← Κύπρος

Επί τοις αφορώσι την Ελένη Άσπρου, Αρ. Αίτησης: 1193/11, 30 Δεκεμβρίου, 2011

Επί τοις αφορώσι την Ελένη Άσπρου, Αρ. Αίτησης: 1193/11, 30 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A492 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 1193/11 Επί τοις αφορώσι την Ελένη Άσπρου τέως από τη Μύρτου Αποβιώσασα και Επί τοις αφορώσι την αίτηση διά περιωρισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχειρίσεως της περιουσίας της Ελένης Άσπρου, τέως από τη Μύρτου 30 Δεκεμβρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Ε. Προδρόμου για κ. Γ. Γεωργίου, Γ. Ιωάννου και Στ. Γεωργίου Για την Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Μ. Κιτρομηλίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αιτήτρια, Δήμητρα Beevor, αιτείται την περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης, Ελένης Άσπρου από το Στρόβολο στο Δώρο Ιωαννίδη, δικηγόρο ή σε οποιονδήποτε άλλο πρόσωπο το Δικαστήριο ήθελε κρίνει κατάλληλο. Η έκδοση περιορισμένου παραχωρητηρίου είναι αναγκαία για σκοπούς συνέχισης της έφεσης 298/2008 και της αγωγής 6235/

  1. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της αιτήτριας. Συνοψίζω το περιεχόμενο της. Η Ελένη Άσπρου απεβίωσε τη 10.12.2010 στη Λευκωσία. Κληρονόμοι της αποβιωσάσης είναι οι θυγατέρες της, Νίκη Κυριάκου και η αιτήτρια, Δήμητρα Beevor. Την 6.4.2011 η κληρονόμος Νίκη Κυριάκου καταχώρησε την αίτηση 185/11, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για να παραχωρηθούν σε αυτή τα έγγραφα διαχείρισης μετά συνημμένης διαθήκης της περιουσίας της αποβιωσάσης. Η αιτήτρια καταχώρησε ανακοπή και στη συνέχεια αγωγή που στρέφεται εναντίον του κύρους της διαθήκης της αποβιωσάσης, η οποία βρίσκεται στο στάδιο των οδηγιών. Ενώπιον του Εφετείου εκκρεμεί για ακρόαση η έφεση 298/08 και ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η αγωγή 6325/
  2. Τόσο η αγωγή όσο και η έφεση καταχωρήθηκαν από την αιτήτρια ενώ και στις δύο διαδικασίες η αποβιώσασα, Ελένη Άσπρου, είναι διάδικος. Η έφεση στρέφεται, ως προκύπτει από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εναντίον του Δώρου Ιωαννίδη, δυνάμει περιορισμένου παραχωρητηρίου ημερομηνίας 4.3.2010, αναφορικά με την περιουσία του Σόλωνα Άσπρου. Ο Σόλωνας Άσπρου ήταν σύζυγος της αποβιωσάσης Ελένης Άσπρου και πατέρας της αιτήτριας και της αδελφής της. Η αγωγή 6235/08 στρέφεται εναντίον της κληρονόμου Νίκης Κυριάκου, προσωπικά και υπό την ιδιότητα της ως προτεινόμενου εκτελεστού της διαθήκης του Σόλωνα Άσπρου, της Ελένης Άσπρου και της Γαβριέλλας Κυριάκου. Η έκδοση του περιορισμένου παραχωρητηρίου είναι αναγκαία, σύμφωνα πάντα με την ένορκη δήλωση, 'για σκοπούς συνέχισης και ή ισχύος και ή για να διαρκέσει κατά τη διάρκεια που συνεχίζεται η Έφεση 298/2008 και η Αγωγή 6235/2008'. Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα οι ως άνω διαδικασίες θα απορριφθούν. Στην ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά και στις σχέσεις των δύο αδελφών και μοναδικών κληρονόμων, οι οποίες ως διαφαίνεται από τα γεγονότα που εκτίθενται κάθε άλλο παρά καλές είναι. Η Νίκη Κυριάκου, σύμφωνα πάντα με την ομνύουσα, δεν είναι κατάλληλο πρόσωπο για να είναι εκτελέστρια /διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης. Διαβάζουμε χαρακτηριστικά τα πιο κάτω στην παράγραφο 16 της ενόρκου δηλώσεως. «
  3. Η ίδια η ύπαρξη της Αγωγής 6235/2008 αλλά και της αγωγής υπ΄ αριθμό 4854/2011 καταδεικνύουν ότι υπάρχει πλήρης αμφισβήτηση του κύρους των διαθηκών εκ μέρους μου, κατά συνέπεια και του διορισμού της Νίκης Κυριάκου ως εκτελέστριας/διαχειρίστριας. Λόγω των ως άνω περιγραφόμενων καταστάσεων θεωρώ ότι, η Νίκη Κυριάκου, είναι το πλέον ακατάλληλο άτομο για να είναι διαχειρίστρια και ως εκ τούτου θεωρώ ότι το πιο σωστό και δίκαιο θα ήταν να διοριστεί ως διαχειριστής ένα πρόσωπο ουδέτερο». Τέλος η ομνύουσα αναφέρει ότι ο προτεινόμενος διαχειριστής, ο δικηγόρος Δώρος Ιωαννίδης, αποδέχεται να παραχωρηθεί σ' αυτόν περιορισμένο παραχωρητήριο. Η κληρονόμος Νίκη Κυριάκου καταχώρησε ένσταση στην υπό κρίση αίτηση, η οποία συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της ιδίας. Η ομνύουσα παραδέχεται τα περισσότερα γεγονότα που αναγράφονται στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας, εκείνο που αμφισβητεί είναι την αναγκαιότητα διορισμού διαχειριστή για συνέχιση των διαδικασιών που εκκρεμούν ενώπιον των δικαστηρίων και την αναφορά που γίνεται στο πρόσωπο της και ιδιαίτερα στην ακεραιότητα του χαρακτήρα της. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η αίτηση είναι παράτυπη καθότι δεν εκτίθονται με σαφήνεια οι αιτούμενες θεραπείες και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση, πρόκειται, ως αναφέρεται χαρακτηριστικά για 'ένα μείγμα αιτημάτων και γεγονότων σε βαθμό πλήρους σύγχυσης'. Προβάλει επίσης ως λόγο ένστασης το γεγονός ότι καταχωρήθηκε στο παρελθόν αίτηση ιδίου περιεχομένου με την υπό κρίση αίτηση, στα πλαίσια της αγωγής 6235/08, η οποία αποσύρθηκε την ημέρα που ήταν ορισμένη για ακρόαση, χωρίς να δοθεί 'ουσιαστικός λόγος γιατί αποσύρθηκε'. Είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση ότι λανθασμένα καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση και ότι η ορθή διαδικασία θα ήταν η καταχώρηση αίτησης στα πλαίσια της διαχείρισης 185/
  4. Αρχίζοντας από τους τρεις τελευταίους λόγους οι οποίοι αφορούν στην ουσία τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, θα ήθελα εν πρώτοις να παρατηρήσω ότι οι Κανονισμοί που διέπουν το θέμα δεν προνοούν τον τύπο της αίτησης που θα πρέπει να υποβληθεί για τη χορήγηση εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης ή τη διαδικασία που θα πρέπει ν΄ ακολουθηθεί. Το θέμα αυτό έχει απασχολήσει το Εφετείο στην απόφαση Nada Terzian και Haig Terzian κ.α[1], όταν εξέταζε παρόμοιας φύσης αίτηση η οποία στηριζόταν στο άρθρο 20 του ΚΕΦ
  5. Το Εφετείο αφού επισήμανε την έλλειψη σχετικών κανονισμών, αποφάσισε ότι η αίτηση αφ΄ ης στιγμής έγινε δια κλήσεως, ενώπιον Δικαστηρίου που είχε δικαιοδοσία τότε αυτή ήταν νομότυπη και δεν ήταν απαραίτητο όπως αυτή καταχωρηθεί ως ενδιάμεση ή σε σχετική αγωγή. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα το οποίο και υιοθετώ. «Σύμφωνα με το άρθρο 58 σε κάθε θέμα πρακτικής ή διαδικασίας σε οποιοδήποτε δικαστήριο ή πρωτοκολλητείο επικύρωσης διαθηκών για το οποίο δεν γίνεται πρόνοια στο νόμο ή στους κανονισμούς εφαρμόζεται η εκάστοτε πρακτική και διαδικασία του Τμήματος Επικύρωσης Διαθηκών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας. Είναι αλήθεια ότι οι σχετικοί Κανονισμοί δεν προνοούν τον τύπο της αίτησης που θα πρέπει να υποβληθεί για τη χορήγηση διαχείρισης εν εκκρεμοδικία ή τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί. Όπως προβλέπεται από το άρθρο 20

(1)θα πρέπει για έκδοση παραχωρητηρίου, να εκκρεμεί οποιοδήποτε δικαστικό μέτρο που αφορά το κύρος της διαθήκης ή που αφορά την εξασφάλιση, ακύρωση ή ανάκληση παραχωρητηρίου. Το θέμα της διαδικασίας έκδοσης παραχωρητηρίου εν εκκρεμοδικία φαίνεται ότι δεν έχει απασχολήσει τα δικαστήρια μας μέχρι τώρα. Συμφωνούμε με την αντιμετώπιση του πρωτόδικου δικαστηρίου και την κατάληξή του μέσα από την αγγλική νομολογία ότι η αίτηση θα πρέπει να γίνει διά κλήσεως και η καταχώρηση της αγωγής να προηγηθεί της αίτησης. Η αίτηση υποβάλλεται από οποιοδήποτε από τα μέρη στην αγωγή και επιδίδεται στους αντιδίκους. Σε κάποιες αγγλικές υποθέσεις στις οποίες αξιωνόταν ο διορισμός διαχειριστή εν εκκρεμοδικία, φαίνεται ότι η αίτηση έγινε μέσα στα πλαίσια της αγωγής (Βλέπε Griffin v. Ackroyd 1925 P.38). Αναμφίβολα το Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία. Στο δεύτερο λόγο αντέφεσης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι «δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την έκδοση περιορισμένου διαχειριστηρίου υπό την έννοια, ότι το Δικαστήριο έχει τέτοια δικαιοδοσία μόνο σε περιπτώσεις που δεν ίσχυαν στην προκείμενη περίπτωση». Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι δεν αντιλαμβανόμαστε τη βάση του ισχυρισμού. Ούτε αναφέρονται καν οι προϋποθέσεις για την έκδοση παραχωρητηρίου, ενώ από την άλλη δεν αναφέρονται οι περιστάσεις που θα πρέπει να ισχύουν και οι οποίες, κατ΄ ισχυρισμόν έλειπαν. Όπως έχουμε δει προηγουμένως, αναμφίβολα σύμφωνα με το άρθρο 20 του Νόμου, το δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας, ενώ δεν συμφωνούμε ότι είναι απαραίτητο όπως η αίτηση για την παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης εν εκκρεμοδικία θα πρέπει να καταχωρηθεί ως ενδιάμεση ή σε σχετική αγωγή. Σίγουρα απαιτείται ως προϋπόθεση η εκκρεμότητα δικαστικού μέτρου που αφορά στην περιουσία του αποβιώσαντος, αλλά τίποτε δεν υποδεικνύει ότι η αίτηση θα πρέπει να γίνει μέσα στα πλαίσια του μέτρου αυτού. Στην παρούσα υπόθεση ένα τέτοιο δικαστικό μέτρο προϋπήρχε». Επί του σημείου αυτού παρατηρώ ότι στην υπό κρίση υπόθεση η καθ΄ ης η αίτηση προέβαλε τη θέση ότι η παρούσα αίτηση θα έπρεπε να γίνει στα πλαίσια της διαχείρισης παρέλειψε όμως να την στηρίξει με οποιοδήποτε νομικό επιχείρημα. Νομικά αστήριχτος παρέμεινε και ο λόγος που προβάλλει στην ένσταση της ότι η αίτηση θα έπρεπε ν΄ απορριφθεί γιατί η αιτήτρια δεν επεξήγησε τους λόγους που την ώθησαν ν΄ αποσύρει αίτηση παρομοίου περιεχομένου που καταχώρησε στο παρελθόν. Ο ισχυρισμός δε της καθ΄ ης η αίτηση ότι η αίτηση είναι «ένα μείγμα αιτημάτων και γεγονότων σε βαθμό πλήρους σύγχυσης» δεν με βρίσκει σύμφωνη και δεν κρίνω σκόπιμο να τον σχολιάσω περαιτέρω. Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται στον περί Διαχειρίσεων Περιουσιών Νόμο, ΚΕΦ. 189, άρθρα 17, 19 και 58, στους περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμούς του 1955, κανονισμοί 9, 28, 31 και 33, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ2 και στις γενικές εξουσίες του δικαστηρίου. Το άρθρο 19 του ΚΕΦ. 189 προβλέπει τα πιο κάτω: «
  1. Παραχωρητήρια δυνατόν νά είναι περιωρισμένα ως πρός τήν χρονικήν διάρκειαν, εν σχέσει πρός περιουσίαν, ή δι΄ ειδικόν σκοπόν, τηρουμένων δέ των διατάξεων του παρόντος Νόμου και των Κανονισμών, το Δικαστήριον ή πρωτοκολληταί, εν τη εκδόσει τοιούτων παραχωρητηρίων, ακολουθούσι την εν Αγγλία εκάστοτε κρατούσαν πρακτική επικυρώσεως διαθηκών». Στο πιο πάνω άρθρο δεν γίνεται αναφορά στις περιπτώσεις κατά τις οποίες παραχωρείται ειδικό παραχωρητήριο αλλά παραπέμπει στην πρακτική που ακολουθείται στην Αγγλία. Ενόψει τούτου θα πρέπει να αντλήσουμε καθοδήγηση από την πρακτική της πιο πάνω χώρας για τον καθορισμό των εξειδικευμένων περιπτώσεων κατά τις οποίες μπορεί να δοθεί περιορισμένο παραχωρητήριο. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England[2] γίνεται μια εκτενής αναφορά των περιπτώσεων που δικαιολογούν την έκδοση περιορισμένου παραχωρητηρίου. Ανάμεσα στις περιπτώσεις αυτές είναι όταν εκκρεμεί δικαστική διαδικασία (ad litem) ενώπιον Δικαστηρίου. Διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «
  2. Administration ad litem. Administration may be granted ad litem by the Probate Division with a view to commencing (d) or carrying on Chancery proceedings (e). The administrator under such a grant sufficiently represents the estate for the purpose of the proceedings, where it is merely desired to bind the estate of a person who, if alive, would have been a necessary party to the proceedings (f). Where the object of the Chancery proceedings is to administer the estate in respect of which a grant ad litem has been obtained, or to obtain relief involving general accounts and inquiries in respect of the estate, a general administrator is a necessary party to the action (g). Σχετικό είναι και το απόσπασμα από το σύγγραμμα Κυπριακό Κληρονομικό Δίκαιο[3], στο οποίο διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «9.5.
  3. Παραχωρητήριο Ad Litem Υπάρχουν περιπτώσεις και πέραν των κληρονομικών αγωγών, κατά τις οποίες ο εναγόμενος έχει αποβιώσει, χωρίς οποιοδήποτε πρόσωπο να αναλάβει ή να επιθυμεί να αναλάβει τη διαχείριση της περιουσίας του. Ως αποτέλεσμα δεν υπάρχει δυνατότητα σε περίπτωση που έχει καταχωρηθεί αγωγή εναντίον του αποβιώσαντα, να συνεχιστεί η δικαστική διαδικασία. Σε μια παρόμοια περίπτωση ο Ενάγοντας μπορεί να αιτηθεί στο Δικαστήριο όπως διοριστεί διαχειριστής ad litem, δηλαδή με σκοπό να εκπροσωπήσει τον αποβιώσαντα μόνο σε σχέση με τη συγκεκριμένη αγωγή[4]. Το παραχωρητήριο σε μια παρόμοια περίπτωση περιορίζεται στην εκπροσώπηση του αποβιώσαντα στη συγκεκριμένη αγωγή». Στην παρούσα υπόθεση με βάση τα αναντίλεκτα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου, εκκρεμούν ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων δύο διαδικασίες, η έφεση 298/08 και η αγωγή 6235/08, οι οποίες στρέφονται μεταξύ άλλων και εναντίον της αποβιωσάσης Ελένης Άσπρου. Η έκβαση δε των δύο διαδικασιών θα επηρεάσει την περιουσία της αποβιωσάσης. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο κληρονόμων, ως προκύπτει από τις ενόρκους δηλώσεις τους, κάθε άλλο παρά καλές είναι. Η θέση της καθ΄ ης η αίτηση ότι στην υπό κρίση περίπτωση δεν χρειάζεται να διορισθεί διαχειριστής καθότι εκτελέστρια της διαθήκης της αποβιωσάσης είναι η ίδια, δεν υποστηρίζεται από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντίθετα από τα στοιχεία που προσκομίσθηκαν προκύπτει ότι ο διορισμός διαχειριστή αποτελεί μια από τις πολλές διαφορές των δύο κληρονόμων, η οποία δεν έχει μέχρι σήμερα αποφασισθεί. Υπενθυμίζω απλώς ότι η αιτήτρια καταχώρησε ανακοπή στην αίτηση της αιτήτριας για να παραχωρηθούν σ΄ αυτήν τα έγγραφα διαχείρισης μετά συνημμένης διαθήκης και στη συνέχεια αγωγή με την οποία αμφισβητεί το κύρος της διαθήκης της Ελένης Άσπρου. Ενόψει των πιο πάνω στοιχείων κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις επιβάλλεται όπως διορισθεί διαχειριστής ad litem, ο οποίος θα είναι ουδέτερο πρόσωπο σε αντικατάσταση της αποβιωσάσης. Επισημαίνω ότι καμία ένσταση έχει τεθεί σε σχέση με το πρόσωπο του προτεινομένου διαχειριστή εκείνο που αμφισβητείται είναι η αναγκαιότητα διορισμού τρίτου προσώπου, ενώ το συγκεκριμένο πρόσωπο εμπλέκεται ήδη σε μια εκ των δύο διαδικασιών ως επεξηγώ ανωτέρω. Εκδίδεται περιορισμένο παραχωρητήριο εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας της Ελένης Άσπρου, στο δικηγόρο Δώρο Ιωαννίδη, για σκοπούς μόνο συνέχισης και/ή ισχύος και/ή για να διαρκέσει κατά τη διάρκεια που συνεχίζεται η Έφεση 298/2008 και η Αγωγή υπ΄ αριθμό 6235/2008, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Τα έξοδα της αίτησης ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1]
(2003)1 Β Α.Α.Δ
  1. [2] 3η έκδοση τόμος 16, σελίδες 232 μέχρι 251 [3] Αχιλλεύς Αιμιλιανίδης, σελίδα
  2. [4] Re Ganning [1936] P
  3. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.