Αναστάσης Κωνσταντίνου ν. Προκατασκευασμένα Υλικά Σκυροδέματος Ύψωνας Λτδ, Αρ. Αγωγής: 813/06, 30.03.2011

Αναστάσης Κωνσταντίνου ν. Προκατασκευασμένα Υλικά Σκυροδέματος Ύψωνας Λτδ, Αρ. Αγωγής: 813/06, 30.03.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A101 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 813/06 Μεταξύ: Αναστάσης Κωνσταντίνου, εκ Λουβαρά Λεμεσού Ενάγοντα και Προκατασκευασμένα Υλικά Σκυροδέματος Ύψωνας Λτδ, εκ Λεμεσού Εναγόμενων -------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30.03.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα: κ. Π. Παύλου Για εναγόμενους: κ. Γ. Παπαδόπουλος (κ. Κ. Σωτήρη για να ακούσει απόφαση). Ενάγοντας παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας με την παρούσα αγωγή ζητά γενικές και ειδικές αποζημιώσεις από τους εναγόμενους λόγω ατυχήματος που επεσυνέβη κατά την ώρα που εκτελούσε τα καθήκοντα του στην υπηρεσία των εναγόμενων στις 22.01.

1. Οι διάδικοι στις 02.06.2010 έχουν συμφωνήσει και έχουν δηλώσει ότι ο ενάγοντας ευθύνεται για το ατύχημα 10% και οι εναγόμενοι 90%. Επίσης επί πλήρους ευθύνης έχουν συμφωνήσει ότι το ποσό των ειδικών αποζημιώσεων ανέρχεται στο ποσό τον €650 το οποίο θα φέρει νόμιμο τόκο από τις 16.02.
2. Συνεπώς το μόνο θέμα που παρέμεινε προς εκδίκαση είναι το ύψος των γενικών αποζημιώσεων που δικαιούται ο ενάγοντας με βάση τους τραυματισμούς που υπέστη. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης του ενάγοντα τα τραύματα που υπέστηκε από το ατύχημα είναι τα ακόλουθα: α) Τραύμα στη δεξιά μετωποκροταφική περιοχή. β) Εγκεφαλική διάσειση και μεταδιασειστικό σύνδρομο. γ) Δευτερογενής ανάπτυξη σοβαρής μορφής μετατραυματικό σύνδρομο με έντονο άγχος. δ) Υποχονδριακή επεξεργασία των συμπτωμάτων κρίσεως πανικού και δευτερογενής μελαγχολία. ε) Δυσανεξία στους θορύβους. στ) Αραιές κρίσεις πανικού. ζ) Κάταγμα δεξιού ιγμορίου. Για το θέμα που παρέμεινε προς εκδίκαση κατέθεσαν τέσσερις μάρτυρες ο ενάγοντας και τρεις ιατροί και για την υπεράσπιση κατέθεσε ένας μάρτυρας. Κατατέθηκαν συνολικά 9 τεκμήρια που αφορούν είτε πιστοποιητικά ασθενείας είτε πιστοποιητικά παραχώρησης άδειας από τους θεράποντες ιατρούς προς τον ενάγοντα. Ο ενάγοντας καταθέτοντας ανέφερε ότι μετά τον τραυματισμό του προσκομίστηκε στο Νοσοκομείο. Διαπιστώθηκε ότι τραυματίστηκε στη δεξιά παρειά, δεν μπορούσε να λάβει φαγητό, είχε έντονες ζαλάδες, πόνο, είχε πρόβλημα με το αυτί του, ένιωθε συνεχές βουητό και ειδικά όσον αφορά το αυτί του έχει πρόβλημα μέχρι και σήμερα. Ο ΜΕ2 Κωστάκης Χατζηβασίλης, Ειδικός Νευρολόγος, υιοθέτησε το ιατρικό πιστοποιητικό του ημερομηνίας 20.05.1997, τεκμήριο 8, εξέτασε για πρώτη φορά τον ενάγοντα στις 21.02.1997 και του παραπονείτο για έντονους πονοκεφάλους ειδικά στη δεξιά μετωπιαία χώρα και κατά την έκθεση του ασθενούς σε θορύβους, έντονη ζάλη, υπακουσία στο δεξιό αυτί, εμβοές και στα δύο αυτιά και του ανέφερε ότι παρουσίαζε υπακουσία και εμβοές και στα δύο αυτιά και πριν από το ατύχημα αλλά μετά το ατύχημα είχαν επιδεινωθεί. Του χορηγήθηκε άδεια μέχρι τις 21.03.1997 και κατά την τελευταία εξέταση στις 06.05.1997 συνέχιζε να παραπονείται για πονοκέφαλο, εμβοές στα αυτιά και ζάλη ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της εργασίας του. Περαιτέρω του ανέφερε ότι τελευταίως παρουσιάζει κατά τη διάρκεια της εργασίας του νευρικότητα, τρόμο στα άκρα και κορμό και αιμωδίες στα άνω άκρα. Του έγινε νευρολογική εξέταση και ήταν φυσιολογική και ηλεκτροεγκεφαλογράφημα το οποίο ήταν φυσιολογικό. Στη γνωμάτευση του αναφέρει για πρώτη φορά ότι ο ενάγοντας υπέστη κατά το ατύχημα κρανιοεγκεφαλική κάκωση και από τότε ο ασθενής παραπονείται για πονοκεφάλους, ζάλη, επιδείνωση των εμβοών και στα δύο αυτιά. Η ΜΕ3 Χριστίνα Γιαννάκη, Διευθύντρια των Οδοντιατρικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Υγείας, είναι Οδοντίατρος-Γναθοχειρουργός αναγνώρισε τα τεκμήρια 1 και 3 και ανέφερε ότι είναι η καταγραφή από τι διαπίστωσε να έχει ο ενάγοντας κατά την εξέταση από αυτή στις 23.01.1997 όσον αφορά το πρώτο πιστοποιητικό και στις 04.02.1997 όσον αφορά το πιστοποιητικό τεκμήριο
3. Διαπίστωσε να έχει κάταγμα του δεξιού ιγμορίου χωρίς κάταγμα οφθαλμικού κόλπου. Η μάρτυρας ανέφερε ότι για να καταγράψει τα πιο πάνω στα πιστοποιητικά ασθενείας τα έχει δει η ίδια και περαιτέρω ανέφερε ότι δεν θυμάται να έχει χειρουργήσει τον ασθενή. Ο ΜΕ4 Ηλίας Νικολαϊδης είναι ειδικός Νευρολόγος-Ψυχίατρος, υιοθετά το περιεχόμενο των τεκμηρίων 6 και 7 που αποτελούν τα ιατρικά πιστοποιητικά που έχει εκδώσει ο ίδιος. Τον εξέτασε για πρώτη φορά στις 27.06.1997 και παραπονείτο για ζαλάδες, εμβοές και αίσθημα συνεχούς κοπώσεως και δυσανεξία στους θορύβους. Διαπίστωσε ότι υπέστη εγκεφαλική διάσειση και εγκατέστησε μεταδιασεισικό σύνδρομο που τον ταλαιπώρησε πολύ, ανέπτυξε σοβαρής μορφής μετατραυματικό σύνδρομο με έντονο άγχος, υποχονδριακή επεξεργασία των συμπτωμάτων, κρίσεως πανικού και δευτερογενή μελαγχολία. Στη συμπληρωματική του έκθεση αναφέρει ότι μετά τις 08.04.1998 συνέχισε να παρακολουθείται και βρίσκεται συνεχώς σε αγωγή αγχολυτική. Ο ΜΥ1 Ευριπίδης Σιακούτας ουσιαστικά η κατάθεση του περιορίστηκε σε θέματα που αφορούσαν την εργασία του ενάγοντα μετά το ατύχημα. Ανέφερε ότι απουσίασε από την εργασία του μόνο για δύο μήνες και συνέχισε να εργάζεται στους εναγόμενους μέχρι πρόσφατα. Η θέση του είναι ότι τα καθήκοντα του τόσο πριν όσο και μετά το ατύχημα δεν διέφεραν και η διαφορά που μπορεί να υπάρχει έγκειται στο γεγονός ότι έχουν αλλάξει οι συνθήκες εργασίας. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατάθεσαν ενώπιον μου και θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας σε σχέση με τα δικόγραφα και όσον αφορά τους γιατρούς έχοντας υπόψη μου ότι είναι και η μόνη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου καθότι δεν εξετάστηκε από οποιοδήποτε γιατρό εκ μέρους των εναγομένων. Εξετάζοντας με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία του ενάγοντα αυτό που διαπιστώνω είναι ότι και ο ίδιος δεν ήξερε τι ήθελε. Έχει αναμίξει τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη από τον συγκεκριμένο τραυματισμό με προηγούμενα προβλήματα και το μόνο που θα ήθελε ήταν να εξασφαλίσει κάποιο ποσό όσον αφορά τη ζημιά, τον πόνο και την ταλαιπωρία που του προκλήθηκε. Δεν μπορούσε να ξεχωρίσει και να μας πει που κτύπησε και ποια ήταν τα ουσιαστικά προβλήματα που αντιμετώπισε χωρίς φυσικά να πω ότι ο ενάγοντας δεν υπέστη πόνο και ταλαιπωρία από το συγκεκριμένο ατύχημα. Δεν θα λάβω υπόψη μου το γεγονός ότι ο ενάγοντας στη μαρτυρία του δεν ήταν σε θέση να κάνει αναφορά σε όλα τα προβλήματα που αντιμετώπισε χωρίς φυσικά και να πω ότι τα όσα ανέφερε αποτελούν σκέψεις εκ των υστέρων και δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Φυσικά η αναφορά του στο ποσό των αποζημιώσεων δείχνει άνθρωπο ο οποίος δεν είναι σε θέση να αποτιμήσει με σοβαρότητα τα προβλήματα που αντιμετώπισε. Επίσης το γεγονός ότι επέστρεψε και συνέχισε την δουλειά που έκαμνε ή και ελαφρότερη δεν σημαίνει ότι ο ενάγοντας δεν υπέστη κάποιους τραυματισμούς και χρειάστηκε κάποιο χρόνο αποθεραπείας. Εξετάζοντας τη μαρτυρία των ιατρών θα ξεκινήσω με τη μαρτυρία της ιατρού ΜΕ3 Χριστίνας Γιαννάκη Οδοντιάτρου και γναθοχειρούργου. Ήταν η πρώτη που εξέτασε τον ενάγοντα μετά την παραπομπή του από τα εξωτερικά ιατρεία. Διαπίστωσε ότι υπέστη κάταγμα δεξιού ιγμορίου και εξήγησε ότι αυτά τα κατάγματα των ιγμορίων αν έχουν μετατόπιση χειρουργούνται διαφορετικά αν δεν έχουν μετατόπιση αφήνονται ως έχουν και κλείνουν από μόνα τους όμως έχουν ένα πολύ δυνατό άλγος στην περιοχή. Έχουν ένα φούσκωμα, έχουν ένα οίδημα, δεν μπορούν να έχουν καλή αναπνοή αυτοί οι ασθενείς και υποφέρουν. Για να υποχωρήσει εξαρτάται, μπορεί να πάρει και ένα μήνα μπορεί και δύο μήνες. Εξαρτάται από τον ίδιο τον ασθενή. Η μάρτυρας έκαμε ξεκάθαρο ότι δεν χειρούργησε τον ενάγοντα και η ίδια παραχώρησε άδεια ασθενείας στον ενάγοντα από τις 23.01.1997 μέχρι τις 11.02.
4. Ήταν ξεκάθαρη παρά το γεγονός ότι δεν είχε οποιοδήποτε άλλο πιστοποιητικό που να βεβαιώνει τα όσα έχει αναφέρει πλην των τεκμηρίων 1 και 3 ότι για να σημειώσει στη διάγνωση κάταγμα δεξιού ιγμορίου το έχει διαπιστώσει. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο. Φαίνεται περαιτέρω από το τεκμήριο 2 την άδεια ασθενείας που εκδόθηκε στις 10.02.1997 ότι του παραχωρήθηκε άδεια απουσίας από την εργασία του πέραν της άδειας που του παραχώρησε η κα Γιαννάκη μέχρι και τις 19.02.1997 . Ο ΜΕ2 ιατρός Κωστάκης Χατζηβασίλης εξέτασε τον ενάγοντα για πρώτη φορά μετά από παρέλευση σχεδόν ενός μηνός από την ημέρα που τραυματίστηκε και συγκεκριμένα τον εξέτασε για πρώτη φορά 21.02.
5. Πέραν του τι του έχει αναφέρει ο ίδιος ο ασθενής ο μάρτυρας στο τεκμήριο 8 αναφέρει ότι δεν παρουσιάζει παθολογικά και νευρολογικά ευρήματα και στη γνωμάτευση του κάμνει αναφορά ότι υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση και από τότε παραπονείται για πονοκεφάλους, ζάλη, επιδείνωση των εμβοών στα δύο αυτιά και τελευταίως για φυγογενή συμπτώματα. Ο Δρ Χατζηβασίλης τον είδε με βάση το ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο 8 στις 06.
6. 1997 για τελευταία φορά. Είναι αλήθεια ότι για κρανιοεγκεφαλική κάκωση γίνεται αναφορά μόνο στη γνωμάτευση χωρίς προηγουμένως στο ιατρικό πιστοποιητικό να γίνεται οποιαδήποτε αναφορά για το θέμα αυτό. Φυσικά καταλήγει σ΄ αυτό το συμπέρασμα με βάση τα όσα του έχει αναφέρει ο ασθενής. Ο μάρτυρας ξεκάθαρα έχει εξηγήσει ότι έχει καταγράψει στο ιατρικό πιστοποιητικό το τι ο ενάγοντας του ανέφερε και τι κατέληξε ο ίδιος από ιατρικές εξετάσεις που υπέβαλε τον ενάγοντα. Είναι γεγονός ότι ο ενάγοντας από ιατρικές εξετάσεις που υποβλήθηκε δεν παρουσιάζει παθολογικά και νευρολογικά ευρήματα. Όμως δεν μπορούν να αποκλεισθούν τα προβλήματα όπως πονοκέφαλοι και ζαλάδες σε συνδυασμό με ψυχολογικά προβλήματα. Ο μάρτυρας είναι ξεκάθαρος ότι δεν υπέβαλε τον ενάγοντα σε άλλες εξετάσεις γιατί τον έβλεπε για μικρό χρονικό διάστημα. Συνεχίζω με τη μαρτυρία του Δρ Ηλία Νικολαϊδη ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα για πρώτη φορά στις 27.06.1997 αφού προσήλθε και παραπονείτο για ζαλάδες εμβοές και αίσθημα συνεχούς κοπώσεως. Κάμνει για πρώτη φορά αναφορά σε συμβάν εγκεφαλικής διάσεισης και ότι εγκατέστησε μεταδιασεισικό σύνδρομο και ανάπτυξε μετατραυματικό σύνδρομο με έντονο άγχος, υποχονδριακή επεξεργασία των συμπτωμάτων κρίσεως πανικού και δευτερογενή μελαγχολία. Φυσικά για όλα αυτά έχει καταλήξει με βάση τα όσα ο ενάγοντας του έχει αναφέρει και με βάση τις εξετάσεις που υπέβαλε τον ασθενή. Εξέτασε εκ νέου τον ασθενή στις 30.11.
7. Ανέφερε ότι εξακολουθεί να έχει ζαλάδες όμως δεν πιστεύει να είναι όπως ήταν τότε. Υπέβαλε τον ασθενή σε ακουογράφημα και εγκεφαλογράφημα και ουσιαστικά αναφέρει ότι τα συμπτώματα που έχει ο ενάγοντας μπορεί και να προήλθαν από το κτύπημα που δέχθηκε στο κεφάλι. Φυσικά δεν έδωσε εξηγήσεις για το διάστημα που έχει διαρρεύσει, το γεγονός ότι μετά από τον Οκτώβριο του 1999 που εκδόθηκε το ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο 6 δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά ότι συνέχισε να επισκέπτεται γιατρό ή και ακόμα τον ίδιο γιατρό ενώ το βλέπουμε να επισκέπτεται τον συγκεκριμένο γιατρό λίγες μέρες πριν ο γιατρός αυτός έρθει στο Δικαστήριο για να καταθέσει σε σχέση με την υπόθεση του. Συνεπώς το Δικαστήριο πολύ δύσκολα και μπορώ να πω είναι αδύνατο να δεχθεί τη μαρτυρία του συγκεκριμένου γιατρού ειδικά την εξέταση του στις 30.11.2010 και το συσχετισμό της με τον τραυματισμό που υπέστη ο ενάγοντας πριν από 13 και πλέον χρόνια. Εξετάζοντας συνολικά τη μαρτυρία και των τριών ιατρών χωρίς να έχω και τα πρώτα αποτελέσματα από την εξέταση του ενάγοντα στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού καταλήγω και αποδέχομαι στο σύνολό της τη μαρτυρία της ιατρού Γιαννάκη και του ιατρού Χατζηβασίλη και σε σχέση με τον γιατρό Νικολαϊδη τα όσα αναφέρονται στα τεκμήρια 6 και 7 στο βαθμό που θα εξεταστούν σε σχέση με τα τραύματα που υπέστη αλλά και την περιγραφή των συγκεκριμένων τραυμάτων στην έκθεση απαίτησης. Ο ΜΥ έχει αφήσει θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Φυσικά το μόνο θέμα που κατέθεσε ήταν πότε επέστρεψε ο ενάγοντας στα καθήκοντα του κάτι που και ο ίδιος ο ενάγοντας το βεβαιώνει και τι εργασία ασκούσε. Πάντως είναι γεγονός και από τη μαρτυρία του ότι λόγω αλλαγής των συνθηκών εργασίας ο ενάγοντας ασκούσε διαφορετική εργασία από αυτή που ασκούσε προηγουμένως. Με βάση τα πιο πάνω καταλήγω ότι ο ενάγοντας στις 22.01.1997 ενώ εργάζετο στο εργοστάσιο των εναγομένων τραυματίστηκε στη δεξιά πλευρά του προσώπου του πάνω από το δεξί του μάτι από μεταλλικό σφυρί και από το κτύπημα αυτό ο ενάγοντας υπέστη κάταγμα δεξιού ιγμορίου, εγκεφαλική διάσειση και μεταδιασεισικό σύνδρομο, ανέπτυξε μετατραυματικό σύνδρομο με έντονο άγχος, υποχονδριακή επεξεργασία των συμπτωμάτων κρίσεως πανικού και δευτερογενή μελαγχολία τα οποία του προκάλεσαν μεγάλη ταλαιπωρία και ψυχικό πόνο. Περαιτέρω διαπιστώνεται να παραπονείται για δυσανεξία στους θορύβους κάτι που φυσικά ο ενάγοντας είχε και στο παρελθόν έχει όμως επιδεινωθεί. Πέραν του κατάγματος του δεξιού ιγμορίου το οποίο αντικειμενικά έχει διαπιστωθεί τα υπόλοιπα που έχουν ταλαιπωρήσει για αρκετό καιρό τον ενάγοντα είναι καθαρά συμπτώματα υποκειμενικά ψυχολογικής φύσης χωρίς φυσικά να λέγω ότι δεν έχουν ταλαιπωρήσει σε μεγάλο βαθμό τον ενάγοντα. Επίσης σε ένα βαθμό θα ληφθεί υπόψη και η δυσανεξία στους θορύβους έχοντας υπόψη μου ότι υπήρχε ήδη πριν από το ατύχημα υπακουσία και εμβοές και στα δύο του αυτιά. Η υπάρχουσα νομολογία επί του θέματος των αποζημιώσεων θέτει ότι οι αποζημιώσεις θα πρέπει να συνιστούν εύλογη και δίκαιη αποκατάσταση του ενάγοντα [βλέπε Ioannou & Paraskevaides (Overseas) Ltd an Other v. Christofis