Ethilidoga Vidana Gamage Lakmini Kumari ν. Ανδρέα Ρούσου, Αρ. Αγωγής: 4293/2008, 8 Απριλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A114 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4293/2008 Μεταξύ: Ethilidoga Vidana Gamage Lakmini Kumari Ενάγουσας και Ανδρέα Ρούσου Εναγόμενου .......... Ημερομηνία: 8 Απριλίου, 2011 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Κώστας Σωτήρη Για τον Εναγόμενο: κ. Αντώνης Δράκος Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημιές που υπέστηκε συνεπεία τροχαίου ατυχήματος το οποίο επεσυνέβηκε στις 2.12.2007 στην οδό Στυγός, στην περιοχή Αγίας Φύλας στη Λεμεσό, ενώ η ίδια μετέβαινε ως επιβάτιδα στο μοτοποδήλατο με αριθμό εγγραφής ΗΚΚ287 που συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Εναγόμενος με αριθμό εγγραφής KPZ
- Στις 15.9.2011, οπότε και η υπόθεση ήταν ορισμένη για Ακρόαση, ο συνήγορος του Εναγόμενου δήλωσε ότι αποδέχεται πλήρη ευθύνη για το επίδικο δυστύχημα. Περαιτέρω, αναφορικά με την απαίτηση της Ενάγουσας για ειδικές αποζημιώσεις συμφωνήθηκε και δηλώθηκε το ποσό των €5,500 και επομένως παρέμενε προς εκδίκαση μόνο το ζήτημα των γενικών αποζημιώσεων. Τελικά στις 18.2.2011 οι συνήγοροι των δύο πλευρών συμφώνησαν και δήλωσαν τα ακόλουθα αναφορικά με τις σωματικές βλάβες της Ενάγουσας: ● Κάταγμα μέσου τριτημορίου δεξιού μηριαίου οστού ● Εκδορές και αιμάτωμα δεξιάς ποδοκνημικής άρθρωσης ● Τοποθετήθηκε σκελετική έλξη στο δεξιό μηρό για 3 ημέρες και στις 5.12.2007 η Ενάγουσα υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και τοποθετήθηκε ενδομυελικός ήλος (interlocking nail) ● Για περίοδο τριών μηνών η Ενάγουσα περπατούσε με βακτηρίες μασχάλης χωρίς να φορτίζει το δεξιό κάτω άκρο. ● Υπάρχουν οι ακόλουθες ουλές οι οποίες είναι μόνιμες: - Χειρουργική ουλή μήκους 7εκ στο δεξιό ισχύο - Δύο χειρουργικές ουλές μήκους 1εκ έκαστη στο δεξιό ισχύο - Δύο χειρουργικές ουλές μήκους 1εκ έκαστη στην έξω επιφάνεια του δεξιού γόνατος - Δύο ουλές μήκους 1εκ έκαστη στην άνω περιοχή της κνήμης λόγω της εφαρμογής σκελετικής έλξης και εισόδου Steinman's Pin ● Υπάρχει 1εκ μυική ατροφία στο μέσο δεξιού μηρού. ● Η Ενάγουσα υποβλήθηκε σε φυσιοθεραπείες. ● Παρουσιάζει άλγος δεξιού μηρού, δεξιού γόνατος και δεξιάς ποδοκνημικής άρθρωσης με επιδείνωση μετά από παρατεταμένη εργώδη φόρτιση. ● Χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια 6 μηνών και συνεστήθη ελαφρά εργασία με μειωμένο ωράριο για περαιτέρω 6 μήνες. ● Μελλοντικά θα χρειασθεί αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης, η οποία θα κοστίσει €1,
- Τέλος, δηλώθηκε ως κοινό παραδεκτό γεγονός ότι η ημερομηνία γέννησης της Ενάγουσας είναι η 12.9.
- Στη βάση των πιο πάνω παραδεκτών γεγονότων, το μόνο επίδικο θέμα που παρέμενε ήταν το ύψος των γενικών αποζημιώσεων, για το οποίο οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν στις 29.3.
- Ήταν η θέση του κ. Σωτήρη ότι ένα ποσό της τάξης των €50,000 θα ήταν εύλογη και δίκαιη αποζημίωση για τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστηκε η Ενάγουσα συνεπεία του ατυχήματος, ενώ αντίθετη ήταν η άποψη του κ. Δράκου ο οποίος θεωρεί το ποσό των €12,000 ικανοποιητικό. Όπως έχει επαρκώς νομολογηθεί, οι αποζημιώσεις είναι το μέσο με το οποίο εκτιμάται ο πόνος και η ταλαιπωρία του θύματος και δεν αποσκοπούν στην τιμωρία του προσώπου που φέρεται ως νομικά υπεύθυνο για τα τραύματα του θύματος. Το ύψος των αποζημιώσεων πρέπει να αντανακλά στη φύση και έκταση των τραυμάτων και του πόνου του θύματος. Τα Δικαστήρια ακολουθούν μια ανοδική πορεία στο θέμα της επιδίκασης αποζημιώσεων για σωματικά τραύματα. Η τάση όμως αυτή δεν είναι ανεξέλεγκτη και πρέπει να περιορίζεται μέσα σε λογικά πλαίσια (βλ. Ανδρέας Καΐλας ν. Ανδρέα Παπαχαραλάμπους ως Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα Κώστα Σαϊττη, Πολ.Εφ. 248/2006, απόφαση ημερ. 29.5.2009, Γεώργιος Ταμπουράς v. Κυριακής Κολάνη
(2008)1 ΑΑΔ 384, Χαριλάου ν. Νικολάου
(2003)1 ΑΑΔ 1460, Μιχαήλ κ.α. ν. Φίλιος Γ. Συκοπετρίτης Λτδ. κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ 1049, Fysco Contructing Co Ltd v. Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ 1014 και Paraskevaides (Overseas) Ltd and Another v. Christofi
(1982)1 CLR 789). Όπως έχει τονιστεί από τον πρώην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πική στην υπόθεση Μαυροπετρή ν Λουκά
(1995)1 ΑΑΔ 66: « Η νομολογία αποκαλύπτει σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων, τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία της αναπηρίας και την ψυχική οδύνη από την περιθωριοποίηση από τις συνήθεις δραστηριότητες του ανθρώπου. (Βλ. μεταξύ άλλων Paraskevaides (Overseas) Ltd. V. Christofi
(1982)1 CLR 789, Polycarpou v. Adamou
(1988)1 CLR 727, Φοινικαρίδης & άλλη ν. Γεωργίου & άλλων
(1991)1 ΑΑΔ 475, Παναγή ν. Θεοδώρου Πολ. Έφεση 8409, ημερομηνία έκδοσης αποφάσεως 26/11/92, Κωνσταντίνου ν. Ιωάννου Πολ. Έφεση 8179, ημερομηνία έκδοσης αποφάσεως 21/9/93). Σταθερή είναι όμως η αρχή του δικαίου ότι οι αποζημιώσεις πρέπει να είναι κοινωνικά παραδεκτές. Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων.» Περαιτέρω, όπως συνάγεται από τη νομολογία δεν υπάρχει σταθερό μέτρο αποτίμησης του ανθρώπινου πόνου. Οι άλλες αποφάσεις απλά παρέχουν μια γενική καθοδήγηση γιατί δεν υπάρχουν δύο παρόμοιες υποθέσεις που απορρέουν από δυστυχήματα (βλ. Σπύρου ν. Χ"Χαραλάμπους
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 298). Κατά τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων τα Δικαστήρια αντλούν καθοδήγηση και λαμβάνουν υπόψη το ύψος των αποζημιώσεων που έχουν επιδικαστεί σε προηγούμενες υποθέσεις, εφόσον βέβαια υπάρχει κάποια αναλογία στην έκταση των κακώσεων και στα επακόλουθα τους, πάντοτε όμως και υπό το φως των αλλαγών τόσο της αγοραστικής αξίας του χρήματος όσο και των εξελίξεων της νομολογίας σε συνάρτηση με όποιους άλλους παράγοντες επιδρούν στην περίπτωση (Βλ. Χρίστος Φωτίου ν. Στέλιου Νεοφύτου κ.ά.
(2005)1 ΑΑΔ 1511). Όπως δε έχει λεχθεί στην υπόθεση Γεννάδιος Τζιβανίδης ν. Λούη Μιχαηλίδη
(2008)1 ΑΑΔ 218, «στον καθορισμό του ποσού των αποζημιώσεων λαμβάνεται ασφαλώς υπόψη η αξία του χρήματος. Ένα ποσό, ως αριθμός, μπορεί να ακούεται και να διαβάζεται μεγάλο. Πρέπει όμως να υπολογίζεται ουσιαστικά ώστε να έχει αντιστοιχία με την αγοραστική του αξία». Αναζητώντας νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπου αντικείμενο εξέτασης ήταν υποθέσεις στις οποίες επιδικάστηκαν αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες ανάλογες με αυτές που υπέστηκε η Ενάγουσα παρατηρούνται τα ακόλουθα: Στην υπόθεση Ζαούρη Αζόφ ν. Πρόδρομου Προδρόμου κ.ά.
(2006)1 ΑΑΔ 331, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε το ποσό των £30,000 το οποίο επιδικάσθηκε ως γενικές αποζημιώσεις σε μαθητή ηλικίας 17½ περίπου ετών ο οποίος είχε υποστεί επιπλεγμένο συντριπτικό κάταγμα του κάτω τριτημορίου του αριστερού μηριαίου οστού, μεγάλο τραύμα στο αριστερό γόνατο και κάταγμα της γνάθου και του δεξιού οφθαλμικού κόγχου. Ο ενάγοντας/εφεσίβλητος 1 είχε υποβληθεί σε δύο εγχειρήσεις όσον αφορά το κάταγμα στο μηρό και θα έπρεπε να υποβληθεί σε νέα εγχείρηση για αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης σε σχέση με το δεξιό οφθαλμικό κόγχο. Για περίοδο 5 με 6 μηνών εβάδιζε με χρήση βακτηριών, ενώ οι πόνοι και η ταλαιπωρία του αποσπούσαν την προσοχή από το μάθημα και λόγω της αδυναμίας του να βαδίζει χωρίς βοήθεια απέσχε από κάθε δραστηριότητα του σχολείου που απαιτούσε ενεργό συμμετοχή, γεγονός που συνέβαλε και στην μείωση του τελικού βαθμού του. Ακολούθως απαλλάγηκε από το στρατό για ένα χρόνο και όταν τελικά κατατάγηκε υπηρέτησε ως βοηθητικός. Επιπρόσθετα, ταλαιπωρήθηκε στη λήψη τροφής και ομιλίας για περίοδο 6 μηνών καθώς και στη διακίνησή του για χρονικό διάστημα που διήρκησε δέκα μήνες περίπου. Ως προς τα μόνιμα κατάλοιπα, είχε δυσκολία κατά την βάδιση μετά από κοπιώδη προσπάθεια και έντονη φόρτιση του αριστερού σκέλους, όπως επίσης χειρουργικές ουλές. Στην υπόθεση Σταύρος Συκοπετρίτης ν. Ανδρέα Χριστοδούλου
(2004)1 ΑΑΔ 218, ο εφεσίβλητος/ενάγοντας, άντρας 47 ετών κατά το ατύχημα, υπέστηκε εγκεφαλική διάσειση και σοβαρή μορφή υποκεφαλικού κατάγματος του δεξιού μηριαίου οστού. Είχε γίνει ανάταξη και στερέωση του κατάγματος με βίδες και κρίθηκε ότι δικαιολογείτο η απουσία του από την εργασία του για ένα χρόνο. Σταδιακά η κατάσταση του επιδεινώθηκε με αποτέλεσμα δυο περίπου χρόνια μετά το δυστύχημα να καταστεί αναγκαία η υποβολή του σε νέα χειρουργική επέμβαση, σκοπός της οποίας ήταν η ολική αρθροπλαστική του δεξιού ισχύου χωρίς τσιμέντο, ενώ μετά την εγχείριση μπορούσε να βαδίζει μόνο με τη χρήση βακτηρίων. Μόνιμα κατάλοιπα των κακώσεών του ήταν η περιορισμένη δυνατότητα του προς εργασία, ελαφρά χωλότητα και μερικός (σε μικρό βαθμό) περιορισμός των κινήσεων του δεξιού ισχύου, όπως επίσης η πρόκληση ενοχλήσεων λόγω καιρικών αλλαγών, ενώ παράλληλα θα ήταν αναγκαία η υποβολή του σε μια επιπρόσθετη αρθροπλαστική επέμβαση. Το ποσό των £35.000,00 που επιδικάσθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο επικυρώθηκε κατ' έφεση. Αναφορά θα πρέπει επίσης να γίνει στην Γεννάδιος Τζιβανίδης ν. Λούη Μιχαηλίδη (πιο πάνω), όπου το ποσό των €51.258,04 που επιδικάσθηκε ως γενικές αποζημιώσεις στον ενάγοντα/εφεσίβλητο ο οποίος καταχώρησε αντέφεση, κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκές έχοντας υπόψη τα σοβαρά τραύματα που υπέστηκε και τα μόνιμα κατάλοιπα του και επιδικάστηκε ποσό €85.430,07. Ο ενάγοντας, νέος ηλικίας 22 ετών κατά το χρόνο του ατυχήματος, είχε υποστεί πολλαπλά κατάγματα του δεξιού μηριαίου οστού. Είχε υποβληθεί σε τέσσερις πολύωρες χειρουργικές επεμβάσεις και σαν αποτέλεσμα των τραυμάτων του παρέμεινε εμφανής μόνιμη χειρουργική ουλή 30εκ. στην επιφάνεια του δεξιού μηρού και μόνιμη βράχυνση του δεξιού κάτω άκρου κατά 2,5εκ η οποία αντιμετωπίζεται με υπερυψωμένο πάτο στο παπούτσι και δεν είναι ορατή στο βάδισμα, ενώ η κάμψη του δεξιού γόνατος υπολείπεται κατά 20º περίπου. Ένοιωσε για πολύ καιρό αφόρητο πόνο και υποβλήθηκε σε αφάνταστη ταλαιπωρία ενώ του είχαν δημιουργηθεί έντονα αισθήματα μειονεξίας. Τέλος, στην υπόθεση Παύλος Ευαγγέλου ν. Άθου Δημητρίου
(2008)1 ΑΑΔ 248, ο τραυματισμός του εφεσείοντα, φοιτητή ηλικίας 21 ετών όταν τραυματίστηκε, συνίστατο σε κάταγμα του αριστερού μηρού, πολλαπλά τραύματα στην κεφαλή και κρανιοεγκεφαλική κάκωση όχι σοβαρής μορφής. Το κάταγμα αντιμετωπίστηκε χειρουργικώς με ανάταξη και σταθεροποίηση μέσω πολλών μεταλλικών προσθετικών, τα δε τραύματα της κεφαλής συνερράφησαν αφήνοντας όμως ουλές 1-4 εκατοστών στα φρύδια, στα χείλη και στο πηγούνι, ενώ μεγάλη ουλή 33 εκατοστών παρέμεινε και στο μηρό. Οι ουλές στα χείλη και στο πηγούνι είναι ευδιάκριτες, εκείνες δε στο άνω χείλος έδιναν την εντύπωση φουσκώματος. Τις ουλές στα χείλη και στο πηγούνι το πρωτόδικο Δικαστήριο τις χαρακτήρισε ως κοσμητικό μειονέκτημα και ως επηρεάζουσες ψυχολογικα τον εφεσείοντα. Το κάταγμα ανάγκασε τον εφεσείοντα να κρατά βακτηρίες για 4 μήνες, ενώ το πρόβλημα στη βάδιση λόγω πόνου παρέμεινε για άλλους 2 μήνες. Ως εκ του είδους τραυματισμού, της παρουσίας μόνιμης μυικής ατροφίας και των μεταλλικών προσθετικών, υπήρχε ως μόνιμο κατάλοιπο πόνος και αδυναμία σε καιρικές αλλαγές, στο ψύχος και στην έντονη δραστηριότητα που προκαλούσε φόρτιση, ιδιαίτερα τα αθλήματα και τη βάδιση μεγάλων αποστάσεων. Επιπρόσθετα, θα ήταν αναγκαία και άλλη εγχείριση για αφαίρεση των μεταλλικών προσθετικών. Το Ανώτατο Δικαστήριο χαρακτήρισε το ποσό των Λ.Κ. 13.000,00 που είχε επιδικασθεί από το πρωτόδικο Δικαστήριο ως γενικές αποζημιώσεις ως έκδηλα ανεπαρκές και επιδίκασε στον Ενάγοντα το ποσό των €40,000. Αναμφίβολα οι πιο πάνω αποφάσεις αφορούν περιπτώσεις όπου τα τραύματα ήταν πολύ σοβαρότερα και τα θύματα ήταν κατά το πλείστον πολύ νεαρότερα σε ηλικία από την Ενάγουσα. Όμως, στη βάση των πιο πάνω αρχών νομολογίας και έχοντας υπόψη τα τραύματα που υπέστηκε η Ενάγουσα και δηλώθηκαν από τους συνηγόρους και καταγράφονται με λεπτομέρεια πιο πάνω, την ηλικία της Ενάγουσας κατά τον χρόνο του ατυχήματος, τις ουλές που φέρει η Ενάγουσα οι οποίες θα είναι μόνιμες, όπως επίσης την μυϊκή ατροφία στο μέσο δεξιό μηρό και την ανάγκη για μελλοντική εγχείρηση για αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης, και ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας για την προσωπική και επαγγελματική κατάσταση της Ενάγουσας, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις το ποσό των €33,500 (στο οποίο περιλαμβάνεται το ποσό των €1,500 για το κόστος της μελλοντικής εγχείρησης) είναι δίκαιη και εύλογη αποζημίωση Αναφορικά με τον τόκο, με βάση τις καθιερωμένες αρχές, εκτός εάν διαπιστωθεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή ολιγωρία εκ μέρους του ενάγοντα, επιδικάζεται νόμιμος τόκος από την ημέρα γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος επί του ποσού των γενικών αποζημιώσεων καθώς και επί των ειδικών αποζημιώσεων, μειωμένος όμως κατά το ήμισυ έτσι ώστε να αντισταθμιστεί το ότι δεν προκύπτει όλη η ζημιά από την αρχή (βλ. Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ 475 και Θεοδούλου ν. A. Panayides Contracting Ltd
(1999)1 AAΔ 2134). Όπως είναι γνωστό, το άρθρο 58Α του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, μετά των συναφών τροποποιήσεων παρέχει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να επιδικάζει τόκο ίσο με το ύψος του τόκου που καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των εδαφίων
(2),
(3)και
(4)του άρθρου 33 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60μετά των συναφών τροποποιήσεων αναφορικά με ολόκληρο ή μέρος του ποσού των αποζημιώσεων που έχουν επιδικαστεί για σωματικές βλάβες ή θάνατο συνεπεία αστικού αδικήματος για ολόκληρη ή για μέρος της περιόδου μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία γεννήθηκε το αγώγιμο δικαίωμα και της ημερομηνίας καταχώρησης της αγωγής. Μέχρι την πρόσφατη τροποποίηση του περί Δικαστηρίων Νόμου με τον Τροποποιητικό Νόμο (αρ. 2), Ν.81(Ι)/2008επιδικαζόταν νόμιμος τόκος ύψους 8%. Από την ημέρα δημοσίευσης του Ν.81(Ι)/2008, δηλαδή την 15.10.2008, ο νόμιμος τόκος μειώθηκε σε 5,5%. Ανάλογη τροποποίηση επέφερε και ο Τροποποιητικός Νόμος του 2008 (Ν.82(Ι)/2008)στο αντίστοιχο άρθρο 58Α του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148. Με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω και έχοντας υπόψη ότι ο Εναγόμενος αποδέχθηκε πλήρη ευθύνη για το ατύχημα, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €33,500 ως γενικές αποζημιώσεις και για το ποσό των €5,500 ως ειδικές αποζημιώσεις. Ερχόμενη, τώρα, στο θέμα του τόκου, λαμβάνοντας υπόψη ότι το ατύχημα επεσυνέβη την 2.12.2007 και η αγωγή καταχωρήθηκε στις 4.11.2008, ήτοι έντεκα μήνες μετά και η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε δύο μήνες μετέπειτα, ήτοι στις 9.1.2009, όπως επίσης ότι η φύση των τραυμάτων της Ενάγουσας δικαιολογούσε ένα εύλογο χρονικό διάστημα ώστε να ληφθεί ιατρική μαρτυρία και να σχηματισθεί μια ολοκληρωμένη εικόνα αναφορικά με τα τραύματα της Ενάγουσας και την τελική της εικόνα, θεωρώ ότι η καταχώρηση της αγωγής έντεκα μήνες μετά το ατύχημα είναι εύλογη (Βλ. Παύλος Ευαγγέλου ν. Άθως Δημητρίου (πιο πάνω)). Κρίνω, επομένως, ορθό όπως επί του ποσού των γενικών αποζημιώσεων εκ €32,000 (αφαιρουμένων των εξόδων της μελλοντικής εγχείρησης), επιδικαστεί νόμιμος τόκος από τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος, ήτοι την 2.12.2007 μέχρι εξοφλήσεως και συγκεκριμένα 8% από 2.12.2007 - 14.10.2008 και 5,5% από 15.10.2008 μέχρι εξοφλήσεως. Επί του ποσού των €1,500 επιδικάζεται νόμιμος τόκος 5,5% ετησίως από σήμερα μέχρι εξοφλήσεως. Σε σχέση με τις ειδικές αποζημιώσεις, ελλείψει μαρτυρίας σε σχέση με το πότε προέκυψαν τα έξοδα αυτά, επιδικάζεται νόμιμος τόκος τόκος 5,5% ετησίως από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής μέχρι σήμερα, μειωμένος όμως κατά το ήμισυ, και ακολούθως τόκος 5,5% ετησίως μέχρι εξοφλήσεως. Επιπρόσθετα, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου τα έξοδα της αγωγής όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: Αγωγή / Τελική / Γενικές Αποζημιώσεις για κάταγμα μηριαίου οστού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο