Alan Cunningham κ.α. ν. Mavropoulos Developments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3292/08, 15 Απριλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A119 Αρ. Αγωγής: 3292/08 Μεταξύ:
- Alan Cunningham, εκ Λεμεσού
- Ρένα Γεωργιάδου Cunningham, εκ Λεμεσού Εναγόντων και
- Mavropoulos Developments Ltd εκ Λεμεσού
- Χαράλαμπος Χαραλάμπους εκ Λεμεσού
- Γιαννάκης Χαραλάμπους εκ Λεμεσού Εναγομένων Αρ. Αγωγής: 3291/08 Μεταξύ:
- Χριστάκη Ευγενίου , από την Συλίκου
- Αναστασία Ευγενίου, από την Συλίκου Εναγόντων και
- Mavropoulos Developments Ltd εκ Λεμεσού
- Χαράλαμπος Χαραλάμπους εκ Λεμεσού
- Γιαννάκης Χαραλάμπους εκ Λεμεσού Εναγομένων Αίτηση ημερ. 2.12.10 υπό εναγόντων - αιτητών για συνένωση αγωγών Ημερομηνία: 15 Απριλίου 2011 Για ενάγοντες - αιτητές: κα Σαββίδου Για εναγομένους - καθ' ου η αίτηση: κος Μεταξάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες και στις δύο πιο πάνω αγωγές εκπροσωπούνται από τον ίδιο δικηγόρο. Αιτούνται απόφασης εναντίον των εναγομένων που είναι οι ίδιοι και στις δύο αγωγές που να τους διατάσσει να εκδώσουν τίτλους για κατοικίες που αγόρασαν από αυτούς, στο συγκρότημα κατοικιών με την ονομασία "syriana complex". Σύμφωνα με τις εκθέσεις απαίτησης που είναι πανομοιότυπες, οι ενάγοντες δυνάμει γραπτής συμφωνίας με τους εναγομένους, συμφώνησαν να αγοράσουν από αυτούς από μια κατοικία, την οποία οι εναγόμενοι ανέλαβαν να ανεγείρουν στο πιο πάνω συγκρότημα κατοικιών. Οι ενάγοντες παρέλαβαν τις πιο πάνω κατοικίες από τους εναγομένους και εξόφλησαν όλο το τίμημα πώλησης ως η συμφωνία των διαδίκων. Παρόλον όμως που η ανέγερση του συγκροτήματος έχει συμπληρωθεί από το 2000, οι εναγόμενοι κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας, παραλείπουν μέχρι σήμερα να προχωρήσουν στις αναγκαίες ενέργειες για εσωτερικό διαχωρισμό των οικοπέδων του συγκροτήματος και έκδοση ξεχωριστού τίτλου για τις ανεγερθείσες κατοικίες. Γι' αυτό με τις πιο πάνω αγωγές τους, οι ενάγοντες αιτούνται διαταγμάτων που να εξαναγκάζει τους εναγομένους να προβούν σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες για διαχωρισμό των οικοπέδων και έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Μετά την συμπλήρωση των δικογράφων, οι αγωγές ορίστηκαν για ακρόαση. Η ακρόαση δεν κατέστη δυνατόν να ξεκινήσει μέχρι σήμερα για λόγους που εμφαίνονται στους φακέλους των υποθέσεων και δεν είναι της παρούσης. Ακολούθησε στις 2.12.10, η καταχώρηση της παρούσας αίτησης από τον ενάγοντα με την οποία ζητά την συνένωση των δύο αγωγών καθ' όσον αφορά μόνο τα νομικά σημεία της υπόθεσης και την μαρτυρία του κτηματολογικού λειτουργού. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.14 θ.2, 3 και 4 και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Άντρης Νικολάου που βρίσκεται στην υπηρεσία του δικηγόρου των αιτητών. Σύμφωνα με την πιο πάνω ένορκη δήλωση, οι δύο αγωγές έχουν κοινά νομικά σημεία. Επίσης, η μαρτυρία του αρμόδιου κτηματολογικού λειτουργού αφορά και τις δυο πιο πάνω αγωγές. Καθίσταται ως εκ τούτου αναγκαία και επιθυμητή, η συνένωση των δυο αγωγών καθ' όσον αφορά μόνο τα νομικά σημεία και την μαρτυρία του αρμόδιου κτηματολογικού λειτουργού. Οι ενάγοντες κατά την ενόρκως δηλούσα, θα δώσουν χωριστά μαρτυρία έκαστος για την δική του υπόθεση. Οι εναγόμενοι κατεχώρησαν ένσταση στην αίτηση. Ως λόγους ένστασης, αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι η αιτούμενη συνένωση θα δημιουργήσει σύγχυση με την κοινή εκδίκαση οποιωνδήποτε νομικών σημείων και την μαρτυρία του κτηματολογικού λειτουργού. Επιπλέον, οι εναγόμενοι δεν θα περιοριστούν μόνο στην μαρτυρία ενός κτηματολογικού λειτουργού αλλά θα καλέσουν ως μάρτυρες υπεράσπισης, πολλούς λειτουργούς του Κτηματολογίου. Επίσης, η υπεράσπιση των εναγομένων στην αγωγή 3292/08 διαφέρει από την υπεράσπιση τους στην αγωγή 3291/08 σε σχέση με προδικαστικές ενστάσεις που εγείρονται σε κάθε αγωγή. Οι εναγόμενοι αναφέρουν επιπλέον με την ένσταση τους ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με υπερβολική καθυστέρηση και κακόπιστα. Αυτό προκύπτει κατά την ένσταση από την μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης. Αναφέρεται τέλος ότι θα ήταν άδικο για τους εναγόμενους να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αφού επιπρόσθετα με τα νομικά και πραγματικά προβλήματα που θα δημιουργηθούν, ταυτόχρονα υποσκελίζονται τα νομικά πλεονεκτήματα των εναγομένων. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Γιαννάκη Χαραλάμπους, εναγόμενου 3 και στις δυο αγωγές, ο οποίος είναι επίσης διευθυντής της εναγόμενης 1 Εταιρείας. Με την ένορκη του δήλωση ο εναγόμενος 3, επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης που αναφέρονται στο δικόγραφο της ένστασης των εναγομένων. Αγορεύσεις: Η συνήγορος του ενάγοντα στην αγόρευση της, αναφέρθηκε στην νομική πτυχή της υπόθεσης και στην νομολογία που ερμηνεύει την Δ.14 θ.2 σε σχέση με την συνένωση αγωγών. Ήταν η θέση της ότι είναι επιθυμητή και επιβαλλόμενη η συνένωση των αγωγών αφού αυτές έχουν κινηθεί εναντίον των ιδίων εναγομένων που είναι και οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου στο οποίο ανεγέρθηκαν 4 κατοικίες, δυο από τις οποίες αφορούν τις υπό κρίση αγωγές. Συνεπώς, οι βάσεις αγωγής και οι αιτούμενες θεραπείες είναι οι ίδιες και στις δυο υποθέσεις. Επίσης, οι ενάγοντες και στις δυο αγωγές προτίθενται να καλέσουν ως μάρτυρα στο Δικαστήριο, τον ίδιο κτηματολογικό λειτουργό. Με τη συνένωση των αγωγών, αυτός θα δώσει μαρτυρία μία φορά στο Δικαστήριο και έτσι θα εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος. Επιπλέον δεν θα προκληθεί ταλαιπωρία αφού οι διάδικοι και στις δυο αγωγές, εκπροσωπούνται από τους ίδιους δικηγόρους. Επιπλέον, η υπεράσπιση των εναγομένων είναι επί της ουσίας η ίδια και στις δυο υποθέσεις. Ο δικηγόρος των εναγομένων-καθ΄ων η αίτηση, στην αγόρευση του αναφέρθηκε στο ιστορικό των δυο υποθέσεων, ισχυριζόμενος ότι οι αιτητές καθυστέρησαν αδικαιολόγητα να υποβάλουν το αίτημα τους για συνένωση των αγωγών. Αυτό καταδεικνύει κατά τον συνήγορο, πλήρη απουσία καλής πίστης εκ μέρους των αιτητών αφού δεν έδωσαν καμία δικαιολογία για την υπερβολική καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος τους. Στην συνέχεια, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η συνένωση δεν θα συντομεύσει την διαδικασία αλλά θα περιπλέξει επιπλέον τα επίδικα θέματα. Με την μαρτυρία μόνο ενός κτηματολογικού λειτουργού δεν εξοικονομείται κατά τον συνήγορο δικαστικός χρόνος. Αντιθέτως θα δημιουργηθούν σωρεία νομικών και πραγματικών προβλημάτων με την κοινή εκδίκαση θεμάτων που δεν εγείρονται και στις δυο υποθέσεις. Ισχυρίσθηκε συγκεκριμένα ότι οι υπερασπίσεις των εναγομένων στις δυο αγωγές, διαφέρουν ριζικά όπως και οι σχετικές προδικαστικές ενστάσεις. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα Η Δ.14 κ.2 στην οποία στηρίζεται η αίτηση προβλέπει τα πιο κάτω: « When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο δικαστής μπορεί να διατάξει τη συνένωση τους». Η Δ.14 θ.2 είναι πανομοιότυπη με την Οrd.49 r.8 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Ως εκ τούτου η Αγγλική νομολογία είναι καθοδηγητική επί του θέματος. Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης, αλλά και από την νομολογία Κυπριακή και Αγγλική, προκύπτει ότι κύριος σκοπός της συνένωσης αγωγών είναι η εξοικονόμηση Δικαστικού χρόνου, εξόδων και αποφυγής πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.14 θ.2, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει την συνένωση αγωγών. Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι η συνένωση είναι επιθυμητή για σκοπούς καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης (βλ. Hadjiathanasiou v. Parperides and others
(1975)1 C.L.R. 401. Το στοιχείο της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της δικαιοσύνης, εξετάζεται σε συνάρτηση με το κατά πόσον υπάρχει κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα ώστε με την συνένωση να αποφεύγεται η πολλαπλότητα των διαδικασιών και να εξοικονομείται έτσι πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα. Στην υπόθεση Hadjiathanasiou v. Parperides, (ανωτέρω), αναφέρονται στην σελίδα 406 της απόφασης, τα πιο κάτω σε σχέση με το θέμα: "We think, and it has not been disputed by counsel, that the trial Court has power to consolidate actions pending in the same Court and that it is exercisable where some common question of Law or fact arises in all the actions to be consolidated. From the authorities we are about to quote, it appears that actions brought by the same persons against different defendants in respect of the same libel or other connected cause, as well as for actions for negligence by different plaintiffs against the same defendant arising out of the same accidents, the Court can exercise it discretionary powers to order consolidation and generally when the plaintiffs could have joined in one action under the provisions of order 9 of our Civil procedure Rules". Στην υπόθεση Μedcon Construction v. Χρ. Μαρνέρος
(1997)1 Α.Α.Δ. 546, αναφέρεται ότι συνήθως εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση. Τονίστηκε επίσης η βασική αρχή ότι η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων με κύρια κριτήρια τον περιορισμό των εξόδων και την επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης. Ως προς την εξέταση του κατά πόσον υπάρχει κοινό ζήτημα προς εκδίκαση, σχετική είναι η απόφαση Samata Entrerprises v. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876. Αναφέρθηκε στην πιο πάνω υπόθεση ότι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, διαπιστώνεται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο σε συμφωνία με την πρωτόδικη απόφαση, σημείωσε ότι Δ.14 θ.2 ρητά αναφέρεται στις απαιτήσεις των αγωγών και όχι στις υπερασπίσεις. Παρόλα αυτά, μεταγενέστερη νομολογία αναφέρθηκε στο θέμα της κοινής υπεράσπισης των εναγομένων ως στοιχείου που μπορεί να ληφθεί υπόψιν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έγκριση του αιτήματος. Σχετική είναι η υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως ν. Apak Agro Industries,
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721 όπου στην αιτιολόγηση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, γίνεται αναφορά και στα κοινά ζητήματα που εγείρουν οι εναγόμενοι με τις υπερασπίσεις τους. Αυτό σε σχέση με το κριτήριο του περιορισμού των εξόδων και της επιτάχυνσης της απονομής της δικαιοσύνης Ο κατάλληλος χρόνος υποβολής αιτήματος συνένωσης, είναι το στάδιο των οδηγιών. Όμως τόσο ο χρόνος όσο και το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται αίτημα συνένωσης, είναι στοιχεία που συνεκτιμώνται μαζί με τα υπόλοιπα περιστατικά της υπόθεσης, προκειμένου το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια για την εξέταση του αιτήματος (βλ. Μενέλαου και άλλης ν. Ξενοφώντος
(1989)1 Α.Α.Δ.(Ε) 371 στη σελ.375). Η διαδικασία υποβολής του αιτήματος, αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, παράγραφος 70. Σύμφωνα με το πιο πάνω σύγγραμμα, η συνένωση αγωγών μπορεί να ζητηθεί με δύο τρόπους. Είτε με την καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης σε κάθε αγωγή που θα συνενωθεί είτε με την καταχώρηση μιας αίτησης στην οποία όμως αναφέρονται όλοι οι τίτλοι των αγωγών, των οποίων επιζητείται η συνένωση. Το σημαντικό στην όλη διαδικασία, είναι ότι οι φάκελοι των υποθέσεων των οποίων επιδιώκεται η συνένωση, να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου που εξετάζει την συνένωση. Αναφέρεται επίσης ότι η αίτηση για συνένωση θα πρέπει να καταχωρείται το συντομότερο δυνατόν μόλις ο εναγόμενος εκδηλώσει πρόθεση να υπερασπιστεί, παρότι μπορεί επίσης να εξεταστεί και στο στάδιο της αίτησης για οδηγίες. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury´s (ανωτέρω). "An application for consolidation is made by summons before the master in the Queen's Bench Division, or by summons or motion in the Chancery Division. I should be made as soon as possible and may be made as soon as the defendants have given notice of intentions to defend, although it may also be made on or under the summons for directions. A separate summons should be issued in each action proposed to be consolidated or one summons may be issued, provided it fully sets out the titles of each such action. The principle is that all the actions to be consolidated must be before the court at the same time." Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Daws v. Daily Sketch & Sunday Graphics Ltd
(1960)1 All ER 397, στην οποία παραπέμπει το πιο πάνω σύγγραμμα. Σύμφωνα με την νομολογία, είναι δυνατόν να διαταχθεί μερική συνένωση αγωγών. Στις περιπτώσεις αυτές, γίνεται συνεκδίκαση μόνο ορισμένων επίδικων θεμάτων και στην συνέχεια οι αγωγές αποσυνδέονται προκειμένου να εκδικαστούν ξεχωριστά τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα. Σχετική είναι η υπόθεση Αντωνιάδης ν. Οικονομίδης
(1977)1 JSC 103, στην οποία αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα ακό9λουθα: "The application is based on the provisions of O.14 r.2 of the Civil Procedure Rules whereby the Court is empowered, in its discretion, to order consolidation provided it appears that common questions of law or fact of sufficient importance in proportion to the rest of the matters in issue make it desirable that the action be heard together. No provision is made in the rule as such for partial consolidation, that is consolidation for purposes of hearing of some of the issues in dispute but the word "may" in the context of the rule, clearly imports a discretionary power wide enough to authorize any kind of consolidation designed to further the object of consolidation that lay in the avoidance of multiplicity of proceedings and the saving of expense." Συμπεράσματα: Στην παρούσα υπόθεση, ο αιτητής επέλεξε να καταχωρήσει μια αίτηση παραθέτοντας τους τίτλους και των δύο αγωγών των οποίων επιδιώκει την συνένωση, διαδικασία που είναι η πιο συνηθισμένη στα Κυπριακά Δικαστήρια. Εν πάση περιπτώσει, σημαντικό είναι ότι και οι δύο φάκελοι τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ούτως ώστε να έχει πλήρη αντίληψη των επιδίκων θεμάτων όπως εμφαίνονται στα δικόγραφα των διαδίκων. Προκύπτει από το αιτητικό μέρος της παρούσας αίτησης ότι οι ενάγοντες αιτούνται μερική συνένωση των αγωγών και όχι συνεκδίκαση όλων των επιδίκων θεμάτων. Αναφέρεται συγκεκριμένα ότι αιτούνται συνένωση των αγωγών όσον αφορά μόνο τα νομικά σημεία της υπόθεσης και την μαρτυρία του κτηματολογικού λειτουργού. Σε σχέση με την μαρτυρία του κτηματολογικού λειτουργού κατά την άποψη μου δεν παρέχεται ευχέρεια μερικής συνεκδίκασης των δύο αγωγών. Η νομολογία και οι θεσμοί μιλούν για συνεκδίκαση κοινού ζητήματος νόμου ή γεγονότος. Το Δικαστήριο στις περιπτώσεις μερικής συνένωσης, αποφασίζει το κοινό σημείο των συνενωμένων αγωγών και στην συνέχεια τις αποσυνδέει προκειμένου να εκδικαστούν και αποφασιστούν ξεχωριστά, τα υπόλοιπα επίδικα θέματα (Βλ. Αντωνιάδης ν. Οικονομίδης ανωτέρω). Δεν παρέχεται όμως κατά την κρίση μου ευχέρεια να ακουστεί ένας μόνο μάρτυρας και για τις δύο αγωγές επειδή κατά την άποψη του αιτητή αυτός θα αναφερθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στα ίδια γεγονότα. Επαναλαμβάνω ότι η συνένωση διατάσσεται προκειμένου να αποφασιστούν κοινά νομικά ή πραγματικά σημεία και όχι μόνο για να ακουστεί ένας μάρτυρας που είναι κοινός και στις δύο αγωγές. Ούτε βέβαια μπορεί με τα στοιχεία που έχει το Δικαστήριο ενώπιον του, να προδικαστεί ότι η μαρτυρία του κτηματολογικού λειτουργού θα είναι η ίδια και στις δύο αγωγές όπως ισχυρίζονται οι αιτητές. Αυτό δεδομένου ότι τα πραγματικά γεγονότα των δύο υποθέσεων διαφέρουν αφού στηρίζονται σε ξεχωριστά αγοραπωλητήρια, ανεξαρτήτως αν η βάση αγωγής είναι η ίδια. Κρίνω ως εκ τούτου ότι δεν δικαιολογείται το αίτημα για μερική συνένωση των αγωγών όσον αφορά μόνο την μαρτυρία του κτηματολογικού λειτουργού. Οι ενάγοντες αιτούνται περαιτέρω, μερική συνένωση των αγωγών αναφορικά με τα νομικά σημεία της υπόθεσης. Δεν εξειδικεύεται όμως στην αίτηση ούτε στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, ποιών νομικών σημείων την συνεκδίκαση, επιδιώκουν οι αιτητές. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να διατάξει μερική συνένωση αγωγών αόριστα και χωρίς να εξειδικεύονται εκείνα τα νομικά και πραγματικά σημεία, τα οποία θα αποφασίσει από κοινού και για τις δύο αγωγές. Προκύπτει όντως από ανάγνωση των δικογράφων των εναγόντων ότι αυτοί στηρίζονται στην ίδια βάση αγωγής και ότι η απαίτηση τους εναντίον των εναγομένων έχει κάποια κοινά πραγματικά και νομικά χαρακτηριστικά. Ισχυρίζονται συγκεκριμένα οι ενάγοντες και στις δύο αγωγές ότι οι εναγόμενοι παρέλειψαν να εκδώσουν τίτλους για κατοικίες που αγόρασαν από αυτούς, στο συγκρότημα κατοικιών με την ονομασία "syriana complex". Όμως η κοινή νομική βάση των αγωγών δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι σε αυτές πρέπει να αποφασιστούν τα ίδια νομικά σημεία. Πέραν τούτου, οι αιτητές όφειλαν να εξειδικεύσουν στην αίτηση τους ποια κατά την άποψη τους κοινά νομικά σημεία επιθυμούν να συνεκδικαστούν και αποφασιστούν μαζί. Η γενική αναφορά σε συνεκδίκαση των νομικών σημείων της υπόθεσης, καθιστά κατά την άποψη μου την αίτηση για μερική συνένωση, αόριστη και έκθετη σε απόρριψη. Πέραν των πιο πάνω, η αίτηση κατά την κρίση μου θα πρέπει να απορριφθεί για ένα επιπρόσθετο λόγο. Η δύο υπό κρίση αγωγές, καταχωρήθηκαν εναντίον των ιδίων εναγομένων στις 5.8.08 από διαφορετικούς ενάγοντες που εκπροσωπούνται όμως από τον ίδιο δικηγόρο. Οι ενάγοντες δεν χρησιμοποίησαν τις πρόνοιες της Δ.9 θθ 1 & 4 που προβλέπουν την συμπερίληψη πολλών εναγόντων και εναγομένων στην ίδια αγωγή σε περίπτωση κοινών πραγματικών και νομικών σημείων. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι από μελέτη της σχετικής νομολογίας, προκύπτει ότι αιτήσεις συνένωσης καταχωρούνται συνήθως από εναγομένους σε περιπτώσεις που οι ενάγοντες παραλείπουν να ακολουθήσουν τις διατάξεις της Δ.9. Θα μπορούσε δηλαδή κάλλιστα ο δικηγόρος των εναγόντων αν θεωρούσε ότι ήταν επιθυμητή η συνεκδίκαση των απαιτήσεων των πελατών του να καταχωρήσει από την αρχή μια αγωγή για σκοπούς εξοικονόμησης χρόνου και εξόδων. Αντί αυτού όμως, προτίμησε να καταχωρήσει δύο ξεχωριστές αγωγές και να επιδιώξει δύο χρόνια μετά, την μερική συνένωση τους. Ακόμη και αν δεχθούμε ότι τα κοινά νομικά σημεία προέκυψαν μετά την καταχώρηση των υπερασπίσεων, κάτι που δεν ισχυρίστηκαν εν πάση περιπτώσει οι αιτητές και πάλιν προκύπτει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας. Οι υπερασπίσεις των εναγομένων καταχωρήθηκαν στις 20.2.09. οι υποθέσεις ορίστηκαν για ακρόαση μετά την ένορκη αποκάλυψη εγγράφων. Στην συνέχεια και αφού οι ακροάσεις των αγωγών αναβλήθηκαν μερικές φορές, ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 2.12.10. Η παράλειψη των αιτητών να δικαιολογήσουν την παράβλεψη των προνοιών της Δ.9 αλλά και επίσης να δώσουν μια ικανοποιητική εξήγηση για την μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας, τους στερεί στην ουσία το δικαίωμα να αιτούνται την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ τους. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για του πιο κάτω λόγους: 1. Δεν παρέχεται ευχέρεια με βάση τους κανονισμούς και την Νομολογία, διαταγής για μερική συνεκδίκαση των αγωγών για να ακουστεί μόνο ένας μάρτυρας που θα είναι κοινός και στις δύο αγωγές. 2. Δεν εξειδικεύονται στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, ποια κοινά νομικά σημεία των αγωγών επιδιώκουν οι αιτητές να συνεκδικαστούν με την αιτούμενη μερική συνένωση. 3. Οι αιτητές δεν έδωσαν καμία εξήγηση για την παράλειψη τους να μην εφαρμόσουν τις πρόνοιες της Δ.9 στην καταχώρηση των αγωγών ούτε και έδωσαν καμία επαρκή δικαιολογία στην καθυστέρηση καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των εναγόντων - αιτητών και υπέρ των εναγομένων - καθ' ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο