Θεμιστοκλέους Φωνούλα ν. Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λακατάμειας, Αριθ. Αίτησης: 512/11, 5.12.11

(4)του σχετικού νόμου και αποτελεί έφεση εναντίον της απόφασης του διαιτητή που έχει ληφθεί στις 2.5.

1. Το χρονικό πλαίσιο υποβολής της έφεσης είναι σύμφωνο με αυτό που προβλέπει ο σχετικός νόμος αφού η υπό εξέταση αίτηση έχει καταχωρηθεί στις 13/5/11 δηλαδή εντός 21 ημερών από την ημερομηνία της γνωστοποίησης της απόφασης στην αιτήτρια που ήταν η 2.5.
2. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ασκούμενου δικηγόρου Νικήστρατου Ανδρουλάκη ο οποίος αναφέρει ότι από τις πληροφορίες που έχει λάβει η απόφαση που εκδόθηκε στις 2/5/11 από την καθ΄ης η αίτηση εναντίον της αιτήτριας εξεδόθη παράτυπα και/ή κατά παράβαση του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, και ειδικότερα είναι η θέση του ότι ο διαιτητής που διεξήγαγε τη διαιτησία ο οποίος διορίστηκε στις 24/1/11 θα έπρεπε να αποπερατώσει τη διαιτησία εντός τριών μηνών δηλαδή μέχρι 24/4/11, πράγμα το οποίο δεν έγινε, και είναι επομένως η θέση του ότι η επίδικη απόφαση η οποία έχει ληφθεί σε ημερομηνία μεταγενέστερη της 24/4/11 είναι παράνομη και παράτυπη. Είναι επίσης θέση του ότι κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας διαιτησίας η οποία έγινε σε γραφείο σε χώρο της καθ΄ης η αίτηση ήταν παρόντες άτομα άσχετα με τη διαδικασία οι οποίοι επενέβαιναν στη διαδικασία και καταυτό τον τρόπο παραβιάστηκαν τόσο βασικά συνταγματικά δικαιώματα της αιτήτριας για δίκαιη δίκη και άλλα και προστασία των προσωπικών της δεδομένων. Είναι συναφώς η θέση του ότι θα πρέπει η εν λόγω απόφαση να ακυρωθεί από το Δικαστήριο. Η καθ΄ης η αίτηση αντέδρασε καταχωρώντας γραπτή ένσταση στις 17/10/
3. Θέση της είναι ότι το αιτούμενο διάταγμα δεν μπορεί να επιτύχει καθότι η απόφαση ουσιαστικά εκδόθηκε εκ συμφώνου και/ή μετά από παραδοχή της αιτήτριας για το χρέος, η αιτήτρια εκπροσωπήθηκε στη διαδικασία από δικηγόρο, προέβαλε ισχυρισμούς και ερωτήσεις στις οποίες έλαβε απαντήσεις, και το μοναδικό θέμα που είχε εγερθεί από το συνήγορο της αφορούσε διάφορες χρεώσεις. Μετά δε που έλαβε σχετικές απαντήσεις το θέμα των χρεώσεων αποσύρθηκε από το δικηγόρο της στην παρουσία της αιτήτριας και κατόπιν εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση. Σύμφωνα δε με τους λόγους ένστασης η αιτήτρια με το δικηγόρο της οι οποίοι παρουσιάστηκαν, όπως έχει αναφερθεί ενώπιον του διαιτητή, ουδέποτε αμφισβήτησαν την εξουσία του διαιτητή να εκδώσει απόφαση είτε λόγω παρέλευσης χρόνου από την ημερομηνία διορισμού του είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Αναφέρεται επίσης ότι η διαιτησία διεκπεραιώθηκε εντός της χρονικής περιόδου των έξι μηνών που όρισε ο Έφορος Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών που διόρισε τον διαιτητή στις 24/1/11, και όρισε χρονική περίοδο έξι μηνών ως την προθεσμία διεκπεραίωσης της διαιτησίας και υπάρχει άρνηση των ισχυρισμών περί μη διεξαγωγής δίκαιης δίκης λόγω παρέμβασης οποιωνδήποτε τρίτων προσώπων στη διαδικασία. Βασικότερος λόγος ένστασης ο οποίος επαναλαμβάνεται σε όλο το σώμα της είναι το γεγονός ότι η απόφαση λήφθηκε ουσιαστικά εκ συμφώνου και έτσι δεν μπορεί να εφεσιβληθεί. Την ένσταση, η οποία έχει την ίδια νομική βάση όπως και η αίτηση, συνοδεύει η ένορκος δήλωση του Άδωνη Δαμιανού, υπεύθυνου του Τμήματος Καθυστερημένων Δανείων της καθ΄ης η αίτηση, ο οποίος αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκο δήλωση, και αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα για τα οποία ορκίζεται από προσωπική γνώση αφού ήταν παρών στη διαδικασία σε αντίθεση με τον ενόρκως δηλούντα της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση ο οποίος δεν ήταν παρών. Στην ένορκη δήλωση επαναλαμβάνονται ουσιαστικά με πιο πολύ λεπτομέρεια όλοι οι λόγοι ένστασης και επισυνάπτονται επίσης σχετικά τεκμήρια. Ειδικότερα επισυνάπτεται το έγγραφο διορισμού του διαιτητή για την επίδικη διαφορά το οποίο έχει ημερομηνία 24/1/11, και σύμφωνα με το οποίο η απόφαση θα πρέπει να εκδοθεί εντός έξι μηνών από την επίδικη ημερομηνία, όπως και το αντίγραφο της απόφασης ημερομηνίας 2/5/11 σύμφωνα με την οποία η αιτήτρια είχε παρουσιαστεί με το δικηγόρο της ο οποίος έχει εγείρει διάφορα θέματα για διάφορες χρεώσεις στο λογαριασμό του δανείου, και μετά από διευκρινίσεις που δόθηκαν αποσύρθηκε το θέμα που εγέρθηκε και έγινε παραδοχή και αναγνώριση του δανείου ως η απαίτηση. Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση χωρίς να εξεταστεί κανένας από τους ενόρκως δηλούντες. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες επιχειρηματολόγησαν με αναφορά και σε νομολογία υποστηρίζοντας ο καθένας τη θέση του. Σε ότι αφορά το λόγο ένστασης που αφορά την μη έκδοση απόφασης εντός της προθεσμίας των τριών μηνών όπως ισχυρίζεται η αιτήτρια, αναφέρω ότι στη γραπτή της αγόρευση η αιτήτρια φαίνεται να μην προωθεί το λόγο αυτό εφόσον όλη η αγόρευση που έχει κατατεθεί πραγματεύεται το θέμα της δίκαιης δίκης και του αμερόληπτου και ανεξάρτητου δικαστηρίου. Παρά το γεγονός αυτό, εφόσον ο λόγος αυτός συμπεριλαμβάνεται στους λόγους για τους οποίους η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι θα πρέπει να ακυρωθεί η απόφαση του διαιτητή, θα τον εξετάσω. Έχω διεξέλθει τόσο το Νόμο όσο και τους διαδικαστικούς Κανονισμούς περί Συνεργατικών Εταιρειών. Δεν έχω εντοπίσει πουθενά πρόνοια για έκδοση απόφασης από τον διαιτητή εντός τριών μηνών. Αντίθετα, σύμφωνα με τον Κανονισμό 79

(1)με βάση τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο, ο Έφορος Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών πρέπει να καθορίσει τόσο τον διαιτητή, τη διαφορά που θα εκδικάσει αλλά και χρονικό διάστημα ενός του οποίου θα πρέπει να εκδώσει ο διαιτητής την απόφαση του. Σε σχετικό έγγραφο που έχει επισυναφθεί ως τεκμήριο στην ένσταση, προκύπτει ότι ο Έφορος Υπηρεσίας, Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών έχει με επιστολή του ημερ. 24/1/11 διορίσει τον κ. Λεωνίδα Λεωνίδου ως διαιτητή της διαφοράς που έχει προκύψει μεταξύ της Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λακατάμειας