← Κύπρος

Frantisek Stepanek κ.α. ν. Avila Management Services Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 1043/11, 10/3/2011

Frantisek Stepanek κ.α. ν. Avila Management Services Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 1043/11, 10/3/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A72 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1043/11 Mεταξύ:

  1. Frantisek Stepanek
  2. Jaroslav Rokos
  3. Sokolovska Uhelna, Pravni Nastupce A.S. Eναγόντων και
  4. Avila Management Services Limited
  5. Flemming Edsberg
  6. Vumond Investments Limited Εναγομένων (Μονομερής (Ex - parte) αίτηση ημερ. 9.3.11) 10/3/
  7. Για ενάγοντες-αιτητές: κος Θεοδωρίδης με κ. Κούμα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κύριος σκοπός των διαταγμάτων Anton Piller είναι να παρεμποδισθεί η καταστροφή ή και εξαφάνιση εγγράφων ή άλλου μαρτυρικού υλικού, η παρουσίαση του οποίου είναι αναγκαία για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Διατάγματα Anton Piller εκδίδονται εφόσον ο αιτητής αποδείξει ότι: Εχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση επί της ουσίας της αγωγής. Υπάρξει ξεκάθαρη μαρτυρία ότι ο καθ' ου η αίτηση έχει στην κατοχή του έγγραφα ή στοιχεία που ενισχύουν την υπόθεση του αιτητή. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος καταστροφής ή εξαφάνισης του ως άνω μαρτυρικού υλικού. Η ως άνω καταστροφή, ενδέχεται να προκαλέσει μεγάλη ζημιά στον ενάγοντα. Είναι αναγνωρισμένο ότι πράγματι λόγω της δραστικότητας τους, τα διατάγματα τύπου Anton Piller πρέπει να εκδίδονται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, επειδή ουσιαστικά απαιτούν συμμόρφωση πριν καν ο καθ'ου η αίτηση έχει την δυνατότητα να αμφισβητήσει την εγκυρότητα τους. (βλ. σε σχέση με την ισχύ και εμβέλεια καθώς και την πρακτική έκδοσης των Anton Piller στο σύγγραμμα Commercial Injunctions - St. Gee Q.C, 5th ed., σελ. 29-30 και βέβαια τη θεμελιακή απόφαση Anton Piller KG - v - Manufacturing Processes Ltd and others

(1976)1 All E.R. 779). Λόγω ακριβώς των πιο πάνω (Μονομερής έκδοση και ανάγκη συμμόρφωσης πριν να υπάρχει δυνατότητα αμφισβήτησης), η νομολογία επί του θέματος είναι περιορισμένη. Τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν εξουσία να εκδίδουν διατάγματα τύπου Anton Piller, η οποία πηγάζει από τo Αρθρο 32 του Ν.14/60 το οποίο δίδει ευρύτατες εξουσίες σε σχέση με έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Oμοίως δια της παρούσης αίτησης ζητούνται ενδιάμεσες θεραπείες τύπου Norwich, εκτεταμένης και πάλιν μορφής. Οι ενάγοντες-αιτητές στην παρούσα διαδικασία κινούν αγωγή αποκλειστικά τύπου Norwich εναντίον των τριών εναγομένων γιια να διαπιστώσουν όπως διαφαίνεται το εύρος και το περιεχόμενο της εναντίον τους συνωμοσίας και/ή αδικοπραξίας με τελικό στόχο την απόκτηση μετοχών της ενάγουσας 3, ενώ αυτό απαγορευόταν ή είχε προϋποθέσεις που δεν τηρήθηκαν με βάση μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. Τονίζεται ότι οι ενάγοντες 1 και 2 είναι δύο εκ των τριών μετόχων της ενάγουσας
  1. Τον τρίτο μέτοχο (τον Jan Krouzecky), από τώρα και στο εξής JK, οι αιτητές τον υποψιάζονται ότι ενήργησε ώστε «να εκποιήσει» τις δικές του μετοχές στην ενάγουσα με μη θεμιτό τρόπο μέσω άλλων εταιρειών. Ειδικά ο πυρήνας υποψιών τους στρέφεται εναντίον της εταιρείας Aqua (σε συντομογραφία) εγγεγραμμένη στο νησί Nέβις και ειδικά ότι με αυτή ο J.K. συνήψε ένα εικονικό δάνειο 30.000.000 δολαρίων Αμερικής και μέσω διαδικασίας εκτέλεσης σε σχέση με το δάνειο θα επιτυγχάνετο η «μεταβίβαση των μετοχών» του στην Aqua. Όλα αυτά, κατά τους αιτητές, ήσαν τρόπος «για να αποφευχθεί ο καθορισμένος περιορισμός για την μεταβίβαση μετοχών». Αυτά έγιναν σε χρονικό διάστημα που αφορούσε το έτος 2010 όπως αναφέρεται στις παρ. 14-23 της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την αίτηση, ενώ διάφορα άλλα γεγονότα και συναφείς πράξεις αναφέρονται από το έτος 2005 και
  2. Οι αιτητές υποψιάζονται ωσαύτως ότι πίσω από ενέργειες της Αqua και του J.K. είναι ο κ. Pavel Tykac. Όπως, επίσης, ότι τα έγγραφα της Aqua που απέκτησαν από το νησί Nέβις «είναι προφανώς πλαστά». Στα πλαίσια της εξυφαινομένης συνωμοσίας εναντίον τους οι αιτητές ισχυρίζονται ότι δι' άλλης κυπριακής εταιρείας (της Elizwood) επιδιώχθηκε η κτήση των μετοχών του J.K. Η Εlizwood έχει ως διευθυντή τον κ. Ανδρέα Καραπάκη και γραμματέας της εταιρείας είναι η εταιρεία A.J.K. Managements Services Ltd πίσω από την οποία ομοίως είναι ο κ. Καραπατάκης. Τελικά πίσω από αυτές τις εταιρείες είναι ο κ. Tykac (βλ. παρ. 32 κ.επ.) ο οποίος είναι ιδιοκτήτης ανταγωνιστικής εταιρείας των εναγόντων 3, εξόρυξης λιγνίτη στην Τσεχία. Στη συνέχεια και μέχρι την παρ. 49 γίνεται αναφορά σε διάφορες συμφωνίες των πιο πάνω εμπλεκομένων στη συνωμοσία για να αποστερηθούν τα δικαιώματα των εναγόντων, οι οποίοι και προσέφυγαν στη συνέχεια στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εναντίον της Elizwood και Α. Καραπάκη και της Avila Consulting Λτδ κ.α. Η Avila Consulting Ltd είναι ο μοναδικός μέτοχος της Aqua. Οι λοιποί εναγόμενοι φαίνεται να είναι πρόσωπα επίσης συνδεόμενα μ' αυτή. Οι θέσεις των εναγόντων σε σχέση με τους εναγόμενους και το συμπέρασμα τους ότι κατέχουν τα αιτούμενα στοιχεία και έγγραφα εδράζονται στην ιδιότητα των εναγομένων σε σχέση με την Aqua με την οποία έγινε το εικονικό δάνειο. Συγκεκριμένα η εναγόμενη 1 (Avila Management Services Ltd) είναι «αξιωματούχος» της Aqua. Ο δε εναγόμενος 2, είναι διευθυντής σε κάποιο χρόνο τουλάχιστον, της Aqua. Σημειώνεται επίσης ότι «εκ μέρους της Avila Management - Εναγομένων 1 φαίνεται να υπογράφει η εταιρεία Altolex Ltd με αξιωματούχους - nominees τον κ. Ν. Γρηγοριάδη και κα Σαπφώ Γρηγοριάδη, οι οποίοι συνδέονται άμεσα με την εταιρεία Avila Consulting Ltd, εναντίον των οποίων κινήθηκε η αγωγή από τους παρόντες αιτητές και εξασφαλίσθηκαν ήδη διατάγματα Anton Piller με τον τρόπο που εξηγείται στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Εχω ιδιαίτερα προβληματισθεί για την δυνατότητα της παρούσας αίτησης να πετύχει μονομερώς. Εκείνο που τονίζω είναι ότι οι αιτητές έχουν ηυξημένο βάρος σε τέτοιου τύπου αιτήσεις να καταδείξουν τις εν γένει προϋποθέσεις του άρθρου 32 αλλά και της ύπαρξης εξαιρετικών ή ιδιαίτερων συνθηκών που το Δικαστήριο, κατά παρέκκλιση του κανόνα φυσικής Δικαιοσύνης που επιτάσσει να ακούονται και οι δύο πλευρές, μπορεί να πεισθεί να τα εκδόσει μονομερώς. Εχω μελετήσει όλες τις πτυχές που ο κ. Θεοδωρίδης με μεγάλη επιμέλεια προώθησε και με αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου. Εχω δε στα πλαίσια του καθήκοντος μου εξετάσει όλο το εύρος του περιεχομένου της ένορκης ομολογίας που στηρίζει τα αιτήματα ομού με τα τεκμήρια. Με όλο το σεβασμό στους ευπαίδευτους συνήγορους των αιτητών θεωρώ ότι δεν έχω ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν εξαιρετικές περιπτώσεις όπως έχουν νομολογηθεί ή ερμηνευθεί στα πλαίσια του Anton Piller ή των «ιδιαίτερων περιστάσεων» που λιτά ορίζει το άρθρο 9 του Κεφ.
  3. Οι αρχές είναι οι ίδιες αφού έχουν παρόμοιες παραμέτρους: μονομερή έκδοση διαταγμάτων και αυξημένο βάρος. Οπότε και ο παράγων χρόνος γενικά προσμετρά αλλά και εν γένει όλες οι περιστάσεις της υπόθεσης που είναι σχετικές τόσο με την ουσία της υπόθεσης όσο και με την αναγκαιότητα λήψης των ενδιάμεσων θεραπειών. Η κρίση μου έχει θεμελιωθεί στα εξής κύρια σημεία: Οι ενέργειες εναντίον των εναγόντων για την ισχυριζόμενη παράκαμψη τους ουσιαστικά ως προς την πώληση των μετοχών της ενάγουσας 3 είναι σε γνώση τους από πολύ καιρό. Γίνεται αναφορά πολλές φορές σε «ύποπτες συμπεριφορές» τουλάχιστον από τον Οκτώβρη του 2009, όπου μπαίνει στο προσκήνιο γνώσης τους η εταιρεία Aqua. Πολλές και πολύπλευρες διαδικασίες λαμβάνουν χώρα μετά. Στη Τσεχία, στο νησί Nέβιs και στην Κύπρο όπου οι αιτητές φαίνονται να έχουν γνώση για μεγάλης εμβέλειας σοβαρών επίδικων θεμάτων και λαμβάνουν μέτρα. Πολύς λόγος έγινε για «τα συμβόλαια φύλαξης» με τα οποία μπαίνουν στο σκηνικό μεταξύ άλλων, οι εναγόμενοι 1 και 2 (βλ. παρ. 47). Όμως δεν μου δόθηκε καθαρά η εικόνα πότε ακριβώς «γνωρίζουν» οι ενάγοντες αυτά τα έγγραφα. Εμμέσως ωστόσο προκύπτει όχι πολύ πρόσφατη γνώση. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι τα πρώτα στοιχεία τους γνωστοποιούνται το καλοκαίρι του 2010 μετά το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Είναι επίσης απόλυτα σχετικό, κατά την κρίση μου, ότι οι αιτητές στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στρέφονται εναντίον προσώπων που αναφέρθηκαν πιο πάνω με συναφείς διαδικασίες και παραλείπουν ενόρκως να αναφέρουν την ακύρωση με certiorari του διατάγματος. Παραπέρα είναι σημαντικό ότι τουλάχιστον από το καλοκαίρι του 2010 τα κύρια πρόσωπα των επίδικων γεγονότων - νομικά ή φυσικά - «τοποθετούνται στο σκηνικό των δρώμενων» με ικανοποιητικό τρόπο ώστε να επιδιωχθούν θεραπείες τότε. Η ακύρωση του ρηθέντος διατάγματος, η προτεινόμενη δυσκολία του Τσέχικου δικαίου στην έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, η ακύρωση ουσιαστικά άλλων διαδικασιών (ειδικά στο νησί Nέβις) η ισχυριζόμενη παραγραφή στο Τσέχικο Δίκαιο, με κανένα τρόπο δεν δημιουργεί εξαιρετικές συνθήκες ώστε να κρίνω ότι δικαιολογείται η μονομερής έκδοση τέτοιας φύσης διαταγμάτων. Το ίδιο ισχύει και για τα διατάγματα τύπου Norwich. Είναι εμφανής ο συσχετισμός των αιτούμενων ενδιάμεσων θεραπειών με την απαίτηση για αποζημιώσεις στη Τσεχική δικαιοσύνη. Όμως θυμίζω ότι εδώ η αγωγή είναι αποκλειστικά τύπου Norwich και βέβαια στα ίδια πλαίσια θα κριθεί και η παρεπόμενη ενδιάμεση θεραπεία, η οποία δεν μπορεί να διευρυνθεί με τον τρόπο που εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος ώστε να προσμετρά σε βοήθεια διαδικασιών στο εξωτερικό. Τονίζεται ότι εδώ δεν πρόκειται για βοηθητική διαδικασία της αγωγής στην Τσεχία, οπότε θα ήταν σχετικοί οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί ή άλλη νομική θεμελίωση. Οπότε αυστηρά η ενδιάμεση αυτή αίτηση είναι παρεπόμενη της κυρίως αγωγής που περιορίζεται, όπως είπα σε παρακλητικά τύπου Norwich. Η ενδεχόμενη βλάβη που γενικά ετέθη ως εκ του χρόνου που θα χρειασθεί για τα τελικά διατάγματα Norwich, δεν είναι επαρκής λόγος για μονομερή έκδοση τους, αφού οι αιτητές δεν εμποδίζονται να καταχωρήσουν by summons αίτηση, οπότε και η άλλη πλευρά θα ακουσθεί, δίδοντας στο Δικαστήριο την δυνατότητα να ακούσει και τις δύο πλευρές πριν αποφασίσει (βλ. τις εύστοχες παρατηρήσεις του Δικαστή Χατζηχαμπή στην Πολ. Αίτηση 140/10 in re M. Tσιάτταλου ημερ. 1.3.2011, «..είναι πολύ πιο ορθό και προοπτικά ευχερές προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης να ορίζεται το ίδιο σύντομα και απ' ευθείας η ενδιάμεση ex parte αίτηση ως αίτηση δια κλήσεως για να ακουσθούν οριστικώς και χωρίς απρόβλεπτες καθυστερήσεις οι δύο πλευρές». Η αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) ............. Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ Πιστον Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία -αίτηση για συντηρητικό διάταγμα - Anton Piller και Norwich
(81)) (Re: aetisi gia sindiritiko diatagma - Anton Piller kae Norwich
(81)) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.