Λουκή Κ. Λουκαΐδη ν. Λυγίας Νίκου Φυσεντζίδη, Αριθ. Αγωγής: 10030/10, 25 Νοεμβρίου 2011

Λουκή Κ. Λουκαΐδη ν. Λυγίας Νίκου Φυσεντζίδη, Αριθ. Αγωγής: 10030/10, 25 Νοεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A442 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Σ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 10030/10 Μεταξύ: Λουκή Κ. Λουκαΐδη Ενάγοντος Και Λυγίας Νίκου Φυσεντζίδη Εναγομένης . . . . . . Ημερομηνία: 25 Νοεμβρίου 2011 Αίτηση ημ. 29/9/11 για διαγραφή αποσπασμάτων και/ή εγγράφων από την Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης Εμφανίσεις Για τον Ενάγοντα/Αιτητή: κ. Α. Σπάταλος. Για την Εναγόμενη/ Καθ΄ης η αίτηση: κ.κ. Α. Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση Απόφαση Η αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό καταχωρήθηκε στις 24.11.10 και με αυτή ο ενάγοντας αξιώνει την έκδοση διαταγμάτων από το Δικαστήριο δια των οποίων να κηρύσσεται ως παράνομη η μεταβίβαση του κτήματος με στοιχεία Αρ. Εγγραφής C 228, Φ/Σχ. 29/32EI, Τεμάχιο 228, έκτασης 20 δεκαρίων και 878 τετραγωνικών μέτρων, το οποίο βρίσκεται στην τοποθεσία Λαξιά του Αγίου Γεωργίου, στον Άγιο Ιωάννη Μαλούντας, κυμαινόμενης αξίας €100.000, από το όνομα του ενάγοντα στο όνομα της εναγομένης που έγινε στις 27.9.95 λόγω απάτης και ή ψευδών παραστάσεων και/ή κατόπιν ψυχικής πίεσης, ακύρωση της μεταβίβασης του εν λόγω κτήματος στο όνομα της εναγομένης και επανεγγραφή του στο όνομα του ενάγοντα, διάταγμα ανάκτησης ελεύθερης της κατοχής του πιο πάνω κτήματος από τον ενάγοντα, όπως και αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης από τον ενάγοντα από τις 28.12.94 μέχρι της ανάκτησης από αυτόν ελεύθερης κατοχής πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Όπως φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου στις 13.12.10 ο ενάγοντας καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε την έκδοση διατάγματος το οποίο να απαγορεύει στην εναγομένη να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει ή επιβαρύνει καθ΄οιονδήποτε τρόπο το επίδικο ακίνητο. Η εναγόμενη καταχώρησε ένσταση στην εν λόγω αίτηση η οποία στις 8.3.11 απεσύρθη από τον ενάγοντα άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του. Στις 10.5.11 ο ενάγοντας καταχώρησε νέα αίτηση με την οποία ζητεί και πάλιν την έκδοση διατάγματος εναντίον της εναγομένης δια του οποίου να απαγορεύεται η πώληση, υποθήκευση, μεταβίβαση, δωρεά, επιβάρυνση ή καθ΄οιονδήποτε τρόπο αποξένωση του επίδικου ακινήτου. Η καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στις 15.9.11 στην εν λόγω αίτηση και στις 29.9.11 ο ενάγοντας αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση με την οποία ζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τη διαγραφή εγγράφων και/ή αποσπασμάτων της ένστασης που έχει καταχωρηθεί από την καθ΄ης η αίτηση. Θέση του αιτητή είναι ότι τα αποσπάσματα και/ή έγγραφα των οποίων επιδιώκεται η διαγραφή είναι μη αναγκαία και/ή παντελώς άσχετα με τα επίδικα θέματα και/ή προκαλούν δυσμενείς εντυπώσεις και/ή τείνουν να περιπλέξουν και/ή να παρεμποδίσουν και/ή να καθυστερήσουν τη διαδικασία της αίτησης για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος σε σχέση με την επίδικη περιουσία. Βάση της αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.26, Δ.39 θ.2 & 18, και Δ.48 θ.9(j), και τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση, σύμφωνα πάντα με τα όσα αναγράφονται σε αυτή, φαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης και συγκεκριμένα ότι η ένσταση που έχει καταχωρηθεί από την καθ΄ης η αίτηση αποτελείται στο μεγαλύτερο μέρος της από εξ΄ακοής μαρτυρία, και από θέματα που δεν έχουν σχέση με το υπό εκδίκαση ζήτημα και αποτελούν μαρτυρία στο πλαίσιο άλλης διαδικασίας, τα επίδικα θέματα της οποίας όπως και οι διάδικοι, δεν είναι τα ίδια με την παρούσα αγωγή. Η καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε στις 19.10.11 ένσταση στην πιο πάνω αίτηση η οποία βασίζεται στη Δ.19, Δ.48, Δ.27 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, άρθρο 32 του Νόμου 14/60, άρθρο 30.2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης όπως φαίνονται στο σώμα της είναι ότι η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, καταχρηστική, παράτυπη και αντικανονική, υποβάλλεται αδικαιολόγητα καθυστερημένα, είναι ελλιπής και λανθασμένη, ο αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες και τυχόν έγκριση της θα επηρεάσει τα συνταγματικά δικαιώματα της εναγομένης καθ΄ης η αίτηση. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της καθ΄ης η αίτηση στην οποία αναφέρει ότι όλοι οι ισχυρισμοί όπως και τα έγγραφα που περιέχονται στην ένσταση που έχει καταχωρήσει στις 15.9.11 σε σχέση με την αίτηση ημερομηνίας 10.5.11 είναι απόλυτα αναγκαίοι και σχετικοί καθότι στοιχειοθετούν πλήρως τις θέσεις της όπως φαίνονται στην ένσταση της και ειδικότερα τους ισχυρισμούς της ότι η αίτηση είναι χωρίς βάση, καταδεικνύουν ότι ο αιτητής δεν ενήργησε καλόπιστα, ότι έχει ενεργήσει με μεγάλη καθυστέρηση και αναφέρει επίσης ότι επιτρέπεται η εισαγωγή εξ ακοής μαρτυρίας εφόσον αποκαλύπτεται η πηγή πληροφόρησης. Προτού υπεισέλθω στην ουσία της αίτησης αναφέρω ότι από τα δικόγραφα που έχουν καταχωρηθεί προκύπτει ότι ο ενάγων και η εναγόμενη είναι αδέλφια, ο ενάγων εργαζόταν στην εταιρεία του συζύγου της εναγομένης, είχαν άριστες σχέσεις μέχρι και το 2001 και μάλιστα ο σύζυγος της εναγόμενης βάπτισε τον υιό του ενάγοντα Το επίδικο ακίνητο υπήρξε κάποτε ιδιοκτησία του ενάγοντα το οποίο κατά ή περί το έτος 1994 μεταβιβάστηκε στην εναγόμενη δυνάμει δωρεάς. Οι δύο πλευρές προβάλλουν εντελώς διαφορετικές εκδοχές για τον τρόπο μεταβίβασης του εν λόγω ακινήτου που αφορούν βέβαια την ουσία της αγωγής. Σε ότι αφορά την αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος απαγόρευσης αποξένωσης του επίδικου ακινήτου, παρατηρώ ότι βασική θέση του ενάγοντα είναι ότι η μεταβίβαση του κτήματος αυτού από τον ίδιο στην εναγομένη δυνάμει δωρεάς έγινε κατόπιν απάτης ψευδών παραστάσεων και ψυχικής πίεσης. Τους εν λόγω ισχυρισμούς η εναγόμενη τους απορρίπτει στην ένσταση της στην οποία ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αντίθετα έχει αποκρύψει ουσιώδη στοιχεία και έχει υποβάλει την αίτηση του με μεγάλη καθυστέρηση. Σε ότι αφορά την υπό εξέταση αίτηση παρατηρώ ότι ο ενάγοντας αιτητής ουσιαστικά επιδιώκει διαγραφή μέρους της ένορκης δήλωσης της καθ΄ης η αίτηση και μέρος των Τεκμηρίων Α και Β που συνοδεύουν την εν λόγω ένορκη δήλωση. Σε ότι αφορά το λόγο ένστασης που αφορά τη νομική βάση της αίτησης και το λανθασμένο τούτου αναφέρω τα ακόλουθα. Η αίτηση του αιτητή έχει ως νομική βάση τη Δ.19 θ.26 η οποία αφορά τα δικόγραφα εν γένει και όχι τις ένορκες δηλώσεις οι οποίες δεν είναι δικόγραφα. Σύμφωνα με τη Δ.48 θ9(
2. j)οι αιτήσεις που έχουν βάση τη Δ.19 θ.26 δεν είναι αναγκαίο να συνοδεύονται από ένορκο δήλωση. Σε ότι αφορά όμως ειδικά τις ένορκες δηλώσεις (affidavits) υπάρχει η Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία πραγματεύεται ακριβώς το θέμα αυτό. Η αίτηση του ενάγοντα βασίζεται κυρίως στην Δ.39 θ.18 σύμφωνα με την οποία «the court or a judge may order to be struck out from any affidavit any matter which is scandalous and irrelevant.» Η αίτηση που υποβάλλεται με βάση την πιο πάνω πρόνοια πρέπει να συνοδεύεται από ένορκο δήλωση αφού δεν εμπίπτει στις πρόνοιες της Δ.48 θ.9 η οποία αφορά όλες τις αιτήσεις οι οποίες δεν χρειάζονται να συνοδεύονται από ένορκο δήλωση. Από τα πιο πάνω διαφαίνεται ότι η ένσταση της καθ΄ης η αίτηση για το παράτυπο της αίτησης ευσταθεί και κατά τη γνώμη μου η αίτηση θα μπορούσε να απορριφθεί και γι΄αυτό μόνο το λόγο. Παρά τούτο, προχωρώ να εξετάσω την ουσία της αίτησης σε σχέση πάντοτε με τους λόγους ένστασης. Ο λόγος ένστασης ότι η αίτηση αυτή έχει καταχωρηθεί με καθυστέρηση δεν με βρίσκει σύμφωνη καθότι η αίτηση υπό εξέταση έχει καταχωρηθεί στις 29.9.11 ενώ η ένσταση της καθ΄ης η αίτηση στην αίτηση για απαγορευτικό διάταγμα έχει καταχωρηθεί στις 15.9.11 δηλ. η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε 14 μόλις μέρες μετά την καταχώρηση ένστασης στη κυρίως αίτηση. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου σε σχέση με το θέμα του χρόνου το γεγονός ότι η καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε την ένσταση της στην αίτηση για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος 3 μήνες μετά που η αίτηση είχε οριστεί για πρώτη φορά ενώπιον Δικαστηρίου. Άρα η θέση ότι η υπό εξέταση αίτηση έχει καταχωρηθεί με καθυστέρηση δεν ευσταθεί. Ερχόμενη τώρα στον ουσιαστικό λόγο ένστασης ότι δηλαδή η ένορκη δήλωση της καθ΄ης η αίτηση στην αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος περιέχει άσχετα θέματα όπως και θέματα τα οποία προκαλούν αμηχανία και/ή δυσμενείς εντυπώσεις και τα έγγραφα που έχουν επισυναφθεί εις αυτή αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία και αφορούν άλλες διαδικασίες που δεν είναι μεταξύ των ιδίων διαδίκων και ούτε έχουν τα ίδια επίδικα θέματα με την παρούσα αγωγή, αναφέρω πάλι ότι οι βασικές θέσεις της καθ΄ης η αίτηση στην ένσταση σε ότι αφορά την αίτηση για έκδοση διατάγματος επιβάρυνσης είναι καθυστέρηση στην καταχώρηση της αλλά καίρια και καθοριστικά η παραπλάνηση του Δικαστηρίου και η μη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Προς υποστήριξη αυτών των ισχυρισμών της η ενόρκως δηλούσα επισυνάπτει στην ένορκο δήλωση της αριθμό τεκμηρίων τα οποία, πάντα κατά την ίδια, υποστηρίζουν τους εν λόγω ισχυρισμούς της. Λαμβάνοντας υπόψη μου τις αρχές της νομολογίας σε ότι αφορά τη διαγραφή με λόγο ότι υπάρχουν στην ένορκη δήλωση άσχετα και σκανδαλώδη θέματα, είναι η θέση μου ότι δεν δικαιολογείται η θέση του αιτητή για διαγραφή εφόσον ο ισχυρισμός ότι τα θέματα αυτά είναι άσχετα δεν τεκμηριώνεται αλλά αντίθετα καταδεικνύεται ότι είναι πλήρως σχετικά με το επίδικο θέμα, γίνονται με αποκλειστικό σκοπό να στοιχειοθετήσουν τη θέση της καθ΄ης η αίτηση για απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, και δεν συμφωνώ με τη θέση του αιτητή ότι γίνονται με σκοπό να προκαλέσουν εντυπώσεις, να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ή να φέρουν τον αιτητή σε μειονεκτική θέση σε ότι αφορά τη διαδικασία στο Δικαστήριο. Τα δικαστήρια είναι με πολύ μεγάλη φειδώ που διατάσσουν διαγραφή μέρος δικογράφου και τούτο γίνεται μόνο όταν οι περιπτώσεις είναι καθαρές και όταν το συγκεκριμένο δικόγραφο ή το μέρος αυτού που επιδιώκεται να διαγραφεί είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Παραπέμπω σχετικά στο Annual Practice 1961, σελ. 478 και στην υπόθεση Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού - Αμαθούντος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας