← Κύπρος

Γιάννης Θεοδώρου ν. Κώστας Επιφανείου (Εκδώσεις-Αντιπροσωπείαι) Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5475/10, 24.02.2011

Γιάννης Θεοδώρου ν. Κώστας Επιφανείου (Εκδώσεις-Αντιπροσωπείαι) Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5475/10, 24.02.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5475/10 Μεταξύ: Γιάννης Θεοδώρου, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και

  1. Κώστας Επιφανείου (Εκδώσεις-Αντιπροσωπείαι) Λτδ
  2. Κώστας Επιφανείου Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 12.11.2010 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24.02.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή-ενάγοντα: κα Κέλπη Για καθ΄ ων η αίτηση-εναγομένους 1 και 2: κα Θεριστή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι αιτητές ζητούν την έκδοση των πιο κάτω διαταγμάτων: Α. ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει τους εναγόμενους-καθ΄ων η Αίτηση και/ή τους υπηρέτες των και/ή τους αντιπροσώπους των και/ή οιονδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργόν εκ μέρους των και/ή διά λογαριασμό των και/ή κατά εντολή των και/ή εξουσιοδότηση των και/ή άλλως από του να επεμβαίνει κατά οιονδήποτε τρόπο εις το να εκδίδει, να πωλεί, να διαθέτει, να προωθεί το βιβλίο «Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ» τόσο εις τα βιβλιοπωλεία όσο και σε άλλους συναφή εκθεσιακούς χώρους εις όλες τις πόλεις της Κύπρου όσο και εις το εξωτερικό. Καθώς το βιβλίο αυτό αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του ενάγοντα-αιτητή εφόσον είναι ο συγγραφέας του βιβλίου. Β. ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΟ διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει τους εναγόμενους-καθ΄ ων η αίτηση και/ή τους υπηρέτες των και/ή τους αντιπροσώπους των και/ή οιονδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργόν εκ μέρους των και/ή διά λογαριασμό των και/ή κατά εντολή των και/ή εξουσιοδότηση των και/ή άλλως όπως πάραυτα σταματήσουν από το να εκδίδου, να πωλούν, να διαθέτουν, να προωθούν το βιβλίο «Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ» τόσο εις τα βιβλιοπωλεία όσο και σε άλλους συναφή εκθεσιακούς χώρους εις όλες τις πόλεις της Κύπρου, καθώς αποτελεί το βιβλίο αυτό πνευματική ιδιοκτησία του ενάγοντα-αιτητή. Η αίτηση βασίζεται επί του Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου 59 του 1976 και 1977, επί του περί Συμβάσεως Νόμου Κεφ. 149, άρθρο 73, 75, 17 και 18, επί της Πολιτικής Δικονομίας Νόμου άρθρο 4, 6, 7 και 9, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 άρθρο 32 της συμφυούς δικαιοδοσίας (inherent jurisdiction) του Δικαστηρίου, τους κανόνες της επιείκειας (equity) και τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1, 2, 8

(55). Τα γεγονότα της αίτησης φαίνονται στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα ημερομηνίας 12.11.2010 στην οποία ο ενάγοντας μεταξύ άλλων αναφέρει ότι είναι ο συγγραφέας, πνευματικός δημιουργός και ιδιοκτήτης του βιβλίου «Ο γιος της καταιγίδας» και οι εναγόμενοι είναι οι ιδιοκτήτες του οίκου με τον οποίο συνεργάστηκε και έκδοσαν το βιβλίο του. Αναφέρει ότι η συνεργασία με τους εναγόμενους τερματίστηκε στις 15.07.2009 με γραπτή συμφωνία η οποία υπογράφη την ίδια ημερομηνία, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει ως τεκμήριο Α. Είναι η θέση του ότι οι εναγόμενοι μετά την υπογραφή της συμφωνίας χωρίς την συναίνεση του προχώρησαν στην πώληση ή διάθεση του βιβλίου του όχι μόνο από το βιβλιοπωλείο που διατηρούν αλλά και σε άλλα βιβλιοπωλεία κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας. Σχετική προς τούτο είναι η επιστολή της δικηγόρου του ενάγοντα ημερομηνίας 31.07.
  1. Ισχυρίζεται ότι μέχρι και σήμερα οι εναγόμενοι παραβιάζουν τη γραπτή συμφωνία και ως εκ τούτου ζητά την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Οι καθ΄ ων η αίτηση-εναγόμενοι 1 και 2 (στο εξής θα ονομάζονται οι εναγόμενοι) καταχώρησαν ένσταση στην οποία εγείρουν δύο προδικαστικές ενστάσεις και 27 λόγους ένστασης. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου
  2. Στην ένορκη του δήλωση ο εναγόμενος 2 αναφέρει ότι είναι διευθύνων και διοικητικός σύμβουλος των εναγόμενων 1 στην οποία παραδέχονται ότι οι εναγόμενοι 1 κατά ή περί το 2006 προέβηκαν στην πρώτη έκδοση του βιβλίου του ενάγοντα «Ο γιος της καταιγίδας» και ότι κατά το έτος 2008 μετά που συμφώνησαν οι εναγόμενοι 1 με τον ενάγοντα προέβηκαν στην επανέκδοση του συγκεκριμένου βιβλίου και ισχυρίζεται ότι η συμφωνία για επανέκδοση προέβλεπε μεταξύ των άλλων ότι ο ενάγων θα κατέβαλλε το ½ των εξόδων της έκδοσης και θα λάμβανε το ¼ από τις πωλήσεις. Περαιτέρω αναφέρει ότι υπήρχε όρος στη συμφωνία ότι το ½ των πνευματικών δικαιωμάτων στο αναφερόμενο βιβλίο μεταβιβάζεται στους εναγόμενους
  3. Παραδέχεται ότι στις 15.07.2009 υπογράφτηκε η επίδικη συμφωνία και ότι οι εναγόμενοι 1 έλαβαν την κυριότητα των 135 αντιτύπων και ο ενάγοντας την κυριότητα των 1535 αντιτύπων. Ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 1 στη βάση των συμφωνηθέντων θα μπορούσαν να πωλήσουν από το βιβλιοπωλείο τους τα αντίτυπα τα οποία έλαβαν καθώς και τα αντίτυπα που πιθανόν να επστρέφονταν από άλλα βιβλιοπωλεία στα οποία οι εναγόμενοι είχαν παραδώσει πριν από την υπογραφή της συμφωνίας. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 1 δεν έχουν παραβεί τα συμφωνηθέντα, δεν έχουν εκδώσει ή επανεκδώσει το προαναφερόμενο βιβλίο του ενάγοντα και μετά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας επιστράφηκαν στους εναγόμενους από βιβλιοπωλεία μη διατεθέντα αντίτυπα και πώλησαν από το βιβλιοπωλείο τους μικρό αριθμό αντιτύπων του βιβλίου του ενάγοντα. Απορρίπτουν τους ισχυρισμούς του ενάγοντα ότι έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά και είναι η θέση του ότι οι ισχυρισμοί του περί ζημιάς που υφίσταται είναι αόριστοι και ασαφείς, ότι η αίτηση είναι έκνομη παράτυπη, καταχρηστική και αντικανονική, ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε το επείγον που να δικαιολογεί την έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων. Οι εναγόμενοι διατηρούν οικονομική δυνατότητα να ανταποκριθούν σε περίπτωση που θα εκδοθεί εναντίον τους απόφαση, τόσο ο ίδιος όσο και οι εναγόμενοι 1 διαθέτουν ακίνητη περιουσία, και δεν υπάρχει και δεν έχει παραθέσει ο ενάγοντας λόγο ο οποίος να καταδεικνύει ότι κινδυνεύει να μην μπορέσει να ικανοποιηθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγή του και δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στο στάδιο των αγορεύσεων αμφότεροι οι συνήγοροι στήριξαν τις θέσεις τους παραθέτοντας στοιχεία τόσο από τις ένορκες δηλώσεις αλλά και τις αρχές που διέπουν το υπό εκδίκαση ζήτημα παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μοίρα της αίτησης θα κριθεί με βάση κυρίως τις παραμέτρους του άρθρου 32 του Ν.14/60 όπως η νομολογία το έχει επεξεργασθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο εξετάζει τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. (Σχετικές είναι οι αποφάσεις Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 Α.Α.Δ 38, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων ν. Παραλράμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051). Περαιτέρω μετά την ικανοποίηση των προαναφερθέντων προϋποθέσεων στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του, το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Έχω διαβάσει με προσοχή τη δικογραφία την αίτηση και την ένσταση υπό το πρίσμα των αγορεύσεων των πλευρών. Παρατηρώ δε τα εξής: Το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα είναι αυτό της παράβασης συμφωνίας και ζητά απαγορευτικά και/ή προστακτικά διατάγματα για να σταματήσει η πώληση εκ μέρους των εναγομένων 1 και 2 του βιβλίου του «Ο γιος της καταιγίδας». Περαιτέρω ζητά αποζημιώσεις λόγω παραβίασης της επίδικης συμφωνίας. Με βάση τις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν επιχειρεί να αποφασίσει επί των αμφισβητούμενων γεγονότων της ουσίας της αγωγής και έχει υποχρέωση να αποφύγει να προχωρήσει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στη φάση αυτής της διαδικασίας το Δικαστήριο πρέπει να πεισθεί για σοβαρές ενδείξεις ουσιαστικών δικαιωμάτων και δεν είναι ο χρόνος για να κρίνει αν αυτά αποδείχθηκαν ή όχι (βλ. T. A. Micrologic Computer Consultant Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802 και Δημοκρατίας της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.P.
(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Θα εξετάσω τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 κάτω από τις θέσεις που προβάλλει ο ενάγοντας σε σχέση με την επίδικη συμφωνία και αν με βάση την επίδικη συμφωνία αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση και υπάρχει ενδεχόμενο επιτυχίας. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι με τους εναγόμενους 1 και 2 υπογράφτηκε η επίδικη συμφωνία ημερομηνίας 15.07.2009 με την οποία τερματίζεται η συνεργασία τους που αφορά την έκδοση του βιβλίου του με τίτλο «Ο γιος της καταιγίδας». Επισυνάπτει την επίδικη συμφωνία ως τεκμήριο Α στην οποία παρουσιάζονται ως συμβαλλόμενα μέρη η εταιρεία Κώστας Επιφανείου (Εκδόσεις-Αντιπροσωπείαι) Λτδ και ο Γιάννης Θεοδώρου. Με βάση αυτή τη συμφωνία και τα όσα ο ενάγοντας ισχυρίζεται στην ένορκη του δήλωση χωρίς το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο να προβεί σε μικροσκοπική ανάλυση των ισχυρισμών των εκατέρωθεν πλευρών για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας τα όσα ο ενάγοντας ισχυρίζεται μπορούν να θεωρηθούν ως παράβαση συμφωνίας με αποτέλεσμα να αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση μόνο όσον αφορά τους εναγόμενους
  1. Το γεγονός ότι ο εναγόμενος 2 φέρεται στη συμφωνία ότι την υπέγραψε ως νόμιμος αντιπρόσωπος των εναγομένων 1 κάτι και που ο ίδιος παραδέχεται στην ένορκη του δήλωση ότι είναι διευθύνων διοικητικός σύμβουλος των εναγομένων 1 αυτό από μόνο του δεν αποκαλύπτει και αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του εναγόμενου
  2. Διαπιστώνεται από τα δικόγραφα και τα όσα ο ενάγοντας έχει προσκομίσει με την ένορκη του δήλωση ότι η διαφορά του είναι μεταξύ των εναγομένων 1 και όχι μεταξύ του εναγόμενου 2 προσωπικά. Συνεπώς αυτό που καταλήγω είναι ότι με βάση το σύνολο της μαρτυρίας που εδόθη εκ μέρους του ενάγοντα παρέχεται το αναγκαίο υπόβαθρο για να θεωρήσω ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 μόνο όσον αφορά τους εναγόμενους
  3. Για τους εναγόμενους 1 τότε θα πρέπει να προχωρήσω και να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση και το επείγον της θεραπείας που ζητά και συγκεκριμένα αυτό που θα πρέπει να διαπιστωθεί είναι αν χωρίς την έκδοση των συγκεκριμένων διαταγμάτων θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο ενάγοντας πουθενά στην ένορκη του δήλωση δεν αναφέρει ότι αν τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν υπάρχει προφανής και άμεσος κίνδυνος ώστε σε τελικό στάδιο να παραμείνει ανικανοποίητος σε τυχόν έκδοση οποιασδήποτε απόφασης υπέρ του. Δεν έχω διαπιστώσει μέσα από τη μαρτυρία του αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο ούτε μπορεί οποιαδήποτε απόφαση που θα εκδοθεί μεταγενέστερα να παραμείνει ανικανοποίητη και ειδικά τη στιγμή που ο εναγόμενος 2 στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση δηλώνει ότι οι εναγόμενοι 1 έχουν οικονομική ευρωστία καθώς και ακίνητη περιουσία. Περαιτέρω ο ενάγοντας δεν έχει παραθέσει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι συνεχίζεται η πώληση του συγκεκριμένου βιβλίου από τρίτα βιβλιοπωλεία η δε αποδείξεις που έχει καταθέσει προέρχονται από το βιβλιοπωλείο των εναγομένων
  4. Επίσης δεν έχουν δοθεί οποιεσδήποτε εξηγήσεις για τη μεγάλη καθυστέρηση ως προς το χρόνο υποβολής της συγκεκριμένης αίτησης τη στιγμή που ο ίδιος ο ενάγοντας ως ισχυρίζεται τυχόν παραβίαση της συμφωνίας είχε ξεκινήσει λίγες μέρες μετά την υπογραφή της στις 15.07.
  5. Συνεπώς με βάση αυτά καταλήγω ότι εκ μέρους του ενάγοντα δεν έχει τεθεί μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει την τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο
  6. Μετά την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου δεν χρειάζεται η εξέταση τόσο των προδικαστικών ενστάσεων που τίθενται εκ μέρους των εναγομένων-καθ΄ ων η αίτηση όσο και των υπολοίπων λόγων ένστασης που τίθενται σε αυτή. Για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω η αίτηση ημερομηνίας 12.11.2010 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων-καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 και εναντίον του ενάγοντα-αιτητή ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other action/Interim Αναφορά: Πολιτική - Προσωρινό διάταγμα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.