← Κύπρος

Άριστου Τρύφωνος ν. Lord Jeans Limited, Αρ. Αγωγής: 5648/2005, 14 Μαρτίου, 2011

Άριστου Τρύφωνος ν. Lord Jeans Limited, Αρ. Αγωγής: 5648/2005, 14 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A80 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5648/2005 Μεταξύ: Άριστου Τρύφωνος Ενάγοντα και Lord Jeans Limited Εναγομένων Ημερομηνία: 14 Μαρτίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: κα Ρ. Χατζηαράπη Για τους Εναγόμενους: κ. Α. Γιωρκάτζης με κ. Ν. Θρασυβούλου Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγοντας, εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης, αξιώνει από τους Εναγόμενους το ποσό των Λ.Κ.18.000,00 (το αντίστοιχο σε €30.754,83), το οποίο, ως ισχυρίζεται, δικαιούται ως προμήθεια που αφορά τη μεσολάβησή του για την πώληση των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής 0/25375, τεμάχιο 688 και 0/25378, τεμάχιο 691, στην τοποθεσία Πανιώτης, στη Γερμασόγεια, Επαρχία Λεμεσού (στο εξής τα «Ακίνητα»). Ειδικότερα, είναι η θέση του Ενάγοντα ότι ενώ κατά ή περί το καλοκαίρι του 2003 ο ίδιος και/ή ο κ. Γιώργος Κουμίδης (ΜΕ2) ως αντιπρόσωπός του οδήγησαν και/ή έδειξαν τα Ακίνητα στους Alexei Khazov και Alla Velikoluzhkay, οι οποίοι ήταν ικανοί και πρόθυμοι να αγοράσουν τα Ακίνητα έναντι του ποσού των Λ.Κ.1.100.000,00, και στη συνέχεια το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/25375 μεταβιβάστηκε και ενεγράφη επ' ονόματι των Alexei Khazov και Alla Velikoluzhkay κατά 1/2 μερίδιο έκαστος και το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/25378 μεταβιβάσθηκε και ενεγράφη επ' ονόματι της εταιρείας Acanian Holdings Ltd, στην οποία μοναδικός μέτοχος είναι ο Alexei Khazov, οι Εναγομένοι δεν τους κατέβαλαν τη συμφωνηθείσα και/ή οποιαδήποτε προμήθεια. Η υπεράσπιση αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή του Ενάγοντα στην πώληση των Ακινήτων και αγνοεί κατά πόσον ο Ενάγοντας και/ή οι αντιπρόσωποι του έδειξαν τα Ακίνητα στα πιο πάνω πρόσωπα, ισχυρίζεται δε ότι τα Ακίνητα πωλήθηκαν στην εταιρεία Acanian Holdings Ltd δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 23.3.2004 για το ποσό των Λ.Κ.600.000,

  1. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ η αρχική απαίτηση του Ενάγοντα ήταν για Λ.Κ.33,000 (το αντίστοιχο σε €56.383,85), στο στάδιο των αγορεύσεων η απαίτηση περιορίστηκε σε Λ.Κ.18.000,00, ήτοι ποσοστό 3% επί του τιμήματος πώλησης των Ακινήτων με βάση τη γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 23.3.2004 (Τεκμήριο 12). Προσκομισθείσα Μαρτυρία Κατά την ακροαματική διαδικασία, για την υπόθεση του Ενάγοντα κατέθεσε ο ίδιος (ΜΕ1) και ο κ. Γιώργος Κουμίδης (ΜΕ2), ενώ προς υποστήριξη της εκδοχής των Εναγομένων κατέθεσε ο Διευθυντής των Εναγομένων κ. Σώτος Σωτηρίου (ΜΥ). Περαιτέρω, κατά τη διάρκεια της δίκης κατατέθηκαν διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια, στα οποία θα γίνεται αναφορά όπου κρίνεται αναγκαίο. Επιπρόσθετα, κατά την ακροαματική διαδικασία δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι κατά τα έτη 2003 και 2004 ο κ. Σώτος Σωτηρίου ήταν Διευθυντής των Εναγομένων. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, ο Ενάγοντας (ΜΕ1) υιοθέτησε τη Γραπτή του Δήλωση (Έγγραφο Α) όπου συνοπτικά αναφέρονται τα ακόλουθα: Είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης και από το 2000 μέχρι σήμερα ανανεώνει κάθε χρόνο την ετήσια άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος. Στις 31.3.2003 είχε ιδρύσει την εταιρεία A.A.T. Lands Estate Agent Limited στην οποία ήταν ο κύριος μέτοχος και διευθυντής, ταυτόχρονα όμως ασχολείτο και προσωπικά με κτηματομεσιτικές εργασίες μέχρις ώτου να δραστηριοποιηθεί η εν λόγω εταιρεία. Το 2003 είδε μια αγγελία στην εφημερίδα σχετικά με την πώληση των Ακινήτων και ακολούθως επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον κ. Σώτο Σωτηρίου (ΜΥ), ο οποίος στα πλαίσια της εν λόγω τηλεφωνικής συνομιλίας του ανέθεσε να βρει αγοραστή για τα Ακίνητα, αναφέροντας ότι για την πώληση των Ακινήτων οι Εναγόμενοι ζητούσαν το ποσό των Λ.Κ.1.300.000,
  2. Συμφωνήθηκε δε όπως καταβληθεί προμήθεια 3% επί του τιμήματος πώλησης. Έδειξε τα Ακίνητα σε αρκετούς υποψήφιους αγοραστές χωρίς αποτέλεσμα μέχρι το Σεπτέμβριο του 2003, οπότε ο ίδιος μαζί με τον βοηθό του κ. Γιώργο Κουμίδη (ΜΕ2) έδειξαν τα Ακίνητα στους Alexei Khazov και Alla Velikoluzhkay, οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν να τα αγοράσουν και προς το σκοπό αυτό πρόσφεραν το ποσό των Λ.Κ.1.100.000,
  3. Η Alla Velikoluzhkay τους ζήτησε να την πάρουν ξανά στα Ακίνητα και στο εν λόγω ραντεβού με τον κ. Κουμίδη συνοδευόταν από κάποιο υπάλληλο του Κτηματολογίου με το όνομα Σωτήρης, ο οποίος, όπως είπε, θα την βοηθούσε να ελέγξει κατά πόσον υπήρχε κάποιο πρόβλημα με τα Ακίνητα. Στη συνέχεια ο Ενάγοντας μαζί με τον κ. Κουμίδη επισκέφθηκαν το γραφείο του κ. Σωτηρίου και τον ενημέρωσαν ότι οι εν λόγω πελάτες προσέφεραν το ποσό των Λ.Κ.1.100.000,00, αλλά αυτός επέμενε στο ποσό των Λ.Κ.1.300.000,00 εκ των οποίων το ποσό των Λ.Κ.400.000,00 να πληρωθεί κρυφά και έτσι δεν προχώρησε η συμφωνία. Ακολούθως, ο Ενάγοντας βρήκε κάποιο άλλο πελάτη για τα Ακίνητα και όταν επικοινώνησε σχετικά με τον κ. Σωτηρίου πληροφορήθηκε από αυτόν ότι τα Ακίνητα αγοράστηκαν από κάποιους ρώσους, οι οποίοι ως φάνηκε αργότερα, ήταν οι Alexei Khazov και Alla Velikoluzhkay, που αγόρασαν το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/25375 κατά 1/2 μερίδιο έκαστος, ενώ ο Alexei Khazov είναι ο μοναδικός μέτοχος της εταιρείας Acanian Holdings Ltd στην οποία πωλήθηκε και μεταβιβάστηκε το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/
  4. Κατά την αντεξέταση του ο Ενάγοντας διευκρίνισε ότι κατά τον επίδικο χρόνο, τόσο ο ίδιος όσο και η εταιρεία A.A.T. Lands Estate Agent Limited προσέφεραν κτηματομεσιτικές εργασίες, ενώ ο ίδιος ήταν δηλωμένος ως μισθωτός της εταιρείας για σκοπούς κοινωνικών ασφαλίσεων. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι ο κ. Κουμίδης, ο οποίος δεν ήταν εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης, εργάστηκε στην εταιρεία προσωρινά μόνο για 2-3 μήνες, οπότε και παραιτήθηκε. Σε σχέση με την πώληση των Ακινήτων, είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους όπως ο κ. Κουμίδης ελάμβανε ποσοστό 1% επί του ποσού της πώλησης. Επίσης, ο Ενάγοντας ανέφερε ότι οι πελάτες ήταν γνωστοί του κ. Κουμίδη και ότι κατά την πρώτη συνάντηση που είχαν με τον κ. Σωτηρίου, του ανέφεραν τα ονόματα Άλαν και Αλεξέι Χαζόβ, όμως δεν του έδωσαν τα τηλέφωνα ή τη διεύθυνση των πελατών. Ο ΜΕ2 κ. Γιώργος Κουμίδης, επίσης υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης (Έγγραφο Β) για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του, αναφέροντας συνοπτικά τα ακόλουθα: Κατά το 2003 εργαζόταν ως βοηθός του Ενάγοντα στο κτηματομεσιτικό γραφείο το οποίο διατηρούσε στη Λεμεσό. Την εποχή εκείνη ο κ. Σώτος Σωτηρίου είχε αναθέσει στον Ενάγοντα την πώληση των Ακινήτων για το ποσό των Λ.Κ.1.300.000,
  5. Ο ίδιος γνώριζε την κα Άλαν Χαζόβ (το ίδιο πρόσωπο με την Alla Velikoluzhkay) που καταγόταν από τη Ρωσία και ήξερε ότι έψαχνε να αγοράσει ένα χωράφι στην περιοχή της Γερμασόγειας σε ύψωμα, έτσι τον Σεπτέμβριο του 2003 την πήρε να δει τα Ακίνητα, τα οποία της άρεσαν. Μετά από λίγες ημέρες η κα Χαζόβ ζήτησε να ξαναεπισκεφθούν τα κτήματα και στη συνάντηση ήταν παρών και ο άνδρας της κ. Αλεξέι, όπως επίσης και ο Ενάγοντας. Κατά την εν λόγω συνάντηση ενδιαφέρθηκαν για την αγορά των Ακινήτων και για το σκοπό αυτό προσέφεραν το ποσό των Λ.Κ.1.100.000,
  6. Κατά τη διάρκεια της εν λόγω συνάντησης ο Ενάγοντας τηλεφώνησε στον κ. Σωτηρίου και του ζήτησε να έρθει στα κτήματα για να γνωρίσει τους ενδιαφερόμενους. Ο κ. Σωτηρίου ζήτησε από τον Ενάγοντα να πάρει τους πελάτες στο γραφείο του αφού εκείνη την ώρα είχε κάποια δουλειά, όμως λόγω δυσκολίας και των πελατών τελικά ο Ενάγοντας μαζί με τον κ. Κουμίδη επισκέφθηκαν το γραφείο του κ. Σωτηρίου και τον πληροφόρησαν για την εν λόγω προσφορά των ρώσων πελατών. Ο κ. Σωτηρίου επέμενε στο ποσό των Λ.Κ.1.300.000,00 εκ των οποίων το ποσό των Λ.Κ.400,000 να πληρωθεί κρυφά. Κατά την εν λόγω συνάντηση ο κ. Σωτηρίου σημείωσε σε ένα χαρτί τα ονόματα των πελατών, όπως επίσης και την υπηκοότητά τους. Λίγες ημέρες μετά η κα Άλαν Χαζόβ του ζήτησε να συναντηθούν ξανά στα Ακίνητα, όπως και έγινε. Παρόντες στην εν λόγω συνάντηση ήταν ο ίδιος με ένα φίλο του και η κα Άλαν Χαζόβ με κάποιο κ. Σωτήρη Ανδρέου, υπάλληλο του Κτηματολογίου, ο οποίος ανέφερε ότι θα την βοηθούσε να ελέγξει εάν τα Ακίνητα είχαν οποιοδήποτε πρόβλημα (Μέμο, υποθήκες κ.λ.π.). Ακολούθως, η κα. Άλαν του ανέφερε ότι μόλις ο κ. Σωτήρης Ανδρέου τελείωνε την έρευνα του στο Κτηματολόγιο θα επικοινωνούσε μαζί του, αλλά τελικά κανένας δεν επικοινώνησε με τον ίδιο ή τον Ενάγοντα και για αυτό το λόγο θεώρησαν ότι η συμφωνία ναυάγησε. Μετά από λίγο καιρό ο Ενάγοντας πληροφορήθηκε από τον κ. Σώτο Σωτηρίου ότι τα Ακίνητα πωλήθηκαν σε κάποιους ρώσους και ο ίδιος έμαθε συμπτωματικά ότι ο κ. Αλεξέι Χαζόβ και η κα Άλαν Χαζόβ ήθελαν να βγάλουν σχέδια ώστε να κτίσουν 14 επαύλεις στον Πανιώτη. Σε συνάντηση που είχε ο ίδιος και ο Ενάγοντας μαζί με τον κ. Σώτο Σωτηρίου αναφορικά με την πληρωμή προμήθειας, ο κ. Σωτηρίου τους ανέφερε ότι τους αγοραστές σύστησε σε αυτόν κάποιος κ. Σωτήρης Ανδρέου, υπάλληλος του Κτηματολογίου, στον οποίο έδωσε ως προμήθεια το ποσό των Λ.Κ.5.000,
  7. Κατά την αντεξέταση του ο κ. Κουμίδης, διευκρίνισε ότι είχε γνωρίσει την κα Χαζόβ η οποία του ζήτησε να της βρει ένα ακίνητο κοντά στην τουριστική περιοχή Γερμασόγειας με θέα και επειδή από τον Ιούνιο του 2003 γνώριζε από τον Ενάγοντα ότι τα Ακίνητα ήταν διαθέσιμα προς πώληση, της τα υπέδειξε στην παρουσία του συζύγου της και του Ενάγοντα. Επίσης, υποστήριξε ότι ήταν γνωστό στον ίδιο και στον Ενάγοντα ότι ο κ. Σώτος Σωτηρίου ήθελε να πωλήσει τα Ακίνητα για Λ.Κ.1.300.000,00 εκ των οποίων οι Λ.Κ.400.000,00 να ήταν κρυφές, κάτι το οποίο αναφέρθηκε στους πελάτες, ενώ οι τελευταίοι ανέφεραν ότι ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν Λ.Κ.1.100.000,00 χωρίς όμως να λεχθεί οτιδήποτε για τα κρυφά. Περαιτέρω, σε σχέση με την συνάντηση που είχαν με τον κ. Σωτηρίου στο γραφείο του αμέσως μετά που υπέδειξαν τα Ακίνητα στους ρώσους πελάτες, ο μάρτυρας ανέφερε ότι είχαν δοθεί στον κ. Σωτηρίου τα ονόματα τους, ήτοι Αλεξέϊ και Άλαν Χαζόβ, όπως επίσης αναφέρθηκε στον κ. Σωτηρίου ότι ήταν δύο ρώσοι και ο άντρας ήταν πολύ ψηλός (2 μέτρα). Τα τηλέφωνά τους δεν δόθηκαν στον κ. Σωτηρίου αφού οι πελάτες θα επικοινωνούσαν μαζί τους ως μεσάζοντες. Ο κ. Σώτος Σωτηρίου, Διευθυντής των Εναγομένων, κατέθεσε ως ο μόνος μάρτυρας υπεράσπισης. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του δέχθηκε ότι ανέθεσε στον Ενάγοντα να εξεύρει αγοραστή σε σχέση με τα Ακίνητα, υποδεικνύοντας, ωστόσο, ότι τα Ακίνητα είχαν δοθεί σε διάφορους μεσίτες προς πώληση καθότι οι Εναγόμενοι είχαν ένα μεγάλο χρέος στην Τράπεζα Κύπρου, προς εξασφάλιση του οποίου ήταν υποθηκευμένα τα Ακίνητα. Σύμφωνα με τον κ. Σωτηρίου η αξία των Ακινήτων ήταν γύρω στις Λ.Κ.700.000,00 αλλά η Τράπεζα Κύπρου είχε ορίσει ως κατώτατο ποσό πώλησης την τιμή των Λ.Κ.600.000,
  8. Ο μάρτυρας αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη του Ενάγοντα στην πώληση των Ακινήτων, υποστηρίζοντας ότι ο Ενάγοντας είχε συστήσει στους Εναγόμενους μόνο την εταιρεία Kanika, την οποία είχαν συστήσει και άλλα πέντε άτομα. Επίσης, υποστήριξε ότι η μοναδική συνάντηση που είχε με τον Ενάγοντα και τον κ. Κουμίδη ήταν αφού είχαν πωληθεί τα Ακίνητα, οπότε και τον επισκέφθηκαν στο γραφείο του ζητώντας να πληρωθούν προμήθεια. Ήταν περαιτέρω η θέση του μάρτυρα ότι τα Ακίνητα είχαν πωληθεί στην εταιρεία Acanian Holdings Ltd, την οποία είχε συστήσει στους Εναγόμενους ο κ. Σωτήρης Ανδρέου, υπάλληλος του Κτηματολογίου και γνωστός του συμβούλου (consultant) των Εναγομένων κ. Στέλιου Χατζημανώλη. Τέλος, ο κ. Σωτηρίου ανέφερε ότι πριν από την υπογραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 23.3.2004 (Τεκμήριο 12) οι αγοραστές του ανέφεραν ότι δεν υπήρχε οποιοσδήποτε μεσάζοντας και για το λόγο αυτό δεν δηλώθηκε κτηματομεσίτης στο Κτηματολόγιο. Αγορεύσεις Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων επιχειρηματολόγησαν υπέρ της θέσης του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Οι εκατέρωθεν θέσεις τους είναι καταγεγραμμένες στα γραπτά περιγράμματα που κατέθεσαν στο Δικαστήριο και τα οποία υιοθέτησαν για σκοπούς αγορεύσεων και για το λόγο αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να τις παραθέσω. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Κατά την ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Έχοντας υπόψη την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, όπως επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους θα προχωρήσω αμέσως να κρίνω την αξιοπιστία τους. Αρχίζοντας από τον Ενάγοντα κ. Άριστο Τρύφωνος ο οποίος κατέθεσε πρώτος, παρόλο που δεν διέκρινα οποιαδήποτε προσπάθεια από μέρος του να παραπλανήσει το Δικαστήριο ή να αποκρύψει την αλήθεια, εντούτοις σε αρκετά σημεία η μαρτυρία του ήταν ασαφής και συγχυσμένη, με τρόπο ώστε να μην μπορώ να την αποδεχθώ. Καταρχήν, η θέση του αναφορικά με την δραστηριοποίηση της εταιρείας A.A.T. Lands Estate Agent Limited κατά το έτος 2003 και τη διεξαγωγή κτηματομεσιτικών εργασιών υπό την προσωπική του ιδιότητα ήταν συγχυσμένη αφού στα πλαίσια της αντεξέτασης του αρχικά ανέφερε ότι κατά το έτος 2003 ήταν υπάλληλος της εταιρείας και κατέβαλλε εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως τέτοιος, ενώ μετέπειτα ισχυρίστηκε ότι έκανε κτηματομεσιτικές πράξεις μόνος του μέχρις ώτου να προωθήσει την εταιρεία για να γίνει γνωστή. Ξεκάθαρη δεν ήταν επίσης η θέση του αναφορικά με το πότε έγινε η πρώτη συνάντηση με τον κ. Σωτηρίου, αφού ενώ στη Γραπτή του Δήλωση (Έγγραφο Α) αναφέρει ότι η συνάντηση έγινε αφού η κα. Χαζόβ επισκέφθηκε τα Ακίνητα με τον κ. Κουμίδη στη παρουσία του κ. Σωτήρη από το Κτηματολόγιο, κατά την αντεξέταση του, ισχυρίστηκε ότι η συνάντηση με τον κ. Σωτηρίου έγινε αμέσως μετά την πρώτη επίσκεψη του ζεύγους Χαζόβ στα Ακίνητα. Περαιτέρω, εντοπίζονται κάποια σημεία από τη μαρτυρία του όπου ο κ. Τρύφωνος ήταν αντιφατικός, όπως το ότι ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι τον κ. Σωτήρη Ανδρέου δεν τον είδε καμία φορά, αργότερα, κατέθεσε ότι σε μεταγενέστερο στάδιο συναντήθηκε με αυτόν. Σε σχέση με την εν λόγω συνάντηση, ήταν η θέση του μάρτυρα ότι επισκέφθηκε τον κ. Ανδρέου στο κατάστημα που διατηρούσε ο τελευταίος με σκοπό να αγοράσει κεραμικά από το εν λόγω κατάστημά, θέση που ξενίζει το Δικαστήριο με δεδομένη τη θέση του κ. Τρύφωνος ότι ουσιαστικά ο κ. Ανδρέου εισέπραξε προμήθεια για την πώληση των Ακινήτων αντί του ιδίου. Επομένως, για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία του Ενάγοντα δεν γίνεται αποδεκτή εκτός στην έκταση που οι θέσεις του δεν αμφισβητούνται από την άλλη πλευρά ή που συνάδει με τη μαρτυρία του κ. Κουμίδη η οποία, όπως εξηγείται πιο κάτω, γίνεται αποδεκτή. Αξιολογώντας, τώρα, τον κ. Γιώργο Κουμίδη (ΜΕ2), εκείνο που θα πρέπει καταρχήν να λεχθεί είναι ότι σε γενικές γραμμές ο μάρτυρας άφησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και για τους λόγους που επεξηγούνται κατωτέρω, η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο κ. Κουμίδης ήταν τα πρόσωπο που είχε έρθει σε πρώτο στάδιο σε επαφή με την κα. Άλαν Χαζόβ και που είχε συστήσει αυτήν και το σύζυγό της στον Ενάγοντα. Είχε άμεση και προσωπική εμπλοκή με τους ενδιαφερόμενους αγοραστές κ. Alexei Khazov και Alla Velikoluzhkay και για το λόγο αυτό στα πλαίσια της μαρτυρίας του σε σχέση με τις συναντήσεις που είχε μαζί τους ή οποιονδήποτε από αυτούς, ήταν επεξηγηματικός, σαφής και συνεπής στις θέσεις του, οι οποίες και παρέμειναν ακλόνητες στα πλαίσια της αντεξέτασης του. Ειδικότερα, ο κ. Κουμίδης ήταν ξεκάθαρος και κατηγορηματικός ότι μετά τη συνάντηση με τους ρώσους πελάτες, ο ίδιος και ο Ενάγοντας είχαν συνάντηση με τον κ. Σώτο Σωτηρίου (ΜΥ) κατά την οποία ο ίδιος ανέφερε τα ονόματα των πελατών και το ότι ο άνδρας ήταν πολύ ψηλός και ότι ο κ. Σωτηρίου τα κατέγραψε σε ένα κομμάτι χαρτί. Σε ερώτηση του κ. Γιωρκάτζη κατά την αντεξέταση για ποιο λόγο είχαν επισκεφθεί τον κ. Σωτηρίου στο γραφείο του, ο μάρτυρας ανέφερε χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Να του πούμε προσωπικά ότι οι πελάτες Άλεξ και Αλαν Χαζόβ ενδιαφέρονται να αγοράσουν το κτήμα σου για Λ.Κ.1.100.000 και ο Σώτος έκοψε ένα κομμάτι χαρτί και έγραψε τα ονόματα Alex και Αlla Khazov και ότι ήταν δύο ρώσοι». Στα πλαίσια αυτά, μάλιστα, δεν δίστασε να αναφέρει στο Δικαστήριο ότι δεν έδωσε στον κ. Σωτηρίου τα τηλέφωνα των πελατών, κάτι που ενδεχομένως θα βοηθούσε την υπόθεση του Ενάγοντα, δίδοντας προς τούτο σχετική εξήγηση, αφού όπως ανέφερε οι πελάτες θα επικοινωνούσαν μαζί τους ως μεσάζοντες. Επίσης, ο ΜΕ2 εξήγησε στο Δικαστήριο τη βάση πάνω στην οποία συνεργαζόταν με τον Ενάγοντα και κατέθεσε με σαφήνεια ότι σε σχέση με την πώληση των Ακινήτων έκανε προφορική συμφωνία με τον Ενάγοντα να λάβει το 1/3 της προμήθειας που θα λάμβανε ο Ενάγοντας ως κτηματομεσίτης. Επιπρόσθετα, ο κ. Κουμίδης παρέθεσε στο Δικαστήριο όλα τα σχετικά αναφορικά με τη συνάντηση του στα Ακίνητα με την κα. Χαζόβ, στην οποία ήταν παρών και ο κ. Σωτήρης Ανδρέου ο οποίος κρατούσε το τοπογραφικό σχέδιο της περιοχής, και ανέφερε ότι στην εν λόγω συνάντηση ήταν παρών και κάποιος φίλος του με το όνομα Γιώργος Χριστοφόρου. Λεπτομέρειες δόθηκαν επίσης και σε σχέση με τις συζητήσεις που είχαν οι παρευρισκόμενοι αναφορικά με τα Ακίνητα. Ερχόμενη, τέλος, στον κ. Σώτο Σωτηρίου (ΜΥ), δεν έχω καμία αμφιβολία ότι δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια στα πλαίσια της προσπάθειάς του να αποφύγει την τυχόν πληρωμή οποιουδήποτε ποσού στον Ενάγοντα σε σχέση με την αγοραπωλησία των Ακινήτων. Η όλη στάση και συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα δεν άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο αφού επέμενε συνεχώς στην ίδια θέση, χωρίς, όμως, να παραθέτει λογικές εξηγήσεις προς υποστήριξή της. Ειδικότερα, η θέση του κ. Σωτηρίου ότι ουδέποτε πριν από την πώληση των Ακινήτων είχε συζητήσει με τον Ενάγοντα ή τον κ. Κουμίδη σε σχέση με το ενδιαφέρον των ρώσων πελατών και ότι ο Ενάγοντας και ο κ. Κουμίδης τον επισκέφθηκαν για πρώτη φορά μετά την πώληση των δύο Ακινήτων ζητώντας προμήθεια (ενώ κατά τον ίδιο ουδεμία εμπλοκή είχαν) δεν παρουσιάζεται ούτε λογική αλλά ούτε και πειστική. Ειδικότερα, σε κάποια σημεία ήταν έντονη η προσπάθεια του να μην απαντήσει ευθέως στις ερωτήσεις της ευπαίδευτης συνηγόρου του Ενάγοντα, όπως για παράδειγμα, όταν κλήθηκε να περιγράψει τον κ. Αλεξέι Χαζόβ, ο οποίος είναι το πρόσωπο που υπέγραψε το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 23.3.2004 (Τεκμήριο 12) εκ μέρους της Acanian Holdings Limited, ο κ. Σωτηρίου αρχικά απάντησε ότι δεν είναι καλός στις περιγραφές, ενώ όταν αμέσως μετά ερωτήθηκε εάν ο κ. Χαζόβ είναι ψηλός, είπε «όταν συναντηθήκαμε καθόταν», έπειτα είπε «σίγουρα κοντός δεν ήταν», για να πει στο τέλος ότι «ναι, ήταν πιο ψηλός από εμένα, εγώ είμαι 1.80». Περαιτέρω, δεδομένης της θέσης του μάρτυρα ότι ο κ. Σωτήρης Ανδρέου σύστησε τους ρώσους πελάτες στους Εναγόμενους, το Δικαστήριο αδυνατεί να αντιληφθεί γιατί κατά την κατάθεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο ο κ. Σωτηρίου ερώτησε, όπως ισχυρίζεται, τον κ. Χαζόβ εάν υπήρχε εμπλεκόμενος μεσάζοντας/κτηματομεσίτης. Τέλος, δεν θα μπορούσα να δεχθώ ως λογική τη θέση του μάρτυρα ότι μέχρι την υπογραφή της συμφωνίας δεν γνώριζε καθόλου τους πελάτες και ότι όλες οι διαπραγματεύσεις γίνονταν με τους δικηγόρους τους. Σε γενικότερο πλαίσιο, ο ΜΥ έδωσε την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι σκοπός του ήταν να αποκρύψει την αλήθεια και για το λόγο αυτό η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Νομική Πτυχή Ένας κτηματομεσίτης δεν έχει δικαίωμα να εισπράξει προμήθεια εκτός εάν υπάρχει σχετική προς τούτο σύμβαση (Βλ. J. F. Aho et Fils v. Photos Photiades and Co.

(1968)1 C.L.R. 477 και Halsbury's Laws of England (4th edition, Reissue), Τόμος 2, σελίδα 90, Παράγραφος 128). Η φύση της σύμβασης για κτηματομεσιτική προμήθεια αναλύθηκε από τον Λόρδο Russel στην υπόθεση Luxor (Eastbourne) Ltd v. Cooper [1941] AC 108 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Contracts by which owners of property, desiring to dispose of it, put it in the hands of agents on commission terms, are not (in default of specific provisions) contracts of employment in the ordinary meaning of those words. No obligation is imposed on the agent to do anything. The contracts are merely promises binding on the principal to pay a sum of money upon the happening of a specified event, which involves the rendering of some service by the agent. There is no real analogy between such contracts, and contracts of employment by which one party binds himself to do certain work, and the other binds himself to pay remuneration for the doing of it.» Ουσιαστικά η σχέση κτηματομεσίτη - πωλητή αποτελεί σύμβαση αντιπροσωπείας. Η αμοιβή του κτηματομεσίτη δύναται να είναι συμβατική ή και εύλογη. Η εκπλήρωση δε της εντολής που ο πωλητής έδωσε είναι αυτό που του παρέχει το δικαίωμα αμοιβής. Το πότε δε αυτή η εντολή θεωρείται εκπληρωθείσα έτσι ώστε ο μεσίτης να δικαιούται σε προμήθεια είναι πάντοτε θέμα γεγονότων. Εκείνο όμως που προκύπτει από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και την αγγλική νομολογία είναι ότι ο κτηματομεσίτης δικαιούται προμήθεια όταν η μεσολάβηση του ήταν η άμεση και κύρια αιτία της συναλλαγής. Στην υπόθεση Socrates J. Eliades v. Pantelis Petrides
(1972)1 C.L.R. 5, το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε την αγγλική νομολογία (βλ. Ackroyd and Sons v. Hasan
(1960)2 Q.B. 144) και υπέδειξε ότι σε περιπτώσεις αξίωσης προμήθειας από κτηματομεσίτη εναντίον αυτού που αντιπροσωπεύει ισχύουν οι ακόλουθες αρχές: Όταν κτηματομεσίτης ισχυρίζεται ότι δικαιούται σε προμήθεια το θέμα εξετάζεται ερμηνεύοντας τη συμφωνία, ήτοι εάν έχει επεσυμβεί το γεγονός ένεκα του οποίου καθίσταται πληρωτέα η προμήθεια. Δεν εφαρμόζονται ειδικές αρχές ερμηνείας για συμφωνίες προμήθειας κτηματομεσιτών. Συμφωνίες για πληρωμή προμήθειας, έστω και εάν δεν καταλήξουν σε πώληση, πρέπει να περιλαμβάνουν σαφείς όρους ως προς τούτο. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. AMF Christofides Ltd
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 571, λέχθηκε ότι για την τεκμηρίωση απαίτησης για την πληρωμή μεσολαβητικής προμήθειας πρέπει να αποδειχθεί άμεση αιτιώδης σχέση μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης και η πρώτη να είναι αποφασιστικός παράγοντας για τη διενέργεια της δεύτερης. Στην υπόθεση Χατζηκυριάκος ν. Σεβέρη
(1989)1 Α.Α.Δ. 92 όπου κρίθηκε ότι ο εφεσίβλητος δεν ήταν υπόλογος για πληρωμή προμήθειας στον εφεσείοντα διότι η κρούση που έκανε ο εφεσείοντας για να κεντρίσει το ενδιαφέρον της Λιβυϊκής Πρεσβείας για την αγορά του επίδικου κτήματος δεν τελεσφόρησε και σε κάθε περίπτωση η εντολή που δόθηκε ήταν περιορισμένη και είχε εκπνεύσει τρεις περίπου μήνες πριν από τη σύναψη της συμφωνίας, ειπώθηκε ότι για να τεκμηριωθεί απαίτηση για την πληρωμή μεσολαβητικής προμήθειας πρέπει να αποδειχθεί άμεση αιτιώδης σχέση μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης. Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης πρέπει να είναι άμεσος και καθοριστικός. Στην Λουκής Σ. Χριστοφίδης ν. Χαράλαμπου Σαββίδη
(1992)1 ΑΑΔ 733, ο εφεσίβλητος που ήταν επαγγελματίας κτηματομεσίτης αξίωσε με την αγωγή του εναντίον του εφεσείοντα ποσό Λ.Κ.3.000,00 που αντιπροσώπευε την προμήθεια του από την πώληση δύο οικοπέδων του εφεσείοντα προς την εταιρεία Γεώργιος Λόρδος & Υιοί Λτδ. έναντι ποσού Λ.Κ.109.000,00 που κατά τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου είχε προκληθεί σαν αποτέλεσμα των δικών του ενεργειών σαν κτηματομεσίτη. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η πώληση ήταν το άμεσο αποτέλεσμα των ενεργειών του εφεσίβλητου και γ' αυτό επιδίκασε υπέρ του ποσό Λ.Κ.3.000,00 ως προμήθεια για την πιο πάνω πώληση. Το Εφετείο επικύρωσε την πιο πάνω κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου και με αναφορά στην υπόθεση Lella Sofokli Schiza v. Charalambos Pambolos
(1979)1 C.L.R. 373, υπέδειξε ότι η μεσολάβηση χρονικού διαστήματος μεταξύ της αρχικής εισαγωγής του αγοραστή από τον ενάγοντα και την πώληση δεν επηρέαζε το συμπέρασμα ότι η πώληση ήταν το άμεσο αποτέλεσμα των ενεργειών του κτηματομεσίτη. Παράλληλα κρίθηκε ότι το γεγονός ότι η συμφωνία επιτεύχθηκε μετά από τελικές διαπραγματεύσεις μεταξύ του πωλητή και αγοραστή απευθείας χωρίς την παρουσία του εφεσίβλητου επίσης δεν επηρέαζε με οποιοδήποτε τρόπο το πιο πάνω συμπέρασμα. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England (πιο πάνω) επισημαίνεται στη σελίδα 95 (παράγραφος 131) ότι ο κτηματομεσίτης δικαιούται στην πληρωμή προμήθειας εάν η μεσολάβηση του ήταν η άμεση και κύρια αιτία της συναλλαγής ανεξάρτητα εάν η πώληση τελικά έγινε μετά από απευθείας διαπραγματεύσεις του αγοραστή με τον πωλητή ή ακόμα και εάν η πώληση έγινε σε τιμή χαμηλότερη από αυτή που είχε δοθεί στον κτηματομεσίτη. Ευρήματα του Δικαστηρίου Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία, τα ακόλουθα γεγονότα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: ● Κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ο Ενάγοντας ήταν και εξακολουθεί να είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης και κάτοχος ετήσιας άδειας (φωτοαντίγραφο του Πιστοποιητικού Εγγραφής του Ενάγοντα ως Κτηματομεσίτη με αριθμό μητρώου 393 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1, το Μητρώο Εγγεγραμμένων και Αδειούχων Κτηματομεσιτών για το έτος 2003 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 10 και φωτοαντίγραφο της Ετήσιας Άδειας Ασκήσεως Επαγγέλματος Κτηματομεσίτη του Ενάγοντα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 11). Επί του σημείου αυτού, για τους λόγους που επεξηγούνται πιο κάτω δεν μπορώ να συμφωνήσω με τη θέση του ευπαίδευτου συνήγορου των Εναγομένων ότι ο Ενάγοντας δεν απέδειξε ότι είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης λόγω του ότι στα Τεκμήρια 1, 10 και 11 αναγράφεται το όνομα Αρέστης Τρύφωνος αντί Άριστος Τρύφωνος ως ο τίτλος της αγωγής: - Η μαρτυρία του Ενάγοντα αναφορικά με την ιδιότητα του ως εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης κατά τον επίδικο χρόνο δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά των Εναγομένων. - Στα Τεκμήρια 1, 10 και 11 αναγράφεται το όνομα Αρέστης Τρύφωνος με αριθμό μητρώου 393, αριθμός ο οποίος εμφανίζεται και στη σφραγίδα που χρησιμοποιούσε ο Ενάγοντας και που είχε τοποθετήσει στα πιστοποιητικά εγγραφής και στο χωρομετρικό σχέδιο τα οποία είχε παραλάβει από τον ΜΥ (Τεκμήρια 3, 4 και 5 αντίστοιχα). ● Επίσης, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο Ενάγοντας ήταν εγγεγραμμένος στο Μητρώο Φόρου Προστιθέμενης Αξίας («Φ.Π.Α.») (σχετικά κατατέθηκε το Τεκμήριο 2). Ενόψει του ότι ούτε και αυτή η θέση του Ενάγοντα δεν αμφισβητήθηκε από τους Εναγόμενους, δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω ότι δεν έχει αποδειχθεί η εγγραφή του Ενάγοντα στο Μητρώο Φ.Π.Α. ● Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Ενάγοντας ήταν επίσης κύριος μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας A.A.T. Lands Estate Agent Limited, η οποία ιδρύθηκε την 31.3.2003 και ασχολείτο με κτηματομεσιτικές εργασίες και το εγγεγραμμένο γραφείο της ήταν στη Λεμεσό. ● Οι Εναγόμενοι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των Ακινήτων. ● Για την περίοδο αρχές του 2003 μέχρι τον Νοέμβριο του 2003 ο κ. Γιώργος Κουμίδης (ΜΕ2) συνεργαζόταν με τον Ενάγοντα στις κτηματομεσιτικές εργασίες που διεξήγαγε. ● Δυνάμει προφορικής συμφωνίας μεταξύ του Ενάγοντα και του κ. Σώτου Σωτηρίου, Διευθυντή των Εναγομένων, ο Ενάγοντας ανέλαβε προσωπικά να ενεργήσει ως κτηματομεσίτης αναφορικά με την πώληση των Ακινήτων με αντάλλαγμα την πληρωμή προμήθειας στον Ενάγοντα προς 3% επί του τιμήματος πώλησης. Ο Ενάγοντας και ο κ. Σώτος Σωτηρίου γνωρίζονταν από παλαιότερα αφού είχαν συνεργαστεί στο παρελθόν όταν ο Ενάγοντας διατηρούσε κατάστημα και αγόραζε παντελόνια μάρκας lord jeans από το εργοστάσιο που διατηρούσε ο κ. Σωτηρίου, η δε επαφή τους για την επίδικη συμφωνία έγινε με τηλεφώνημα που έκανε ο Ενάγοντας στον κ. Σωτηρίου αφού είδε σχετική αγγελία στην εφημερίδα ότι τα Ακίνητα διατείθονταν προς πώληση. Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι παρόλο που στη μαρτυρία του Ενάγοντα υπήρχε κάποια σύγχυση ως προς το καθεστώς υπό το οποίο δραστηρειοποιείτο κατά το έτος 2003, εντούτοις από την πλευρά των Εναγόμενων δεν υπήρξε αμφισβήτηση της θέσης του Ενάγοντα ότι η συμφωνία έγινε με τον ίδιο προσωπικά, ούτε και οι Εναγόμενοι με την προσφερθείσα μαρτυρία προώθησαν ισχυρισμό περί συμφωνίας με την εταιρεία A.A.T. Lands Estate Agent Limited, επομένως δικαιολογείται το εύρημα περί συμφωνίας των Εναγομένων με τον Ενάγοντα υπό την προσωπική του ιδιότητα. ● Στα πλαίσια της εν λόγω συμφωνίας ο κ. Σωτηρίου ανέφερε στον Ενάγοντα ότι το τίμημα πώλησης των Ακινήτων ήταν Λ.Κ.1.300.000,00 εκ των οποίων το ποσό των Λ.Κ.400.000,00 να πληρωνόταν κρυφά. ● Κατά τον ουσιώδη χρόνο τα Ακίνητα ήταν υποθηκευμένα προς όφελος της Τράπεζα Κύπρου Λτδ και με βάση τις εκτιμήσεις που είχαν ετοιμαστεί από την τράπεζα το κατώτατο ποσό πώλησης των Ακινήτων καθορίστηκε σε Λ.Κ.600.000,
  1. Τα Ακίνητα διατείθονταν προς πώληση λόγω των υποχρεώσεων των Εναγομένων προς την Τράπεζα Κύπρου Λτδ και η πρόθεση των Εναγομένων για πώληση τους ήταν γνωστή, ενώ αρκετοί κτηματομεσίτες ήταν ενήμεροι και αναμεμειγμένοι. ● Στη συνέχεια ο κ. Σωτηρίου απέστειλε στον Ενάγοντα με κάποιο υπάλληλό του φωτοαντίγραφα των τίτλων ιδιοκτησίας των Ακινήτων, χωρομετρικό σχέδιο των Ακινήτων και Σχέδιο Διαχωρισμού των οικοπέδων (φωτοαντίγραφα των εν λόγω εγγράφων κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 3 και 4 και 5 και 6 αντίστοιχα). ● Ο συνεργάτης του Ενάγοντα, κ. Γιώργος Κουμίδης (ΜΕ2), γνώριζε την κα Alla Velikoluzhkay από παλιά και στα πλαίσια μίας συνάντησής τους η τελευταία του ζήτησε να της βρει ένα ακίνητο στη Λεμεσό κοντά στην τουριστική περιοχή της Γερμασόγειας με θέα. ● Περί τον Ιούνιο του 2003 ο κ. Κουμίδης επικοινώνησε με τον Ενάγοντα σχετικά, ο οποίος τον ενημέρωσε ότι υπήρχαν προς πώληση τα Ακίνητα και μεταξύ των δυο συμφωνήθηκε ότι ο κ. Κουμίδης θα λάμβανε το 1/3 της προμήθειας που θα εισέπραττε ο Ενάγοντας σε περίπτωση πώλησης των Ακινήτων. ● Ακολούθως, περί τις αρχές Σεπτεμβρίου του 2003 διευθετήθηκε συνάντηση στα Ακίνητα, στην οποία παρόντες ήταν ο Ενάγοντας, ο κ. Κουμίδης, ο κ. Alexei Khazov και η κα Alla Velikoluzhkay όπου υποδείχθηκαν στα πρόσωπα αυτά τα Ακίνητα και οι πελάτες, οι οποίοι ήταν ρώσοι, ανάφεραν ότι ήταν διατεθειμένοι να αγοράσουν τα Ακίνητα για το ποσό των Λ.Κ.1.100.000,
  2. Στα πλαίσια της συζήτησης ο Ενάγοντας και ο κ. Κουμίδης ανέφεραν στους ρώσους ότι η τιμή που ζητούσαν οι ιδιοκτήτες ήταν Λ.Κ.1.300.000,00 εκ των οποίων οι Λ.Κ.400.000,00 να πληρώνονταν κρυφά. ● Στη συνέχεια ο Ενάγοντας και ο κ. Κουμίδης επισκέφθηκαν το γραφείο του κ. Σωτηρίου και του ανέφεραν ότι οι ρώσοι πελάτες «Άλεξ και Άλαν Χαζόβ» πρόσφεραν το ποσό των Λ.Κ.1.100.000,00 για τα Ακίνητα και ο κ. Σωτηρίου έκοψε ένα κομμάτι χαρτί και σημείωσε τα ονόματα Άλεξ και Άλαν Χαζόβ και την υπηκοότητα τους (ρώσοι). Επίσης, ο ΜΕ2 υπέδειξε στον κ. Σωτηρίου ότι ο άνδρας ήταν πολύ ψηλός. Κατά την εν λόγω συνάντηση δεν δόθηκαν στον κ. Σωτηρίου οποιαδήποτε άλλα στοιχεία, ούτε τα τηλέφωνα των ρώσων πελατών, ενώ ο κ. Σωτηρίου ανέφερε στον Ενάγοντα και τον ΜΕ2 ότι επέμενε στην πληρωμή ποσού Λ.Κ.1.300.000,00 εκ των οποίων οι Λ.Κ.400.000,00 να πληρωθούν κρυφά. ● Ακολούθως, μετά από λίγες ημέρες ο κ. Κουμίδης είχε μια ακόμη συνάντηση με την κα Alla Velikoluzhkay στα Ακίνητα, στην οποία παρών ήταν και κάποιος κ. Σωτήρης Ανδρέου, τότε υπάλληλος του Κτηματολογίου. Η κα Velikoluzhkay ανέφερε στον κ. Κουμίδη ότι ο κ. Σωτήρης Ανδρέου θα την βοηθούσε να ελέγξει εάν τα Ακίνητα είχαν κάποιο πρόβλημα με ΜΕΜΟ, υποθήκες κ.λ.π. Η κα Alla Velikoluzhkay ανέφερε επίσης στον κ. Κουμίδη ότι θα επικοινωνούσε μαζί του μόλις ολοκλήρωνε την έρευνά του ο κ. Σωτήρης Ανδρέου, αλλά έκτοτε τόσο ο κ. Κουμίδης όσο και ο Ενάγοντας δεν είχαν οποιαδήποτε περαιτέρω επικοινωνία είτε με τους Εναγομένους είτε με τους προτιθέμενους αγοραστές, οπότε θεώρησαν ότι δεν θα προχωρούσε η συμφωνία. ● Μετά από λίγο καιρό ο Ενάγοντας επικοινώνησε με τον κ. Σωτηρίου για να του προτείνει κάποιο άλλο ενδιαφερόμενο αγοραστή και κατά την εν λόγω επικοινωνία ο κ. Σωτηρίου του ανέφερε ότι τα Ακίνητα πωλήθηκαν σε κάποιους ρώσους. Κατά την ίδια περίοδο ο κ. Κουμίδης ενημερώθηκε συμπτωματικά από κάποιο γνωστό του αρχιτέκτονα ότι ετοιμάζονταν σχέδια για τους ρώσους Άλαν και Αλεξέι Χαζόβ ώστε να κτίσουν 14 επαύλεις στον Πανιώτη. ● Ακολούθως, ο Ενάγοντας έκανε έρευνα στο Κτηματολόγιο και πληροφορήθηκε ότι το ακίνητο των Εναγομένων με αριθμό εγγραφής 0/25375 μεταβιβάστηκε στους κ.κ. Alexei Khazov και Alla Velikoluzhkay κατά ½ μερίδιο έκαστος, ενώ το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/25378 μεταβιβάστηκε στην εταιρεία Acanian Holdings Limited, έναντι καταβολής του συνολικού ποσού των Λ.Κ.600.000,
  3. ● Όταν ο Ενάγοντας και ο κ. Κουμίδης πληροφορήθηκαν τα πιο πάνω, επισκέφθηκαν τον κ. Σωτηρίου ζητώντας την προμήθεια που εδικαιούνταν από την πώληση των Ακινήτων πλην όμως ο κ. Σωτηρίου ισχυρίσθηκε ότι τα πρόσωπα που αγόρασαν τα Ακίνητα τα είχε πάρει στο γραφείο του ο κ. Σωτήρης Ανδρέου, υπάλληλος του Κτηματολογίου στον οποίο και πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.5.000,00 ως προμήθεια. ● Μετά από δύο χρόνια περίπου ο κ. Κουμίδης επισκέφθηκε τον κ. Σωτήρη Ανδρέου και του ανέφερε τη θέση που είχε προβάλει ο κ. Σωτηρίου. Ο ίδιος αρνήθηκε τόσο την μεσολάβησή του στην αγοραπωλησία όσο και την είσπραξη ποσού Λ.Κ. 5.000,
  4. Δεδομένης της μη προσκόμισης μαρτυρίας από τον κ. Σωτήρη Ανδρέου από την πλευρά των Εναγομένων, αυτή η θέση του κ. Κουμίδη παρέμεινε αναντίλεκτη. ● Από την έρευνα που έκανε ο Ενάγοντας στον Έφορο Εταιρειών αναφορικά με την εταιρεία Acanian Holdings Limited προκύπτει ότι η εταιρεία αυτή είχε συσταθεί στις 19.3.2004 με Διευθυντή τον κ. Alexei Khazoy. Επίσης, το ονομαστικό κεφάλαιο της εταιρείας είναι Λ.Κ.1.000,00 (1000 μετοχές χ 1), τις οποίες κατέχει εξ' ολοκλήρου ο κ. Alexei Khazoy (Βλέπε Τεκμήριο 7). ● Από το Πωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 23.3.2004 μεταξύ των Εναγομένων και της εταιρείας Acanian Holdings Limited (Τεκμήριο 12), το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 12, προκύπτει ότι τα Ακίνητα είχαν πωληθεί στην Acanian Hlodings Limited για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.600.000,
  5. Υπό το φώς αυτού του δεδομένου και ελλείψει οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε εύρημα ότι τα Ακίνητα πωλήθηκαν σε οποιαδήποτε υψηλότερη τιμή. ● Στα Πιστοποιητικά Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας ημερομηνίας 20.7.2007 (Τεκμήρια 8 και 9) αναφέρονται τα ακόλουθα, τα οποία και αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: - Το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/25378, Τεμάχιο 691, ήταν εγγεγραμμένο δυνάμει εγγραφής 25378 ημερομηνίας 7.12.1995 στο όνομα των Εναγομένων και στις 24.11.2004 με τη Δήλωση Μεταβίβασης Π4508/2004 μεταβιβάστηκε κατόπιν πώλησης στο όνομα της εταιρείας Acanian Holdings Ltd από τη Λεμεσό για το ποσό των Λ.Κ. 300.000,00 στο όνομα της οποίας εξακολουθούσε να είναι εγγεγραμμένο μέχρι την ημέρα έκδοσης του πιστοποιητικού. - Το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/25375, Τεμάχιο 688, ήταν εγγεγραμμένο δυνάμει εγγραφής 25375 ημερομηνίας 7.12.1995 στο όνομα των Εναγομένων και στις 24.11.2004 με τη Δήλωση Μεταβίβασης Π4510/2004 μεταβιβάστηκε κατόπιν πώλησης στο όνομα των Alexei Khazov από τη Λεμεσό (1/2 μερίδιο) και στο όνομα της Alla Velikoluzhkaya (1/2 μερίδιο) για το ποσό των Λ.Κ. 300.000,00, στο όνομα των οποίων εξακολουθούσε να είναι εγγεγραμμένο μέχρι την ημέρα έκδοσης του πιστοποιητικού. Περαιτέρω, στο Τεκμήριο 8 υπάρχει σημείωση ότι για την αγορά των Ακινήτων είχε γίνει συμφωνία στις 23.3.2004 μεταξύ των Εναγομένων και της εταιρείας Acanian Holdings Ltd για το ποσό των Λ.Κ.600.000,00 και ενώ η έγγραφη συμφωνία κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού με αριθμό Πωλ.Ε. 662/04 στις 24.3.2004, αργότερα αποσύρθηκε στις 24.11.
  6. Συμπεράσματα του Δικαστηρίου Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα, το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει κατά πόσον οι ενέργειες του Ενάγοντα και του συνεργάτη του κ. Γιώργου Κουμίδη (ΜΕ2) ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας της πώλησης των Ακινήτων στους Alexei Khazov και Alla Velikoluzhkaya και στην εταιρεία Acanian Holdings Limited. Στο σύγγραμμα Bowstead and Reynolds on Agency (19th edition by Sweet and Maxwell and Thomson Reuters) αναφέρεται στη σελίδα 303 ότι για να δικαιούται ένας κτηματομεσίτης προμήθεια θα πρέπει τουλάχιστον να είναι μια κύρια αιτία της πώλησης, αφού θα ήταν παράλογο κάποιος να θεωρήσει ότι ένας μεσίτης δικαιούται προμήθεια απλά και μόνο στη βάση της σύστασης κάποιου ενδιαφερόμενου αγοραστή, ο οποίος αργότερα συμφωνεί να αγοράσει την ακίνητη περιουσία, ανεξάρτητα και στην απουσία οποιασδήποτε περαιτέρω ενέργειας του μεσίτη. Επομένως, προκύπτει ότι ο μεσίτης θα πρέπει να προβεί σε κάποιες ενέργειες αναφορικά με την πώληση του ακινήτου ώστε να δικαιούται σε πληρωμή προμήθειας. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τη σελίδα 305 του πιο πάνω συγγράμματος: «'Effective cause' means more than simply 'cause'. The inquiry is whether the actions of the agent really brought about the relation of buyer and seller, and it is seldom conclusive that there were other events which could each be described as a cause of the ensuing sale. The factual inquiry is whether a sale is really brought about by the act of the agent." Όπως, τέλος, υποδεικνύεται στο πιο πάνω σύγγραμμα στη σελίδα 306, o μεσίτης θα δικαιούται σε καταβολή προμήθειας εάν προκαλέσει τη διαπραγμάτευση του ιδιοκτήτη και του προτειθέμενου αγοραστή και νοουμένου ότι δεν υπάρχει ουσιαστική διακοπή στις εν λόγω διαπραγματεύσεις. Στην υπόθεση Γιώτα Χαραλάμπους κ.ά. ν. Άριστου Τρύφωνος, Πολιτική Έφεση αρ. 148/2007, απόφαση ημερομηνίας 17.9.2010, το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση, έκρινε ότι η απουσία γνωστοποίησης του ονόματος του προτεινόμενου αγοραστή, ο τερματισμός κάθε διαπραγμάτευσης, το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα μεταξύ Χριστουγέννων 2002 και Μαρτίου 2003 χωρίς οποιαδήποτε επαφή μεταξύ πωλητή και μεσίτη, ήταν παράγοντες που μεταξύ άλλων θα έπρεπε να οδηγήσουν το πρωτόδικο Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι ο ενάγοντας/εφεσίβλητος δεν εδικαιούτο σε πληρωμή προμήθειας. Έχω την άποψη ότι με τη μαρτυρία που έθεσε ενώπιον μου η πλευρά του Ενάγοντα δεν θα μπορούσα να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι οι πράξεις του Ενάγοντα και/ή του αντιπροσώπου του (ΜΕ2) ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας για την πώληση των Ακινήτων για τους ακόλουθους λόγους: 1.Κατά τη συνάντηση με τον κ. Σώτο Σωτηρίου (ΜΥ), ο Ενάγοντας και ο ΜΕ2 γνωστοποίησαν σε αυτόν μόνο τα ονόματα των Αλεξέι και Άλαν Χαζόβ, την υπηκοότητά τους, όπως επίσης και το γεγονός ότι ο κ. Αλεξέι Χαζόβ ήταν πολύ ψηλός (2 μέτρα). Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Κουμίδης κατά την αντεξέταση του, δεν δόθηκε το τηλέφωνο των ρώσων πελατών στον κ. Σωτηρίου αφού «αναμέναμε να μας πάρουν τηλέφωνο εμάς, όπως μας είπαν, που ήμασταν οι μεσάζοντες».
  7. Πέραν από την πιο πάνω συνάντηση περί τις αρχές Σεπτεμβρίου 2003, δεν υπήρξε καμία άλλη επαφή μεταξύ του Ενάγοντα ή του ΜΕ2 με τον κ. Σωτηρίου εκ μέρους των Εναγομένων ούτε οποιαδήποτε άλλη επικοινωνία αναφορικά με την πώληση των Ακινήτων. 3.Ο κ. Κουμίδης είχε συνάντηση με την κα. Alla Velikoluzhkaya μετά την ενημέρωση του κ. Σωτηρίου για τα πιο πάνω και κατά την εν λόγω συνάντηση, η κα. Velikoluzhkaya ανέφερε στον κ. Κουμίδη ότι μετά από τους ελέγχους που θα έκανε ο κ. Σωτήρης Ανδρέου θα επικοινωνούσε ξανά μαζί του, πλην όμως καμία επικοινωνία έλαβε χώρα μετά την εν λόγω συνάντηση. 4.Ούτε κ. Κουμίδης αλλά ούτε και ο Ενάγοντας ενημέρωσαν τον κ. Σωτηρίου αναφορικά με τη δεύτερη αυτή συνάντηση. 5.Ο Ενάγοντας και ο κ. Κουμίδης απλά μετέφεραν στον κ. Σωτηρίου την πρόταση των κ.κ. Αλεξέι και Άλαν Χαζόβ για Λ.Κ.1.100.000,00 και ουδεμία διαπραγμάτευση έγινε σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα ούτε διευθέτησαν οποιαδήποτε συνάντηση μεταξύ των μερών. 6.Με βάση τη μαρτυρία του κ. Κουμίδη, τα Ακίνητα υποδείχθηκαν στους προτιθέμενους αγοραστές αρχικά τον Σεπτέμβριο του 2003, ενώ η μετέπειτα συνάντηση του κ. Κουμίδη με την κα. Velikoluzhkaya στην παρουσία του κ. Σωτήρη Ανδρέου έλαβε χώρα λίγες ημέρες μετά. 7.Η πώληση έγινε στις 23.3.2004 και ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας αναφορικά με γεγονότα που τυχόν να έλαβαν χώρα στο μεσοδιάστημα. 8.Ο Ενάγοντας γνώριζε μόνο τα ονόματα των ρώσων πελατών (ούτε καν τα τηλέφωνά τους), η δε επικοινωνία του με αυτούς ήταν μέσω του ΜΕ
  8. Ωστόσο, ο ΜΕ2 σταμάτησε τη συνεργασία του με τον Ενάγοντα τον Νοέμβριο του 2003, άρα, τουλάχιστον από την πλευρά του Ενάγοντα, και σύμφωνα και με τη μαρτυρία του, ουδεμία άλλη ενέργεια έγινε. Το ίδιο, όμως, ισχύει και για τον ΜΕ
  10. Όπως, μάλιστα, υπέδειξε ο Ενάγοντας κατά την αντεξέταση του, τη στιγμή που ανέφερε τα ονόματα των ρώσων πελατών στον ΜΥ, δεν υπήρχε ουσιαστικά πελάτης αφού απλά έγινε κάποια συζήτηση και εάν γνώριζε ότι πράγματι ενδιέφερε τους πελάτες η πράξη, τότε μόνο θα έκανε ελέγχους εάν τα Ακίνητα ήταν υποθηκευμένα ή είχαν οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα. Παρόμοια ήταν και η θέση του ΜΕ2 ο οποίος επίσης κατά την αντεξέταση του ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «τότε ουσιαστικά απλά μιλούσαμε. αν θα προχωρούσαμε θα τα ελέγχαμε αυτά για να προστατευθεί ο πελάτης». Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, για σκοπούς πληρότητας θεωρώ αναγκαίο να αναφέρω ότι σε περίπτωση που η κατάληξη μου ήταν διαφορετική, ήτοι ότι οι πράξεις του Ενάγοντα ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας για την πώληση των Ακινήτων, θα επιδίκαζα στον Ενάγοντα το ποσό των Λ.Κ.18.000,00 πλέον Φ.Π.Α.. Το δε γεγονός ότι η συμφωνία έγινε τελικά με την εταιρεία Acanian Holdings Ltd δεν θα κρινόταν ως ουσιαστικό λόγω της ιδιότητας του κ. Alexei Khazov ως μοναδικού μετόχου και διευθυντή αυτής (βλέπε Bowstead & Reynolds (πιο πάνω) στις σελίδες 307-39, παράγραφος 7-031) και της μεταβίβασης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/25375 στους κ.κ. Alexei Khazov και Alla Velikoluzhkaya. Τελική Κατάληξη Ως εκ των πιο πάνω, είναι φανερό ότι η πιο πάνω αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει και συνεπώς απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: Τελική/ απαίτηση για κτηματομεσιτική προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.