← Κύπρος

Βirtolia Consulting Ltd κ.α. ν. Meritservus Secretaries Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 5471/10, 14.3.2011

Βirtolia Consulting Ltd κ.α. ν. Meritservus Secretaries Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 5471/10, 14.3.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A79 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5471/10 ΜΕΤΑΞΥ: Βirtolia Consulting Ltd

  1. Mikhail Gnutov Εναγόντων και Meritservus Secretaries Ltd
  2. Παναγιώταs Νίκου
  3. Ουρανίαs Χρίστου Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14.3.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές - Ενάγοντες: κα Αποστόλου για κ. Στυλιανίδη Για τους Καθ΄ων - Εναγομένους: κ. Μιχαηλίδης Αίτηση ημερομηνίας 10.11.10 των Εναγόντων 1 και 2 για διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη / Διευθυντή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 10.11.2010 οι αιτητές - ενάγοντες 1 και 2 καταχώρισαν μονομερή αίτηση με την οποία αξίωναν αριθμό προσωρινών διαταγμάτων. Την 15.11.2010 στα πλαίσια αυτής της αίτησης το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς το εξής διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης. «Παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα ........ με το οποίο απαγορεύεται στους Εναγόμενους όπως λάβουν οποιαδήποτε απόφαση υπό την ιδιότητα των ως αξιωματούχων των Εναγόντων 1 και/ή ως μελών του Διοικητικού Συμβουλίου των Εναγόντων 1 χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση των μετόχων των Εναγόντων 1 και ειδικότερα οποιαδήποτε απόφαση που θα έχει σαν αποτέλεσμα την ανατροπή του υπάρχοντος καθεστώτος της Ρωσικής Εταιρείας Rostov'on'Don Flour'Grinding Centre «Kovsh» LLC μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής και/ή νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου». Το διάταγμα αυτό ορίστηκε επιστρεπτέο την 22.11.2010 με οδηγίες όπως η αίτηση καθ΄όσον αφορά τις υπόλοιπες παραγράφους, δηλαδή τις παραγράφους Β, Γ, Δ. Ε, Στ, Ζ, Η, Θ επιδοθεί στην άλλη πλευρά. Την 22.11.2010 παρά τις επιδόσεις που έγιναν, δεν εμφανίστηκε οποιοσδήποτε εκ μέρους των εναγομένων οπότε το πιο πάνω προσωρινό διάταγμα ως η παράγραφος Α κατέστη απόλυτο, ενώ η αίτηση καθ΄όσον αφορά τα υπόλοιπα αιτητικά Β - Θ ορίστηκε για αγόρευση σε άλλη ημερομηνία. Προτού να ακουστεί η αγόρευση των αιτητών όσο αφορά τα αιτητικά Β - Θ εμφανίστηκαν δικηγόροι εκ μέρους των εναγομένων οπότε καταχωρήθηκε ένσταση. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η Αίτηση Κατά την αγόρευση οι Αιτητές - ενάγοντες απέσυραν τα αιτητικά Β και Γ αλλά επιμένουν στα αιτητικά Δ, Ε, ΣΤ, Ζ, Η, Θ με τα οποία ζητούνται τα εξής: «Δ. Διάταγμα για διορισμό του Σάββα Παπακυριακού δικηγόρου από την Λεμεσό και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου ήθελε ορίσει το Δικαστήριο ως Ενδιάμεσου Παραλήπτη και/ή Διευθυντή (Interim Manager or Receiver) των εναγόντων 1 εως την εκδίκαση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου, έως την εκδίκαση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής, για διορισμό του Σάββα Παπακυριακού δικηγόρου από την Λεμεσό και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου αποφασίσει το Δικαστήριο ως Ενδιάμεσου Παραλήπτη και/ή Διευθυντή (Interim Manager or Receiver) των επιχειρήσεων και/ή των τραπεζικών λογαριασμών και/ή των περιουσιακών στοιχείων των Εναγόντων 1, με εξουσίες που θα διασφαλίζουν μεταξύ άλλων, την εφαρμογή και/ή την υπακοή στα διατάγματα που τυχόν θα εκδοθούν από το Δικαστήριο με βάση την παρούσα αίτηση και την λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων και/ή ενεργειών για ελεύθερη πρόσβαση σε και/ή ανάληψη της κατοχής όλων των βιβλίων, μητρώων, πληρεξουσίων, συμφωνιών, λογιστικών καταστάσεων ή καταστάσεων τραπεζικών συναλλαγών, και οποιονδήποτε άλλων εγγράφων και πληροφοριών που σχετίζονται με τα εταιρικά θέματα των εναγόντων 1 που βρίσκονται στον έλεγχο, κατοχή, φύλαξη και/ή εξουσία των εναγομένων 1-
  4. Στ. Ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους εναγομένους 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή τους διευθυντές και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών, όπως επιτρέψουν πλήρη και ελευθέρα πρόσβαση στον ενάγοντα και/ή στον Σάββα Παπακυριακού και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο αποφασίσει το Δικαστήριο ως Ενδιάμεσο Παραλήπτη και/ή Διευθυντή (Interim Manager or Receiver), και/ή Διαχειριστή των Εναγόντων 1 και να παραδώσουν σε αυτόν όλα τα βιβλία, μητρώα, πληρεξούσια, συμφωνίες και οποιανδήποτε άλλα έγγραφα και πληροφορίες που σχετίζονται με τις υποχρεώσεις και/ή εταιρικά θέματα των εναγόντων 1 που βρίσκονται στον έλεγχο, κατοχή, φύλαξη και/ή εξουσία αυτών μέχρι εκδίκασης της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ζ. Διάταγμα του Δικαστηρίου σύμφωνα με το οποίο να ορίζεται αμοιβή για τις εργασίες και/ή για την εκτέλεση των καθηκόντων που θα προσφέρει ο Σάββας Παπακυριακού ή το οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο αποφασίσει το Δικαστήριο να διορίσει ως Ενδιάμεσο Παραλήπτη και/ή Διευθυντή (Interim Manager or Receiver) και/ή Διαχειριστή των εναγόντων 1 μέχρι εκδίκασης της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και /ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ή θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Θ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ.Π.Α.». Η αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4 - 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 31 και 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, ΘΘ1-4, 8 και 9, Δ.64 και στην διακριτική ευχέρεια και/ή εγγενή εξουσία και/ή πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της Κατερίνας Ευαγγέλου, δικηγόρου από την Λεμεσό ημερομηνίας 10.11.10, η οποία αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: Ότι η ίδια είναι εξουσιοδοτημένη από τον ενάγοντα 2 για να προβεί για λογαριασμό του στην ένορκο δήλωση. Ότι οι ενάγοντες 1 Birtolia Consulting Ltd είναι εταιρεία που συστάθηκε στην Κύπρο στις 8.4.2006 σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφάλαιο 113 ως ιδιωτική Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης δια μετοχών ασχολούμενη μεταξύ άλλων με το γενικό εμπόριο. Οι Ενάγοντες 1 είναι ο κύριος μέτοχος της Ρωσικής Εταιρείας στο Ροστόβον Ντον Flour ' Grinding Centre "Kovsh" LLC (στο εξής η Kovsh), κατέχοντας πέραν του 99% των μετοχών της εν λόγω εταιρείας γεγονός που καθιστά οποιαδήποτε απόφαση των Εναγόντων 1 στο επίπεδο των μετόχων να είναι απόφαση επηρεάζουσα την εν λόγω Ρωσική εταιρεία (παράγραφος 4 και 12). Ο ενάγοντας 2 είναι από τους δύο μετόχους των εναγόντων
  5. Ο άλλος μέτοχος των εναγόντων 1 είναι κάποιος Alexander I. Shershunov και καθένας απ΄ αυτούς κατέχει 3.000 μετοχές στο κεφάλαιο των εναγόντων
  6. (παράγραφος 5). Η εναγόμενη 1 εταιρεία είναι η γραμματέας των εναγόντων 1 από τις 28.12.
  7. Η εναγόμενη 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές η οποία συστάθηκε στην Κύπρο και έχει το εγγεγραμμένο της γραφείο στην Λεμεσό απ΄όπου προσφέρει υπηρεσίες γραμματέα και άλλες εμπιστευτικής φύσεως υπηρεσίες. (παράγραφος 6). Ο εναγόμενος 2 είναι ο ένας εκ των δύο μελών του Διοικητικού Συμβουλίου των Εναγόντων 1 από τις 28.12.
  8. (παράγραφος 7). Η εναγόμενη 3 είναι το άλλο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου των εναγόντων 1 από τις 31.7.
  9. (παράγραφος 7). Όπως πληροφορείται από τον ενάγοντα 2 σύμφωνα με προφορική συμφωνία μεταξύ των μετόχων των εναγόντων 1 και των εναγομένων οι εναγόμενοι συμφώνησαν να παρέχουν στους ενάγοντες 1 αλλά και στους μετόχους των εναγόντων 1, υπηρεσίες εμπιστευματοδόχων και άλλες υπηρεσίες γραμματέα ως και διοικητικές υπηρεσίες. Προσθέτει ότι ήταν ρητός όρος της συμφωνίας των εναγόντων 1 και των μετόχων των ότι καμία απόφαση δεν θα λαμβάνετο από τους εναγομένους για λογαριασμό των εναγόντων 1 χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση και των δυο μετόχων των εναγόντων
  10. Ισχυρίζεται ότι η ύπαρξη της πιο πάνω συμφωνίας / διευθέτησης αποδεικνύεται από την επιστολή ημερομηνίας 28 Απριλίου 2009 (τεκμήριο 1) που είναι υπογεγραμμένη από την Εναγόμενη 1 και η οποία δόθηκε από τον ενάγοντα 2 στην ίδια κατά την πρόσφατη επίσκεψη του στην Κύπρο. Η ενόρκως δηλούσα προσθέτει ότι πριν την 28.4.2009 προέκυψε διαφωνία μεταξύ των μετόχων των εναγόντων 1, γεγονός το οποίο ώθησε την εναγόμενη 1 να γράψει και να αποστείλει στους μετόχους των εναγόντων 1 την πιο πάνω επιστολή Τεκμήριο
  11. (παράγραφοι 8, 9, 10, 11). Ακολούθως αναφέρει ότι οι εναγόμενοι παραβίασαν το καθήκον εμπιστοσύνης προς τους δύο μετόχους και προς τους ενάγοντες 1: «
  12. Οι εναγόμενοι παραβιάζοντας το καθήκον εμπιστοσύνης που οφείλουν τόσο σε αμφότερους τους μετόχους όσο και στον κάθε ένα από αυτούς ξεχωριστά αλλά και προς τους ενάγοντες 1, εξουσιοδότησαν την συμμετοχή της εναγόμενης 3 σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση των μετόχων της Ρωσικής Εταιρείας, η οποία συνεκλήθη στα γραφεία της εναγόμενης 1 στη Λεμεσό της Κύπρου και η οποία μετά από αριθμό αναβολών φέρεται να έλαβε χώρα στις 23.9.2010 και στην οποία αποφασίστηκε ο τερματισμός της εργοδότησης του Γενικού Διευθυντή της Ρωσικής Εταιρείας Ν.Ι. Kolyada και ο διορισμός του Alexander Shershunov, ο οποίος είναι ο άλλος μέτοχος των εναγόντων 1, ως Γενικού Διευθυντή της Ρωσικής Εταιρείας. Αντίγραφο του εγγράφου που αποκαλείται "Protocol 1" της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης της Ρωσική Εταιρείας επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο
  14. Η σύγκληση της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της Ρωσικής Εταιρείας, η συμμετοχή της εναγόμενης 3 για λογαριασμό της εναγόμενης 1 στην Γενική Συνέλευση και η ψηφοφορία σε αυτήν είναι πράξεις που έγιναν ξεκάθαρα χωρίς την εξουσιοδότηση των μετόχων των εναγόντων 1 και σαν τέτοιες είναι άκυρες γιατί λήφθηκαν κατά παραβίαση της συμφωνίας που έγινε μεταξύ του ενάγοντα 1 και των εναγομένων.» Ακολούθως αναφέρεται σε ισχυρισμούς ως προς το πώς ο ενάγοντας 2 έμαθε τα πιο πάνω, στις μετέπειτα ενέργειες του και στη συμπεριφορά των εναγομένων καθώς και σε σχετικές, σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα δικαστικές διαδικασίες στη Ρωσία. (παράγραφοι 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27). Πιο συγκεκριμένα σε σχέση με το τελευταίο αναφέρει τα εξής: «27 Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι τηρούνται όλες οι προϋποθέσεις του νόμου για την χορήγηση των αιτούμενων διαταγμάτων και ότι η αποζημίωση δεν είναι ικανοποιητική θεραπεία υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται. Προσθέτει επίσης ότι η συνέχιση της παρούσας κατάστασης δημιουργεί ζημιές στους ενάγοντες και στην Ρωσική Εταιρεία αφού ο Alexander Shershunov βασιζόμενος στην παράνομη απόφαση που πάρθηκε από τους εναγομένους προσπαθεί να προβεί σε αναλήψεις χρηματικών ποσών από τους λογαριασμούς που διατηρεί η Ρώσικη Εταιρεία και να διαθέσει άλλα περιουσιακά στοιχεία της Ρωσικής Εταιρείας. (παράγραφοι 26, 28, 29). Τέλος σημειώνεται ότι με την πιο πάνω ένορκη δήλωση επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια (Τεκμ. 1-5). Η ένσταση Την 6.12.2010 καταχωρήθηκε η ένσταση όπου καταγράφονται 18 λόγοι ένστασης (α-ιη). Βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 ΘΘ1-9 και Δ.64 στα Άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Δημήτρη Ιωαννίδη ο οποίος αναφέρει μεταξύ άλλων ότι είναι ο μοναδικός μέτοχος και διευθύνων σύμβουλος (Managing Partner) της εναγομένης 1 εταιρείας. Κατ΄ αρχήν προβάλλει τη θέση ότι ο ενάγοντας 2 δεν έχει εξουσιοδότηση να κινήσει αγωγή στο όνομα της ενάγουσας 1 (παράγραφο 2). Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η ενάγουσα 1 η οποία είναι Κυπριακή Εταιρεία με έδρα την Λεμεσό λειτουργεί ως ιθύνουσα εταιρεία (holding company) και κατέχει το 99,9991% των μετοχών της ρωσικής εταιρείας Kovsh η οποία συστάθηκε σύμφωνα με τους νόμους της Ρωσικής Ομοσπονδίας και εδρεύει στην Ρωσία. Ο Alexander Shershunov είναι ο ιδιοκτήτης του υπόλοιπου μετοχικού κεφαλαίου της Kovsh (0,0009%) (παράγραφοι 4 και 7). Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι κατόπιν συνεννόησης του ενάγοντα 2 με κάποιο κ. Evgrafov και τον κ. Kolyada, συγκλήθηκε την 30.3.09 παράνομα γενική συνέλευση των μετόχων της Kovsh. Προσθέτει ότι στην συνέλευση εκείνη η ενάγουσα 1 εκπροσωπήθηκε από τον εν λόγω κ. Evgrafov χωρίς όμως ο τελευταίος να έχει εξουσιοδότηση για κάτι τέτοιο από την ενάγουσα 1 και χωρίς τη συγκατάθεση των εναγομένων 2 και 3 διευθυντών της ενάγουσας 1, και χωρίς ο κ. Shershunov να είχε ειδοποιηθεί για τη συνέλευση προηγουμένως. Αναφέρει επίσης ότι κατά την εν λόγω συνέλευση ημ. 30.3.09 ως μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Kovsh διορίστηκαν ο κ. Εvgrafov, ο ενάγοντας 2, ο κ. Kolyada και ακόμη τρία άτομα, όλοι άτομα που ελέγχονται από τον ενάγοντα 2 και ενεργούν κατόπιν οδηγιών του. (παρ. 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15). Ακολούθως αναφέρεται με περισσότερη λεπτομέρεια στις αποφάσεις της εν λόγω γενικής συνέλευσης ημερομηνίας 30.3.2009 και σε ισχυριζόμενη πλαστογραφία της υπογραφής του ως Α. Shershunov από τον ενάγοντα 2 με αποτέλεσμα ο ενάγοντας 2 να πετύχει με δόλιο τρόπο να παρουσιαστεί στην εν λόγω συνέλευση ως μέτοχος της Kovsh και να ψηφιστούν σχετικά ψηφίσματα. Προσθέτει ότι μετά την εν λόγω συνέλευση ημερομηνίας 30.3.2009 ο ενάγοντας 2 προέβη σε ενέργειες που είχαν ως αποτέλεσμα την απογύμνωση της Kovsh από τα περιουσιασκά της στοιχεία και την έναρξη πτωχευτικών διαδικασιών εναντίον της Kovsh (παρ. 16, 17, 18, 19, 20, 28, 29). Προσθέτει ότι συνεπεία των πιο πάνω ο κ. Shershunov κίνησε νομικές διαδικασίες ενώπιον των αρμόδιων Ρωσικών Δικαστηρίων, αντικείμενο των οποίων είναι οι πιο πάνω ισχυρισμοί του κ. Shershunov σχετικά με την εγκυρότητα της σύγκλισης της γενικής συνέλευσης της Kovsh, ημερομηνίας 30.3.09 και των αποφάσεων που λήφθηκαν. Με τις εν λόγω διαδικασίες ο κ. Shershunov ζητά την ακύρωση των αποφάσεων που λήφθηκαν στη γενική συνέλευση των μετόχων της Kovsh, ημερομηνίας 30.3.
  15. Σε σχέση με αυτές τις δικαστικές διαδικασίες τις οποίες περιγράφει στην ένορκη δήλωση, ο ενόρκως δηλών, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι στο παρόν στάδιο εκκρεμεί επανεκδίκαση της υπόθεσης στη Ρωσία δυνάμει της απόφασης του Ομοσπονδιακού Διαιτητικού Δικαστηρίου της περιφέρειας του Βόρειου Καυκάσου. Προσθέτει ότι η Kovsh και ο ενάγοντας 2 ήταν διάδικοι στις πιο πάνω διαδικασίες και εκπροσωπήθηκαν, όμως οι πιο πάνω διαδικασίες και οι αποφάσεις των προαναφερόμενων Δικαστηρίων δεν αποκαλύφθηκαν στο Δικαστήριο με την ένορκη δήλωση της κας Ευαγγέλου. Αναφέρει επίσης ότι οι ενάγοντες παρέλειψαν να αποκαλύψουν την γενική συνέλευση της 30.3.09 και τις αποφάσεις που λήφθηκαν σε αυτή (παράγραφοι 22, 23, 24, 25 και 27). Είναι ή θέση του ότι οι εναγόμενες 2 και 3 ως διευθυντές της ενάγουσας 1 ουδέποτε έδωσαν την συγκατάθεση τους για την σύγκλιση της γενικής συνέλευσης της Kovsh, ημερομηνίας 30.3.09 ούτε ενέκριναν τις αποφάσεις της εν λόγω συνέλευσης. Αρνείται τον ισχυρισμό που περιέχεται στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης της κας Ευαγγέλου ότι υπήρχε συμφωνία να μην λαμβάνεται οποιαδήποτε απόφαση στην ενάγουσα 1 χωρίς την συγκατάθεση και των δύο μετόχων της. Υποστηρίζει ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των εναγομένων και των μετόχων της ενάγουσας 1 η δε επιστολή ημερομηνίας 28.4.2009 (τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της κας Ευαγγέλου) δεν αποτελεί τέτοια συμφωνία. Ο ενόρκως δηλών δίδει τους δικούς του ισχυρισμούς για την εν λόγω επιστολή, επισημαίνει επίσης ότι ούτε υπάρχει στο καταστατικό της ενάγουσας 1 οποιαδήποτε πρόνοια που να υποχρεώνει τους διευθυντές της εναγόμενης 1 να εξασφαλίζουν την συγκατάθεση των μετόχων της εταιρείας για τις αποφάσεις που λαμβάνουν για τη διοίκηση της ενάγουσας 1 (παράγραφοι 30, 31, 32 της ενόρκου δηλώσεως του). Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται σε ενέργειες οι οποίες εγκρίθηκαν από το Διοικητικό Συμβούλιο της Kovsh μετά την 30.3.2009, καταστροφικές και ζημιογόνες σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του για την Kovsh. Αναφέρεται επίσης και σε ισχυριζόμενες παράνομες ενέργειες του ως άνω Kolyada με αποτέλεσμα να εκκρεμούν και άλλες δικαστικές διαδικασίες στην Ρωσία καθώς και ποινική υπόθεση εναντίον του ως άνω Kolyada. Προσθέτει ότι με ειδοποίηση της ημερομηνίας 5.7.2010 η Kovsh ενημέρωσε τους Εναγόμενους 2 και 3 ότι δυνάμει αποφάσεως του Διαιτητικού Δικαστηρίου της επαρχίας Rostov, ημερομηνίας 25.6.10, έχει ξεκινήσει διαδικασία επιτήρησης της Kovsh, σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες της ρωσικής νομοθεσίας περί πτωχεύσεως. Αντίγραφο της σχετικής ειδοποίησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  16. Επισημαίνει ότι οι ενάγοντες, ενώ γνώριζαν αυτό το γεγονός, παρέλειψαν να το αναφέρουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση (παράγραφοι 33, 34, 35). Ακολούθως δίδει τις εξηγήσεις του για τους λόγους που οδήγησαν τους εναγόμενους στη γενική συνέλευση ημερομηνίας 23.9.2010 και για τις αποφάσεις που λήφθηκαν σε αυτή. Αναφέρει ότι στην εν λόγω γενική συνέλευση, μεταξύ άλλων αποφασίστηκε ο τερματισμός της εργοδότησης του Kolyada ως γενικού διευθυντή της Kovsh και ο διορισμός του Shershunov στη θέση του γενικού διευθυντή της Kovsh από την 17.9.
  17. Πρόκειται για την γενική συνέλευση για την οποία παραπονούνται οι ενάγοντες αιτητές. Προσθέτει ότι οι σύγκλιση της πιο πάνω γενικής συνέλευσης και οι αποφάσεις που λήφθηκαν ήταν απόλυτα αναγκαίες για την προστασία της Kovsh και για να εμποδιστεί ο ενάγοντας 2 και οι συνεργάτες του από το να αποξενώσουν τα περιουσιακά στοιχεία της Kovsh. Είναι η θέση του ότι οι εναγόμενες 1, 2 και 3, ως διευθυντές και γραμματέας της ενάγουσας 1 είχαν καθήκον να ενεργήσουν με τον πιο πάνω τρόπο και επισημαίνει ότι η ενάγουσα 1 ως ιδιοκτήτης του 99,9991% των μετοχών της Kovsh έχει άμεσο συμφέρον στην προστασία των περιουσιακών στοιχείων της Kovsh (παράγραφοι 36, 37, 38, 39, 40, 41). Τέλος ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι οι εναγόμενοι ενήργησαν καθ΄όλα νόμιμα και ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Οι δε εναγόμενοι επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους να προσβάλουν με την κατάλληλη διαδικασία το διάταγμα το οποίο έγινε απόλυτο την 22.11.
  18. Είναι η θέση του ότι με την επίδικη αίτηση και το εκδοθέν διάταγμα θίγονται άμεσα τα συμφέροντα του Shershunov και της Kovsh και ότι ειδικά η Kovsh,η διοίκηση της οποίας επηρεάζεται από την επίδικη αίτηση, θα έπρεπε να είχε προστεθεί ως εναγομένη στην αγωγή. Είναι επίσης η θέση του ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας αναφορικά με την πιο πάνω υπόθεση. Να διευκρινιστεί επίσης ότι με την εν λόγω ένορκη δήλωση επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια (τεκμ. 1 - 14). Ακολούθησαν οι αγορεύσεις. Ζητούμενο Με την απόσυρση από τους αιτητές - ενάγοντες των αιτητικών Β, Γ, το κύριο ζητούμενο σε αυτό το στάδιο είναι ο αιτούμενος διορισμός Ενδιάμεσου Παραλήπτη / Διευθυντή ως το αιτητικό Δ - Ε - Στ - Ζ. Γιατί οι ενάγοντες ζητούν το διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη; Ρητή επεξήγηση του λόγου ή των λόγων για τους οποίους οι αιτητές ζητούν τέτοιο διορισμό, δεν υπάρχει στην ένορκη δήλωση της κας Ευαγγέλου. Όπως αντιλαμβάνομαι, προς υποστήριξη όλων των αιτητικών, η κα Ευαγγέλου καταλήγει στις τελευταίες παραγράφους της ένορκης δήλωσης της ως εξής: Ότι η συνέχιση της παρούσας κατάστασης δημιουργεί ζημιές στους ενάγοντες και στη Ρωσική Εταιρεία αφού ο Alexander Shevhunov βασιζόμενος στη παράνομη απόφαση που πάρθηκε από τους εναγομένους προσπαθεί να προβεί σε αναλήψεις χρηματικών ποσών από τους λογαριασμούς που διατηρεί η Ρωσική εταιρεία, και να διαθέσει άλλα περιουσιακά στοιχεία της Ρωσικής εταιρείας (παρ. 26). Ότι ενώπιον του Ρωσικού Δικαστηρίου εκκρεμούν διαδικασίες που αμφισβητούν τις αποφάσεις που πάρθηκαν στη Γενική Συνέλευση των μετόχων της Ρωσικής εταιρείας στις 23.9.10 και έχει εκδοθεί σχετικό συντηρητικό διάταγμα, υπάρχει όμως κίνδυνος οι εναγόμενοι συμπεριφερόμενοι κατά τον ίδιο παρόμοιο τρόπο να συμμετάσχουν σε νέα Γενική Συνέλευση της Ρωσικής εταιρείας ανατρέποντας έτσι το συντηρητικό διάταγμα που εκδόθηκε από το Ρωσικό Δικαστήριο (παρ. 27). Ισχυρίζεται επίσης ότι είναι επείγον όπως τα αιτούμενο διατάγματα εκδοθούν ούτως ώστε οι εναγόμενοι να εμποδιστούν από το να ενεργήσουν κατά τρόπο ζημιογόνο για το συμφέρον των εναγόντων. Στη δε αγόρευση εκ μέρους των αιτητών προς υποστήριξη του επίδικου αιτήματος για διορισμό του Επίσημου Παραλήπτη σημειώνονται τα εξής: «Με την οριστικοποίηση του εν λόγω διατάγματος το επιβλεπόμενο της παροχής των αιτουμένων θεραπειών καθίσταται επιτακτική ανάγκη. Το Δικαστήριο αντικρίζοντας τα δεδομένα μετά την έκδοση και οριστικοποίηση του διατάγματος ημερομηνίας 10.11.10 θα πρέπει να προβληματιστεί ως προς την μέθοδο που πρέπει να ακολουθηθεί έτσι που η εταιρεία να μπορεί απρόσκοπτα να συνεχίσει τις εργασίες της. Διέξοδος στο πρόβλημα αυτό παρέχει η παροχή των αιτούμενων θεραπειών γιατί με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται ότι το πρόσωπο που θα διορίσει το Δικαστήριο αμερόληπτα θα λαμβάνει αποφάσεις για το καλό νοούμενο συμφέρον της εταιρείας.» Και σε άλλο σημείο: «σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα οι Ενάγοντες 1 θα παραμείνουν σε μία κατάσταση limbo ενώ ο διορισμός ενδιάμεσου παραλήπτη είναι πρακτικός και θα είναι αποτελεσματικός και δεν θα παραβλάψει κατά κανένα τρόπο τα συμφέροντα των Εναγομένων αφού θα συνεχιστεί η εύρυθμη λειτουργία της εταιρείας και θα προστατεύουν τα περιουσιακά της στοιχεία». (Η έμφαση είναι δική μου). Νομική Βάση για διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη Να σημειωθεί ότι αποτελεί κοινή θέση και των δύο πλευρών και συμφωνώ, ότι το νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει τον διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας στην Κύπρο είναι το άρθρο 32

(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. 32.
(1)«Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» Στην Πολιτική Αίτηση Αρ. 85/2010 Αναφορικά με την αίτήση των
  1. Starport Nominees Ltd και
  2. Usarel Investments Ltd για άδεια για καταχώριση αίτηση για έκδοση certiorari ημ. 22.7.10 αναφέρονται τα εξής: «Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα του David Bean: Injunction, 8η έκδ. σελ. 112, παρ. 7.20 η εξουσία για το διορισμό παραλήπτη είναι συναφής και συνδεδεμένη με τα διατάγματα παγοποίησης τα λεγόμενα "freezing injunctions" ή ακόμη και υποκατάστατα τους, εκεί όπου χρειάζεται ο έλεγχος από ένα τρίτο πρόσωπο προς διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων. Δεν αποτελεί βεβαίως η εξουσία αυτή διορισμού παραλήπτη, σύνηθες φαινόμενο...... Περαιτέρω, όσον αφορά το άρθρο 32
(1)του Νόμου 14/60, ναι μεν μπορεί να είναι ασύνηθες και σπανιότατο ή να μην έχει εκδοθεί προηγουμένως τέτοιο διάταγμα, αλλά είναι σαφές ότι το άρθρο δίνει δικαίωμα για διορισμό παραλήπτη, σε όλες εκείνες τις περιπτώσεις που το Δικαστήριο το κρίνει δίκαιο και πρόσφορο, ακόμη και αν δεν αξιούται ή χορηγείται μετ΄αυτού αποζημίωση ή άλλη θεραπεία. Στη δε απόφαση ΑΒP Holdings Ltd κ.α. ν. Ανδρέα Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694 έγινε από τον Αρτεμίδη, Δ., όπως ήταν τότε, ανάλυση του ιστορικού των απαγορευτικών διαταγμάτων στην Αγγλία και στην Κύπρο, σημειώνοντας ότι στην Κύπρο δεν έγινε οποιαδήποτε παρέμβαση νομοθετική, αλλά αφέθηκαν τα Δικαστήρια να λειτουργούν με την ευρύτατη εξουσία που έλκουν από το άρθρο 32. Και ότι βάσει αυτής της ευρύτατης εξουσίας, το Δικαστήριο είναι δυνατό να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα που να περιλαμβάνει και τον διορισμό παραλήπτη, όπως εδώ, εάν αυτό κρίνεται πρόσφορο, ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις.» Η συγκεκριμένη περίπτωση Η ιδιαιτερότητα της παρούσας περίπτωσης συνίσταται στο ότι ήδη το απαγορευτικό διάταγμα ως η παρ. Α της αίτησης οριστικοποιήθηκε. Συνεπώς, κατά την άποψη μου, ειδικά με βάση το συγκεκριμένο δεδομένο, το μόνο ζητούμενο είναι κατά πόσο ενόψει του οριστικοποιημένου διατάγματος οι αιτητές έχουν δικαιολογήσει επαρκώς την αναγκαιότητα και τη λειτουργικότητα διορισμού Ενδιάμεσου Παραλήπτη / Διευθυντή. Είναι δε ενδιαφέρον ότι στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)όπου τίθενται οι τρείς γνωστές προϋποθέσεις, δεν γίνεται τουλάχιστον ρητά, αναφορά στον Παραλήπτη «νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν ... α) σοβαρό ζήτημα ... πιθανότης ο αιτών διάδικος δικαιούται σε θεραπεία ... γ) θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερο στάδιο». Εξάλλου το τι συνήθως αναμένεται να συμβαίνει είναι ότι ο τυχόν διορισμός ενδιάμεσου παραλήπτη έπεται του απαγορευτικού διατάγματος για το οποίο ήδη το Δικαστήριο στα πλαίσια της ίδιας απόφασης, κατόπιν ακροάσεως, επεξεργάζεται τις τρείς προϋποθέσεις. Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν επικρατήσει η άποψη ότι θα πρέπει στα πλαίσια της παρούσας απόφασης να γίνει ρητή επεξεργασία των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32, αναφέρω ότι το συγκεκριμένο αίτημα για διορισμό Παραλήπτη / Διευθυντή, ανεξαρτήτως τυχόν επιτυχίας των τριών προϋποθέσεων, θα αποτύγχανε για λόγους που εξηγούνται πιο κάτω. Είναι δίκαιο και πρόσφορο όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα; Προχωρώ τώρα να εξετάσω κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να διοριστεί Παραλήπτης και / ή Διευθυντής. Να διευκρινιστεί κατ' αρχήν ότι σε ερώτημα του Δικαστηρίου ο κ. Μιχαηλίδης στο τέλος της συμπληρωματικής αγόρευσης του ξεκαθάρισε ότι σε αυτό το στάδιο δεν ζητά να ακυρωθεί το απόλυτο διάταγμα και δεν ζητά να απασχολήσει το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο οποιοδήποτε αίτημα για ακύρωση του εν λόγω διατάγματος το οποίο οριστικοποιήθηκε. Όπως τόνισε όμως θα αιτηθεί την ακύρωση του σε μεταγενέστερο στάδιο. Συνεπώς στην προκειμένη περίπτωση το γεγονός ότι το διάταγμα ως το αιτητικό Α της αίτησης έχει ήδη καταστεί απόλυτο αποτελεί ένα δεδομένο γεγονός το οποίο προφανώς λαμβάνεται υπόψη κατά την εξέταση του ερωτήματος κατά πόσο χρειάζεται να διοριστεί ενδιάμεσος παραλήπτης ενόψει μάλιστα και των περιορισμών που έχουν τεθεί με το εν λόγω διάταγμα. Σε σχέση με το σημείο αυτό έχω λάβει πολύ σοβαρά υπόψη και με έχει προβληματίσει ιδιαίτερα το επιχείρημα των αιτητών-εναγόντων ότι με την οριστικοποίηση του διατάγματος ως το Αιτητικό Α, ο διορισμός Ενδιάμεσου Παραλήπτη / Διευθυντή αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Ταυτόχρονα όμως έχω την άποψη ότι η οριστικοποίηση του διατάγματος ως η παράγραφος Α δεν προεξοφλά τον διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη / Διευθυντή, ούτε οδηγεί αυτόματα στο διορισμό του. Ούτε και απαλλάσει τους Αιτητές από το καθήκον τους να έχουν προσάξει όλη την απαραίτητη μαρτυρία, σε σχέση με το συγκεκριμένο αίτημα και να διατυπώσουν με σαφήνεια τις εξουσίες τις οποίες ζητούν να έχει ο ενδιάμεσος παραλήπτης. Αμέσως πιο κάτω σημειώνω τα εξής: Αναφορικά με το αιτητικό Δ με το οποίο ζητείται διάταγμα για διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη και/ή Διευθυντή (Interim Manager or Receiver) των εναγόντων. Το αιτητικό αυτό θα πρέπει να απορριφθεί κυρίως λόγω της γενικότητας του. Το αιτητικό Δ ζητά το διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη και/ή Διευθυντή χωρίς να καθορίζει τις εξουσίες του. Έχω την άποψη ότι όπου ζητείται διορισμός Παραλήπτη με βάση το άρθρο 32, θα πρέπει με σαφήνεια να εξειδικεύεται ο σκοπός του διορισμού και οι όποιες εξουσίες του. Συνεπώς το αιτητικό Δ απορρίπτεται λόγω της γενικότητας του Αναφορικά με το αιτητικό Ε, Στ Είναι μεταξύ άλλων η θέση των εναγόντων όπως διατυπώνεται στην αγόρευση ότι με την οριστικοποίηση του διατάγματος ημ. 10.11.10, ο διορισμός ενδιάμεσου παραλήπτη προσφέρει διέξοδο, ούτως ώστε η εταιρεία να μπορεί να συνεχίσει απρόσκοπτα τις εργασίες της, και γενικά να συνεχιστεί η εύρυθμη λειτουργία της εταιρείας. Αυτό όμως παραπέμπει σε διορισμό μάλλον διευθυντή (Interim Manager) κάτι που υπάρχει διαζευκτικά στο αιτητικό. Η διαφορά δε μεταξύ παραλήπτη και διευθυντή είναι σημαντική. Το εξής απόσπασμα από το σύγγραμμα Snell's Equity, 31η έκδοση στην σελ. 428 είναι βοηθητικό: «Receivers must be distinguished from managers. A receiver as such has not authority to carry on a business; if he is appointed receiver of property which includes a business, he must stop the trading, collect the debts and realize the assets. A manager, on the other hand, has power to continue a business, so that if it is desired that trading should not cease, a receiver and manager should be appointed; and usually the same person is appointed both receiver and manager. A receiver's duty is to receive, a manager's to manage". Η ρητή διατύπωση όμως του άρθρου 32 περιλαμβάνει τον διορισμό μόνο παραλήπτη και δεν αναφέρεται σε διορισμό διευθυντή. Δεν έχω δε ακούσει οποιοδήποτε επιχείρημα που να συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι με βάση το άρθρο 32 παρέχεται εξουσία διορισμού και διευθυντή. Επιπρόσθετα και ανεξάρτητα του θέματος διορισμού διευθυντή: Στη παράγρ. 27 της ένορκης δήλωσης της κας Ευαγγέλου εκφράζεται ανησυχία ότι οι εναγόμενοι συμπεριφερόμενοι κατά τον ίδιο παρόμοιο τρόπο δυνατόν να συμμετέχουν σε νέα Γενική Συνέλευση της Ρωσικής εταιρείας ανατρέποντας το συντηρητικό διάταγμα του Ρωσικού Δικαστηρίου. Ως προς αυτή την ανησυχία ήδη υπάρχει σε ισχύ το απαγορευτικό διάταγμα ως η παράγραφος Α. Η δε φράση του αιτητικού «με εξουσίες που θα διασφαλίζουν μεταξύ άλλων την εφαρμογή και την υπακοή στα διατάγματα που τυχόν θα εκδοθούν από το Δικαστήριο» είναι ιδιαίτερα γενική και αόριστη. Επίσης, με την παράγραφο Ε ζητείται μεταξύ άλλων ο διορισμός Ενδιάμεσου Παραλήπτη και/ή Διευθυντή «των επιχειρήσεων και/ή των τραπεζικών λογαριασμών. Δεν επεξηγείται όμως για ποιες επιχειρήσεις και για ποιούς τραπεζικούς λογαριασμούς γίνεται αναφορά. Σύμφωνα με το ίδιο αιτητικό ζητείται επίσης ο διορισμός Ενδιάμεσου Παραλήπτη και/ή Διευθυντή «των περιουσιακών στοιχείων των εναγόντων». Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της κας Ευαγγέλου ότι οι ενάγοντες 1 κατέχουν πέραν του 99% των μετοχών της Ρωσικής Εταρείας Kovsh. Συνεπώς ζητείται μεταξύ άλλων να διοριστεί ενδιάμεσος παραλήπτης των μετοχών τις οποίες κατέχουν οι ενάγοντες 1 στη Ρωσική Εταιρεία. Σ' αυτό το σημείο, τίθεται ένα ερώτημα: Έχει αναφερθεί στην ένορκη δήλωση των καθ΄ων χωρίς να υπάρξει αντεξέταση ή αμφισβήτηση ότι δυνάμει αποφάσεως του Διαιτητικού Δικαστηρίου της επαρχίας Rostov ημ. 25.6.10, έχει ξεκινήσει η διαδικασία επιτήρησης της Kovsh σύμφωνα με τις πρόνοιες της Ρωσικής Νομοθεσίας περί Πτωχεύσεως (Τεκμήριο 11). Μάλιστα σύμφωνα με το τεκμήριο 11 της Ένορκης Δήλωσης των Καθ΄ ων, έχει ήδη διοριστεί Interim Managing Director και αυτό κοινοποιήθηκε στους ενάγοντες 1. Κάτι τέτοιο δεν είχε αποκαλυφθεί από τους Αιτητές στην επίδικη αίτηση. Ούτε και έχει επεξηγηθεί πως ο ενδιάμεσος παραλήπτης που τυχόν διοριστεί από το παρόν Δικαστήριο θα μπορεί να λειτουργήσει πρακτικά και αποτελεσματικά ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης. Εγείρεται επιπρόσθετα το ερώτημα το οποίο παρέμεινε αναπάντητο κατά πόσο η Kovsh θα έπρεπε να είχε λόγο σ' αυτή τη διαδικασία. Γενικά οι ατητές ενάγοντες δεν επεξήγησαν πως στη συγκεκριμένη περίπτωση θα μπορεί ο ενδιάμεσος παραλήπτης να λειτουργήσει αποτελεσματικά και δεν έδωσαν σαφή επεξήγηση των στοιχείων που θα πρέπει να λάβει αλλά και των εξουσιών που ζητείται να λάβει. Έχω την άποψη, ότι σε αιτήσεις για διορισμό Παραλήπτη με βάση το άρθρο 32, θα πρέπει να επεξηγούνται ενόρκως οι λόγοι για τους οποίους ζητείται ο διορισμός αυτός με ταυτόχρονη επεξήγηση των συγκεκριμένων εξουσιών τις οποίες ζητείται να λάβει, καθώς και συγκεκριμενοποίηση του «αντικειμένου» το οποίο ζητείται να λάβει. Επιπρόσθετα πουθενά δεν καταγράφεται ανησυχία ότι οι εναγόμενοι θα αποξενώσουν περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Το τι αναφέρεται είναι ότι ο Alexander Shershunov ο οποίος δεν είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή βασιζόμενος στην παράνομη απόφαση που πάρθηκε από τους εναγομένους προσπαθεί να προβεί σε αναλήψεις χρηματικών ποσών από λογαριασμό που διατηρεί η Ρωσική εταιρεία και να διαθέσει άλλα περιουσιακά στοιχεία της Ρωσικής εταιρείας. Επισημαίνεται επίσης ότι, δεν έχει επισυναφθεί οποιαδήποτε συγκατάθεση του προτεινόμενου ενδιάμεσου παραλήπτη ότι δηλαδή αποδέχεται να διοριστεί. Έχω την άποψη ότι σε τέτοιου είδους αιτήματα θα πρέπει να επισυνάπτεται έγγραφη συγκατάθεση του προτεινόμενου παραλήπτη και ενδεχόμενη διαβεβαίωση και πληροφόρηση ότι είναι σε θέση να χειριστεί τη δεδομένη περίπτωση. Ως προς το αιτητικό Ζ με το οποίο ζητείται από το Δικαστήριο να οριστεί η αμοιβή του προτεινόμενου παραλήπτη. Προφανώς, σε περίπτωση που διοριστεί ενδιάμεσος παραλήπτης θα πρέπει να καθοριστεί η αμοιβή του. Δεν έχει όμως τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία για να μπορεί το Δικαστήριο να αποφασίσει επί τέτοιου θέματος. Έχω την άποψη ότι τέτοια μαρτυρία θα πρέπει να εμπεριέχεται στην ένορκη δήλωση. Δεν αγνοώ το γεγονός ότι η απαίτηση των συγχρόνων ρυθμών δοσοληψιών οδήγησαν τα Δικαστήρια στην σκέψη πως θα έπρεπε να αναδιαπλάσουν το πλαίσιο της εξουσίας τους για να παρέχεται σ' αυτά η δυνατότητα τέτοιου χειρισμού των προσωρινών διαταγμάτων, ώστε αυτά να καθίστανται αποτελεσματικά μέχρι την λήξη της διαφοράς. (βλ. Seamark Consultancy Services Ltd v. Lasala
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 162). Δεν αγνοώ επίσης πως το διάταγμα της παρ. Α έχει οριστικοποιηθεί. Οι αιτητές όμως δεν έχουν δείξει πως στην συγκεκριμένη περίπτωση ο ενδιάμεσος παραλήπτης θα δώσει διέξοδο στα διάφορα προβλήματα, ούτε και γενικά έχει αιτιολογηθεί επαρκώς το αίτημα. Επιπρόσθετα και ανεξάρτητα με τα πιο πάνω θα πρέπει να επισημανθεί ο προβληματισμός του Δικαστηρίου κατά πόσο οι ενάγοντες 1 θα έπρεπε να είχαν τεθεί ως εναγόμενοι αντί ως ενάγοντες. Έχω εξετάσει όλα τα επιχειρήματα των αιτητών ακόμη και αυτά που δεν αναφέρονται ρητά στην παρούσα απόφαση. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, χωρίς βεβαίως να προαποφασίζονται οποιαδήποτε επίδικα θέματα και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια το αίτημα για διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη / Διευθυντή απορρίπτεται. Τα αιτητικά Β και Γ τα οποία έχουν αποσυρθεί από τους ίδιους τους ενάγοντες απορρίπτονται. Τα δε υπόλοιπα αιτητικά Δ, Ε, ΣΤ, Ζ, Η, Θ επίσης απορρίπτονται. Όσο αφορά το θέμα των εξόδων: Το διάταγμα ως το αιτητικό Α έχει ήδη οριστικοποιηθεί αφού μέχρι και την οριστικοποίηση του οι Καθ΄ων δεν είχαν εμφανιστεί. Οι Αιτητές όμως απέτυχαν στην αίτηση αναφορικά με τα υπόλοιπα αιτητικά και πιο συγκεκριμένα για τον διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη / Διευθυντή για το οποίο διεξήχθη η παρούσα ακρόαση. Συνεπώς θεωρώ δίκαιο όπως τα έξοδα από της ημερομηνίας της εμφάνισης των Καθ΄ων εναγομένων (29.11.2010) μέχρι και την σημερινή ημερομηνία (περιλαμβανομένων βέβαια και των εξόδων της παρούσας ακρόασης) να επιδικαστούν και επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ων Εναγομένων και εναντίον των Αιτητών όπως υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και πληρωθούν στο τέλος. (Υπ.) ......... Λ. Μάρκου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΠ Subject: Civil / General / Interim. Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για Διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.