LCA DOMIKI LIMITED ν. ICE DEVELOPERS LTD, Αρ. Αγωγής: 1377/11, 14 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A473 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1377/11 Μεταξύ: L.C.A. DOMIKI LIMITED Εναγόντων Και ICE DEVELOPERS LTD Εναγομένης --------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 5.10.11 για συνοπτική απόφαση Ημερομηνία: 14 Δεκεμβρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Π. Μ. Πετράκης. Για την Εναγόμενη/Καθ'ης η Αίτηση: κ. Π.Α. Μιχαήλ για Π. Μιχαήλ, Κ. Καλαβάς L.L.C. ---------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε στις 24.2.11 η Ενάγουσα/Αιτήτρια αξιώνει από την Εναγόμενη/Καθ'ης η Αίτηση το ποσό των €15386,32 πλέον τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Ως ο ισχυρισμός της Ενάγουσας/Αιτήτριας στην Έκθεση Απαίτησης της, το ποσό των €15386,32 αποτελεί οφειλόμενο ποσό δια πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορεύματα και συγκεκριμένα για διάφορες ποσότητες σιδήρου τις οποίες η Ενάγουσα/Αιτήτρια πώλησε και παρέδωσε στην Εναγόμενη/Καθ΄ης η αίτηση έναντι της συμφωνηθείσας και/ή ευλόγου συνολικής αξίας €175373,57, έναντι του οποίου ποσού η Εναγόμενη/Καθ΄ης η αίτηση πλήρωσε σε διάφορες ημερομηνίες το συνολικό ποσό των €159987,25σ αφήνοντας χρεωστικό υπόλοιπο το αξιούμενο ποσό. Κρίνω σκόπιμο να αναφέρω στο σημείο αυτό, ότι με βάση το κλητήριο ένταλμα όπως είχε καταχωρηθεί στις 24/2/11, μετά την καταχώριση εμφάνισης μέσω δικηγόρων εκ πλευράς Εναγομένης και την καταχώριση υπεράσπισης στις 23/3/11, στις 4/4/11 είχε καταχωρηθεί άλλη αίτηση εκ πλευράς Ενάγουσας για έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της Εναγομένης. Στην εν λόγω αίτηση είχε καταχωρηθεί Ένσταση από την Εναγομένη στην οποία και αναφερόταν ότι είχε γίνει κάποιο λάθος ως προς το ολικό ποσό του λογαριασμού που ισχυρίζεται η Ενάγουσα. Συνεπεία της πιο πάνω θέσης, η αίτηση για συνοπτική απόφαση απεσύρθη από την Ενάγουσα άνευ βλάβης των δικαιωμάτων της στις 23/5/11, και στις 24/5/11 η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης με τη διόρθωση των ποσών που αναγράφονται σε αυτή. Η αίτηση τροποποίησης έγινε δεκτή από την Εναγόμενη και έτσι στις 23/9/11 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ως η αίτηση. Δόθηκαν επίσης από το Δικαστήριο οδηγίες για καταχώριση τροποποιημένης υπεράσπισης και απάντηση στην υπεράσπιση, μια που στο φάκελο της αγωγής υπήρχε ήδη η Υπεράσπιση των Εναγομένων. Το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε στις 8/9/11 και στις 5/10/11 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση η οποία βασίζεται στη Δ.18 θ.1 & 2, Δ.48 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου, με την οποία η Ενάγουσα/Αιτήτρια ζητά συνοπτική απόφαση εναντίον της Εναγομένης/Καθ΄ης η Αίτηση για το ποσό της αγωγής. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αντώνη Μενελάου ημερομηνίας 29/9/
- Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, ο ομνύων, ο οποίος είναι στην υπηρεσία της Ενάγουσας, και συγκεκριμένα είναι ο υπεύθυνος του καταστήματος για πώληση σιδήρου που διατηρεί η Ενάγουσα στην Πάφο, ορκίζεται ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Ενάγουσα να προβεί στην ένορκη δήλωση, αναφέρει ότι όλες οι πωλήσεις που γίνονταν προς την Εναγόμενη λάμβαναν χώρα μέσω του ίδιου ο οποίος πάντοτε μετά από κάθε παράδοση επικύρωνε προσωπικά με την Εναγόμενη ότι τα εμπορεύματα πράγματι είχαν παραληφθεί από αυτή. Ισχυρίζεται επιπλέον ότι κάθε τέλος εκάστου μηνός η Εναγόμενη εφοδιαζόταν με αντίγραφο της κατάστασης του λογαριασμού που διατηρούσε η Ενάγουσα επ΄ονόματι της και ουδέποτε εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο σε σχέση με τα αναγραφόμενα σε αυτή. Επιβεβαιώνει ότι η Εναγόμενη οφείλει στην Ενάγουσα το ποσό που αξιώνεται με την Έκθεση Απαίτησης για πώληση και παράδοση σιδήρου και επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 δέσμη εγγράφων τα οποία αποτελούνται από κατάσταση λογαριασμού και αριθμό τιμολογίων. Αναφέρω ότι το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση αποτελείται από φωτοτυπίες όμως τα αυθεντικά έγγραφα βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου αφού είχαν επισυναφθεί ως Τεκμήριο 1 στην αίτηση ημερομηνίας 4/4/11 η οποία είχε αποσυρθεί άνευ βλάβης των δικαιωμάτων της Ενάγουσας. Είναι θέση του ομνύοντα ότι η Εναγόμενη δεν έχει καμιά υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή και ότι η υπεράσπιση που έχει καταχωρηθεί έχει μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση εκδίκασης της αγωγής. Αξιώνει εκ μέρους της Ενάγουσας συνοπτική απόφαση ως η απαίτηση. Η Εναγόμενη/Καθ'ης η Αίτηση αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση στις 31/10/11 η οποία συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του διευθυντή της, Παύλου Ελευθεριάδη. Η ένσταση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 2, 21 και 22(Α), στις Δ.18, 39 και 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 30.3 του Συντάγματος, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης προβάλλονται οι θέσεις ότι η προγενέστερη απόσυρση της αίτησης με ημερομηνίας 4/4/11 δημιουργεί δεδικασμένο και ότι η προώθηση της υπό εξέτασης αίτησης αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Αναφέρεται επίσης ότι το Δικαστήριο με το Διάταγμα ημερομηνίας 23/9/11 στα πλαίσια της αίτησης για τροποποίηση της αγωγής διέταξε ήδη την καταχώριση τροποποιημένης υπεράσπισης και έτσι η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου, προωθείται η θέση ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι κατά τόπο αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση για την οποία αποκλειστική κατά τόπο αρμοδιότητα έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, και περαιτέρω αναφέρεται ότι η Εναγόμενη έχει μια καλή και γνήσια υπεράσπιση στο σύνολο της Απαίτησης αφού η Ενάγουσα δεν δικαιολογεί τον ισχυρισμό ότι η ποσότητα σιδήρου που πώλησε είναι αξίας €175373,57 και όχι χαμηλότερη, η κατάσταση λογαριασμού δεν δεικνύει όλα τα ποσά τα οποία η Εναγόμενη κατά καιρούς υπέβαλε, και είναι ισχυρισμός της ότι έχει εξοφλήσει την Ενάγουσα και δεν οφείλει σε αυτή κανένα ποσό. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αναφέρει και/ή αποκαλύπτει την πηγή γνώσης του. Είναι καταληκτικά η θέση της ότι δικαιούται σε υπεράσπιση και θα πρέπει το Δικαστήριο να της δώσει το δικαίωμα να υπερασπιστούν. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, ο Παύλος Ελευθεριάδης ουσιαστικά επαναλαμβάνει με μεγαλύτερη λεπτομέρεια όλους τους λόγους ένστασης και αιτείται την απόρριψη της αίτησης και την ευκαιρία στην Εναγόμενη να προβάλει την υπεράσπιση της. Ειδικότερα, σε ότι αφορά το θέμα της κατά τόπον αρμοδιότητας του Δικαστηρίου, είναι η θέση της Εναγομένης/Καθ΄ης η αίτηση ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγομένης βρίσκεται στην Πάφο, ο τόπος διεξαγωγής των εργασιών της βρίσκεται επίσης στην επαρχία Πάφου ενώ, ως και η ίδια η Ενάγουσα επιβεβαιώνει με την ένορκη δήλωση του Αντώνη Μενελάου υπευθύνου καταστήματος της στην Πάφο η οποία συνοδεύει την αίτηση, όλες οι παραγγελίες, παραδόσεις και πληρωμές γίνονταν στην Πάφο, σχετική είναι η παράγραφος 4 της ένορκης δήλωσης, και επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει κατά τόπον δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι τους κατέθεσαν στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, υποστηρίζοντας ο καθένας τη θέση του. Πριν να προχωρήσω να εξετάσω τις προϋποθέσεις για έκδοση απόφασης σε αίτηση για συνοπτική απόφαση ή τους άλλους λόγους ένστασης, θεωρώ ορθό να εξετάσω το θέμα της κατά τόπον αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας αφού μπορεί να έχει καταλυτική σημασία για την περαιτέρω προώθηση τόσο της υπό εξέταση αίτησης αλλά και της αγωγής. Από τα δικόγραφα αλλά και τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση προκύπτει ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Ενάγουσας είναι στην οδό Βιολέτας 10 στη βιομηχανική περιοχή Στροβόλου, στη Λευκωσία. Το εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγομένης βρίσκεται στην Πάφο και συγκεκριμένα στην οδό Βασιλέως Γεωργίου Β΄ - Αργυροκάστρου
- Την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ορκίζεται ο Αντώνης Μενελάου, υπεύθυνος του καταστήματος της Ενάγουσας στην Πάφο ο οποίος επιβεβαιώνει ότι όλες οι πωλήσεις προς την Εναγόμενη λάμβαναν χώρα μέσω του ίδιου (δηλαδή από το κατάστημα της Ενάγουσας στην Πάφο), και εκτελούνταν σύμφωνα με τις οδηγίες της Εναγομένης και ότι μετά από κάθε παράδοση εμπορευμάτων ο ίδιος προσωπικά επικύρωνε ανελλιπώς με εκπρόσωπο της Εναγομένης ότι οι παραδόσεις γίνονταν κανονικά. Τίποτε στην έκθεση απαίτησης της αγωγής, στο σώμα της αίτησης ή και στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν αναφέρεται στον τόπο πληρωμής. Αντίθετα στην ένσταση αλλά και την ένορκο δήλωση που την συνοδεύει αναφέρεται ότι όλες οι πληρωμές προς την ενάγουσα γίνονταν στην Πάφο. Με βάση τα άρθρα 21
(1)(α)(β) και 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όπως έχει τροποποιηθεί το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει πρωτόδικη δικαιοδοσία να ακούει και να αποφασίζει οποιαδήποτε αγωγή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 όταν (α) η βάση της αγωγής έχει προκύψει είτε καθ΄ολοκληρία είτε εν μέρει εντός των ορίων της επαρχίας για την οποία το Δικαστήριο καθιδρύθηκε. (β) ο εναγόμενος κατά το χρόνο της έγερσης της αγωγής διαμένει ή διεξάγει επάγγελμα εντός της επαρχίας για την οποία το Δικαστήριο έχει καθιδρυθεί. Σε σχέση με τον όρο «βάση της αγωγής» το άρθρο 2 του εν λόγω Νόμου αναφέρει τα ακόλουθα: «
(2)'βάσις της αγωγής' περιλαμβάνει το σύνολον των γεγονότων των θεμελιούντων το αγώγιμον δικαίωμα περί ου η αγωγή, αλλά εις αγωγάς εκ συμβάσεως δεν σημαίνει κατ΄ανάγκην ολόκληρον την βάσιν της αγωγής. Βάσις της αγωγής θα θεωρήται ότι έχει προκύψει εντός της δικαιοδοσίας εάν η σύμβασις συνήφθη εντός αυτής, καίτοι η διάρρηξις δυνατόν να επήλθεν αλλαχού, και επίσης εάν η διάρρηξις επήλθεν εντός της δικαιοδοσίας, καίτοι η σύμβασις δυνατόν να συνήφθη αλλαχού.» Σύμφωνα με τη νομολογία, παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση C. & K. Κυριάκου & Αδελφοί Λτδ. ν. Ιωάννου,
(1990)1 Α.Α.Δ. 479, βάση της αγωγής θεωρείται ότι έχει προκύψει εντός της δικαιοδοσίας αν σε αυτή είχε συναφθεί η σύμβαση ή είχε επέλθει η διάρρηξη της συμφωνίας ανάλογα με την περίπτωση. Προκειμένου περί παράλειψης αποπληρωμής οφειλής έχει νομολογηθεί ότι όπου δεν καθορίζεται ο τρόπος αποπληρωμής ο οφειλέτης υπέχει υποχρέωση να αναζητεί τον πιστωτή για να τον πληρώσει στον τόπο της εργασίας του ή της διαμονής του. (Βλ. Theofanous v. Georghiou
(1969)1 C.L.R. 203, 205, 206* και υιοθετηθεί στην Stefanidou v. Pirgoti
(1975)1 C.L.R. 100, 102, C & K Kyriakou και Α/φοί Λτδ ν. Ιωάννου
(1990)1 Α.Α.Δ. 479, 481, 482, Πουγιούκα κ.ά. ν. Θρασυβούλου
(1998)1 Α.Α.Δ. 2014 και Χριστοφόρου κ.ά. ν. Paneuropean Insurance Co. Ltd, Πολιτική Έφεση 11072, 21.10.2002. Τα πιο πάνω επιβεβαιώθηκαν και στην υπόθεση Sartas Importers - Distributors Ltd v. Μαρουλλή,
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1446. Έχει δε περαιτέρω αποφασιστεί ότι σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο εντός της δικαιοδοσίας του οποίου καταχωρήθηκε η αγωγή δεν έχει κατά τόπο αρμοδιότητα, το Δικαστήριο το οποίο εκδικάζει την υπόθεση δεν απορρίπτει την αγωγή αλλά αναστέλλει τη διαδικασία. Σχετική είναι η Δ.33 θ.11 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, όπως και οι υποθέσεις Chloe Garment Industry Ltd. v. John Vassiliades Services Ltd,
(1997)1 Α.Α.Δ. 1575, Αντωνιάδης και άλλοι ν. Γιαννή,
(1998)1 Α.Α.Δ. 2052, και Αντωνίου και άλλοι ν. Ταμείου Προνοίας Υπαλλήλων Ξενοδοχειακής Βιομηχανίας,
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 204. Όπως έχω ήδη αναφέρει στην παρούσα περίπτωση το θέμα της κατά τόπο αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας έχει εγερθεί στην ένσταση της Καθ΄ης η αίτηση η οποία αναφέρει ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι κατά τόπο αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, και ότι είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου που έχει αποκλειστική κατά τόπο αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα αγωγή και αίτηση πράγμα που επιβεβαιώνεται και από την ένορκη δήλωση του Αντώνη Μενελάου υπεύθυνου του καταστήματος των Αιτητών στην Πάφο αφού (α) η έδρα, το εγγεγραμμένο γραφείο, ο τόπος διεξαγωγής των εργασιών των Εναγομένων βρίσκονται στην Επαρχία Πάφου, και (β) όλες οι πωλήσεις προς την Εναγομένη λάμβαναν χώρα μέσω του Αντώνη Μενελάου υπεύθυνου του καταστήματος της ενάγουσας στην Πάφο όπου γίνονταν και οι συμφωνίες και οι δικαιοπραξίες μεταξύ των διαδίκων. Όλες οι παραγγελίες γίνονταν στα υποστατικά που η Ενάγουσα διατηρεί στην Πάφο ενώ στην Πάφο γίνονταν οι διάφορες πληρωμές προς αυτούς. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ο διευθυντής της Εναγομένης Παύλος Ελευθεριάδης ορκίζεται ότι όλες οι παραγγελίες και παραδόσεις σιδήρου, οι πωλήσεις προς την Εναγόμενη και οι πληρωμές προς την Ενάγουσα λάμβαναν χώρα στην Πάφο όπου γίνονταν όλες ανεξαιρέτως οι συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων. Ορκίζεται δε ότι ουδέποτε επικοινώνησε με γραφεία ή καταστήματα της Ενάγουσας σε άλλες επαρχίες. Όπως έχω ήδη αναφέρει κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και επομένως η θέση του Παύλου Ελευθεριάδη ως προς τον τόπο πληρωμής έχει μείνει αναντίλεκτη. Στη δε ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, την ίδια την αίτηση αλλά και το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα δεν αναφέρεται οτιδήποτε σε σχέση με τον τόπο πληρωμής. Σύμφωνα και με τη νομολογία και παραπέμπω εκ νέου στην υπόθεση Sartas Importers (ανωτέρω) τα ζητήματα τοπικής αρμοδιότητας εφόσον δεν γίνονται παραδεκτά στα δικόγραφα πρέπει να αποδεικνύονται με θετική μαρτυρία ή με παραδοχή γεγονότων τα οποία είναι ικανά να θεμελιώσουν την ύπαρξη τοπικής αρμοδιότητας. Έχει δε επίσης νομολογηθεί ότι τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η έκθεση απαίτησης. Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ και άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και άλλων,
(1991)1 Α.Α.Δ. 225. Εδώ ενόψει της θέσης της καθ΄ης η αίτηση το βάρος απόδειξης της τοπικής αρμοδιότητας το φέρει η αιτήτρια. Ο τρόπος απόδειξης είναι με μαρτυρία ή παραδοχή γεγονότων από την Εναγόμενη, και αυτόν μπορεί να στοιχειοθετεί η ύπαρξη τοπικής αρμοδιότητας. Εδώ η Ενάγουσα δεν παρουσίασε καμιά μαρτυρία σχετικά με το θέμα της τοπικής αρμοδιότητας. Από την αναντίλεκτη λοιπόν θέση του Παύλου Ελευθεριάδη σε σχέση με τον τόπο πληρωμής αλλά και τη νομολογία όπως έχει παρατεθεί πιο πάνω προκύπτει ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται κατά τόπον αρμοδιότητας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή ενώ αντίθετα προκύπτει ότι είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου που έχει κατά τόπον αρμοδιότητα για να την εκδικάσει. Επομένως, η διαδικασία ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας αναστέλλεται, και κατά συνέπεια σύμφωνα με τη Δ.30 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών αλλά και την τροποποίηση του 2009 του περί Δικαστηρίων Νόμου η υπόθεση παραπέμπεται στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου για να την εκδικάσει από το στάδιο αυτό. Δίδονται οδηγίες στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να προβεί στα δέοντα διαβήματα για παραπομπή της υπόθεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας Αιτήτριας τα έξοδα της διαδικασίας μέχρι αυτού του σημείου όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο