Βαλεντίνος Πιερίδης, Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ: 1283/10, 10.03.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A73 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ: 1283/10 Σε πτώχευση: Βαλεντίνος Πιερίδης, από τη Λεμεσό Οδός Ιωάννη Πολέμη αρ. 44, Περιοχή Αγ. Πέτρου και Παύλου, Λεμεσός --------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 10.03.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για καθ΄ ης η αίτηση-αιτήτρια στη ειδοποίηση έκδοσης πτώχευσης: κα Χ. Ιωαννίδου Για αιτητή (καταχωρούνται την ένορκη δήλωση για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης) : κα Α. Γεωργίου ΑΠΟΦΑΣΗ Η διαφορά των διαδίκων προέρχεται από την μη καταβολή των δικηγορικών εξόδων που επιδικάστηκαν εναντίον του Βαλεντίνου Πιερίδη σε τρεις διαφορετικές διαδικασίες οι οποίες διεξήχθηκαν στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού και συγκεκριμένα το ποσό των €338,30 πλέον ΦΠΑ που αφορά διάταγμα για τα δικηγορικά έξοδα στην Αίτηση Γονικής Μέριμνας με αριθμό 180/05, το ποσό των €851,74 πλέον ΦΠΑ πλέον €19,65 έξοδα εκδόσεως διατάγματος στην Αίτηση Γονικής Μέριμνας 92/04 και το ποσό των €4290,30 πλέον ΦΠΑ πλέον €41,86 έξοδα έκδοσης διατάγματος στην Αίτηση Διαζυγίου με αριθμό 311/
- Όλα τα πιο πάνω ποσά επιδικάστηκαν ως δικηγορικά έξοδα υπέρ της Άννας Χατζηρωτή (στο εξής θα αναφέρεται ως η αιτήτρια) και εναντίον του Βαλεντίνου Πιερίδη (στο εξής θα αναφέρεται ως ο οφειλέτης) και δεν έχουν ανασταλεί. Στις 10.11.2010 ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού εξέδωσε την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Ειδοποίηση Πτώχευσης προς τον οφειλέτη μετά από το αίτημα της Άννας Χατζηρωτή. Η Ειδοποίηση επιδόθηκε προσωπικά στον οφειλέτη την 01.12.2010 και αυτός με τη σειρά του στις 03.12.2010 καταχώρησε ένορκη δήλωση με την οποία επιδιώκεται ο παραμερισμός της Ειδοποίησης Πτώχευσης για τους ακόλουθους λόγους: «
- Εξ όσων ο δικηγόρος μου με συμβουλεύει η εν λόγω ειδοποίηση πάσχει καθ΄ ότι: (α) Κατά παράβαση των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών Κ.16 δεν εκθέτει το Νόμο ή τους Κανονισμούς στους οποίους στηρίζεται. (β) Η Αίτηση δεν υποβάλλεται από τον ισχυριζόμενο πιστωτή, αλλά από δικηγόρο και τούτο κατά παράβαση του Κανονισμού Κ.39 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών.
- Ανεξάρτητα με τα ως άνω ελαττώματα της διαδικασίας και άνευ επηρεασμού των ως άνω ενστάσεων μου για τα ελαττώματα της ειδοποιήσεως, εξ όσον ο δικηγόρος μου με συμβουλεύει, η πτωχευτική διαδικασία δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον μου και κατά συνέπεια δεν μπορεί να εκδοθεί η αιτούμενη παρά της αιτήτριας Ειδοποίηση Πτωχεύσεως για τους ακόλουθους λόγους: 4.
- Έχω καταχωρήσει στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού την υπ΄ αριθμό 46/10 Αίτηση Περιουσιακών Διαφορών, έχοντας απαίτηση εναντίον της Αιτήτριας και πρώην συζύγου μου στα αποκτήματα κατά τη διάρκεια του γάμου μας, ο οποίος έχει λυθεί με Διάταγμα Δικαστηρίου την 10.10.
- 4.
- Εν όψει της εκκρεμότητας της ως άνω Αιτήσεως Περιουσιακών Διαφορών η Αίτηση της Αιτήτριας λαμβάνει καταπιεστικό χαρακτήρα και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Κατά την ακροαματική διαδικασία ο οφειλέτης μετά από άδεια του Δικαστηρίου κατέθεσε ενόρκως και ανέφερε ότι στις 08.10.2010 καταχώρησε αίτηση Περιουσιακών Διαφορών υπ΄ αριθμό 46/10 με την οποία αξιώνει από την αιτήτρια συνεισφορά επί της αποκτηθείσας συζυγικής περιουσίας η οποία ανέρχεται στο ποσό των €340.
- Περαιτέρω αναφέρει ότι η αίτηση Περιουσιακών Διαφορών επιδόθηκε στην αιτήτρια στις 17.10.2010 και δεν μπορούσε η πιο πάνω απαίτηση του να εγερθεί στις διαδικασίες Γονικής Μέριμνας και Διαζυγίου καθότι ήταν άλλη δικαιοδοσία. Κατέθεσε ως τεκμήριο 3 αντίγραφο της Αίτησης Περιουσιακών Διαφορών υπ΄ αριθμό 46/10, ως τεκμήριο 4 Ειδοποίηση του Ιδιώτη Επιδότη Νίκου Νικολάου ότι η πιο πάνω αναφερόμενη αίτηση επιδόθηκε στην αιτήτρια στις 17.10.2010 και ως τεκμήριο 5 επιστολή των δικηγόρων της αιτήτριας ημερομηνίας 15.12.2010 ότι θα εμφανιστούν στην πιο πάνω αναφερόμενη αίτηση. Αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων με γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις που εκφράζει η κάθε πλευρά με παραπομπή σε σχετική νομοθεσία και νομολογία. Όσον αφορά τη νομική πτυχή του υπό εξέταση θέματος σημειώνονται τα ακόλουθα: «3.-
(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε καθεμιά από τις ακόλουθες περιπτώσεις: (ζ) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάλθηκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος επέδωσε σε αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού και μέσα σε επτά ημέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Κύπρο και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται αλλού μέσα στον καθορισμένο από το διάταγμα που παρέχει την άδεια για επίδοση χρόνο, ο χρεώστης είτε συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχτηκε να πληρωθεί, και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα». Η διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης ρυθμίζεται από το Μέρος ΙΙΙ των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών και ειδικότερα από τους Κανονισμούς 38-43. Ειδικότερα, ο Κανονισμός 40
(2)προνοεί τα εξής: «40
(2)Θα πρέπει να οπισθογραφείται επίσης ένδειξη στον οφειλέτη ότι έχει ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταγωγή η οποία ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το ποσό της εξ αποφάσεως οφειλής ή ποσό που διατάχθηκε να πληρωθεί και το οποίο δε μπορούσε να προβληθεί στην αγωγή ή στη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα, πρέπει αυτός μέσα στο χρόνο που καθορίζεται στην ειδοποίηση να καταχωρήσει στον πρωτοκολλητή ένορκο δήλωση προς το σκοπό αυτό. Τέτοια ένορκος δήλωση θα οπισθογραφείται με διεύθυνση μέσα στην πόλη στην οποία μπορεί να αφήνονται ειδοποιήσεις στον οφειλέτη από τον πρωτοκολλητή». Η καταχώρηση τέτοιας ένορκης δήλωσης λειτουργεί, σύμφωνα με τον Κανονισμό 41, ως αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης και σύμφωνα με τον Κανονισμό 40
(3)θα πρέπει να καταχωρείται, σε περιπτώσεις όπου η επίδοση γίνεται στη Δημοκρατία, εντός τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον χρεώστη. Είναι γεγονός ότι οι λόγοι που αναφέρονται στις παραγράφους 3 (α) και (β) της ένορκης δήλωσης δεν προωθήθηκαν από τον οφειλέτη κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας περαιτέρω δε είναι σαφές ότι δεν εμπίπτουν στις πρόνοιες του Κανονισμού 40
(2)των περί Πτωχεύσεων Κανονισμών καθότι δεν αφορούν ανταξίωση, συμψηφισμού ή ανταγωγή και δεν μπορούν να προβάλλονται σε ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε με βάση τον Κανονισμό αυτό. Όλοι οι πιο πάνω λόγοι θα μπορούσαν να τεθούν από τον οφειλέτη με συγκεκριμένη αίτηση και όχι μέσα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Στην υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Δημήτρης Δημητρίου,
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 425 το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι ο ισχυρισμός της εξόφλησης του χρέους θα μπορούσε να εγερθεί μόνο σε ξεχωριστή αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. Η μόνη θέση του οφειλέτη που μπορεί να προωθηθεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας είναι ο ισχυρισμός του υπό την παράγραφο 4.1 ότι έχει καταχωρήσει στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού την υπ΄ αριθμό 46/10 Αίτηση Περιουσιακών Διαφορών έχοντας απαίτηση εναντίον της αιτήτριας και πρώην συζύγου του στα αποκτήματα κατά τη διάρκεια του γάμου τους ο οποίος έχει λυθεί με διάταγμα Δικαστηρίου την 10.10.2007. Περαιτέρω μέσα στα πλαίσια της εξέτασης του πιο πάνω λόγου θα εξετασθεί και ο λόγος που αναφέρεται στην παράγραφο 4.2 της ένορκης δήλωσης σε σχέση με την κατάχρηση. Το βάρος απόδειξης ισχυρισμού για ύπαρξη ανταπαίτησης και/ή δικαιώματος συμψηφισμού βρίσκεται αποκλειστικά στους ώμους του χρεώστη. Αυτό προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 3
(1)(ζ) του Κεφ. 5 καθώς και του Κανονισμού 40
(2)των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών (βλ. Re Ντίνος Ασπρής
(1988)1 J.S.C. 93). Περαιτέρω, σε περίπτωση που ο χρεώστης εγείρει ως λόγο παραμερισμού την ύπαρξη ανταπαίτησης, ανταγωγής ή συμψηφισμού, πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει γνήσια ανταπαίτησης. Απλοί ισχυρισμοί για οποιαδήποτε ανταπαίτηση δεν αρκούν (βλ. Re Debtor
(1958)2 Ch. 81). Ειδικότερα, στο σύγγραμμα Williams on Bankruptcy (18η έκδοση) στις σελίδες 43-44 αναφέρεται ότι ο χρεώστης θα πρέπει να καταχωρήσει ένορκη δήλωση που να δείχνει σε εύλογο βαθμό λεπτομέρειας τη φύση και το ποσό του ισχυριζόμενου συμψηφισμού, ανταπαίτησης, ή ανταξίωσης για να ικανοποιήσει το λεκτικό του Bankruptcy Rule 139 της Αγγλίας, το οποίο είναι παρόμοιο με τον Κανονισμό 41 των Κυπριακών Κανονισμών, με εξαίρεση τη χρήση της φράσης «sufficient cause is shown». Στη σελίδα 34 του συγγράμματος Williams on Bankruptcy (16η έκδοση) αναφέρεται ότι για να παραμεριστεί ειδοποίηση πτώχευσης στη βάση ύπαρξης ανταπαίτησης, θα πρέπει ο χρεώστης να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει δικαίωμα για ανταπαίτηση και συμψηφισμό, το οποίο να είναι «effective and capable of being enforced» κατά το χρόνο της αίτησης παραμερισμού. Στο δε σύγγραμμα Williams and Muir Hunter "The Law and Practice on Bankruptcy (19η έκδοση) στη σελίδα 37 αναφέρεται ότι η απαίτησης του χρεώστη θα πρέπει ήδη να προωθείται μέσω αγωγής κατά το χρόνο εξέτασης του αιτήματος παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης. Στην απόφαση In Re A Debtor (No. 75 of 1982) Ex Parte the Debtor v. National Westminster Bank Plc
(1984)1 WLR 353, λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την απόδειξη της ανταξίωσης από τον χρεώστη: «First, the affidavit or affidavits must show that he has a cross-demand against the creditor which is genuine. To satisfy that requirement, the cross-demand must be put forward in good faith and must have a reasonable probability of success, or, as it has also been expressed, must give rise to a triable issue. In the latter respect, there is no hard and fast rule as to the degree of proof required. It depends in each case on the particular facts and circumstances of that case. Secondly, the affidavit or affidavits must show that the cross-demand could not have been set up in the action in which the judgement relied on by the creditor was obtained. Thirdly, the affidavit or affidavits must show that the cross-demand equals or exceeds the amount of the judgment debt. For that purpose the cross-demand need not be for a liquidated sum or even for a sum of money at all. But it must be capable of being quantified in terms of money and the affidavit or affidavits must quantify it». Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η θέση του οφειλέτη αναφορικά με την ύπαρξη ανταπαίτησης και δικαιώματος συμψηφισμού είναι τα ακόλουθα: - ότι στις 08.10.2010 καταχώρησε εναντίον της αιτήτριας και πρώην συζύγου του την Αίτηση Περιουσιακών Διαφορών με την οποία αξιώνει συνεισφορά από την αποκτηθείσα συζυγική περιουσία και η οποία ανέρχεται στο ποσό των €340.000 περίπου. - ότι διεκδικεί ως δική του συνεισφορά ½ ή στη χειρότερη περίπτωση το 1/3 με βάση το νόμο εκτός αν η πρώην σύζυγός του αποδείξει λιγότερη ή καθόλου συνεισφορά. - ότι η εν λόγω απαίτηση δεν ήταν δυνατό να εγερθεί στο θέμα Γονικής Μέριμνας αφού είναι θέμα άλλης δικαιοδοσίας. - ότι η Αίτηση Περιουσιακών Διαφορών επιδόθηκε στην αιτήτρια, πρώην σύζυγό του, στις 17.10.
- Τα πιο πάνω διαπιστώνονται και με λεπτομέρεια παρουσιάζονται μέσα από την ένορκη δήλωση αλλά και προφορικά και συγκεκριμένα από τα έγγραφα τα οποία έχει παρουσιάσει και έχει καταθέσει ως τεκμήρια ο οφειλέτης. Είναι δε φανερό ότι η πιο πάνω απαίτηση του οφειλέτη καταχωρήθηκε πριν την καταχώρηση της υπό εκδίκαση αίτησης και διαπιστώνεται από τα πιο πάνω αλλά και από τα όσα ο οφειλέτης προφορικά έχει καταθέσει, ότι έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει δικαίωμα ανταπαίτησης και/ή συμψηφισμό επί των ποσών για τα οποία η αιτήτρια ζητά την έκδοση της πιο πάνω ειδοποίησης πτώχευσης. Είναι δε γεγονός ότι η πιο πάνω ανταπαίτηση δεν μπορούσε να εγερθεί στις διαδικασίες ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου και ειδικά στις διαδικασίες Γονικής Μέριμνας που αφορούσαν οι αιτήσεις 180/05 και 92/04 καθώς και στη διαδικασία που αφορούσε την Αίτηση Διαζυγίου με αριθμό 311/
- Με βάση τα όσα πιο πάνω έχω εξηγήσει κρίνω ότι ο οφειλέτης έχει επιτύχει και έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει γνήσια ανταπαίτηση ή δικαίωμα συμψηφισμού που ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος του και η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στις διαδικασίες στις οποίες έχουν εξασφαλιστεί τα διατάγματα που αφορούν την ειδοποίηση. Μετά την πιο πάνω κατάληξη μου η εξέταση του λόγου για κατάχρηση καθίσταται άνευ αντικειμένου. Ως εκ τούτου η ειδοποίηση πτώχευσης ημερομηνίας 10.11.2010 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του οφειλέτη (καταχωρούντα την ένορκη δήλωση για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης) και εναντίον της αιτήτριας στη ειδοποίηση έκδοσης πτώχευσης όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Bankruptcy/Interim Αναφορά: Πολιτική - ειδοποίηση πτώχευσης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο