TAREK SAYED RAJAB ν. ΜΑΡΙΑΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ κ.α., Αγωγή αρ.: 6892/05, 21 Φεβρουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A52 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 6892/05 Μεταξύ: TAREK SAYED RAJAB, από το Κουβέϊτ Ενάγοντα - και -
- ΜΑΡΙΑΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ, από τη Λεμεσό
- ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ,από τη Λεμεσό
- ΑΝΤΡΕΑ ΓΙΩΡΚΑΤΖΗ, από τη Λεμεσό
- PHARMATECH LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------------------------------- Αίτηση αναστολής εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης της έφεσης Ημερομηνία: 21 Φεβρουαρίου, 2011 Για την Αιτήτρια: κ. Κ. Μελάς Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Α. Χαραλάμπους Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την κρινόμενη αίτηση επιζητείται αναστολή εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 23.4.10 μέχρι την ολοκλήρωση της εκδίκασης της εφέσεως που καταχωρήθηκε εναντίον της απόφασης αυτής. Με την εν λόγω απόφαση επεδικάσθη υπέρ του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση και εναντίον της εναγομένης 1 - αιτήτριας απόφαση για €310806.- με νόμιμο τόκο επί του ποσού των €300806.- από της καταχώρησης της αγωγής και επί του ποσού των €10000.- προς 5,5% από της εκδόσεως της απόφασης μέχρι εξοφλήσεως. Το ποσό των €10000.- επιδικάσθηκε ως τιμωρητικές αποζημιώσεις. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκος δήλωση της εναγομένης 1 η οποία αναφέρεται στο ιστορικό της απόφασης και την ακολουθείσασα έφεση. Διατείνεται ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για επιτυχία της έφεσης αφού η έφεση αφορά παράβαση του συντάγματος, των αρχών της δίκαιης δίκης και παράβαση των αρχών φυσικής δικαιοσύνης. Ισχυρίζεται ότι υπήρχε έκδηλη συμμετοχή του ενάγοντα σε παρανομίες και σε ενέργειες του οι οποίες απέβλεπαν σε παράκαμψη νόμων, κανονισμών και δημόσιας πολιτικής. Υπογραμμίζει το γεγονός ότι ο ενάγοντας είναι αλλοδαπός και κάτοικος Κουβέϊτ και αν εισπράξει το επιδικασθέν ποσό και αργότερα πετύχει η αίτηση που καταχώρησε θα είναι τρομερά δύσκολο και μάλλον αδύνατον να της επιστραφεί οποιοδήποτε ποσό από τον ενάγοντα. Συνεπώς η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης της θα χάσει την σημασία της, παραμένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα. Δηλώνει τέλος, ότι είναι φερέγγυα και πως στη φερεγγυότητα της αυτή εμπεριέχεται η δυνατότητα πληρωμής του εξ αποφάσεως ποσού εάν και εφόσον απορριφθεί η καταχωρηθείσα έφεση. Η αίτηση της εναγομένης συνάντησε την ένσταση του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση ο οποίος με την καταχωρηθείσα ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης εγείρει 12 λόγους ένστασης για τους οποίους πιστεύει ότι η αίτηση δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι η αίτηση είναι αβάσιμη και ότι γίνεται κακόπιστα και με σκοπό την καθυστέρηση της υπόθεσης και την παρεμπόδιση του ενάγοντα από την εκτέλεση της απόφασης του. Πρόσθετος λόγος προβάλλεται ότι ο εφεσίβλητος ενάγοντας είναι φερέγγυος και θα είναι σε θέση να επιστρέψει τα ποσά της απόφασης. Με πρόσθετο λόγο προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η ενάγουσα δεν παρέχει λεπτομέρειες του ισχυρισμού της ότι είναι φερέγγυα ούτε το πώς θα μπορέσει να καταβάλει το ποσό των €400,000 που επιδικάσθηκαν με την απόφαση που εφεσιβλήθηκε. Η ένορκος δήλωση που συνόδευε την ένσταση υπογράφεται από δικηγόρο και επαναλαμβάνει κυρίως τους λόγους της ένστασης. Με άδεια του Δικαστηρίου καταχωρήθηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις τόσο από την εναγόμενη όσο και εκ μέρους του ενάγοντα οι οποίες αφορούσαν κυρίως την φερεγγυότητα της εναγομένης. Σχετικά σχόλια επί των ζητημάτων αυτών θα γίνουν κατωτέρω. Νομική βάση της αίτησης για αναστολή είναι η Δ.35, καν.
- Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, όπως έχουν αποκρυσταλλωθεί από τη Νομολογία, συνοψίζονται στις ακόλουθες: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Το Δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες˙ ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Sapphire Seas
(2001)1 A.A.Δ. 955, ειπώθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ' αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας.» (Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 A.A.Δ. 1978, Α. Παπακόκκινου ν. Νόνα Οικονομίδου κ.ά., Πολ. Έφεση 408/2008 ημερ. 25.1.10). Αμφότεροι οι συνήγοροι αναφέρθηκαν με τις αγορεύσεις τους στο περιεχόμενο της απόφασης και στις πιθανότητες επιτυχίας ή όχι της έφεσης, τονίζοντας κάποια σημαντικά κατά την άποψη τους στοιχεία, παρά το ότι αναγνώρισαν ότι αυτός δεν είναι παράγοντας που μπορεί να επηρεάσει το Δικαστήριο. Σημειώνεται πως οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας θετικός, αλλά οριακής σημασίας, γι' αυτό δεν εξετάζεται από το Δικαστήριο αυτή η προοπτική ούτε ο εγειρόμενος λόγος ένστασης περί ανυπαρξίας πιθανότητας επιτυχίας (BP Holdings Ltd v. A. Κιταλίδης
(1994)1 A.A.Δ. 287). Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα (Θωμά ν. Γ. Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 791, Βογαζιανού ν. Γ. Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ., 591). Κάτι που στην κρινόμενη περίπτωση δεν μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα. Έχει υποδειχθεί από τον συνήγορο της αιτήτριας αλλά δηλώνεται και μέσα από την ένορκη δήλωση της ίδιας, ότι ο εναγόμενος είναι αλλοδαπός και διαμένει στο εξωτερικό, ως παράγοντας ικανός για έγκριση του αιτήματος για αναστολή. Η ιδιότητα αυτή του ενάγοντα δεν αμφισβητείται από τον συνήγορο του. Δηλώνεται όμως με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ότι πρόκειται περί ενός πολύ εύπορου ατόμου και παράγοντα σημαντικού για την χώρα του. Αυτά, ως στοιχεία τείνονται να καταδείξουν την ικανότητα και δυνατότητα του να επιστρέψει προς την εναγομένη οποιοδήποτε ποσό αυτή του καταβάλει προς εκτέλεση της απόφασης. Μια εξίσου σημαντική δήλωση, καταλυτική και σημαντική για την απόφαση του Δικαστηρίου είναι πως ο ενάγων πέραν της οικονομικής του ευρωστίας έχει προβλήματα υγείας, είναι υπέργηρος και με την απαντητική ένορκη δήλωση, εκφράζεται πρόγνωση και αμφιβολία εάν ο ενάγων θα βρίσκεται στην ζωή τα επόμενα επτά χρόνια. Τα ανωτέρω γεγονότα είναι ικανά ώστε να γείρουν την πλάστιγγα υπέρ της έγκρισης του αιτήματος, αφού καθίσταται σαφής η αμφιβολία για δυνατότητα επανάκτησης οποιουδήποτε ποσού καταβάλει η εναγόμενη προς τον ενάγοντα. Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης. Με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση της η αιτήτρια, αφού αμφισβητήθηκε με την ένσταση, η φερεγγυότητα, της δηλώνει ότι είναι ιδιοκτήτρια ακίνητης περιουσίας και μεταξύ άλλων των δύο ακινήτων που περιγράφει σ' αυτήν δηλαδή: «A) Ακίνητο με αριθμό εγγραφής 22250 αξίας περίπου €500,000 και το οποίο βαρύνεται με υποθήκη ύψους €60,
- Β) Μερίδιο ½ σε ακίνητο με αριθμό εγγραφής 2015 αξίας περίπου €400,000 και το οποίο βαρύνεται με υποθήκη ύψους €50,
- Δηλώνει περαιτέρω ότι δεν έχει καμία πρόθεση ούτε σκοπό να αποξενώσει αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, τα οποία την καθιστούν φερέγγυα. Με δήλωση του κ. Μελά, στην αγόρευση του, η αιτήτρια επέκτεινε την ανωτέρω υποχρέωση της σε ολόκληρη την περιουσία της. Ο κ. Χαραλάμπους, αντιθέτως, αμφισβητεί την αναφερόμενη στην δήλωση αξία των ακινήτων. Υποδεικνύει ότι δεν αποδείκτηκε η αξία τους και το γεγονός ότι βαρύνονται με υποθήκες, το ακριβές ποσό των οποίων δεν καθορίσθηκε, καθιστά ακροσφαλή την εξασφάλιση, και με βεβαιότητα, πολύχρονη και δυσχερή την είσπραξη οποιουδήποτε ποσού, αν ληφθεί υπ' όψη ότι η καταναγκαστική πώληση μειώνει πάντοτε την αξία των ακινήτων. Εισηγείται δε πως η μόνη υπό τις περιστάσεις ανεκτή εξασφάλιση είναι η κατάθεση των χρημάτων ή η παροχή τραπεζικής εγγύησης ύψους €500,000.-. Το εισηγούμενο και προτεινόμενο αυτό μέτρο, ο κ. Μελάς το θεωρεί καταστροφικό για την αιτήτρια υποδεικνύοντας και υπολογίζοντας ότι τραπεζική εγγύηση θα συνεπάγεται την επιβολή τόκων και εξόδων €60000.- ετησίως. Και υποδεικνύει ότι εκείνο που απαιτεί η νομολογία είναι η εξασφάλιση της απόφασης και ότι η άμεση δυνατότητα είσπραξης. Έχω με ιδιαίτερη προσοχή ακούσει τους συνηγόρους και εξετάσει τις συγκεκριμένες περιστάσεις. Το έργο του Δικαστηρίου να επιτύχει την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης, δεν είναι και το πλέον εύκολο. Η προσδοκία του ενάγοντα να εισπράξει αφ' ενός και η αποτελεσματικότητα της έφεσης αφ' ετέρου, δεν μπορεί κατ' ανάγκη να σημαίνει ή να οδηγεί σε αναποτελεσματικότητα της αναστολής, εάν οι όροι για κάποιο συγκεκριμένο ενάγοντα είναι αδύνατο να τηρηθούν. Από την άλλη βεβαίως , ο χρόνος μέχρι την εκδίκαση της έφεσης δεν θα πρέπει να αφεθεί να κυλά προς όφελος του χρεώστη και σε δυνατότητα εξανεμισμού των περιουσιακών του στοιχείων. Στην κρινόμενη περίπτωση η αιτήτρια δηλώνει φερέγγυα. Προτείνει 2 ακίνητα για εξασφάλιση. Έχει ήδη καταγραφεί η αμφιβολία του κ. Χαραλάμπους. Γεγονός είναι πως η αναφερόμενη στην ένορκη δήλωση της, αξία των ακινήτων, δεν υποστηρίζεται από άλλα στοιχεία. Η δήλωση του κ. Μελά για δέσμευση ολόκληρης της ακίνητης περιουσίας δεν διασώζει την κατάσταση, αφού η αξία της παραμένει άγνωστη. Τα ό,σα ο κ. Χαραλάμπους εντόπισε για την ύπαρξη των υποθηκών επιβεβαιώνουν κάποια αδυναμία σε άμεση εκτέλεση. Προσπάθεια εξακρίβωσης και εντοπισμού της αξίας των ακινήτων μέσα από τους τίτλους ιδιοκτησίας, οι οποίοι επισυνάφθηκαν ως τεκμήρια στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της αιτήτριας δεν προσφέρει ικανή βοήθεια αφού: · Για το διαμέρισμα (ακίνητο Α) αναγράφεται ως εκτιμημένη αξία το ποσό των Λ.Κ.400.- και αξία κτήσεως του ΛΚ12800.-. · Για το χωράφι, (ακίνητο Β) εκτιμημένη αξία ΛΚ17.67 σεντ. Αυτό αποκτήθηκε διά δωρεάς. Το βέβαιο είναι πως η σημερινή αξία των ανωτέρω ακινήτων, δεν είναι η αναγραφόμενη. Όμως είναι επίσης βέβαιο ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξάξει τη πραγματική τους αξία. Με δεδομένο ότι η ανωτέρω προσφερθείσα περιουσία δεν παρέχει την επαρκή βεβαιότητα για εξασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους του ενάγοντα, θα πρέπει να αναζητηθεί άλλου είδους εξασφάλιση. Το παρακάτω απόσπασμα από το Annual Practice (υιοθέτηση του οποίου έγινε στην Παπακόκκινου ν. Glykys & Araouzos Ins. Ltd κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 513) τόσο για το θέμα των εξόδων, αλλά και τη σημασία εγγυοδοσίας που καλύπτει το εξ αποφάσεως χρέος, είναι αρκετά διαφωτιστικό. «These are in the discretion of the Court, but in regard to the payment of costs under the judgment or order appealed from they are usually that the costs shall be paid to the solicitor on the other side on his personal undertaking to return them if the appeal is successful (Grant v. Banque Franco-Egyptienne [1878] 3 C.P.D. 202; Hood-Barrs v. Crossman
(1897)A.C. 172; Swyny v. Harland [1894] 1 Q.B., per Lopes, L.J., at p. 709). As regards the debt of damages awarded, there is no general practice: according to the circumstances (for example, the probability of their not being recovered if the appeal is successful, and the chances of success in the appeal) the money may be ordered to be paid into Court, or only some part of it.» Παρά την δυνατότητα που προσφέρεται από την ετήσια Δικονομική Πρακτική για πληρωμή μέρους της απόφασης , στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Panayides (ανωτ.) στην οποία πρωτοδίκως εδόθη διαταγή για εξασφάλιση μέρους της απόφασης, (αφού μέρος της διατάχθηκε να καταβληθεί σε μετρητά) αυτή η διαταγή ανατράπηκε από το Εφετείο το οποίο διέταξε την κατάθεση τραπεζικής εγγύησης για ολόκληρο το υπόλοιπο εξ αποφάσεως χρέος. Όρος για κατάθεση τραπεζικής εγγύησης ή κατάθεσης των χρημάτων στο Δικαστήριο, ετέθη και στις υποθέσεις Ros Estates Ltd
(2001)1 A.A.Δ. 147, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 και Παπακόκκινου (ανωτέρω). Όπως ανωτέρω λέχθηκε η αιτήτρια δηλώνει φερέγγυα. Δεν ισχυρίζεται αδυναμία κατάθεσης τραπεζικής εγγύησης, αλλά επικαλείται σοβαρή και αχρείαστη οικονομική της επιβάρυνση. Γι' αυτό και πρότεινε τη δέσμευση της ακίνητης περιουσίας της. Με γνώμονα, ό,σα η νομολογία υποδεικνύει και με δεδομένα ό,σα επισημάνθηκαν ανωτέρω για την πρόταση της αιτήτριας, κρίνεται ότι η πρέπουσα εξασφάλιση, είναι αυτή της τραπεζικής εγγύησης. Συνεπώς, μετά από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων, διατάσσεται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης υπό τους πιο κάτω όρους: A) Η αιτήτρια να καταθέσει στο Δικαστήριο τραπεζική εγγύηση ύψους €400.000.- εντός τριών μηνών από σήμερα. Β) Η αιτήτρια να πληρώσει, στο δικηγόρο του ενάγοντα τα έξοδα του, εντός 40 ημερών από την ημερομηνία που θα της παραδώσει τον εγκριθέντα από το Δικαστήριο κατάλογο εξόδων, αφού δηλωθεί προηγουμένως από το δικηγόρο του ενάγοντα, ενώπιον του Πρωτοκολλητή, ότι θα συμμορφωθεί αμέσως με οποιαδήποτε οδηγία ή διαταγή την οποία το Εφετείο ήθελε εκδώσει στα πλαίσια της έφεσης, αναφορικά με τα έξοδα. Σε περίπτωση παράλειψης της αιτήτριας να συμμορφωθεί προς τους όρους αναστολής, η απόφαση θα υπόκειται σε εκτέλεση. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης προς όφελος του καθ' ου, θα βαρύνουν την αιτήτρια, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής (Subject: Civil/Other actions/Ιnterim) (Aναφορά: Aίτηση αναστολής εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης της έφεσης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο