LANDRIAN ESTATES LTD κ.α. ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΝΑΓΗ κ.α., Αγωγή αρ. 5339/10, 3.3.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A66 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 5339/10 Μεταξύ:
- LANDRIAN ESTATES LTD, από τη Λεμεσό
- TYRUSLAND LTD, από τη Λεμεσό Εναγόντων -και-
- ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΝΑΓΗ, από τη Λεμεσό
- ΠΕΡΣΑ ΠΑΝΑΓΗ, από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 16.2.2011 3.3.2011 Για τις ενάγουσες-αιτήτριες: κ. Κ. Γρηγορίου, κα Χρ. Αθανασίου για να ακούσει απόφαση Για τους εναγόμενους-καθ' ων η αίτηση: Κα Π. Αθανασίου Ανδρέου, κ. Κ. Μαρκίδης για να ακούσει απόφαση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με Κλητήριο Ειδικά Οπισθογραφημένο οι ενάγουσες εταιρείες, ιδιοκτήτριες καταστήματος στη Λεμεσό, αξιώνουν από τον εναγόμενο 1 ενοικιαστή και την εναγόμενη 2 εγγυήτρια του, ποσό €15.000 καθυστερημένα ενοίκια για την περίοδο Μαϊου-Οκτωβρίου 2010, ενδιάμεσα κέρδη εκ €2.500 μηνιαία έκτοτε, καθώς και την έξωση του πρώτου από το επίδικο κατάστημα. Η αξίωση εδράζεται στην ισχυριζόμενη παράλειψη του εναγομένου 1 να καταβάλει τα ενοίκια των μηνών Μαϊου και Ιουνίου παρά την προειδοποίηση 21 ημερών που του εδόθηκε με επιστολή των εναγουσών ημερομηνίας 1.7.
- Ακολούθησε την 26.7.2010 ο τερματισμός της συμφωνίας ενοικίασης από τις ενάγουσες. Την 22.12.2010 οι ενάγουσες κατεχώρησαν αίτηση για συνοπτική απόφαση εναντίον των εναγομένων. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αυγουστίνου Αυγουστή, διευθυντή τους, ιδίας ημερομηνίας. Οι εναγόμενοι κατεχώρησαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης ημερομηνίας 14.2.2011 που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγομένου 1, ιδίας ημερομηνίας. Είχαν προηγουμένως την 27.1.2011 καταχωρίσει Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην αξίωση των εναγουσών. Η ένορκη δήλωση του εναγομένου 1 αναφέρεται στα ίδια ζητήματα που εγείρονται στην καταχωρηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης. Αναφέρεται πως η συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 25.5.2010 υπογράφηκε την 21.4.2010 καθ' ον χρόνο το κατάστημα ήταν ακόμα υπό κατασκευή. Οι ενάγουσες υποσχέθηκαν ότι μέχρι 25.5.2010 το κατάστημα θα ήταν κατάλληλο για χρήση και οι εναγόμενοι βασίστηκαν στην υπόσχεση τους ότι το κατάστημα θα ήταν ολοκληρωμένο μέχρι την πιο πάνω ημερομηνία και υπόγραψαν τη συμφωνία ενοικίασης. Καταλογίζεται στις ενάγουσες η προβολή ψευδών παραστάσεων ακόμα και δόλου. Προβάλλεται πως υπήρχε πρόβλημα στην ηλεκτροδότηση του καταστήματος με το κατάλληλο (τριφασικό) ηλεκτρικό φορτίο και καταλογίζεται στις ενάγουσες ευθύνη προς τούτο. Είναι η θέση του εναγομένου 1 πως λόγω του προβλήματος συμφωνήθηκε με τις ενάγουσες να μην πληρωθεί την 25.5.2010 το πρώτο ενοίκιο αλλά η πληρωμή των ενοικίων ν' αρχίσει από της εγκατάστασης τριφασικού ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα. Την 25.6.2010 και δεδομένου ότι το κατάστημα δεν είχε ακόμα τριφασικό ηλεκτρικό ρεύμα συμφωνήθηκε, εκ νέου, να μην πληρωθεί ενοίκιο. Η παροχή τριφασικού ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα εγκρίθηκε από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου την 17.6.2010, όμως αδικαιολόγητα οι ενάγουσες παραλείπουν να αποδεχτούν την προσφορά της Αρχής ώστε να πραγματωθεί η παροχή. Είναι η θέση του εναγομένου 1 ότι σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας ενοικίασης, που ήταν συμφωνία υπό την αίρεση της παράδοσης σε αυτόν αποκλειστικής ειρηνικής και πλήρους κατοχής του καταστήματος, δεν έχει ακόμα εγερθεί η υποχρέωση του για καταβολή ενοικίου. Δεν του έχει ακόμη παραχωρηθεί η κατοχή του καταστήματος αλλά μόνον άδεια χρήσης για σκοπούς διαμόρφωσης του. Προς τούτο ξόδεψε €60.800 που ανταπαιτά. Τον Σεπτέμβριο του 2010 τα μέρη κατέληξαν σε νέα προφορική συμφωνία ώστε να αρθεί η αίρεση της συμφωνίας ενοικίασης και οι ενάγουσες να προβούν σε όλα τα διαβήματα για την εγκατάσταση τριφασικού ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα και ο εναγόμενος 1 να τους καταβάλει τα ενοίκια. Είναι η, εν κατακλείδι, θέση του πως εφόσον δεν του έχει παραχωρηθεί ελεύθερη και αποκλειστική χρήση του καταστήματος η υποχρέωση καταβολής ενοικίων δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Ακολούθησε η καταχώριση της υπό κρίση αίτησης με την οποία οι ενάγουσες ζητούν άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του προαναφερθέντα Α. Αυγουστή. Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση πως ο ομνύοντας έχει διαπιστώσει ότι σε πολλά σημεία της ένορκης δήλωσης του εναγομένου 1 ο τελευταίος παρουσιάζει γεγονότα με ανακριβή και παραπλανητικό τρόπο και με τρόπο που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ως εκ τούτου αναφέρει χρήζουν απαντήσεως από τις ενάγουσες. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (όπως τροποποιήθηκε με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, ημερομηνίας 23.12.1999, που προνοεί πως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Αναφέρεται στην Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510, 514 πως: «.το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Η σχετική νομολογία εξελίχθηκε σε υποθέσεις που αφορούσαν στην έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων. Στην Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1976, 1981, αναφέρεται πως όταν προσωρινή προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς: «Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο.» Γίνεται παραπομπή στην Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, όπου (στη σελ. 1463) αναφέρεται πως: «Η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα». Γίνεται ακόμη αναφορά στην περίληψη (held) της απόφασης Vuitton (πιο πάνω) όπου αναφέρεται πως: «Ενδιάμεση αίτηση - Τα γεγονότα που την θεμελιώνουν πρέπει να αποκαλύπτονται σε ένορκη δήλωση ή ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση - Δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας ή απαντητικής μαρτυρίας εκ μέρους του αιτητή, ή η καταχώρηση πρόσθετων ενόρκων δηλώσεων.» Δεν πρέπει να προκαλεί απορία ή σύγχυση η υιοθέτηση του τελευταίου πιο πάνω αποσπάσματος στην υπόθεση Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd (πιο πάνω), γιατί παρόλο που η απόφαση έχει ημερομηνία 4.12.2000, τα γεγονότα της υπόθεσης αφορούσαν στον Μάρτιο του 1999, δηλαδή πριν την τροποποίηση της Δ.48 θ.4
(2). Αναφερόταν στην Vuitton (πιο πάνω) σελ. 1465, πως: «Εφόσον αμφισβητούνται τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την αίτηση, επιβάλλεται η απόδειξή τους από το διάδικο ο οποίος φέρει το βάρος της απόδειξης, όπως ορίζεται στη Δ.48 θ.4. Το αποδεικτικό μέσο, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση που δε γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου, είναι η προφορική μαρτυρία». Η διαδικασία έχει αλλάξει. Αναφέρεται στην Ιacovou Brothers (Constr.) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (B) Α.Α.Δ. 1377, 1380-81, πως: «Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Ο ενάγοντας που εξαιτείται συνοπτική απόφαση, πέραν του να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι υπάρχει Κλητήριο Ειδικά Οπισθογραφημένο και ότι ο εναγόμενος κατεχώρησε εμφάνιση, πρέπει να στηρίξει την αίτηση του με ένορκη δήλωση από πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκιστεί θετικά τα γεγονότα επαληθεύοντας την αιτία της αγωγής και το ποσό που απαιτείται δηλώνοντας ότι πιστεύει ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Από την άλλη ο εναγόμενος πρέπει να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή επί της ουσίας ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα τα οποία να μπορούν να θεωρηθούν ικανοποιητικά για να του παράσχουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί. Τυχόν μαρτυρία, από πλευράς του ενάγοντα, που θα έτεινε να προσβάλει ή καταρρίψει την υπεράσπιση που εγείρει ο εναγόμενος δεν θα είχε ουσιαστική σημασία γιατί στο στάδιο της κρίσης της αίτησης για συνοπτική απόφαση το δικαστήριο δεν αξιολογεί μαρτυρία. Ο εναγόμενος στην αίτηση για συνοπτική απόφαση έχει το βάρος να εγείρει κάποια υπεράσπιση στην απαίτηση του ενάγοντα ή να καταδείξει γεγονότα τα οποία να του παράσχουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί. Δεν θα κληθεί στο στάδιο εκείνο να αποδείξει την υπεράσπιση του. Κατά συνέπεια οιαδήποτε επίθεση ενάντια σε μια εγειρόμενη υπεράσπιση στη μορφή της διάψευσης των γεγονότων που τη συνθέτουν δεν θα είχε σημασία. Σε κάθε περίπτωση η υποστηριχτική του αιτήματος ένορκη δήλωση δεν αναφέρεται για ποια ζητήματα επιθυμούν οι ενάγουσες να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ούτε συγκεκριμενοποιούνται οι αναφορές του εναγόμενου 1 που χρήζουν αντίλογου. Δεν υπάρχει περιθώριο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να παραχωρήσει την εξαιτούμενη άδεια. Δεν υπάρχει έδαφος για κρίση και διαπίστωση καλού λόγου όπως ο σχετικός θεσμός επιβάλλει. Ουσιαστικά οι ενάγουσες ζητούν απεριόριστη και χωρίς προϋποθέσεις άδεια για να καταχωρίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση για ότι αυτές ενδεχομένως έχουν υπόψη ή κρίνουν σκόπιμο. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων και εναντίον των εναγουσών όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο