέχουν τις μετοχές του στις εναγόμενες 4 και 5 ως εμπιστευματοδόχοι κατά 50%. Με την Έκθεση Απαίτησης του ο ενάγοντας προβάλλει ότι είναι ο ουσιαστικός δικαιούχος των μετοχών που συνιστούν το εκδοθέν κεφάλαιο των εναγομένων 4 και 5 που είναι κυπριακές εταιρείες περιορισμένης ευθύνης διά μετοχών. Οι εναγόμενες 6 και 7 που είναι εταιρείες εγγεγραμμένες στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους κατέχουν τις μετοχές του κεφαλαίου των εναγομένων 4 και 5 κατά 50% έκαστη ως εμπιστευματοδόχοι και εκ μέρους του. Οι εναγόμενοι 1, 2 και 3, κάτοικοι Αγγλίας, διορίστηκαν από Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας και Ουαλλίας (Commercial Court, Queen's Bench Division of the High Court of Justice) στα πλαίσια της απαίτησης με αριθμό 2009 με Folio 1099 ως παραλήπτες της περιουσίας και του αδήλωτου ενεργητικού του Mukhtar Ablyazov και φέρονται να διεκδικούν τις μετοχές στο εκδοθέν κεφάλαιο των εναγομένων 4 και
  8. Κατά τον ενάγοντα οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 εσφαλμένα ισχυρίζονται ότι οι μετοχές στο κεφάλαιο των ΒVI που είναι οι εταιρείες 6 και 7 και των εναγομένων 4 και 5 ανήκουν ουσιαστικά στον Mukhtar Ablyazov και όχι στον ίδιο και με πράξεις και ενέργειες τους παρεμβαίνουν και επεμβαίνουν στην ομαλή λειτουργία της επιχείρησης και δραστηριότητες της εταιρείας εναγομένης 4 με αποτέλεσμα να προκαλούν ζημιά και συνακόλουθα ζημιά στον ενάγοντα. Ως αποτέλεσμα αξιοί τ' ακόλουθα:- «(α) Δηλωτική και αναγνωριστική απόφαση ότι οι μετοχές που συνιστούν το εκδομένο κεφάλαιο κάθε μιας από τις Εταιρείες BVI και των εναγόμενων 4 και 5 ανήκουν στην ουσιαστική ιδιοκτησία του ενάγοντα και κατέχονται από τους εγγεγραμμένους μετόχους τους ως εμπιστευματοδόχων προς όφελος του ενάγοντα. (β) Δηλωτική και αναγνωριστική απόφαση ότι οι Παραλήπτες, όπως ορίζονται ανωτέρω, δεν έχουν οποιοδήποτε ιδιοκτησιακό συμφέρον στο εκδομένο κεφάλαιο οποιασδήποτε από τις Εταιρείες BVI και των εναγόμενων 4 και
  9. (γ) Διαταγή του δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Παραλήπτες να παρεμβαίνουν και επεμβαίνουν στην ομαλή λειτουργία της επιχείρησης και των δραστηριοτήτων των Εταιρειών BVI και των εναγόμενων 4 και 5 ή και στην απρόσκοπτη εκμετάλλευση των μετοχών των εν λόγω εταιρειών (δ) Αποζημιώσεις κατά των Παραληπτών προς όφελος του ενάγοντα.» Παράλληλα στις 26.10.11 κατεχωρήθη η υπό εξέταση αίτηση με την οποίαν ο αιτητής-ενάγοντας αιτείται:- "Διαταγή και/ή άδεια και/ή οδηγίες του δικαστηρίου που να επιτρέπουν στους αξιωματούχους της εναγομένης 4 να λάβουν εταιρικές αποφάσεις που θα επιτρέψουν στην εναγομένη 4, υπό την ιδιότητα της ως πλειοψηφούντος μετόχου της ρωσικής εταιρείας «Pereslavka-62" OJSC, να προκαλέσει αποφάσεις, της ιδίας και της «Pereslavka-62" OJSC, για δανειακές διευθετήσεις που θα επιτρέψουν στην «Pereslavka-62" OJSC είτε¨- (α) την παράταση της ημερομηνίας αποπληρωμής και εξόφλησης του δανείου ύψους Δολλ. ΗΠΑ 6,000,000 που έλαβε η "Pereslavka-62" OJSC την 30/11/2010 από την "CREDIT BANK OF MOSCOW" OJSC με σύμβαση δανείου αρ. 2148/10 6 000 000 και με εξασφάλιση, μεταξύ άλλων, υποθήκη που ενεγράφη με σύμβαση υποθήκης αρ 8016/11 ημερ 15/3/2011 που ενεγράφη στο υποθηκοφυλακείο την 18/5/2011 με αρ. 77-77-12/017/2011-114 επί του κτήματος που βρίσκεται στην Moscow, Prospekt Mira 62, building 1 (το «Κτήμα») είτε (β) την εξασφάλιση από τρίτη τράπεζα ή χρηματοδοτικό οργανισμό άλλης δανειακής διευκόλυνσης, με εξασφάλιση μεταξύ άλλων αντίστοιχη υποθήκη επί του Κτήματος, με σκοπό την αποπληρωμή του δανείου των Δολλ. ΗΠΑ 6,000,000 που έλαβε η «Pereslavka-62" OJSC την 30/11/2010 από την «CREDIT BANK OF MOSCOW" OJSC." Η αίτηση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της Μισιελλίνας Χριστοδούλου η οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του ενάγοντα και ότι οι εναγόμενοι 1, 2, 3 είναι κάτοικοι Αγγλίας οι οποίοι διορίστηκαν από Δικαστήριο της Αγγλίας στα πλαίσια δικαστικής διαδικασίας ως παραλήπτες της περιουσίας και του αδήλωτου ενεργητικού του Mukhtar Ablyazov και φαίνεται να διεκδικούν τις μετοχές υπό εξέταση. Ο διορισμός τους έγινε με ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου αυτού και υπέστη σειρά τροποποιήσεων και εν συνεχεία αναγνωρίστηκε από Κυπριακό Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης 629/
  10. Στο διάταγμα αυτό αναφέρεται αναληθώς ότι η εναγομένη 4 είναι περιουσιακό στοιχείο του Mukhtar Ablyazov. Η απόφαση στην πιο πάνω αίτηση εφεσιβλήθη από τον ενάγοντα χωρίς όμως μέχρι σήμερα να εκδοθεί απόφαση. Οι ενάγοντες στην αγγλική διαδικασία κατεχώρησαν επίσης στην Κύπρο τη Γενική Αίτηση 388/11 εναντίον του Mukhtar Ablyazov όπου εξασφάλισαν προσωρινό διάταγμα όπου αναφέρεται και πάλι ότι η εναγομένη 4 είναι περιουσιακό στοιχείο του Mukhtar Ablyazov. Ο ενάγοντας και άλλοι υπέβαλαν ένσταση στο διάταγμα και εκκρεμεί η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου αναφορικά με το κατά πόσο ο ενάγοντας, αιτητής στην παρούσα διαδικασία, όφειλε πρώτα να υποβάλει αίτηση διά να καταστεί διάδικος προτού υποβάλει ένσταση στο προσωρινό διάταγμα. Ο ενάγοντας σύμφωνα με τα έγγραφα και στοιχεία μέχρι σήμερα δεν κατατάσσεται στα πρόσωπα που κατά τους παραλήπτες ή την Τράπεζα βρίσκεται σε συνέργια ή συνωμοσία με τον Mukhtar Ablyazov. Η έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων, τα οποία να σημειωθεί επισυνάπτονται ως τεκμήρια, επιτρέπει στους παραλήπτες και την τράπεζα με πράξεις και ενέργειες τους να παρεμβαίνουν και επεμβαίνουν στην ομαλή λειτουργία της επιχείρησης και δραστηριοτήτων της εναγομένης 4 και στην ουσία παρεμποδίζεται αυτή από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα τόσο το δικό της επίπεδο όσο και στο επίπεδο θυγατρικών της εκτός αν πάρει την έγκριση των παραληπτών. Η Perselavka-62 OJSC είναι ρωσική εταιρεία θυγατρική της εναγομένης 4 η οποία κατέχει τις 999 από τις 1000 μετοχές της. Στις 18.12.09 η θυγατρική άνω εταιρεία εξασφάλισε από την Credit Bank of Moscow δάνειο $6 εκατομμυρίων στα πλαίσια σύμβασης δανείου με ημερομηνία αποπληρωμής την 17.12.
  11. Διά εξασφάλιση του δανείου η πιο πάνω εταιρεία ενέγραψε προς όφελος της πιο πάνω τράπεζας υποθήκη επί κτήματος της που βρίσκεται στη Μόσχα με σύμβαση υποθήκης. Ακολούθησαν παρατάσεις στην ημερομηνία αποπληρωμής οπότε στις 30.11.10 η θυγατρική εξασφάλισε από την πιο πάνω τράπεζα νέο δάνειο $6 εκατομμυρίων στα πλαίσια σύμβασης δανείου με ημερομηνία αποπληρωμής την 29.11.11 με σκοπό την αποπληρωμή του αρχικού δανείου. Δια εξασφάλιση του νέου δανείου η θυγατρική εταιρία δηλ. η Perselavka-62 OJSC ενέγραψε προς όφελος της τράπεζας υποθήκη επί κτήματος και σαν προέκταση του νέου δανείου το αρχικό δάνειο εξοφλήθηκε. Το νέο δάνειο θα πρέπει να αποπληρωθεί την 29.11.11 εξ ου και το επείγον της παρούσας αίτησης. Το ποσό του αρχικού δανείου η θυγατρική εταιρεία το είχε τοποθετήσει σε έντοκο καταθετικό λογαριασμό με την LLC "AMT BAN" υπό όρους καταθετικής σύμβασης αρ. Β/00/09/20042 ημερ. 18.1.2009 για περίοδο 362 ημερών περίοδος που παρατάθηκε με πρόσθετη πράξη πλην όμως στις 21.7.11 ανακλήθη η άδεια της ΑΜΤ BANK LLC για άσκηση τραπεζικών εργασιών με αποτέλεσμα η θυγατρική εταιρεία να αδυνατεί να αποσύρει την κατάθεση της και να το χρησιμοποιήσει για εξόφληση του νέου δανείου και θα πρέπει να περιμένει την είσπραξη μερίσματος που τυχόν θα της αναλογήσει από την εκκαθάριση της πιο πάνω τράπεζας χωρίς να έχει όμως προτεραιότητα αφού δεν είναι εξασφαλισμένος πιστωτής και εν πάση περιπτώσει όχι πριν τις 29.11.
  12. Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι η θυγατρική εταιρεία (να σημειωθεί ότι στην παράγρ. 18 αναφέρεται «εναγομένη 4» πλην όμως οι δικηγόροι με κοινή δήλωση τους ανέφεραν στο Δικαστήριο ότι το ορθό είναι «η θυγατρική εταιρεία») δεν θα μπορέσει στις 29.11.11 να αποπληρώσει το νέο δάνειο με περαιτέρω αποτέλεσμα την εκποίηση της υποθήκης αρ.2 οπότε και θα αποξενωθεί το κτήμα που κατά τους ισχυρισμούς, τους υπολογισμούς του ενάγοντα έχει πολλαπλάσια αξία. Περαιτέρω αναφέρεται ότι ακολούθησε επιστολή του δικηγόρου του ενάγοντα κατόπιν οδηγιών του προς τους παραλήπτες ημερομηνίες 11.10.11 στην οποία αφού εκτίθενται τα γεγονότα ζητούσε τη συγκατάθεσή τους ώστε οι αξιωματούχοι της εναγομένης 4 να λάβουν εταιρικές αποφάσεις οι οποίες θα επέτρεπαν στην εναγομένη 4 υπό την ιδιότητά της ως πλειοψηφούντος μετόχου της θυγατρικής να προκαλέσει αποφάσεις της ιδίας και της θυγατρικής για δανειακές διευθετήσεις που θα επέτρεπαν στη θυγατρική εξασφάλιση παράτασης της ημερομηνίας αποπληρωμής του νέου δανείου ή χρηματοδότηση με σκοπό την αποπληρωμή του νέου δανείου. Οι παραλήπτες παρέλειψαν να απαντήσουν στο αίτημα. Όπως αναφέρεται ενάγων έχει κατ΄ αρχή συμφωνία με τρίτη τράπεζα αλλά ευρίσκεται σε διαπραγματεύσεις και με άλλες, για παροχή δανείου πλην όμως χρειάζονται οι εταιρικές αποφάσεις της εναγομένης 4 και της ιδίας της θυγατρικής που δεν μπορούν να ληφθούν γιατί εμποδίζονται από τις ενέργειες των παραληπτών με βάση τα διατάγματα που έχουν εκδοθεί. Τέλος αναφέρει ότι δεν επιδιώκεται κατάργηση ή τροποποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων καθ΄ ότι αυτό γίνεται στα πλαίσια των αιτήσεων 629/11 και 388/
  13. Είναι η θέση της ότι η αιτούμενη θεραπεία δεν βλάπτει με οποιοδήποτε τρόπο τους παραλήπτες ή την τράπεζα αφού ακριβώς στοχεύει στη διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων της εναγομένης
  14. Της ένορκης δήλωσης επισυνάπτονται τα αναφερόμενα σε αυτήν τεκμήρια. Η αίτηση του ενάγοντα αντιμετώπισε την ένσταση των εναγομένων 1, 2, 3 ενώ η εναγομένη 4 δεν έλαβε θέση δηλώνοντας μέσω του Δικηγόρου της ότι είναι έτοιμη να υπακούσει σε οποιαδήποτε διαταγή του Δικαστηρίου. Οι καθ΄ ων η αίτηση εναγόμενοι 1, 2, 3 με την ένστασή τους προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους:- «(α) Οι αιτητές δεν έχουν νόμιμο συμφέρον να εκκινούν την παρούσα διαδικασία εφόσον δεν ήταν ποτέ μέτοχοι των διάφορων εναγόμενων εταιρειών και/ή δεν προκύπτει ότι ήταν δικαιούχοι των μετοχών των εναγομένων εταιρειών και ιδιαίτερα των εναγομένων
  15. (β) Τα αιτούμενα διατάγματα δεν δύναται να εκδοθούν ως ζητούνται εφόσον αποφασίζουν την ουσιαστική διαφορά των μερών στην αγωγή και ειδικότερα αναγνωρίζουν ιδιοκτησιακά δικαιώματα του ενάγοντα επί των εναγομένων εταιρειών 4-7, κάτι που δεν μπορεί να αποφασιστεί στο παρόν στάδιο. (γ) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η νομολογία για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος: (ι) Η αίτηση δεν φανερώνει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ούτε καλό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των καθ'ών η αίτηση. (ιι) Οι αιτητές δεν έχουν αποδείξει ορατή προοπτική ή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή. (ιιι) Οι αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (ιιι) Οι αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη από τη μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (δ) Οι αιτητές δεν παρουσιάζουν τα πραγματικά γεγονότα και/ή δεν αποκαλύπτουν όλα τα γεγονότα και/ή δεν παραθέτουν το ορθό νομικό καθεστώς το οποίο διέπει το επίδικο ζήτημα. (ε) Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και πρέπει να απορριφθεί. (στ) Το ισοζύγιο απόδοσης δικαιοσύνης κλίνει υπέρ της απόρριψης του διατάγματος και είναι άδικο και δυσχερές να εκδοθεί το διάταγμα μέχρι εκδίκασης της αγωγής εφόσον θα δημιουργήσει ανυπολόγιστες ζημιές στους εναγόμενους 1-
  16. (η) Λαμβανομένων υπόψη όλων των γεγονότων δεν είναι πρόσφορο και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (θ) Το αιτούμενο διάταγμα, αν εκδοθεί θα είναι αντίθετο με τις πρόνοιες του Κυπριακού Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/6/11 το οποίο αναγνώρισε το Αγγλικό Διάταγμα ημερομηνίας 6/8/10 όπως τροποποιήθηκε.» Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του κ. Λούκα Πασχαλίδη την οποία δεν θα επαναλάβω η οποία συνοδεύεται από αρκετό αριθμό τεκμηρίων. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι με τις αγορεύσεις τους προώθησαν όπως ήταν φυσικό τις θέσεις του διαδίκου τον οποίον εκπροσωπούν. Ο συνήγορος του ενάγοντα - αιτητή στην αγόρευσή του επανέλαβε ουσιαστικά το ιστορικό της εκδοχής του ενάγοντα όπως αυτό προβάλλεται μέσω της ένορκης δήλωσης Χριστοδούλου και ήταν η θέση του ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Πρόσθεσε ότι η πλευρά του αιτητή είναι διατεθειμένη να δεχθεί διευθέτηση ώστε να εξασφαλιστούν τα συμφέροντα του χωρίς να υπάρξει απώλεια οποιουδήποτε πλεονεκτήματος ή δικαιώματος από οποιαδήποτε πλευρά. Απέρριψε τους λόγους ενστάσεως της άλλης πλευράς υποστηρίζοντας ότι είναι προς το συμφέρον όλων η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αντίθετα, ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, ο οποίος παρουσίασε με άδεια του Δικαστηρίου και συγκατάθεσή της άλλης πλευράς, γραπτό κείμενο της αγόρευσης του, τόνισε ιδιαίτερα την ύπαρξη δύο διαταγμάτων. Αυτό του Αγγλικού Δικαστηρίου το οποίο αναγνωρίστηκε και ενεγράφη στην Κύπρο όπως και το διάταγμα το οποίο έχει εκδοθεί από Κυπριακό Δικαστήριο στην 388/11 βάσει των οποίων φαίνεται ότι οι μετοχές της εναγομένης 4 ανήκουν στον Mukhtar Ablyazov και συνεπώς η έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος από το παρόν Δικαστήριο θα είχε ως αποτέλεσμα την προσβολή των διαταγμάτων αυτών. Επίσης ήταν εισήγησή του ότι δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 καθότι από την ένορκη δήλωση δεν τεκμηριώνεται ο ισχυρισμός του αιτητή ότι είναι ο ιδιοκτήτης των μετοχών υπό εξέταση. Προχώρησε δε και ανέλυσε τις τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 για να καταδείξει, κατά τη γνώμη του, ότι δεν ικανοποιούνται. Οποιεσδήποτε δε ενέργειες των καθ ων η αίτηση 1, 2, 3 ως ανέφερε γίνονται μέσα στα πλαίσια των διαταγμάτων που έχουν εκδοθεί από τα Δικαστήρια χωρίς να μπορούν οι ίδιοι να εκφύγουν από τις διαταγές αυτές. Η αίτηση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο ΚΕΦ. 6 άρθρα 4-9, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και σε θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας όπως και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Στην απόφαση ABP Holdings Ltd v. Ανδρέα Κιταλίδη

(1994)1 Α.Α.Δ 694 γίνεται ανάλυση των πιο πάνω άρθρων. Ως αναφέρεται στη σελ. 699 όπου επαναβεβαιούται η υπόθεση Cyprus Palestine Plantations Company Limited v. Olivier & Company (Cyprus) Limited 16 C.L.R 122, το άρθρο 4 του ΚΕΦ. 6 παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει περεμπίπτον διάταγμα όταν αυτό αφορά μόνο το αντικείμενο της αγωγής και στη σελ. 701 αναφέρεται ότι τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6, κάμνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Τα κριτήρια τα οποία τίθενται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως έχουν αναλυθεί επίσης στις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R 557 και Junitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R 263 είναι τα ακόλουθα:- (α) Ο αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι εγείρεται κάποιο σοβαρό θέμα προς εκδίκαση κατά τη δίκη (β) Υπάρχει πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία. (γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Τελικά αν ικανοποιούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (ίδε Cyprus Palestine Platations Ltd v. Olivier & Co (Cypurs) Ltd 16 C.L.R 122, Sophocles Mamas & Co v. Corl F.S. Borgward and the Chartered Bank
(1962)C.L.R 209, London & Overseas Co v. Tempest Bay Shipping
(1978)1 C.L.R 367, Compania Portoquesa de Transportes Maritime of Lisbon v. Sponsalia Shipping Co Ltd
(1987)1 C.L.R 11) το άρθρο 4 του ΚΕΦ. 6 εφαρμόζεται μόνο όπου η περιουσία δια την οποία ζητείται το διάταγμα είναι αντικείμενο της αγωγής και το διάταγμα που προβλέπει το άρθρο αυτό σκοπεί εις την προστασία της περιουσίας, αντικείμενον της αγωγής κατά τη διάρκεια που εκκρεμεί η αγωγή. Όταν η περιουσία είναι αντικείμενο της αγωγής τότε το άρθρο 4 δύναται να εξετασθεί ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Εις την υπόθεση Παπαστράτης v. Πετρίδης
(1979)1 C.L.R 231 αποφασίστηκαν τα ακόλουθα: «.... that with exception of cases where property is the subject of action, in all other cases an application for an interlocutory order under section 4 of Cap.6 cannot be considered independently of the provisions of section 32 of Law 14/60; that section 32 of Law 14/60 is of a wider application than section 4 of Cap.6 and consequently, when an application is considered under this section the provisions of section 4 of Cap. 6 are automatically taken into account;» Σε σχέση με τις προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 πρέπει να λεχθεί ότι αναφορικά με την (α) προϋπόθεση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και με τη (β) προϋπόθεση ότι η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά ταυτόχρονα, κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, που είναι το επίπεδο απόδειξης αστικής υπόθεσης. Αναμένεται από τον αιτητή να καταδείξει ότι έχει μια ορατή δυνατότητα επιτυχίας. Η προϋπόθεση καταδείξεως κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο φέρνει στο προσκήνιο και το θέμα κατά πόσο η θεραπεία αποζημιώσεων θα ήτο ικανοποιητική εις τα περιστάσεις της υπόθεσης. Επίσης πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι εις το παρόν στάδιο και στο πλαίσιο της παρούσης διαδικασίας πρέπει το Δικαστήριο να αποφεύγει τη διεξοδική διερεύνηση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. (ίδε Adidas v. Jonitexo
(1984)1 C.L.R 263). Το άρθρο 5 του ΚΕΦ. 6 τυγχάνει εφαρμογής σε αγωγές αναφορικά με χρέος ή αποζημιώσεις και είναι δυνατή βάσει αυτού η έκδοση διατάγματος δέσμευση ακινήτου περιουσίας εναγομένου, είτε εγγεγραμμένου είτε δικαιούμενου να εγγραφεί, προς τον σκοπόν ικανοποίησης απόφασης την οποίαν ήθελε επιτύχει να εκδώσει ο ενάγοντας. Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 5 είναι δύο (α) καλή βάση αγωγής και (β) η αποξένωση της περιουσίας σε τρίτο είναι πιθανό να παρεμποδίσει τον ενάγοντα εις την ικανοποίηση της απόφασης που τυχόν ήθελε εκδοθεί υπέρ του. Ο ενάγοντας σχετικά με τις δύο άνω προϋποθέσεις θα πρέπει να προσφέρει μαρτυρία και στοιχεία αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του εναγομένου, τη φύση και αξία της ακίνητης περιουσίας τη δέσμευση της οποίας επιζητεί, ώστε να δυνηθεί το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια επί του θέματος. Δεν θα επεκταθώ στο άρθρο αυτό καθ' ότι δεν εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση. Θα πρέπει εξαρχής στην παρούσα υπόθεση να λεχθούν ορισμένες έννοιες ώστε να γίνει ξεκάθαρο το πεδίο στο οποίο κινείται η αγωγή και τα ισχυριζόμενα δικαιώματα του ενάγοντα. Μια εγγεγραμμένη εταιρεία λειτουργεί στο πεδίο του ιδιωτικού δικαίου, είναι ανεξάρτητη οντότητα διάφορη από εκείνη των μετόχων της και δεν είναι ούτε αντιπρόσωπος ούτε εμπιστευματοδόχος ή εκπρόσωπος των μετόχων της. Επίσης θα πρέπει να λεχθεί ότι η θυγατρική εταιρεία είναι ξεχωριστή νομική οντότητα. Όπως επεξηγείται στο σύγγραμμα της Brenda Hannigan: Company Law, 2003 σελ. 82 και στην υπόθεση Adams v. Cape Industries plc
(1990)BCLC 479, το Αγγλικό Δίκαιο αναγνωρίζει βέβαια τη δημιουργία και ύπαρξη θυγατρικών εταιρειών, οι οποίες όμως, παρά το ότι είναι από μία άποψη τα δημιουργήματα των μητρικών τους εταιριών, εν τούτοις, κάτω από το Γενικό εταιρικό δίκαιο θεωρούνται να τυγχάνουν μεταχείρισης ως ανεξάρτητες νομικές οντότητες. Ιδιαίτερα αναφέρθηκε ότι:- "There is no general principle that all companies in a group of companies are to be regarded as one. On the contrary, the fundamental priniciple is that "each company in a group of companies (a relatively modern concept) is a separate legal entity possessed of separate legal rights and liabilities": see The Albazero
(1975)3 All E.R 21 at. 28,
(1977)AC 774 at 807 per Roskill L.J." Πρέπει επίσης να αναφερθούν τα ακόλουθα. Τα οποιαδήποτε δικαιώματα του αιτητή που αφορούν την ιδιοκτησία των μετοχών και αξιώσεις του για τις μετοχές στην εναγομένη 4 φαίνεται ότι είναι προσωπικά και ανεξάρτητα δικαιώματα τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με δικαιώματα μετόχου ο οποίος ενάγει υπό την ιδιότητά του ως μέτοχος διά παραβίαση εταιρικών μετοχικών δικαιωμάτων. Εδώ όπως παρουσιάζει τα γεγονότα ο ίδιος ο ενάγων στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, κατ' ισχυρισμό του επηρεάζονται τα δικαιώματα του ως μετόχου εις την εταιρεία εναγομένη 4 καθότι εμποδίζεται αυτή να ολοκληρώσει και να λάβει τις αποφάσεις που θα πρέπει να λάβει ώστε εν συνεχεία να λειτουργήσει η θυγατρική της εταιρεία Pereslavka-62 OJSC ως εταιρεία ώστε να επιτύχει είτε την παράταση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου είτε εξασφάλιση δανεισμού για αποπληρωμή του χρέους με αποτέλεσμα να μην εκποιηθεί το ακίνητο. Η αγωγή και οι αιτούμενες όμως θεραπείες, υπό του ενάγοντα, αφορούν την ιδιοκτησία των μετοχών της εναγομένης 4 ήτοι «κτητικά» του δικαιώματα επί των μετοχών αυτών. H Pereslavka-62 ΟJSC δεν είναι διάδικος στην παρούσα διαδικασία και δεν παρουσιάστηκε ίχνος μαρτυρίας ότι οι καθ' ών η αίτηση 1, 2, 3 με οποιοδήποτε τρόπο επεμβαίνουν στις λειτουργίες της θυγατρικής αυτής εταιρείας. Εκείνο που παρουσιάσθηκε είναι η παρεμπόδιση λειτουργίας της εναγομένης 4 προς την κατεύθυνση της θυγατρικής αυτής εταιρείας. Οι αναφερόμενες αποφάσεις στις παραγρ. 1(α) και (β) αφορούν τη θυγατρική εταιρεία και μόνο. Επίσης να σημειωθεί ότι διάδικος δεν είναι ο Mukhtar Ablyazov που σύμφωνα με το Αγγλικό Δικαστήριο αλλά και Κυπριακά Δικαστήρια με ενδιάμεσες αποφάσεις τους καταδεικνύουν στο στάδιο εκείνο ως ιδιοκτήτη των υπό εξέταση μετοχών. Επίσης θα πρέπει να λεχθεί ότι διά να εγερθεί παράγωγη αγωγή θα πρέπει ο μέτοχος να είναι εγγεγραμμένος μέτοχος. Αυτό αναφέρεται στο Gower's Principles of Modern Company Law, 4η έκδοση σελ. 652. Σχετική επίσης είναι η υπόθεση Brich v. Sullivan
(1957)1 W.L.R 1247. Ακόμα θα πρέπει να αναφερθεί ότι όπου υπάρχουν καταπιστευματοδόχοι αγωγή εγείρεται στο όνομά τους κι όχι από τον δικαιούχο. Έχοντας εξετάσει το σύνολο της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου με το υλικό που τίθεται από τον ίδιο τον αιτητή, φαίνεται ότι τα αιτούμενα διατάγματα αφορούν παραβίαση εταιρικού μετοχικού δικαιώματος που δεν είναι αντικείμενο της αγωγής όπως προβάλλεται από τον ίδιο τον ενάγοντα στην αγωγή του. Στην τελευταία προβάλλεται παραβίαση ιδιοκτησιακών-«κτητικών» δικαιωμάτων του. Συνεπώς τα δύο δεν μπορούν να ταυτιστούν ούτε μπορούν να προωθηθούν από τον αιτητή-ενάγοντα στην ίδια διαδικασία με τον τρόπο που ο ίδιος επέλεξε. Η αδυναμία του να εγείρει παράγωγη αγωγή ενόψει του ότι δεν είναι εγγεγραμμένος μέτοχος δεν του δίνει οποιοδήποτε δικαίωμα να προωθήσει οποιαδήποτε ισχυριζόμενη παραβίαση εταιρικού μετοχικού δικαιώματος. Να προστεθεί σε αυτό ότι οι πράξεις οι οποίες επιδιώκονται αφορούν στην ουσία ενέργειες της θυγατρικής εταιρείας Perselavka-62 OJSC στις οποίες ο ίδιος δεν είναι μέτοχος και συνεπώς ουδέν δικαίωμα έχει και ούτε ακόμη και «παράγωγη αγωγή» δεν μπορεί να τύχει τέτοιας προέκτασης ώστε να τον καλύψει. Αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω είναι η κρίση μου ότι δεν ικανοποιήθηκε στον αναγκαίο βαθμό η πρώτη προϋπόθεση που τίθεται από το άρθρο 32 και ως περαιτέρω αποτέλεσμα ούτε και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείται κατά τη γνώμη μου. Και εφ όσον δεν ικανοποιείται η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση παρέλκει η εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ 1980,
  1. Ασφαλώς εφόσον δεν ικανοποιούνται αυτές οι προϋποθέσεις δεν μπορεί δια τους ίδιους λόγους να επιτύχει η αίτηση ούτε κάτω από το άρθρο 4 του ΚΕΦ.
  2. Επιπρόσθετα όμως θα ανέφερνα και τα ακόλουθα. Στην υπόθεση Αναφορικά με το Γεώργιο Χατζηαλεξάνδρου (Αρ.2)
(2000)1 Α.Α.Δ 1336 αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο είναι ευαίσθητο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει σύγκρουση ή αντιφατικότητα μεταξύ αποφάσεων ισότιμων δικαστηρίων. Αποτελεί κάποιας μορφής υπέρβαση εξουσίας, που εξουδετερώνει την αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης. Η ίδια αρχή περί της σύγκρουσης των δύο διαταγμάτων και ο αναιρετικός χαρακτήρας του μεταγενεστέρου διατάγματος, σημειώθηκε και στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτησή της RCK Sports Ltd (Αρ. 1)
(1993)1 Α.Α.Δ 571, όπου επίσης τονίστηκε ότι το Δικαστήριο, εκδίδοντας διάταγμα που αναιρούσε υφιστάμενο διάταγμα του ίδιου Δικαστηρίου, ενήργησε με υπέρβαση ή έλλειψη δικαιοδοσίας. Στην Ανδρεά ν. Takis D. Chamboulides Ltd
(1993)1 A.A.Δ 6 λέχθηκε μεταξύ άλλων ότι «η έκδοση νέων αντιφατικών διαταγμάτων, θέτει την εταιρεία και τους συμβούλους της ενώπιον του διλήμματος σε ποιο από τα δύο διατάγματα να υπακούσουν, βρισκόμενοι έτσι, ούτως ή άλλως, αντιμέτωποι με τυχόν συνέπειες για παρακοή διατάγματος.». Εις τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, η τυχόν έκδοση διατάγματος της μορφής που επιζητείται, θα είχε άμεσες συνέπειες διότι θα ερχόταν σε σύγκρουση με τα δύο διατάγματα που έχουν αναφερθεί και θα έθετε τους καθ' ών η αίτηση 1, 2, 3 προ διλήμματος, σε ποιο από τα διατάγματα θα υπάκουαν θέτοντας τους σε δύσκολη αλλά και αντιμέτωπους παρακοής διατάγματος. Για τους λόγους που έχω αναφέρει είναι η κρίση μου ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και κατά συνέπεια απορρίπτεται. Δικαστήριο προς κα Παρτασίδου Ζητάτε έξοδα; Κα Παρτασίδου Όχι κύριε πρόεδρε, στο αποτέλεσμα. Κ. Φιλίππου Συμφωνώ. Δικαστήριο Τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα αλλά εν πάση περιπτώσει να μην είναι εναντίον των εναγομένων-καθ΄ ων η αίτηση 1,2.3. (Υπ) Λ. Παρπαρίνος Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\parparinos 2010-11/interim decisions cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.