και της αιτήτριας, μεταξύ άλλων, και καθορίζει ως χρόνο για έκδοση της απόφασης το διάστημα μέχρι έξι μήνες από την ημερομηνία της επιστολής, δηλαδή από 24/1/11. Η απόφαση του διαιτητή έχει εκδοθεί στις 2/5/11, δηλαδή εντός της προθεσμίας των έξι μηνών που έχει καθορίσει ο Έφορος. Επομένως, με βάση τα πιο πάνω προκύπτει ότι η θέση της αιτήτριας για ακύρωση της απόφασης λόγω μη έκδοσης της εντός καθορισμένου χρόνου είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και απορρίπτεται. Ο κυριότερος λόγος ένστασης, όπως έχω ήδη αναφέρει είναι ουσιαστικά και ο μοναδικός λόγος που ο συνήγορος της αιτήτριας πραγματεύεται στην αγόρευση του, αφορά τον ισχυρισμό του για μη διεξαγωγή δίκαιης δίκης. Όλα τα επιχειρήματα σε σχέση με το θέμα αυτό προκύπτουν από την ένορκη δήλωση του Νικήστρατου Ανδρουλάκη σύμφωνα με την οποία η διαιτησία διεξήχθη σε γραφείο - χώρο της καθ΄ης η αίτηση, ήταν παρόντες άτομα άσχετα με τη διαδικασία κάποιοι εκ των οποίων επενέβαιναν στη διαδικασία, και η θέση είναι ότι κατά τον τρόπο αυτό έχει παραβιαστεί το δικαίωμα της δίκαιης δίκης. Τους λόγους αυτούς πραγματεύεται σε μεγάλη έκταση στην αγόρευση του ο συνήγορος της αιτήτριας στην οποία εισαγάγει και άλλα γεγονότα όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι δεν επισυνάφθηκαν ως τεκμήριο στην ένσταση τα πρακτικά της διαδικασίας που τηρήθηκαν από τον διαιτητή, και επίσης προβάλλει τη θέση ότι ο διαιτητής υπέβαλλε συνεχώς ερωτήσεις στην αιτήτρια αγνοώντας το γεγονός ότι εκπροσωπείτο από δικηγόρο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί η αιτήτρια να προβάλει την υπεράσπιση της ικανοποιητικά. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι ο διαιτητής δεν ήταν αμερόληπτος εφόσον, όπως είχε ο ίδιος αποκαλύψει σε κάποιο στάδιο της διαδικασίας, είναι συνεργάτης της καθ΄ης η αίτηση εδώ και είκοσι χρόνια. Ο κ. Πατσαλίδης με αναφορά σε νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε σχέση με τη δίκαιη δίκη, εισηγείται ότι όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν καταφανή παράβαση των Κανόνων φυσικής δικαιοσύνης και αποστέρηση του δικαιώματος της δίκαιης δίκης από την αιτήτρια. Αναφέρω, υπό μορφή γενικού σχολίου, ότι όλες οι αρχές που αναφέρονται και επεξηγούνται με λεπτομέρεια στην αγόρευση του κ. Πατσαλίδη, βεβαίως με βρίσκουν σύμφωνη και βεβαίως ισχύουν σε κάθε περίπτωση «δίκης» από εντεταλμένο προς το σκοπό αυτό «όργανο». Εντελώς διαφορετική εικόνα για τα όσα διαμείφθηκαν την εν λόγω ημερομηνία, δηλαδή 2/5/11, προβάλλει στην ένορκη δήλωση του ο κ. Άδωνης Δαμιανού ο οποίος, σε αντίθεση με τον κ. Ανδρουλάκη, ήταν παρών στη διαδικασία και τα όσα αναφέρει προκύπτουν από την προσωπική του γνώση. Αναφέρω πρώτα από όλα ότι σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται να έχει διεξαχθεί δίκη για να πρέπει να τυγχάνουν εφαρμογής οι αδιαμφισβήτητες συνταγματικές επιταγές για δίκαιη δίκη ενώπιον ανεξάρτητου αμερόληπτου δικαστηρίου. Ειδικότερα, από το τεκμήριο που έχει επισυναφθεί στην ένσταση και ουσιαστικά αποτελεί το κείμενο της επίδικης απόφασης του διαιτητή, προκύπτει ότι «από πλευράς της εγγυήτριας (η αιτήτρια στην υπό εξέταση αίτηση) μέσω του συνηγόρου της εγέρθηκε θέμα επί διάφορων χρεώσεων στο λογαριασμό του δανείου και μετά από διευκρινίσεις που δίδονται αποσύρεται το θέμα που ηγέρθηκε και γίνεται παραδοχή και αναγνώριση του δανείου (δική μου υπογράμμιση) ως η απαίτηση της ενάγουσας εταιρείας». Από το πιο πάνω αναντίλεκτο γεγονός το οποίο έχει επιβεβαιωθεί και στην ένορκη δήλωση του κ. Άδωνη Δαμιανού, που υπενθυμίζω ότι δεν έχει αντεξετασθεί, προκύπτει ότι δεν έχει διεξαχθεί δίκη, και επομένως οι ισχυρισμοί της αιτήτριας δεν ευσταθούν. Πέραν των πιο πάνω προκύπτει επίσης ότι η αιτήτρια εκπροσωπήθηκε στη διαδικασία από συνήγορο της δικής της επιλογής ο οποίος παρουσιάστηκε ενώπιον του διαιτητή, δεν ήγειρε καμία από τις ενστάσεις που αναφέρει τώρα ενώπιον του Δικαστηρίου και ειδικότερα το θέμα του χώρου, της παρουσίας ατόμων άσχετων με την υπό εκδίκαση απαίτηση, τις όποιες παρεμβάσεις τυχόν έγιναν από τρίτους, αλλά ούτε και το θέμα μη αμεροληψίας του διαιτητή. Αντίθετα, τα μόνα θέματα που φαίνεται να έχουν εγερθεί είναι αυτά που αφορούν χρεώσεις επί του δανείου τα οποία και αποσύρθηκαν. Έχω την άποψη ότι η αποδοχή του τρόπου διεξαγωγής της διαιτησίας από την αιτήτρια με την παρουσία του δικηγόρου της, την εμποδίζει από του να εγείρει τα θέματα αυτά ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν του θέματος του νομικού κωλύματος (estoppel) ισχύει στην παρούσα περίπτωση και το δόγμα της επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας και οι σχετικές αρχές του. Θεωρώ έτσι ότι η αγόρευση της αιτήτριας η οποία επικεντρώνεται γύρω από το θέμα των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων της δίκαιης και αμερόληπτης δίκης δεν μπορούν να έχουν καμιά εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση λόγω της συμπεριφοράς και ουσιαστικά της αποδοχής της διαδικασίας από την αιτήτρια προσωπικά και μέσω του δικηγόρου της. Φαίνεται επίσης ότι οι κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης σε ότι αφορά τη διαδικασία πριν τη λήψη της απόφασης του διαιτητή, με την ουσιαστική παραδοχή του χρέους από την αιτήτρια, έχουν ικανοποιηθεί εφόσον η αιτήτρια παρουσιάστηκε με συνήγορο της επιλογής της, πήρε αντίγραφα όλων των εγγράφων τα οποία αφορούσαν το επίδικο χρέος, υπέβαλε ερωτήσεις στις οποίες έλαβε απαντήσεις και επομένως, κατά την άποψη μου, πέραν του ότι δεν τίθεται θέμα διεξαγωγής δίκης με όλες τις παραμέτρους που περιβάλλουν το θέμα αυτό, η ίδια η αιτήτρια με τη δική της συμπεριφορά έχει αποδεχθεί πλήρως τη διαδικασία με αποτέλεσμα να κωλύεται από του να εγείρει τα συγκεκριμένα θέματα στο Δικαστήριο. Εν όψει των πιο πάνω είναι η θέση μου ότι η αιτήτρια έχει αποτύχει να αποδείξει οποιοδήποτε από τους λόγους ένστασης που έχει προβάλει, και ως εκ τούτου η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται εναντίον της αιτήτριας και υπέρ της καθ΄ης η αίτηση τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο