Rimanda Holdings Ltd ν. Η.Ε. Προμηθεύς Λτδ., Αίτηση Εταιρειών 412/10, 10.3.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A75 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αίτηση Εταιρειών 412/10 Μεταξύ: Rimanda Holdings Ltd Εναγόντων - και - Η.Ε. Προμηθεύς Λτδ. Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερ. 3.2.2011 Ημερομηνία: 10.3.2011 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια-καθ' ης η αίτηση: κ. A. Μιχαηλίδης Για την καθ' ης αίτηση-αιτήτρια: κ. Σ. Σταυρινίδης, κ. Λ. Κοϊνάς για να ακούσει απόφαση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό αίτηση (κύρια αίτηση) η Rimanda εξαιτείται διάταγμα του δικαστηρίου που να διατάσσει την εκκαθάριση της Προμηθεύς και να διορίζει προσωρινό εκκαθαριστή της εταιρείας. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 202, 211 και 214 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Η Rimanda είναι μια από τους μετόχους μειοψηφίας στην Προμηθεύς, όπου την πλειοψηφία έχει η εταιρεία Caramontani Bros Public Limited. Είναι η θέση της Rimanda ότι οι εργασίες της Προμηθεύς διεξάγονται κατά τρόπο καταπιεστικό για αυτή, με στόχο τη δραστική μείωση της μετοχικής της συμμετοχής, την απώλεια της αξίας της συμμετοχής της και τη στέρηση εισοδήματος (μερίσματος) επί της μετοχικής της συμμετοχής, έτσι ώστε να αναγκαστεί να πωλήσει τις μετοχές της στην Caramontani ή ελεγχόμενα από αυτή πρόσωπα σε τιμή χαμηλότερη της πραγματικής τους αξίας. Περαιτέρω, αναφέρεται στην αίτηση, η σχέση εμπιστοσύνης που υπήρχε μεταξύ «των συνεταίρων» της Προμηθεύς παραβιάστηκε και καταστράφηκε από τις ενέργειες της πλειοψηφίας και έχει εξαφανιστεί το θεμέλιο της ύπαρξης και λειτουργίας της εταιρείας το οποίο αποτελούσε τον αποκλειστικό λόγο συνέχισης των εργασιών της, ώστε να είναι ορθό και δίκαιο να διαταχθεί η εκκαθάριση της. Η κύρια αίτηση καταχωρίστηκε την 5.10.2010 και επιδόθηκε στην Προμηθεύς που πρωτοεμφανίστηκε στη διαδικασία την 5.11.2010, ενιστάμενη. Ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης καταχωρίστηκε την 7.12.
- Με την σχετική δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας η Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ όπου η Προμηθεύς διατηρεί τραπεζικούς λογαριασμούς, κοινοποίησε με επιστολή της ημερομηνίας 28.1.2011 στην Προμηθεύς ότι έχει παγώσει τους λογαριασμούς της επικαλούμενη τις πρόνοιες των άρθρων 216 και 218
(2)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Ζήτημα δεν θα είχε εγερθεί αν η κύρια αίτηση εδραζόταν μόνο στο άρθρο 202 και δεν γινόταν επίκληση και του άρθρου 211 κάτω από το οποίο μπορεί να διαταχθεί η εκκαθάριση μιας εταιρείας. Με την υπό κρίση αίτηση η Προμηθεύς εξαιτείται διάταγμα του δικαστηρίου (Anticipatory Validation Order) ότι, σε περίπτωση που διαταχθεί η διάλυση της, πληρωμές και διάθεση περιουσιακών στοιχείων έναντι καλής και νόμιμης αντιπαροχής που θα γίνουν για τους σκοπούς της συνήθους διεξαγωγής των δραστηριοτήτων της δεν θα είναι άκυρες. Μαζί με την υπό κρίση, δια κλήσεως αίτηση, καταχωρίστηκε και αίτηση χωρίς κλήση στα πλαίσια της οποίας εξεδόθηκε σχετικό διάταγμα αναφορικά με συγκεκριμένες πληρωμές €248.277, που κρίθηκε αναγκαίο να γίνουν ώστε να μπορέσει η Προμηθεύς να συνεχίσει τη λειτουργία και τις εμπορικές της δραστηριότητες, μέχρι εκδικάσεως της παρούσης αίτησης. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διοικητικού συμβούλου και οικονομικού διευθυντή της Προμηθεύς, Δήμου Γεωργιάδη, ημερομηνίας 3.2.
- Αναφέρεται πως η Ελληνική Τράπεζα είναι η κύρια τράπεζα με την οποία συνεργάζεται η Προμηθεύς και επισυνάπτεται η πιο πάνω αναφερόμενη επιστολή κοινοποίησης. Ως αποτέλεσμα της παγοποίησης των λογαριασμών της, η Προμηθεύς δεν μπορεί να διενεργήσει οποιεσδήποτε πληρωμές και αυτό θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στη λειτουργία και τις εμπορικές της δραστηριότητες. Η Προμηθεύς ασχολείται με χοντρικό εμπόριο ειδών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων, διατηρεί καταστήματα σε όλες τις πόλεις της Κύπρου και εργοδοτεί 41 πρόσωπα. Ο κύκλος των εργασιών της το 2009 ήταν γύρω στα €5.600.
- Η Προμηθεύς οφείλει να καταβάλλει τους μισθούς των υπαλλήλων της, τις σχετικές εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, φόρους, ενοίκια και λογαριασμούς υπηρεσιών στα υποστατικά της και καύσιμα για τα οχήματα της. Περαιτέρω οφείλει να πληρώνει τους εμπόρους, κυρίως στο εξωτερικό για τα εμπορεύματα τα οποία εισάγει, σχετικά μεταφορικά και έξοδα τελωνείου. Υποστηρίζει ο ομνύοντας πως εάν δεν εκδοθούν τα εξαιτούμενα διατάγματα υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η Προμηθεύς να παραλύσει και να υποστεί σοβαρές ζημιές. Η Rimanda καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης όπου εξειδικεύονται εφτά λόγοι ένστασης και που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση μιας από τις διευθύντριες της Αθηνούλας Διονυσίου. Υποστηρίζεται πως ο Δ. Γεωργιάδης ορκίστηκε ψέματα αναφορικά με το ποσό του κύκλου των εργασιών της Προμηθεύς για το 2009 αφού οι εξελεγμένοι λογαριασμοί αναφέρουν €6.070.
- Δεν υποδείχθηκε ποια σκοπιμότητα θα μπορούσε η ανακρίβεια να εξυπηρετήσει ώστε να αποδοθεί πρόθεση παραποίησης των δεδομένων. Επρόκειτο, προφανώς, για εκ παραδρομής αναφορά σε στοιχείο που δεν επηρεάζει το επίδικο ζήτημα. Ως προς το ζήτημα της προσωπικής γνώσης του Δ. Γεωργιάδη για τα ζητήματα τα οποία προβάλλει, θα έλεγα πως ένας διοικητικός σύμβουλος μιας εταιρείας που είναι μάλιστα και οικονομικός διευθυντής της είναι, ίσως, το πλέον αρμόδιο πρόσωπο να αναφερθεί σε ζητήματα που αφορούν υποχρεώσεις της εταιρείας για πληρωμές. Υποστηρίζεται πως η γενική αναφορά στις οικονομικές υποχρεώσεις της Προμηθεύς χωρίς λεπτομέρειες για το κάθε ποσό που απαιτείται να δαπανηθεί, συνιστά παράλειψη, καταλογίζεται δε στον Δ. Γεωργιάδη πως σκόπιμα απέκρυψε ότι η Προμηθεύς ασχολείται και με το λιανικό εμπόριο. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο γεγονός της εργοδότησης ηλεκτρολόγων μηχανικών που κατά την Rimanda είναι ειδικότητα αχρείαστη για τις δραστηριότητες της Προμηθεύς. Όπως πιστεύει και γνωρίζει η Α. Διονυσίου, χωρίς να αναφέρει πως, οι ηλεκτρολόγοι μηχανικοί αμείβονται από την Προμηθεύς αλλά ασχολούνται σε εργασίες άλλων επιχειρήσεων του ομίλου Καραμοντάνη, όπου προφανώς ανήκει η Caramontani. Η αναφορά στα εξαιτούμενα διατάγματα σε διάθεση περιουσιακών στοιχείων της Προμηθεύς φαίνεται να προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στη Rimanda και αναφέρεται από την Α. Διονυσίου πως αποσκοπείται η αποψίλωση των περιουσιακών στοιχείων της Προμηθεύς που θα προκαλέσει την πτώση της οικονομικής αξίας των μετοχών της. Δεν θα υπεισέλθω στη λεπτομέρεια των όσων αναφέρονται σχετικά με αγορά και πώληση ακίνητης περιουσίας, αφού δεν πρόκειται να περιλάβω οιαδήποτε πρόνοια σε σχέση με ακίνητη περιουσία. Όπως αντιλαμβάνομαι την αναφορά στα εξαιτούμενα διατάγματα, και αν ήταν διαφορετικά η Προμηθεύς όφειλε να εξειδικεύσει, η διάθεση περιουσιακών στοιχείων αφορά στα προϊόντα τα οποία η Προμηθεύς εμπορεύεται και τα οποία θα μπορεί να διαθέτει πωλώντας τα στους πελάτες της. Τα εκδοθέντα διατάγματα δεν αναφέρονται και δεν καλύπτουν τη διάθεση ακίνητης περιουσίας ή μέρους της ή άλλων περιουσιακών στοιχείων όπως οχημάτων, μηχανημάτων και εξοπλισμού. Είναι κοινό έδαφος ότι η Προμηθεύς είναι μια δρώσα εταιρεία με μεγάλο κύκλο εργασιών που λειτουργεί και επιτυγχάνει κέρδη. Η κύρια αίτηση δεν υποβάλλεται από πιστωτή, αλλά από μειοψηφούντα μέτοχο που κατέχει το 17,53% της συνολικής αξίας του μετοχικού της κεφαλαίου. Η μέτοχος πλειοψηφίας, Caramontani, που έχει τον έλεγχο της Προμηθεύς κατέχει 62.541 από τις 85.436 συνήθεις μετοχές της. Είναι προς το συμφέρον όλων των μετόχων της Προμηθεύς όπως αυτή είναι σε θέση να συνεχίσει τις δραστηριότητες της, είναι δε πρόδηλο, και δεν υποστηρίχτηκε άλλη θέση, πως εάν δεν εγκριθούν τα εξαιτούμενα διατάγματα δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις που είναι απαραίτητες για τη συνήθη διεξαγωγή των εργασιών της. Στην Αγγλία η σχετική πρόνοια είναι το άρθρο 127 του Insolvency Act
- Είναι καθιερωμένο μετά την απόφαση στην Re A.I. Levy (Holdings) Ltd
(1964)Ch. 19, πως μετά την καταχώριση αίτησης για διάλυση και πριν αυτή ακουστεί, το δικαστήριο μπορεί να εκδώσει διάταγμα (anticipatory validation order), δηλαδή διαταγή ότι η διάθεση δεν θα είναι άκυρη εφόσον εκδοθεί διάταγμα διάλυσης. Οι πληρωμές ποσών από τον τραπεζικό λογαριασμό εταιρείας είναι διάθεση περιουσίας της εταιρείας. (βλ. Hollicourt (Contracts) Ltd v. Bank of Ireland
(2001)Ch. 555). Το βάρος είναι στους ώμους του αιτητή να παρουσιάσει λόγους και να πείσει το δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να εκδώσει το σχετικό διάταγμα (βλ. Re Atlas Truck Service Pty Ltd
(1974)4 ΑCTR 19). Πρέπει ο αιτητής να πείσει ότι η έκδοση του διατάγματος θα είναι προς όφελος όχι μόνο αυτού που κατεχώρησε την αίτηση διάλυσης και του ιδίου αλλά και των μη εξασφαλισμένων πιστωτών της εταιρείας. Αναφέρεται στην Re Steane's (Bournemouth) Ltd
(1950)1 All E.R. 21, 25 ότι η κάθε περίπτωση κρίνεται με τα δικά της γεγονότα και περιστάσεις με ιδιαίτερη αναφορά στην καλή πίστη και ειλικρινή πρόθεση των ενδιαφερομένων και το δικαστήριο είναι ελεύθερο να κρίνει τι θα ήταν ορθό και δίκαιο στην κάθε περίπτωση. Η νομοθεσία παραλείποντας να καθορίσει ειδικές περιστάσεις που θα καθόριζαν τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου θεωρείται ότι άφησε το ζήτημα στον έλεγχο των γενικών αρχών που εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση άσκησης δικαστικής διακριτικής εξουσίας. Αυτή πρέπει να ασκείται στα πλαίσια της νομοθεσίας που αφορά στην εκκαθάριση εταιρειών. Το δικαστήριο μπορεί να εγκρίνει συγκεκριμένες συναλλαγές ή γενικά τη συνέχιση του εμπορίου από την εταιρεία και να εγκρίνει επικείμενες συναλλαγές (βλ. Boyle & Birds', Company Law, 7η έκδ., 2009, σελ.870). Το άρθρο δεν αφορά μόνο στην έγκριση συναλλαγών για το σκοπό υποβοήθησης της εταιρείας να συνεχίσει τις δραστηριότητες της. Μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για την έγκριση πώλησης συγκεκριμένου περιουσιακού στοιχείου. Θα αναμένετο, όπως προειπώθηκε, πως εάν η Προμηθεύς είχε υπόψη την πώληση τέτοιας περιουσίας θα γινόταν σαφής αναφορά στην αίτηση και θα παρέχονταν οι επί μέρους λεπτομέρειες. Όπως ανέφερα η αίτηση δεν παρουσιάζεται να έχει αυτή την εμβέλεια. Στην υπόθεση Re Wiltshire Iron Co, ex parte Pearson
(1868)L.R.3 Ch. App. 443, αναφέρθηκε πως οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι αναγκαίες ώστε να παρεμποδίζεται, κατά την περίοδο από της καταχώρισης της αίτησης διάλυσης και μέχρι να ακουστεί, η αθέμιτη αποξένωση περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Όταν πρόκειται για εταιρεία η οποία πράγματι εμπορεύεται, εάν με την καταχώριση της αίτησης δεν ασκείτο η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να την διατηρήσει, τότε η εμπορική δραστηριότητα της εταιρείας θα παρέλυε, και θα προκαλούνταν μεγάλες ζημιές, χωρίς όφελος σε όσους ενδιαφέρονται στα περιουσιακά της στοιχεία. Γίνεται στα σχετικά συγγράμματα διάκριση των περιπτώσεων όπου η αίτηση διάλυσης καταχωρείται από συνεισφορέα (δηλαδή μέτοχο της εταιρείας) και όπου σχεδόν αναπόφευκτα πρόκειται για αξιόχρεα εταιρεία. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι συνήθως προς το συμφέρον όλων η εταιρεία να συνεχίσει τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες ως συνήθως. Είναι γι' αυτό που στην Αγγλία προβλέπεται με οδηγίες πρακτικής να δηλώνεται σε τέτοιες αιτήσεις διάλυσης η συνήθως συναίνεση του αιτητή για διάταγμα δυνάμει του προαναφερθέντος άρθρου 127. Στην Re Burton & Deakin Ltd
(1977)1 All E.R. 631, παρατίθεται η προσέγγιση που το δικαστήριο πρέπει να έχει όταν η αίτηση διάλυσης έχει καταχωριστεί από μέτοχο και η εταιρεία είναι παραδεκτά αξιόχρεη. Πρόκειται για εντελώς διαφορετικό ζήτημα από την περίπτωση όπου η αίτηση έχει καταχωριστεί από πιστωτή. Η διοίκηση κάθε εταιρείας είναι ευθύνη των διευθυντών της όπως τους έχει το καθήκον εμπιστευτεί από το ιδρυτικό έγγραφο της. Η καταχώριση αίτησης διάλυσης από μέτοχο δεν δικαιολογεί, εκτός σε περιπτώσεις εξαιρετικών περιστάσεων, την ανατροπή του σκηνικού στην ενδιάμεση περίοδο από της καταχώρισης της μέχρι και την έκδοση απόφασης, περίοδο που μπορεί να είναι και μακρά. Αναφέρεται πως πρέπει να θεωρηθεί πως η αίτηση έχει τουλάχιστον τις ίδιες πιθανότητες να αποτύχει με την προοπτική να επιτύχει. Μάλιστα σε αιτήσεις από μετόχους η κύρια θεραπεία που επιδιώκεται είναι διαταγή κάτω από το άρθρο 210 (Companies Act 1948, που είναι το ίδιο με το άρθρο 202 του Κεφ. 113) για εξαγορά των μετοχών του αιτητή μετόχου σε συγκεκριμένη τιμή και η θεραπεία της εκκαθάρισης της εταιρείας επιδιώκεται μόνο ως δεύτερη και διαζευκτική. Καταλήγει η απόφαση πως όταν η αίτηση καταχωρείται από μέτοχο και υπάρχει μαρτυρία που δείχνει ότι οι διευθυντές θεωρούν συγκεκριμένη διάθεση αναγκαία ή χρήσιμη για τα συμφέροντα της εταιρείας και παρατίθενται λόγοι για την κρίση τους που το δικαστήριο κρίνει πως ένας ειλικρινής και λογικός διευθυντής θα μπορούσε να πάρει, η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου θα ασκηθεί συνήθως υπέρ της έγκρισης της διάθεσης παρά την όποια αντίθεση του αιτητή μετόχου, εκτός και εάν ο μέτοχος παρουσιάσει πειστική μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι η διάθεση είναι πιθανό να ζημιώσει την εταιρεία. Κατέληξα πως είναι ορθό και δίκαιο η αίτηση να επιτραπεί ώστε να δυνηθεί η Προμηθεύς να συνεχίσει τις δραστηριότητες της και να παραμείνει μια δρώσα επιχείρηση προς το συμφέρον όλων, όποιο και αν θα είναι το αποτέλεσμα της κύριας αίτησης. Κατά την 17.2.2011 ζητήθηκε από τους δικηγόρους των μερών και δικηγόρου που παρουσιάστηκε για την Ελληνική Τράπεζα όπως σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος να συμπεριληφθεί η πιο κάτω πρόνοια: «Η Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ δεν έχει υποχρέωση να εξετάζει κάθε φορά εάν οι πληρωμές και/ή καταθέσεις από και/ή στους Τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρείας γίνονται για τους σκοπούς της συνήθους διεξαγωγής των δραστηριοτήτων της.» Σύμφωνα με την Re a Company (No. 00687 of 1991)
(1992)BCLC 133, τέτοια πρόνοια πρέπει να εμπεριέχεται στη σχετική διαταγή. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση εγκρίνεται ως οι παραγράφοι (Α), (Β) και (Γ) αυτής. Η Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ. δεν θα έχει υποχρέωση να εξετάζει κάθε φορά εάν οι πληρωμές και/ή καταθέσεις από και/ή στους Τραπεζικούς λογαριασμούς της Προμηθεύς γίνονται για τους σκοπούς της συνήθους διεξαγωγής των δραστηριοτήτων της. Στο εκδοθέν δυνάμει της παραγράφου (Γ) διάταγμα προστίθεται μετά τη φράση «περιουσιακών στοιχείων της Αιτήτριας» η φράση «πλην ακίνητης περιουσίας ή μέρους της ή άλλων περιουσιακών στοιχείων όπως οχημάτων, μηχανημάτων και εξοπλισμού». Τα έξοδα, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι έξοδα στο αποτέλεσμα της κύριας αίτησης αλλά σε καμιά περίπτωση εναντίον της αιτήτριας-καθ' ης η αίτηση (Προμηθεύς). (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο