← Κύπρος

Κυριάκος Ν. Παττίχης κ.α. ν. Constanthi Properties and Investments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1734/06, 28 Μαρτίου 2011

Κυριάκος Ν. Παττίχης κ.α. ν. Constanthi Properties and Investments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1734/06, 28 Μαρτίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A94 Αρ. Αγωγής: 1734/06 Μεταξύ: 1. Κυριάκος Ν. Παττίχης 2. Dafnis Development Ltd 3. Dafnis Management Ltd Εναγόντων και 1. Constanthi Properties and Investments Ltd 2. Χαρίκλεια Γεωργίου Ζαχαρία 3. Ανδρέας Μηνάς 4. Καλυψώ Ανδρέα Μηνά Εναγομένων και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Τριτοδιαδίκου Αίτηση ημερ. 23.12.10 υπό τριτοδιαδίκου - αιτήτριας για ακύρωση ειδοποίησης προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου Ημερομηνία: 28 Μαρτίου 2011 Για Τριτοδιάδικο - Αιτήτρια: κα Χρυστάλλα Μαυρικίου Για Εναγομένους 2, 3 & 4 - Καθ' ων η Αίτηση: κος Γιώργος Ζ. Γεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή τους οι ενάγοντες αιτούνται μεταξύ άλλων, απόφαση για ακύρωση συμφωνιών πώλησης ακίνητης περιουσίας μεταξύ της Τράπεζας Κύπρου και των εναγομένων καθώς και δήλωση του Δικαστηρίου ότι συγκεκριμένη ακίνητη περιουσία που ευρίσκεται στο Πισσούρι της Επαρχίας Λεμεσού, είναι ιδιοκτησία των εναγόντων οι οποίοι δικαιούνται να εγγραφούν στο μητρώο του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού ως οι μόνοι ιδιοκτήτες της. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, η Τράπεζα Κύπρου δυνάμει κατ' ισχυρισμό πλαστού πληρεξουσίου, μεταβίβασε επ' ονόματι της ακίνητη περιουσία των εναγόντων για σκοπούς εξόφλησης δανείου που είχαν εγγυηθεί σε εταιρεία, διευθυντής της οποίας ήταν ο ενάγοντας 1. Το πλαστό πληρεξούσιο εκδόθηκε με απάτη στο όνομα προσώπων που ψευδώς φέρονταν ως αντιπρόσωποι των εναγόντων. Μόλις ο ενάγοντας 1 πληροφορήθηκε τις πιο πάνω μεταβιβάσεις, κατεχώρησε την αγωγή 5952/99 εναντίον της Τράπεζας Κύπρου και ακόμα ενός προσώπου που φερόταν ως αντιπρόσωπος του στο πλαστό πληρεξούσιο. Η αγωγή αυτή συμβιβάστηκε εξώδικα. Δυνάμει του πιο πάνω συμβιβασμού, η Τράπεζα Κύπρου μεταβίβασε πίσω στους ενάγοντες όλη την ακίνητη περιουσία που ενεγράφη στο όνομα της, πλην των επίδικων ακινήτων που είχαν στο μεταξύ πωληθεί στους εναγομένους στην παρούσα αγωγή. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται όμως ότι οι επίδικες πωλήσεις είναι άκυρες λόγω του ότι η Τράπεζα Κύπρου δεν ήταν ο νόμιμος ιδιοκτήτης των ακινήτων και δεν νομιμοποιείτο να τα πωλήσει στους εναγομένους. Ισχυρίζονται επίσης ότι το τίμημα πώλησης είναι υπέρμετρα χαμηλό σε σχέση με την αξία των ακινήτων. Επιζητούν ως εκ τούτου με την παρούσα αγωγή τους, την ακύρωση της πώλησης των επιδίκων ακινήτων στους εναγομένους και επανεγγραφή τους επ' ονόματι των εναγόντων. Στις 11.12.07 κατόπιν αίτησης του εναγομένου 1, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο παρεχόταν στον εναγόμενο 1 άδεια για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου στην Τράπεζα Κύπρου. Η πιο πάνω ειδοποίηση επιδόθηκε στην Τράπεζα Κύπρου στις 20.12.2007, η οποία καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 8.1.2008. Στην συνέχεια κατόπιν σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίου μετά από αίτηση του εναγομένου 1, αντηλλάγησαν δικόγραφα μεταξύ του εναγομένου 1 και της τριτοδιαδίκου Τράπεζας Κύπρου. Οι εναγόμενοι 2, 3 & 4 κατεχώρησαν εν τω μεταξύ την υπεράσπιση τους στην αγωγή του ενάγοντα στις 18.11.2009. Στην συνέχεια εξέδωσαν και αυτοί ειδοποίηση προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου εναντίον της Τράπεζας Κύπρου στις 27.11.2009. Το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της ειδοποίησης εντός 15 ημερών από την σύνταξη του διατάγματος. Η πιο πάνω ειδοποίηση επιδόθηκε τελικά στην Τράπεζα Κύπρου στις 2.2.10 μετά από παράταση χρόνου που ζήτησαν και πέτυχαν από το Δικαστήριο, οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 για την έκδοση και επίδοση της ειδοποίησης. Στην συνέχεια, οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 καταχώρησαν στις 6.5.10 αίτηση για οδηγίες ανταλλαγής Δικογράφων μεταξύ αυτών και της τριτοδιαδίκου Τράπεζας Κύπρου. Προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου ότι δόθηκαν σχετικές οδηγίες από την Πρόεδρο που χειρίζεται την ουσία της Αγωγής στις 2.9.10. Στην συνέχεια, οι οδηγίες αυτές ακυρώθηκαν στις 6.10.10 μετά από αίτηση της τριτοδιαδίκου, ημερομηνίας 30.9.10. Ακολούθησε στις 23.12.10 η καταχώρηση της παρούσας αίτησης εκ μέρους της Τράπεζας Κύπρου με την οποία αιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει την ειδοποίηση προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου ημερομηνίας 27.11.09, η οποία καταχωρήθηκε στην παρούσα αγωγή από τους εναγομένους 2, 3 και 4. Η παρούσα αίτηση ήχθη ενώπιον μου προς εκδίκαση δυνάμει του προγράμματος εργασίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού παρότι η εκδίκαση της ουσίας της αγωγής, ανήκει στην δικαιοδοσία Προέδρου. Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού είχε επιληφθεί μέχρι σήμερα όλων των πιο πάνω προδικαστικών διαδικασιών μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας που τέθηκε ενώπιον μου από το Πρωτοκολλητείο . Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.10 θ.7 και Δ.48 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της Μαρίας Χούρη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των συνηγόρων της τριτοδιαδίκου. Στην πιο πάνω ένορκη δήλωση, η ομνύουσα ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από έγγραφα που έχει στην κατοχή της και από πληροφορίες που έχει συγκεντρώσει. Αναφέρει επίσης ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους τριτοδιαδίκους να προβεί στην πιο πάνω ένορκη δήλωση. Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι η δεύτερη προσεπίκληση τριτοδιαδίκου ημερομηνίας 27.11.09 από τους εναγομένους 2, 3 και 4, είναι έκδηλα καταχρηστική. Αυτό γιατί η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, έχει ήδη καταστεί τριτοδιάδικος στην παρούσα αγωγή από τις 20.12.07 μετά την αίτηση του εναγομένου 1. Ως εκ τούτου είναι η θέση της ότι η δεύτερη προσεπίκληση τριτοδιαδίκου από τους εναγομένους 2, 3 και 4 είναι άνευ αντικειμένου και θα πρέπει να ακυρωθεί. Επιπρόσθετα κατά την ομνύουσα δεν είναι αναγκαία η ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ των εναγομένων 2, 3 και 4 και του τριτοδιαδίκου και το Δικαστήριο θα μπορούσε να δώσει οδηγίες όπως κατά την ακρόαση, οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 και η τριτοδιάδικος να αντεξετάσουν τους μάρτυρες της κάθε πλευράς. Οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 - καθ' ων η αίτηση, καταχώρησαν ένσταση στο αίτημα για ακύρωση της προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου. Η ένσταση εδράζεται μεταξύ άλλων, στους πιο κάτω λόγους: · Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για παραμερισμό της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου ούτε εντοπίζεται υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης. · Η αίτηση του τριτοδιαδίκου για ακύρωση της διαδικασίας προσεπίκλησης, είναι κακόπιστη και καταχρηστική καθότι προκαλεί καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. · Οι εναγόμενοι 2, 3 και 4, αξιώνουν συνεισφορά που πρέπει να εκδικαστεί μεταξύ τους και του τριτοδιάδικου. Η ειδοποίηση τριτοδιάδικου υπέχει μορφή αγωγής εναντίον του από τους εναγομένους 2, 3 και 4 που δεν καλύπτεται από την ειδοποίηση τριτοδιάδικου του εναγομένου 1. Αγορεύσεις: Η συνήγορος για την τριτοδιάδικο - αιτήτρια στην αγόρευση της, αναφέρθηκε αρχικά στο ιστορικό της υπόθεσης και στις δυο προσεπικλήσεις τριτοδιαδίκου που καταχωρήθηκαν εναντίον της Τράπεζας. Ισχυρίστηκε με παραπομπή στην Δ.10 θ.1 ότι η προσεπίκληση εκδίδεται σε πρόσωπο που δεν είναι διάδικος στην αγωγή. Από την επίδοση δε της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, ο τριτοδιάδικος γίνεται μέρος της αγωγής ωσάν να είχε κινηθεί η αγωγή εναντίον του από τον εναγόμενο. Με την συμπλήρωση των διαδικασιών τριτοδιαδίκου μεταξύ της αιτήτριας και του εναγομένου 1, η Τράπεζα Κύπρου κατέστη κατά την συνήγορο διάδικος στην παρούσα αγωγή. Υπό τας περιστάσεις δεν θα μπορούσε να εκδοθεί εναντίον της δεύτερη ειδοποίηση τριτοδιαδίκου και από τους υπόλοιπους εναγομένους αφού η πιο πάνω ειδοποίηση απαιτεί σύμφωνα με την Δ.10, ο προτεινόμενος τριτοδιάδικος να μην είναι μέρος της αγωγής. Η συνήγορος επικαλέστηκε επίσης υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου από τους εναγομένους 2, 3 και 4. Με παραπομπή σε νομολογία, ισχυρίστηκε ότι η προσεπίκληση θα μπορούσε να ακυρωθεί μόνο για αυτό τον λόγο. Στην προκειμένη περίπτωση, οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 χωρίς καμία βάσιμη δικαιολογία δεν προχώρησαν εντός της προθεσμίας των 15 ημερών που τους έδωσε το Δικαστήριο προκειμένου να εκδώσουν και επιδώσουν ειδοποίηση τριτοδιαδίκου. Αντιθέτως, στις 14.1.10 καταχώρησαν αίτηση για παράταση του χρόνου, η οποία τους δόθηκε από το Δικαστήριο στις 22.1.10. Είναι η θέση της συνηγόρου ότι το Δικαστήριο κακώς εξέδωσε το σχετικό διάταγμα παράτασης του χρόνου αφού οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 δεν προέβαλαν οποιοδήποτε λόγο για την παράλειψη τους να τηρήσουν τις προθεσμίες που όρισε το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω, η συνήγορος επανέλαβε ότι ενόψει του ότι η αιτήτρια είναι ήδη διάδικος στην αγωγή δεν είναι αναγκαία η ανταλλαγή δικογράφου μεταξύ της και των εναγομένων 2, 3 και 4. Τέλος, η συνήγορος ανέφερε ότι οι καθ' ων η αίτηση με την ένσταση τους δεν παρουσίασαν καμία μαρτυρία που να αποδεικνύει τα βασικά και ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία βασίζονται οι λόγοι ένστασης. Αυτό επειδή δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση που να αποδεικνύει τους λόγους ένστασης. Γι' αυτό τον λόγο, η ένσταση δεν θα πρέπει κατά την συνήγορο να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο. Ο συνήγορος για τους καθ' ων η αίτηση - εναγόμενους 2, 3 και 4, αναφέρθηκε αρχικά στην νομική πτυχή της υπόθεσης. Εισηγήθηκε ότι η τριτοδιάδικος όφειλε να καταχωρήσει οποιαδήποτε ένσταση είχε στην ειδοποίηση τριτοδιαδίκου κατά το στάδιο της αίτησης οδηγιών τριτοδιαδίκου που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση στις 6.5.10. Η παρούσα διαδικασία κατά τον συνήγορο με καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης ακύρωσης της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, είναι παράτυπη και πρέπει να απορριφθεί. Στη συνέχεια, ο συνήγορος ισχυρίσθηκε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Επεσήμανε ότι η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου επιδόθηκε στην αιτήτρια Τράπεζα στις 2.2.10. Δεν δόθηκε καμία δικαιολογία γιατί η αιτήτρια ανέμενε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι της 23.12.10 για να καταχωρήσει την αίτηση της. Ήταν επιπλέον η θέση του συνηγόρου ότι εφόσον η διαδικασία τριτοδιαδίκου υπέχει θέση αγωγής του εναγομένου εναντίον του τριτοδιαδίκου, η πρώτη ειδοποίηση από τον εναγόμενο 1 δεν καλύπτει την απαίτηση που έχουν οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 για συνεισφορά από την τριτοδιάδικο τράπεζα. Η πρώτη διαδικασία τριτοδιαδίκου έχει γίνει μόνο από τον εναγόμενο 1 και αφορά αποκλειστικά την απαίτηση του εναγομένου 1 κατά της τράπεζας. Τα δικόγραφα που αντηλλάγησαν μεταξύ τους δεν μπορούν ως εκ τούτου να δεσμεύουν τους εναγόμενους 2, 3 και 4. Σκοπός της διαδικασίας τριτοδιαδίκου κατά τον συνήγορο, είναι η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών. Σε περίπτωση δε ακύρωσης της διαδικασίας τριτοδιαδίκου των εναγομένων 2, 3 και 4, αυτοί θα αναγκαστούν να καταχωρήσουν ξεχωριστή αγωγή εναντίον της Τράπεζας. Αυτό αφού πρώτα αναμένουν να ολοκληρωθεί η διαδικασία στη παρούσα υπόθεση και στη περίπτωση που γίνει αποδεκτή η αγωγή του ενάγοντα εναντίον των εναγομένων 2, 3 και 4. Είναι ως εκ τούτου προφανές ότι η παρούσα ειδοποίηση τριτοδιαδίκου, έγινε αποκλειστικά από τους εναγομένους 2, 3 και 4 προς αποφυγή πολλαπλότητας διαδικασιών και εξόδων. Νομική Πτυχή Η διαδικασία προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου καθορίζεται ως ακολούθως από την Δ.10 Θ1: 1. 1) Where in any action a defendant claims as against any person not already a party to the action (in this order called "the Third Party"). (
  2. a)That he is entitled to contribution or indemnity, or (
  3. b)That he is entitled to any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same relief or remedy claimed by the Plaintiff, or (
  4. c)That any question or issue relating to or connected with the said subject matter is substantially the same as some question or issue arising between the Plaintiff and the defendant and should properly be determined not only as between the plaintiff and the defendant but as between the plaintiff and the defendant and the third party or between any or either of them, the Court or a Judge may give leave to the defendant to issue and serve a "third party notice ". Στην υπόθεση Ιωάννου ν. Βιολάρης

(2001)1Β Α.Α.Δ 1424, λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το θέμα: « Είναι αυτονόητο πως μπορεί να τίθεται θέμα χορήγησης άδειας για έκδοση και επίδοση κλήσης τριτοδιαδίκου αν η περίπτωση εντάσσεται σε μια από τις τρεις που εξειδικεύει η Δ.10,θ1 (α)(β)(γ). Και είναι σαφές πως, ενώ το θέμα δεν κρίνεται οριστικά σε εκείνο το αρχικό στάδιο, χρειάζεται τουλάχιστον να φαίνεται εκ πρώτης όψεως πως η περίπτωση είναι τέτοια. Χωρίς εκ πρώτης όψεως διαπίστωση τέτοιας φύσης δεν διανοίγεται δυνατότητα άσκησης διακριτικής εξουσίας αναφορικά με οτιδήποτε άλλο.» Αφού διαπιστωθεί ότι πληρείται η πιο πάνω προϋπόθεση τότε το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να χορηγήσει την άδεια λαμβάνοντας υπόψη την αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών και την δημιουργία περαιτέρω εξόδων. Από την άλλη, το Δικαστήριο θα λάβει επίσης υπόψη την πιθανότητα ταλαιπωρίας στον ενάγοντα ή την πρόκληση καθυστέρησης στην υπόθεση. Μπορεί δε δυνάμει της Δ.10 Θ.7
(1)(γ) να ακυρώσει την ειδοποίηση τριτοδιαδίκου στο στάδιο των οδηγιών. Μετά την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, η ακολουθούμενη διαδικασία ρυθμίζεται από την Δ.10, Θ7 η οποία έχει ως ακολούθως:
(1)If the third party enters an appearance the defendant giving notice may, after serving notice of the intended application upon the plaintiff the third party and any other defendant, apply to the Court or a Judge for directions, and the Court of Judge may (
  1. a)Where the liability of the third party to the defendant giving the notice is established on the hearing of the application, order such judgment as the nature of the case may require to be entered against the third party in favour of the defendant giving the notice, or (
  2. b)If satisfied that there is a question or issue proper to be tried as between the plaintiff and the defendant and the third party or between any or either of them as to the liability of the defendant to the plaintiff or as to the liability of the third party to make any contribution or indemnity claimed, in whole or in part or as to any other relief or remedy claimed in the notice by the defendant, or that a question or issue stated in the notice should be determined not only as between the plaintiff and the defendant, but as between the plaintiff, the defendant and the third party or any or either of them, order such question or issue to be tried in such manner as the Court or Judge may direct, or . (
  3. c)dismiss the application.
(2).........................
(3)The third party proceedings may at any time be set aside by the Court or Judge. Στα πλαίσια της αίτησης για οδηγίες που ακολουθεί την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, το Δικαστήριο θα εξετάσει δυνάμει της Δ.10 Θ.7, την εγκυρότητα της ειδοποίησης και τυχόν ενστάσεις του τριτοδιαδίκου. Είναι αναγκαίο δε να εξεταστεί αρχικά κατά πόσον η υπόθεση εμπίπτει σε οιανδήποτε από τις περιπτώσεις που προβλέπει η Δ.10. Θ.1. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Baxter v. France & others
(1895)1 Q.B. 455 και Ιωάννου ν. Κ. Βιολάρης & Υιοί Λτδ Πολ. Έφεση 10803/26.9.2001). Σχετική είναι η υπόθεση Asimenos v. Chrysostomou κα
(1982)1 C.L.R 145,163, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τα ζητήματα που εξετάζονται στην διαδικασία οδηγιών τριτοδιαδίκου: " It is clear, however, from the said notes in the Annual Practice and the authorities referred to therein that questions such as embarrassment or delay to the plaintiff or where the questions at issue cannot be completely disposed in the action, or whether the procedure will be allowed to continue, are matters which will have to be considered on the application for directions and not on the application for leave to issue the notice. It is also presumed that if a prima facie case is made out which would bring the matter within any paragraph of rule 1 and leave to issue a third party notice is granted the court will not, in granting leave, consider the merits of the claim." Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι το πρέπον στάδιο για την υποβολή ένστασης στην έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, είναι αυτό της κλήσης για οδηγίες δυνάμει της Δ.10 Θ.7. Παρόλα αυτά, ο τριτοδιάδικος δεν στερείται του δικαιώματος να καταχωρήσει ξεχωριστή αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης αφού σύμφωνα με την Δ.10 Θ.7
(3), η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου μπορεί να ακυρωθεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας (Βλ. Asimenos κ.α. ν. Chrysostomou κ.α ανωτέρω). Στην τελευταία όμως περίπτωση, η καθυστέρηση στην έναρξη της διαδικασίας πιθανόν να επηρεάσει δυσμενώς την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στην ακύρωση της ειδοποίησης (Βλ. Κουμούλη ν. Yasmingh
(1999)1Α Α.Α.Δ 323). Ως προς την φύση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου σχετική είναι η υπόθεση Νικήτα ν. Medcon Construction Ltd κ.α.
(1997)1 (Β) ΑΑΔ 646 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: "Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου αντλεί την προέλευση της από τη Δ.16 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών, των οποίων οι βασικές πρόνοιες είναι όμοιες με τις πρόνοιες της δικής μας Δ.10. Η διαδικασία αυτή δημιουργήθηκε στην Αγγλία με το Νόμο Judicature Act 1873 και θεωρήθηκε ότι ήταν μια διαδικασία ανάλογη με αγωγή, που καταχωρείτο από τον εναγόμενο σε υπάρχουσα αγωγή εναντίον του τριτοδιάδικου. Ο εναγόμενος σε τέτοια περίπτωση εθεωρείτο ενάγων και ο τριτοδιάδικος εναγόμενος. Επομένως, η Ειδοποίηση Τριτοδιάδικου υπέχει μορφή αγωγής του εναγόμενου εναντίον του τριτοδιάδικου (βλ. McCheane v. Jyles
(1902)1 Ch.D. 287). Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιάδικου, ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπισή του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (Βλ. Stott v. West Yorkshire Road Car Co. [1971] 3 All E.R. 534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.). Σκοπός της Διαδικασίας Τριτοδιάδικου είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιάδικου με το αποτέλεσμα αγωγής μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιάδικου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωσή του εναντίον του τριτοδιάδικου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Η αρχή αυτή διατυπώθηκε στη σημαντική για την εποχή απόφαση στην υπόθεση Barclays Bank v. Tom [1923] 1 KB 221 στη σελ. 226. Αυτή η αρχή ακολουθήθηκε αργότερα από την The Normar [1968] 1 All E.R. 753 και την Chatsworth Investments v. Amoco Ltd [1968] 3 All E.R. 357." Συμπεράσματα Το πρώτο στοιχείο που χρήζει εξέτασης, είναι η θέση της συνηγόρου για την αιτήτρια ότι η ένσταση των καθ' ων η αίτηση δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή επειδή αυτή δεν συνοδεύεται από οιανδήποτε ένορκη δήλωση. Η πιο πάνω θέση όμως δεν ευσταθεί. Η Δ.48. Θ4
(1)που ρυθμίζει το θέμα έχει ως εξής: 4.
(1)Αν πρόσωπο προς το οποίο επιδίδεται αίτηση προτίθεται να ενστεί, τουλάχιστο δύο ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ορίζεται η αίτηση για πρώτη εμφάνιση, θα καταχωρεί ειδοποίηση αυτής της πρόθεσής του σύμφωνα με τον Τύπο 47 και θα αφήνει αντίγραφο της για τον αιτητή στη διεύθυνση επίδοσής του. Η ειδοποίηση αυτή θα αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στους συγκεκριμένους Διαδικαστικούς Κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται η ένσταση και θα εξειδικεύει του συγκεκριμένους λόγους της ένστασης. Οποιαδήποτε γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση τα οποία δεν είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας θα αναφέρονται σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις οι οποίες θα συνοδεύουν την ειδοποίηση. Αντίγραφα αυτών των ένορκων δηλώσεων θα αφήνονται στον αιτητή μαζί με την ειδοποίηση. Προκύπτει από απλή ανάγνωση της πιο πάνω διάταξης ότι εντάσεις σε ενδιάμεσες αιτήσεις δυνάμει της Δ.48 δεν είναι αναγκαίο να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση. Υπάρχει παρόλα αυτά η δυνατότητα καταχώρησης ένορκης δήλωσης από την στιγμή που κατά την άποψη του καθ' ου, τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση δεν προκύπτουν από τον φάκελο του Δικαστηρίου. Όμως, η απουσία ένορκης δήλωσης δεν καθιστά αφ' εαυτού την ένσταση άκυρη όπως εισηγήθηκε η συνήγορος για την τριτοδιάδικο τράπεζα. Το δεύτερο στοιχείο που πρέπει να εξεταστεί, είναι η θέση του συνηγόρου για τους καθ' ων η αίτηση ότι η παρούσα θα πρέπει να απορριφθεί γιατί η προσεπίκληση τριτοδιαδίκου μπορεί να αμφισβητηθεί μόνον στα πλαίσια της κλήσης για οδηγίες τριτοδιαδίκου. Είναι σωστό να λεχθεί ότι σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία, τον πρέπον στάδιο για αμφισβήτηση της προσεπίκλησης εκ μέρους του τριτοδιαδίκου, είναι αυτό των οδηγιών δυνάμει της Δ.10 Θ.7. Παρόλα αυτά σύμφωνα με τις ίδιες νομολογιακές αρχές, ο τριτοδιάδικος δεν στερείται του δικαιώματος να καταχωρήσει ξεχωριστή αίτηση για ακύρωση της προσεπίκλησης αφού σύμφωνα με την Δ.10 Θ.7
(3), η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου μπορεί να ακυρωθεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Δεν ισχύει ως εκ τούτου η θέση του συνηγόρου για τους καθ' ων η αίτηση ότι το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε σε αυτό το στάδιο να προχωρήσει σε εξέταση της αίτησης για ακύρωση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Με δεδομένες τις πιο πάνω διαπιστώσεις θα προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης. Βασική θέση της συνηγόρου για την αιτήτρια, είναι ότι δεν μπορεί να εκδοθεί ειδοποίηση τριτοδιαδίκου από τους εναγομένους 2, 3 & 4 γιατί η τράπεζα είναι ήδη διάδικος στην υπόθεση μετά την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου από τον εναγόμενο
  1. Η πιο πάνω θέση παραγνωρίζει όμως βασικές αρχές της διαδικασίας τριτοδιαδίκου και συγκεκριμένα το ότι η προσεπίκληση, υπέχει μορφή αγωγής του εναγόμενου εναντίον του τριτοδιαδίκου. Υπό τας περιστάσεις, η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου του εναγομένου 1 καθιστά μεν διάδικο την Τράπεζα Κύπρου, υπό την μορφή όμως αγωγής του εναγομένου 1 εναντίον της και όχι αγωγής και των υπολοίπων εναγομένων. Ως εκ τούτου όσον αφορά τουλάχιστον τους εναγομένους 2 , 3 & 4, η Τράπεζα Κύπρου δεν είναι διάδικος στην αγωγή και αυτοί θα μπορούσαν να καταχωρήσουν ως εκ τούτου, ειδοποίηση τριτοδιαδίκου εναντίον της. Άλλωστε, όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε από τον συνήγορο για τους καθ' ων η αίτηση, η απαίτηση του εναγομένου 1 για συνεισφορά από την τριτοδιάδικο, δεν αφορά τους εναγομένους 2, 3 &
  2. Σε περίπτωση δε που οι εναγόμενοι 2, 3 & 4 δεν καταχωρήσουν ξεχωριστή ειδοποίηση τριτοδιαδίκου δεν θα μπορέσουν να διεκδικήσουν τυχόν συνεισφορά από την τριτοδιάδικο τράπεζα. Ούτε ευσταθεί η θέση της συνηγόρου για την αιτήτρια ότι θα μπορούσε το Δικαστήριο να διατάξει την αντεξέταση των μαρτύρων μεταξύ εναγομένων 2, 3 & 4 και τριτοδιαδίκου χωρίς να προηγηθεί προσεπίκληση από τους εναγόμενους 2, 3 &
  3. Πέραν τους γεγονότος ότι δεν υποδείχθηκε σε ποιόν διαδικαστικό κανονισμό στηρίζεται αυτή η αυθαίρετη θέση, η απλή αντεξέταση μαρτύρων χωρίς να προηγηθεί προσεπίκληση τριτοδιαδίκου δεν δημιουργεί κατά την κρίση μου δικαίωμα συνεισφοράς στους εναγομένους 2, 3 &
  4. Να σημειώσω επίσης ότι η αιτήτρια τράπεζα τόσον με την αίτηση της όσον και με την αγόρευση της Δικηγόρου της δεν ισχυρίστηκε με σαφήνεια ότι η προσεπίκληση τριτοδιαδίκου του εναγομένου 1, καλύπτει και τυχόν απαιτήσεις για συνεισφορά από τους εναγομένους 2, 3 &
  5. Είναι ξεκάθαρο όμως από τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές ότι η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου του εναγομένου 1 υπέχει μορφή αγωγής μόνο από αυτόν εναντίον της τριτοδιαδίκου τράπεζας και δεν καλύπτει έτσι τυχόν απαιτήσεις για συνεισφορά από τους υπολοίπους εναγομένους. Για να μπορέσουν λοιπόν οι εναγόμενοι 2, 3 & 4 να διεκδικήσουν οιανδήποτε συνεισφορά από την τριτοδιάδικο τράπεζα θα έπρεπε να καταχωρήσουν ξεχωριστή ειδοποίηση τριτοδιαδίκου όπως και έπραξαν. Δεν ισχύει ως εκ τούτου η θέση της τριτοδιαδίκου τράπεζας ότι είναι καταχρηστική η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου των εναγομένων 2, 3 &
  6. Αντιθέτως κατά την άποψη μου, η διαδικασία αυτή κρίνεται απολύτως αναγκαία ούτως ώστε οι εναγόμενοι 2, 3 & 4 να μπορέσουν να διεκδικήσουν τυχόν αξιώσεις που θα έχουν για συνεισφορά εκ μέρους του τριτοδιαδίκου. Απομένει να εξεταστεί το ζήτημα της κατ' ισχυρισμό καθυστέρησης στην προώθηση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου όπως εισηγήθηκε η συνήγορος για την τριτοδιάδικο τράπεζα. Υπενθυμίζω ότι δυνάμει της πιο πάνω νομολογίας, η καθυστέρηση στην προώθηση της διαδικασίας δυνατόν να επενεργήσει σε απόρριψη της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου εφόσον καταδειχθεί ότι αυτή επηρεάζει δυσμενώς, τα συμφέροντα του ενάγοντα και την σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης. Σύμφωνα με τον φάκελο του Δικαστηρίου, οι εναγόμενοι 2, 3 & 4 κατεχώρησαν την υπεράσπιση τους στην αγωγή του ενάγοντα στις 18.11.
  7. Στην συνέχεια και λίγες μέρες μετά στις 27.11.2009, εξέδωσαν ειδοποίηση προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου εναντίον της Τράπεζας Κύπρου. Η ειδοποίηση προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου καταχωρήθηκε ως εκ τούτου εντός των προθεσμιών που προβλέπει η Δ.10 Θ1
(2). Από τα πιο πάνω αλλά και από μελέτη της γενικότερης συμπεριφοράς των εναγομένων 2, 3 & 4 όπως εμφαίνεται στον φάκελο του Δικαστηρίου δεν προκύπτει εκ μέρους τους αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της διαδικασίας που να επηρεάζει σε τέτοιο βαθμό τα δικαιώματα των αντιδίκων τους. Η συνήγορος της αιτήτριας έκαμε ιδιαίτερη αναφορά στην αγόρευση της, στην απόφαση της Προέδρου να δώσει παράταση χρόνου στους καθ' ων η αίτηση, προκειμένου να προχωρήσουν στην επίδοση της ειδοποίησης στην Τράπεζα Κύπρου μετά που έδωσε άδεια για έκδοση δεύτερης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Χαρακτηρίζει δε την απόφαση αυτή του Δικαστηρίου ως λανθασμένη. Σημειώνω όμως εδώ ότι η συνήγορος δεν άσκησε κανένα ένδικο μέσο προκειμένου να ακυρώσει την πιο πάνω απόφαση της Προέδρου που χειρίζεται την ουσία της υπόθεσης. Από μόνη της δε η παράταση χρόνου για επίδοση της ειδοποίησης δεν καταδεικνύει καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης από την πλευρά των εναγομένων 2, 3 &
  1. Δεν δικαιολογείται ως εκ τούτου η θέση της συνηγόρου της αιτήτριας για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εναντίον των εναγομένων 2, 3 & 4 λόγω καθυστέρησης στην προώθηση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Αντιθέτως, προσεκτική μελέτη του φακέλου της υπόθεσης καταδεικνύει αδικαιολόγητη καθυστέρηση της αιτήτριας στην προώθηση της παρούσας αίτησης. Η στάση της αιτήτριας υπήρξε επιπλέον αντιφατική αφού προκύπτει ότι σε κάποιο στάδιο, είχε δια μέσου του Δικηγόρου της αποδεχθεί την έκδοση οδηγιών τριτοδιαδίκου για τους εναγομένους 2,3 & 4 για να ζητήσει στην συνέχεια ακύρωση των πιο πάνω οδηγιών. Σύμφωνα με τον φάκελο του Δικαστηρίου, η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου των εναγομένων 2, 3 & 4 επιδόθηκε στην Τράπεζα Κύπρου στις 2.2.
  2. Η Τράπεζα Κύπρου δεν κατεχώρησε εμφάνιση στην διαδικασία τριτοδιαδίκου των εναγομένων 2, 3 & 4 ως προβλέπεται στην Δ.10 Θ.
  3. Σύμφωνα δε με την Δ.10 Θ.5 σε περίπτωση που δεν καταχωρηθεί εμφάνιση από τον τριτοδιάδικο, αυτός θα δεσμεύεται για οιανδήποτε απόφαση εκδοθεί στην αγωγή και ότι αποδέχεται την ευθύνη του για συνεισφορά στον εναγόμενο σε περίπτωση που πετύχει η αγωγή του ενάγοντα. Είναι η θέση μου ότι ανεξαρτήτως της εμφάνισης που καταχώρησε η τριτοδιάδικος στην προσεπίκληση του εναγομένου 1, από την στιγμή που της επιδόθηκε ειδοποίηση τριτοδιαδίκου και από τους εναγομένους 2, 3 & 4 όφειλε να καταχωρήσει εκ νέου εμφάνιση και σε αυτήν την διαδικασία. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές διαδικασίες τριτοδιαδίκου που σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζονται. Από την στιγμή δε που η τριτοδιάδικος δεν κατεχώρησε εμφάνιση εντός των προβλεπομένων προθεσμιών στην δεύτερη διαδικασία προσεπίκλησης, δεσμεύεται σε συνεισφορά στους εναγομένους 2, 3 & 4 σε περίπτωση που εκδοθεί τέτοια απόφαση εναντίον τους στην αγωγή που κατεχώρησαν οι ενάγοντες. Παραδόξως αντί το θέμα να παραμείνει ως εκεί, οι εναγόμενοι 2, 3 & 4 κατεχώρησαν στις 6.5.10, αίτηση για οδηγίες τριτοδιαδίκου χωρίς να υπάρχει εμφάνιση του τριτοδιαδίκου όπως ρητά προβλέπεται από την Δ.10 Θ.
  4. Στις 29.9.10 η αιτήτρια δια μέσω της συνηγόρου της, εμφανίστηκε ενώπιον της Προέδρου που επιλαμβάνεται την ουσία της αγωγής και απεδέχθη διάταγμα για ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ της και των εναγομένων 2, 3 &
  5. Στην συνέχεια όμως, ζήτησε με αίτηση της ακύρωση των πιο πάνω οδηγιών, επικαλούμενη λάθος στις οδηγίες που δόθηκαν στην συνήγορο που την εκπροσωπούσε. Στήριξε δε την αίτηση της αυτή, εσφαλμένα κατά την άποψη μου στην Δ.64.Θ.2 που αναφέρεται σε ακύρωση παράτυπων διαδικασιών. Η συνήγορος όμως της αιτήτριας την εκπροσωπούσε νόμιμα στην διαδικασία για οδηγίες και δεν ετίθετο ως εκ τούτου θέμα για παράτυπη διαδικασία. Παραδόξως, η πλευρά των εναγομένων 2, 3 & 4 απεδέχθη την πιο πάνω αίτηση και έτσι η Πρόεδρος εξέδωσε εκ συμφώνου διάταγμα για ακύρωση των οδηγιών τριτοδιαδίκου στις 6.10.
  6. Ακολούθησε στην συνέχεια η καταχώρηση της παρούσας αίτησης από την τράπεζα στις 23.12.10 για ακύρωση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου των εναγομένων 2, 3 &
  7. Πέραν της πιο πάνω αντιφατικής συμπεριφοράς της τριτοδιαδίκου τράπεζας, ο χρόνος που διέρρευσε από επίδοση σε αυτήν της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου στις 2.2.10 μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας στις 23.12.10, είναι τέτοιος που δικαιολογεί απόρριψη της αίτησης λόγω καθυστέρησης στην προώθηση της διαδικασίας. Δεν δόθηκε καμία δικαιολογία από την τριτοδιάδικο γιατί καθυστέρησε πέραν των 10 μηνών να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση ούτε και γιατί παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση στην διαδικασία τριτοδιαδίκου των εναγομένων 2, 3, &
  8. Η δε παράλειψη καταχώρησης εμφάνισης, δημιουργεί εύλογη αμφιβολία κατά πόσον η τριτοδιάδικος εδικαιούτο να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση. Το ζήτημα όμως δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω γιατί δεν έχει τεθεί από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση εναγομένων 2, 3 &
  9. Ανεξαρτήτως όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και επί της ουσίας. Από το φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι εναγόμενοι 2, 3 & 4 απαιτούν συνεισφορά της Τράπεζας Κύπρου σε τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί εναντίον τους για ακύρωση πώλησης ακινήτων. Τα ακίνητα αυτά τα πώλησε η ίδια η τράπεζα στους εναγομένους, πώληση η οποία κατά τους ενάγοντες είναι άκυρη αφού τα ακίνητα ανήκαν στους ιδίους και η πώληση έγινε χωρίς την εξουσιοδότηση τους. Είναι ως εκ τούτου λογικό όλα τα επίδικα θέματα να εκδικαστούν στην παρούσα αγωγή για αποφυγή πολλαπλότητα διαδικασιών και εξόδων. Επίσης θα ήταν άδικο για τους εναγομένους 2, 3 & 4 να αναμένουν την ολοκλήρωση της αγωγής εναντίον τους προκειμένου να προχωρήσουν σε διαδικασίες εναντίον της Τράπεζας Κύπρου αν οι ενάγοντες δικαιωθούν. Ακόμα όπως έχω προαναφέρει, η διαδικασία τριτοδιαδίκου του εναγομένου 1 δεν καλύπτει τυχόν απαιτήσεις των εναγομένων 2, 3 &
  10. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η αίτηση της τριτοδιαδίκου για απόρριψη της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου των εναγομένων 2, 3 & 4 απορρίπτεται. Το Δικαστήριο δεν θα προχωρήσει παρόλα αυτά σε έκδοση οδηγιών αναφορικά με ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ των εναγομένων 2, 3 & 4 και της τριτοδιαδίκου. Αυτό γιατί η τριτοδιάδικος Τράπεζα δεν κατεχώρησε εμφάνιση εντός της προβλεπομένης προθεσμίας στην δεύτερη ειδοποίηση τριτοδιαδίκου που εκδόθηκε εναντίον της από τους εναγομένους 2, 3 &
  11. Ισχύουν ως εκ τούτου στην περίπτωση αυτή, οι πρόνοιες της Δ.10 Θ.5 όπου η τριτοδιάδικος λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης, δεσμεύεται από οιανδήποτε απόφαση εκδοθεί στην αγωγή και ευθύνεται σε συνεισφορά στους εναγομένους 2, 3 & 4 σε περίπτωση που πετύχει η αγωγή των εναγόντων εναντίον τους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της αιτήτριας Τριτοδιαδίκου και υπέρ των καθ' ων η αίτηση εναγομένων 2, 3 & 4 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.