Βασίλη Πρωτοπαπά ν. «Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΤΔ» κ.α., Αρ. Αγωγής: 4320/07, 19

Βασίλη Πρωτοπαπά ν. «Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΤΔ» κ.α., Αρ. Αγωγής: 4320/07, 19.1.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A6 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4320/07 Μεταξύ: Βασίλη Πρωτοπαπά Ενάγοντος Και «Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΤΔ»

Τάκη Κουνναφή Εναγομένων --------------------------- 19.1.2011 Για Ενάγοντα κα Κ. Γεωργίου Για Εναγόμενους κ. Λ. Πασχαλίδης με κ. Ρήγα για κ.κ. Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων με την αγωγή του απαιτεί από τους Εναγομένους αποζημιώσεις για γραπτή δυσφήμηση και αποζημιώσεις για επιβλαβή ψεύδη. Οι αξιώσεις του Ενάγοντος στηρίζονται σε εννέα διαφορετικά δημοσιεύματα στην εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» και στην Κυριακάτικη έκδοση «Ο Φιλελεύθερος της Κυριακής» με ημερομηνίες 10.6.07, 13.6.07, 20.6.07, 24.6.07, 27.6.07, 28.6.07, συντάκτης των οποίων ήταν ο Εναγόμενος
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος τα επίδικα δημοσιεύματα στη φυσική και συνηθισμένη σημασία τους σημαίνουν ότι ο Ενάγων κατέχει και/ή ιδιοποιείται δημόσιες θέσεις κατά παράνομο τρόπο, είναι ανέντιμος και/ή δεν έχει καθόλου ή επαρκή επαγγελματικά προσόντα. Βρίσκεται σε σχέση διαπλοκής και/ή αθέμιτης συναλλαγής με κομματικούς και/ή πολιτειακούς παράγοντες για ίδιο όφελος και υφαρπάζει και/ή διορίζεται σε θέση που δε νομιμοποιείται να κατέχει. Ισχυρίζεται περαιτέρω ο Ενάγων ότι, σαν αποτέλεσμα των επίδικων δημοσιευμάτων υπέστη ζημιά στο καλό όνομα, τη φήμη και τις δραστηριότητες του και κατέστη δημόσιο σκάνδαλο αντικείμενο μίσους, περιφρόνησης και χλεύης. Είναι επίσης ισχυρισμός του Ενάγοντος ότι τα επίδικα δημοσιεύματα ήταν ψευδή και κακόβουλα και/ή αποτελούν επιζήμια ψευδολογία εντός της έννοιας του άρθρου 25 των Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. Στην Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι αρνούνται τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος και ισχυρίζονται ότι κατά/ή περί την 10.6.07, 13.6.07, 20.6.07, 24.6.07, 27.6.07 και 28.6.08 δημοσιεύτηκαν στην Εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» κείμενα όμοιου ή παρόμοιου περιεχομένου με τα επίδικα. Αρνούνται ότι τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στις παραγράφους 4-12 της Έκθεσης Απαίτησης, έγιναν αντιληπτά στο μέσο και/ή λογικό και/ή οποιονδήποτε αναγνώστη ότι αναφέρονται στον Ενάγοντα και/ή δεν εννοούσαν τον Ενάγοντα. Διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι δεν είναι δυσφημιστικά και στην ουσία τους ήταν αληθή. Αναφέρουν περαιτέρω ότι τα δημοσιεύματα αποτελούν εύλογο και/ή έντιμο σχόλιο σε θέματα δημοσίου συμφέροντος. Στο μέτρο που αυτά αποτελούν έκφραση γνώμης είναι έντιμο και καλόπιστο σχόλιο, που έγινε χωρίς κακοβουλία. Είναι επίσης ισχυρισμός των Εναγομένων ότι προέβηκαν στην δημοσίευση των επίδικων δημοσιευμάτων λόγω του καθήκοντος τους και/ή της υποχρέωσης τους να πληροφορούν το κοινό και κατά συνέπεια τα επίδικα δημοσιεύματα είναι προνομιούχα. Αρνούνται επίσης ότι ο Ενάγων υπέστη ζημιά στο όνομα και τη φήμη του και ότι τα επίδικα δημοσιεύματα έβλαψαν την υπόληψη του Ενάγοντος και ότι δικαιούται σε οποιαδήποτε θεραπεία. Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι ο Ενάγων την περίοδο 2003-2006 τοποθετήθηκε με απόσπαση στο γραφείο του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού για την εκτέλεση ειδικών καθηκόντων. Από τις 2.1.07 κατέχει τη θέση του Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου (ΤΕΠΑΚ). Η Εναγόμενη 1 είναι η ιδιοκτήτρια και εκδότης της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος» και της Κυριακάτικης έκδοσης «Ο Φιλελεύθερος της Κυρακής». Ο Εναγόμενος 2 είναι δημοσιογράφος στην εφημερίδα από την 1.1.90 και από τα μέσα του 2007 ασκεί καθήκοντα διευθυντή. Είναι ο κατά νόμο υπεύθυνος της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος» και στον ουσιαστικό χρόνο ήταν αρχισυντάκτης της. Η πρώτη επίδικη δημοσίευση (Τεκμήριο 1) ήταν στις 10.6.07 στη στήλη του Εναγόμενου 2 «Οι 7 του 7 ημέρου» κάτω από τον τίτλο «Συντεχνιακή ασυδοσία» και αναφέρει τα εξής: «Παραδοσιακά ο Τύπος στηρίζει τις κλαδικές εκπροσωπήσεις, αφού αντιπροσωπεύουν τους εργαζόμενους. Όταν, όμως, συνδικαλιστές μετατρέπονται σε συντεχνιακούς δυνάστες σε βάρος του συνόλου και του δημοσίου συμφέροντος, όχι μόνον δε πρέπει να στηρίζονται από τα Μέσα αλλά πρέπει και να στηλιτεύονται. Χαρακτηριστικό δείγμα των ημερών οι συντεχνιακοί της ΕΤΥΚ και της ΟΕΛΜΕΚ, των οποίων οι ηγέτες καταπίνουν την κάμηλον και διυλίζουν τον κώνωπα. Μόλις προσφάτως οι πρώτοι ανήγαγαν σε «μέγα πρόβλημα» την προσωρινή απόσπαση, για συγκεκριμένο έργο και συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, δύο στελεχών από τη μητρική Εθνικής στην Ελλάδα, απειλώντας με τραπεζική παναπεργία.! Όσον αφορά την ηγεσία της ΟΕΛΜΕΚ, απαιτεί να έχουν κυρίαρχο ρόλο εκείνα ακριβώς τα μέλη της που. απαλλάσσονται από το διδακτικό τους έργο ένεκα συνδικαλισμού, όταν για τριάμισι χρόνια δεν ψέλισαν ούτε μια λέξη για τον .αυτοαποσπασμένο δάσκαλο στο Υπουργείο που παρίστανε τον υπερυπουργό και εκτοξεύτηκε σε κλίμακα Α14! Οι συνδικαλιστές πρέπει να υπηρετούν το σύνολο, όχι να επιδιώκουν προσωπική ασυδοσία εκτρεπόμενων και παρανομούντων.» Στις 13.6.07 δημοσιεύτηκε το δεύτερο επίδικο δημοσίευμα (Τεκμήριο 2) κάτω από τον τίτλο «Θράσος απροσμέτρητο» με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Κουτοπονηριές αυτοαποσπασμένου δασκάλου που αφού παρίστανε τον ..υπερυπουργό επί τριάμισι χρόνια, από την κλίμακα Α8 επέλασε επί της κλίμακας Α
Μόλις άκουσε ότι το Υπουργείο Οικονομικών θα διερευνήσει τον τρόπο.. αυτοπροσδιορισμού μισθολογικών κλιμάκων στο ΤΕΠΑΚ και θέτει υπό φακόν εξέτασης διενεργούμενες και υπό διαπραγμάτευσιν αγορές και ενοικιάσεις ακινήτων στη Λεμεσό, εναντιώθηκε στην υποστήριξη υποψηφιότητας Τάσσου Παπαδόπουλου για να εμφανίσει σαν.. εκδικητική οποιανδήποτε διερεύνηση. ΤΚ.» Στις 20.6.07 στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας υπήρξε το δημοσίευμα με τίτλο «Όταν ένας δάσκαλος εκτοξεύεται σε κλίμακα Α 14+2 (£42.159 ετησίως) του Τάκη Κουνναφή με υπέρτιτλο «Παρέμβαση» (Τεκμήριο 3). Στην ίδια ημερομηνία στη σελίδα 8 της εφημερίδας (Τεκμήριο 4) κάτω από τον τίτλο «Όταν ένας αποσπασμένος δάσκαλος εκτοξεύεται σε κλίμακα Α 14+2 (£42.159) (για τα επόμενα τριάντα χρόνια)» αναφέρονται τα ακόλουθα: «Στις 2.42΄ χαράματα της Παρασκευής, σύμφωνα με την ένδειξη, στάληκε στο προσωπικό μου e-mail από τον Πρόεδρο της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου (ΤΕΠΑΚ) Ανδρέα Δημητρίου, η πιο κάτω επιστολή με τίτλο: «ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ». Τρία λεπτά αργότερα (2.45΄ π.μ.) η επιστολή επαναστάληκε, με νέο τίτλο όμως: «ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ - ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑΣ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ». (Η αλλαγή του τίτλου θα γίνει κατανοητή, ύστερα από την ανάγνωση των όσων θ΄ ακολουθήσουν). Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Α. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Συχνά γίνεται λόγος σε παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας Φιλελεύθερος για την πρόσληψη διοικητικού υπαλλήλου του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου που δημιουργούν την ανακριβή εντύπωση ότι το Πανεπιστήμιο δεν ακολούθησε τις νόμιμες διαδικασίες. Το πανεπιστήμιο διευκρινίζει τα εξής ως προς την πρόσληψη αυτή:
Η πρόσληψη έγινε στη θέση του Προϊστάμενου Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας, που ήταν θέση πρώτου διορισμού στην κλίμακα Α 14+
Η κλίμακα είναι ίδια με την αντίστοιχη θέση στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Στις θέσεις πρώτου διορισμού μπορούν να υποβάλουν υποψηφιότητα όλοι όσοι έχουν τα απαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα, ανεξάρτητα από την προηγούμενη τους θέση. Συνεπώς, το γεγονός ότι στη θέση αυτή προσλήφθηκε υπάλληλος που είχε χαμηλότερη κλίμακα σε άλλη υπηρεσία δεν αποτελεί παρατυπία. Στην πραγματικότητα αυτό αποτελεί συνήθη κατάσταση.
Στις θέσεις που βρίσκονται πάνω από την κλίμακα Α9 δεν γίνονται γραπτές εξετάσεις αλλά μόνο συνέντευξη. Αυτή ήταν η διαδικασία που ακολουθήθηκε και στη θέση αυτή. Το Πανεπιστήμιο, μέσα από μια εξαντλητική και αυστηρή διαδικασία επέλεξε τον υποψήφιο που ικανοποιεί πλήρως τα δικά του κριτήρια.
Ουδεμία προσφυγή έγινε εναντίον της απόφασης από άλλους υποψήφιους. Συνεπώς, ούτε η νομιμότητα αλλά ούτε η ουσία της επιλογής του Πανεπιστημίου έχει αμφισβητηθεί από οποιονδήποτε. Η διαρκής επαναφορά του θέματος με αβάσιμους ισχυρισμούς απλώς κλονίζει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς χωρίς να προσφέρει οτιδήποτε, δημιουργώντας την εντύπωση ότι υποκινείται από λόγους που δε σχετίζονται με το Πανεπιστήμιο. Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Τ. ΚΟΥΝΝΑΦΗ Με λυπεί, με θλίβει και με εξοργίζει το περιεχόμενο της επιστολής-ανακοίνωσης του Α. Δημητρίου, αφενός γιατί δεν σέβεται την ιδιότητα του και ενσυνείδητα παραποιεί την αλήθεια, που και ο ίδιος και ο προστατευόμενος του και πλήθος άλλων προσώπων γνωρίζουν, και αφετέρου (εξ ιδίων κρίνοντας τα αλλότρια) μου αποδίδει κίνητρα που συνιστούν λίβελο. Πριν από οποιαδήποτε αναφορά στο θέμα, πρέπει ν΄ αναφερτούν τα εξής: α) Προ εντεκαετίας (12.1.1996) ο γράφων σημείωνε κάτω από τον τίτλο: Προϋπολογισμός και «αυτονομία»: «Λάθος αντιμετωπίζουν οι πανεπιστημιακοί μας το θέμα του προϋπολογισμού και των οικονομικών αναγκών του Πανεπιστημίου της Κύπρου, όταν τα συνδυάζουν με την «αυτονομία» του. Η οικονομική πτυχή του Πανεπιστημίου δεν πρέπει να σχετίζεται με θέμα της ανεξαρτησίας του. Αντίθετα: Οι ίδιοι οι πανεπιστημιακοί μας έπρεπε ν΄ απαιτήσουν σε όσα θέματα σχετίζονται με τα οικονομικά να παρίσταται και ο Υπουργός Οικονομικών ή αντιπρόσωπος του, καθώς κι ένας κοινοβουλευτικός (της Επιτροπής Παιδείας - ή Οικονομικών της Βουλής). Με μια τέτοια διαφάνεια ούτε οι προτάσεις θα καθυστερούσαν (κινούμενες μεταξύ Πανεπιστημίου - Υπουργείου Παιδείας - Βουλής) ούτε οι πανεπιστημιακοί μας θα βρίσκονταν εκτεθειμένοι». β) Αργότερα, με την εξαγγελία του ΤΕΠΑΚ, αναρωτήθηκα μετά πολλών άλλων πολιτών: «Γιατί, αντί να προστεθούν δυο-τρία τμήματα στην Πολυτεχνική του Πανεπιστημίου της Κύπρου, να ιδρυθεί άλλο Πανεπιστήμιο, και να επιβαρυνθεί ο Προϋπολογισμός με μισθοδοσίες διπλών πρυτανικών αρχών, διπλών διοικήσεων κ.ο.κ.;» γ) Όχι μόνον καμιά κακή πρόθεση δεν είχα εναντίον του συγκεκριμένου καταληψία της κλίμακας, αλλά αντίθετα σεβάστηκα τη μνήμη του έντιμου Ευθύβουλου, που προσβάλλει η μωροφιλοδοξία του νεοσσού Επίβουλου!. Και τώρα επί της ουσίας, και επί των σημείων που αναφέρεται η επιστολή-ανακοίνωση του κ. Δημητρίου.
Με κατάπληξη μπορεί να διαπιστώσει κάποιος όχι μόνον ότι η καταληφθείσα θέση ήταν της κλίμακας Α14 (όπως γράφαμε) αλλά. επαυξήθηκε σε Α 14+
Το εκπληκτικότερο: Η θέση προκηρύχτηκε (Επίσημη Εφημερίδα 2ας Ιουνίου 2006) σε κλίμακα Α
Τι σημαίνει αυτό σε αριθμούς; Η Α13 αντιστοιχεί με £2.250 το μήνα και £29.950 ετησίως, ενώ η Α 14+2 αντιστοιχεί σε £3.243 το μήνα και £42.159 ετησίως.
Τυπικά σωστά όσα αναφέρει στην παράγραφο 2 ο Α. Δημητρίου. Δεν αποτελεί όμως, «συνήθη κατάσταση» να βρεθεί υπάλληλος από την κλίμακα Α8 στην Α 14+2 (και μάλιστα, όχι με κάποια σύμβαση συγκεκριμένης χρονικής διάρκειας ή στο πέρας της δημοσιοϋπαλληλικής του καριέρας, οπότε το τεράστιο ποσό να το εισπράξει για ένα-δύο χρόνια, αλλά να υπολογιστεί σε πόσα εκατομμύρια λίρες θα ανέλθει η μισθοδοσία όταν θα καταβάλλεται για τα επόμενα τριάντα χρόνια!). Στην πέραν των 40 ετών υπηρεσία μου στη δημοσιογραφία, δεν έχω υπόψιν μου ΚΑΜΙΑ άλλη περίπτωση παρόμοιας κατάληψης μισθολογικής κλίμακας, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου του πραξικοπήματος και του μεταπραξικοπήματος του 1974!.
Είναι παντελώς αναληθής ο ισχυρισμός του Α. Δημητρίου «μέσα από μια εξαντλητική και αυστηρή διαδικασία επέλεξε τον υποψήφιο που ικανοποιεί πλήρως τα δικά του κριτήρια». Γνωρίζει ασφαλώς ο κ. Δημητρίου ότι δεν υπήρξε καμιά τέτοια διαδικασία, έστω τυπικά, αφού τόσον ο ίδιος όσον και ο προσληφθείς, καθώς και η Διευθύντρια του Υπουργείου ήσαν παρόντες όταν.. αποφασίστηκε πρώτα ο διορισμός και έπειτα η προκήρυξη της θέσης! Όσον αφορά τα «κριτήρια» ας τα ξαναδιαβάσει ο κ. Δημητρίου, όχι για να μας πει «τα ικανοποιούσε πλήρως» αλλά «ποια ικανοποιούσε»; Και αν δεν ντρέπεται να μας λέει εμάς όλα αυτά τα ανυπόστατα ο Α. Δημητρίου, δεν ντρέπεται τα υπόλοιπα μέλη της Διοικούσας που γνωρίζουν την αλήθεια, όταν επικαλείται «νομότυπες διαδικασίες»;
Δεν γνωρίζουμε αν έγινε προσφυγή από άλλους υποψηφίους, και έτσι «δεν έχει αμφισβητηθεί από οποιονδήποτε η νομιμότητα της επιλογής». Ξέρουμε, όμως, ότι δεν άφησε τέτοια χρονικά περιθώρια αντίδρασης ο κ. Δημητρίου, αφού: Ματαίως ανέμεναν μιαν απάντηση για ολόκληρους πέντε μήνες οι υποψήφιοι για τη θέση, παρόλον που επανειλημμένα απευθύνθηκαν στον Α. Δημητρίου για να τους ενημερώσει «πού βρίσκεται η υπόθεση της πλήρωσης της συγκεκριμένης θέσης». Τελικά, τον διορισμό τον πληροφορήθηκαν μέσω παραπολιτικού σχολίου εφημερίδας τον Νοέμβρη του 2006! Όταν εντόνως διαμαρτυρήθηκαν στον κ. Δημητρίου για τον εμπαιγμό, εδέησε να τους απαντήσει (κατόπιν εορτής) ότι «θα υπάρξουν πολλές άλλες προσλήψεις στο ΤΕΠΑΚ, τον ταχύτερα αναπτυσσόμενο δημόσιο οργανισμό της Κύπρου». (περίπου: μην.. πολλοφωνάζετε, έχουμε θέσεις πολλές για να σας τακτοποιήσουμε και εσάς!). Τέλος, δύο λόγια για το βαρύ υπονοούμενο του τέλους της επιστολής του Α. Δημητρίου. Ουδείς άλλος λόγος αναφοράς στο συγκεκριμένο θέμα υπάρχει, εκτός από ό,τι συνειδητά υπηρετεί ο γράφων εδώ και πολλά έτη: το δημόσιο συμφέρον. Ας αναλογιστεί ο κ. Δημητρίου πώς «κλονίζονται οι θεσμοί»: Με τα δημοσιεύματα που αφορούν τον σκανδαλωδέστερο διορισμό από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας, ή με τη συμπεριφορά όσων θεωρούν το Δημόσιο σαν κληρονομημένο τσιφλίκι τους; Υ.Γ. Άποψη μου είναι ότι αν διαταχθεί έρευνα από εξειδικευμένο ερευνώντα λειτουργό και ο διορισμός αυτός θ΄ ανακληθεί, και θα αντιληφθούν οι πανεπιστημιακού μας ότι: άλλο η αυτονομία και άλλο η ασυδοσία!» Στις 24.6.07 στη στήλη του Εναγόμενου 2 «Οι 7 του 7 ημέρου» (Τεκμήριο 5) και κάτω από τον τίτλο «Ένοχοι και Συνένοχοι» δημοσιεύτηκαν τα ακόλουθα: «Κατάπληκτος πληροφορήθηκε ο γράφων ότι για το πρωτοφανές σκάνδαλο που μας απασχόλησε και την παρελθούσα Τετάρτη του αποσπασμένου δασκάλου που εκτοξεύτηκε στην κλίμακα Α14+2) ήταν ενήμεροι (με συνημμένες επιστολές και σχετικά έγγραφα στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) οι βουλευτές όλων των κομμάτων που εκπροσωπούνται στην Επιτροπή της Βουλής: Ν. Τορναρίτης, Γ. Λαμάρης, Αντιγόνη Παπαδοπούλου, Γ. Βαρνάβας. Αν, λοιπόν, από τις 9 Νοεμβρίου 2006, γνώριζαν οι ανωτέρω βουλευτές τον σκανδαλοοδέστερο διορισμό που υπήρξε από καταβολής της Κυπριακής δημοκρατίας, πώς εξηγείται άραγε η παγκομματική αυτή ανοχή και συμπαιγνία; Θα μας ενδιέφερε να ξέρουμε από έναν έκαστον ποιους λόγους είχε για να καλύψει τέτοιο σκάνδαλο. (Κατάληψη θέσης Προϊσταμένου Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας στο ΤΕΠΑΚ). Όπως, επίσης, θα μας ενδιέφερε γιατί σιώπησαν ομοίως οι εκπαιδευτικές οργανώσεις.» Ακολουθεί στην ίδια στήλη κάτω από τον τίτλο «Η Επίτροπος Διοίκησης» το ακόλουθο δημοσίευμα: «Αλλά δεν είναι μόνον οι βουλευτές της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής που με την ανοχή τους συνέργησαν στην χονδρή αυτή υφαρπαγή του δημοσίου χρήματος. Είναι και η Επίτροπος Διοίκησης, Ηλιάνα Νικολάου, που ενώ γνώριζε (Α/Π 2716/2006) ότι η θέση που είχε προκηρυχθεί σε κλίμακα Α13 (σύμφωνα με την επίσημη εφημερίδα, 2 Ιουνίου 2006) αυτοκαταλείφθηκε προσαυξημένη κατά χίλιες λίρες τον μήνα (Α 14+2) το μόνο που βρήκε να πει είναι (27/2/2007) ότι: «αφού η πλήρωση της θέσης έχει ολοκληρωθεί.. δεν μπορώ να προσφέρω οποιαδήποτε ουσιαστική βοήθεια». Ώστε; Ο Α. Δημητρίου (Πρόεδρος της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΠΑΚ) ή οποιοσδήποτε κ. Δημητρίου, μπορεί να προξενεί ζημιά στο Δημόσιο, προσαυξάνοντας κατά το δοκούν μισθολογικές κλίμακες και προσλαμβάνοντας όποιον θέλει, και η Επίτροπος Διοίκησης δεν μπορεί να «προσφέρει οποιαδήποτε βοήθεια» στους αδικηθέντες και φορολογούμενους πολίτες;» Υπάρχει επίσης στην ίδια στήλη κάτω από τον τίτλο «αν το μάθουν οι μαθητές...» το ακόλουθο δημοσίευμα: «Ήταν εκπληκτικό αυτό που παρακολουθήσαμε την περασμένη Τετάρτη στο Υπουργείο Παιδείας! Έμοιαζε περισσότερο με σκηνή οπερέτας παρά με αυθεντικό γεγονός. Ένας ηλικιωμένος άνθρωπος ροπαλοφόρος που τραυμάτισε γείτονά του, εισερχόταν στην αίθουσα συνεδριάσεων, κυνηγημένος από άλλον ηλικιωμένον, τον τραυματισμένο που κράδαινε τσεκούρι! Έτσι, άραγε, μπορεί να εισέλθει ο καθένας και στα υπόλοιπα υπουργεία μας; Να εισέλθει ελεύθερος στο προαύλιο, να περάσει το θυρωρείο, να κινηθεί σε διάφορα γραφεία και να φτάσει έως την αίθουσα συνεδριάσεων; Αν το ήξεραν και οι μαθητές θα εισέρχονταν με τις μοτοσικλέτες τους, προφανώς! Υποθέτουμε καθηκόντως η υπευθυνότητα αφορά τη Γενική Διευθύντρια του Υπουργείου, την έχουσα και τη διοικητική αρμοδιότητα της ασφάλειας του χώρου. Η πολυπράγμων Γενική Διευθύντρια του Υπουργείου που «μαγικά» μπορεί ν΄ αναδομεί αποσπασμένους δασκάλους σε υπερυπουργούς και τμηματάρχες, ας ενδιαφερτεί για τα στοιχειώδη διοικητικά καθήκοντα που την αφορούν. Και ο Υπουργός Παιδείας ας αναλάβει τις ευθύνες του, και να μη θεωρεί τον εαυτό του προσωρινό επισκέπτη.» Στις 27.6.07 κάτω από τον τίτλο «Προς όπου δει «Μανέϊτζμεντ» ή μέσινζερ;» (Τεκμήριο 6) στη στήλη «Εν ολίγοις» δημοσιεύτηκαν τα ακόλουθα: ««ΜΑΝΕΪΤΖΜΕΝΤ» υποσχέθηκε ότι θα κάμει, κατά την ανάληψη του υπουργείου Παιδείας ο κ. Άκης Κλεάνθους. Οι μήνες όμως παρέρχονται και ο πειρασμός του σαρκασμού μας ωθεί να ρωτήσουμε; Μάνεϊτζμεντ είπε ή.. μέσιτζερ; Διότι - προς το παρόν - παριστάνει τον κλητήρα αφού (όρα προώθηση ΚΕΕΑ - Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας και Αξιολόγησης) ούτε καν έχει προσέξει ότι, «αποσπασμένος» δάσκαλος κερνά και αποσπαμένος δάσκαλος πίνει, αυτουπογράφοντας (αντί της Γενικής Διεύθυνσης και του προκατόχου του) και αυτοδιοριζόμενος σε τομέα χορού εκατομμυρίων σαν τσιφλικάς στο τσιφλίκι του. Τουλάχιστον, άμα κουβαλά τέτοια σχέδια και προτάσεις στο Υπουργικό, ο Α. Κλεάνθους, ας πει στον Πρόεδρο, και τους άλλους Υπουργούς, ότι ούτε το μετροφύλλισε, μπας και διαβάσει έστω και ένας και μείνει κατάπληκτος για το θράσος. Τ.Κ.» Στις 28.6.07 στη στήλη «Εν ολίγοις» (Τεκμήριο 7) κάτω από τον τίτλο «Τάσσο, μ΄ ακούς» αναφέρονται τα εξής: «ΤΗΝ ΩΡΑ που εμείς απαιτούμε διορισμό ερευνώντος λειτουργού για τα «θαύματα» του Α. Δημητρίου (προέδρου της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΠΑΚ) η παρέα των αυτοδιοριζομένων με «παράτες και γιορτές» αυτοθαυμάζεται για τα «επιτεύγματα» της στέλλοντας το μήνυμα: - Αυτό το τσιφλίκι είναι υπεράνω των νόμων της Πολιτείας και της ηθικής των πολιτών! (- Τάσσο μ΄ ακούς; «Αυτονομία» το λεν αυτό ή «εμπάτε σκύλοι αλέστε;».)» Για ν΄ αποδείξει την υπόθεση του ο Ενάγων έδωσε μαρτυρία ο ίδιος και κάλεσε πέντε μάρτυρες, τον Αντρέα Δημητρίου (Μ.Ε.1), την Ολυμπία Στυλιανού (Μ.Ε.2), τον Αντρέα Μαλλούπα (Μ.Ε.3), τον Χρυσόστομο Περικλέους (Μ.Ε.4) και τον Ιωάννη Αφροδίση (Μ.Ε.5). Για τους Εναγόμενους έδωσε μαρτυρία ο Εναγόμενος 2 ο οποίος ανέφερε ότι είναι εξουσιοδοτημένος και από τους Εναγόμενους 1 να δώσει μαρτυρία εκ μέρους τους. Δεν θα παραθέσω το σύνολο της μαρτυρίας καθ΄ ότι ένα τέτοιο εγχείρημα πέραν του ότι θα ήταν υπό τις περιστάσεις χρονοβόρο, θα ήταν και αντιπαραγωγικό. Αναπόφευκτα εκεί που απαιτείται θα γίνεται μια γενικότερη αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας και πάντοτε θα υπάρχει κατά νου και θα λαμβάνεται υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας που προσκομίστηκε για την υπόθεση όπως βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Άντρη Ηρακλέους Ποινική Έφεση 7332 ημερ. 12.1.2005 και Χρυσούλλα Καννάουρου κ.α. ν. Α. Σταθιώτη

(1990)1 Α.Α.Δ. 35). Στην προφορική του μαρτυρία ο Ενάγων υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης (Τεκμήριο Α) στην οποία αναφέρει ότι είναι πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου, πτυχιούχος του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίου Αθηνών, Πτυχιούχος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και ιστορίας του Πάντειου Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μάστερ στην Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε 4 χρόνια σε δημοτικά σχολεία και για τέσσερα χρόνια ήταν με εκπαιδευτική άδεια άνευ απολαβών. Την περίοδο 2003-2006 τοποθετήθηκε με απόσπαση στο γραφείο του Υπουργού Παιδείας όπου ασκούσε καθήκοντα Ειδικού Συμβούλου για Θέματα Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης. Έχει πολιτική και συνδικαλιστική δραστηριότητα σαν εκπρόσωπος τύπου της ΕΔΕΚ και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΕΔΕΚ. Από τις 2.1.07 κατέχει τη θέση του Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας του ΤΕΠΑΚ. Τα επίδικα δημοσιεύματα αναφέρονται στον ίδιο όπως λέει στη δήλωση του αν και δεν τον κατονομάζουν. Λόγω του τρόπου που τον περιγράφουν οι Εναγόμενοι αναγνωρίστηκε από αναγνώστες και δέκτηκε πολλά τηλεφωνήματα και για μεγάλο χρονικό διάστημα σε διάφορες συναντήσεις άτομα έκαναν νύξη για τα δημοσιεύματα θεωρώντας δεδομένο ότι τα επίδικα δημοσιεύματα αναφέρονταν σ΄ αυτόν. Στην προφορική του μαρτυρία ανέφερε ότι ο σκοπός για τον οποίο κατέθεσε τα Τεκμήρια 9-21 και 23-25, δύο από τα οποία τον κατονομάζουν, είναι για να καταδείξει ότι με το ίδιο λεκτικό ο Εναγόμενος 2 αναφέρεται στο πρόσωπο του και στα επίδικα δημοσιεύματα, και ως εκ τούτου μπορούσε να αναγνωριστεί. Στην αντεξέταση του ο Ενάγων ανέφερε ότι σχετικά με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 αν έβλεπε μόνο τη φωτογραφία και τον τίτλο θα έλεγε ότι αφορά τον Υπουργό. Από το κείμενο δεν υπάρχει κάτι που να αναγνωρίζει τον εαυτό του. Εξέλαβε ότι τον αφορά σε σχέση με τα άλλα δημοσιεύματα. Αν ήταν ξεκομμένο από τα υπόλοιπα δε θα πήγαινε το μυαλό του στο πρόσωπο του. Για το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 ο Ενάγων ανέφερε ότι είναι ο συνδυασμός όλων στο δημοσίευμα, που θεώρησε ότι παρέπεμπε στον ίδιο. Στο Τεκμήριο 6 αναγνώρισε όπως είπε τον εαυτό του στη φράση αποσπασμένος δάσκαλος. Οι φράσεις επίσης που χρησιμοποιεί ο Εναγόμενος 2 αφορούν τον ίδιο. Για το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 ο Ενάγων ανέφερε ότι το παράπονο του είναι ο τίτλος. Θεώρησε προσβλητική την αναφορά σε εκτόξευση. Για το δημοσίευμα, Τεκμήριο 1, ο Ενάγων ανέφερε ότι την κουκουβάγια τη χρησιμοποιεί σαν λογότυπο το Υπουργείο Παιδείας και το παράπονο του σε σχέση με το περιεχόμενο του δημοσιεύματος αυτού αφορά το διορισμό του στο ΤΕΠΑΚ. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 σύμφωνα με τον Ενάγοντα αναφέρεται στον ίδιο και στο διορισμό του. Οι Εναγόμενοι στο δημοσίευμα αυτό προβαίνουν σε ισχυρισμούς που ευθέως τον αφορούν. Ανέφερε επίσης στην αντεξέταση του ότι ο ίδιος δεν έκανε κανένα διάβημα για να πάει στο υπουργείο. Δεν είχε επιθυμία να αναλάβει αυτά τα καθήκοντα εξ΄ ου και δύο φορές ζήτησε να τον αποδεσμεύσουν, παρέμεινε τελικά 4 χρόνια λόγω της εμπιστοσύνης και της εκτίμησης που είχε από τον Υπουργό. Στον Ενάγοντα υποβλήθηκε ότι ο ίδιος προκάλεσε την ανάμειξη της ΕΔΕΚ στην απόσπαση του στο Υπουργείο Παιδείας, θέση που ο Ενάγων αρνήθηκε και όπως ισχυρίστηκε άλλα πολιτικά πρόσωπα μπορεί να συμβούλευσαν τον Υπουργό να τον αξιοποιήσει. Τότε έχαιρε εκτίμησης και από τον Πρόεδρο και ανέφερε ότι οι σύμβουλοι δεν επιλέγονται με διαδικασίες. Η απόσπαση του έγινε με πολιτικά κριτήρια. Ο κ. Πασχαλίδης υπέβαλε στον Ενάγοντα ότι η συμπεριφορά του στο Υπουργείο ήταν τέτοια που προκάλεσε την αντίδραση της ΠΑΣΥΔΥ. Ο Ενάγων δέκτηκε ότι κάποια στιγμή η ΠΑΣΥΔΥ έστειλε επιστολή. Κάποια πρόσωπα ήταν ευχαριστημένα και κάποια δυσαρεστημένα όπως είπε. Δεν γνωρίζει όμως γιατί η ΠΑΣΥΔΥ έστειλε το Τεκμήριο

Υποβλήθηκε επίσης στον Ενάγοντα ότι η θέση στο ΤΕΠΑΚ διαμορφώθηκε στα μέτρα του με δική του εμπλοκή και δεν πληρούσε τα κριτήρια πρόσληψης, γι΄ αυτό και ο διορισμός του ήταν σκάνδαλο. Ο Μ.Ε.1 Αντρέας Δημητρίου είναι ο Υπουργός Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας και ήταν ο Πρόεδρος της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΠΑΚ στον ουσιαστικό χρόνο. Ήταν επίσης ο Πρόεδρος της Επιτροπής που διόρισε τον Ενάγοντα στη θέση του Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας του ΤΕΠΑΚ. Υπήρξαν όπως ανέφερε ο μάρτυρας πάνω από 40 αιτήσεις, έγιναν συνεντεύξεις, αποκλείστηκαν όσοι δεν είχαν τα προσόντα και παρέμειναν 15 υποψήφιοι. Η Επιτροπή μετά από εισήγηση της Προσωρινής Διοικούσας διόρισε στη θέση τον Ενάγοντα. Ενημερώθηκε πρώτα ο Ενάγων για την πρόσληψη του και εάν δεν αποδεχόταν θα ενημερώνονταν οι υπόλοιποι. Αν δεν αποδεχόταν το διορισμό θα καλούσαν κάποιο από τους επιλαχόντες ή θα επαναπροκήρυσσαν την θέση. Σε ερώτηση της κ. Γεωργίου πως η θέση από κλίμακα Α13 έγινε Α14 ο μάρτυρας ανέφερε ότι η θέση ήταν εξ αρχής Α
Το Γραφείο Προγραμματισμού την έκαμε Α13, η Προσωρινή Διοικούσα διαμαρτυρήθηκε και τελικά αναβαθμίστηκαν οι θέσεις για να είναι ισότιμες με το Πανεπιστήμιο. Αυτό δεν αφορούσε μόνο τη θέση του κ. Πρωτοπαπά. Στο μάρτυρα υποδείχθηκε το Τεκμήριο 4 και ανέφερε ότι αυτό αφορά τη δική του επιστολή, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετεί. Έγραψε αυτή την επιτολή γιατί επανερχόταν η αρθρογραφία για το θέμα αυτό και η κοινή γνώμη έπρεπε να γνωρίζει τα γεγονότα. Έχει υπόψη του τα επίδικα δημοσιεύματα. Το μυαλό του πήγε στον Ενάγοντα γιατί τον φωτογράφιζαν ακριβώς. Διαπίστωσε ότι τα δημοσιεύματα στεναχωρούσαν και πλήγωναν τον Ενάγοντα. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι γνώρισε τον Ενάγοντα γύρω στο 2004 στο Υπουργείο Παιδείας. Στο χρόνο πρόσληψης του Ενάγοντα στο ΤΕΠΑΚ ο ίδιος ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής Αξιολόγησης και Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής. Σε υποβολή του κ. Πασχαλίδη ότι η διαδικασία πρόσληψης του Ενάγοντα για το λόγο αυτό δεν ήταν αμερόληπτη ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο κ. Πρωτοπαπάς «δικαίωσε την επιλογή. Είναι από τους καλύτερους λειτουργούς». Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι απέκρυψαν το διορισμό γιατί θα προκαλούσε διαμαρτυρίες, θέση που ο μάρτυρας απέρριψε. Υποβλήθηκε επίσης στο μάρτυρα ότι άλλος υποψήφιος μέχρι και τον Οκτώβριο 2006 έστελνε επιστολές, για να ενημερωθεί τι έγινε με τις διαδικασίες. Η απάντηση του μάρτυρα ήταν ότι «αγχωμένοι υποψήφιοι υπάρχουν πάντα». Για το θέμα αυτό ο μάρτυρας αντεξετάστηκε ιδιαίτερα έντονα και πρόσθεσε ότι ο ίδιος δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στα ηλεκτρονικά μηνύματα του Κ. Κυριάκου, ενός από τους αποτυχόντες υποψηφίους, και οι δικές του απαντήσεις στον Κυριάκου ήταν σύντομες και τυπικές. Όπως ανέφερε περαιτέρω «παρενοχλούσε το Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο απάντησε ευγενικά». Ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι η διαδικασία πρόσληψης του Ενάγοντα στο ΤΕΠΑΚ δικαιολογημένα σχολιάστηκε από τον Εναγόμενο
Δεύτερη μάρτυρας του Ενάγοντα, Μ.Ε.2, ήταν η Ολυμπία Στυλιανού, η οποία είναι η Γενική Διευθύντρια του Υπουργείου Παιδείας. Όπως ανέφερε στη μαρτυρία της το Υπουργείο Παιδείας γενικά εξαρτάται από τις αποσπάσεις, γιατί δεν υπάρχουν θέσεις κάτω από τον επιθεωρητή. Υπάρχουν περίπου 300 αποσπάσεις στο Υπουργείο και απασχολούνται στο γραφείο του Υπουργού δύο. Η απόσπαση προβλέπεται από το Νόμο για καθήκοντα στο Υπουργείο. Η μάρτυρας ερωτήθηκε αν τα κριτήρια για την απόσπαση μπορεί να είναι και πολιτικά και ανέφερε ότι ο Υπουργός είναι φυσικό να θέλει δίπλα του ανθρώπους τους οποίους εμπιστεύεται. Ανέφερε ότι είδε διάφορα δημοσιεύματα στην εφημερίδα που αφορούσαν τον Ενάγοντα και όπως περαιτέρω ανέφερε ήταν φανερό ότι τα δημοσιεύματα αυτά τον αφορούσαν έστω και αν δεν τον κατονόμαζαν, γιατί δεν υπήρχε άλλη περίπτωση δασκάλου που να πάρει ψηλή θέση στο ΤΕΠΑΚ εκείνη την εποχή. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 την αφορούσε, όπως είπε, αφού Γενική Διευθύντρια τότε ήταν η ίδια, και ο ισχυρισμός που περιλαμβάνεται στο δημοσίευμα, όπως επίσης είπε, ήταν ανυπόστατος. Όταν εκπροσωπούσε ο Ενάγων το Υπουργείο αυτό γινόταν με οδηγίες δικές της ή του Υπουργού. Στη μάρτυρα υποδείχθηκε το Τεκμήριο 28 και ανέφερε ότι έγιναν διάφορα μετά από αυτή την επιστολή. Ο Υπουργός απάντησε και έγινε συνάντηση με τους Επιθεωρητές και την ΠΑΣΥΔΥ στην οποία ήταν παρούσα και η ίδια. Όπως ανέφερε η μάρτυρας ο κ. Πρωτοπαπάς έκαμε σχόλιο για τις οδηγίες του Υπουργού και αυτό παρουσιάστηκε σαν οδηγίες του κ. Πρωτοπαπά προς τους Επιθεωρητές. Η ίδια είχε συζήτηση με τον Ενάγοντα και του σύστησε να είναι πιο προσεκτικός και να μην προκαλεί με τη συμπεριφορά του. Σε σχόλιο του κ. Πασχαλίδη ότι στο Τεκμήριο 28 φαίνεται γενικό παράπονο εναντίον του Ενάγοντα η μάρτυρας απάντησε καταφατικά και πρόσθεσε ότι είχαν και άλλα παράπονα. Σε ερώτηση του κ. Πασχαλίδη αν τα παράπονα αφορούσαν και τη συμπεριφορά του κ. Πρωτοπαπά η μάρτυρας ανέφερε «Νομίζω απάντησα». Στην αντεξέταση της είπε ότι γνωρίζει τον Εναγόμενο 2 γιατί είναι μια γνωστή προσωπικότητα στη δημοσιογραφία. Δεν είναι πρώτη φορά που της άσκησε κριτική και πολύ αυστηρή. Όπως περαιτέρω ανέφερε δεν γνωρίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κ. Πρωτοπαπάς αποσπάστηκε στο Υπουργείο όμως όπως πρόσθεσε δεν υπάρχουν κριτήρια για τις θέσεις αυτές. Σε ερώτηση του κ. Πασχαλίδη αν ο Υπουργός ως πολιτικό πρόσωπο θέλει πρόσωπα ιδίων αντιλήψεων κοντά του, η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν είπε ότι είναι φυσικό να θέλει άτομα ιδίων αντιλήψεων, αλλά είναι θέμα εμπιστοσύνης του Υπουργού, πως θα αξιολογήσει τον κάθε ένα από τους υποψηφίους. Μπορεί να είναι και πολιτικά τα κριτήρια, να τον εμπιστεύεται ότι θα προωθήσει τις δικές του πολιτικές. Ρωτήθηκε επίσης η μάρτυρας κατά πόσο ο Ενάγων ο οποίος βρισκόταν στην κλίμακα 8-10 ήταν κατώτερος ιεραρχικά. Η μάρτυρας ανέφερε ότι ιεραρχικά δεν άλλαξε ο Ενάγων. Αν τα προσόντα του και η δουλειά του ήταν τέτοια μπορεί να αποκτούσε ένα status. Αυτό μπορεί να γίνει με την ανάθεση πιο σημαντικών καθηκόντων ή να δίνουν πιο πολλή σημασία στη γνώμη του. Τα καθήκοντα του Ενάγοντα ήταν να βοηθά τον Υπουργό και την Γενική Διευθύντρια στην παρακολούθηση των θεμάτων. Δεν μπορούσε όμως να περάσει απόφαση πολιτικής χωρίς να ενημερωθεί η ίδια. Τρίτος μάρτυρας για τον Ενάγοντα, Μ.Ε.3, ήταν ο Αντρέας Μαλλούπας, Προϊστάμενος όλων των Υπηρεσιών του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου. Ο ίδιος ήταν ένα από τα πέντε μέλη της Επιτροπής Αξιολόγησης του Ενάγοντα. Το σχέδιο υπηρεσίας της συγκεκριμένης θέσης (Τεκμήριο 29) εγκρίθηκε, όπως είπε, από την Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή. Είχαν κάμει μάχη, όπως χαρακτηριστικά είπε, για τη θέση αυτή μαζί με τέσσερις άλλες. Οι τότε εντολές της πολιτείας ήταν να μην εγκριθούν λόγω της ένταξης της Κύπρου στο Euro. Η κλίμακα ήταν Α
Στο οργανόγραμμα είχε προτείνει την αύξηση της κλίμακας από Α13 σε Α 14+
Το ενέκρινε η Διοικούσα και αυτό έγινε για να εναρμονιστεί ο προϋπολογισμός με αυτό του Πανεπιστημίου. Το 2006 απορρίφθηκε και η μόνη θέση που εγκρίθηκε ήταν η συγκεκριμένη. Ο μάρτυρας ανέφερε σχετικά με τη διαδικασία πρόσληψης ότι ενημερώνεται αυτός που πέτυχε και αφού αποδεκτεί ενημερώνεται και ο καθ΄ ένας από τους υπόλοιπους ανάλογα για τον λόγο που απορρίφθηκε. Κανένας όπως είπε δεν έκαμε προσφυγή. Στο μάρτυρα υποδείχθηκε το Τεκμήριο 4 και ανέφερε ότι τότε η κλίμακα ήταν Α13 και όχι Α
Από τις περιγραφές αφού οι άλλοι δύο δεν ήταν δάσκαλοι ήταν φανερό ότι αφορούσε τον κ. Πρωτοπαπά. Την επιστολή που υπογράφει ο ίδιος στο Τεκμήριο 30 την ετοίμασε όπως είπε για να ενημερώσει τον Κυριάκου. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι ήταν μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης και Πρόεδρος ήταν ο Α. Δημητρίου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όπως είπε και στις δύο Επιτροπές Πρόεδρος ήταν ο Α. Δημητρίου, Αξιολόγησης και Διορισμού. Όπως ανέφερε σε διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου, ο Μ.Ε.1 δεν ήταν υποχρεωμένος να συμμετέχει και στις δύο Επιτροπές, το έκαμε γιατί ήταν οι πρώτες προσλήψεις στο ΤΕΠΑΚ. Τον Ενάγοντα τον γνώρισε σε συνεδριάσεις του Υπουργείου Παιδείας. Τέταρτος μάρτυρας για τον Ενάγοντα, Μ.Ε.4, ήταν ο Χρυσόστομος Περικλέους, Μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΕΔΕΚ και Γραμματέας Τύπου. Αρθρογραφούσε στην εφημερίδα τα ΝΕΑ και γνωρίζει πολύ καλά τον Ενάγοντα. Υπάρχει όπως ανέφερε προσωπική εκτίμηση και ισότιμη φιλία. Παρακολουθεί τον τύπο και διάβασε τα δημοσιεύματα. Θυμάται την αναστάτωση που του προκάλεσαν και άκουγε σχόλια όπως «Είδες τον φίλο σου! Είναι αλήθεια;». Δύο τουλάχιστον δημοσιεύματα κατονόμαζαν τον Βασίλη Πρωτοπαπά και έτσι θα μπορούσε ο αναγνώστης να αντιληφθεί για ποιόν ήταν. Ο ίδιος δεν πίστεψε τα δημοσιεύματα, γιατί γνωρίζει τον άνθρωπο. Ούτε και μπορούσαν να γίνουν έτσι τα πράγματα, γιατί γνωρίζει την ακεραιότητα του. Αντιλαμβάνεται, όπως είπε ότι, τα δημοσιεύματα ήταν εμπαθή, ήταν σαν εκστρατεία συκοφάντησης και ηθικής εξόντωσης του Ενάγοντα. Σε ερώτηση της κ. Γεωργίου για τη σημασία των παραπολιτικών σχολίων ανέφερε ότι θίγουν τα κακώς έχοντα ή θεωρούνται ως αντιπολίτευση. Αναφερόμενος στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, είπε ότι το δημοσίευμα είναι αντιληπτό, γιατί μιλά για τον αποσπασμένο δάσκαλο. Το φέρνει, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, από το παράθυρο για να το υποβάλει στη συνείδηση του αναγνώστη. Βασική αρχή της προπαγάνδας. Σχετικά με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 ανέφερε ότι γνωρίζοντας ότι ο Ενάγων ευθαρσώς είπε τη γνώμη του δημόσια από το 2003 για το δημοψήφισμα ως εκ τούτου αυτό το δημοσίευμα «Δεν έπεσε από τον ουρανό, ήταν η συνέχεια πολλών άρθρων». Στο μάρτυρα υποδείχθηκαν επίσης τα Τεκμήρια 16 και 17 και όπως είπε ήταν αυτά που θυμόταν ότι διάβασε και κατονόμαζαν τον Ενάγοντα. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι δε γνώριζε αν ο Ενάγων αποσπάστηκε στο Υπουργείο Παιδείας με πολιτικά κριτήρια. Γνωρίζει όμως την επάρκεια του. Υποδείχθηκε στο μάρτυρα το Τεκμήριο 1 και ανέφερε ότι η κριτική δεν είναι μόνο για την ΕΤΥΚ ή την ΟΕΛΜΕΚ. «Βάζει από το παράθυρο» το θέμα του Ενάγοντα. Υποβάλλει στον αναγνώστη όλα τα προηγούμενα άρθρα. Μια τέτοια μοναδική αναφορά δεν θα ήταν αντιληπτή. Όμως ο αναγνώστης διαβάζει κάθε μέρα τις εφημερίδες. Σε υποβολή του κ. Πασχαλίδη ότι κανένας δεν μπορεί να αναγνωρίσει τον Ενάγοντα στα επίδικα δημοσιεύματα ο μάρτυρας ανέφερε ότι επειδή διάβασε τα παλιά κείμενα και γνώριζε τον Ενάγοντα μπορούσε να τον αναγνωρίσει. Όπως αυτός και άλλοι αναγνώστες. Τα δημοσιεύματα, όπως είπε, είχαν αντίκτυπο στο κοινωνικό κύρος του Ενάγοντα και τον πλήγωναν βαθειά. Ηθικά δε φαίνεται πως επηρεάστηκε, επαγγελματικά δεν θα μπορούσε να επηρεαστεί. Αυτοί που τον διόρισαν πίστευαν σ΄ αυτόν. Τελευταίος μάρτυρας για τον Ενάγοντα, Μ.Ε.5 ήταν ο Ιωάννης Αφροδίσης, Λειτουργός στο ΤΕΠΑΚ στο Τμήμα Εκδόσεων Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων από το
Γνωρίζει τον Ενάγοντα σαν εκπρόσωπο τύπου της ΕΔΕΚ και τον γνώρισε και σαν Σύμβουλο στο Γραφείο του Υπουργού Παιδείας. Τον γνώρισε τον Ιούνιο του 2007 όταν πήγε σαν υποψήφιος στο ΤΕΠΑΚ. Διάβασε τα επίδικα δημοσιεύματα που αναφέρονται στα Τεκμήρια 1-
Διαβάζοντας τα, όπως είπε, ήταν ξεκάθαρο για αυτόν για ποιόν ήταν: δάσκαλος στο επάγγελμα, που ήταν στο γραφείο του Υπουργού, που τον διόρισαν στο ΤΕΠΑΚ. Από τα δημοσιεύματα κράτησε την εντύπωση ότι ήταν αρκετά σοβαρές κατηγορίες που του καταλόγιζαν. Όταν σαν υποψήφιος ο ίδιος για θέση στο ΤΕΠΑΚ είδε ότι ο Ενάγων ήταν Μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης ανησύχησε αφού διάβασε ότι ήταν αναμεμιγμένος σε παρατυπίες. Γνωρίζει όπως είπε ότι είναι με πολιτικούς όρους που αποσπάται κάποιος σαν Σύμβουλος του Υπουργού ή στο Προεδρικό. Εφαρμόζουν προφανώς πολιτικές της Κυβέρνησης. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι τα επίδικα δημοσιεύματα βρίσκονται στην ιστοσελίδα του ΤΕΠΑΚ και συνεχίζουν να επαναλαμβάνονται. Σε υποβολή του κ. Πασχαλίδη ότι τα επίδικα δημοσιεύματα είναι αναρτημένα, γιατί κανένας δεν τα θεωρεί δυσφημιστικά, ο μάρτυρας ανέφερε ότι είναι αναρτημένα λόγω της διαφάνειας και της ελεύθερης πρόσβασης. Δεν υπάρχει λογοκρισία και περιορισμός στα κείμενα. Ο Εναγόμενος 2 κατέθεσε σαν μέρος της κύριας εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία έγινε Τεκμήριο Β το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Στη δήλωση του αναφέρει τους τομείς και τα έντυπα στα οποία απασχολήθηκε τα τελευταία 40 χρόνια σαν δημοσιογράφος, αρχισυντάκτης, διευθυντής και ανταποκριτής. Αναφέρει επίσης ότι έχει την προσωπική του στήλη «Οι 7 του 7 ημέρου» στην εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος της Κυριακής» η οποία είναι η Κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος». Είναι όπως αναφέρει στήλη έκφρασης γνώμης, άποψης, εύλογου σχολιασμού ενίοτε με καυστική διάθεση και με στόχο τη διαφύλαξη και εξασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος και της χρηστής διοίκησης. Η στήλη «Οι 7 του 7 ημέρου» όπως και όλα τα άρθρα του σύμφωνα με τον Εναγόμενο 2 επιδέχονται διαλόγου και οποιασδήποτε απάντησης και απαντητικής κριτικής η οποία φιλοξενείται σε άλλες στήλες της εφημερίδας όπως το Τεκμήριο
Τον Ενάγοντα όπως αναφέρει στο Τεκμήριο Β ουδέποτε τον γνώρισε προσωπικά ή τον συνάντησε στο παρελθόν πριν την έναρξη της παρούσας υπόθεσης. Στην προφορική του μαρτυρία ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ότι τον Ενάγοντα τον γνώριζε σαν εκπρόσωπο τύπου της ΕΔΕΚ λίγο πριν το 2000 και ιδιαίτερα κατά την περίοδο της προεκλογικής εκστρατείας, επειδή η ΕΔΕΚ υποστήριξε την υποψηφιότητα Τάσσου Παπαδόπουλου. Μετά τις προεδρικές εκλογές ο Ενάγων αποσπάστηκε στο Υπουργείο Παιδείας και μέχρι τότε ο ίδιος δεν γνώριζε ότι ο Ενάγων ήταν απλός δάσκαλος, που κατέλαβε όπως είπε μια θέση τεράστιας σημασίας. Αυτή η θέση ήταν ουσιοδέστατη και καθοριστική. Άρχισε σαν δημοσιογράφος να ψάχνει το θέμα, όταν εντόπισε τα Τεκμήρια 26 και 27 και ο Ενάγων συνέχισε να βρίσκεται στο Υπουργείο Παιδείας και να κάνει δηλώσεις για την παιδεία. Το δημοσίευμα του όπως είπε υπέχει θέση εύλογου σχολίου, γιατί ο Ενάγων κατέλαβε τη θέση πέραν κάθε διαδικασίας και δεοντολογίας και με πολιτικά κριτήρια. Τη φράση «αυτοαποσπασμένος δάσκαλος» τη χρησιμοποιούσε σε δημοσιεύματα στην περίοδο 2003-2005 με βάση τα πιο πάνω. Σε σχέση με τη φράση «Υπερυπουργός» ο μάρτυρας είπε ότι αυτό ξεκίνησε από προγενέστερα από τα επίδικα δημοσιεύματα γιατί ο Ενάγων ενώ ήταν στη χαμηλότερη κλίμακα παρακάμπτοντας την ιεραρχία προέβαινε σε δηλώσεις στον τύπο, έβλεπε τις οργανώσεις των εκπαιδευτικών και ήταν προκλητικός απέναντι τους. Για τις αναφορές του αυτές στηριζόταν στο Τεκμήριο 28 που είναι επιστολή εκ μέρους της ΠΑΣΥΔΥ και τα σχόλια του στην εφημερίδα στηρίζονταν σ΄ αυτή. Το ενδιαφέρον του το κίνησε τόσο ο τίτλος όσο και το κείμενο της επιστολής, αφού όπως γνωρίζει σπάνια η ΠΑΣΥΔΥ βγάζει τέτοιες ανακοινώσεις που να τις υπογράφει ο Πρόεδρος και ο Γραμματέας της. Σε σχέση με τα επίδικα δημοσιεύματα ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 ήταν έντονη κριτική για την ΕΤΥΚ και την ΟΕΛΜΕΚ και η αναφορά σε «αυτοαποσπαμένο δάσκαλο» εντάσσεται στα πλαίσια της κριτικής για την αδιαφορία της ΟΕΛΜΕΚ. Αφορμή για να γράψει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 ήταν όπως είπε δημοσιεύματα και αντιδράσεις για τον τρόπο πλήρωσης διευθυντικής θέσης στο ΤΕΠΑΚ και περί πιθανών ατασθαλιών για τη διαχείριση χρημάτων ή περιουσίας στο ΤΕΠΑΚ «Ακούστηκε» όπως ανέφερε ότι το Υπουργείο Οικονομικών προβληματιζόταν για το διορισμό Ερευνώντος Λειτουργού. Την ίδια περίοδο ο Ενάγων, ίσως ο μόνος από την Κεντρική Επιτροπή της ΕΔΕΚ, υποστήριζε την υποψηφιότητα του Δ. Χριστόφια σαν Προέδρου της Δημοκρατίας αντίθετα με την επίσημη θέση της ΕΔΕΚ. Αυτό ήταν κατά τον μάρτυρα εύλογο συμπέρασμα ή σχόλιο ότι επειδή υποστήριζε την υποψηφιότητα Δ. Χριστόφια εκδικητικά διόρισαν Ερευνώντα Λειτουργό. Ανέφερε επίσης σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 ότι η λέξη «εκτοξεύεται» χρησιμοποιήθηκε για κάτι που δημιουργεί εντύπωση, κάποιος από την πιο χαμηλή θέση βρίσκεται στη πιο ψηλή. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 αναφέρεται, όπως είπε, στον Πρόεδρο της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής και αποτελεί αυστηρότατη κριτική, τόσο για τον πρόεδρο όσο και για τα Μέλη της που ενώ έφτασαν στα χέρια τους έγγραφα για καταγγελία διαβλητών διαδικασιών στην πλήρωση της θέσης του προϊσταμένου στο ΤΕΠΑΚ δεν ασχολήθηκαν. Αυτό φαίνεται από το Τεκμήριο 33 και ενημερώθηκε από τον ίδιο τον αποστολέα του. Με βάση αυτό ο ίδιος νομιμοποιείτο όπως είπε να κάμει εύλογο σχόλιο προς όλους τους εμπλεκόμενους. Σε σχέση με το δεύτερο δημοσίευμα στο Τεκμήριο 5 ο μάρτυρας είπε ότι με αυτό το δημοσίευμα ήθελε να δώσει μήνυμα προς τον Υπουργό Παιδείας ότι έπρεπε να τακτοποιήσει τα του οίκου του, και αφορούσε κριτική προς τη Γενική Διευθύντρια η οποία έστειλε κάποιο να αντιπροσωπεύσει υψηλόβαθμους αξιωματούχους. Το Τεκμήριο 6 αφορά όπως είπε σε δύο πτυχές του δημοσιεύματος: "Μanagement". Μέσα σ΄ αυτό το πνεύμα και την αντίληψη που είχε ο Υπουργός Παιδείας προωθούσε οτιδήποτε ερχόταν κοντά του από υφισταμένους του, ανεξάρτητα αν ήταν από χαμηλόβαθμα στελέχη. Υπήρχε το θέμα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και ο Υπουργός αβασάνιστα παρέλαβε τις εισηγήσεις και τις πήρε στο Υπουργικό για να ψηφιστούν, ήταν εύλογος σχολιασμός και αυστηρή κριτική προς τον Υπουργό. Σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7 ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ότι κατά την περίοδο που δημοσιεύτηκε το κείμενο ήταν σε εξέλιξη το θέμα του ΤΕΠΑΚ σε σχέση με την πλήρωση της θέσης του Προϊσταμένου Φοιτητικής Μέριμνας αλλά και άλλα θέματα που αφορούσαν αιτήματα της ηγετικής πυραμίδας της ΟΕΛΜΕΚ για υπερπρονόμια της ΑΗΚ και της Αρχής Λιμένων και υπό το φως αυτών των δεδομένων καλούσε με το δημοσίευμα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να ψάξει τι γινόταν και να αναλάβει τις ευθύνες του. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε από τον Εναγόμενο 2 σε σχέση με το περιεχόμενο του δημοσιεύματος στο Τεκμήριο
Όπως είπε στη μαρτυρία του η θέση την οποία κατέλαβε ο Ενάγων στο ΤΕΠΑΚ διαμορφώθηκε ώστε να την πληροί ο Ενάγων και η πρόσληψη του αποτελούσε σκάνδαλο. Αυτό όπως είπε φαίνεται από την αλληλογραφία του άλλου υποψηφίου για τη θέση Κυριάκου και από την έρευνα που ο ίδιος έκαμε σε σχέση με τα Τεκμήρια 29 και 30 αλλά και σε σχέση με το γεγονός ότι ο Μ.Ε.1 ήταν Πρόεδρος τόσο της Επιτροπής Επιλογής όσο και της Επιτροπής που διόρισε τον Ενάγοντα. Σύγκρινε όπως είπε τα προσόντα των δύο υποψηφίων και διερωτήθηκε πώς ο Ενάγων είχε περισσότερα προσόντα από τον άλλο υποψήφιο. Στόχος του επίδικου δημοσιεύματος ήταν όπως είπε να αναδείξει το σκάνδαλο όπως προέκυπτε από τα στοιχεία που είχε ενώπιον του για την πλήρωση της θέσης. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι στην περίοδο 2003, 2005 ήταν αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος» και το 2007 και Διευθυντής. Σαν αρχισυντάκτης της εφημερίδας έχει την καθημερινή εποπτεία και παρακολούθηση της σε όλους τους τομείς. Οι στήλες γνώμης και εύλογου σχολίου της εφημερίδας επιδέχονται, όπως είπε, απάντηση, ιδιαίτερα από το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται. Η κ. Γεωργίου υπέβαλε στον Εναγόμενο 2 ότι και ο ίδιος εκτοξεύτηκε από νεαρός δημοσιογράφος σε αρχισυντάκτη και ότι οι γνωριμίες και τα πολιτικά του πιστεύω τον βοήθησαν σ΄ αυτό, σε αντιδιαστολή ουσιαστικά στα όσα ο ίδιος καταλογίζει στον Ενάγοντα. Ο μάρτυρας ανέφερε σε ερώτηση της κ. Γεωργίου και σε σχέση με τα Τεκμήρια 9-21 ότι ο Ενάγων δεν έκαμε κανένα παράπονο ούτε και αποτάθηκε στη δικαιοσύνη. Σε υποβολές επίσης της κ. Γεωργίου ότι με εγκληματική αδιαφορία που συνιστά κακοβουλία σπίλωσε το όνομα του Ενάγοντα ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ότι τα επίδικα δημοσιεύματα δεν αφορούν τον Ενάγοντα. Στα προγενέστερα δεν ενοχλήθηκε και δεν αντέδρασε ο Ενάγων. Στόχος του ήταν όπως είπε να κρίνει και να επικρίνει για την πλήρωση της θέσης στο ΤΕΠΑΚ. Σε ερώτηση της κ. Γεωργίου γιατί ήταν μεμπτό το γεγονός της ανέλιξης του Ενάγοντα, αφού ο καθένας θα μπορούσε να υποβάλει αίτηση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο Ενάγων εδικαιούτο να αιτηθεί τη θέση. Εκείνο που ο ίδιος αμφισβητεί είναι τον τρόπο που την κατέλαβε. Ο Αντρέας Δημητρίου (Μ.Ε.1) κλήθηκε από τον Ενάγοντα για να υποστηρίξει τόσο την ορθότητα της διαδικασίας στην πρόσληψη του Ενάγοντα στο ΤΕΠΑΚ όσο και για να εκφράσει το τι αποκόμισε από την ανάγνωση των επίδικων δημοσιευμάτων. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι οι διαδικασίες για την πρόσληψη του Ενάγοντα ήταν νομότυπες και κατέθεσε ότι «ο κ. Πρωτοπαπάς δικαίωσε την επιλογή». Σίγουρα δεν αναμενόταν ο μάρτυρας να υποστηρίξει οτιδήποτε άλλο, αφού ο ίδιος ήταν Πρόεδρος τόσο της Επιτροπής Αξιολόγησης όσο και της Επιτροπής Επιλογής. Ήταν έτσι άμεσα αναμεμιγμένος στη διαδικασία πρόσληψης του Ενάγοντα. Αν ο ίδιος πίστευε ότι αυτή η διαδικασία ήταν παράτυπη ή λανθασμένη λογικά δεν θα συμμετείχε, αλλά και δεν θα συνέχιζε να υποστηρίζει την ορθότητα της ενώπιον του Δικαστηρίου. Σημασία βέβαια δεν έχει η πεποίθηση του μάρτυρα αλλά τι αντικειμενικά είναι ορθό. Η ανάμειξη του Μ.Ε.1 στα γεγονότα δεν περιορίζεται στην αξιολόγηση και επιλογή του Ενάγοντα τον οποίο γνώριζε από τη συνεργασία τους στο Υπουργείο Παιδείας, αλλά φαίνεται να επεκτείνεται και σε συζήτηση με τον άλλο υποψήφιο για την ίδια θέση Κ. Κυριάκου, ο οποίος διαμαρτυρήθηκε γιατί δεν ενημερώθηκε έγκαιρα για την απόρριψη της αίτησης του. Στη μαρτυρία του ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι πήρε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από τον Κυριάκου. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκαν σαν δέσμη και έγιναν Τεκμήριο 30, οκτώ επιστολές που ανταλλάγησαν μεταξύ του μάρτυρα και του Κυριάκου. Ο μάρτυρας ήταν φανερά ενοχλημένος από την αναφορά στο Τεκμήριο 30 και απαξιωτικός προς τις διαμαρτυρίες του Κυριάκου σχολιάζοντας με τη φράση «Αγχωμένοι υποψήφιοι υπάρχουν πάντα» αναφέροντας περαιτέρω ότι «Παρενοχλούσε το Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο του απαντούσε». Δεν αναμένεται από τον τότε Πρόεδρο της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΠΑΚ και νυν Υπουργό Παιδείας να χαρακτηρίζει ένα υποψήφιο που αγωνιά να μάθει τι έγινε με την πλήρωση της θέσης για την οποία υπέβαλε αίτηση σαν «αγχωμένο υποψήφιο» και ούτε αναμένεται να θεωρεί τις προσπάθειες ενημέρωσης του σαν «παρενόχληση» προς το Πανεπιστήμιο αλλά ούτε και δικαιολογείται να εκφράζει προσωπικά σχόλια στις επιστολές όπως «Η προσφυγή στο Δικαστήριο είναι βέβαια δικαίωμα όλων. Ουδέποτε όμως μπορεί να οδηγήσει στην επιτυχία του προσφεύγοντος αν αυτός απέχει από τα κριτήρια του οργανισμού». Αντίθετα ο Μ.Ε.3 με την επιστολή ημερομηνίας 6.11.06 επίσης μέρος του Τεκμηρίου 30 αποστασιοποιημένα και τυπικά απάντησε στον Κυριάκου ότι «Σ΄ ότι αφορά στις δικές σας προθέσεις για καταγγελία στην Επίτροπο Διοίκησης ή στα ΜΜΕ αυτό είναι κάτι που αφορά εσάς και είστε ελεύθερος να αποφασίσετε την δική σας πορεία». Μεταξύ της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 και Μ.Ε.3 υπάρχει μια ουσιαστική κατά την κρίση μου διαφορά σε σχέση με την προκήρυξη της θέσης που κατέλαβε ο Ενάγων. Ο Μ.Ε.3 ανέφερε ότι «είχαμε κάμει μάχη γι΄ αυτή την θέση μαζί με τέσσερις άλλες. Οι τότε εντολές της πολιτείας ήταν να μη γίνουν λόγω της ένταξης στο Euro. Η κλίμακα ήταν Α
Στο οργανόγραμμα πρότεινα την αύξηση από Α13 σε Α 14+
Το ενέκρινε η Διοικούσα και το 2006 απορρίφθηκε, η μόνη που εγκρίθηκε ήταν αυτή.» Ο Μ.Ε.1 σε ερώτηση του κ. Πασχαλίδη πώς η κλίμακα από Α13 έγινε Α14 ανέφερε τα εξής σε αντίθεση με τον Μ.Ε.3 «Ήταν Α
Το Γραφείο Προγραμματισμού την έκανε Α
Η Προσωρινή Διοικούσα είχε διαμαρτυρηθεί, στο Πανεπιστήμιο ήταν Α
Τελικά η πολιτεία δέκτηκε το επιχείρημα και αναβαθμίστηκαν οι θέσεις για να είναι ισότιμες με το Πανεπιστήμιο. Δεν ήταν μόνο για τον κ. Πρωτοπαπά». Ο Μ.Ε.1 δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αντικειμενικός μάρτυρας, αφού ταυτόχρονα με την υποστήριξη του προς τον Ενάγοντα υποστήριζε και τις δικές του ενέργειες στη διαδικασία πρόσληψης του Ενάγοντα και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Η Μ.Ε.2 ήταν ιδιαίτερα προσεκτική σε κάθε απάντηση της και οι απαντήσεις της δεν ήταν πάντα αυθόρμητες, κρίνω όμως ότι είπε την αλήθεια για ότι περιήλθε σε γνώση της. Έμμεσα δέκτηκε ότι η απόσπαση του Ενάγοντα στο Υπουργείο Παιδείας έγινε με πολιτικά κριτήρια λέγοντας ότι ο Υπουργός είναι φυσικό να θέλει δίπλα του ανθρώπους τους οποίους εμπιστεύεται και οι οποίοι να προωθούν τις δικές του πολιτικές και δέκτηκε ότι με τον Ενάγοντα είχαν συζητήσει και του σύστησε να είναι πιο προσεκτικός και να μην προκαλεί με την συμπεριφορά του. Όπως επίσης ανέφερε και η ίδια δέκτηκε πολύ αυστηρή κριτική από τον Εναγόμενο
Ο Μ.Ε.3 υποστήριξε την ορθότητα της διαδικασίας πρόσληψης του Ενάγοντα και ο ίδιος όπως είπε ήταν μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης. Ανέφερε ότι ο Μ.Ε.1 δεν ήταν υποχρεωμένος να βρίσκεται στη σύνθεση και των δύο Επιτροπών και όπως είπε σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 30 οι γραμματείς του ΤΕΠΑΚ δεν δίδουν αυθαίρετες απαντήσεις στις επιστολές τους, θέση αντίθετη με αυτή που εξέφρασε ο Μ.Ε.1 ο οποίος ανέφερε ότι «Μια γραμματέας τι περιμένετε να πει; Κακώς απευθύνεται σε μια γραμματέα και κακώς αυτή απαντά». Ο Μ.Ε.3 εξέφρασε τις δικές του απόψεις και υποστήριξε τις ενέργειες του σε σχέση με τον Ενάγοντα, όμως δεν δίστασε να απαντήσει με ευθύτητα και χωρίς δισταγμό στις ερωτήσεις της υπεράσπισης και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο Μ.Ε.4 ανέφερε ότι γνωρίζει πολύ καλά τον Ενάγοντα, παρακολουθεί τον καθημερινό τύπο και διάβασε τα δημοσιεύματα. Θυμάται μάλιστα την αναστάτωση που του προκάλεσαν όταν τα διάβασε και άκουε τα σχόλια για το φίλο του. Σε δύο τουλάχιστον δημοσιεύματα όπως είπε κατονομάζουν τον Ενάγοντα έτσι δεν ήταν δυνατό ο αναγνώστης να μην αντιληφθεί για ποιόν ήταν. Βέβαια σε κανένα από τα επίδικα δημοσιεύματα δεν κατονομάζεται ο Ενάγοντας. Ο μάρτυρας δεν είχε σαφή γνώση των επίδικων δημοσιευμάτων και αναφέρθηκε στα Τεκμήρια 16 και 17 για τα οποία ο Ενάγων δε διαμαρτυρήθηκε. Η αναφορά του μάρτυρα σε βασική αρχή προπαγάνδας βλέποντας τα Τεκμήρια 1 και 2 δεν ήταν η αντίληψη του μέσου αναγνώστη αλλά η εκ των υστέρων δική του ερμηνεία γνωρίζοντας ότι ήταν τα επίδικα δημοσιεύματα. Όπως ο ίδιος είπε μια τέτοια μοναδική αναφορά δεν θα ήταν αντιληπτή ότι αφορούσε τον Ενάγοντα και όπως επίσης ο ίδιος είπε δεν ήταν για τα επίδικα δημοσιεύματα που τον ρωτούσαν για τον Ενάγοντα. Ο μάρτυρας δεν ήρθε στο Δικαστήριο, για να πει την αλήθεια σχετικά με την αντίληψη που αποκόμισε, αφού τα επίδικα δημοσιεύματα ουσιαστικά δεν τα γνώριζε αλλά για να βοηθήσει τον Ενάγοντα και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο Μ.Ε.5 δεν ήταν σαφής για το πότε ακριβώς γνώρισε τον Ενάγοντα. Όπως είπε τον γνώριζε σαν Εκπρόσωπο Τύπου της ΕΔΕΚ, τον γνώρισε και σαν σύμβουλο στο γραφείο του Υπουργού και όπως είπε στην αντεξέταση του προσωπικά δεν τον γνώριζε πριν. Τον γνώρισε τον Ιούνιο του 2007 όταν πήγε σαν υποψήφιος σε συνέντευξη για θέση στο ΤΕΠΑΚ και στην Επιτροπή ήταν Μέλος και ο Ενάγων. Αν όμως τον γνώρισε τον Ιούνιο του 2007 πώς ήταν τόσο ξεκάθαρο όπως είπε για τον ίδιο ότι τα επίδικα δημοσιεύματα αφορούσαν τον Ενάγοντα σε βαθμό μάλιστα που ανησύχησε όταν τον είδε σαν Μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης. Ο μάρτυρας κρίνω ότι δεν ήταν αντικειμενικός αλλά ήρθε στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει τον Ενάγοντα και κρίνω σαν υπερβολή τον ισχυρισμό του ότι ανησύχησε όταν είδε τον Ενάγοντα σαν Μέλος στην Επιτροπή Αξιολόγησης του. Τόσο η μαρτυρία του Ενάγοντα όσο και του Εναγόμενου 2 ήταν μακρά, ιδιαίτερα η αντεξέταση τους και καθένας υποστήριξε έντονα τις δικές του θέσεις. Ο Ενάγων δέκτηκε στο στάδιο της αντεξέτασης του ότι από τα επίδικα δημοσιεύματα δε γίνεται για όλα αντιληπτό ότι αφορούν τον ίδιο αν δεν γνωρίζει κάποιος και το περιεχόμενο των προγενέστερων ώστε να συσχετίσει τις φράσεις και λέξεις που χρησιμοποιεί ο συντάκτης τους με τον ίδιο. Ο Ενάγων ήταν σε αρκετά σημεία της αντεξέτασης του ειρωνικός προς τους Εναγόμενους. Στη συμπεριφορά του Ενάγοντα υπάρχει κατά την κρίση μου μια αντίφαση. Ενώ θεωρεί τα επίδικα δημοσιεύματα δυσφημιστικά για το πρόσωπο του και καταχώρησε την παρούσα αγωγή απαιτώντας αποζημιώσεις δεν αντίδρασε καθόλου όταν αυτά αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα του ΤΕΠΑΚ στο επαγγελματικό του περιβάλλον και συνεχίζουν να επαναλαμβάνονται, μέσα στα πλαίσια του πλουραλισμού και της ελεύθερης έκφρασης όπως είπε ο Μ.Ε.
Όμως ο πλουραλισμός, η ελεύθερη έκφραση και η ανεκτικότητα, χωρίς τα οποία δεν υπάρχει δημοκρατική κοινωνία, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται επιλεκτικά και ανάλογα με το πού δημοσιεύονται τα κείμενα, να θεωρούνται στη μια περίπτωση δυσφήμηση και στην άλλη ελεύθερη έκφραση. Ο Εναγόμενος 2 εξήγησε με αναφορά στα Τεκμήρια τι τον οδήγησε στην έρευνα του για την διαδικασία απόσπασης του Ενάγοντα στο Υπουργείο Παιδείας και πρόσληψης του στο ΤΕΠΑΚ. Επανέλαβε τη θέση του ότι θεωρεί το διορισμό του Ενάγοντα σκάνδαλο και σε πολλά σημεία της μαρτυρίας του χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα. Αποδέχομαι την μαρτυρία του σαν ειλικρινή και ουδόλως διέκρινα στη μαρτυρία του την κακοπιστία που του αποδίδει η κ. Γεωργίου όπως θα αναφέρω πιο κάτω. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσω εκτεταμένων γραπτών αγορεύσεων και ανέλυσαν με λεπτομέρεια κάθε επίδικο θέμα. Η κ. Γεωργίου ανέπτυξε τις θέσεις της σε σχέση με τη μαρτυρία που προσκόμισε ο Ενάγων αλλά και σε σχέση με τη μαρτυρία του Εναγόμενου 2 την οποία σχολίασε ιδιαίτερα έντονα σε πολύ μεγάλη έκταση. Χαρακτήρισε τον Εναγόμενο 2 γνήσια κακόπιστο άνθρωπο χωρίς κανένα ηθικό όριο, ιδιαίτερα σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
Όπως περαιτέρω ανέφερε το ύφος των επίδικων δημοσιευμάτων είναι επιθετικό έως και απειλητικό και όλα αυτά όπως είπε χωρίς ποτέ ο Εναγόμενος 2 να γράφει το όνομα του Ενάγοντα σαν να παίζει κρυφτό με την υπόληψη ενός ανθρώπου , σαν να λέει όπως καταλήγει η κ. Γεωργίου «θα σε διαπομπεύω Πρωτοπαπά αλλά θα αφήνω και ένα παράθυρο για να μπορώ να διαφεύγω». Όπως περαιτέρω ανέφερε η κ. Γεωργίου ο Εναγόμενος 2 είναι η περίπτωση του ανθρώπου που επί σκοπό παραλείπει να ερευνήσει τα γεγονότα και στερεί τον εαυτό του από διαθέσιμα μέσα για να αντλήσει πληροφορίες όταν και η παραμικρή έρευνα θα έδειχνε ότι ο ισχυρισμός του ήταν αβάσιμος καταλογίζοντας στον Εναγόμενο 2 προσωπική αντιπάθεια απέναντι στον Ενάγοντα για δύο καίριες επιλογές του Ενάγοντα - τις θέσεις του αναφορικά με την λύση του Κυπριακού και ειδικότερα στο δημοψήφισμα του 2004 - την υποστήριξη του στο Δημήτρη Χριστόφια στις προεδρικές εκλογές του 2008 σε αντίθεση με την επίσημη γραμμή της ΕΔΕΚ που υποστήριζε τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Σε σχέση με τα επίδικα δημοσιεύματα η κ. Γεωργίου ανέφερε ότι η μαρτυρία όλων των μαρτύρων που κάλεσε ο Ενάγων έδειξε ότι αναγνώρισαν τον Ενάγοντα σαν το πρόσωπο στο οποίο αναφέρονταν τα δημοσιεύματα, αφού οι ίδιες λέξεις και φράσεις χρησιμοποιούνται στα επίδικα και τα προγενέστερα άρθρα του Εναγόμενου 2, Τεκμήρια 9-21 και 23-25, σε δύο από τα οποία (Τεκμήρια 16 και 17) τον κατονομάζει. Τα επίδικα δημοσιεύματα είναι σύμφωνα με την εισήγηση της κ. Γεωργίου δυσφημιστικά για τον Ενάγοντα και επιπλέον συνιστούν επιζήμια ψευδολογία. Οι Εναγόμενοι όπως εισηγήθηκε υπήρξαν κακόβουλοι, αφού τα ζητήματα που εγείρει ο Εναγόμενος 2 στα επίδικα δημοσιεύματα δεν ήταν στην επικαιρότητα και καμία από τις υπερασπίσεις τους δεν μπορεί να επιτύχει. Ήταν η εισήγηση του κ. Πασχαλίδη ότι τα Τεκμήρια 9-21 και 23-25 είναι προγενέστερα των επιδίκων και δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την στοιχειοθέτηση του συστατικού στοιχείου της αναγνωρίσεως, αφού για το σκοπό αυτό η εξωτερική μαρτυρία πρέπει να αφορά μεταγενέστερα των επιδίκων δημοσιεύματα και τα μεταγενέστερα να είναι δυσφημιστικά. Ήταν περαιτέρω η εισήγηση του κ. Πασχαλίδη ότι εάν το Δικαστήριο καταλήξει ότι τα επίδικα δημοσιεύματα αφορούν τον Ενάγοντα και πάλι ο Ενάγων απέτυχε να αποδείξει ότι είναι δυσφημιστικά γιατί οι κατ΄ ισχυρισμό επιλήψιμες αναφορές χρησιμοποιούνται στα πλαίσια δημοσιευμάτων στόχος των οποίων δεν ήταν ο Ενάγων και γιατί ήταν θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος. Ανέφερε επίσης στην αγόρευση του ο κ. Πασχαλίδης ότι και αν ακόμη το Δικαστήριο κρίνει ότι τα επίδικα δημοσιεύματα είναι δυσφημιστικά οι Εναγόμενοι προβάλλουν τις υπερασπίσεις της αλήθειας, το περιεχόμενο των επίδικων δημοσιευμάτων ήταν αληθές, του εντίμου και καλόπιστου σχολίου επί θεμάτων δημοσίου ενδιαφέροντος και ότι ενήργησαν στα πλαίσια της άσκησης του καθήκοντος τους για ενημέρωση και πληροφόρηση του κοινού επί θεμάτων δημοσίου ενδιαφέροντος. Το άρθρο 18 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 προνοεί ότι: «18

(1)Πρόσωπο δημοσιεύει δυσφημιστικό δημοσίευμα αν προκαλεί τέτοια χρήση του εντύπου, γραπτού, ζωγραφιάς, ομοιώματος, χειρονομιών, λόγων ή άλλων ήχων ή άλλων μέσων, με τα οποία μεταδίδεται το δυσφημιστικό δημοσίευμα, είτε με έκθεση, ανάγνωση, απαγγελία, περιγραφή, παράδοση, κοινοποίηση, διανομή, επίδειξη, έκφραση, εκφώνηση ή άλλως πως, ώστε το δυσφημιστικό νόημα αυτού να περιέρχεται ή να ενδέχεται να περιέλθει σε γνώση οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή- (α) Αυτού που δυσφημείται από αυτό' (β) του συζύγου ή της συζύγου αυτού που δημοσίευσε τη δυσφημιστική δήλωση κατά τη διάρκεια του γάμου.

(2)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, κοινοποίηση με ανοικτή επιστολή ή ταχυδρομικό δελτάριο, ανεξάρτητα αν αποστέλλεται προς αυτόν που δυσφημείται ή προς άλλο, συνιστά δημοσίευση.» Επομένως ο Ενάγων θα πρέπει να αποδείξει ότι: (α) Το δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό. (β) Ότι αναφέρεται σ΄ αυτόν και (γ) Ότι δημοσιεύθηκε. (Βλ. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.α. ν. Θ. Στυλιανού, Πολ. Έφ. 115/05 ημερ. 11/7/06). Τα επίδικα δημοσιεύματα ήταν τυπωμένα σε περίοπτες θέσεις και κάτω από συγκεκριμένες στήλες της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος» η οποία σύμφωνα με το Τεκμήριο 31 που κατατέθηκε από κοινού κυκλοφορεί σε μεγάλο αριθμό φύλλων και είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι είναι ευρείας κυκλοφορίας. Σύμφωνα με το άρθρο 18 κάθε κοινοποίηση δυσφημιστικής δήλωσης σε πρόσωπο εκτός του δυσφημούμενου και της συζύγου του αποτελεί δημοσίευση και ως εκ τούτου πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή τα επίδικα άρθρα δημοσιεύτηκαν. Ο Ενάγων θα πρέπει περαιτέρω να αποδείξει ότι τα επίδικα δημοσιεύματα αφορούν το πρόσωπο του και είναι δυσφημιστικά. Έχω εξετάσει με πολύ μεγάλη προσοχή τα επίδικα δημοσιεύματα όπως αναφέρονται στα Τεκμήρια 1-7 και είναι σαφές ότι σε κανένα δεν κατονομάζεται ο Ενάγων. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Αλήθεια Εκδ. Εταιρεία Λτδ ν. Λεωνίδα

(1997)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 550, 553 στις περιπτώσεις που το λιβελλογράφημα δεν κάνει ονομαστική αναφορά στο δυσφημούμενο είναι απαραίτητη η εξωτερική μαρτυρία και για αυτό ακριβώς το σκοπό ο Ενάγων κατέθεσε τα Τεκμήρια 9-21 και 23-

Εφ΄ όσον σκοπός της εξωτερικής μαρτυρίας είναι να οδηγήσει σε αναγνώριση του Ενάγοντα σαν το πρόσωπο που αφορούν τα επίδικα δημοσιεύματα θα πρέπει λογικά στη μαρτυρία αυτή ή να κατονομάζεται ο Ενάγων ή να είναι απόλυτα αντιληπτό ότι αναφέρεται στον Ενάγοντα, ώστε ο συσχετισμός των λέξεων ή φράσεων που χρησιμοποιούνται στην εξωτερική μαρτυρία με τις λέξεις ή φράσεις που χρησιμοποιούνται στα επίδικα δημοσιεύματα να οδηγούν πρόσωπα που γνωρίζουν τον Ενάγοντα σε αναγνώριση του σαν το πρόσωπο στο οποίο αναφέρονται. Έχω εξετάσει με την απαραίτητη προσοχή τα αποσπάσματα στα Τεκμήρια 9-21 και 23-25 όπως αυτά σημειώθηκαν από τον Ενάγοντα και τα οποία κατά τους ισχυρισμούς του αφορούν τα επίδικα δημοσιεύματα. Στα Τεκμήρια 9, 10, 11, 12, 13, 14, 18, 19 και 20 οι αναφορές που ο Ενάγων ζήτησε να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο αφορούν κατά κανόνα τον Υπουργό Παιδείας. Τα σχόλια αναφέρονται σε φράσεις ή λέξεις στον πληθυντικό αριθμό (αυτο-ονομαζόμενων συμβούλων, αυτοαποκαλούμενων συμβούλων, αυτοκαλούμενους συμβούλους, κοινών συμβούλων, ευκαιριακών συμβούλων, αποσπασμένων λειτουργών, αυτοβαφτίζονται σύμβουλοι, αυτόκλητους σύμβουλους, συγκεκριμένη συμπεριφορά αποσπασμένων στο Υπουργείο Λειτουργών που αυτοβαφτίζονται σύμβουλοι) και έτσι δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι από αυτές τις λέξεις ή φράσεις μπορεί να αναγνωριστεί μόνο ο ίδιος, αφού όπως είναι η μαρτυρία της Μ.Ε.3 το Υπουργείο παιδείας εξαρτάται από τις αποσπάσεις και υπάρχουν περίπου 300 αποσπάσεις. Τα Τεκμήρια 15, 21, 23, 24 και 25 είναι η κρίση μου ότι δεν μπορεί να ληφθούν υπόψη σαν εξωτερική μαρτυρία που θα βοηθήσει στην αναγνώριση του Ενάγοντα στα επίδικα δημοσιεύματα αφού ούτε σ΄ αυτά κατονομάζεται ο Ενάγων και χρησιμοποιούνται φράσεις και λέξεις όπως και στα επίδικα (.. για τη θέση του Υπεύθυνου Φοιτητικής Μέριμνας .... καταλήφθηκε από αποσπασμένο στο Υπουργείο Παιδείας δάσκαλο. Όταν αποσπασμένος δάσκαλος . .... επί της κλίμακας Α
Ο αποσπασμένος δάσκαλος που αυτοβαφτίστηκε σύμβουλος στόχευσε κλίμακα Α14 και την κατέλαβε). Αν λοιπόν μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι τα Τεκμήρια 21, 23, 24 και 25 αναφέρονται στον Ενάγοντα από τον συσχετισμό των λέξεων και φράσεων αυτό μπορεί να γίνει απ΄ ευθείας στα ίδια τα επίδικα δημοσιεύματα και ως εκ τούτου δεν προσφέρουν οτιδήποτε σαν εξωτερική μαρτυρία. Στα μοναδικά δημοσιεύματα που ο Ενάγων κατονομάζεται είναι τα Τεκμήρια 16 και
Στο Τεκμήριο 16 οι αναφορές που ζήτησε ο Ενάγων να ληφθούν υπόψη έχουν ως εξής: «Συνετίστηκαν για λίγο χρονικό διάστημα ο Υπουργός Παιδείας και ο αυτοπροδιοριζόμενος σαν «σύμβουλος» και τώρα σαν «εκπρόσωπος του Υπουργείου» Β. Πρωτοπαπάς» .... «Μας ενδιαφέρει η πρόκληση κατά των θεσμών και δυστυχώς η περίπτωση αποτελεί χαρακτηριστικότατο δείγμα καθώς ο συγκεκριμένος αποσπασμένος δάσκαλος (ένας από τους τοποτηρητές υποτίθεται των συγκυβερνώντων κομμάτων ) ακόμα και ενώπιον της Επιτροπής παιδείας της Βουλής εμφανίζεται σαν «εκπρόσωπος του Υπουργείου». Στα επίδικα δημοσιεύματα δεν γίνεται αναφορά στη φράση «αυτοπροσδιοριζόμενος σαν σύμβουλος» που περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 16 και κατά συνέπεια πως μπορεί να ληφθεί υπόψη μια τέτοια φράση. Το δεύτερο απόσπασμα του Τεκμηρίου 16 είναι συνέχεια του δημοσιεύματος και συνδέεται με το όνομα Β. Πρωτοπαπάς. Η χρήση της λέξης «ο συγκεκριμένος» δηλώνει ξεκάθαρα ότι τον ξεχωρίζει από άλλους αποσπασμένους δασκάλους (συγκεκριμένος: ιδιαίτερος, αυτός ακριβώς (και όχι κάποιος άλλος) - Γ. Μπαμπινιώτη Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας) και αναφέρεται στο συγκεκριμένο δημοσίευμα ειδικά σ΄ αυτόν. Η φράση όμως «αποσπασμένος δάσκαλος» δεν μπορεί να έχει την έννοια που ο Ενάγων θέλει να προσδώσει, ότι δηλαδή όπου αναφέρεται αφορά τον ίδιο αποκλειστικά. Αναφορικά με το περιεχόμενο του δημοσιεύματος στο Τεκμήριο 17 επαναλαμβάνω τα όσα ανέφερα πιο πάνω σε σχέση με τη φράση «αυτοπροσδιοριζόμενου σαν σύμβουλου». Όσον αφορά το δεύτερο μέρος του δημοσιεύματος η αναφορά σε «αποσπασμένους δασκάλους» σε πληθυντικό δηλαδή αριθμό υποστηρίζει κατά την κρίση μου ότι η φράση αυτή δεν μπορεί να ερμηνεύεται από τον Ενάγοντα σαν αναφερόμενη αποκλειστικά σ΄ αυτόν. Ως εκ τούτου ούτε και τα Τεκμήρια 16 και 17 μπορούν να ληφθούν υπόψη σαν εξωτερική μαρτυρία για αναγνώριση του Ενάγοντα στα επίδικα δημοσιεύματα. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου το ερώτημα κατά πόσο αυτά ως προγενέστερα των επιδίκων μπορούν ή δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη σαν εξωτερική μαρτυρία, έχει μόνο θεωρητική σημασία και δεν θα το εξετάσω. Θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο τα επίδικα δημοσιεύματα αναφέρονται στον Ενάγοντα ή γίνεται αντιληπτό ότι αναφέρονται στον Ενάγοντα. Στο Τεκμήριο 7 το δημοσίευμα κάτω από τον τίτλο «Τάσσο μ΄ ακούς;» κρίνω ότι δεν περιέχει οτιδήποτε για να υποθέσει ή να αντιληφθεί κάποιος ότι αναφέρεται στον Ενάγοντα, αφού εκτός από το ότι ο τίτλος αφορά τον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατονομάζει τον Α. Δημητρίου (Πρόεδρο της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΠΑΚ) το υπόλοιπο δημοσίευμα είναι γενικό και αναφέρεται στην «παρέα των αυτοδιοριζόμενων». Στο Τεκμήριο 6 και κάτω από τον τίτλο «Μάνειτζμεντ ή μέσιτζερ» η φράση μέσα από την οποία αναγνωρίζεται όπως είπε ο Ενάγων και μπορεί να αντιληφθεί κάποιος ότι αναφέρεται σ΄ αυτόν είναι ο «αποσπασμένος δάσκαλος». Το δημοσίευμα αναφέρεται στον Υπουργό Παιδείας του οποίου έχει και τη φωτογραφία και στο κείμενο γίνεται αναφορά σε αποσπασμένο δάσκαλο. Το δημοσίευμα έχει ημερομηνία 27.6.07 και όπως είπε ο Ενάγων στη μαρτυρία του ο ίδιος αποχώρησε από το Υπουργείο Παιδείας τέλος του
Κατά συνέπεια πώς είναι δυνατό να αναγνωρίζεται σ΄ αυτό και να τον αφορά όταν στον ουσιαστικό χρόνο δεν ήταν αποσπασμένος στο Υπουργείο Παιδείας. Το Τεκμήριο 5 περιλαμβάνει τρία επίδικα δημοσιεύματα κάτω από τη στήλη «ΟΙ 7 ΤΟΥ 7 ΗΜΕΡΟΥ» και κάτω από τους τίτλους «ένοχοι και συνένοχοι» «Η Επίτροπος Διοίκησης» και «Αν το μάθουν οι μαθητές». Σε σχέση με το δεύτερο δημοσίευμα όπως ο ίδιος ο Ενάγων δέκτηκε στη μαρτυρία του αν ήταν ξεκομμένο από το προηγούμενο δεν θα πήγαινε το μυαλό του στον ίδιο. Το δημοσίευμα κάτω από τον τίτλο «ένοχοι και συνένοχοι» αναφέρεται στους βουλευτές που εκπροσωπούνται στην Επιτροπή της Βουλής και έχει φωτογραφία του Βουλευτή κ. Νίκου Τορναρίτη με το ερώτημα «πώς εξηγείται άραγε η παγκομματική ενοχή και συμπαιγνία στον σκανδαλοδέστερο διορισμό που υπήρξε από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας» έχοντας σε παρένθεση (Κατάληψη θέσης Προϊσταμένου Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας στο ΤΕΠΑΚ). Στο δημοσίευμα αυτό που δεν αφορά στην ουσία τον Ενάγοντα μπορεί να αναγνωριστεί ότι έμμεσα αναφέρεται και στο πρόσωπο του αφού είναι το πρόσωπο που κατέλαβε τη συγκεκριμένη θέση την οποία ο Εναγόμενος 2 χαρακτηρίζει σαν τον σκανδαλοδέστερο διορισμό από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στο τελευταίο δημοσίευμα του Τεκμηρίου 5 κάτω από τον τίτλο «Αν το μάθουν οι μαθητές» αφού η ημερομηνία δημοσίευσης του Τεκμηρίου 5 είναι η 24.6.07, χρόνος που ο Ενάγων δεν βρισκόταν στο Υπουργείο Παιδείας, δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι αναγνωρίζεται σαν το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται. Το δημοσίευμα στο Τεκμήριο 1 κάτω από τον τίτλο «Συντεχνιακή ασυδοσία» είναι σαφές κατά την κρίση μου ότι αναφέρεται στις συνδικαλιστικές οργανώσεις ΕΤΥΚ και ΟΕΛΜΕΚ προς τις οποίες ασκείται κριτική. Ο Ενάγων δεν κατονομάζεται, ισχυρίζεται όμως ότι γίνεται αναφορά στο πρόσωπο του αφού οι λέξεις «αυτοαποσπασμένος δάσκαλος» και «υπερυπουργός» που χρησιμοποιεί ο Εναγόμενος 2 τον αφορούν και έτσι αναγνωρίζεται. Στον χρόνο δημοσίευσης του Τεκμηρίου 1 ο Ενάγων δεν βρισκόταν στο Υπουργείο και η αναφορά σε κλίμακα Α14 είναι γενική. Ως εκ τούτου κρίνω ότι το επίδικο δημοσίευμα δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι αναφέρεται έστω και έμμεσα στον Ενάγοντα. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 κάτω από τον τίτλο «θράσος απροσμέτρητο» έστω και αν δεν κατονομάζει τον Ενάγοντα περιέχει τέτοια στοιχεία όπως ο δάσκαλος, η αύξηση της κλίμακας Α8 σε Α14 προσδιορίζοντας μάλιστα ότι αυτή αφορά το ΤΕΠΑΚ και επίσης ότι εναντιώθηκε στην υποστήριξη Τάσσου Παπαδόπουλου, γεγονός γνωστό αφού δημοσιοποιήθηκε ώστε να οδηγούν κατά την κρίση μου άτομα που γνωρίζουν τον Ενάγοντα να τον αναγνωρίσουν και να αντιληφθούν ότι το επίδικο δημοσίευμα αναφέρεται σ΄ αυτόν. Τα Τεκμήρια 3 και 4 είναι άμεσα συνδεδεμένα αφού το τεκμήριο 3 είναι η πρώτη σελίδα της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος» στην οποία αναφέρεται στον πλάγιο τίτλο «Όταν ένας δάσκαλος εκτοξεύεται σε κλίμακα Α 14+2 (£42.159 ετησίως)» και παραπέμπει στη σελίδα 8 που είναι το τεκμήριο 4 και αφορά το δημοσίευμα κάτω από τον τίτλο «Όταν ένας αποσπασμένος δάσκαλος εκτοξεύεται σε κλίμακα Α 14+2 (£42.159) (για τα επόμενα τριάντα χρόνια)». Το δημοσίευμα αυτό (Τεκμήριο 4) περιλαμβάνει επιστολή του Α. Δημητρίου η οποία στάληκε στο προσωπικό ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του Εναγόμενου 2 και απαντητική επιστολή του Εναγόμενου
Η επιστολή Α. Δημητρίου αναφέρεται στην πρόσληψη στη θέση του Προϊσταμένου Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου και στη θέση αυτή προσλήφθηκε ο Ενάγων. Είναι η κρίση μου ότι η αναφορά στον τίτλο σε δάσκαλο που κατέλαβε τη θέση του Προϊσταμένου Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου είναι ικανή για να θεωρηθεί ότι το δημοσίευμα αναφέρεται στον Ενάγοντα και από το λεκτικό του δημοσιεύματος κρίνω ότι μπορεί να οδηγήσει λογικούς ανθρώπους που γνωρίζουν τον Ενάγοντα στο συμπέρασμα ότι αναφέρεται σ΄ αυτόν. Η μαρτυρία των Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 σε σχέση με την αναγνώριση του Ενάγοντα στα επίδικα δημοσιεύματα περιορίζεται ουσιαστικά στο Τεκμήριο 4 γιατί και οι δύο μάρτυρες ανέφεραν ότι τον αναγνώρισαν μέσα από το συνδυασμό αυτών των στοιχείων. Το επόμενο που θα πρέπει να αποδείξει ο Ενάγων είναι ότι το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 2, 3, 4 και το ένα από τα τρία δημοσιεύματα του Τεκμηρίου 5 όπως αναφέρω πιο πάνω είναι δυσφημιστικά για το πρόσωπο του. Εξετάζοντας το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 και την έννοια της λέξης «κουτοπονηριές» που σύμφωνα με το Λεξικό Γ. Μπαμπινιώτη είναι: «η πονηριά που χαρακτηρίζει τον κουτό άνθρωπο, ο οποίος νομίζει ότι καταλαβαίνει τις προθέσεις των άλλων και ότι μπορεί να τους ξεγελάσει, εκδηλώνοντας καχυποψία και ενεργώντας με τρόπο που τελικά τον εκθέτει» κρίνω ότι το περιεχόμενο του είναι δυσφημιστικό για τον Ενάγοντα κάτω από την έννοια του άρθρου 17 αφού του καταλογίζει πονηρή συμπεριφορά που χαρακτηρίζει κουτό άνθρωπο. Εξετάζοντας επίσης με κάθε προσοχή το επίδικο δημοσίευμα (Τεκμήριο 4) κρίνω ότι ο τίτλος του δημοσιεύματος και το περιεχόμενο της παραγράφου (γ) στην απαντητική επιστολή του Εναγομένου 2 είναι δυσφημιστικά για το πρόσωπο του Ενάγοντα αφού αποδίδουν σ΄ αυτόν ενέργειες που τείνουν να τον βλάψουν κάτω από την έννοια του άρθρου 17

(1). Καταλογίζεται στον Ενάγοντα ότι από δάσκαλος στην κλίμακα Α8 εκτοξεύτηκε (εκτινάχθηκε) στην κλίμακα Α14 με τρόπο που τον καθιστά καταληψία που δεν δικαιούται δηλαδή τη θέση. Στη συνέχεια σε ένα λογοπαίχνιο το οποίο δεν μπορεί να ερμηνευτεί αποκομμένο αλλά σε συσχετισμό με ολόκληρη την παράγραφο (γ) αναφέρει ότι όχι μόνο καμιά κακή πρόθεση δεν έχει (ο Εναγόμενος 2) εναντίον του καταληψία αλλά αντίθετα σεβάστηκε την μνήμη του έντιμου Ευθύβουλου, που όπως προκύπτει από τη μαρτυρία είναι το όνομα του πατέρα του Ενάγοντα, την οποία προσβάλλει η μωροφιλοδοξία (ανόητη φιλοδοξία) του νεοσσού (πολύ νέου) επίβουλου (αυτός που χαρακτηρίζεται με ύπουλες προθέσεις) (Λεξικό Γ. Μπαμπινιώτη). Το άρθρο 19 καθορίζει τις πιο κάτω υπερασπίσεις που ένας Εναγόμενος μπορεί να προβάλλει σε αγωγή για δυσφήμηση: (α) Ότι το δημοσίευμα για το οποίο έγινε η αγωγή ήταν αληθές. (β) Ότι το δημοσίευμα για το οποίο έγινε η αγωγή ήταν έντιμο σχόλιο για θέματα δημοσίου συμφέροντος. (γ) ότι η δημοσίευση ήταν προνομιούχα. (δ) ότι η δυσφήμηση έγινε χωρίς πρόθεση. Οι Εναγόμενοι προβάλλουν την υπεράσπιση της αλήθειας και του εντίμου και καλόπιστου σχολίου επί θεμάτων δημοσίου ενδιαφέροντος. Η υπεράσπιση του εντίμου σχολίου εξετάστηκε στην υπόθεση Μαύρου ν. Στυλιανού

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1743 και στη σελίδα 1751-1752 αναφέρθηκαν τα εξής: «Δικαίωμα σχολίου έχει κάθε πολίτης και όπως πολύ σωστά επισημαίνεται από το πρωτόδικο δικαστήριο στον τύπο ή στους δημοσιογράφους δεν αναγνωρίζεται ιδιαίτερο ή επιπρόσθετο τέτοιο δικαίωμα». Αποτελεί υπεράσπιση σε αγωγή για δυσφήμηση αν οι επίδικες λέξεις συνιστούν εύλογο σχόλιο για θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος. Το δικαίωμα του εύλογου σχολίου χαρακτηρίζεται σαν ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης. Η σύγχρονη τάση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι να περιορίζει το δικαίωμα στη φήμη προς όφελος του δικαιώματος της ελευθερίας της έκφρασης στο οποίο το Δικαστήριο αναγνωρίζει υψηλή αξία και παρατήρησε πως η ελευθερία της έκφρασης συνιστά ένα από τα ουσιαστικά θεμέλια της δημοκρατικής κοινωνίας και μια από τις βασικές προϋποθέσεις (βλ. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ ν. Νίκου Παπαευσταθίου Πολ. .Εφ. 12139, ημερ. 12.7.07). Για θέματα που το κοινό έχει νόμιμο συμφέρον ή για τα οποία δίκαια επιδεικνύει ενδιαφέρον είναι επιθυμητό όλοι να μπορούν να σχολιάζουν ελεύθερα ακόμη και σκληρά εφ΄ όσον βέβαια αυτό γίνεται έντιμα και όχι κακόπιστα. Η δήλωση του Εναγόμενου πρέπει να συνίσταται σε γνώμη ή σχόλια και όχι σε δήλωση γεγονότος. Για να αποφασίζεται τούτο, η δημοσίευση πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με το υπόλοιπο κείμενο και όταν το σχόλιο βασίζεται σε γεγονότα που περιέχονται στη δήλωση για να επιτύχει ο Εναγόμενος πρέπει να αποδείξει ότι τα γεγονότα είναι αληθή. Το σχόλιο πρέπει να είναι έντιμο, δηλαδή πρέπει να είναι η έκφραση της έντιμης και ειλικρινούς γνώμης του Εναγόμενου έστω και αν μεταδίδει το νόημα πως η διαγωγή του Ενάγοντα ήταν ανέντιμη, ανειλικρινής ή υποκριτική. (Βλέπε Slim and Others v. Daily Telegraph Ltd and Another,

(1968)1 All E.R. 497, 502). Όπου όμως ο Ενάγων αποδεικνύει ότι το δημοσίευμα από τον Εναγόμενο έγινε κακόπιστα με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 21

(2)η υπεράσπιση του έντιμου σχολίου αποτυγχάνει. Μεταξύ άλλων ένα δημοσίευμα θεωρείται ότι έγινε με κακή πίστη όταν αποδεικνύεται ότι ο Εναγόμενος ενήργησε με σκοπό να βλάψει τον Ενάγοντα σε βαθμό σχετικά μεγαλύτερο με τρόπο σχετικά διαφορετικό του εύλογα αναγκαίου, το δε βάρος απόδειξης κακής πίστης το φέρει ο Ενάγων (βλ. Ηλίας Ονουφρίου κ.α. ν. Εταιρείας Κ.Κ. ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΚΟΥΡΣΕΣ ΛΤΔ, Πολ. Έφεση 12110 ημερ. 27.7.06). Εάν τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η έκφραση σχολίου δεν υφίστανται, η υπεράσπιση του εντίμου σχολίου καταρρέει (βλ. Μαύρου, πιο πάνω). Αναφορικά με την υπεράσπιση της αλήθειας η νομολογία καταδεικνύει ότι εναπόκειται στον Εναγόμενο να αποδείξει την αλήθεια των κειμένων (justification) και όχι στον Ενάγοντα να αποδείξει το ψεύδος τους. Είναι αρκετό να αποδεικνύεται η ουσιαστική αλήθεια της δήλωσης και επουσιώδεις ανακρίβειες δεν συνεπάγονται αποτυχία της υπεράσπισης. Όπου ο Εναγόμενος εγείρει αυτή την υπεράσπιση πρέπει να αποδεικνύει την αλήθεια των λέξεων που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης και δεν δικαιούται να παραθέτει τη δική του εκδοχή των λεχθέντων και μετά να ισχυρίζεται ότι αυτά τα λεχθέντα είναι αληθή. Στην παράγραφο 11 της Εκθέσεως Υπερασπίσεως οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται επίσης ότι προέβηκαν στη δημοσίευση των επίδικων δημοσιευμάτων λόγω του καθήκοντος τους και/ή της υποχρέωσης τους που προκύπτει από τους σχετικούς Νόμους να πληροφορούν το κοινό και/ή του δικαιώματος του κοινού να πληροφορείται μέσα στα πλαίσια της άσκησης του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης και/ή διακίνησης ιδεών και πληροφοριών μέσω του Τύπου, εγείροντας την Υπεράσπιση του προνομίου. Στο άρθρο 21

(1)(α) του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 αναφέρεται ότι η δημοσίευση δυσφημιστικού δημοσιεύματος είναι προνομιούχα υπό την επιφύλαξη ότι γίνεται με καλή πίστη. Το άρθρο 21

(1)(α) αναλύθηκε στην υπόθεση Αλήθεια Εκδοτική Εταιρεία Λτδ ν. Αλωνεύτη

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1863 και στην απόφαση της μειοψηφίας αναφέρθηκε στις σελίδες 1884-1885 ότι η απόδοση προνομιακού χαρακτήρα σε δημοσίευμα συναρτάται με σειρά παραγόντων που έχουν στο επίκεντρο των υποχρέωση του τύπου να διερευνά την αλήθεια εκείνων που δημοσιεύει και να προβάλλει με δίκαιο τρόπο διιστάμενες εκδοχές γι΄ αυτά. Ο Εναγόμενος 2 ανέφερε ότι άρχισε να ψάχνει το θέμα που αφορούσε την απόσπαση του Ενάγοντα στο Υπουργείο Παιδείας όταν περιήλθαν στα χέρια του τα Τεκμήρια 26 και 27 ενώ ήδη ο Ενάγων βρισκόταν στο γραφείο του Υπουργείου Παιδείας αποσπασμένος, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία, με πολιτικά κριτήρια. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 27 που είχε ημερομηνία 25.2.2003 η παράταση της άδειας απουσίας χωρίς απολαβές του Ενάγοντα εγκρίθηκε μέχρι τις 9.3.03 για τελευταία φορά. Υπενθυμιζόταν στον Ενάγοντα η συμβατική του υποχρέωση για υπηρεσία στη θέση δασκάλου για περίοδο δύο χρόνων μετά τη συμπλήρωση των σπουδών του με τη σημείωση: «Διευθυντής Σχολείου, σε περίπτωση που ο πιο πάνω εκπαιδευτικός δεν αναλάβει καθήκοντα αμέσως μετά τη λήξη της άδειας του, παρακαλώ να μας γνωστοποιήσετε τούτο.» Στις 14.5.2003 στάληκε το Τεκμήριο 26 με το οποίο πληροφορούσαν τον Ενάγοντα ότι η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας έχει αποφασίσει την απόσπαση του στο γραφείο του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού από 11.3.

Η Μ.Ε.2 ανέφερε ότι είναι σύνηθες να γίνεται η απόσπαση και μετά να αποστέλλεται η σχετική επιστολή στον ενδιαφερόμενο. Το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει το θέμα αυτό και ούτε είναι επίδικο, αλλά θα εξετάσει τα γεγονότα που περιβάλλουν τα επίδικα δημοσιεύματα σε σχέση πάντα με τις υπερασπίσεις που εγείρουν οι Εναγόμενοι. Στη συνέχεια όπως ανέφερε ο Εναγόμενος 2 ο Ενάγων παρέκαμπτε την ιεραρχία στο Υπουργείο με αποτέλεσμα να προκαλέσει την παρέμβαση της ΠΑΣΥΔΥ με την αποστολή επιστολής διαμαρτυρίας, Τεκμήριο 28, προς τον Υπουργό Παιδείας σε σχέση με τις ενέργειες και τη συμπεριφορά του Ενάγοντα αναφέροντας ότι «η εμπλοκή του κ. Πρωτοπαπά με τα προαναφερόμενα βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με την κείμενη νομοθεσία και τους σχετικούς κανονισμούς και εκφεύγει παντελώς του πλαισίου ευθυνών και αρμοδιοτήτων του». Αυτή η καταγγελία δημοσιεύτηκε στον τύπο και έτσι περιήλθε και σε γνώση του Εναγόμενου
Την αποστολή της επιστολής, Τεκμήριο 28, επιβεβαίωσε η Μ.Ε.2 η οποία ανέφερε ότι δόθηκε υπέρμετρη διάσταση στο θέμα. Ανέφερε ότι και η ίδια είχε συζητήσει με τον Ενάγοντα και του σύστησε να είναι πιο προσεκτικός και να μην προκαλεί με την συμπεριφορά του και δέκτηκε επίσης σε σχετική ερώτηση του κ. Πασχαλίδη ότι είχαν και άλλα παράπονα από τον Ενάγοντα. Με βάση αυτά τα γεγονότα όπως ανέφερε ο Εναγόμενος 2 και του περιεχομένου του Τεκμηρίου 28 χρησιμοποίησε τον χαρακτηρισμό «υπερυπουργός» σε προηγούμενα από το επίδικο δημοσίευμα καυστηριάζοντας τη συμπεριφορά του Ενάγοντα. Ο Ενάγων παρέμεινε στο Υπουργείο Παιδείας μέχρι τη 1.1.
Στις 2.6.06 δημοσιεύτηκε γνωστοποίηση κενής θέσης Προϊσταμένου Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας στο ΤΕΠΑΚ (Τεκμήριο 29) και για τη θέση αυτή ο Ενάγων υπέβαλε αίτηση όπως και κάποιος Κ. Κυριάκου. Όπως φαίνεται από τη μαρτυρία (Τεκμήριο 30) ο Κυριάκου απέστειλε επιστολή στις 25.7.06 ζητώντας να ενημερωθεί για την πορεία στην πλήρωση της θέσης και την ίδια ημέρα λειτουργός του ΤΕΠΑΚ του απάντησε ότι οι αιτήσεις δεν έχουν ακόμη αξιολογηθεί. Στις 3.9.06 ο Κυριάκου απέστειλε νέα επιστολή και η ίδια λειτουργός του απάντησε ότι οι αιτήσεις δεν έχουν ακόμη αξιολογηθεί και όλοι οι υποψήφιοι θα ειδοποιηθούν είτε αρνητικά είτε θετικά με επιστολή. Στις 31.10.06 ο Κυριάκου απέστειλε νέα επιστολή ζητώντας να ενημερωθεί για την εξέλιξη και στην επιστολή του απάντησε στις 5.11.06 ο Αντρέας Δημητρίου πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΠΑΚ αναφέροντας του ότι εντός της βδομάδας θα ενημερωθούν όλοι οι υποψήφιοι για το αποτέλεσμα της διαδικασίας. Αναφέρει περαιτέρω στην επιστολή ότι είναι γεγονός ότι ο κ. Πρωτοπαπάς έχει επιλεγεί για τη θέση αυτή. Όπως προκύπτει από την ίδια επιστολή αλλά και το Τεκμήριο 33 φαίνεται να υπήρξε σχετικό δημοσίευμα στην εφημερίδα Πολίτης απ΄ όπου και ενημερώθηκε ο Κυριάκου ότι «την θέση την πήρε ο Βασίλης Πρωτοπαπάς». Σε συνέχεια της επιστολής του Α. Δημητρίου ημερ. 5.11.2006 ο Κυριάκου απέστειλε νέα επιστολή με ημερομηνία 6.11.06 εκφράζοντας το παράπονο ότι ούτε κλήθηκε στις διαδικασίες αλλά ούτε και ενημερώθηκε για το λόγο της απόρριψης του δηλώνοντας την πρόθεση του να προσφύγει στη δικαιοσύνη και να καταγγείλει τις διαδικασίες στα Μ.Μ.Ε.. Στην επιστολή αυτή απαντά ο Α. Δημητρίου αναφέροντας του ότι η διαδικασία ολοκληρώθηκε πριν από μερικές μέρες και όλοι θα ενημερωθούν επίσημα εντός της βδομάδας. Συστήνει στον Κυριάκου να συγκρατήσει την πίκρα του που όπως περαιτέρω αναφέρει «τον οδηγούν σε υπερβολές και άστοχους χαρακτηρισμούς» εκφράζοντας επίσης και προσωπικά σχόλια όπως «Η προσφυγή στο Δικαστήριο είναι βέβαια δικαίωμα όλων. Ουδέποτε όμως μπορεί να οδηγήσει στην επιτυχία του προσφεύγοντος, αν αυτός απέχει από τα κριτήρια του οργανισμού» ξεφεύγοντας με αυτό τον τρόπο κατά την κρίση μου από τα πλαίσια της ιδιότητας του σαν Προέδρου της Διοικούσας Επιτροπής. Ακολουθεί νέα επιστολή Κυριάκου προς τον Α. Δημητρίου ημερομηνίας 6.11.06 και στην επιστολή αυτή απαντά με νέα ο Α. Δημητρίου ημερ. 7.11.
Η αλληλογραφία αυτή όπως και τα Τεκμήρια 33 και 34 περιέρχονται σε γνώση του Εναγόμενου 2 ο οποίος όπως ανέφερε στη μαρτυρία του αρχίζει να ερευνά το θέμα πρόσληψης του Ενάγοντα στο ΤΕΠΑΚ την οποία θεωρεί σκάνδαλο αφού σύγκρινε τα προσόντα του Ενάγοντα με τα προσόντα του Κυριάκου (Τεκμήριο 30 - επιστολή ημερ. 7.11.2006). Λαμβάνει την επιστολή εκ μέρους του Α. Δημητρίου στην οποία ο Εναγόμενος 2 απάντησε με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
Ο Ανδρέας Δημητρίου και ο Α. Μαλλούπας γνώριζαν, όπως ανέφεραν, τον Ενάγοντα από την περίοδο που βρισκόταν αποσπασμένος στο Υπουργείο Παιδείας. Ο Αντρέας Δημητρίου ήταν Πρόεδρος τόσο της Επιτροπής Αξιολόγησης για τον Ενάγοντα όσο και Πρόεδρος της Επιτροπής Επιλογής και ο Α. Μαλλούπας Μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης. Ο Α. Μαλλούπας ανέφερε ότι ο Α. Δημητρίου δεν ήταν υποχρεωμένος να συμμετάσχει και στις δύο Επιτροπές, ήταν δική του επιλογή. Τα πιο πάνω ήταν λογικά σε γνώση του Ενάγοντα. Οι αρχές της χρηστής διοίκησης επιβάλλουν στα διοικητικά όργανα κατά την άσκηση της διακριτικής τους εξουσίας να ενεργούν σύμφωνα με το περί δικαίου αίσθημα και οι πιο πάνω αναφερόμενες ενέργειες του Α. Δημητρίου προκάλεσαν το περί δικαίου αίσθημα τόσο του Κ. Κυριάκου όσο και του Εναγόμενου 2 ο οποίος ανέφερε στη μαρτυρία του ότι ο Ενάγων εδικαιούτο να αιτηθεί την θέση όμως αμφισβητεί τον τρόπο που την κατέλαβε. Η κ. Γεωργίου χαρακτήρισε τον Εναγόμενο 2 σαν γνήσια κακόπιστο άνθρωπο, ένα κακόβουλο που η συμπεριφορά του κρύβει προσωπική αντιπάθεια προς τον Ενάγοντα για τις πολιτικές επιλογές του Ενάγοντα. Τα όσα ο Εναγόμενος 2 έγραψε όπως ανέφερε η κ. Γεωργίου ήταν μόνο πληροφορίες και ψίθυροι και ήταν η επιμονή του Εναγόμενου 2 να καταφύγει σε ακραία συμπεράσματα που δεν συνοδεύονταν από υπαρκτά γεγονότα και αυτό συνιστά κακοβουλία. Ο Μ.Ε.1 δεν αμφισβήτησε το Τεκμήριο 30 έστω και αν στην αρχή αναφέρθηκε σε μια επιστολή, στη συνέχεια δέχτηκε την παραλαβή και αποστολή των οκτώ επιστολών, μέρος του Τεκμηρίου 30 και ο Ενάγων δέκτηκε την αποστολή του Τεκμηρίου 28 εκ μέρους της ΠΑΣΥΔΥ. Ο Εναγόμενος 2 είχε στην κατοχή του τα Τεκμήρια αυτά όπως και το Τεκμήριο 33 που είναι επιστολή διαμαρτυρίας του Κυριάκου προς την Επιτροπή Παιδείας της Βουλής. Κατά συνέπεια ο Εναγόμενος 2 δεν είχε μόνο υπόψη του πληροφορίες και ψίθυρους αλλά συγκεκριμένα στοιχεία και υπαρκτά γεγονότα. Ο Μ.Ε.1 ανέφερε επίσης ότι γνώριζε τον Ενάγοντα από το 2004 και ο ίδιος ήταν Μέλος τόσο της Επιτροπής Επιλογής όσο και της Επιτροπής Αξιολόγησης για τον Ενάγοντα, άρα δεν είναι ακραίο συμπέρασμα τα όσα ο Εναγόμενος 2 γράφει στα επίδικα δημοσιεύματα για τη διαδικασία πρόσληψης του Ενάγοντα στο ΤΕΠΑΚ αλλά εύλογο σχόλιο αφού υπάρχει υπόβαθρο αληθινών γεγονότων. Η κ. Γεωργίου ανέφερε στην αγόρευση της ότι χωρίς να είναι στην επικαιρότητα ο Εναγόμενος 2 επαναφέρει το θέμα στα επίδικα δημοσιεύματα και αυτό καταδεικνύει ότι οι Εναγόμενοι ήταν κακόβουλοι. Έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή τη θέση αυτή. Στο χρόνο δημοσίευσης του Τεκμηρίου 2, όπως είπε ο Εναγόμενος 2, ο Ενάγων υποστήριξε για τις προεδρικές εκλογές τον Δημήτρη Χριστόφια αντίθετα με την επίσημη θέση της ΕΔΕΚ της οποίας ήταν εκπρόσωπος τύπου που υποστήριξε την υποψηφιότητα Τάσσου Παπαδόπουλου και την ίδια εποχή υπήρχαν "ψίθυροι" ότι το Υπουργείο Οικονομικών θα διορίσει Ερευνόντα Λειτουργό για τις κλίμακες στο ΤΕΠΑΚ στο οποίο είχε ήδη διοριστεί ο Ενάγων. Ο Εναγόμενος 2 δεν εκθέτει γεγονότα, προβαίνει σε εύλογο συμπέρασμα για θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος και κρίνω ότι το σχόλιο εδικαιολογείτο υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις. Περαιτέρω σχολιάζει τον τρόπο πλήρωσης της σημαντικής θέσης στο ΤΕΠΑΚ με αφορμή την επιστολή Α. Δημητρίου και δεν υπήρξε κατά την κρίση μου κακοπιστία αφού το θέμα δεν ανακίνησε πρώτος ο Εναγόμενος
Έστω και αν το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 2, 3, 4 αλλά και στο δημοσίευμα (Τεκμήριο 5) που η αναφορά στο πρόσωπο του γίνεται έμμεσα ήταν μη αρεστό στον Ενάγοντα αυτό γράφτηκε μέσα στα πλαίσια του δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης με καλή πίστη και γνήσια διάθεση κριτικής. Τίποτε από όσα αναφέρθηκαν από τον Ενάγοντα δεν καταδεικνύουν κακοβουλία των Εναγομένων και ως εκ τούτου οι υπερασπίσεις της αλήθειας και του εύλογου σχολίου που επικαλούνται οι Εναγόμενοι επιτυγχάνουν. Για τους λόγους που αναφέρω επίσης πιο πάνω κρίνω ότι και οι προϋποθέσεις της υπεράσπισης του προνομίου ικανοποιήθηκαν. Η αγωγή εκτός από το αστικό αδίκημα της δυσφήμησης στηρίζεται και στην επιζήμια ψευδολογία σύμφωνα με το άρθρο 25 του Κεφ.
Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων κρίνω ότι ούτε αυτή η βάση αγωγής μπορεί να επιτύχει. Ως εκ τούτου η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.