ASTY ELEVATORS LIMITED ν. ΜΑΡΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2247/2010, 31/03/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A104 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Xρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2247/2010 Μεταξύ: ASTY ELEVATORS LIMITED από τη Λεμεσό Ενάγοντες και ΜΑΡΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ από τη Λεμεσό Εναγομένου ---------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για συνένωση ημερομηνίας 07.12.2010 Ημερομηνία: 31/03/2011. Εμφανίσεις: Για εναγόμενο - αιτητή: κ. Μιχάλης Οικονομίδης για κ.κ. PHC TSANGARIDES LLC. Για ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση: κα Πατσαλίδου για κ. Σ.Μ. Πατσαλίδη. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση, ο εναγόμενος - αιτητής ζητά την συνένωση της παρούσας αγωγής με την αγωγή με αρ. 2252/10 Ε. Δ. Λεμεσού. Οι λόγοι που απαιτείται η συνένωση των πιο πάνω αγωγών, όπως ισχυρίζεται στην αίτηση του, είναι ότι υπάρχει ο ίδιος εναγόμενος και κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας, ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία ή επιθυμητή την συνένωση τους, αφού οι απαιτήσεις προέρχονται δυνάμει προφορικής συμφωνίας. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.14 και Δ.48, Θ.2, 9 (
- e)και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Το πιο πάνω αίτημα του εναγομένου συνάντησε την ένσταση των εναγόντων, οι οποίοι στις 04/03/2011 καταχώρησαν γραπτή ένσταση εκθέτοντας σε αυτή τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ισχυρίζονται ότι δεν προσδιορίζονται στην αίτηση ποια είναι τα κοινά γεγονότα και νομικά ζητήματα και ως εκ τούτου αυτή είναι αβάσιμη. Επίσης, αναφέρουν ότι από τις Εκθέσεις Απαιτήσεων των δύο αγωγών προκύπτει ότι η αιτία αγωγής σε κάθε μια από αυτές είναι διαφορετική, δηλαδή αφορά αξίωση για υπόλοιπο διαφορετικών λογαριασμών, δυνάμει διαφορετικών συμφωνιών συναφθείσων σε διάφορα χρονικά διαστήματα. Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι το αξιούμενο ποσό στη κάθε αγωγή αφορά συντηρήσεις και επιδιορθώσεις 2 διαφορετικών ανελκυστήρων για τους οποίους συνήφθησαν ξεχωριστές συμφωνίες, τηρούνταν ξεχωριστές καταστάσεις λογαριασμών και εκδίδονταν ξεχωριστά τιμολόγια από τους ενάγοντες. Τέλος, ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει κανένα κοινό, πραγματικό ή νομικό ζήτημα εκτός από την ταυτότητα των διαδίκων και του κτιριακού συγκροτήματος στο οποίο βρίσκονταν εγκατεστημένοι οι 2 ανελκυστήρες αλλά σε διαφορετικό χώρο έκαστος και ως εκ τούτου δεν καθιστούν αναγκαία την συνένωση. Αντιθέτως, θα επιφέρει σύγχυση, σπατάλη χρόνου, εξόδων και περαιτέρω ταλαιπωρία. Η ένσταση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.14, Θ.1-5, Δ.48, Θ.1-4 και 9 (
- e)και επί της εν γένει εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Το ζήτημα της συνένωσης αγωγών διέπεται από την Διαταγή 14 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Συγκεκριμένα η Διαταγή 14, Θεσμός 2 έχει ως ακολούθως: «When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that the actions be consolidated.» Όπως φαίνεται και από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης το ζήτημα της συνένωσης αγωγών επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι παράγοντες που επηρεάζουν της άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όπως προκύπτουν από το λεκτικό της πιο πάνω Διαταγής έχoυν αναφερθεί και ερμηνευθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Samata Enterprises v. Σταυρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876 έχει αναφερθεί ότι το ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού σημείου όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Επίσης, στην Medcon Construction Ltd v. Χρ. Μαρνέρος & Σια Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546 τονίστηκε ότι είναι επιθυμητή η συνένωση αγωγών όταν υπάρχει κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα θέματα έτσι ώστε να είναι επιθυμητό να αποφευχθεί η πολλαπλότητα διαδικασιών και η σπατάλη δικαστικού χρόνου και δαπάνης. Περαιτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η συνένωση αγωγών εξαρτάται και από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και γενικά η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου γίνεται όπου θα προκύψει όφελος από την συνεκδίκαση. Παράγοντες όπως η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διαδίκων, η καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης, η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων, καθώς επίσης και η οικονομία του Δικαστικού χρόνου λαμβάνονται υπόψη (βλ. Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ v. Αpak Agro Industries κ.α
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1721 και Κυριάκος Μενελάου v. Κώστα Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 371). Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης στην παρούσα αγωγή, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι δυνάμει γραπτής συμφωνίας που έγινε κατά ή περί την 01/01/2008 ανέλαβαν την συντήρηση και/ή επιδιόρθωση ανελκυστήρα στην πολυκατοικία που βρίσκεται στην οδό Ζήνωνος Ρωσσίδη αρ. 11, ιδιοκτησία του εναγομένου ο οποίος ανέλαβε την καταβολή οποιασδήποτε δαπάνης. Ισχυρίζονται, ότι επιδιόρθωσαν και/ή συντήρησαν τον ανελκυστήρα που βρίσκεται στον 1ον όροφο της εν λόγω πολυκατοικίας για την περίοδο από τον Μάρτιο του 2008 μέχρι την 26/06/09 και ο εναγόμενος οφείλει να τους καταβάλει το τίμημα γι αυτές τις εργασίες που ανέρχεται σε €888.05 και/ή αποτελεί υπόλοιπο κατάστασης λογαριασμού και/ή τιμολογίων. Στην Αγ. Αρ. 2252/10 οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι δυνάμει προφορικής συμφωνίας που έγινε κατά ή περί τον Μάρτιο του 1996 συμφώνησαν όπως συντηρούν και/ή επιδιορθώνουν τον ανελκυστήρα που βρίσκεται στον ισόγειο χώρο, στο κτιριακό συγκρότημα και/ή πολυκατοικία ιδιοκτησία του εναγομένου που βρίσκεται στην οδό Ζήνωνος Ρωσσίδη αρ. 11 και ο εναγόμενος ανέλαβε την καταβολή οποιασδήποτε δαπάνης. Είναι η θέση των εναγόντων ότι ο εναγόμενος τους οφείλει το ποσό των €3,751.35 ως υπόλοιπο για την συντήρηση και/ή επιδιόρθωση του εν λόγω ανελκυστήρα για την περίοδο Νοεμβρίου του 2006 μέχρι 24/07/2009 και/ή ως υπόλοιπο λογαριασμού και/ή τιμολογίων. Περαιτέρω από τους φακέλους των δύο υποθέσεων, προκύπτει ότι και οι δύο πιο πάνω αγωγές καταχωρήθηκαν στις 27/04/2010 και τόσο οι ενάγοντες όσο και ο εναγόμενος είναι τα ίδια πρόσωπα και στις δύο αγωγές. Επίσης, οι διάδικοι εκπροσωπούνται από τους ίδιους δικηγόρους και στις δύο αγωγές. Οι Εκθέσεις Υπερασπίσεως του εναγομένου και στις δύο αγωγές είναι πανομοιότυπες, αρνείται ότι ο ίδιος υπό την προσωπική του ιδιότητα συμβλήθηκε με τους ενάγοντες και διαζευτικά ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες δεν προέβηκαν στην σωστή συντήρηση και επιδιόρθωση των ανελκυστήρων και ότι δεν δικαιούνται τα αξιούμενα ποσά και/ή ότι αυτά είναι διογκωμένα. Δεν μου διαφεύγει ότι σύμφωνα με το λεκτικό της Δ.14, Θ.2 το κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα πρέπει να προκύπτουν από τις Εκθέσεις Απαιτήσεων, εντούτοις όμως στην Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ v 1. Apak Agro Industries κ.α (ανωτέρω) γίνεται αναφορά στα ζητήματα που εγείρονται στις υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις. Προκύπτει γενικότερα όμως, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του όλα τα περιστατικά κάθε υπόθεσης και ιδιαίτερα τη σημασία της αποφυγής πολλαπλότητας των διαδικασιών, τον περιορισμό εξόδων καθώς και την οικονομία του δικαστικού χρόνου και το όφελος που θα προκύψει από την συνένωση (βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others [1954] 1 ALL E.R. 861). Στην παρούσα περίπτωση προκύπτει ότι η αξίωση των εναγόντων και στις δύο αγωγές βασίζεται σε υπόλοιπο λογαριασμού και/ή τιμολογίων, δυνάμει δύο ξεχωριστών συμφωνιών για την συντήρηση και βελτίωση δύο ξεχωριστών ανελκυστήρων. Πέραν τούτου όμως, προκύπτει ότι το υπόλοιπο και στις δύο περιπτώσεις προκύπτει από επιδιόρθωση και/ή συντήρηση των εν λόγω ανελκυστήρων για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Οι εργασίες αυτές και/ή η προσφορά των εν λόγω υπηρεσιών από τους ενάγοντες είναι η ίδια και/ή του ιδίου τύπου και στις δύο περιπτώσεις. Προκύπτει ότι θα κριθεί η ποιότητα των εν λόγω εργασιών και/ή η εκτέλεση τους και στις δύο υποθέσεις, ο τρόπος και/ή η τακτική που χρησιμοποιείται για την συντήρηση των ανελκυστήρων και το θέμα αυτό είναι κοινό και στις δύο αγωγές. Επίσης, διαφαίνεται ότι για κάποιο χρονικό διάστημα οι εν λόγω υπηρεσίες προσφέρθηκαν την ίδια περίοδο. Στην μεν Αγ. Αρ. 2247/10 κατά την περίοδο από τον Μάρτιο του 2008 μέχρι την 26/06/2009, για δε την Αγ. Αρ. 2252/10 κατά την περίοδο από τον Νοέμβριο του 2006 μέχρι 24/07/2009. Περαιτέρω, το κτίριο όπου βρίσκονται οι εν λόγω ανελκυστήρες είναι το ίδιο. Ο ένας ανελκυστήρας βρίσκεται στον 1ον όροφο και ο άλλος στο ισόγειο μέρος του. Τα ζητήματα που εγείρονται με τις δύο αγωγές είναι απλά και δεν πρόκειται να προκληθεί οποιαδήποτε περιπλοκότητα από την συνεκδίκαση τους. Αντιθέτως, θα επιταχύνει τη διαδικασία αφού οι διάδικοι θα καταθέσουν μια φορά ενώπιον του Δικαστηρίου και για τις δύο αγωγές και να αναφερθούν στα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ουσιαστικά στην συνεργασία που είχαν μεταξύ τους για έκαστη περίπτωση και τον τρόπο που έγινε αυτή η συντήρηση και/ή βελτίωση των ανελκυστήρων. Περαιτέρω, θα κριθεί κατά πόσο οι εν λόγω συμφωνίες που επικαλούνται οι ενάγοντες συνομολογήθηκαν με τον εναγόμενο και κατ' επέκταση η δεσμευτικότητα τους για τον εναγόμενο. Το σημείο αυτό είναι κοινό και στις δύο αγωγές. Με αυτό τον τρόπο θεωρώ ότι θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα και γενικά θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Επίσης, αποφεύγεται και η πολλαπλότητα των διαδικασιών. Επίσης, θεωρώ ότι με βάση τα δικόγραφα οι δύο αγωγές ενδεχομένως να μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε μια αγωγή xωρίς βεβαίως να εμποδίζονται οι ενάγοντες να προχωρήσουν με δύο ξεχωριστές αγωγές, όπως και έπραξαν. Παρόλα αυτά όμως, εξετάζοντας την παρούσα αίτηση θεωρώ ότι η συνένωση των εν λόγω αγωγών εξυπηρετεί το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Με τη συνένωση των δύο αγωγών δεν χάνεται η αυτοτέλεια τους ούτε και συγχωνεύονται τα επίδικα θέματα (βλ. Τάκης Μακρίδης v. Mόνικας Α. Μιχαηλίδου (Αρ.1)
(1990)1 Α.Α.Δ. 416). Εξυπηρετείται όμως η καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης και αποφεύγεται η επανάλειψη ισχυρισμών και θέσεων των διαδικών αναφορικά με τις σχέσεις που είχαν, τη σύναψη των εν λόγω συμφωνιών και το είδος και το τύπο των εργασιών που προσφέρθηκαν. Το γεγονός ότι πρόκειται για δύο ξεχωριστές συμφωνίες δεν θεωρώ ότι εμποδίζει την συνένωση των εν λόγω αγωγών εν όψει και του γεγονότος ότι τα επίδικα ζητήματα είναι απλά και τα ίδια και στις δύο αγωγές. Στην Ηλίας Μιχαήλ Τσιακλίδης v. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2003)1Β Α.Α.Δ. 1031 καταχωρήθηκαν τρεις αγωγές μεταξύ των ιδίων διαδίκων, οι οποίες αφορούσαν σε τρία τραπεζικά διαφορετικά δάνεια τα οποία είχαν δοθεί κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Το Εφετείο εξετάζοντας θέμα κατάχρησης της διαδικασίας αποφάσισε ότι τέτοιο ζήτημα δεν υπήρχε, παρατηρώντας όμως ταυτόχρονα ότι και στην περίπτωση που διαπιστωνόταν κάτι τέτοιο θα έπρεπε να δοθούν κατάλληλες οδηγίες για άρση της διαδικαστικής κατάχρησης. Παράλληλα, αναφέρθηκε πως ο εφεσειών δεν προέβηκε σε κανένα διάβημα για τη συνένωση των τριών αγωγών, αν έκρινε ότι με τέτοια συνένωση η διαδικασία θα λειτουργούσε προς το συμφέρον του και το ευρύτερο συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Περαιτέρω, όσον αφορά το χρόνο που υποβάλλεται η παρούσα αίτηση, παρατηρώ ότι αυτή καταχωρήθηκε στις 7/12/2010 ενώ η αγωγή είχε οριστεί για οδηγίες από το Δικαστήριο δυνάμει της Δ.30 για πρώτη φορά στις 12/11/10. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει τέτοια καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης που να επηρεάζει την ουσία και το αποτέλεσμα της. Συνυπολογίζοντας όλα τα ανωτέρω θεωρώ ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος του εναγομένου καθότι με αυτό τον τρόπο εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντα των διαδίκων και η καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα ως το Α της αίτησης. Οδηγός υπόθεση θα είναι η Αγ. Αρ. 2247/10 η οποία φέρει μικρότερο αριθμό. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου - αιτητή και εναντίον των εναγόντων - καθ' ών η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)............. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Action/ Interim Aναφορά: aitisi synenosis. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο