ΜΥΡΙΑΝΘΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΜΑΡΙΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αγωγή αρ.: 6455/2011, 25 Νοεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A444 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 6455/2011 Μεταξύ: ΜΥΡΙΑΝΘΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Ενάγουσα -και-
- ΜΑΡΙΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
- ΔΑΦΝΗΣ-ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΤΑΝΙΔΟΥ Εναγομένων 25 Νοεμβρίου, 2011 Για την ενάγουσα-αιτήτρια, εμφανίζεται ο κ. Π. Α. Λεωνίδου με τον κ. Μ. Κονή για τους κ.κ. Πανίκος Α. Λεωνίδου και Σία. Για τους εναγομένους αρ. 1 και 2-καθ'ων η αίτηση, εμφανίζεται ο κ. Μ. Μιχαήλ για τους κ.κ. E.NEOPHYTOY & PARTNERS. LLC Απόφαση για την αίτηση ημερ. 14.11.11 (αίτημα για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης) -------------------------------- Επί τη βάσει μονομερούς αίτησης ημερ. 28.9.11 («η κύρια αίτηση ημερ. 28.9.11»), καταχωρισθείσας δυνάμει των άρθρων 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6 ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) και της Δ.48 θ.θ.1,2,3 και 8 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η ενάγουσα-αιτήτρια («η αιτήτρια»), ως συνιδιοκτήτρια κατά το ήμισυ του τεμαχίου αρ. 4251, υπ' αριθμόν εγγραφής 4/4585,Φ/Σχ.21/60W2, στην Έγκωμη Λευκωσίας («το τεμάχιο») εξασφάλισε μονομερώς, στις 4.10.11, παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα («το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα ημερ. 4.10.11»). Αυτό απαγορεύει προσωρινώς στους εναγομένους αρ. 1 και 2-καθ'ων η αίτηση («οι καθ'ων η αίτηση» εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) καθώς και στους αντιπροσώπους τους να συνεχίσουν να ανεγείρουν οικοδομή εντός του τεμαχίου. Δια του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος προβάλλεται, ως αγώγιμο δικαίωμα, η παράνομη επέμβαση στο τεμάχιο. Ως βάση της αγωγής προβάλλονται οι ισχυρισμοί πως καθ'ων η αίτηση, ως συνιδιοκτήτες του τεμαχίου κατά το ήμισυ, εξασφάλισαν άδεια οικοδομής εν σχέσει με αυτό κατά τρόπον αυθαίρετο, παράνομο και ζημιογώνο εις βάρος της Ανδρομάχης Χαραλάμπους, προηγουμένης συνιδιοκτήτριας κατά το ήμισυ του τεμαχίου, καθώς και εις βάρος της ίδιας της αιτήτριας η οποία εδιαδέχθηκε την Ανδρομάχη Χαραλάμπους. Η κύρια αίτηση ημερ. 28.9.11 αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση των καθ'ων η αίτηση, η οποία κατεχωρίστηκε την 1.11.
- Αυτή υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγομένου αρ. 1-καθ'ου η αίτηση Μάριου Σοφοκλέους ίδιας ημερομηνίας. Στις 14.11.11 κατεχωρίστηκε η υπό συζήτησιν αίτηση δια της οποίας η αιτήτρια επιδιώκει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εν σχέσει με τις παρα. 3 και 6 της ένορκης δήλωσης του εναγομένου αρ. 1-καθ'ου η αίτηση ημερ. 1.11.
- Δια των παρα. 3 και 6 της ένορκης δήλωσής του, ο εναγόμενος αρ. 1 - καθ'ου η αίτηση Μάριος Σοφοκλέους ισχυρίζεται πως πριν από την εξασφάλιση των απαραίτητων, για την ανέγερση της επίδικης οικοδομής, αδειών ο ίδιος και η σύζυγός του εναγόμενη αρ. 2-καθ'ης η αίτηση Δάφνη-Δέσποινα Τανίδου συνήψαν, με την Ανδρομάχη Χαραλάμπους, συμφωνία διαχωρισμού αυτού. Ισχυρίζεται, επίσης, πως η Ανδρομάχη Χαραλάμπους υπέγραψε, ως συνιδιοκτήτρια κατά το ήμισυ του τεμαχίου, τις αιτήσεις για την εξασφάλιση άδειας οικοδομής και πολεοδομικής άδειας εν σχέσει με την ανέγερση οικίας επί του τεμαχίου. Αντίγραφα της συμφωνίας διαχωρισμού και των αιτήσεων επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του εναγομένου αρ. 1-καθ'ου η αίτηση Μάριου Σοφοκλέους. Η υπό συζήτησιν αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τη Δ.39 θθ.1έως και 4 καθώς και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση της αιτήτριας η οποία ισχυρίζεται πως η συμφωνία διαχωρισμού του τεμαχίου είναι παράνομη και πως η Ανδρομάχη Χαραλάμπους δεν υπέγραψε την αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας και ούτε υπέγραψε τα αρχιτεκτονικά σχέδια στα οποία φαίνεται ο επίδικος διαχωρισμός του τεμαχίου. Οι καθ'ων η αίτηση ενίστανται στην υπό συζήτησιν αίτηση. Στις 16.11.11 κατεχώρισαν γραπτή ένσταση, οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής: 1) Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη. 2) Η αίτηση είναι επί της ουσίας αβάσιμη εφ' όσον τείνει να συμπληρώσει και να καλύψει τα κενά της μαρτυρίας επί τη βάσει των οποίων εξεδόθηκε μονομερώς το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα ημερ. 4.10.
- 3) Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι αντικανονική, παράτυπη και, επί της ουσίας, ανεπαρκής. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του εναγομένου αρ. 1-καθ'ου η αίτηση Μάριου Σοφοκλέους ίδιας ημερομηνίας (16.11.11) δια της οποίας επαναλαμβάνονται και αναπτύσσονται οι λόγοι ένστασης. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Ας σημειωθεί πως ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ'ων η αίτηση επέμεινε μέχρι τέλους σε όλα όσα προβάλλει δια της ένστασής του. Έχω εξετάσει τα επίδικα νομικά ζητήματα και έχω λάβει υπ' όψιν τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Σημειώνω, κατ' αρχάς, πως εφ΄ όσον διά της αίτησης επιδιώκεται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη ενδιάμεσης αίτησης (ως η κύρια αίτηση ημερ. 28.9.11) δικαιοδοτικό βάθρο αποτελεί η Δ.48 θ.4
(2), η οποία πρέπει να καταγράφεται στο σώμα της. Αυτό δεν συμβαίνει εν προκειμένω. Η παράλειψη αυτή είναι μοιραία και οδηγεί την αίτηση σε απόρριψη εφ΄ όσον, όπως συμβαίνει σε κάθε αίτηση παρόμοιας φύσης, «ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο ειδικό άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και ή τον ειδικό θεσμό ή θεσμούς που το στοιχειοθετούν, παρέχοντας την απαραίτητη δικαιοδοσία στο δικαστή, αποτελεί .. όρο απαράβατο για την έγκυρη χρήση του δικονομικού αυτού μέτρου...» (Evand Promotions Ltd
(1998)1 (B) A.A.Δ. 736, 745, δείτε και την Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοϊζος Ιορδάνους Λιμιτεδ
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 743, 746-7). Η παράλειψη καταγραφής, στο σώμα της αίτησης, του δικαιοδοτικού της βάθρου δεν θεραπεύεται με την αναφορά στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου εφ΄ όσον οι εξουσίες αυτές ενυπάρχουν για να εξυπηρετούν την ανάγκη λειτουργίας του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου δικαίου και, κατά κανόνα, δεν αποτελούν πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς (Evand Promotions Ltd κ.α. (ανωτέρω)). Και ούτε τίθεται ζήτημα αυταπάγγελτης θεραπείας αυτού του ελαττώματος της αίτησης κατ΄ επίκλησιν της Δ.64. Είναι, βεβαίως, γεγονός πως διά της εισαγωγής της Δ.64 έχει δοθεί στο Δικαστήριο η διακριτική εξουσία να θεραπεύει παρατυπίες ένδικου μέσου οι οποίες, άλλως πως, θα οδηγούσαν στην απόρριψή του. Όμως, τέτοια θεραπεία μπορεί να παρασχεθεί υπό την προϋπόθεση ότι υποβάλλεται σχετικό αίτημα από την πλευρά του διαδίκου που ευθύνεται για την παρατυπία. Όπως αναφέρεται στην απόφαση Πετρίχου ν. Χατζηιωσήφ
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.81, 84: «Η νέα Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια στη μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Δεν έχει σκοπό δηλαδή να τους καταργήσει. Οι κανονισμοί πρέπει να τηρούνται. Η Δ.64 δημιουργεί ένα ένδικο μέσο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο αιτών για να θεραπεύσει παρατυπίες εφόσον είναι θεραπεύσιμες». Παραπέμπω, επίσης, στην πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 41/2008 Άριστος Αρέστη ν. Μαρία Ερμογένου (Κοκόνα), ημερ. 25.10.
- Στην προκείμενη περίπτωση, παρά την προβολή, ως λόγου ένστασης, και του γεγονότος ότι στην αίτηση καταγράφεται λανθασμένο νομικό υπόβαθρο, η πλευρά της αιτήτριας παρέμεινε αδρανής μέχρι τέλους. Δεν προέβηκε στο κατάλληλο διάβημα για την θεραπεία του συγκεκριμένου ελαττώματος της αίτησης. Έτσι η αίτηση οδηγείται σε απόρριψη. Περαιτέρω, η αίτηση είναι αβάσιμη και επί της ουσίας. Σημειώνω σχετικώς τα εξής: Η καταχώριση και εκδίκαση μιας ενδιάμεσης αίτησης (ως η κύρια αίτηση ημερ. 28.9.2011) ρυθμίζεται από τη Δ.
- Ιδίως, όσον αφορά στην ακρόαση τέτοιας αίτησης, ο θ.4
(2)της Διαταγής ορίζει πως αυτή «διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Αναφερόμενος σε ένορκες δηλώσεις, ο θεσμός εννοεί αυτές που καταχωρούνται εξ αρχής μαζί με την ενδιάμεση αίτηση και την ένσταση καθώς και αυτές που καταχωρούνται στη συνέχεια ως συμπληρωματικές (επιπρόσθετες) των αρχικών , εφ΄ όσον δοθεί σχετική άδεια από το Δικαστήριο. Ο ίδιος θεσμός ορίζει πως «το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων». Από το γράμμα της Δ.48 θ.4
(2)προκύπτει πως η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής (επιπρόσθετης) ένορκης δήλωσης δεν είναι δεδομένη ούτε αυτόματη και ούτε ατέρμονη. «. το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του . Δικαστηρίου» (δείτε την απόφαση Ματθαίου κ.α.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510, 514). Για να ασκηθεί η διακριτική εξουσία υπέρ του αιτήματος για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει ο διάδικος που υποβάλλει το αίτημα να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχει καλός λόγος για κάτι τέτοιο. Ο «καλός λόγος» είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το είδος της ενδιάμεσης αίτησης καθώς και με τη φύση των θεραπειών που αυτή επιδιώκει. Ο «καλός λόγος» συνυφαίνεται με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη μαρτυρία για την εκδίκαση της εκάστοτε ενδιάμεσης αίτησης, με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Βεβαίως, η αμφισβήτηση γεγονότων δεν θεμελιώνει, άνευ άλλου τίνος, «καλό λόγο» για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ώστε να απαντηθούν ισχυρισμοί του αντιδίκου ή να προσαχθεί πρόσθετη μαρτυρία. Εν προκειμένω, δεδομένης της έκδοσης του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος ημερ. 4.10.11, η ακρόαση που θα ακολουθήσει θα έχει ως αντικείμενο την οριστικοποίηση ή την ακύρωση του διατάγματος αυτού. Επί τη βάσει πλέον και των όσων αναφέρονται στην ένσταση και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει θα εξετασθεί η συνδρομή σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής. Θα εξετασθεί, επίσης, το κατά πόσον ενδεχόμενη άρνηση οριστικοποίησης του ήδη εκδοθέντος παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος ημερ. 4.10.11 θα καταστήσει την πλήρη απονομή της δικαιοσύνης δυσχερή ή αδύνατη. Τέλος, θα εξετασθεί και το κατά πόσον η αιτήτρια προσήλθε στο Δικαστήριο με καλή πίστη, αποκαλύπτοντας όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Η εξέταση αυτή θα συνίσταται σε μία εκ πρώτης όψεως θεώρηση των περιστάσεων εφ΄ όσον η ενδιάμεση αυτή διαδικασία δεν προορίζεται για διαπιστώσεις ως προς την ύπαρξη ουσιαστικού δικαιώματος των εναγόντων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015, 2041). Με αυτά τα δεδομένα καταλήγω πως το υλικό το οποίο βρίσκεται ήδη ενώπιόν μου επαρκεί για την ακρόαση της κύριας αίτησης ημερ. 28.9.11 εντός του θεσμοθετημένου και νομολογημένου πλαισίου που διαγράφεται πιο πάνω. Εν πάση περιπτώσει, τα όσα η αιτήτρια ισχυρίζεται προς υποστήριξη του επίδικου αιτήματός της δεν συνιστούν, υπό τις περιστάσεις, «καλό λόγο». Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερ. 14.11.11 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 14.11.11, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων αρ. 1 και 2- καθ'ων η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας-αιτήτριας. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο