Χ Χ Χ Χ ν. Παύλου (Paul) Κυθρεώτη, Αρ. Αγωγής 5853/10, 15/2/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A41 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5853/10 Μεταξύ: Χ Χ Χ Χ Ενάγοντα και Παύλου (Paul) Κυθρεώτη, εκ Λεμεσού Εναγομένου (Αίτηση ημερ. 10/1/2011 υπό: JSC BTA BANK) 15/2/2011 Για την αιτήτρια τράπεζα: κος Χρ. Σκορδής μετά του κ. Αλ. Γαβριηλίδη (για ν'ακούσει απόφαση κος Κωνσταντινίδης) Για καθ' ου η αίτηση 1: κος Μάρκος - Γρηγόρης Δράκος Για καθ' ου η αίτηση 2: κα Ελ. Κονναρή (για ν' ακούσει απόφαση κα Τζιούρου και για κ. Βελάρη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ H κρινόμενη περίπτωση, παρά την φαινομενική απλότητα των αιτουμένων θεραπειών, περικλείει δυσκολίες που άπτονται της προσπάθειας του Δικαστηρίου να εξισορροπήσει αντίθετα συμφέροντα, την εγκυρότητα των οποίων δεν δύναται - σε επίπεδο πραγματικό - να εξακριβώσει πλήρως αφού ομιλούμε για ενδιάμεση αίτηση που αφορά παρεμπίπτον συντηρητικό διάταγμα. Ο αιτητής - στη κυρίως αίτηση και διάταγμα - ενάγοντας προσέφυγε στο Κυπριακό Δικαστήριο με την παρούσα αγωγή και με αίτηση για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος αξιώνοντας εναντίον του εναγομένου με τον οποίο είχε μορφή συνεργασίας και τον συνέδεε επαγγελματικό απόρρητο, όπως μη αποκαλύψει σε οποιονδήποτε και ειδικά στην τράπεζα JSC BTA Bank, δηλαδή τους παρόντες αιτητές στην παρούσα αίτηση οποιεσδήποτε πληροφορίες και στοιχεία που να αποκαλύπτουν (α) την περιουσία του ενάγοντος που είναι στον έλεγχο, στην ιδιοκτησία η κατοχή του εναγομένου ως εμπιστευματοδόχου προς όφελος του ενάγοντος και (β) στην σύνδεση του ενάγοντος με την εν λόγω περιουσία και (γ) το όνομα και διεύθυνση του ενάγοντος και (δ) οποιαδήποτε προσωπικά δεδομένα του ενάγοντα τα οποία είχε ο εναγόμενος στα πλαίσια της πιο πάνω σχέσης τους. Το Δικαστήριο, στη βάση της στηρικτικής ένορκης δήλωσης του επί της αίτησης, εξέδωσε παρεμπίπτον διάταγμα με το πιο πάνω περιεχόμενο το οποίο ορίσθηκε επιστρεπτέον. Να σημειωθεί ότι εναντίον του εναγομένου σε αγγλική αγωγή που η τράπεζα είχε κινήσει εναντίον του (ομού μ' άλλων), πριν την έκδοση του κυπριακού διατάγματος, είχε εκδοθεί διάταγμα που διέτασσε τον εναγόμενο, μεταξύ άλλων, να αποκαλύψει στην τράπεζα πληροφορίες σε σχέση, με τα περιουσιακά του στοιχεία. Θα πρέπει να δοθούν κάποια περαιτέρω στοιχεία γι'αυτή την διαδικασία. Η αγγλική αγωγή στρέφεται κατά αριθμού εναγομένων, συμπεριλαμβανομένου του κ. Παύλου (Paul) Κυθρεώτη, ο οποίος είναι ο εναγόμενος στην παρούσα αγωγή. Στα πλαίσια της αγγλικής αγωγής η τράπεζα ισχυρίζεται ότι μια σειρά από επενδυτικά αξιόγραφα κατηγορίας ΑΑΑ (ΑΑΑ-rated investment bonds) (στο εξής «οι Επενδύσεις ΑΑΑ») με αγοραία αξία γύρω στα δολάρια ΗΠΑ 300.000.000 υπεξαιρέθηκαν με δόλιο τρόπο από αυτήν κατά την περίοδο μεταξύ Ιουνίου 2008 και Ιανουαρίου 2009. Η απάτη που κατ' ισχυρισμόν διαπράχθηκε εναντίον της τράπεζας αφορούσε, μεταξύ άλλων, τον πρώην πρόεδρο του διαχειριστικού συμβουλίου της τράπεζας, κ. Solodchenko που είναι ο εναγόμενος 1 στην αγγλική αγωγή, δύο Βρετανούς υπηκόους που διαμένουν σήμερα στην Κύπρο (ήτοι τον κ. Κυθρεώτη που είναι ο εναγόμενος στην παρούσα αγωγή και ο εναγόμενος 2 στην αγγλική αγωγή και τον κ. Jason Hercules που είναι ο εναγόμενος 3 στην αγγλική αγωγή), αριθμό εταιρειών που συστάθηκαν στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους και οι οποίες έλαβαν τις επενδύσεις ΑΑΑ (Εναγόμενες 4 - 8 στην αγγλική αγωγή), μια σειρά από άλλες εταιρείες που συστάθηκαν στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους και τις Σεϋχέλλες και στις οποίες μεταφέρθηκε το προϊόν πώλησης των Επενδύσεων ΑΑΑ (Εναγόμενες 9 - 12 στην αγγλική αγωγή, στο εξής), την αγγλική εταιρεία Eastbridge (Eναγόμενη 13 στην αγγλική αγωγή), η οποία έδωσε οδηγίες σε σχέση με τις ενέργειες των εναγομένων BVI Defendants και, τουλάχιστον, τους κκ. Shalabayev και Udovenko (εναγόμενους 14 και 15 στην αγγλική αγωγή), οι οποίοι έδιδαν τακτικά οδηγίες εκ μέρους της Eastbridge. Οσον αφορά το εκδοθέν διάταγμα στην αγγλική αγωγή τίθεται αυτούσια η σχετική πρόνοια του. «(
- a)inform the applicant's solicitors (δηλαδή τους δικηγόρους της τράπεζας) in writing of all of their assets worldwide exceeding in value ₤10,000, whether in its own name or not and whether solely or jointly owned and whether the respondent is interested in them, legally, beneficially or otherwise, giving the value, location and details of all such assets (.) (
- b)supply to the applicant's solicitors copies of all documents in its control (.) which evidence the matters set out in (
- a)above». Υπήρξαν στη συνέχεια διαδικασίες που αφορούσαν είτε την ερμηνεία ή την εφαρμογή του αγγλικού διατάγματος, είτε δι' εφέσεως ή άλλως πως. Στην ουσία όμως των πραγμάτων, ο ενάγων - αιτητής πέτυχε το εν λόγω διάταγμα στην Κύπρο στην βάση ένορκης βεβαίωσης του ότι ο ίδιος και τα περιουσιακά του στοιχεία ουδόλως έχουν σχέση με την αγγλική αγωγή που αφορά ισχυριζόμενη απάτη εναντίον της τράπεζας και ο ίδιος δεν είναι διάδικος. Στη βάση δε του καθήκοντος εμπιστευτικότητας που είχε ο εναγόμενος προς τον ίδιον, θεώρησε ότι η αποκάλυψη θα έπληττε τον ίδιον ο ο οποίος δεν είχε σχέση ούτε εμπλοκή με τα τεκταινόμενα στην Αγγλία. Ο εναγόμενος στον οποίο έχει επιδοθεί το εν λόγω διάταγμα, ακόμη δεν έχει προβάλει τελική θέση επ' αυτού, προβληματιζόμενος, δια της συνηγόρου του, για τις συνέπειες που θα έχει η όλη εξέλιξη στην αγγλική αγωγή. Σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας κατεχωρήθηκε η παρούσα αίτηση με την οποία ζητείται διάταγμα όπως ο ενάγοντας επιδόσει στην αιτήτρια ως επηρεαζόμενο πρόσωπο αντίγραφο του διατάγματος της αίτησης, της ένορκης ομολογίας και των τεκμηρίων επ' αυτής. Όπως επίσης ζητείται διάταγμα ή οδηγίες για αναβολή της λήψης απόφασης για το αν θα καταστεί απόλυτο το εν λόγω προσωρινό διάταγμα μέχρις ότου δοθεί στην αιτήτρια η δυνατότητα να ακουσθεί ή να ασκήσει τα δικαιώματα της ως επηρεαζόμενο πρόσωπο. Τονίζεται στη συνοδεύουσα την αίτηση ένορκη δήλωση ότι η πληροφόρηση της τράπεζας στο παρόν στάδιον είναι πολύ περιορισμένη. Ενόψει δε αυτού η τράπεζα κατεχώρησε στις 22.12.10 την Γενική Αίτηση 751/2010 με την οποία ζητείτο να της δοθεί άδεια να επιθεωρήσει τα βιβλία υποθέσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού καθώς και τους φακέλους οποιωνδήποτε δικαστικών διαδικασιών που θα διαπιστωνόταν ότι καταχωρήθηκαν εναντίον του κ. Κυθρεώτη, της ΡΚΜ ή και της Startport κατά την περίοδο από την 1.11.2010 και εντεύθεν. Η εν λόγω αίτηση πέτυχε μερικώς καθότι δόθηκε στην τράπεζα άδεια να επιθεωρήσει τα βιβλία υποθέσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού για να διαπιστώσει τα στοιχεία της παρούσας αγωγής και να επιβεβαιώσει την ημερομηνία κατά την οποία αυτή είναι ορισμένη ώστε να μπορέσει να εμφανιστεί ή και να λάβει οποιαδήποτε άλλα μέτρα στα πλαίσια αυτής, αλλά το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορούσε να επιτραπεί στην τράπεζα να επιθεωρήσει τον φάκελο της παρούσας αγωγής στη βάση αυτοτελούς μονομερούς αίτησης. Η τράπεζα επιθεώρησε τα βιβλία υποθέσεων, εντόπισε την παρούσα αγωγή, επιβεβαίωσε ότι αυτή είναι ορισμένη στις 11.1.2011 και προχώρησε στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Η αιτήτρια τράπεζα ζητά να πάρει αυτές τις πληροφορίες για να εξετάσει το ενδεχόμενο της παρέμβασης. Εξηγεί ότι χωρίς να γνωρίζει τα επιμέρους έγγραφα και δικόγραφα που στήριζαν το διάταγμα - αντίγραφο του οποίου σημειωτέον, κατέχει σήμερα αφού ο συνήγορος ενάγοντα προς διευκόλυνση της διαδικασίας ήδη παρέδωσε - δεν θα μπορεί να γνωρίζει αν θα παρέμβει ή όχι. Τόνισαν, και δια των επιμελών αγορεύσεων τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της αιτήτριας ότι η παρούσα δεν αφορά παρέμβαση, ούτε αίτηση ακυρώσεως του διατάγματος. Στηρίζεται στη νομική βάση που φαίνεται επί της αίτησης και δεν έχει σκοπό παρά να διαφυλάξει τα συμφέροντα της τράπεζας, αφού αντικείμενο της παρούσας αγωγής και στόχος του προσωρινού διατάγματος είναι να εμποδισθεί η παροχή στην τράπεζα πληροφοριών που καλύπτονται από το αγγλικό διάταγμα. Εξ άλλου και το ίδιο το διάταγμα ρητά αναφέρεται στην τράπεζα (παρ. 2). Και εν τέλει ισχυρίζονται ότι ο κ. Κυθρεώτης χρησιμοποίησε το προσωρινό διάταγμα στην αγγλική αγωγή «ως όπλο εναντίον της τράπεζας». Εξ άλλου, κατά την αιτήτρια, το αγγλικό διάταγμα δεν διατάσσει τον κ. Κυθρεώτη να δώσει τις σχετικές πληροφορίες στη βάση ότι σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της αγγλικής αγωγής αλλά στη βάση ότι αυτός οφείλει να αποκαλύψει όλα τα περιουσιακά στοιχεία που κατέχει είτε ως πραγματικός ιδιοκτήτης είτε ως εμπιστευματοδόχος ώστε να διασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα των διατάξεων του αγγλικού διατάγματος για παγοποίηση των περιουσιακών του στοιχείων και να καταστεί δυνατός ο έλεγχος της συμμόρφωσης του με τις διατάξεις αυτές. Τα κύρια επιχειρήματα της πλευράς της αιτήτριας τράπεζας Τα επιχειρήματα αυτά μπορούν να συνοψισθούν στα ακόλουθα νομικά και πραγματικά σημεία: · Στοιχειοθέτηση του δικαιώματος να της επιδοθεί η υπό κρίση αίτηση και η σχετική ένορκος δήλωση κυρίως βάσει των θεσμών 3 και 5 της Διαταγής 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι επιβάλλουν την επίδοση αιτήσεων διά κλήσεως "on all persons affected thereby" και δίδουν στο Δικαστήριο την εξουσία να διατάσσει τέτοια επίδοση σε περίπτωση που ο αιτητής παραλείψει να το πράξει. Ο θεσμός 3 της Διαταγής 48 επιβάλλει την επίδοση «on all persons affected» είτε αυτοί είναι διάδικοι είτε όχι (βλ. απόφαση Α.Δ. Αναφορικά με την Αίτηση της ΑΒΡ Holdings Ltd
(1996)1A A.A.Δ 557). Στην παρούσα υπόθεση, συνεχίζουν, η μονομερής αίτηση στη βάση της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα έχει, μετά την επίδοση της, καταστεί αίτηση δια κλήσεως (παρά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος σε μονομερή βάση), αφού αντικείμενο της είναι η μονιμοποίηση του ή όχι. Πέραν τούτου το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να διατάξει την επίδοση της αίτησης και της σχετικής ένορκης δήλωσης στα πλαίσια της εγγενούς του εξουσίας να ρυθμίζει την ενώπιον του διαδικασία στο βαθμό που δεν υπάρχουν ρητές διατάξεις στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. · Υπαρξη δικαιώματος της τράπεζας να καταχωρήσει αίτηση για παραμερισμό ή τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος βάσει του θεσμού 8
(4)της Διαταγής 48 ή και να ζητήσει άδεια να καταχωρήσει ένσταση στην υφιστάμενη αίτηση του ενάγοντα και να ή και να ζητήσει να καταστεί διάδικος στην αγωγή. Η επίδοση της αίτησης του ενάγοντα και της σχετικής ενόρκου δηλώσεως αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου η αιτήτρια να μπορέσει αποτελεσματικά να ασκήσει τα πιο πάνω δικαιώματα της. · Βάσει του άρθρου 30 του Συντάγματος ή και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών - δικαίωμα σε δίκαια δίκη το οποίο περιλαμβάνει και το δικαίωμα πρόσβασης στην μαρτυρία στη βάση της οποίας επιζητούνται δικαστικές θεραπείες που την επηρεάζουν καθώς και το δικαίωμα σχολιασμού και αμφισβήτησης τέτοιας μαρτυρίας (ίδε Jacobs & White European Convention on Human Rights σελ. 156 - 158). · Αφ' ης στιγμής η τράπεζα επηρεάζεται από το προσωρινό διάταγμα αυτή δεν μπορεί να εμποδισθεί από του να ασκήσει αποτελεσματικά τα δικαιώματα που έχει ως επηρεαζόμενο πρόσωπο στη βάση ότι αυτό θα εξουδετερώσει το διάταγμα. · Η τράπεζα αποδέχεται να επιβληθούν από το Δικαστήριο όροι που να περιορίζουν την κοινοποίηση της αίτησης του ενάγοντα και της σχετικής ενόρκου δηλώσεως στους δικηγόρους της τράπεζας στην Κύπρο και στην Αγγλία και αναλαμβάνει δέσμευση να μην χρησιμοποιήσει οποιεσδήποτε πληροφορίες που περιέχονται στην αίτηση ή στην ένορκο δήλωση για σκοπούς άλλους από την άσκηση των δικαιωμάτων της ως επηρεαζόμενο πρόσωπο χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου. Τα επιχειρήματα της πλευράς του καθ' ου η αίτηση - ενάγοντα · Ο πυρήνας των θέσεων της πλευράς του ενάγοντα είναι ότι η αιτήτρια χωρίς αίτηση της να παρέμβει δεν είναι διάδικος και δεν νομιμοποιείται στη καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ο κ. Δράκος στις εξ ίσου επιμελείς αγορεύσεις του εισηγείται ότι από την υπάρχουσα νομολογία προκύπτει ένα απόλυτα λογικό σύστημα το οποίο επιβάλει στις αστικές δίκες άτομα που θέλουν να ακουσθούν να πρέπει να κάνουν αίτηση παρέμβασης ή συνένωσης. Προς τούτο με παρέπεμψε στις ακόλουθες αυθεντίες: Perihan ν. Γεωργίου
(2007)1 Α.Α.Δ 1213, σελ. 1219, Preece v. Εστία Ανώνυμη Ασφαλιστική & Ανταασφαλιστική Εταιρεία
(1990)1 Α.Α.Δ 695, Theodosiadou v. The Republic of Cyprus
(1985)3 C.L.R 178 και την Μηλίτσα Κουή ν. Μιχάλης Χριστοδούλου Πολιτική Εφεση 238/2007, ημερ. 22.3.2010, στην οποία το Δικαστήριο ανάφερε ότι «οι λέξεις «any person» (οποιοδήποτε πρόσωπο) στη Δ.48 θ.8
(4)δεν καλύπτουν πρόσωπα για τα οποία δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για συνένωση τους ως διάδικους, σε διαδικασία στην οποία τα επίδικα θέματα είναι ανοικτά». · Η νομική βάση της αίτησης δεν καλύπτει τις θεραπείες και σίγουρα οι εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου δεν μπορούν να αποτελέσουν από μόνες τους δικαιοδοτικό πλαίσιο, αφού μάλιστα η αιτήτρια είχε άλλα δικονομικά εφόδια προς θεραπεία (όπως καταχώρηση Γενικής Αίτησης). · Το βασικό επιχείρημα του ενάγοντα ωστόσο έγκειται στο ότι αν δοθούν οι αιτούμενες δια της παρούσης θεραπείες, στην πραγματικότητα το ίδιο το εκδοθέν υπο του Δικαστηρίου διάταγμα, θα παραβιασθεί αφού ο ενάγων θα αναγκασθεί να αποκαλύψει προσωπικές και εμπιστευτικές πληροφορίες που θα δικαιούτο να κρατήσει ιδιωτικές. · Η αγγλική απόφαση δεν έχει εγγραφεί στην Κύπρο και δεν δημιουργεί δικαιώματα βάσει του Κυπριακού Νόμου. · Καλείται το Κυπριακό Δικαστήριο να διαφυλάξει την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών με προσεπίκληση της αυθεντίας του αγγλικού Δικαστηρίου στην ΧΑG v. A. Bank
(1983)2 Αll E.R. 464 στην οποία παρατηρήθηκε ότι αν επιτρεπόταν η αποκάλυψη εμπιστευτικών πληροφοριών με διατάγματα ξένων δικαστηρίων, τότε θα δημιουργούσε «a fairly large cuckoo in the domestic nest» σελ. 478. · Ο επηρεασμός που η αιτήτρια προτείνει είναι ενδεχόμενος και δεν έχει αποδεχθεί άμεσος επηρεασμός των δικαιωμάτων αυτής. Αυτό, κατά την εισήγηση του κ. Δράκου, δεν αρκεί με επίρρωση της θέσης του στην αυθεντία Παγκυπριακή Ασφαλιστική - ν - Μηνά
(2003)1 Α.Α.Δ 1818 στην οποία αποφασίστηκε ότι ασφαλιστική εταιρεία δεν νομιμοποιείτο να παρέμβει σε διαδικασία με τον απλό ισχυρισμό ότι αν ο εναγόμενος κληθεί να πληρώσει αποζημιώσεις, η ασφαλιστική εταιρεία δύναται να κληθεί να τις καταβάλει. Το δικαστήριο αναφέρει ότι για να μπορεί να συνενωθεί η ασφαλιστική εταιρεία θα έπρεπε πρώτα να δεχτεί ότι θα συμμορφωνόταν με την απόφαση του δικαστηρίου και θα κατέβαλλε αποζημιώσεις αν ο εναγόμενος κρινόταν υπεύθυνος. Νομική Βάση - Συμπεράσματα Η δικονομική βάση της αίτησης είναι η Δ.48 ΘΘ. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8
(4)και 13. Σχετική κυρίως είναι η Δ.48 Θ.2
(2)και 48 Θ. 3. 48.2
(2)Applications made ex parte shall be in Form 45; applications made by summons shall be in Form 46, and set out at the foot thereof the name of every person to be served therewith and the address at which service is to be effected, which in the case of any person who has given an address for service in the action may be such address. 48.
- Where an application is made by summons an office copy thereof shall be served on all persons affected thereby; and where such application is supported by affidavit, an office copy of the affidavit shall be served together with the summons. The service shall be effected at least four days before the day fixed for the hearing of the application. Σχετική επίσης είναι και η Δ.48 Θ.5 η οποία προνοεί ότι εάν το Δικαστήριο, κατά την ακρόαση by summons αίτησης, θεωρήσει ότι έπρεπε να δοθεί ειδοποίηση αυτής σ' άλλα πρόσωπα και δεν εδόθη, το Δικαστήριο μπορεί ακόμη και να απορρίψει την αίτηση ή να διατάξει επίδοση αυτής σύμφωνα με την πιο πάνω πρόνοια Δ.48 Θ.
- Συζητήθηκε ακόμη από τους ευπαίδευτους συνήγορους και η Δ.48 Θ.8
(4), η οποία έχει ως εξής:
(4)Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just. Ο κ. Δράκος αμφισβήτησε την δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν οι πιο πάνω πρόνοιες Δ.48 Θ.2, 3 και 5, λόγω του ότι η (κυρίως) αίτηση δεν είναι by summons, καταχωρήθηκε ως ex parte αίτηση και κάποια παρακλητικά που δεν δόθηκαν μονομερώς, και είχαν παραμείνει ως δια κλήσεως αίτηση, ζήτησε άδεια για απόσυρση τους, πράγμα που συντελέσθηκε. Οπότε, κατέληξε ο κ. Δράκος, δεν παρέχεται ευχέρεια χρησιμοποίησης των πιο πάνω θεσμών. Εχω εξετάσει την αίτηση, κάτω από το πρίσμα της προτεινόμενης νομικής βάσης, με κάθε περίσκεψη, δεδομένης της σημασίας που η αιτήτρια αλλά και ο ενάγων επικαλείται, ως προς τις αιτούμενες θεραπείες. Ευθύς εξ αρχής να πω ότι συμφωνώ με τον κ. Δράκο στο μέρος εκείνο των επιχειρημάτων του που αναφέρει ότι οι εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου από μόνες τους δεν αποτελούν αυτόνομο δικαιοδοτικό βάθρο. Στην υπόθεση Γίγας Λτδ ν. Πολυδώρου Ουστά
(1994)1 Α.Α.Δ 109 αυτό ετέθη με σαφήνεια: "σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισης της με το δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου». Τονίζεται ωστόσο ταυτόχρονα ότι η σύμφυτη εξουσία δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου, ούτε αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς. Στη Σιακόλας - ν - Federal Bank of Lebanon (S.A.L) 1998 1 A.Α.Δ 1338 γίνεται αναφορά σε υποθέσεις στις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο ασχολήθηκε με το θέμα επαναφοράς έφεσης που δεν προνοείται στους θεσμούς και αποφάνθηκε ότι οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι υφίσταντο κατά την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας, υπόκεινται κατά την εφαρμογή τους σε εναρμονισμό προς το Σύνταγμα (Αρθρο 188.1) και σαν αποτέλεσμα έκρινε, πέραν από τον πιο πάνω ορισμό, ότι ήταν δυνατή η ανάληψη σύμφυτης δικαιοδοσίας προς διασφάλιση του δικαιώματος του διαδίκου που κατοχυρώνει το άρθρο 30.3(β) του Συντάγματος που είναι και η μοναδική δικαιοδοτική βάση για την άσκηση αρμοδιότητας και επέτρεψε την επαναφορά των εφέσεων. Ουσιαστικά, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι παρέχεται σύμφυτη εξουσία για επαναφορά της έφεσης μόνο στις περιπτώσεις όπου η άρνηση επαναφοράς θα ισοδυναμούσε με στέρηση των δικαιωμάτων που δίδονται με το άρθρο 30.3(β) του Συντάγματος (βλ. Sofocli Leonidou
(1988)1 C.L.R 1583 και Bαρδιάνος ν. Richards
(1998)1 A.Α.Δ 698). Στην κρινόμενη περίπτωση δεν υφίσταται η ουσιαστική αυτή προϋπόθεση αφού η αποστέρηση της δυνατότητας θεραπειών δεν οδηγεί άνευ ετέρου σε στέρηση δικαιώματος με βάση το άρθρο 30.3(β) του Συντάγματος. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, όπως έχει το θέμα αποκρυσταλλωθεί στη νομολογία, ειδικά με τα αποφασισθέντα στη Κουή ν. Χριστοδούλου ανωτέρω και στη Πολ. Αίτηση 118/10 in re Brainpedia Holdings Ltd ημερ. 1.11.2010 ότι για την υποβολή αίτησης παραμερισμού ή τροποποίησης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος, τίθεται ως προϋπόθεση η προηγούμενη υποβολή αίτησης συνένωσης του προσώπου που ισχυρίζεται ότι επηρεάζονται τα συμφέροντα του. Τίθεται όμως το εξής ερώτημα: Αυτή η αρχή που είχε στερεωθεί αρχικά με την κλασσική επί του θέματος αυθεντία Heli Air (πιο πάνω), μπορεί να σημαίνει ότι απαγορεύεται σε τρίτο πρόσωπο που ενδεχόμενα τα συμφέροντα του επηρεάζονται, να λάβει αντίγραφα της εκκρεμούσης αίτησης; Σίγουρα η εμβέλεια της αρχής δεν μπορεί να είναι τόσο ευρεία. Η υπόθεση ΑΒΡ Ηοlding Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη
(1996)1Α Α.Α.Δ 557 έχω την εντύπωση ότι σ' αυτό το διαχωρισμό προβαίνει μη ανατρέποντας την πρωτοδίκως καταγραφή μη διαδίκου (ή τουλάχιστον αμφισβητούμενου ως έχον την ιδιότητα διαδίκου) συγκεκριμένου προσώπου και την διαταγή επίδοσης αίτησης τροποποίησης προς αυτόν. Συγκεκριμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο είπε: «... αυτή η αίτηση θα έχει άμεσες και καταλυτικές επιπτώσεις στο πρόσωπο αυτό και θα ήταν σωστό να δοθεί η ευκαιρία σε αυτόν να ακουστεί αναφορικά προς το θέμα της παρούσας αίτησης και μόνο..». Κατά την εξέταση της ορθότητας της πρωτόδικης προσέγγισης κατά την παράθεση των εκατέρωθεν θέσεων από τον Δικαστή Νικήτα εξετάστηκε και η επίδικη Δ.48 Θ. 3 και αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά (στις σελ. 563 και 564): «Η Δ.48 Θ.3 καθιστά επιτακτική την επίδοση οποιασδήποτε αίτησης με κλήση, όπως ήταν εδώ η αίτηση τροποποίησης, σε όλα τα επηρεαζόμενα πρόσωπα: "Where an application is made by summons an office copy thereof shall be served on all persons affected thereby; and.." O Θ.4 της ίδιας διαταγής προβλέπει ότι το πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε η κλήση μπορεί, αν το θέλει, να καταθέσει γραπτή ένσταση: "Ιf any person served with a summons to attend the hearing of an application intends to oppose the application, such person shall, at least two days before the day fixed for hearing, file a notice of such intention in the Form 47 and leave a copy thereof for the applicant at his address for service..". Κατά την άποψη του δικηγόρου των αιτητριών η αναφορά στους θ.θ.3 και 4, ανωτέρω, των φράσεων "επηρεαζόμενα πρόσωπα" (person affected) ή "οποιοδήποτε πρόσωπο" (any person), σημαίνει διάδικο σε αγωγή μόνο. Τη θέση του υποστηρίζει, όπως υπέβαλε, η υπόθεση Heli - Air v. Drescher, ανωτέρω». Ο Δικαστής Νικήτας καταλήγει ως εξής: «Είναι η γνώμη μου ότι η υπόθεση Ηeli - Αir v. Drescher διακρίνεται από την παρούσα. Εχω προς αυτή την κατεύθυνση τρεις επισημάνσεις. Ο κανόνας (Δ.48 Θ.8
(4)), όπως ερμηνεύθηκε, αφήνει περιθώρια για εξαιρέσεις. Δεύτερον, και πιο σημαντικό, δεν πρόκειται για τις ίδιες πρόνοιες όπως προκύπτει από το περιεχόμενό τους, το ουσιαστικό μέρος του οποίου παρέθεσα πιο πάνω. Και, τρίτον, τα γεγονότα στις δύο περιπτώσεις είναι εντελώς διαφορετικά. Ετσι οι λέξις "all persons affected" (θ.3) και "any person" (θ.4) δε σημαίνουν κατ' ανάγκη μόνο το διάδικο στην αγωγή. Αλλωστε δε θα υπήρχε δυσκολία, αν αυτή ήταν η πρόθεση των συντακτών του δικονομικού κανονισμού, να περιορίσουν την επίδοση και το δικαίωμα ακρόασης μόνο στους διαδίκους, χρησιμοποιώντας τη λέξη "party" (διάδικος)». Είναι η κρίση μου, μετά από συνδυασμό των επίμαχων διατάξεων και της αναφερομένης νομολογίας, με δεδομένο ότι η αίτηση δεν αφορά τροποποίηση ή ακύρωση του επίδικου διατάγματος, πως η ζητούμενη θεραπεία μπορεί να ενταχθεί στα πλαίσια κυρίως των διατάξεων Δ.48 Θ.2 και 3, καθώς και της αρχής που διατυπώνεται στη ABP Holdings, εμπίπτουσα στην ευρύτερη εξουσία του Δικαστηρίου, όπως επίσης έχει εδραιωθεί από την νομολογία γενικά για επίδοση διαταγμάτων σε τρίτα πρόσωπα που ενδεχόμενα να επηρεάζονται από εκδοθέντα διατάγματα (βλ. Προδρόμου Κωνσταντίνου Λίμιτεδ ν. Πλοίου Nikalay Markin και άλλων στις συνεκδικαζόμενες αγωγές 3/92, 4/92 και 5/92, απόφαση ημερ. 16.2.95, Lloyds Law Reports
(1982)Vol. 1, σελ. 246, Halsbury's Laws of England, 3rd Ed. Vol. 21 σελ. 409). Ο κ. Δράκος στηρίχθηκε περαιτέρω στη θέση ότι η κυρίως αίτηση κατεχωρήθηκε ως ex parte και δεν μπορεί «να καταστεί by summons» για να ευκολυνθεί η αιτήτρια. Ο διαχωρισμός στον οποίο προέβη ο κ. Δράκος, είναι ένας τυπικός διαχωρισμός που αφορά stricto sensu την καταχώρηση και όχι την ουσία του πράγματος. Μια αίτηση - που έστω και αν είχε ως μερικό αποτέλεσμα της, να δώσει ένα μονομερές διάταγμα, σίγουρα αφού δια της επιδόσεως της στον καθ' ου η αίτηση, δύναται να αμφισβητηθεί, να καταχωρηθεί επ' αυτής ένσταση και να πάρει την μορφή ακρόασης στα πλαίσια της Δ.48, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν καλύπτεται από τις πρωταρχικές πρόνοιες της Δ.48, ως ανωτέρω. Είναι λοιπόν η κατάληξη μου ότι η αίτηση μπορεί και δύναται στη νομική της διάσταση να πετύχει. Παραμένει βέβαια το θέμα της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκηθεί με σεβασμό στα εκατέρωθεν συμφέροντα. Εχω λάβει υπόψη δύο σημαντικές παραμέτρους στην άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας στην κρινόμενη περίπτωση. Η πρώτη είναι αυτή που προβάλει η αιτήτρια, ότι η εμπλοκή στη διαδικασία πηγάζει από το ίδιο το περιεχόμενο του διατάγματος, όπως έχει αναλυθεί πιο πάνω. Από την άλλη, λαμβάνω υπόψη μου, αυτά που με ανησυχία προβάλει ο κ. Δράκος, ότι δηλαδή δια της επίδοσης του δικογραφικού υλικού της αίτησης, έστω και με την δέσμευση των δικηγόρων της αιτήτριας, θα καταστεί ανενεργό το διάταγμα που έχει λάβει. Στην προσπάθεια λοιπόν συγκερασμού και εξισορρόπησης των αντιθέτων θέσεων και με δεδομένο ότι η πλευρά του εναγομένου υπήρξε ουδέτερη στην παρούσα ενδιάμεση αίτηση και ακόμη δεν έχει καταχωρήσει ένσταση επί της κυρίως αίτησης, αποφασίζω τα ακόλουθα: Α. Να δοθεί αντίγραφο της αίτησης ημερ. 30.11.10 (δεν είναι αναγκαίο να περιληφθούν σ'αυτή τα παρακλητικά που αποσύρθηκαν) Β. Να δοθεί αντίγραφο της ένορκης δήλωσης που την στηρίζει στην οποία όμως θα γίνει απόκρυψη των ακόλουθων στοιχείων: (α) της διεύθυνσης του ενάγοντα. (β) στην παρ. 4 της ένορκης δήλωσης δεν θα δοθεί το όνομα της εταιρείας. Δεν θα δοθεί επίσης η ημερομηνία σύστασης της. (γ) στην παράγραφο 9 να γίνει απόκρυψη της ημερομηνίας. (δ) στην παράγραφο 11 να γίνει απόκρυψη του τόπου διαμονής του ενάγοντα. Γ. Τα συνοδεύοντα την ένορκη δήλωση τεκμήρια δεν θα δοθούν αλλά η πλευρά του ενάγοντα θα δώσει στην πλευρά της αιτήτριας ένα πίνακα με την αρίθμηση τους και το τίτλο των τεκμηρίων χωρίς αναφορά προσωπικών στοιχείων ή αναφορά σε όνομα εταιρειών. Τα εν λόγω έγγραφα να δοθούν από την πλευρά του ενάγοντα στην πλευρά της αιτήτριας εντός 5 ημερών από σήμερα. Η κοινοποίηση αυτή θα γίνει μόνον προς τους δικηγόρους της αιτήτριας σύμφωνα με τον όρο που η αιτήτρια αποδέχτηκε στη σελ. 12 των γραπτών αγορεύσεων με την παράλληλη δέσμευση της πλευράς της να μην χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε πληροφορία από τα έγγραφα αυτά για σκοπούς άλλους από την άσκηση των δικαιωμάτων της ως επηρεαζόμενο πρόσωπο. Αναφορικά με το δεύτερο σκέλος της αίτησης για αναβολή της κυρίως αίτησης το αίτημα έχει καταστεί εκ των πραγμάτων πλεονασμός αφού ήδη η διαδικασία έχει αναβληθεί για οδηγίες στις 1/3/11 χωρίς ακόμη υποβολή ένστασης από τον εναγόμενο.. Αναμένεται πάντως - και αυτό γνωστοποιείται στην πλευρά της αιτήτριας σήμερα - ότι αυτή θα πρέπει, αν επιθυμεί να ασκήσει δικαίωμα παρέμβασης, να το πράξει εντός 5 ημερών από την λήψη των σχετικών εγγράφων. Αφού ο χρόνος για να γίνουν τα πιο πάνω είναι επαρκής δεν τίθεται θέμα περαιτέρω οδηγιών αναβολής της κυρίως αίτησης η οποία παραμένει για οδηγίες στις 1.3.11. Το ιδιόμορφο της αίτησης αλλά και η αμφίδρομη κατάληξη μερικώς υπέρ αιτήτριας και μερικώς υπέρ του ενάγοντα, με οδηγεί να θεωρήσω ως πιο δίκαια κατάληξη όπως η κάθε πλευρά να είναι υπόλογη για τα δικά της έξοδα. Δίδονται οδηγίες, όπως εκτός του πρωτοτύπου της απόφασης που θα είναι στο φάκελο, τα αντίγραφα αυτής που θα κυκλοφορήσουν και θα δοθούν στους συνήγορους δεν θα περιλαμβάνουν το όνομα του ενάγοντα, ενόψει της φύσης της υπόθεσης. (Υπ.)............. Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ Πιστον Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Επίδοση αίτησης σε πρόσωπο μη διάδικο - Δ.48 θ.2 και 3) (Re: epidosi aetisis se prosopo me diadiko O.48 r.2 kae 3) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο