SNBC MEDICAL BEAUTY CENTER LIMITED ν. Βασίλης Μιχαηλίδης, Αρ. Αγ.: 2497/2007, 18/03/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A86 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Xρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγ.: 2497/2007 Μεταξύ: S.N.B.C. MEDICAL BEAUTY CENTER LIMITED από τη Λεμεσό Εναγόντων και Βασίλης Μιχαηλίδης από τη Λεμεσό Εναγομένου ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 18/03/
- Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Στέλιος Κ. Στυλιανού. Για τον Εναγόμενο: κ. Μάριος Κ. Μελίδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες με την παρούσα αγωγή αξιώνουν εναντίον του εναγομένου το συνολικό ποσό των £700 ως οφειλόμενο από προσφορές και/ή παροχές υπηρεσιών και/ή διαφημίσεων του εναγομένου και/ή της επιχείρησης και/ή των προϊόντων του. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατόπιν συμφωνίας των διαδίκων που έγινε κατά ή περί τον Δεκέμβριο του 2003 και μεταγενέστερης συμφωνίας που έγινε κατά ή περί τον Ιούνιο του 2004, διαφήμισαν τον εναγόμενο και/ή την επιχείρηση και/ή τα προϊόντα του αντί των συμφωνηθέντων τιμημάτων των £200 και £300 για την πρώτη συμφωνία και αντί του ποσού των £200 για τη δεύτερη συμφωνία. Προς το σκοπό αυτό εκδόθηκαν τα τιμολόγια με αριθμούς 0431 και 0432 καθώς επίσης και το τιμολόγιο με αρ. 0417, τα οποία ο εναγόμενος αποδέχθηκε και αναγνώρισε. Ο εναγόμενος με την Έκθεση Υπεράσπισης του αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και ισχυρίζεται ότι κατά ή περί τον Δεκέμβριο του 2003 και τον Ιούνιο του 2004 τον επισκέφθηκε στα γραφεία του αντιπρόσωπος και/ή υπάλληλος των εναγόντων προτείνοντας του να τους παραχωρήσει διάφορα ζεύγη υποδημάτων για επικείμενη επίδειξη μόδας και με αυτό τον τρόπο να διαφημίζονταν τα εμπορεύματα του εναγομένου, πρόταση η οποία έγινε αποδεκτή εκ μέρους του. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι σε καμία περίπτωση συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων οποιαδήποτε αμοιβή παρά μόνο ο εναγόμενος δώρισε τα προϊόντα του στους ενάγοντες ως αντάλλαγμα για τη δωρεά διαφήμιση που θα του πρόσφεραν. Επίσης, αρνείται τους ισχυρισμούς για έκδοση και αποδοχή εκ μέρους του των αναφερομένων στην Έκθεση Απαίτησης τιμολογίων. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι πιο πάνω διαφημίσεις και/ή προσφορές υπηρεσιών έγιναν με αντάλλαγμα τα χρηματικά ποσά που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης τους. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν στο Δικαστήριο για λογαριασμό των εναγόντων η κα Σταυρούλα Νικολάου (Μ.Ε.) και από πλευράς εναγομένου ο ίδιος ο εναγόμενος (Μ.Υ.). Επίσης, κατατέθηκαν στο Δικαστήριο συνολικά έξι τεκμήρια στα οποία θα γίνει αναφορά κατωτέρω και όπου κρίνεται σκόπιμο. Όλο το μαρτυρικό υλικό έχει καταγραφεί και σημειωθεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν κρίνεται απαραίτητο να αναφερθώ σε αυτό αυτολεξεί στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Περιληπτικά όμως, η κα Σταυρούλα Νικολάου, διευθύντρια των εναγόντων, κατέθεσε ότι οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται με Κέντρα Ιατρικής Αισθητικής και παράλληλα διοργανώνει επιδείξεις μόδας και επίσης ασχολείται με τη διαφήμιση. Αρχικά, ανέφερε, οι ενάγοντες ονομάζονταν S.N.B.C. LIMITED και ακολούθως μετονομάστηκαν σε S.N.B.C. MEDICAL BEUTY CENTRE LIMITED και κατέθεσε στο Δικαστήριο σχετικό πιστοποιητικό αλλαγής ονόματος από τον Έφορο Εταιρειών ως τεκμήριο
- Περαιτέρω, ανέφερε ότι οι ενάγοντες κατά τον ουσιώδη χρόνο εμπορεύονταν με την επωνυμία International Casting Μodel Agency. Ανέφερε επίσης, ότι γνωρίζει τον εναγόμενο εδώ και αρκετά χρόνια καθότι είχαν συνεργασία και στον παρελθόν. Ο εναγόμενος, είπε, ασχολείται με το εμπόριο ειδών ένδυσης και υπόδησης και οι ενάγοντες είχαν διαφημίσει τα εμπορεύματα του και στο παρελθόν. Έγιναν καλοί φίλοι και του είχε εμπιστοσύνη γι αυτό και οι συναλλαγές τους γίνονταν προφορικά και δεν υπέγραφαν οποιαδήποτε έγγραφα. Στις 11/12/2003 ανέφερε ότι πρόβαλε τα παπούτσια του εναγομένου στο τηλεοπτικό κανάλι ΑΝΤ1 με 12 μοντέλα στην εκπομπή «Καλημέρα με τον ΑΝΤ1» στην οποία η ίδια παρουσίαζε πρόγραμμα για την μόδα. Η χρέωση ανέφερε θα ήταν £200 μόνο για να πληρωθούν τα μοντέλα. Στην εκπομπή ήταν προσκεκλημένος και ο εναγόμενος και μίλησε για τα παπούτσια του. Ακολούθως, ανέφερε ότι υπήρχε και δεύτερη επίδειξη μόδας στις 15/12/2003 στο Παττίχειο Θέατρο όπου διοργανώθηκε ο διαγωνισμός για την Μiss Toυρισμός Κύπρου. Αποκλειστικός χορηγός της εκδήλωσης για τα παπούτσια ήταν ο εναγόμενος. Τέλος, ανέφερε ότι έγινε ακόμη μια εκδήλωση με τους γιατρούς του κόσμου την εποχή που έγινε το τσουνάμι στο ξενοδοχείο Atlantica Bay στη Λεμεσό και αυτοί που συμμετείχαν στην εκδήλωση πλήρωναν χρήματα. Ο εναγόμενος, είπε, συμμετείχε με τα παπούτσια step και ούτε αυτό το τιμολόγιο πληρώθηκε που ήταν £
- Στη συνέχεια κατέθεσε στο Δικαστήριο το τιμολόγιο με αρ. 0417 για το ποσό των £200 ως τεκμήριο 2, το τιμολόγιο με αρ. 0431 για το ποσό των £200 ως τεκμήριο 3 και το τιμολόγιο με αρ. 0432 για το ποσό των £300 ως τεκμήριο
- Ανέφερε ότι τα εν λόγω τιμολόγια εκδόθηκαν αμέσως μετά τις πιο πάνω επιδείξεις μόδας. Λόγω του ότι ο εναγόμενος ταξίδευε συχνά τα τιμολόγια δεν πληρώθηκαν σύντομα. Επισκέφθηκε η ίδια το λογιστήριο του εναγομένου, μίλησε με τις κοπέλες εκεί, τους έδωσε ξανά αντίγραφα των τιμολογίων, διότι είχαν χαθεί τα προηγούμενα και της είπαν ότι δεν μπορούν να εκδοθούν επιταγές αν δεν υπογράψει ο εναγόμενος. Πριν από αυτά συνάντησε τον εναγόμενο στο γραφείο του και της είπε ότι όταν επιστρέψει από το εξωτερικό θα τα βρουν. Δεν της ανέφερε ότι δεν πληρώνει ούτε ότι νόμισε ότι ήταν δωρεάν. Απέστειλε μέσω του δικηγόρου της την επιστολή ημερομηνίας 16/3/2007 προς τον εναγόμενο την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο 5 καλώντας τον να εξοφλήσει τα πιο πάνω τιμολόγια χωρίς όμως αυτό να γίνει μέχρι σήμερα. Ο εναγόμενος κατά την μαρτυρία του ανέφερε ότι είναι επιχειρηματίας, το group εταιρειών του είναι το μεγαλύτερο στην Κύπρο και διατηρεί 35 καταστήματα, δύο καταστήματα στην Ελλάδα και αντιπροσωπείες στην Μέση Ανατολή. Επίσης, είπε ότι εργοδοτούν 150 άτομα στην Κύπρο και το σύνολο των πωλήσεων τους για το έτος 2010 ανήλθε σε €15,000,
- Ασχολείται με υποδήματα, ρουχισμό, παιδικά, γυναικεία και accessories. Αναφορικά με την αξίωση των εναγόντων ανέφερε τα ακόλουθα: Η κα Σταυρούλα τον επισκέφθηκε στο γραφείο του και τον παρακάλεσε να την βοηθήσει να κάνει όσο καλύτερα μπορούσε τα καλλιστεία που θα διοργάνωνε. Αποδέκτηκε να την βοηθήσει με το να προσφέρει τα υποδήματα που θα φορούσαν οι διαγωνιζόμενες. Τόνισε ότι η κα Σταυρούλα τον παρακάλεσε να την βοηθήσει και ότι ουδέποτε ζητήθηκε από μέρους της οποιονδήποτε αντάλλαγμα ή πληρωμή γι αυτή τη διοργάνωση. Σε ένδειξη εκτίμησης για το ότι αποδέκτηκε να την βοηθήσει, εκ των υστέρων τον κάλεσε να παρευρεθεί σε μια τηλεοπτική εκπομπή την οποία διοργάνωνε μέσω του ΑΝΤ1 για να προωθήσει τα καλλιστεία και να πει δύο λόγια για την μόδα. Περαιτέρω, ανέφερε ότι πολύ πιο μετά από τα πιο πάνω, διοργανώθηκε το άλλο συμβάν το οποίο είχε καθαρά φιλανθρωπικό σκοπό για να βοηθηθούν οι γιατροί του κόσμου. Για να μπορέσει να το διοργανώσει η κα Σταυρούλα του ζήτησε όπως παρέχει τα υποδήματα. Ανέφερε επίσης, ότι ουδέποτε υπέγραψαν οποιαδήποτε συμφωνία ούτε τιμολόγιο αφού ουδέποτε τέθηκε τέτοιο ζήτημα και ουδέποτε κατά την περίοδο αυτή κατά την οποία ή αμέσως μετά που έγιναν τα τρία event είχε ζητηθεί ή είχε αναφερθεί οποιαδήποτε αμοιβή. Η πρώτη φορά που άκουσε για αμοιβή ήταν 2 ½ -3 χρόνια μετά που είχαν γίνει τα γεγονότα, όταν η κα Σταυρούλα τηλεφώνησε στο γραφείο του και μετά παρουσιάστηκε και αυτοπροσώπως και ζήτησε κάποια αμοιβή για τα πιο πάνω γεγονότα και όταν έγινε αυτό ο ίδιος εξεπλάγηκε. Αυτό έγινε είπε τέλος του 2006 αρχές του 2007 και της ανέφερε ότι ουδέποτε είχαν συμφωνήσει για αμοιβή και μάλιστα της είπε ότι αυτός καλή του πίστη την βοήθησε να διοργανώσει τα event και αρνήθηκε να την πληρώσει. Μετά που παρέλαβε το τεκμήριο 5 ήρθε σε επαφή με το δικηγόρο του στον οποίο ανέφερε ότι ουδέποτε συμφώνησε για κάτι τέτοιο και ότι δεν οφείλει οτιδήποτε και αποστάληκε επιστολή από το δικηγόρο του ημερομηνίας 3/4/2007 (τεκμήριο 6). Aμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων, με γραπτές αγορεύσεις που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου επιχειρηματολόγησαν υπέρ της εκδοχής των διαδίκων που εκπροσωπούν, αναφερόμενοι ουσιαστικά στην αξιοπιστία της μαρτυρίας τους σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα όπως διαφαίνονται από τις έγγραφες προτάσεις. Είναι νομολογημένο ότι τα επίδικα θέματα καθορίζονται από τις έγγραφες προτάσεις και το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς. Μαρτυρία εκτός δικογράφων δεν λαμβάνεται υπόψη (βλ. Παπαγεωργίου v. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24, Courtis and Others v. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180 και Βραχίμη v. Κουλουμπρή
(1992)1 Α.Α.Δ. 836). Επίσης, στην Ayia Napa Nissi Development Ltd και Άλλοι v. Χρίστου Παπαμιχαήλ
(1992)1 Α.Α.Δ. 549 τονίσθηκε ότι «Το Δικαστήριο περιορίζεται στην εξέταση των επίδικων θεμάτων, όπως φαίνονται με το κλείσιμο των έγγραφων προτάσεων, ή με την τροποποίηση τους πριν το τέλος της δίκης. Οι υποθέσεις αποφασίζονται με βάση τα γεγονότα που εγείρονται στα δικόγραφα..» Έχοντας υπόψη τους δικογραφημένους ισχυρισμούς, πέραν της γενικής άρνησης της απαίτησης των εναγόντων που υπάρχει στην Έκθεση Υπεράσπισης, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι δεν συμφωνήθηκε οποιαδήποτε αμοιβή παρά μόνο αυτός δώρισε τα προϊόντα του στους ενάγοντες ως αντάλλαγμα δια τη δωρεάν διαφήμιση που θα του πρόσφεραν. Επομένως, τα επίδικα θέματα στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο οι ενάγοντες παρείχαν τις επίδικες διαφημίσεις και/ή προσφορές υπηρεσιών στον εναγόμενο και κατά πόσο οι διαφημίσεις των προϊόντων και/ή της επιχείρησης του εναγομένου από τους ενάγοντες έγινε έναντι των χρηματικών ανταλλαγμάτων που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ή έναντι του ανταλλάγματος που ισχυρίζεται ο εναγόμενος δηλαδή ότι δώρισε τα παπούτσια τα οποία φόρεσαν τα μοντέλα και με αυτό τον τρόπο διαφημίστηκαν. Ως εκ τούτου θα προχωρήσω στην κατωτέρω αξιολόγηση της μαρτυρίας για να προβώ στα σχετικά ευρήματα. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή τους διάδικους όταν κατέθεταν ζωντανά από το εδώλιο του μάρτυρα και σε συσχετισμό με τον τρόπο που κατέθεταν και απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν καθώς επίσης και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους λαμβάνοντας υπόψη και τα σχετικά τεκμήρια που κατατέθηκαν, θα προχωρήσω στην κατωτέρω αξιολόγηση της μαρτυρίας τους. Επίσης, λαμβάνω υπόψη μου τις αρχές της νομολογίας αναφορικά με την αξιοπιστία ενός μάρτυρα και τον τρόπο αξιολόγησης της μαρτυρίας του (βλ. Αυξεντίου v. Διγκλη
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367 και Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002), 1A A.A.Δ. 454). Η Μ.Ε. κα Σταυρούλα Νικολάου δεν μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο μάρτυρα και σε κάποια σημεία της μαρτυρίας της, στα οποία θα αναφερθώ κατωτέρω δεν έδινε σαφής και ξεκάθαρες απαντήσεις αναφορικά με τα γεγονότα που περιβάλλουν τις επίδικες συναλλαγές με τον εναγόμενο. Ενώ ανέφερε στο Δικαστήριο τις εκδηλώσεις στις οποίες οι ενάγοντες διοργάνωσαν στις τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, όπως έχει εκτεθεί ανωτέρω και στις οποίες ο εναγόμενος συμμετείχε δίνοντας τα υποδήματα του, δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει με σαφήνεια και λεπτομέρεια την ακριβή φύση της συνεργασίας που συμφώνησε με τον εναγόμενο. Η μαρτυρία της στο θέμα αυτό αλλά και στο κατά πόσο συμφωνήθηκε συγκεκριμένο τίμημα το οποίο θα κατέβαλλε ο εναγόμενος στους ενάγοντες ήταν αόριστη κα ασαφής. Συγκεκριμένα, ενώ επέμενε ότι συμφωνήθηκε χρηματικό τίμημα γι αυτές τις διαφημίσεις που οι ενάγοντες πρόσφεραν στον εναγόμενο και στα εμπορεύματα του, δεν ανέφερε ποιο ήταν αυτό το χρηματικό ποσό που συμφώνησε με τον εναγόμενο. Πέραν του ότι ο εναγόμενος αποδέκτηκε να παραχωρήσει τα υποδήματα του και ότι έλαβε μέρος τόσο στην τηλεοπτική εκπομπή του ΑΝΤ1 αλλά και στις άλλες δύο επιδείξεις μόδας, δεν ανέφερε το χρηματικό τίμημα που συμφώνησε με αυτόν για τα πιο πάνω. Ανέφερε ότι τα υποδήματα του εναγομένου διαφημίστηκαν με 12 μοντέλα στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 σε εκπομπή για την μόδα στην οποία ο εναγόμενος παρευρέθηκε και μίλησε για τα υποδήματα του. Η χρέωση είπε γι αυτό ήταν μόνο £200 για να πληρωθούν τα μοντέλα καθότι το κανάλι ποτέ δεν αναλαμβάνει την πληρωμή των μοντέλων. Δεν ισχυρίστηκε ούτε ανέφερε ότι το ποσό αυτό συμφωνήθηκε εκ των προτέρων με τον εναγόμενο και μάλιστα είπε ότι μετά το πέρας της εκπομπής είπε στον εναγόμενο ότι η χρέωση ήταν £
- Δεν προκύπτει από την μαρτυρία της ότι το συμφωνηθέν αντάλλαγμα για την πιο πάνω εκδήλωση την οποία συμμετείχε ο εναγόμενος θα ήταν £
- Αντεξεταζόμενη επί του σημείου αυτού ανέφερε ότι του είπε και πριν από την εκδήλωση για να έρθει αλλά δεν έδωσε ικανοποιητική απάντηση γιατί του είπε ξανά μετά το τέλος της εκπομπής, όπως η ίδια ισχυρίστηκε. Επίσης, αναφορικά με την επίδειξη μόδας για την ανάδειξη της Miss Τουρισμός 2003 το μόνο που η μάρτυρας ανέφερε ήταν ότι ο εναγόμενος ήταν αποκλειστικός χορηγός των υποδημάτων. Δεν αναφέρθηκε σε κανένα στάδιο της μαρτυρίας της ότι συμφωνήθηκε με τον εναγόμενο να λάβει μέρος στην εν λόγω επίδειξη μόδας και να διαφημιστεί έναντι του ποσού των £300 όπως ισχυρίζεται στην Έκθεση Απαίτησης της. Εκείνο το οποίο είπε είναι ότι όσοι λαμβάνουν μέρος στα καλλιστεία πληρώνουν. Δεν προκύπτει από την μαρτυρία της ότι το ποσό αυτό είχε συμφωνηθεί με τον εναγόμενο. Αναφορικά με την τρίτη εκδήλωση, εκείνο το οποίο ανέφερε ήταν ότι ο εναγόμενος ήταν χορηγός στην εν λόγω εκδήλωση των υποδημάτων και ότι ούτε αυτό το τιμολόγιο πληρώθηκε το οποίο ήταν για £
- Πουθενά στην μαρτυρία της δεν αναφέρθηκε ότι το πιο πάνω ποσό συμφωνήθηκε με τον εναγόμενο και ότι αποτελούσε το αντάλλαγμα για την συμμετοχή του στην εν λόγω επίδειξη μόδας. Απλώς ανέφερε ότι αυτοί που συμμετέχουν δίνουν στους ενάγοντες λεφτά. Όπως φαίνεται από τα πιο πάνω, η μαρτυρία της μάρτυρος αυτής στο ουσιώδες αυτό ζήτημα ήταν ασαφής, αόριστη και γενική. Αντεξεταζόμενη ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε χρηματικό αντάλλαγμα για την συμμετοχή του εναγομένου στις πιο πάνω εκδηλώσεις ανέφερε ότι οι ενάγοντες έχουν έξοδα για την διοργάνωση τους και όσοι συμμετέχουν σε αυτές πληρώνουν. Επίσης, είπε ότι αν ο εναγόμενος δεν θα πλήρωνε δεν θα τον έβαζαν χορηγό και να τον διαφημίσουν αλλά θα έβρισκαν κάποιον άλλο. Αυτό όμως δεν αποδεικνύει ότι συμφωνήθηκαν τα συγκεκριμένα χρηματικά ανταλλάγματα ούτε και πότε αυτά συμφωνήθηκαν με τον εναγόμενο. Πέραν τούτου, η μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο τα τιμολόγια (τεκμήρια 2,3&4) τα οποία εκδόθηκαν από τους ενάγοντες μετά τις εν λόγω εκδηλώσεις, όπως είπε. Υποδείχθηκε στην μάρτυρα κατά την αντεξέταση της ότι υπάρχει αναντιστοιχία στην αρίθμηση τους και συγκεκριμένα ότι το τεκμήριο 2 που φέρεται να εκδόθηκε στις 15/06/2004 φέρει αριθμό 0417 ενώ τα τεκμήρια 3 και 4 που φέρονται να εκδόθηκαν στις 11/12/2003 και 15/12/2003 φέρουν αριθμούς 0431 και 0432 αντίστοιχα. Η μάρτυρας δεν έδωσε σαφείς εξηγήσεις στο Δικαστήριο για ποιο λόγο φαίνεται στα τιμολόγια αυτή η αναντιστοιχία στην αρίθμηση τους. Αρχικά ανέφερε ότι πρέπει να έγινε κάποιο μπέρδεμα με τα τιμολόγια που οι ενάγοντες έχουν στην Αθήνα, στο γραφείο τους εκεί. Στη συνέχεια όμως είπε ότι το γραφείο στην Αθήνα οι ενάγοντες το άνοιξαν πριν πέντε περίπου χρόνια δηλαδή όπως φαίνεται μετά τον επίδικο χρόνο που αφορούν τα τιμολόγια ήτοι το
- Ενώ της ζητήθηκε να παρουσιάσει το μπλοκ των εν λόγω τιμολογίων δεν ήταν σε θέση να το πράξει παρόλο που της δόθηκε ο χρόνος αλλά ούτε ήταν σε θέση να δώσει μια εξήγηση γι αυτή τη σειρά των τιμολογίων δεδομένου και της θέσης της ότι αυτά εκδόθηκαν αμέσως μετά από κάθε εκδήλωση. Ακολούθως, ανέφερε ότι εξέδωσε δύο άλλα τιμολόγια διότι το λογιστήριο του εναγομένου τα είχε χάσει. Η μάρτυρας δεν μπορούσε να δώσει σαφείς εξηγήσεις αναφορικά με το πότε εκδόθηκαν τα εν λόγω τιμολόγια και γιατί η αρίθμηση τους δεν συνάδει χρονολογικά με τα γεγονότα που αναφέρει το κάθε ένα και κατ' επέκταση, δεν μπόρεσε να αντικρούσει τη θέση της υπεράσπισης ότι αυτά εκδόθηκαν εκ των υστέρων και αφού οι ενάγοντες αποφάσισαν από μόνοι τους να χρεώσουν τον εναγόμενο για την συμμετοχή του στις πιο πάνω εκδηλώσεις. Επίσης, αντεξετάστηκε και επί του γεγονότος ότι τα εν λόγω τεκμήρια φέρεται να είχαν εκδοθεί από την επωνυμία International Casting Model Agency και όχι από τους ενάγοντες. Η μάρτυρας ανέφερε ότι το χρονικό διάστημα εκείνο οι ενάγοντες εμπορεύονταν με το εν λόγω όνομα το οποίο είχαν αποστείλει στον Έφορο Εταιρειών για έγκριση αλλά τελικά δεν έγινε αποδεκτό γι αυτό σταμάτησαν να το χρησιμοποιούν. Η θέση αυτή ότι οι ενάγοντες χρησιμοποιούσαν το εν λόγω όνομα κατά τον ουσιώδη χρόνο και ότι ασκούσαν τις εργασίες τους με το πιο πάνω όνομα δικογραφείται στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Απαίτησης. Επίσης, η αγωγή έχει εγερθεί από τους ενάγοντες οι οποίοι αποτελούν νομικό πρόσωπο δεόντως εγγεγραμμένο κάτι το οποίο θεωρώ δεν τους εμποδίζει από του να αξιώνουν τις επίδικες θεραπείες. H αγωγή δεν έχει εγερθεί με το όνομα της εν λόγω εμπορικής επωνυμίας ούτε η σύμβαση με τον εναγόμενο συνάφθηκε με την εν λόγω επωνυμία έτσι ώστε να αποστερείται το δικαίωμα των εναγόντων να διεκδικήσουν την αμοιβή τους. Παρόλα αυτά όμως δεν έχει διευκρινιστεί από την ενώπιον μου μαρτυρία κατά πόσο με την έκδοση των εν λόγω τιμολογίων με την πιο πάνω εμπορική επωνυμία η οποία δεν ήταν εγγεγραμμένη έχει διαπραχθεί οποιαδήποτε παρανομία από τους ενάγοντες έτσι ώστε να εμποδίζονται από το να αξιώνουν τις αιτούμενες θεραπείες, όπως ήταν η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου για τον εναγόμενο. Επίσης, δεν έχει διευκρινιστεί επαρκώς κατά πόσο οι εργασίες των εναγόντων με την χρήση της εν λόγω επωνυμίας λαμβάνονταν υπόψη για φορολογικούς σκοπούς ή όχι ή έπρεπε να λαμβάνονταν υπόψη. Η μάρτυρας αυτή ανέφερε ότι λαμβάνονταν υπόψη και δηλώνονταν στα λογιστικά βιβλία των εναγόντων και ακολούθως είπε ότι αυτές οι εκδηλώσεις είχαν φιλανθρωπικό χαρακτήρα και δεν φορολογούνταν. Δεν έχουν ανακύψει οποιαδήποτε σαφή στοιχεία για τη διάπραξη οποιασδήποτε παρανομίας από την χρήση της εν λόγω εμπορικής επωνυμίας έτσι ώστε να μπορεί να εξεταστεί το ζήτημα αυτό. Πέραν τούτου όμως, θα πρέπει να αναφερθεί ότι τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία. Υπάρχουν για συνεκτιμηθούν στο σύνολο της μαρτυρίας και συνεκτιμούνται με την προφορική μαρτυρία (βλ. Chitty on Contracts, 24th ed. p. 739 και Phipson on Evidence 12th ed. p. 1878 και Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited
(2002)1B A.A.Δ. 962). Έχοντας υπόψη την προφορική μαρτυρία της μάρτυρος αναφορικά με τις επίδικες συναλλαγές παρατηρώ ότι αυτή δεν συνάδει με τα εκδιδόμενα τιμολόγια. Ενώ καταγράφονται στα εν λόγω τιμολόγια οι συμμετοχές του εναγομένου στις εκδηλώσεις που διοργάνωσαν οι ενάγοντες, το υπόλοιπο μέρος τους δεν υποστηρίζεται και ούτε δικαιολογείται από την υπόλοιπη προφορική μαρτυρία της μάρτυρος. Συγκεκριμένα, η ημερομηνία που φέρουν τα εν λόγω τιμολόγια δεν συνάδει με τη θέση της μάρτυρος αναφορικά με το πότε αυτά εκδόθηκαν αλλά και σε σχέση με την αρίθμηση τους για την οποία δεν δόθηκαν επαρκείς ή καθόλου επεξηγήσεις. Περαιτέρω, τα ποσά τα οποία αναφέρουν δεν προκύπτουν από την μαρτυρία της μάρτυρος και ότι αυτά συμφωνήθηκαν με τον εναγόμενο. Ως εκ τούτου τα εν λόγω τιμολόγια δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Τέλος, η μάρτυρας ενώ ανέφερε ότι απέστειλε τα τιμολόγια στο λογιστήριο του εναγομένου και απαίτησε και η ίδια την εξόφληση τους δεν διευκρίνισε πότε αυτό έγινε. Δεδομένου ότι τα εν λόγω τιμολόγια εκδόθηκαν αμέσως μετά τις επίδικες εκδηλώσεις, όπως ήταν η θέση της μάρτυρος, δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε πειστική εξήγηση γιατί η επιστολή του δικηγόρου της για την πληρωμή των αξιούμενων ποσών έλαβε χώρα τέσσερα περίπου χρόνια μετά. Η δικαιολογία ότι ο εναγόμενος ο εναγόμενος οχλήθηκε αλλά απουσίαζε συχνά στο εξωτερικό και δεν πληρώθηκαν σύντομα, δεν είναι ικανοποιητική. Επίσης, προκύπτει ότι τα τεκμήρια 3 και 4 αφορούσαν τις εκδηλώσεις που έγιναν τον Δεκέμβριο του 2003 και σύμφωνα με την μάρτυρα εκδόθηκαν μετά τις εν λόγω εκδηλώσεις. Πότε αποστάληκαν στον εναγόμενο για εξόφληση και γιατί αφού δεν εξοφλήθηκαν ή οι ενάγοντες δεν είχαν οποιαδήποτε απάντηση προχώρησαν στην επόμενη διαφήμιση του εναγομένου μετά πάροδο έξι μηνών. Στη μεταγενέστερη αυτή συμφωνία με τον εναγόμενο γιατί δεν τέθηκε από τους ενάγοντες στον εναγόμενο το ζήτημα της εξόφλησης των προηγούμενων τιμολογίων; Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και το περιεχόμενο της μαρτυρίας της μάρτυρος αυτής κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτό και να προβώ σε ασφαλή ευρήματα. Η θέση της αναφορικά με τις επίδικες συναλλαγές δεν ήταν σαφής αλλά ούτε και τεκμηριώνει την ύπαρξη συμφωνίας για διαφήμιση έναντι των συγκεκριμένων ποσών που ανέφερε. Στην προσπάθεια της να δικαιολογήσει ότι οι ενάγοντες δικαιούνται τις χρηματικές απαιτήσεις τους, η μάρτυρας κατέφευγε σε γενικότητες, κάποτε απέφευγε να απαντά ή έδινε δικαιολογίες που δεν μπορούσαν να τεκμηριωθούν ή έρχονταν σε αντίφαση με άλλα μέρη της μαρτυρίας της όπως για παράδειγμα η δικαιολογία που προσπάθησε να δώσει αναφορικά με την αρίθμηση των τιμολογίων. Προχωρώντας τώρα να αξιολογήσω την μαρτυρία του εναγομένου (Μ.Ε.) εκείνο το οποίο παρατηρείται είναι ότι ο μάρτυρας αυτός ήταν σαφής, ξεκάθαρος, σταθερός και απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν με αμεσότητα, παρόλη την προσπάθεια του συνηγόρου των εναγόντων να καταδείξει το αντίθετο. Βασική θέση και εκδοχή του εναγομένου ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ότι ουδέποτε συμφώνησε με τους ενάγοντες να διαφημίσουν τα παπούτσια του και ότι η φύση της συναλλαγής που είχε με τους ενάγοντες ήταν να τους βοηθήσει να διοργανώσουν τα συγκεκριμένα γεγονότα και ότι ουδέποτε είχε συμφωνηθεί οποιοδήποτε τίμημα. Η θέση αυτή που ο μάρτυρας πρόβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου και αφορά τη φύση της συναλλαγής που οι διάδικοι είχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν θεωρώ ότι συγκρούεται με την δικογραφημένη του θέση. Στην παράγραφο 4 της Έκθεση Υπεράσπισης του αναφέρει ότι αποδέκτηκε την πρόταση των εναγόντων μέσω των αντιπροσώπων τους να τους παραδώσει τα παπούτσια του για επικείμενη επίδειξη μόδας και με αυτό τον τρόπο να διαφημιζόταν. Η εκδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ότι πράγματι έδωσε τα υποδήματα του για τις εκδηλώσεις που θα διοργάνωναν οι ενάγοντες προσθέτοντας ότι αυτό έγινε αφού του ζητήθηκε από τους ενάγοντες για να διοργανώσουν τις εν λόγω εκδηλώσεις και το έκανε λόγω των σχέσεων που είχαν. Ήταν κατηγορηματικός και ξεκάθαρος ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε και ούτε ποτέ τέθηκε θέμα χρηματικής αμοιβής για την προβολή και διαφήμιση που θα είχαν τα υποδήματα του από αυτές τις εκδηλώσεις. Το αντάλλαγμα γι αυτά θα ήταν η παραχώρηση των εν λόγω υποδημάτων από αυτόν δωρεάν στους ενάγοντες αφού όπως ανέφερε μετά την χρησιμοποίηση τους αυτά δεν μπορούν να πωληθούν και υφίσταται ζημιά. Το γεγονός ότι ο εναγόμενος συμφώνησε με τους ενάγοντες σε προηγούμενες περιπτώσεις να διαφημίσουν τα εμπορεύματα του σε άλλες εκδηλώσεις έναντι χρηματικού ανταλλάγματος, το οποίο κατέβαλλε πάντα, δεν σημαίνει ούτε και προϋποθέτει ότι και στις επίδικες συναλλαγές το αντάλλαγμα θα ήταν χρηματικό. Αντιθέτως, καταδεικνύει ότι ο εναγόμενος ήταν τυπικός με τις υποχρεώσεις του εκεί όπου είχε συμφωνηθεί χρηματικό αντάλλαγμα και πάντα το κατέβαλλε στους ενάγοντες. Ισχυρίστηκε επίσης, ότι η πρώτη φορά που άκουσε για αμοιβή ήταν 2 ½ με 3 χρόνια μετά τις εν λόγω εκδηλώσεις όταν τον επισκέφθηκε η κα Σταυρούλα στο γραφείο του και απαίτησε πληρωμή. Αντέδρασε και της είπε ότι ουδέποτε συμφώνησαν αμοιβή και ότι τα υποδήματα του δόθηκαν μετά από παράκληση της για να μπορέσουν οι ενάγοντες να διοργανώσουν τα εν λόγω γεγονότα με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Επίσης, μετά την παραλαβή της επιστολής του δικηγόρου των εναγόντων με την οποία τον καλούσε να εξοφλήσει τα αξιούμενα ποσά αντέδρασε απαντώντας με επιστολή του δικηγόρου του εκφράζοντας την έκπληξη του. Η μαρτυρία του εναγόμενου ήταν σαφής, ξεκάθαρη και είχε συνοχή. Σε κανένα στάδιο της μαρτυρίας του κλονίστηκε η αξιοπιστία του και ούτε διαφοροποίησε την εκδοχή του με οποιονδήποτε τρόπο. Ο μάρτυρας αυτός μου έκανε πολύ καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια και δεν έχω κανένα ενδοιασμό ότι μετέφερε στο Δικαστήριο την πραγματική εικόνα της συναλλαγής που είχαν οι διάδικοι. Ως εκ τούτου αποδέχομαι μαρτυρία του στην ολότητα της. Έχοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας, είναι φανερό ότι η αξίωση των εναγόντων δεν μπορεί να επιτύχει. Η συμμετοχή του εναγομένου στις πιο πάνω εκδηλώσεις των εναγόντων δεν προϋπόθετε χρηματικό αντάλλαγμα. Ο εναγόμενος χορήγησε στους ενάγοντες τα υποδήματα του δωρεάν για να διοργανώσουν τις πιο πάνω αναφερόμενες εκδηλώσεις τους και οι ενάγοντες τα διαφήμισαν. Ουδέποτε συμφωνήθηκε ότι ο εναγόμενος θα κατέβαλε οποιοδήποτε τίμημα γι αυτή την προβολή των εμπορευμάτων του πέραν από την παραχώρηση των υποδημάτων του δωρεάν στους ενάγοντες και πιο συγκεκριμένα ότι συμφωνήθηκαν τα αξιούμενα ποσά. Με αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι ο εναγόμενος δεν οφείλει να καταβάλει στους ενάγοντες οποιοδήποτε ποσό. Ως εκ τούτου η αγωγή των εναγόντων δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου και εναντίον των εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.)............. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other actions / Final Αναφορά: Πολιτική / prosfora diafimistikon ypiresion cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο