ZANKULIYEVA AIGUL AMANZHOLOVNA κ.α. ν. TEDCOM FINANCE LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2068/2010, 10 Μαρτίου, 2011

ZANKULIYEVA AIGUL AMANZHOLOVNA κ.α. ν. TEDCOM FINANCE LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2068/2010, 10 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A74 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Τ. Ψαρά - Mιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2068/2010 Μεταξύ:

1. ZANKULIYEVA AIGUL AMANZHOLOVNA, εκ Καζακστάν
2. MED CONSULTING LIMITED, εκ Βρετανικών Παρθένων Νήσων, Φ/δι ICAZA CONZALEZ, RUIZ 7 ALEMAN (BVI) TRUST LIMITED, Vanterpool Plaza, 2nd floor, Wickhams CAY 1, Road Town, Tortola, η οποία ενάγει προσωπικά και/ή εκ μέρους των άλλων μετόχων των εναγομένων Αρ. 1 και/ή Αρ. 2 και/ή των εναγομένων Αρ. 3, εκτός αυτών που είναι εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή. Εναγόντων και
3. TEDCOM FINANCE LIMITED, εκ Σεϋχελλών
4. LUX INVESTING LIMITED, εκ Βρετανικών Παρθένων Νήσων μέσω του Διευθυντή αυτής STARPORT TRUSTEES LTD
5. USAREL INVESTMENTS LIMITED, εκ Λεμεσού
6. WHITE SEA COMPLEX BV, εξ Ολλανδίας, φ/δι Dr. Hub Van Doorneveg
7. NORTHERN OPERATIONS NV, από Ολλανδικές Αντίλλες
8. DIRECT LOGISTIC SOLUTIONS LIMITED, εκ Σεϋχελλών, φ/δι INTERSHORE CONSULT (PTY) LTD
9. MUKHTAR ABLYZOV, εκ Καζακστάν και τώρα στο Ηνωμένο Βασίλειο
10. VETABET HOLDINGS LIMITED, εκ Βρετανικών Παρθένων Νήσων
11. MAXIM POUCHLIKOV, Ρωσίας
12. ΠΑΥΛΟΣ ΚΥΘΡΕΩΤΗΣ, εκ Λεμεσού
13. JASON CHRISTIAN, εκ Λεμεσού
14. STARPORT NOMINEES LTD, εκ Λεμεσού Εναγομένων Αίτηση ημερ. 16.4.2010 Ημερομηνία: 10 Μαρτίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές- Ενάγοντες: κ. Πίττας Για Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση 2, 3, 10 και 12: κ. Βελάρης μετά της κας Κονναρή Για συγκατιθέμενους - καθ'ων η αίτηση - εναγόμενους 8 και 9: κος Παντελή Για καθ' ου η αίτηση - εναγόμενον 11: κα Μ. Καννάβα Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα υπό εκδίκαση αίτηση στηρίζεται κυρίως στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου καθώς και στις αρχές που σχετίζονται με διατάγματα τύπο Norwich Pharmacal. Οι αιτούμενες θεραπείες ανάλογα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά το αίτημα διορισμού «ενδιάμεσου παραλήπτη και/ή διευθυντή (interim receiver σε manager)» της περιουσίας της Εναγομένης 1 ως περιγράφεται σε συγκεκριμένο πίνακα και αφορά το 100% μετοχικού κεφαλαίου δύο εναγομένων εταιρειών, της Εναγόμενης 4 και της Εναγόμενης 5 όπως επίσης και τεσσάρων άλλων ρωσικών εταιρειών. Στη συνέχεια του παρακλητικού της Αίτησης, προσδιορίζονται συγκεκριμένες εξουσίες του Παραλήπτη (βλ. Α(i)-(v)), και ειδικά εναντίον των εναγομένων 10, 11 και
15. Συνεπακόλουθα, ζητείται διάταγμα εναντίον της Εναγομένης 3, όπως επιτρέψει πλήρη πρόσβαση του Παραλήπτη στα βιβλία της ιδίας και των θυγατρικών της εταιρειών (βλ. Β). Η δεύτερη κατηγορία επιδιώκει θεραπείες για αποκαλύψεις στα βιβλία και έγγραφα της ίδιας της Εναγομένης 3 και θυγατρικών της εταιρειών, αιτούμενες διαταγές ένορκης αποκάλυψης και επιθεώρησης εναντίον των Εναγομένων 10, 11 και 12 ώστε να αναφερθούν τραπεζικοί λογαριασμοί, στοιχεία και συμφωνίες που αφορούν τους Εναγόμενους 2, 3, 4 και 5 ως εξειδικεύονται στο Παρακλητικό Γ (I, II και III). Ομοίως επιζητούνται στοιχεία, ονόματα εταιρειών (Κυπριακών και/ή αλλοδαπών) που ήταν και συνεχίζουν να είναι υπό τον έλεγχο του Εναγόμενου 7 για τη διαχείριση των εταιρικών τους θεμάτων (Παρακλητικό Γ IV). Παρεπόμενες θεραπείες ζητούνται με το λοιπό μέρος του Παρακλητικού Γ και διατάγματα επιθεώρησης των πιο πάνω με το Παρακλητικό Δ. Η Αίτηση στρέφεται και έχει επιδοθεί εναντίον των Εναγομένων 2, 3, 10, 11 και 12 οι οποίοι και καταχώρησαν ένσταση. Η παρούσα Αίτηση στηρίζεται κυρίως στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 1 με εξουσιοδότηση και από την Ενάγουσα
16. Το πολυπρόσωπο της αγωγής αυτής και εν μέρει της Αίτησης, οδηγεί στην αναγκαιότητα, πρώτα απ' όλα, να τεθεί η θέση των αιτητών για το status των διαδίκων πρώτα σε σχέση με την όλη αγωγή και σε δεύτερο επίπεδο με την Αίτηση. Κατά παράλληλο τρόπο θα δίνεται και το υπόβαθρο του αγωγίμου δικαιώματος των Εναγόντων ως παρατίθεται στην ενώπιον μου γραπτή μαρτυρία. Α. Θέση των Αιτητών-Εναγουσών Διάδικοι Η Ενάγουσα 1 είναι πολίτης του Καζακστάν και η Ενάγουσα 2 είναι εταιρεία συσταθείσα στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους και το 100% μετοχικό της κεφάλαιο ανήκει στην Ενάγουσα
17. Η Εναγόμενη 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως συσταθείσα στις Σεϋχέλλες, η Εναγόμενη 2 συσταθείσα παρομοίως στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους, η Εναγόμενη 3 είναι κυπριακή εταιρεία, η Εναγόμενη 4 ολλανδική εταιρεία. Η Εναγόμενη 5 είναι εταιρεία συσταθείσα στις Σεϋχέλλες. Το 100% μετοχικό κεφάλαιο της Εναγομένης 6 ανήκει και ελέγχεται από τον Εναγόμενο
18. Ο Εναγόμενος 7 είναι πολίτης του Καζακστάν, ο οποίος ήταν πρόεδρος και ο κύριος μέτοχος της Τράπεζας του Καζακστάν BTA Bank. Διαμένει τώρα στην Αγγλία και αντιμετωπίζει ποινικές διαδικασίες στο Καζακστάν για ισχυριζόμενες απάτες που διαπράχθηκαν εναντίον της BTA Bank, ως επίσης και πολυάριθμες Αγγλικές διαδικασίες που καταχωρήθηκαν από την BTA Bank για την ανάκτηση των κεφαλαίων, τα οποία ως ισχυρίζεται καταχράστηκε μεταξύ άλλων ο Εναγόμενος 7, μέσω της χρήσης των ισχυριζόμενων δολίων δανείων και πολυάριθμων υπεράκτιων εταιρειών που ανήκαν και/ή ελέγχονταν από αυτόν. Υπάρχει ισχυρισμός ότι ο Εναγόμενος 7 έχει καταχρασθεί το ποσό των USD8-10 δισεκατομμυρίων περίπου. Ο Εναγόμενος 7 απέρριψε ότι έχει ενεργήσει με οιονδήποτε τρόπο παράνομα ή δόλια και ισχυρίζεται ότι υπάρχουν πολιτικά κίνητρα πίσω από τον διωγμό του γιατί είναι πολιτικός αντίπαλος του Προέδρου του Καζακστάν. Η Εναγόμενη 8, είναι εταιρεία συσταθείσα στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους και το 100% του μετοχικού κεφαλαίου της ανήκει και ελέγχεται από τον Εναγόμενο
19. Ο Εναγόμενος 9 είναι Ρώσος πολίτης, ο οποίος, μαζί με την Ενάγουσα και τον Εναγόμενο 7, είναι οι τρεις συνέταιροι της κοινοπραξίας, η οποία ιδρύθηκε και διενεργείτο μέσω της Εναγόμενης 3 και των θυγατρικών της για την απόκτηση, διαχείριση και λειτουργία του Έργου Vitino (Vitino Project). Οι Εναγόμενοι 10 και 11 διαμένουν στην Λεμεσό και παρέχουν υπηρεσίες διαχείρισης σε, μεταξύ άλλων, τις Εναγόμενες 2 και 3 μέσω των εταιρειών υπηρεσιών και προσωπικά. Η Εναγόμενη 12 είναι κυπριακή εταιρεία και ελέγχεται από τον Εναγόμενο
20. Ο Εναγόμενος 10 ενεργούσε ως διευθυντής της Εναγομένης
21. Ο Εναγόμενος 11 είναι διευθυντής της Εναγόμενης
22. Ο Εναγόμενος 10 ήταν ο μοναδικός διευθυντής της Εναγομένης 3 μέχρι τον Φεβρουάριο 2010 και αργότερα αντικαταστάθηκε από την Εναγόμενη
23. Η Ενάγουσα 1 για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν ανώτερη αξιωματούχος της τράπεζας BTA Bank του Καζακστάν στενά συνεργαζόμενη κυρίως με τον Tatyshev, πρόεδρο της τράπεζας. Κατά τα έτη 1997-1998 η τράπεζα ιδιωτικοποιήθηκε από ομάδα επενδυτών μεταξύ των οποίων ο Εναγόμενος 7 και ο Tatyshev. Μετά το θάνατο του τελευταίου και περί το έτος 2005, ο Εναγόμενος 7 διορίστηκε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας μέχρι το Φεβρουάριο του
24. Η Ενάγουσα 1 στη συνέχεια της ένορκης τοποθέτησης της αφήνει να φανούν ανησυχίες και υποψίες για τη διοίκηση του Εναγόμενου 7 καθώς και «τον εξαναγκασμό» της Επιτροπής Πιστώσεων στην οποία μετείχε, να αποδειχθεί επενδύσεις στις οποίες αρχικά δεν είχαν συμφωνήσει. Είναι η παραπέρα θέση της ότι στην προβαλλόμενη πρόθεση παραίτησης της, ο Εναγόμενος 7 αντέδρασε και αντιπρότεινε μέσω προσώπου της εμπιστοσύνης της τη δημιουργία επενδυτικής εταιρείας και κοινής εταιρείας με τρεις συνεταίρους, μεταξύ των οποίων των ίδια και τον Εναγόμενο
25. Με την αποδοχή της Ενάγουσας συνέστησαν την Εταιρεία (σε αρχικά) BTAC της οποίας η Ενάγουσα 1 είναι ακόμη Πρόεδρος. Μέτοχοι της BTAC ήσαν δύο εταιρείες, η μία ελέγχεται από τον Εναγόμενο 7 (έχοντας το 51% της BTAC) και η άλλη (με 49% του κεφαλαίου της BTAC, εκ των μετόχων της οποίας κατά 1/3 είναι η Ενάγουσα. Μετά τη σύσταση της BTAC συνομολογήθηκε μία σύμβαση μεταξύ της BTAC και BTA Bank η οποία επέτρεπε στην πρώτη να εκμεταλλεύεται το εμπορικό σήμα της δεύτερης για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Περαιτέρω, τα γραφεία της BTAC και της BTA Bank στη Μόσχα στεγάζονταν στο ίδιο κτίριο. Παρά την ανησυχία της Ενάγουσας για το δεοντολογικό της ενέργειας της, αποδέχθηκε εισήγηση του Εναγόμενου 7 να παραμείνει και στη θέση της στην BTA Bank. Στη συνέχεια (παράγρ. 33 κ.ε.) γίνεται αναφορά σε έργα που ανελάμβανε η BTAC μέσω κυρίως χρηματοδότησης της BTA Bank ή μέσω θυγατρικής της τράπεζας εταιρείας. Το 2006 στα επαγγελματικά της πλαίσια, η Ενάγουσα 1 συνάντησε τον Εναγόμενο 9 που ασχολείτο μέσω εταιρειών του με πετρελαιοκίνητη βιομηχανία και το 2007 την πληροφόρησε ότι ενδιαφερόταν για να εξασφαλίσει χρηματοδότηση από την BTA Bank για το Vitino Project. Αμέσως ενημέρωσε τον Εναγόμενο 7 ο οποίος έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον το οποίο δεν περιοριζόταν σε απλή χρηματοδότηση του έργου από την BTA Bank. Σε συζήτηση που είχαν μεταξύ τους συμφώνησαν όπως αναλάβει προσωπικά την υπόθεση και ότι εάν υπήρχαν καλές προοπτικές θα μπορούσαν να εισηγηθούν στον Eναγόμενο 9 (Pukhlikov) τη δημιουργία κοινοπραξίας μεταξύ των τριών τους για εξαγορά του Vitino Project με χρηματοδότηση από την BTA Bank. Μετά από μελέτες τούτο κατέστη κατορθωτό, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια κοινοπραξία με συνέταιρους τα τρία άτομα ως εξής: - 12,75% η Ενάγουσα 1 έμμεσα ή άμεσα, - 37,25% ο Εναγόμενος 7 και - 49% ο Εναγόμενος
26. Οι όροι των ισχυριζόμενων συμφωνιών παρατίθονται στην παράγραφο
27. Στο πλαίσιο της ανωτέρω συμφωνίας και της συνεννόησης μεταξύ των τριών συνεταίρων της κοινοπραξίας, εξασφάλισαν την υπογραφή μεταξύ της CISC (σε αρχικά) («Η Εταιρεία του κ. Pukhlikov») και της BTAC («η Εταιρεία του Εναγόμενου 7 και της Ενάγουσας) - μιας Συμφωνίας-Πλαίσιο (Framework Agreement), προκειμένου να ρυθμίζει διάφορα θέματα αναφορικά με την απόκτηση του Έργου Vitino (Vitino Project) από την κοινοπραξία (σχετικά είναι τα Τεκμήρια 1 και 1Α, Συμφωνία -Πλαίσιο (Framework Agreement). Προς εφαρμογή των όρων της Συμφωνίας-Πλαίσιο, οι τρεις συνεταίροι της κοινοπραξίας προχώρησαν στη σύσταση των νομικών οντοτήτων στο BVI και στις Σεϋχέλλες, μέσω των οποίων συμφώνησαν να κατέχουν και ελέγχουν τις μετοχές τους στην κοινοπραξία. Η ενάγουσα 1 ίδρυσε την Ενάγουσα 2 στα BVI μέσω ενός παροχέα υπηρεσιών στην Κύπρο και η διευθύντρια της είναι η κα Michalina Ζήνωνος, η οποία διαμένει στην Κύπρο. Ο κ. Pukhlikov σύστησε την Εναγόμενη 8 στο BVI και ως εμφαίνεται από τη Συμφωνία Μετόχων διευθυντής της Εναγόμενης 8 είναι ο κ. Χρυστόστομος Σοφοκλέους. Ο Εναγόμενος 7 σύστησε την Εναγόμενη 6, η οποία είναι εταιρεία από τις Σεϋχέλλες. Επίσης προχώρησαν να συστήσουν την Εναγόμενη 3 ως την εταιρεία κοινοπραξίας, μέσω της οποίας θα ανήκαν, θα διαχειρίζονταν και θα ελέγχονταν τα περιουσιακά στοιχεία της κοινοπραξίας. Στηριζόμενοι στην προσωπική σχέση και εμπιστοσύνη που υπήρχε μεταξύ τους, η Ενάγουσα 1 και ο Εναγόμενος 9 εμπιστεύθηκαν τον Εναγόμενο 7 να διορίσει τον παροχέα υπηρεσιών που θα μπορούσε να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της Εναγόμενης 3 - (την Εταιρεία Κοινοπραξίας) - εκ μέρους των τριών συνεταίρων. Τελικά ο Εναγόμενος 7 και οι συνεργάτες του διόρισαν τους Εναγόμενους 10, 11 και 12 να παρέχουν υπηρεσίες διευθυντών στις εταιρείες που συμφωνήθηκαν να συσταθούν για το έργο της κοινοπραξίας. Ο Εναγόμενος 7 επέμεινε να έχει μερίδιο ελέγχου στο έργο της κοινοπραξίας, γιατί, ως ισχυρίζετο, ήταν εκείνος που θα διευθετούσε τη χρηματοδότηση του έργου μέσω της BTA Bank. Ούτε η Ενάγουσα ούτε ο Εναγόμενος 9 αποδέχθηκαν την απαίτηση του Εναγόμενου 7, αλλά τελικά ο Εναγόμενος 7 ζήτησε όπως το μερίδιο της ενάγουσας και το μερίδιο του ιδίου στην Κοινοπραξία εγγραφεί και ελέγχεται μέσω μιας εταιρείας στην οποία πραγματικοί ιδιοκτήτες και τελικοί δικαιούχοι θα ήταν αυτοί. Για υλοποίηση του σκοπού αυτού και λόγω της στενής σχέσης της Ενάγουσας με τον Εναγόμενο 7 εκείνο το χρόνο, συμφώνησαν τελικά για τη σύσταση της Εναγόμενης 1, προκειμένου να κατέχει για τους ιδίους το κοινό τους μερίδιο το κατά το 51% στην κοινοπραξία. Η συμφωνία και συνεννόηση με τον Εναγόμενο 7, ήταν ότι το όχημα της Εναγόμενης 1 επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ως καταπιστευματοδόχος (trustee) και ονομαστικός μέτοχος (nominee) (με την ιδιότητα τους ως τελικών δικαιούχων) - να κατέχει τις κοινές τους μετοχές (joint shares) στην κοινοπραξία. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια των διαφόρων συναντήσεων που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των τριών συνεταίρων, συμφώνησαν ότι ήταν για το συμφέρον όλων, να συστήσουν μια εταιρεία BVI η οποία θα έλεγχε το 100% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας κοινοπραξίας, ήτοι να συστήσουν την Εναγόμενη 2, η οποία θα έλεγχε για λογαριασμό τους το 100% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας κοινοπραξίας, ήτοι την Εναγόμενη 3, πράγμα που έγινε με την γενικότερη συνεννόηση ότι τα οχήματα της Εναγομένης 1 και 2 θα χρησιμοποιούντο για τη δομή του έργου Vitino και θα ενεργούσαν μόνο ως καταπιστευματοδόχοι (trustee) και ονομαστικοί μέτοχοι (nominee) για να κατέχουν από κοινού εκ μέρους των τριών, τις μετοχές τους στην κοινοπραξία-Εναγόμενη
28. Η δομή αυτής της Κοινοπραξίας φαίνεται σε διάγραμμα - Τεκμήριο
29. Μετά τις πιο πάνω συμφωνίες έγιναν περαιτέρω μελέτες για το έργο Vitino και η διαδικασία ολοκληρώθηκε υπό την εποπτεία της Ενάγουσας το Μάϊο
30. Στα πλαίσια της ίδιας συνεργασίας έγινε και η συμφωνία μετόχων - Τεκμήριο 3, ημερομηνίας 7.6.2008 για την οποία έγινε πολύς λόγος στις αγορεύσεις των μερών. Δίδονται οι κύριοι όροι της συμφωνίας από την Ενάγουσα: · Ότι η Εναγόμενη 1 θα παρείχε χρηματοδότηση για την απόκτηση του Έργου Vitino (Vitino Project) μέσω της BTA Bank στο ποσό των $120 εκατομμυρίων και η Εναγόμενη 8 θα παρείχε χρηματοδότηση για το ποσό των $21 εκατομμυρίων, ως επίσης και θα οργάνωνε και επέβλεπε την καθημερινή διαχείριση της White Sea Terminal, εφαρμόζοντας τις γνώσεις και την εμπειρία της στον κλάδο των πετρελαιοειδών. · Τα μέρη συμφώνησαν ότι η Εναγόμενη 1 (το Όχημα από κοινού με την Ενάγουσα και του Εναγομένου 7) ως κατόχου του 51% του μετοχικού κεφαλαίου της Εναγόμενης 2 θα πρότεινε και θα διόριζε τρεις διευθυντές και ο Εναγόμενος 8 (η εταιρεία του Εναγόμενου 9), δύο διευθυντές. · Δίδοντο με έμμεσο τρόπο δικαίωμα βέτο στους Εναγόμενους 8 και
31. · Υπήρξε ρητή συμφωνία μεταξύ των τριών συνεταίρων της κοινοπραξίας ότι η Ενάγουσα (ως κάτοχος του 12,75%) θα έχει το δικαίωμα να κατονομάσει ένα από τους τρεις διευθυντές της Εναγόμενης 2, οι οποίοι θα προτείνονταν για διορισμό από την Εναγόμενη 1 σύμφωνα με τη Συμφωνία Μετόχων. Παρακάτω αναφέρονται τα κύρια σημεία της πορείας γεγονότων που οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής και αίτησης: Σε συμμόρφωση με τις δεσμεύσεις και υποχρεώσεις των Μερών που περιέχονταν στη Συμφωνία Μετόχων, ο Εναγόμενος 7 προμήθευσε τη χρηματοδότηση του Έργου Vitino (Vitino Project) με τη χορήγηση των $120 εκατομμυρίων από την BTA Bank στην CHRYSOPA HOLDING BV («CHRYSOPA»), η οποία με τη σειρά της χορήγησε το εν λόγω ποσό ως δάνειο προς την Εναγόμενη
32. Η CHRYSOPA είναι μια εταιρεία της Ολλανδίας η οποία ανήκει πλήρως και ελέγχεται από τον Εναγόμενο 7 και τους συνεργάτες του. Η δομή χρησιμοποίησης της οικονομικής εταιρείας CHRYSOPA προτάθηκε από τους νομικούς συμβούλους του Εναγομένου 7 και δεν είχε ποτέ συζητηθεί και συμφωνηθεί μεταξύ των λοιπών συνεταίρων. Στην πραγματικότητα ο Εναγόμενος 7 χειρίστηκε το ζήτημα αυτό αποκλειστικά μόνος του χωρίς την ανάμειξη των λοιπών. Μόλις τα κεφάλαια που εκπροσωπούσαν τη χρηματοδότηση που αναφέρεται στη Συμφωνία Μετόχων έφτασαν στην Εναγόμενη 3, η τελευταία προχώρησε στην απόκτηση όλου του μετοχικού κεφαλαίου της Εναγόμενης 4 και των θυγατρικών (affiliates) της (συμπεριλαμβανομένης της Εναγόμενης 5) - που ήταν οι κάτοχοι των περιουσιακών στοιχείων του Έργου Vitino (Vitino Project). Σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας Μετόχων η Εναγόμενη 1 έπρεπε να παρέχει χρηματοδότηση στο ποσό των $120 εκατομμυρίων. Για το λόγο αυτό ο Εναγόμενος 7 χρησιμοποίησε την CHRYSOPA η οποία συνήψε συμφωνία δανείου με την BTA Bank. Την 1.8.2008 η BTA Bank, αφού έλαβε οδηγίες από την CHRYSOPA, μετέφερε $120 εκατομμύρια στον τραπεζικό λογαριασμό της Εναγόμενης 3, η οποία αγόρασε το Έργο Vitino (Vitino Project) από την Nitek Holding BV του Άμστερνταμ, σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας Μετόχων. Τα κέρδη του Έργου Vitino (Vitino Project) είχαν συσσωρευθεί στον τραπεζικό λογαριασμό της Εναγομένης 5 σε ένα κράτος της Βαλτικής. Εκείνα τα κέρδη έπρεπε να χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή του δανείου της CHRYSOPA προς την Εναγόμενη 3 και στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν από την CHRYSOPA και BTA Bank. Κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2008 τα κεφάλαια που δόθηκαν για αποπληρωμή του δανείου προς την Εναγόμενη 3 και τα οποία είχαν συσσωρευθεί στον λογαριασμό με τη Βαλτική τράπεζα ανέρχονταν περίπου στα $8 εκατομμύρια. Ωστόσο, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και για λόγους ασφάλειας τα ποσά μεταφέρθηκαν στην BTA Bank σε υποκατάστημα στη Μόσχα σε λογαριασμό των Εναγομένων 4 για 1-2 μήνες πριν από την ημερομηνία αποπληρωμής. Περί το τέλος του Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2009 η Ενάγουσα έδωσε οδηγίες για τη μεταφορά των κεφαλαίων στο λογαριασμό της Εναγομένης 5 στο Βαλτικό Κράτος. Ωστόσο, οι οδηγίες της αγνοήθηκαν γιατί ο Εναγόμενος 7 είχε δώσει οδηγίες στην BTA Bank της Μόσχας να μη μεταφέρει τα κεφάλαια αυτά. Ο Εναγόμενος 7 αρνήθηκε οποιαδήποτε αλλαγή. Τότε διατυπώθηκαν και κατηγορίες εναντίον της Ενάγουσας. Οπότε και τα ηνία οποιωνδήποτε οδηγιών έλαβαν ουσιαστικά οι νομικοί σύμβουλοι του Εναγόμενου
33. Ακολούθως ο Εναγόμενος 7 έδωσε οδηγίες στους συνεργάτες του, συμπεριλαμβανομένου του Εναγόμενου 10, να δώσουν οδηγίες για την έκδοση πληρεξουσίων της Εναγόμενης 4 και της Εναγόμενης 5 με τα οποία διορίστηκε ο Alexander Udovenko, ο οποίος είναι νομικός σύμβουλος του Εναγομένου 7 και ένας από τους στενότερους του συνεργάτες, ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος τους με εξουσία να διαχειρίζεται μεταξύ άλλων τους τραπεζικούς λογαριασμούς των Εναγομένων 4 και
34. Έκτοτε η Ενάγουσα δεν έμαθε, και ούτε μπορούσε να μάθει, τι απέγιναν τα εν λόγω κεφάλαια, αλλά είναι απόλυτα σίγουρη ότι κατόπιν οδηγιών του Εναγόμενου 7, έχουν μεταφερθεί σε εταιρείες που ελέγχονται από τον Εναγόμενο 7 και τους συνεργάτες του. Σύμφωνα με τη Συμφωνία Δανείου που εκτελέστηκε με την BTA Bank για τη χορήγηση του δανείου των $120 εκατομμυρίων, η USAREL θα έπρεπε να έχει ενεχυριάσει περιουσιακά στοιχεία υπέρ της BTA Bank ως εγγύηση για το δάνειο. Παρά το γεγονός ότι όλα τα έγγραφα για την εκτέλεση τέτοια ενέχυρου ετοιμάστηκαν και λήφθηκαν οι αναγκαίες αποφάσεις της USAREL, το Ενέχυρο δεν υπογράφηκε ποτέ λόγω των δόλιων και παράνομων ενεργειών και/ή παραλείψεων του Εναγόμενου 7 και των συνεργατών του, δηλαδή ο Εναγόμενος 7 χωρίς τη γνώση και συγκατάθεση των συνεταίρων του, αποφάσισε μόνος του να μην υπογράψει το Ενέχυρο υπέρ της BTA Bank ως εγγύηση για το δάνειο ούτως ώστε να εξαπατήσει την BTA Bank και τους συνεταίρους του. Πιο συγκεκριμένα ο Εναγόμενος 7, μέσω της CHRYSOPA, διευθέτησε την ετοιμασία και εκτέλεση μιας Συμφωνίας Δανείου με την Εναγόμενη 3 επιβάλλοντας στην Εναγομένη 3 περισσότερο επαχθείς όρους και προϋποθέσεις για το δάνειο, από τους όρους και τις προϋποθέσεις που επιβλήθηκαν από την BTA Bank προς την CHRYSOPA. Τον Φεβρουάριο 2009 η BTA Bank κρατικοποιήθηκε, ο Εναγόμενος 7 απολύθηκε από τη θέση του ως Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της BTA Bank και ποινικές διαδικασίες κινήθηκαν εναντίον του. Προκειμένου να αποφύγει τα ως άνω, ο Εναγόμενος 7 κατέφυγε στο Λονδίνο. Ως πρώην υπάλληλος της Τράπεζας, γνωστοποιήθηκε στην Ενάγουσα ότι έπρεπε να επιστρέψει από τη Μόσχα στο Καζακστάν, προκειμένου να ανακριθεί από τις αρχές όσον αφορούσε τη σχέση της με τον Εναγόμενο
35. Ανακρίθηκε, έδωσε κατάθεση και κρατήθηκε δέκα μέρες στη φυλακή. Μετά την απελευθέρωση της από τη φυλακή περιορίστηκε στην οικία της οικογένειας της. Έπειτα, καθώς η παρουσία της στη Ρωσία ήταν αναγκαία για το συμφέρον της BTA Bank σχετικά με διάφορα έργα, της επιτράπηκε να ταξιδεύει συνοδευόμενη από ένα εκπρόσωπο των αρχών. Λόγω της συνεργασίας της για δέκα μήνες, οι αρχές αποφάσισαν να τερματίσουν τις ποινικές κατηγορίες εναντίον της. Ενημέρωσε δε σχετικά μ' όλα τα πιο πάνω τις αρχές του Καζακστάν, ειδικά για την απάτη του Εναγόμενου 7 ως προς το έργο Vitino. Επιπρόσθετα η BTA Bank προσέφυγε στο αγγλικό Δικαστήριο για την υπόθεση αυτή, εναντίον του Εναγόμενου 7, της CHRYSOPA, της Εναγόμενης 2 και Εναγόμενης 3 (μεταξύ άλλων), ισχυριζόμενη τα ακόλουθα: - Ο Εναγόμενος 7, ο πρώην πρόεδρος της BTA Bank, ήταν σε παράβαση των καθηκόντων του στην BTA Bank προκαλώντας την BTA Bank να συνέχει συμφωνία δανείου με την CHRYSOPA και να δανείσει στην CHRYSOPA $120 εκατομμύρια. - Η CHRYSOPA τότε χρησιμοποίησε τα $120 εκατομμύρια και περαιτέρω $5.998.906 τα οποία παραχωρήθηκαν από την Εναγόμενη 8 για την αγορά της Εναγόμενης 4 και των θυγατρικών της από την Εναγόμενη
36. - Η BTA Bank αξιώνει, μεταξύ άλλων, αποζημίωση από τον Εναγόμενο 7 για την παράβαση των καθηκόντων του, παράδοση όλων των περιουσιακών στοιχείων στα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί όλα ή μέρος των χρημάτων μαζί με τα κέρδη και τις ζημιές και αποζημίωση από τις Εναγόμενες 2 και 3 για ανέντιμη βοήθεια. Να σημειωθεί ότι στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 αντίγραφο της αγωγής που καταχωρήθηκε στην Αγγλία από την BTA Bank ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο του διατάγματος (freezing injunction) που εκδόθηκε και ως Τεκμήριο 6 αντίγραφο της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της αίτησης της BTA για την έκδοση του διατάγματος (the freezing injunction). Η Ενάγουσα ανησυχεί για τις Αγγλικές διαδικασίες και τη θεραπεία που ζητείται, γιατί δεν είχε ποτέ εμπλακεί ε καμία ψευδή ή παράνομη ενέργεια κατά της BTA Bank και το μερίδιο της του 12,75% στην κοινοπραξία, που διενεργείτο από τους τρεις συνεταίρους μέσω της Εναγόμενης 3, αποκτήθηκε από την ίδια ως αποτέλεσμα και ως αντάλλαγμα της συνεισφοράς της και των υπηρεσιών της που παρείχε στους δύο συνεταίρους και στην κοινοπραξία για την επιτυχή απόκτηση του Έργου Vitino στις καλύτερες τιμές και όρους. Η ίδια δεν γνώριζε αλλά ούτε και υποπτεύθηκε ότι ο Εναγόμενος 7 δεν τήρησε τις κατάλληλες διαδικασίες για τη χορήγηση των πιο πάνω δανείων. Ούτε και γνώριζε ότι η Usarel (Εναγόμενη 3) δεν ενεχυρίασε τα περιουσιακά της στοιχεία ως εγγύηση για το δάνειο. Το έτος 2007 ο Εναγόμενος 9 αγόρασε το έργο Vitino. Η Κοινοπραξία δημιουργήθηκε από την ανάμειξη και συμβολή της Ενάγουσας, όπως ισχυρίζεται η τελευταία, γι' αυτό και της δόθηκαν 12,75% των μετοχών στην κοινοπραξία. Η ίδια δεν γνώριζε τις δόλιες ενέργειες του Εναγόμενου 7 και των συνεργατών του με αποτέλεσμα εκ της Εναγομένης 3 να απωλεσθούν $20 εκατομμύρια. Ο Εναγόμενος 7 στη συνέχεια χρησιμοποίησε ως οχήματα τις Εναγομένες 1-3, 5, 10, 11 και 12 εν αγνοία της Ενάγουσας αλλά και του Εναγομένου 9 με αποτέλεσμα πιο να μην έχουν πρόσβαση στην Κοινοπραξία και έθεσε και θέτει σε κίνδυνο την κοινοπραξία παραβιάζοντας όλες τις μεταξύ τους συμφωνίες. Είναι δε η θέση της ότι η συνεχιζόμενη διαφωνία με την BTA Bank και οι διαδικασίες που αντιμετωπίζει θα καταστρέψει την Κοινοπραξία. Στη συνέχεια της ένορκης δήλωσης της η Ενάγουσα θέτει τη συνολική της προσέγγιση για το βάσιμο τόσο της παραγωγής και προσωπικής αγωγής όσο και ειδικά της αναγκαιότητας έκδοσης των δύο κατηγοριών διαταγμάτων που εξηγήθηκαν πιο πάνω (παράγρ. 67-70). Β. Η Ένορκη Δήλωση του James Calverley προς υποστήριξη της Αίτησης των Εναγόντων, ημερ. 16.4.2010 Πολύς λόγος έγινε για τη δυνατότητα του δικαιώματος των Εναγομένων 8 και 9 να προβούν στη καταχώρηση της πιο πάνω δήλωσης του κ. Calverley, ενός εκ των δικηγόρων των Εναγομένων 8 και 9 για τη διαδικασία που έχει εγερθεί στην Αγγλία, όπως πιο πάνω έχει λεχθεί. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποια είναι η πραγματική και νομική εμβέλεια της πιο πάνω ένορκης δήλωσης. Το θέμα δεν είχε ποτέ τεθεί ευθέως για δικαστική κρίση παρά το ότι οι Εναγόμενοι 8 και 9 μέσω του δικηγόρου τους είχαν ζητήσει άδεια να καταχωρήσουν ένορκη δήλωση «προς στήριξη της Αίτησης των Εναγουσών». Το θέμα εγέρθει μόνον κατά την έναρξη της ακρόασης της αίτησης καθώς και της αίτησης και πάλι εκ μέρους του κ. Παντελή συνηγόρου των Εναγομένων 8 και 9 με την οποία ζητείτο άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (σχετική είναι η Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 20.2.2011). Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η ιδιότητα των Εναγομένων 8 και 9 ακριβώς ως εναγομένων. Η απλή ιδιότητα των Εναγομένων - χωρίς υποβολή ανταπαίτησης ή έστω άλλης συναφής διαδικασίας - δεν θα τους έδινε το δικαίωμα να καταχωρήσουν τέτοια αίτηση ως η παρούσα (βλ. το λεκτικό του άρθρου 32 όπου ομιλεί βεβαίως για διάδικους μετά την σχετική τροποποίηση αντί για «ενάγων», όπως ήταν πρώτα. Ωστόσο, κατά την κρίση μου η έγερση απαίτησης - ανταπαίτησης λειτουργεί ως προαπαιτούμενο για τον εναγόμενον να ζητά συντηρητικό διάταγμα). Η ένορκη δήλωση του James Calveley δεν έχει άλλη σημασία για το Δικαστήριο εκτός της καταγραφής - για ό,τι αξίζει - της θέσης δύο διαδίκων, ότι συμφωνούν με τα μέτρα που ο κ. Πίττας ζητεί. Εξ άλλου θα ήταν ανακόλουθο να ζητήσω στήριξη σε πραγματικό ή νόμικο επίπεδο στην ένορκη δήλωση του James Calveley η οποία έπεται της καταχώρησης της ένστασης. Όπως πολύ σωστά αναφέρει ο κ. Πίττας στην αγόρευση του οι Εναγόμενοι 8 και 9 μπορούν να θεωρηθούν ως «Συγκατεθειμένοι Καθ' ων η Αίτηση». Και ως έτσι αντιμετωπίζονται από το Δικαστήριο. Γ. Η Ένσταση των Εναγομένων 2, 3, 10, 11 και 12 Οι Εναγόμενοι αρνούνται την ύπαρξη των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και περαιτέρω ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές δεν αποτείνονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αποκρύβοντας απ' αυτό ουσιώδη στοιχεία αλλά και μη δίδοντας τη δέουσα προσοχή σε γεγονότα τα οποία παρουσιάζονται σωρηδόν και με πλατειασμούς στην ένορκη δήλωση τους χωρίς επεξήγηση. Η κα Χριστοφόρου η οποία είναι η ενόρκως δηλούσα επί της ένστασης δικηγόρος συνεργαζόμενη με τους Εναγόμενους 12 και αντιπροσωπεύοντας και τους λοιπούς Εναγομένους-Καθ' ων η Αίτηση αναφέρει αρχικά την ιδιότητα και την κατάσταση των διαφόρων διαδίκων, κατάσταση η οποία, σχηματικά τουλάχιστον, δεν διαφέρει σημαντικά με την αντίστοιχη στην οποία προβαίνει η πλευρά των αιτητών. Ομοίως γίνεται αναφορά στην αγωγή ενώπιον του Ανωτέρου Δικαστηρίου του Λονδίνου εκ μέρους της εν λόγω τράπεζας και τη σχέση των παρόντων διαδίκων με την αγγλική διαδικασία. Γίνεται ιδιαίτερη μνεία στον Εναγόμενο 9 και τον τρόπο δράσης του σε σχέση με το λιμάνι στο Vitino καθώς και στην συνεργασία του με την Ενάγουσα
37. Ιδιαίτερα γίνεται αναφορά στις βάσιμες υπερασπίσεις που οι παρόντες Εναγόμενοι έχουν και ότι οι πληροφορίες που δίδονται εκ μέρους της Ενάγουσας 1 δίδονται εντέχνως και με απώτερο σκοπό ώστε να χαλκευθεί υλικό το οποίο στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί σε διαδικασίες που εκκρεμούν εναντίον του Εναγομένου 7 σε άλλες χώρες. Ειδικά επισημαίνεται ότι η κινητήρια δύναμη πίσω από τις διαδικασίες ειδικά τις αγγλικές είναι η Κυβέρνηση του Καζακστάν. Γίνονται επιπλέον αναφορές σε κατ' ισχυρισμό αντιφατικές θέσεις της Αιτήτριας στην στηρικτική ένορκη της δήλωση όπως το δυσνόητο της συνύπαρξης καχυποψίας εκ μέρους της για τον Εναγόμενο 7 και της παράλληλης συνεργασίας με αυτόν, της διάχυτης προσπάθειας της να δημιουργηθεί κακή εικόνα για τον τελευταίο όπως και η παράθεση εν γένει άσχετων ισχυρισμών ώστε να προκληθεί η σύγχυση και εντυπωσιασμός ενώ στην πραγματικότητα δεν τίθονται τα αναγκαία στοιχεία για την ύπαρξη των προϋποθέσεων του νόμου. Στα πλαίσια δε της υποχρέωσης της Αιτήτριας για παράθεση των σχετικών γεγονότων επισημαίνεται ότι υπήρξε παράλειψη της να αναφέρει διαδικασίες που ο Εναγόμενος 9 κατεχώρησε στα Δικαστήρια με παρόμοιες με την παρούσα θεραπείες οι οποίες διαδικασίες και απέτυχαν εν τέλει (βλ. ειδικά παράγρ. 29). Η ουσιαστική θέση της πλευράς των ενιστάμενων Καθ' ων η Αίτηση είναι ότι ουδέποτε υπήρξε κοινοπραξία μεταξύ των Εναγουσών ή οποιασδήποτε απ' αυτές ή η συμφωνία με τους Εναγομένους για κοινοπραξία αναφορικά με την Εναγόμενη 3 ή οποιαδήποτε θυγατρική της εταιρεία. Τίποτα από την μαρτυρία δεν τεκμηριώνει τη θέση αυτή. Η οποιαδήποτε κοινοπραξία ή συνεταιρισμός αναφορικά με την Usarel (Εναγόμενη 3) και κατ' επέκταση το λιμάνι και τις θυγατρικές της εταιρείες, έγινε μεταξύ των Εναγομένων 7 και 9 και οι συμβατικές τους σχέσεις αναφορικά με αυτήν καταγράφηκαν λεπτομερώς στο Τεκμήριο 3 στο οποίο καμία αναφορά δεν γίνεται στην Αιτήτρια ή σε δικαίωμα αυτής. Εξ άλλου κατά τη θέση της κας Χριστοφόρου το μόνο δικαίωμα της Αιτήτριας 1 περιορίζεται στο 25% των μετοχών της Tedcom (Εναγόμενη 1) που ο Εναγόμενος 7 επέτρεψε να της παραχωρηθεί χαριστικά για τις υπηρεσίες της στην όλη επιχείρηση. Ο Εναγόμενος 7 ποτέ δεν αναγνώρισε ή πληροφορήθηκε οποιαδήποτε συμφωνία που ισχυρίζεται η Αιτήτρια η οποία κανένα συμφέρον ή δικαίωμα δεν έχει στο λιμάνι, της εταιρείας λιμανιού, την Usarel ή το σχήμα συνεργασίας μεταξύ Εναγομένου 7 και 9 έχει ή είχε οποιαδήποτε νόμιμη απαίτηση σε σχέση με τα εγειρόμενα θέματα. Παράλληλα τίθεται θέμα και δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου αλλά μόνο περιθωριακά δίδονται θέσεις επ' αυτού ως εξηγούνται στην παράγραφο 37, 38 της ένορκης δήλωσης. Ομοίως γίνεται αναφορά στο ότι η Usarel με βάση το Τεκμήριο 3 δεν μπορεί να ενεργεί αυτόβουλα παρά μόνον με σαφείς και ρητές οδηγίες της Lux (Εναγόμενη 2) η οποία διοικείται (δηλαδή η Lux) από πέντε διευθυντές, τρεις από τους οποίους διορίζονται από την Tedcom (Εναγόμενη 1) και δύο από την Vetabet (Εναγόμενη 8). Σε σχέση με τα πιο πάνω τίθεται αυτούσιος ο λόγος της κας Χριστοφόρου ως οι παράγραφοι 41-45: «
38. Τα θέματα ρουτίνας αποφασίζονται με απλή πλειοψηφία ενώ για σωρεία θεμάτων απαιτείται ειδική πλειοψηφία με τη συναίνεση ενός τουλάχιστον διευθυντή που διορίζεται από την άλλη πλευρά.
39. Η Vetabet με αφορμή την έκδοση των διαταγμάτων ως το Τεκμήριο 5 ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος 7 επέβαλε δικαίωμα επίσχεσης (lien) στην Usarel και ως εκ τούτου προσέφυγε σε διαιτησία για να εξαναγκάσει τους αντισυμβαλλόμενους του να του παραχωρήσουν τις μετοχές τους κάτω από την αξία τους και να τις υφαρπάσει. Η διαιτησία εκκρεμεί ενώπιον του Διεθνώς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου.
40. Πρόσφατα η Vetabet προσέφυγε στο ίδιο Διαιτητικό Δικαστήριο για δεύτερη φορά με τον ισχυρισμό ότι αποφάσεις της Lux που λήφθηκαν κατά πλειοψηφία στις 5.7.2010 για αλλαγή Διοικητικών Συμβουλίων των εταιρειών του λιμανιού ήταν άκυρες γιατί εχρειάζοντο ειδική πλειοψηφία. Και αυτή η διαιτησία (στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού η Γεν. Αίτηση 9/10 ως ανωτέρω) επίσης εκκρεμεί.
41. Η οποιαδήποτε διαταγή του Δικαστηρίου σύμφωνα με την αίτηση πέρα από τον επηρεασμό δικαιωμάτων τρίτων προσώπων ερήμην τους θ' αποτελέσει επέμβαση στις πιο πάνω αναφερόμενες δικαστικές διαδικασίες, κάτι που η αιτήτρια παρέλειψε να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου και να επεξηγήσει στις τυχόν επιπτώσεις από τέτοιο επηρεασμό.
42. Επιπλέον και ανεξάρτητα απ' ότι πιο πάνω αναφέρεται οι Καθ' ων η αίτηση πιστεύουν και δεόντως της έχουν συμβουλεύσει ότι τίποτε στην αγωγή ή την ένορκη δήλωση δεν αναφέρεται οτιδήποτε το οποίο να συνιστά παράβαση οποιωνδήποτε δικαιωμάτων της Tedcom ή των μετόχων της που να νομιμοποιούν την αιτήτρια στην λήψη οποιουδήποτε ένδικου μέτρου για προστασία του.» Περαιτέρω, κατά τη θέση της πλευράς των Καθ' ων η αίτηση οι Αιτητές παρέλειψαν να εξηγήσουν τη σημασία του Τεκμηρίου 5 και τις επιπτώσεις σε αυτούς και τα έννομα αποτελέσματα που δημιουργεί η οποιαδήποτε επέμβαση αν τα αιτούμενα διατάγματα ήθελαν εκδοθεί. Το Τεκμήριο 5 είναι, θυμίζω, το αγγλικό διάταγμα παγοποίησης ημερ. 27.1.10 εναντίον (μεταξύ άλλων) της εναγόμενης
43. Εν πάση περιπτώσει με το Τεκμήριο 5 τα οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία της Usarel παραμένουν δεσμευμένα και κανένας κίνδυνος δεν υφίσταται για αποξένωσή τους. Συνακόλουθα αν η Αιτήτρια πιστεύει ότι έχει δικαιώματα σ' αυτά θα μπορούσε να προσφύγει δεόντως στο Δικαστήριο που τα έχει εκδώσει για την διεκδίκηση τους. Δ. Εξέταση των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32 Είναι γνωστό και νομολογιακά καθιερωμένο ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 αφορούν των αναγκαιότητα ικανοποίησης του Δικαστηρίου ότι (α) υπάρχει ζήτημα προς εκδίκαση κατά την δικάσιμο, αυτό δεν ερμηνεύεται σαν επιβάλλον οτιδήποτε άλλο πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση την δικογραφία και (β) να καταδειχθούν πιθανότητες ότι οι ενάγοντες δικαιούνται σε θεραπεία. Επιβάλλεται δηλαδή στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Στη βάση αυτών των θεωρήσεων έχω εξετάσει με προσοχή τη δικογραφία της αίτησης και της ένστασης υπό το πρίσμα των αγορεύσεων των δύο πλευρών. Το βασικό αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων έναντι των Εναγομένων είναι, όπως έχω πει πιο πάνω, διφυές αφού δια του Παρακλητικού επιδιώκονται θεραπείες που αφορούν σε δόλιες ενέργειες και παράβαση σχέσεων εμπιστοσύνης και συμφωνιών μεταξύ της Ενάγουσας και διαφόρων εκ των Εναγομένων όπως περιγράφεται στη βάση μιας διαχρονικής εξέλιξης σχέσεων και δοσοληψιών πυρήνας των οποίων είναι η προβαλλόμενη ως κοινοπραξία η οποία ασκείται κυρίως μεταξύ της Εναγομένης 3 και των θυγατρικών της εταιρειών και η οποία κοινοπραξία αφορά, σύμφωνα με την Ενάγουσα, δικαιώματα της πλευράς της που θεμελιώθηκαν χρονικά και σταδιακά από τις επί μέρους σχέσεις όπως ξεκίνησαν ιδιαίτερα από την ίδια, τον Εναγόμενο 7 και τον Εναγόμενο
44. Η δεύτερη φύση της παρούσας αγωγής προσδιορίζεται ως προσπάθεια αποκάλυψης ανίχνευσης ή ιχνηλάτισης μαρτυρίας και στοιχείων από πράξεις του Εναγομένου 7 και της Εναγομένης 3 αλλά και άλλων προσώπων ή εταιρειών οι οποίες είναι διάδικοι και οι οποίες χρησιμοποιήθησαν ως οχήματα για την παραβίαση δικαιωμάτων της Ενάγουσας και εκποίηση περιουσιακών στοιχείων της Εναγομένης 3 και άλλων εταιρειών στις οποίες η Ενάγουσα έχει συμφέροντα και δικαιώματα. Ειδικά οι αιτήτριες επισημαίνουν το ρόλο των εναγομένων 10, 11 και 12 και την σημασία τους ως διάδικους ειδικά ως προς τα αιτούμενα διατάγματα αποκάλυψης καθώς και στο τρόπο δράσης τους ώστε ο εναγόμενος 7 να αναλάβει τον έλεγχο της κοινοπραξίας. Με δεδομένα κάποια από τα γεγονότα που έχουν παρατεθεί πιο πάνω ως περίληψη των θέσεων της Ενάγουσας είναι η θέση της πλευράς του κ. Πίττα ότι θεμελιώνεται σε αυτή τη φάση της διαδικασίας επαρκώς η φύση της αγωγή τόσο ως παράγωγης όσο και ως προσωπικής. Ο κ. Βελάρης από την άλλη πλευρά θεωρεί ότι εντελώς δεν μπορεί να πετύχει η θεμελίωση της θέσης για παράγωγη αγωγή αφού η Ενάγουσα 1 δεν είναι εγγεγραμμένη μέτοχος της Εναγομένης 3 ως το απαιτούμενο οποιασδήποτε τέτοιας αξίωσης. Παράθεσε δε προς επίρρωση της θέσης του τα συγγράμματα Pennington Company Law, 3η έκδοση, σελ. 564, Palmer's Company Law (έκδοση 2000), Τόμος 2ος, σελ. 8177, Halbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 7