Chivas Holdings (IP) Limited ν. Osilan Trading Limited, Αρ. Αγωγής 42/11, 4 Φεβρουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A30 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 42/11 Μεταξύ: Chivas Holdings (IP) Limited Εναγόντων και Osilan Trading Limited Εναγομένων ---------------------------- Μονομερής Aίτηση ημερ. 4.2.2011 για συντηρητικό διάταγμα 4 Φεβρουαρίου, 2011 Για τους ενάγοντες-αιτητές: κ. Χρ. Παρασκευάς για Γεωργιάδη & Μυλωνά ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ex-tempore Θα παρατηρήσω εν πρώτοις και θα επισημάνω την εικόνα που παρατηρείται με μια σειρά αιτήσεων που καταχωρούν οι αιτητές με την μεγαλύτερη δυνατή ευκολία, ωσάν να είναι ο κανόνας να εκδίδεται διάταγμα ex-parte παρά η εξαίρεση και μάλιστα κάτω από συνθήκες που δεν θα επέτρεπαν καθόλου μια τέτοια πρακτική. Τα γεγονότα είναι γνωστά στο Δικαστήριο και είναι ενώπιον μου και δεν αμφισβητούνται. Φαίνονται άλλωστε και από τις δυο αποφάσεις που έχει εκδώσει το Δικαστήριο πιο πάνω αλλά και από το φάκελο του Δικαστηρίου. Μετά την απόρριψη της αίτησης των αιτητών την 1.2.11 για έκδοση πανομοιότυπων διαταγμάτων με αυτά που επιζητούνται σήμερα ή την απόρριψη του αιτήματος για αναστολή, έρχονται εκ νέου οι αιτητές και ζητούν μονομερώς την έκδοση των ίδιων διαταγμάτων, παραθέτοντας γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση τους, σε μεγαλύτερη έκταση απ' ότι αρχικώς τα έθεταν με την αίτηση τους ημερομηνίας 5.1.2011. Οι ενάγοντες κινούνται κάθε φορά, αναλόγως με την απόφαση του Δικαστηρίου, προσπαθώντας να συμπληρώσουν κενά, που κατά την άποψη μου δεν συμπληρώνονται. Παρατηρώ τους αιτητές στην ένορκη δήλωση να παραλείπουν να αναφερθούν στη διαδικασία της αναστολής αποσιωπώντας την. Συγκεκριμένα παραλείπουν να αναφερθούν τόσο στο ότι καταχώρισαν την αίτηση για αναστολή, όσο και στο ότι αυτή η αίτηση απορρίφθηκε με αιτιολογημένη απόφαση του Δικαστηρίου. Παρατηρώ επίσης ως αξιοπερίεργη και άκομψη την αναφορά της §20 που συνοδεύει την ένσταση: ότι οποιαδήποτε μη αποκάλυψη γεγονότων έγινε «υπό το βάρος των στενών χρονικών περιθωρίων» τα οποία πάντοτε ενυπάρχουν στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, λόγω ακριβώς του κατεπείγοντος της ζητούμενης θεραπείας. Είτε στη μια, είτε στην άλλη περίπτωση η νομολογία είναι σαφής. Ακριβώς επειδή πρόκειται για μονομερείς αιτήσεις και ακριβώς επειδή η θεραπεία χορηγείται στην απουσία της άλλης πλευράς, το βάρος που φέρουν οι αιτητές θα πρέπει να ικανοποιηθεί. Και διερωτάται το Δικαστήριο τι θα συνέβαινε αν η αίτηση αυτή ετίθετο ενώπιον άλλου, διαφορετικού Δικαστηρίου από το Δικαστήριο που εκδίκασε τόσο την αίτηση για συντηρητικό διάταγμα, όσο και την αίτηση αναστολής. Και πάλι θα υπήρχε σοβαρό ζήτημα απόκρυψης γεγονότων. Το στοιχείο του επείγοντος πρέπει να ενυπάρχει για να δοθεί μια θεραπεία με μονομερή αίτηση. Όπως έχει επεξηγηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται κατ' εξαίρεση να ασκηθεί από το Δικαστήριο η εξουσία που παρέχεται από το άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 στην απουσία του εναγόμενου. Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου (1998 1 A.A.Δ. 598. Όπως τονίστηκε μεταγενέστερα από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Re B.P Cyprus Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 861, το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ.
- Το γεγονός ότι τα εν λόγω προϊόντα θα φύγουν από την Κυπριακή Δημοκρατία ή θα εισαχθούν στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν στοιχείο το οποίο εξ υπαρχής έθεταν οι αιτητές. Δεν δημιουργούνται νέα γεγονότα από την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου. Ακόμα όμως και αν δημιουργούντο νέα γεγονότα που δικαιολογούσαν το κατεπείγον:
- Υπήρξε καθυστέρηση εκ μέρους των αιτητών να αποταθούν μονομερώς στο Δικαστήριο. Από τις 2.2.2011, έκδοση απόφασης στην αίτηση για αναστολή, μεσολάβησαν δυο μέρες.
- Από τη στιγμή που οι εναγόμενοι εμφανίστηκαν και έθεσαν τους λόγους για τους οποίους ενίστανται δεν νοείται να προχωρήσει μονομερώς μια τέτοια αίτηση. Το δεύτερο και πλέον σπουδαιότερο, το νέο επιδιωκόμενο ex-parte διάταγμα δεν συνιστά τίποτε το διαφορετικό από το προηγούμενο το οποίο έπαυσε να υφίσταται με την απόφαση του Δικαστηρίου. Η καταχώριση νέας ex-parte αίτησης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και προσπάθεια παράκαμψης της αρχής της φυσικής δικαιοσύνης που δεν επιτρέπει μια τέτοια θεραπεία. Η εδώ απόκρυψη της αίτησης για αναστολή, η ήδη απορριπτική απόφαση του Δικαστηρίου λόγω απόκρυψης γεγονότων και η συνεπεία αυτής ακύρωση των διαταγμάτων, δεν μπορεί να επιτρέψει κάτι τέτοιο. Η όλη συμπεριφορά των αιτητών κινείται στη σφαίρα της κατάχρησης της διαδικασίας: να εξασφαλιστούν και πάλι μονομερώς διατάγματα χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά με επανειλημμένες πανομοιότυπες αιτήσεις. Στην υπόθεση certiorati, Π.Ε. 73/10, ημερομηνίας 19.7.2010 αναφορικά με την αίτηση της Έλενας Κυριάκου, από τη Λεμεσό το Ανώτατο Δικαστήριο αφού παρατήρησε τα πιο κάτω πρόσθεσε: «Το λυπηρό βεβαίως είναι ότι και το ίδιο το Δικαστήριο στην 152/10 ουσιαστικά καταχράστηκε τη δική του δικαιοδοσία εκδίδοντας το διάταγμα ex parte, ενώ είχε υπόψη του τα προηγηθέντα και όφειλε, υπό τις συνθήκες εκείνες, ασφαλέστατα να είχε διατάξει επίδοση της αιτήσεως ex-parte.» Όσον αφορά το ζήτημα της κατάχρησης παραπέμπω στην Π.Ε. 143, ημερομηνίας 8.11.2002 Σοφίας Κοζάκη ν. Γεώργιου Κοζάκη, υπόθεση Οικογενειακού Δικαστηρίου, όπου το Εφετείο αποφάσισε ότι: «Η προώθηση πέραν από τη μια διαδικασία για την επίτευξη στόχων που θα μπορούσαν να επιδιωχθούν σε μια διαδικασία αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. (Βλ. Williams v. Hunt
(1905)1KB 512). Στην υπόθεση Beogradska D.D.
(1996)1 Α.Α.Δ. 911, όπου υπάρχει μια εκτενής ανάλυση του θέματος με ιδιαίτερη αναφορά στις αποφάσεις Δημοκρατία ν. Υψαρίδη
(1993)3 Α.Α.Δ. 280 και Τζεννάρο Περέλλα ν. Διευθυντή των Φυλακών
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, το Δικαστήριο σημείωσε ότι η Αγγλική νομολογία υποδεικνύει χωρίς τη διατύπωση οποιουδήποτε αυστηρού κανόνα το μέτρο της αναστολής της μιας από τις δυο διαδικασίες, κατά κανόνα της μεταγενέστερης. ...........................» Εφαρμόζονται δε οι νομικές αρχές που παρατηρούνται στην υπόθεση εκείνη. Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις ως προς την κατάχρηση στην Π.Ε. 254/09, ημερομηνίας 8.11.2010 Πολάκη Σαρρή και C & R Undersea: συνιστά κατάχρηση η έγερση ή προώθηση περισσότερων της μιας διαδικαστικών διαδικασιών για επίτευξη στόχων που μπορεί να επιτευχθούν με μια διαδικασία. Βεβαίως εδώ δεν πρόκειται για δυο διαδικασίες, αλλά πρόκειται για το ίδιο αίτημα το οποίο επανέρχεται με στόχο την εξασφάλιση διαταγμάτων, ενώ ήδη το Δικαστήριο έχει ήδη αποφασίσει το ζήτημα με την αίτηση 2.2.2011 για αναστολή και/ή έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων με πανομοιότυπο λεκτικό και/ή θεραπεία. Δεν βρίσκω φρόνιμο να ακολουθήσω την πορεία αυτή και για τους επιπρόσθετους λόγους της κατάχρησης την οποία έχω διαπιστώσει. Η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί: Δεν προσδίδεται επείγον χαρακτήρας στο αίτημα για μονομερή θεραπεία. Υπάρχουν ζητήματα απόκρυψης ιδιαιτέρως ότι προηγήθηκε η αίτηση για αναστολή οποία απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου 2.2.2011. Ενόψει της πορείας που πήρε η υπόθεση, της εμφάνισης των εναγομένων και τις προβολής ένστασης μια τέτοια πορεία δεν θα μπορούσε να επιτραπεί. Η συμπεριφορά των αιτητών συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ............... Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Αναφορά: Αίτηση Συντηρητικό Διάταγμα Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο