Αναφορικά με την Αίτηση της Ashmore Emerging Markets Corporate High Yield Fund Limited., κ.α. ν. Αναφορικά με την Εταιρεία Teorema Holding Plc, Εταιρι

(1)με την οποία οι αιτητές επιζητούν την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου για διάλυση της εταιρείας Theorema Holding Plc., σύμφωνα με τις πρόνοιες των πιο πάνω άρθρων. Μετά την καταχώριση ένστασης εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση και αφού η υπόθεση πήρε την πορεία της μετά από καταχώριση ενδιάμεσων αιτήσεων: έκδοση συντηρητικού διατάγματος, αίτηση για αναστολή της διαδικασίας και έκδοση απόφασης του Δικαστηρίου επί του θέματος την 21.12.2010, οι αιτητές στις 14.2.2011, υπέβαλαν προφορικό αίτημα: να τους δοθεί άδεια να καταχωρίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση όσον αφορά τους ισχυρισμούς της καθ' ης η αίτηση περί εφαρμογής του Αλλοδαπού Δικαίου και συγκεκριμένα ότι: «Κανένας από τους Αιτητές έχει έννομο συμφέρον που να του επιτρέπει την καταχώρηση και προώθηση της Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Η σχέση των μερών απορρέει από Εγγραφο, το Fourth Supplementary Trust Deed ημερομηνίας 19.02.09, το οποίο διέπεται από Αγγλικό Δίκαιο και βάσει, μεταξύ άλλων, της δεσπόζουσας αγγλικής απόφασης Elektrim v. Vivendi Holdings

(2009)1 Lloyd's Rep.59 και κατ' επέκταση του εν λόγω δικαίου οι Αιτητές δεν έχουν έννομο συμφέρον να προχωρήσουν τη παρούσα Αίτηση.» Το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση στις 25.2.2011 για αγορεύσεις, ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου πιο εμπεριστατωμένα οι θέσεις των αιτητών. Ο κ. Νικολάου κατά την αγόρευση του εισηγείται ότι στην παρούσα περίπτωση τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Δ.48 των θεσμών 1 - 9 και ιδιαιτέρως οι πρόνοιες του θ.4

(2): «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Η πλευρά της καθ' ης η αίτηση συγκατατίθεται στο να δοθεί μια τέτοια άδεια, με προώθηση παράλληλου αιτήματος: να της δοθεί η άδεια, να απαντήσει στην όποια συμπληρωματική ένορκη δήλωση κατατεθεί. Και οι δυο πλευρές στηρίζουν το επιχείρημα τους στην αναγκαιότητα προσαγωγής μαρτυρίας αναφορικά με το Αλλοδαπό Δίκαιο το οποίο, ως θέμα πραγματικό, όχι μόνο πρέπει να αναφέρεται στα «δικόγραφα» αλλά θα πρέπει και να αποδεικνύεται με μαρτυρία εμπειρογνώμονα. Ως εκ τούτου επιχειρηματολογεί ο κ. Νικολάου είναι απαραίτητο να απαντηθεί η θέση της καθ' ης η αίτηση και σε περίπτωση που θα κριθεί αναγκαίο, να ζητηθεί αντεξέταση των εκατέρωθεν ενόρκως δηλούντων, ούτως ώστε το Δικαστήριο να αξιολογήσει τη μαρτυρία για να καταλήξει επί του ζητήματος. Η διαδικασία που ακολουθείται κατά την ακροαματική διαδικασία και η μαρτυρία η οποία μπορεί να δοθεί προς υποστήριξη μιας αίτησης, Petition, περιγράφεται στο Σύγγραμμα Palmer's Company Law, 21η Έκδ., σελ.747 κάτω από τον τίτλο "Evidence in support of petition": Η ένορκη δήλωση του αιτητή αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία και είναι γνωστή. «.. as the statutory affidavit, and the Rules make this affidavit prima facie evidence of the statements in the petition." Σκοπός των ενόρκων δηλώσεων είναι: ". to prevent the abuse of putting upon the file long affidavits in support of the petition which may turn out to be unnecessary. Additional affidavits are, however, required where the petitioner alleges fraud or misconduct, or seeks to have the company wound up by analogy to the dissolution of a partnership, or otherwise where "the case is unusual rather than purely formal." Per Lindley L.J., Re Gold Hill Mines

(1883)23 Ch.D. 210,

1. Οι εκατέρωθεν ενόρκως δηλούντες δυνατό να υπόκεινται σε αντεξέταση επί των ενόρκων δηλώσεων τους, αλλά το ζήτημα, αν θα επιτραπεί ή όχι αντεξέταση επαφύεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Palmer's, πιο πάνω, σελ.
2. Η παρούσα αίτηση δεν υπάρχει αμφιβολία πώς συνιστά εναρκτήρια κλήση. Το τι συνιστά εναρκτήρια κλήση εξετάστηκε και σχολιάστηκε σε αρκετή έκταση στην υπόθεση Udrusena Beogradska Banks v. Westacre Invest., Inc.,

(1999)1 A.A.Δ. 124, σελ.131-133. Ο κ. Νικολάου εισηγείται ότι οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας παρέχουν το μηχανισμό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατ' αναλογία σε αιτήσεις - petition - ώστε να παρασχεθεί η δυνατότητα στους αιτητές στη βάση της Δ.48 να καταχωρίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Είναι όμως προφανές ότι η Δ.48 θ.4

(2)έχει εφαρμογή σε αιτήσεις σε πολιτική διαδικασία και όχι σε πρωτογενείς αιτήσεις όπως η αίτηση διάλυσης. Είναι η κατάληξη μου ότι απουσιάζει η ορθή νομική βάση που να στηρίζει το αίτημα, ώστε να παρασχεθεί θεραπεία. Παρά την κατάληξη μου θα ήθελα να προσθέσω πως, ακόμα και αν είμαι λανθασμένη δεν θα επέτρεπα την καταχώριση «συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης», εφόσον μια τέτοια πορεία είναι αχρείαστη και θα οδηγούσε σε περιττές ενέργειες που θα περιέπλεκαν το ζήτημα. Οι αιτητές έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν τον ενόρκως δηλούντα ή ακόμη να προσφέρουν και οι ίδιοι μαρτυρία προς υποστήριξη αντίθετης θέσης. Το βάρος απόδειξης παραμένει στους ώμους εκείνου που επικαλείται την εφαρμογή του Αλλοδαπού Δικαίου, το οποίο ως πραγματικό γεγονός, θα πρέπει να αποδειχτεί με μαρτυρία εμπειρογνώμονα. Royal Bank of Scotland P.LC v. Geodvill Co Ltd κ.α.

(1993)1 Α.Α.Δ. 753. Η αίτηση απορρίπτεται. Ενόψει της κατάληξης μου και της ουσιαστικά συγκατάθεσης της άλλης πλευράς στο αίτημα, δεν επιδικάζονται έξοδα. (Υπ.) ................ Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Bankruptcy Jurisdiction / Interim Αναφορά: Αίτημα για καταχώριση συμπληρωματικής Ε/Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο