Αναφορικά με την αίτηση του Ανδρέα Γιάγκου, Αρ. Αίτησης: 11/11, 8/4/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A112 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 11/11 Αναφορικά με τον περί εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, Αρθρα 209, 211(ε) και (στ), 212 και 214 Αναφορικά με την εταιρεία A. Jet Aviation Limited, από Λεμεσό, οδός Γλάδστωνος & Αντώνη Λουκαϊδη 114, Oasis Center, Μπλοκ Ε, 4ος όροφος Οφειλέτες και Αναφορικά με την αίτηση του Ανδρέα Γιάγκου, από Λευκωσία Αιτητή 8/4/
- Για τον αιτητή: κος Παπαγεωργίου (για εκφώνηση απόφασης η κα Γουλανδρή) Για την καθ'ης η αίτηση: κα Διονυσίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται από πιστωτή της καθ'ης η αίτηση εταιρεία με σκοπό την διάλυση της λόγω του ότι «η εταιρεία έχει χρέη τα οποία δεν δύναται να αποπληρώσει και είναι αφερέγγυα». Πιο συγκεκριμένα τίθεται η θέση ότι η καθ'ης η αίτηση δεν δύναται να αποπληρώσει χρέος της προς τον αιτητή - πιστωτή δυνάμει εκ συμφώνου απόφασης στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών - Λάρνακας - Αμμοχώστου στην αίτηση 382/07 υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ' ης η αίτηση για το ποσό των ΛΚ.4.508,55 (€7.703,32) με νόμιμο τόκο 8% το χρόνο από την ημέρα καταχώρησης της αίτησης, ήτοι από 12.4.2007, μέχρι εξοφλήσεως, πλέον ΛΚ.300.- (512,58) έξοδα με τόκο προς 8% το χρόνο από 12.4.2007 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον 15% Φ.Π.Α επί των εξόδων. (Βλ. Τεκμ. 1 εκ συμφώνου απόφαση Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Λάρνακας - Αμμοχώστου ημερ. 31.10.07). Τίθεται επίσης ο ισχυρισμός από τον αιτητή ότι η Εταιρεία - αδυνατεί να εξοφλήσει το πιο πάνω χρέος της και παρέλειψε να το εξοφλήσει παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του αιτητή και των δικηγόρων του, περιλαμβανομένης και γραπτής επιστολής απαίτησης με βάση τα Αρθρα 211 και 212 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, η οποία επεδόθη στο Γραμματέα της Εταιρείας στις 27.7.2010, αλλά η εταιρεία παρέλειψε να πληρώσει μέχρι σήμερα ή να ικανοποιήσει τα εν λόγω οφειλόμενα ποσά ή να προτείνει οποιοδήποτε τρόπο αποπληρωμής ή εξασφάλισης τους, παρόλο που έχει περάσει προ πολλού η προβλεπόμενη προθεσμία των τριών εβδομάδων. (Βλ. παρ. 6 και 7 της αίτησης). Η αίτηση έχει ως νομική βάση τόσο το Αρθ. 211(ε) όσο και ολόκληρο το Αρθρο 212 αν και έχω αντιληφθεί ότι ο κ. Παπαγεωργίου επικεντρώνεται κυρίως στο Αρθρο 212(α). Είναι σκόπιμο να παραθέσουμε τα δύο άρθρα: "
- Eταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν - (α) η εταιρεία έχει αποφασίσει με ειδικό ψήφισμα όπως η εταιρεία εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο. (β) γίνεται παράλειψη της παράδοσης στον έφορο εταιρειών της θέσμιας έκθεσης ή της σύγκλησης θέσμιας συνέλευσης. (γ) η εταιρεία δεν αρχίζει τις εργασίες της μέσα σε ένα έτος από τη σύσταση της ή αναστέλλει τις εργασίες της για ένα ολόκληρο έτος. (δ) ο αριθμός των μελών μειώνεται κάτω από δύο στην περίπτωση ιδιωτικής εταιρείας, ή κάτω από επτά στην περίπτωση οποιασδήποτε άλλης εταιρείας. (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. (στ) το Δικαστήριο έχει τη γνώμη ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η εταιρεία.
- Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της - (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν* η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή. ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη. ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας». Είναι επίσης αναγκαίο να παρατεθεί η νομολογιακή προσέγγιση ως προς την σχέση των δύο πιο πάνω προνοιών. Η κλασσική αυθεντία επί του θέματος είναι η υπόθεση G.I.P Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ 14, όπου γίνονται οι εξής εύστοχες αναφορές. «Τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί από νομολογία. Σύμφωνα με την αγγλική προσέγγιση, η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Στην αγγλική νομολογία βρίσκει κανείς και τα εξής παραδείγματα. Απόδειξη από τον πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος. Re Globe New Patent Iron and Steel Co.
(1873)L.R. 20 Eq. 337. Το ίδιο είναι το αποτέλεσμα και όταν υπάρχει παραδοχή από την εταιρεία ότι δεν έχει περιουσία επί ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- *στο αγγλικό αρχικό κείμενο ο όρος έχει "under his hand" της οποίας θα μπορούσε να γίνει εκτέλεση: RE Flagstaff Silver Mining co. of Utah
(1875)L.R 20 Eq. 268. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η εταιρεία μπορεί να αποκρούσει την εκ πρώτης όψεως μαρτυρία με απόδειξη ότι δύναται στην πραγματικότητα να πληρώσει τα χρέη της: Re Bradford Tramways Co
(1876)4 Ch. D.18, 22. Στην υπόθεση Re Capital Annuities Ltd
(1978)3 All E.R. 704, στην σελ. 718, την εκφρασθείσα από το Δικαστήριο άποψη, ότι μαρτυρία που δείχνει ότι μια εταιρεία δεν έχει για την ώρα αρκετή ρευστότητα να πληρώσει όλα τα παρόντα χρέη της είτε έχουν είτε δεν έχουν ζητηθεί δεν σημαίνει από μόνη της και αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να την δει κανείς σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης και αφού περιπλέον επισημανθεί πως εν πάση περιπτώσει εκείνο που ο Δικαστής είχε υπόψη του ήταν πως εκεί επρόκειτο για εντελώς προσωρινή δυσκολία που θα μπορούσε να αρθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Θεωρούμε πως και στα δικά μας άρθρα 211 και 212 πρέπει να δοθεί η ιδία ερμηνεία. Το ότι στο περιθώριο του άρθρου212 του δικού μας νόμου υπάρχει σημείωση που εμφανίζει το περιεχόμενο του ως ορισμό της έννοιας της "αδυναμίας πληρωμής χρεών" της αναφερομένης στο άρθρο 211, δεν είναι λόγος για διάφορη ερμηνεία. Η έννοια των άρθρων 211 και 212 είναι σαφής. Και επομένως η σημείωση στο περιθώριο στο άρθρο 212 δεν αποτελεί παρά μια ατυχή περιγραφή που δεν έχει σημασία» Η δοθείσα μαρτυρία στη παρούσα υπόθεση δεν αμφισβητήθηκε. Ο πιστωτής ερχόμενος στο Δικαστήριο επιβεβαίωσε εκ νέου ενόρκως - δια ζώσης - το περιεχόμενο της αίτησης και της στηρικτικής του ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, επαναλαμβάνοντας τις αρχικές του θέσεις και ιδιαίτερα την αποστολή της επιστολής - απαίτησης Τεκμ. Α ημερ. 2.7.2010. Υπήρξε δε αποδεκτό γεγονός ότι η επιστολή αυτή επεδόθηκε στην καθ' ης η αίτηση εταιρεία στις 27.7.10 μέσω του γραμματέα της. Μέχρι σήμερα δεν υπήρξε πληρωμή. Η επίδοση αυτή επιτεύχθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας στη Λεμεσό (διεύθυνση: Γλάδστωνος & Αντώνη Λουκαϊδη, Oasis Center, Μπλοκ Ε, 4ος όροφος, 3031 Λεμεσός). Το μόνο στοιχείο που προβάλλεται δια της ένστασης είναι ότι αυτή επιστολή - απαίτηση η οποία εστάλη προς συμμόρφωση των προϋποθέσεων άρθρου 212(α) δεν είναι έγκυρη λόγω του ότι υπογράφεται από τον δικηγόρο του πιστωτή - αιτητή και όχι από τον ίδιο προσωπικά ως ειδικά επιτάσσει το άρθρο 212 (βλ. πιο πάνω). Το θέμα έχει την σημασία του διότι αν το Δικαστήριο κατευθυνθεί ότι η προσφερθείσα μαρτυρία δεν οδηγεί σε ικανοποίηση του γενικότερου πλαισίου που θέτει το άρθρο 211(ε) για γενική αδυναμία πληρωμής, θα εξετάσει την υπόθεση μόνο κάτω από το πρίσμα των εξειδικευμένων περιστάσεων του άρθρου 212(α) που οδηγούν άνευ ετέρου στο νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Παραθέτω και πάλι - περί του λόγου το αληθές - έτερο απόσπασμα από την πιο πάνω υπόθεση G.I.P Constructions με την διευκρίνιση ότι στην υπόθεση εκείνη κρίθηκε ότι η αποστολή, δια ταχυδρομείου της επιστολής - απαίτησης, δεν ικανοποιούσε την προϋπόθεση του νόμου για «επίδοση» έστω και αν πρόκειτο για διπλοσυστημένο ταχυδρομείο. «Ολη όμως η μαρτυρία που προσήχθη, έστω και αν δεν προσφέρεται για εμπέδωση των περιπτώσεων που εξειδικεύονται στα άρθρα 212(α) και 212(β), εντούτοις αποτελεί καλή μαρτυρία μέσα στο γενικότερο πλαίσιο της εξέτασης του κατά πόσον η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Η διαφορά μεταξύ της γενικότερης εξέτασης του θέματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του 212(α) και 212(β) είναι η εξής. Στις εξειδικευμένες περιπτώσεις, η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που τίθενται οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Εγείρεται δηλαδή το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του θέματος, το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που θα ήθελε προβάλει η εταιρεία. Στην παρούσα υπόθεση, η μαρτυρία η σχετική με την εξέταση του κατά πόσο η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της, ως θέμα στη γενική του άποψη, είναι συντριπτική και εμπεδώνει αναντίλεκτα το ότι η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Η ένορκος δήλωση που καταχωρήθηκε εκ μέρους της εταιρείας επιβεβαιώνει κι' αυτή το ίδιο γεγονός». Η G.I.P Constructions επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση Μ. Μoulettaris Machinery Co. Ltd v. Μ. Ζήνωνος
(2001)1Γ Α.Α.Δ 1649. Σ' αυτή την υπόθεση το Πρωτόδικο Δικαστήριο ενώ έκρινε ότι το Άρθρο 212(α) και (β) δεν στοιχειοθετείτο, δέχθηκε πως η εφεσείουσα αδυνατούσε να πληρώσει τα χρέη της μέσα στην έννοια του Αρθρου 211(ε) του Κεφ. 113, προσέγγιση που το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε. Ερχόμενη στα περιστατικά της παρούσης υπόθεσης στη βάση της υπάρχουσας, μόνης και αδιαμφισβήτητης μαρτυρίας του αιτητή, ο οποίος επιβεβαίωσε τις θέσεις της αίτησης και ένορκης ομολογίας τονίζοντας ότι η πιο πάνω απαίτηση - επιστολή ακόμη μέχρι σήμερα παρέμεινε απλήρωτη, προκύπτει ότι αφού ο αιτητής ομίλησε για αδυναμία πληρωμής ως εκ της μη αποπληρωμής και της αφερεγγυότητας της καθ'ης η αίτηση και αφού ο ισχυρισμός αυτός αν και γενικός όχι μόνον δεν αντικρούσθηκε αλλά και δεν αμφισβητήθηκε ομού με την μη πληρωμή μέχρι σήμερα του συγκεκριμένου χρέους, βρίσκω ότι αποδείχθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Αρθρου 211(ε) και η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Όπως ετέθη στην υπόθεση G.I.P Constructions ενώ με βάση τις εξειδικευμένες περιστάσεις του άρθρου 212 δημιουργείται τεκμήριο αδυναμίας πληρωμής χρεών στην εξέταση με βάση τον γενικό ισχυρισμό του άρθρου 211 το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, περιλαμβανομένων και εκείνων που τυχόν θα προβάλει η εταιρεία. Τίποτε δε, δεν εμποδίζει να διατυπωθεί θέση του αιτητή για αδυναμία πληρωμής αναφορικά για ένα χρέος για το οποίο έγινε ή όχι απαίτηση πληρωμής με επίκληση και του άρθρου 212(α). Αυτό προκύπτει εμμέσως και από την αγγλική προσέγγιση επί του θέματος (βλ. Re Flagstaff Silver Mining Co. of Utah
(1875)L.R. Eq. 268, Re Bradford Tramways Co.
(1876)4 Ch. D. 18 και Re Capital Ammunities Ltd
(1978)3 All E.R. 704). H παραδοχή ουσιαστικά της καθ'ης η αίτηση έστω του γενικού ισχυρισμού περί αδυναμίας πληρωμής οδηγεί στην υιοθέτηση των πιο πάνω θεωρήσεων εκ των αγγλικών αποφάσεων αφού δεν μου ετέθη ο,τιδήποτε από την εταιρεία για ανατροπή της υπόθεσης για αδυναμία πληρωμής είτε δια της ύπαρξης περιουσίας ή έστω δια προσωρινή έλλειψη ρευστότητας είτε άλλως πως. Ο αιτητής δια της μαρτυρίας του αναφέρθηκε και σε προφορικές οχλήσεις του προς την καθ'ης η αίτηση στον κ. Α. Δράκο διευθυντή και στον κ. Χρ. Νεοκλέους γραμματέα από τους οποίους του μεταφέρθη αδυναμία πληρωμής του χρέους, θέμα για το οποίο και πάλι δεν υπήρξε αντεξέταση ή αντίθετη θέση. Στο σύγγραμμα Palmer's Company Law, Vol.1, 22 ed. σελ. 886 στη παρ. 81-06 αναφέρονται τα εξής σχετικά: " The fact that the petitioner has made repeated application for payment, and that the company has neglected to pay, affords cogent evidence that it is unable to pay its debts, and this is the evidence generally relied on". Η υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Εταιρεία Σκυροποιϊας «Λεωνίκ» Λτδ
(2009)1 Α.Α.Δ 1457 διαφοροποιείται, πιστεύω, της παρούσας καθότι εκεί δεν υπήρξε παραδοχή της ιδίας της εταιρείας για αδυναμία πληρωμής, που δεν αντικρούστηκε. Οδηγούμαι λοιπόν στο συμπέρασμα ότι αποδείχθηκε η αδυναμία πληρωμής με βάση το άρθρο 211(ε) χωρίς παράλληλα να μου τεθεί ο,τιδήποτε για να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια εναντίον της έκδοσης διατάγματος διάλυσης. Περαιτέρω κρίνω ότι και το άρθρο 212(α) πλήρως στοιχειοθετείται αφού καταδείχθηκε η αποστολή της απαίτησης - επιστολής την 2.7.2010, η επίδοση της στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας στη Λεμεσό και η παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας 21 ημερών για αποπληρωμή. Κατάσταση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η θέση περί ακυρότητας της επιστολής αυτής λόγω υπογραφής της από τον δικηγόρο του πιστωτή και όχι από τον ίδιο, δεν με έχει πείσει. Ο δικηγόρος σε μια πράξη με νομική συνέπεια - που δρα εμφανώς κατόπιν εξουσιοδότησης (κάτι που εξ άλλου δεν αμφισβητήθηκε) λειτουργεί ως να είναι ο πιστωτής αφού και ως αντιπρόσωπος του μπορεί να νοηθεί αλλά και απλώς ως «το όχημα ενέργειας του» σύμφυτης με το δικαίωμα να υποβάλει αξίωση για αυτόν σύμφωνα με το νόμο. (βλ. γενικά για την πληρεξουσιότητα δικηγόρου υπό το ευρύτερο πλαίσιο του όρου ostensible authority την υπόθεση Αχχιλέως ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1999)1 Α.Α.Δ 176 και Halsbury's Laws of England, 3rd Ed., Vol. 36, "Solicitors", σελ. 74 κ.επ.). Η φράση του νόμου «απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν» δεν μπορεί να έχει τέτοια τυπολατρική δυναμική ώστε να εκμηδενίζει την υπογραφή δικηγόρου για πελάτη του ως ανύπαρκτη. Είναι λοιπόν η κατάληξη μου, στην όλη θεώρηση της αίτησης όπως παρουσιάστηκε ενώπιον μου υπό το πρίσμα της περιορισμένης ένστασης ότι η αίτηση στοιχειοθετείται ως έχει εξηγηθεί και στις δύο παραμέτρους των δύο προνοιών. Ακόμη είμαι ικανοποιημένη ότι έγιναν οι σχετικές δημοσιεύσεις ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου (Τεκμ. 2 και 3) και ουδείς ενδιαφερόμενος παρουσιάσθηκε. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της καθ'ης η αίτηση εταιρείας. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να επιδοθεί από την πλευρά του αιτητή στον Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος και διορίζεται προσωρινός εκκαθαριστής της περιουσίας της καθ'ης η αίτηση.. Τα έξοδα της αίτησης ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ'ης η αίτηση. (Υπ.)............ Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστον Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil /General Applications/ Final Αναφορά: Companies - Διάλυση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο