LANDRIAN ESTATES LTD κ.α. ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΝΑΓΗ κ.α., Αγωγή αρ. 5339/10, 10.3.2011

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1238). Είναι εμφανές από το λεκτικό της Δ.18, θ.1(α) ότι οι ενάγουσες - αιτήτριες πέραν του να ικανοποιήσουν το δικαστήριο ότι υπάρχει Κλητήριο Ειδικά Οπισθογραφημένο κάτω από τη Δ.2, θ.6 και ότι οι εναγόμενοι κατεχώρησαν εμφάνιση, πρέπει να στηρίζουν την αίτηση τους με ένορκη δήλωση από πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκιστεί θετικά τα γεγονότα επαληθεύοντας την αιτία της αγωγής και το ποσό που απαιτείται δηλώνοντας ότι πιστεύει ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Το ζήτημα της καταλληλότητας του προσώπου που ορκίστηκε την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης εγείρουν οι εναγόμενοι ως λόγο ένστασης 11. Υποστηρίζεται πως ο ομνύοντας δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τα γεγονότα στην πλήρη έκτασης τους και ότι εσκεμμένα παρέλειψε να αποκαλύψει συγκεκριμένα στοιχεία. Η υπόθεση Δημητρίου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, πραγματεύεται το ζήτημα και αντιπαραθέτει την περίπτωση προσώπου που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα με την περίπτωση ομνύοντα που καταθέτει με βάσει όσα πληροφορείται και πιστεύει και εξηγεί πως η Δ.39, θ.2 περιορίζεται σε ενδιάμεσες αιτήσεις και δεν εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις. Αναγνωρίζεται ωστόσο ότι στην περίπτωση που ο ενάγοντας είναι εταιρεία πως κάποιο φυσικό πρόσωπο πρέπει να ορκιστεί στη θέση της για να καταλήξει πως το ζήτημα κρίνεται με βάση τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης ενώ πολύ σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η φύση της αξίωσης. Ο Α. Αυγουστή αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι: «

1. Είμαι διευθυντής των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή, γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες να προβώ στην παρούσα Ένορκο Δήλωση.
2. Εντός των καθηκόντων μου ως διευθυντής των Εναγόντων 1 και 2, είναι η παρακολούθηση των λογαριασμών των πελατών, ενοικιαστών και γενικά των χρεωστών των Εναγόντων, και η παρακολούθηση των πληρωμών των πελατών ενοικιαστών και οποιονδήποτε άλλων χρεωστών των Εναγόντων, προς τους Ενάγοντες.» Προκύπτει από τα λεχθέντα του πως ο Α. Αυγουστή ήταν πρόσωπο ικανό εντός του ορισμού της Δ.18 θ.1 για να ορκιστεί θετικά τα γεγονότα της υπόθεσης και να επαληθεύσει την αιτία της αγωγής. Στην υπόθεση Pathe Freres Cinema Ltd v. United Electric Theatres Ltd

(1914)3 K. 1253, που μνημονεύεται στη Δημητρίου, ένορκη δήλωση από υπάλληλο της ενάγουσας εταιρείας, ο οποίος δήλωσε ότι τα γεγονότα βρίσκονταν στην προσωπική του γνώση, κρίθηκε ικανοποιητική. Έχω στην προκειμένη περίπτωση ικανοποιηθεί για την τήρηση από τις ενάγουσες των προϋποθέσεων ενεργοποίησης της δικαιοδοσίας έκδοσης συνοπτικής απόφασης. Από την άλλη πλευρά, οι εναγόμενοι πρέπει να ικανοποιήσουν το δικαστήριο ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην αγωγή επί της ουσίας ή να αποκαλύψουν τέτοια γεγονότα τα οποία να μπορούν να θεωρηθούν ικανοποιητικά για να τους παράσχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν. Είναι συνεπώς το βάρος στους ώμους των εναγομένων να ικανοποιήσουν σχετικά το δικαστήριο (βλ. Αυγουστή ν. Πίριλλου

(1997)1(Α) Α.Α.Δ.5). Η βασική αρχή που προκύπτει τόσο από τις Κυπριακές όσο και τις Αγγλικές αποφάσεις είναι ότι η συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Όπου όμως δίδει στην ένορκη του δήλωση αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται, ή όπου ικανοποιηθεί το δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση. Έτσι είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπιση του ενώπιον του δικαστηρίου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο. (βλ. Trans Middle East Trading v. Tlais

(1991)1 A.A.Δ. 239, 243-4). Όπως πολύ εύστοχα και περιεκτικά τέθηκε το ζήτημα στην υπόθεση Melita Manufacturers η συζήτηση αφορά στην ύπαρξη ή μη υπεράσπισης και κατ' ανάγκη διεξάγεται σε επίπεδο ισχυρισμών. Ενδιαφέρει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του εναγόμενου 1 από το οποίο θα πρέπει να διαπιστώσω κατά πόσο οι εναγόμενοι με ικανοποιούν ότι έχουν καλή υπεράσπιση επί της ουσίας ή ότι έχουν αποκαλύψει τέτοια γεγονότα τα οποία να μπορούν να κριθούν ικανοποιητικά για να τους παράσχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν. Η ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 αναφέρεται στα ίδια ζητήματα που εγείρονται στην καταχωρηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης. Αναφέρεται πως η συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 25.5.2010 υπογράφηκε την 21.4.2010 καθ' ον χρόνο το κατάστημα ήταν ακόμα υπό κατασκευή. Οι ενάγουσες υποσχέθηκαν ότι μέχρι 25.5.2010 το κατάστημα θα ήταν κατάλληλο για χρήση και οι εναγόμενοι βασίστηκαν στην υπόσχεση τους ότι το κατάστημα θα ήταν ολοκληρωμένο μέχρι την πιο πάνω ημερομηνία και υπόγραψαν τη συμφωνία ενοικίασης. Καταλογίζεται στις ενάγουσες η προβολή ψευδών παραστάσεων ακόμα και δόλου. Προβάλλεται πως υπήρχε πρόβλημα στην ηλεκτροδότηση του καταστήματος με το κατάλληλο (τριφασικό) ηλεκτρικό φορτίο και καταλογίζεται στις ενάγουσες ευθύνη προς τούτο. Είναι η θέση του εναγόμενου 1 πως λόγω του προβλήματος συμφωνήθηκε με τις ενάγουσες να μην πληρωθεί την 25.5.2010 το πρώτο ενοίκιο αλλά η πληρωμή των ενοικίων ν' αρχίσει από της εγκατάστασης τριφασικού ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα. Την 25.6.2010 και δεδομένου ότι το κατάστημα δεν είχε ακόμα τριφασικό ηλεκτρικό ρεύμα συμφωνήθηκε, εκ νέου, να μην πληρωθεί ενοίκιο. Η παροχή τριφασικού ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα εγκρίθηκε από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου την 17.6.2010, όμως αδικαιολόγητα οι ενάγουσες παραλείπουν να αποδεχτούν την προσφορά της Αρχής ώστε να πραγματωθεί η παροχή. Είναι η περαιτέρω θέση του εναγόμενου 1 ότι σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας ενοικίασης, που ήταν συμφωνία υπό την αίρεση της παράδοσης σε αυτόν αποκλειστικής ειρηνικής και πλήρους κατοχής του καταστήματος, δεν έχει ακόμα εγερθεί η υποχρέωση του για καταβολή ενοικίου. Δεν του έχει ακόμη παραχωρηθεί η κατοχή του καταστήματος αλλά μόνον άδεια χρήσης για σκοπούς διαμόρφωσης του. Προς τούτο ξόδεψε €60.800 που ανταπαιτά. Τον Σεπτέμβριο του 2010 τα μέρη κατέληξαν σε νέα προφορική συμφωνία ώστε να αρθεί η αίρεση της συμφωνίας ενοικίασης και οι ενάγουσες να προβούν σε όλα τα διαβήματα για την εγκατάσταση τριφασικού ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα και ο εναγόμενος 1 να τους καταβάλει τα ενοίκια. Είναι η, εν κατακλείδι, θέση του πως εφόσον δεν του έχει παραχωρηθεί ελεύθερη και αποκλειστική χρήση του καταστήματος η υποχρέωση καταβολής ενοικίων δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Στην αγόρευση του ο δικηγόρος των εναγουσών αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1, σημειώνοντας ότι σε αυτή προβάλλονται αναληθείς και παραπλανητικοί ισχυρισμοί προσπαθώντας να υποδείξει πως επί μέρους θέσεις του εναγόμενου 1 καταρρίπτονται γιατί δεν συνάδουν με άλλα γεγονότα ή διαπιστώνεται η αναλήθεια τους με αντιπαραβολή σε αναφορές σε έγγραφο υλικό. Οι εισηγήσεις του δικηγόρου εισηγούνται την ενασχόληση του δικαστηρίου με ζητήματα αξιολόγησης ισχυρισμών, έργο εκτός της εμβέλειας της Δ.18. Ότι έργο αξιολόγησης είναι απαραίτητο για την απόρριψη ή αποδοχή προβαλλόμενων θέσεων επιβεβαιώνει την προσέγγιση πως τα ζητήματα πρέπει να οδηγηθούν σε δίκη. Μόνο αδιαμφισβήτητα δεδομένα που θα έδειχναν ότι η βάση της εγειρόμενης υπεράσπισης είναι ανύπαρκτη θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ώστε οι θέσεις του εναγόμενου 1 να κριθούν ως προβαλλόμενες με κακή πίστη και με μόνο σκοπό την αποφυγή έκδοσης συνοπτικής απόφασης. Η εγειρόμενη υπεράσπιση δεν είναι νομικά αβάσιμη όπως ο δικηγόρος των εναγουσών, με παραπομπή σε αποφάσεις αναφορικά με το δίκαιο των συμβάσεων, εισηγείται. Η θέση του εναγόμενου 1 ότι συμφωνήθηκε να μην πληρωθεί το ενοίκιο που ήταν πληρωτέο την 25.5.2010 και ακολούθως την 25.6.2010 δεν συνιστά προσπάθεια εισαγωγής εξωγενούς μαρτυρίας στη γραπτή συμφωνία των μερών, εάν δε αληθεύει ανατρέπει, ενδεχομένως, τα δεδομένα στη βάση των οποίων αποστάληκε η προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 1.7.2010 και κατ' ακολουθία η επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 26.7.2010. Θεωρώ αχρείαστο να δώσω περισσότερες λεπτομέρειες με αναφορά στις επί μέρους θέσεις του εναγόμενου 1 για να δικαιολογήσω περαιτέρω την κατάληξη μου πως οι εναγόμενοι έχουν αποσείσει το βάρος που είχαν. Αναπόφευκτα θα έπρεπε να καταλήξω ή να δώσω ενδείξεις για την προσέγγιση μου σε ζητήματα τα οποία ενδεχομένως να κληθώ να αποφασίσω κατά το στάδιο της δίκης, κάτι το οποίο δεν είναι επιθυμητό. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων και εναντίον των εναγουσών όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. Αυτά θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (βλ. C & H Heat Flow Ltd

(2002)1(Α) A.A.Δ.355). (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο