← Κύπρος

MΙLONAS - SAMAN DEVELOPERS LTD ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ, Αρ. Αγωγής: 7599/11, 23 Δεκεμβρίου, 2011

MΙLONAS - SAMAN DEVELOPERS LTD ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ, Αρ. Αγωγής: 7599/11, 23 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A483 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7599/11 Μεταξύ: MΙLONAS - SAMAN DEVELOPERS LTD Ενάγουσας -και- ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ Εναγομένης ________________________________________ Αίτηση Εναγόντων ημερ. 17.11.2011 για προσωρινό διάταγμα 23 Δεκεμβρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Χριστοφή. Για Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Κούσιος. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 16.5.08, οι Ενάγοντες, δυνάμει γραπτής συμφωνίας, πώλησαν στην Ανδρούλα Γιασεμίδου ένα διαμέρισμα στην πολυκατοικία Nicolas Court στον Στρόβολο με αρ. εγγραφής 8/857, Φ./Σχ. 30/06W1, τμήμα 8, αρ. τεμαχίου 883 (στο εξής το διαμέρισμα) το οποίο της παραδόθηκε το 2008 και έκτοτε βρίσκεται στη κατοχή της. Σύμφωνα με την εν λόγω γραπτή συμφωνία, οι Ενάγοντες είναι υποχρεωμένοι να μεταβιβάσουν τη κυριότητα του διαμερίσματος, με την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας από το Κτηματολόγιο. Στις 11.6.08 η Τράπεζα των Εναγόντων Marfin Laiki Bank έκδωσε προς όφελος των Εναγομένων - οι οποίοι παραχώρησαν δάνειο στην Ανδρούλα Γιασεμίδου - εγγυητική επιστολή με αρ. 51925/153/2008 για το ποσό των €95.000 ως εγγύηση για την έκδοση τίτλου για το διαμέρισμα. Σύμφωνα με την εν λόγω εγγυητική επιστολή οι Εναγόμενοι είχαν το δικαίωμα να απαιτήσουν πληρωμή του ποσού της εγγυητικής, εάν μέχρι 11.5.09 δεν πραγματοποιόταν η εγγραφή του διαμερίσματος στο όνομα της Ανδρούλας Γιασεμίδου. Η εν λόγω εγγυητική επιστολή ανανεωνόταν κατ' έτος από 11.6.09 μέχρι και τις 11.11.
  2. Στις 8.11.11 οι Εναγόμενοι προχώρησαν σε απαίτηση πληρωμής της εγγυητικής, ενώ στις 11.11.11 η Marfin Laiki Bank προχώρησε σε ανανέωση της εγγυητικής μέχρι και τις 11.2.12, μετά από διαβεβαιώσεις των Εναγόντων ότι ήταν θέμα ημερών να εκδοθούν οι τίτλοι ιδιοκτησίας. Στις 16.11.11 οι Ενάγοντες πληροφορήθηκαν από την Marfin Laiki Bank ότι το αίτημα των Εναγομένων για πληρωμή της εγγυητικής δεν είχε αποσυρθεί και βρίσκεται σε ισχύ. Με άξονα τα πιο πάνω γεγονότα, οι Ενάγοντες καταχώρησαν τη παρούσα αγωγή, αξιώνοντας εναντίον των Εναγομένων Α) Αναγνωριστική απόφαση του Δικαστηρίου ότι η εν λόγω εγγυητική επιστολή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το προαναφερθέν πωλητήριο έγγραφο ημερ. 16.5.08, Β) Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης ημερ. 11.6.08 μεταξύ των διαδίκων και Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει και/ή απαγορεύει στους Εναγόμενους από του να προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες για πληρωμή και/ή είσπραξη και/ή εξαργύρωση της εγγυητικής επιστολής μέχρι να τηρηθούν οι πρόνοιες της συμφωνίας πώλησης ημερ. 16.5.
  3. Ταυτόχρονα με τη καταχώρηση της αγωγής, οι Ενάγοντες (στο εξής οι αιτητές) καταχώρησαν μονομερή αίτηση ημερ. 17.11.11 - η οποία βασίζεται στο αρ.32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 5, 7, 8 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και στη Δ.48 θ.1-9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών κανονισμών - με την οποία ζητούν: «
  4. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει και/ή να απαγορεύει την Εναγομένη / καθ' ου η αίτηση να προβεί προσωπικά ή μέσω οποιουδήποτε προσώπου σε οποιαδήποτε αίτηση ή απαίτηση ή ενέργεια για πληρωμή και/ή είσπραξη και/ή εξαργύρωση και/ή ρευστοποίηση οποιουδήποτε ποσού της εγγυητικής επιστολής με αρ. 51925/153/2008 για €95,000 ημερ. 11.6.08 που εκδόθηκε από τη Marfin Laiki Bank κατόπιν αιτήσεως της ενάγουσας / αιτήτριας μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής ή περαιτέρω διαταγής του Δικαστηρίου.» Με οδηγίες του Δικαστηρίου, η μονομερής αίτηση επιδόθηκε στους Εναγόμενους (στο εξής οι καθ' ων η αίτηση) οι οποίοι καταχώρησαν ένσταση. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Στέλιου Μυλωνά, διευθυντή των αιτητών, ημερ. 17.11.11, ενώ η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Πάρη Κυνηγού, υπαλλήλου των καθ' ων η αίτηση, ημερ. 25.11.
  5. Διατείνονται οι αιτητές ότι η εγγυητική επιστολή (τεκμ. 2 στην αίτηση) συνδέεται άμεσα με το πωλητήριο έγγραφο (τεκμ. 1 στην αίτηση) το οποίο δεν προνοεί χρονική δέσμευση για έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας. Τυχόν ρευστοποίηση της εγγυητικής θα συνεπάγεται υποχρέωση των αιτητών να επιστρέψουν τα χρήματα για το διαμέρισμα και στην ουσία να το δώσουν δωρεάν στην Ανδρούλα Γιασεμίδου. Κατά συνέπεια, οι καθ' ων η αίτηση θα πρέπει να εμποδιστούν από του να απαιτούν πληρωμή της εγγυητικής αφού αυτό θα επιφέρει ανεπανόρθωτο οικονομικό πλήγμα στα συμφέροντα των αιτητών, οι οποίοι θα υποχρεωθούν να καταβάλουν το ποσό των €95.000 στους καθ' ων η αίτηση, ενώ συγχρόνως θα είναι συμβατικά υποχρεωμένοι να μεταβιβάσουν το διαμέρισμα στην Ανδρούλα Γιασεμίδου. Επιπρόσθετα διατείνονται ότι με την έκδοση του Διατάγματος καμιά ζημιά θα επέλθει για τους καθ' ων η αίτηση αφού η εγγυητική επιστολή έχει ήδη ανανεωθεί από την Marfin Laiki Bank μέχρι τις 11.2.12 και έτσι δεν τίθενται σε κίνδυνο τα συμφέροντα τους. Η ένσταση βασίζεται σε έξι λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής τρεις:
  6. Με την παρούσα αγωγή δεν στοιχειοθετείται καμία γνωστή αιτία αγωγής εναντίον των καθ' ων η αίτηση.
  7. Οι αιτητές προβαίνουν σε κατάχρηση διαδικασίας.
  8. Η αίτηση δεν πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ειδικότερα δεν υπάρχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα οι αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία και δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο υπάλληλος των καθ' ων η αίτηση στην ένορκη του δήλωση ημερ. 25.11.11, ισχυρίζεται ότι η απαίτηση των καθ' ων η αίτηση με επιστολή τους ημερ. 8.11.11 για πληρωμή από την εκδότρια τράπεζα του ποσού της εγγυητικής, είναι νόμιμη αφού οι Ενάγοντες δεν είχαν μεταβιβάσει το διαμέρισμα στο όνομα της Ανδρούλας Γιασεμίδου μέχρι τις 11.10.11, όπως η εγγυητική επιστολή (τεκμ. 10 στην αίτηση) προέβλεπε. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι διάδικοι δεν συνήψαν οποιαδήποτε συμφωνία ημερ. 11.6.08, όπως αναφέρεται στο κλητήριο ένταλμα. Οι αιτητές δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των καθ' ων η αίτηση και η αγωγή είναι αβάσιμη, χωρίς αιτία αγωγής. Οι αιτητές αποσκοπούν με την παρούσα αίτηση να παρεμποδίσουν τους καθ' ων η αίτηση στην άσκηση νομίμων δικαιωμάτων που η εγγυητική επιστολή τους παρέχει. Στις 25.11.11, ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι τίτλοι ιδιοκτησίας είχαν εκδοθεί από τις 30.10.11 και ήταν έτοιμοι να μεταβιβάσουν το διαμέρισμα στην αγοράστρια. Προς τούτο επρόκειτο να την καλέσουν στο Κτηματολόγιο στις 28.11.
  9. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις επικαλούμενοι σχετικές αυθεντίες. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321, Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω την γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32, έκδηλα δεν ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι στην έκθεση απαίτησης του κλητηρίου εντάλματος προβάλλεται ισχυρισμός από τους αιτητές για παράβαση εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση, σύμβασης μεταξύ τους, ημερ. 11.6.
  4. Από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση προκύπτει ότι προφανώς οι αιτητές αναφέρονται στην επίδικη εγγυητική επιστολή ημερ. 11.6.08 (τεκμ. 2 στην αίτηση), την οποία η τράπεζα των αιτητών Marfin Laiki Bank, έκδωσε προς όφελος των καθ' ων η αίτηση ως εξασφάλιση, σε περίπτωση που οι αιτητές παρέλειπαν να εκδώσουν ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας επ' ονόματι της αγοράστριας του διαμερίσματος Ανδρούλας Γιασεμίδου. Προβάλλεται περαιτέρω ισχυρισμός ότι το περιεχόμενο της εν λόγω εγγυητικής επιστολής είναι άμεσα συνδεδεμένο με το πωλητήριο έγγραφο του διαμερίσματος (τεκμ. 1 στην αίτηση). Στη βάση των πιο πάνω ισχυρισμών, οι αιτητές αξιώνουν εναντίον των καθ' ων η αίτηση τις θεραπείες που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης, μεταξύ των οποίων και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για παράβαση της σύμβασης ημερ. 11.6.
  5. Είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί φαίνεται ότι δεν τεκμηριώνουν συμβατική σχέση μεταξύ των αιτητών και των καθ' ων η αίτηση. Με άλλα λόγια, η επίδικη εγγυητική επιστολή ημερ. 11.6.08 (τεκμ. 2 στην αίτηση) αποτελεί συμφωνία μεταξύ της Marfin Laiki Bank - που δεν είναι διάδικος - και των καθ' ων η αίτηση. Επομένως, στη βάση των ισχυρισμών των αιτητών, φαίνεται ότι καμία συμβατική σχέση συνδέει τους αιτητές με τους καθ' ων η αίτηση και τα ισχυριζόμενα γεγονότα δεν τεκμηριώνουν αιτία αγωγής μεταξύ των διαδίκων. Κατά συνέπεια δεν καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση μεταξύ τους, ούτε και η προοπτική ή πιθανότητα επιτυχίας των αιτητών στις θεραπείες που αξιώνουν με την αγωγή τους, είναι έκδηλα ορατή. Πέραν τούτου, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κανένας ισχυρισμός προβλήθηκε από τους αιτητές που να τεκμηριώνει την εξαιρετική περίπτωση εμφιλοχώρησης δόλου που να έχει περιέλθει σε γνώση της Marfin Laiki Bank, ότι δηλαδή η απαίτηση πληρωμής είναι ξεκάθαρα αποτέλεσμα δόλου. Είναι νομολογημένο ότι η έκδοση τέτοιων διαταγμάτων και η διατήρηση τους σε ισχύ γίνεται με φειδώ και προσοχή γιατί σίγουρα η αναστολή ή το εμπόδιο στην εκτέλεση εγγυητηρίου εγγράφου επηρεάζει τα μέγιστα τις εμπορικές συναλλαγές. Η εξουσία του Δικαστηρίου με τις δέουσες οριοθετήσεις καταγράφεται με ενδεικτικό τρόπο στην υπόθεση Bolivintez Oil S.A. v. Chase Manhattan Bank and other
(1984)1 All E.R. 351, ειδικά στη σελίδα 352: "Judges ...... Should ask whether there is any challenge to the validity of the letter, bond or guarantee itself. If there is not or if the challenge is not substantial, prima facie no injunction should be granted and the bank should be left free to honour its contractual obligation, although restrictions may well be imposed on the freedom of the beneficiary to deal with the money after he has received it. The wholly exceptional case where an injunction may be granted is there is proved that the bank knows that any demand for payment already made or which may thereafter be made will clearly be fraudulent. It would certainly not normally be sufficient that this rests of the uncorroborated statement of the customer, for irreparable damage can be done to a bank's credition the relatively brief time which must elapse between the granting of such an injunction and an application by the bank to have it discharged." Στην υπόθεση Edward Owen Engineering Ltd v. Barclays Bank Inernational Ltd
(1978)1 All E.R. 976, τονίστηκε πως ο κανόνας είναι ότι σε περιπτώσεις τέτοιων εγγυητικών οι τράπεζες πρέπει να προβαίνουν σε πληρωμή της εγγύησης σύμφωνα με τους όρους της και να μην τους απασχολεί κατά πόσο οποιοδήποτε μέρος της σύμβασης στη βάση της οποίας δόθηκε η εγγυητική έχει προβεί σε οποιαδήποτε παραβίαση της. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου εμφιλοχώρησε δόλος ο οποίος περιήλθε σε γνώση της τράπεζας. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι στην υπόθεση αυτή τονίσθηκε ότι σε τέτοιου είδους περιπτώσεις δεν είναι αρκετό κάποιος να επικαλείται δόλο, πρέπει να μπορεί να τον συγκεκριμενοποιεί. Χρήσιμη είναι και η αναφορά στην υπόθεση RD Harbottle (Merchantile) Ltd v. National Westminster Bank Ltd
(1997)2 All E.R. 862 στην οποία δόθηκε έμφαση στο ότι τέτοιες εγγυήσεις είναι «το οξυγόνο των διεθνών συναλλαγών» και γι' αυτό σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις - καθαρού δόλου - τα Δικαστήρια θα εκδίδουν διατάγματα τέτοιας φύσεως. Παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα: "They are the life-blood of international commerce. Such obligations are regarded as collateral to the underlying rights and obligations between the merchants at either end of the banking chain. Except possibly in clear cases of fraud of which the banks have notice, the courts will leave the merchants to settle their disputes under the contracts by litigation or arbitration. The courts are not concerned with their difficulties to enforce such claims; these are risks which the merchants take. In this case the plaintiffs took the risk of the unconditional wording of the guarantees. The machinery and commitments of banks are on a different level. They must be allowed to be honoured, free from interference by the courts. Otherwise, trust in international commerce could be irreparably damaged... ." Οι πιο πάνω περιπτώσεις αφορούν υποθέσεις όπου εκδόθηκαν απαγορευτικά διατάγματα πληρωμής απευθυνόμενα σε τράπεζα. Στην υπόθεση Themehelp Ltd v. West
(1995)4 All E.R. 215, αναγνωρίστηκε η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος που να απαγορεύει στον δικαιούχο την ανάληψη του ποσού της εγγύησης. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση αυτή, σε περιπτώσεις όπου εγείρεται ισχυρισμός δόλου μεταξύ των μερών στην κυρίως διαδικασία, σε αρχικό στάδιο, προτού τεθεί θέμα εκτέλεσης της εγγυητικής μεταξύ του δικαιούχου και του εγγυητή, το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδώσει απαγορευτικό διάταγμα που να απαγορεύει στον δικαιούχο την ανάληψη του ποσού της εγγύησης μέχρι εκδίκασης της υπόθεσης. Το Δικαστήριο προτού εκδώσει τέτοιο διάταγμα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι οι αιτητές έχουν συζητήσιμη υπόθεση και ότι το μόνο συμπέρασμα στο οποίο μπορεί να καταλήξει από τα περιστατικά της υπόθεσης είναι ότι ο Εναγόμενος ενήργησε δόλια. Στην ίδια αυτή υπόθεση το Δικαστήριο είχε επίσης ικανοποιηθεί ότι σε περίπτωση κατά την οποία οι Ενάγοντες θα πετύχαιναν να αποδείξουν δόλο κατά τη δίκη, θα είχαν κίνδυνο να μην μπορέσουν να ανακτήσουν το ποσό της εγγύησης από τους Εναγόμενους καθότι οι τελευταίοι δεν θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν τέτοια απόφαση εναντίον τους και από την άλλη σε περίπτωση που οι Ενάγοντες δεν κατόρθωναν να αποδείξουν δόλο, τα δικαιώματα των Εναγομένων θα ήταν πλήρως προστατευόμενα από την εγγύηση την οποία τότε θα μπορούσαν να ανακτήσουν. Στη σελίδα 227 αναφέρεται: "The assumption upon which this argument proceeds is that the autonomy of a performance guarantee is threatened if the beneficiary is placed under a temporary restraint from enforcing it. That is not an assumption, however, which appears to me to have any validity. In a case where fraud is raised as between the parties to the main transaction at an early stage-before any question of the enforcement of the guarantee (as between the beneficiary and the guarantor) has yet arisen at all-it does not seem to me that the slightest threat is involved to the autonomy of the performance guarantee if the beneficiary is injuncted from enforcing it in proceeding to which the guarantor is not a party." Σχετική είναι και η υπόθεση Group Gosi Re v. Walbrook Insurance Ltd
(1996)1 All E.R. 791. Στη σελίδα 801 αναφέρεται ότι: "However, it is argued by Mr Barlett QC for the reinsurers that the case is altogether different, and the rule which I have been discussing does not apply when an injunction is sought not against the bank but against the beneficiary of a letter of credit. In my opinion that cannot be right. The effect on the lifeblood of commerce will be precisely the same whether the bank if restrained from paying off the beneficiary is restrained from asking for payment... ." Η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος που να απαγορεύει στον δικαιούχο την ανάληψη του ποσού της εγγύησης σύμφωνα με την Themehelp (πιο πάνω) αναγνωρίστηκε από τα Κυπριακά Δικαστήρια στην υπόθεση Ivan Syvokon v. Veno (Overseas) Inc. κ.ά.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 625, η οποία αφορούσε αίτηση προνομιακού διατάγματος certiorari. Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές, η παράλειψη των αιτητών να επικαλεστούν στην παρούσα περίπτωση ξεκάθαρο δόλο σε γνώση της τράπεζας, αποδυναμώνει περαιτέρω την πιθανότητα επιτυχίας στις θεραπείες που αξιώνουν με την αγωγή τους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών επικαλέστηκε την υπόθεση Sirius International Insurance Co (Publ) v. F.A.I. General Insurance Ltd
(2003)1 W.L.R., 2214 και υποστήριξε ότι δεν είναι απαραίτητο να γίνει επίκληση δόλου όταν η εγγυητική επιστολή αναφέρεται σε όρους άλλης συμφωνίας οι οποίοι δεν έχουν τηρηθεί. Έχω την άποψη ότι τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης είναι εντελώς διαφορετικά από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, εφόσον στο ίδιο το κείμενο της εγγυητικής επιστολής (τεκμ. 2) ως και στις επόμενες ανανεώσεις της (τεκμ. 3-10 και 13), καθορίζεται ρητά η ημερομηνία μέχρι την οποία οι αιτητές θα έπρεπε να εγγράψουν το διαμέρισμα στο όνομα της αγοράστριας Ανδρούλας Γιασεμίδου. Και αυτό άσχετα και ανεξάρτητα από τους όρους του Πωλητηρίου εγγράφου (τεκμ. 1). Πέραν τούτου, επισημαίνεται ότι η πιο πάνω απόφαση δεν έχει καταργήσει τον κανόνα επίκλησης του δόλου όπως έχει καθιερωθεί με την πιο πάνω νομολογία. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Είναι η θέση των αιτητών ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και πληρωθεί η εγγυητική από τη Marfin Laiki Bank, το δάνειο της Ανδρούλας Γιασεμίδου θα εξοφληθεί. Η Ανδρούλα Γιασεμίδου έχει ήδη πληρώσει τους αιτητές και σε περίπτωση μη έκδοσης του Διατάγματος, θα είναι καταστροφικό για τους αιτητές διότι στην ουσία θα πωλήσουν το διαμέρισμα δωρεάν. Έχω την άποψη ότι ούτε και αυτή η προϋπόθεση ικανοποιείται. Και τούτο γιατί, - ανεξάρτητα από την κατάληξη του Δικαστηρίου για τις δύο πρώτες προϋποθέσεις - στην περίπτωση που οι καθ' ων η αίτηση πετύχουν την είσπραξη του ποσού της επίδικης εγγυητικής επιστολής από τη Marfin Laiki Bank,- πάντοτε υπό την επιφύλαξη ότι οι αιτητές θα δικαιούνται θεραπείας - οι αιτητές θα μπορούν να αξιώσουν εναντίον των καθ' ων η αίτηση αποζημιώσεις. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι οι αιτητές κανένα ισχυρισμό προέβαλαν περί αφερεγγυότητας των καθ' ων η αίτηση ούτως ώστε να τεκμηριώνεται ότι σε τέτοια περίπτωση αξίωσης από τους αιτητές αποζημιώσεων εναντίον των καθ' ων η αίτηση, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποζημιωθούν. Η πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου κρίνει και την τύχη της αίτησης που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη της. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.