← Κύπρος

Ελένης Χριστοδούλου ν. Δρ. Ανδρέα Πανταζή, Αρ. Αγωγής: 4162/07, 5 Μαΐου 2011

Ελένης Χριστοδούλου ν. Δρ. Ανδρέα Πανταζή, Αρ. Αγωγής: 4162/07, 5 Μαΐου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A134 Αρ. Αγωγής: 4162/07 Μεταξύ: Ελένης Χριστοδούλου, από την Λεμεσό Ενάγουσας και Δρ. Ανδρέα Πανταζή, από την Λεμεσό Εναγομένου Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημ. 17.11.08 Μεταξύ: Christian William Charles και Μελπομένης Χρυσοστόμου από την Λεμεσό, ως διαχειριστές της περιουσίας της Ελένης (Helen) Χριστοδούλου, τέως από την Λεμεσό Εναγόντων και Δρ. Ανδρέα Πανταζή, από την Λεμεσό Εναγομένου Αίτηση ημερ. 3.12.10 υπό εναγόντων - αιτητών για παροχή περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών Ημερομηνία: 5 Μαΐου 2011 Για ενάγοντες - αιτητές: κα Νίκη Δημητρίου Για εναγόμενο - καθ' ου η αίτηση: κος Ανδρέας Μυλωνάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση της ενάγουσας εναντίον του εναγομένου, αφορά γενικές και ειδικές αποζημιώσεις που οφείλονται σε κατ' ισχυρισμόν ιατρική αμέλεια εκ μέρους του. Η αγωγή καταχωρήθηκε από την ίδια την ενάγουσα, η οποία όμως δυστυχώς απεβίωσε πριν την συμπλήρωση των δικογράφων. Ακολούθησε αλλαγή του τίτλου της αγωγής με την αντικατάσταση του ονόματος της ενάγουσας με το όνομα των διαχειριστών της περιουσίας της. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος κατά τους επίδικους χρόνους ήταν γυναικολόγος, χειρούργος μαιευτήρας και παρακολουθούσε την αποβιώσασα Ελένη Χριστοδούλου τέως από τη Λεμεσό. Συγκεκριμένα περί τον Αύγουστο του 2003, τον επισκέφθηκε στο ιατρείο του όπου διαπιστώθηκε ότι ήταν έγκυος στην έκτη βδομάδα κύησης. Στη συνέχεια και μετά από εξέταση ρουτίνας κατά την όγδοη βδομάδα κύησης, διαπίστωσε μικρή κύστη η οποία σε επόμενες εξετάσεις φαινόταν ότι μεγάλωνε. Της ανέφερε όμως ότι το γεγονός δεν ήταν ανησυχητικό και ότι επρόκειτο για απλό λίπωμα, το οποίο θα αφαιρούνταν κατά τη γέννα. Στις 27.3.04, η αποβιώσασα υποβλήθηκε από τον εναγόμενο σε καισαρική τομή για τη γέννηση του παιδιού της. Δεν αφαίρεσε όμως την κύστη από τη κοιλιακή της χώρα και της σύστησε να τον επισκεφθεί για επανεκτίμηση, σαράντα μέρες μετά τη γέννα. Ακολούθησε επίσκεψη της αποβιωσάσης μετά από σαράντα μέρες στον εναγόμενο όπου για πρώτη φορά τη συμβούλευσε να επισκεφθεί ειδικό γιατρό σε σχέση με την κύστη. Η αποβιώσασα μετέβη τότε σε ειδικό γιατρό, ο οποίος της αφαίρεσε την κύστη. Μετά όμως από αυτό, διαφάνηκαν σοβαρές βλάβες στην υγεία της ως συνεπεία των διαστάσεων που πήρε η κύστη λόγω της μη αφαίρεσης της σε αρχικό στάδιο. Συγκεκριμένα, έχασε για πάντα τη δυνατότητα για μελλοντική εγκυμοσύνη, ήταν ανίκανη να εκτελέσει τις καθημερινές εργασίες για καθαριότητα της οικίας της και ήταν επίσης ανίκανη να ανυψώσει βάρος και να εκτελέσει γυμναστικές ασκήσεις. Οι πιο πάνω μόνιμες βλάβες οφείλονταν κατά την έκθεση απαίτησης, στην παράβαση των νομίμων καθηκόντων του εναγομένου προς την αποβιώσασα. Είναι επίσης ισχυρισμός του ενάγοντα ότι οι πιο πάνω βλάβες δεν θα επέρχονταν αν ο εναγόμενος δεν ήταν αμελής και αφαιρούσε τον όγκο κατά τα πρώτα στάδια εντοπισμού του. Επιπλέον, η αποβιώσασα υποβλήθηκε σε μακρά και επώδυνη θεραπεία για να αντιμετωπίσει τον τεραστίων διαστάσεων όγκο στην κοιλιακή της χώρα. Υπέστη δε διάφορα νοσηλευτικά και ιατρικά έξοδα καθώς και απώλεια μισθών και εισοδημάτων τα οποία διεκδικεί με την αγωγή της. Ο εναγόμενος με την υπεράσπιση του, αρνήθηκε ότι επέδειξε οιανδήποτε αμέλεια εις βάρος της αποβιωσάσης. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι ο εντοπισμός της κύστης έγινε δια γυμνού οφθαλμού αφού ήταν ορατός στην εξωτερική επιφάνεια του δέρματος της αποβιωσάσης. Τη συμβούλευσε δε να επισκεφθεί άμεσα γιατρό άλλης ειδικότητας και συγκεκριμένα χειρούργο και/ ή ογκολόγο. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι μετά από ερώτημα της αποβιωσάσης, της υπέδειξε συγκεκριμένο γιατρό που ήταν ειδικός και είχε τις απαιτούμενες γνώσεις για την εξέταση της. Είναι η θέση του εναγομένου ότι η αποβιώσασα αμέλησε να ακολουθήσει την προτροπή του να αποταθεί σε ειδικό γιατρό και του είπε χαρακτηριστικά ότι θα το έπραττε μετά το πέρας της εγκυμοσύνης της. Του ζήτησε δε να περιοριστεί στα θέματα που αφορούσαν την ειδικότητα του και συγκεκριμένα την παρακολούθηση της εγκυμοσύνης της. Με τη συμπλήρωση των δικογράφων, η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες και εκδόθηκαν επιπλέον σχετικά διατάγματα για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων. Στη συνέχεια, η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση, η οποία όμως αναβλήθηκε για λόγους που εμφαίνονται στο φάκελο και δεν είναι της παρούσης. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης εκ μέρους του ενάγοντα με την οποία ζητά λεπτομέρειες σε σχέση με τον προτεινόμενο στην έκθεση υπεράσπισης ισχυρισμό ότι ο εναγόμενος υπέδειξε στην αποβιώσασα να επισκεφθεί συγκεκριμένο ειδικό γιατρό. Ο ενάγοντας ζητά με την αίτηση του να δοθούν λεπτομέρειες ποιον συγκεκριμένο γιατρό υπέδειξε ο εναγόμενος στην αποβιώσασα. Ο εναγόμενος καταχώρησε ένσταση στην αίτηση, η οποία εδράζεται στους πιο κάτω λόγους.

  1. Η αίτηση είναι πρόωρη αφού οι λεπτομέρειες δεν ζητήθηκαν προηγουμένως με σχετική επιστολή.
  2. Η αίτηση έγινε με μεγάλη καθυστέρηση και συγκεκριμένα ενάμιση χρόνο μετά την καταχώρηση της υπεράσπισης.
  3. Η αίτηση είναι καταχρηστική αφού καταχωρήθηκε ενάμιση μήνα πριν την ημερομηνία ακρόασης με προφανή σκοπό να αναβληθεί η εκδίκαση της υπόθεσης.
  4. Οι αιτούμενες λεπτομέρειες αφορούν μόνο ένα επουσιώδες θέμα της υπεράσπισης και συνιστούν προσπάθεια ψαρέματος μαρτυρίας του εναγομένου και όχι γνήσιο αίτημα λεπτομερειών. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του ίδιου του εναγομένου, στην οποία επαναλαμβάνονται οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Αναφέρει περαιτέρω ότι παρόλη την θέση του ότι η αίτηση έγινε για σκοπούς εκμαίευσης μαρτυρίας, για χάριν εξοικονόμησης χρόνου θα απαντήσει στο ερώτημα σε ποιον γιατρό παρέπεμψε την αποβιώσασα. Δηλώνει δε στην ένορκη του δήλωση ότι τη συμβούλευσε να επισκεφθεί τον ειδικό χειρούργο Δρ. Γιάννο Ιωάννου στην Πολυκλινική Υγεία. Αγορεύσεις Αμφότεροι οι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους, υιοθέτησαν τις θέσεις που αναφέρονται στα πιο πάνω δικόγραφα της αίτησης και ένστασης αντίστοιχα. Η συνήγορος του αιτητή πρόσθεσε περαιτέρω με παραπομπή σε νομολογία ότι η παράληψη να ζητηθούν οι λεπτομέρειες πρώτα με επιστολή δεν αποτελεί λόγο για απόρριψη του αιτήματος. Υπάρχει δυνατότητα σύμφωνα με τους θεσμούς όχι όμως και υποχρέωση αποστολής επιστολής με αποτέλεσμα να μην καθίσταται κατευθείαν άκυρη η αίτηση. Επίσης, το γεγονός ότι ο εναγόμενος μέσα από την ένορκη δήλωση της ένστασης αποκαλύπτει την αιτούμενη λεπτομέρεια θα πρέπει να θεωρηθεί ως έμμεση παραδοχή της αναγκαιότητας για αποκάλυψη του στοιχείου αυτού. Ο συνήγορος του καθ' ου η αίτηση στην αγόρευση του, αναφέρθηκε στη νομική πτυχή του θέματος με παραπομπή σε νομολογία αναφορικά με την παροχή καλύτερων λεπτομερειών. Ήταν η θέση του ότι η παρούσα διαδικασία δεν πρέπει να αφεθεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο παρακώλησης της δικαστικής διαδικασίας. Ήταν επίσης η θέση του συνηγόρου ότι η διαδικασία παροχής λεπτομερειών, χρησιμοποιείται μόνο όπου υπάρχει ασάφεια στα δικόγραφα και το αίτημα αφορά ουσιώδες ζήτημα της υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση κατά τον συνήγορο, οι αιτούμενες λεπτομέρειες αφορούν επουσιώδες θέμα και προσπάθεια ψαρέματος μαρτυρίας. Επιπλέον η μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης και η παράληψη αποστολής σχετικής επιστολής, καταδεικνύουν ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη. Παρόλα αυτά για σκοπούς εξοικονόμησης χρόνου, ο εναγόμενος απάντησε στην ένορκη δήλωση της ένστασης, ποιος ήταν ο συγκεκριμένος γιατρός που υπέδειξε στην αποβιώσασα. Νομική πτυχή Οι θεσμοί 6 & 7 της Δ.19 στους οποίους στηρίζεται μεταξύ άλλων η αίτηση έχουν ως ακολούθως:
  5. A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just.
  6. Before applying for an order for particulars a party may apply for them by letter. The costs of the letter and of any particulars delivered pursuant thereto shall be allowed on taxation. In dealing with the costs of any application for an order for particulars, the provisions of this Rule shall be taken into consideration by the Court or Judge. Σε ελεύθερη μετάφραση:
  7. Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, δύναται σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως πως, ως ήθελε φανεί δίκαιο.
  8. Πριν την αίτηση για διάταγμα λεπτομερειών, ένας διάδικος μπορεί να τις ζητήσει με επιστολή. Τα έξοδα της επιστολής και οιονδήποτε λεπτομερειών που θα παραδοθούν σύμφωνα με την επιστολή θα επιτρέπονται κατά την ψήφιση. Όταν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής ασχολείται με τα έξοδα οιασδήποτε αίτησης για λεπτομέρειες, οι πρόνοιες αυτού του κανονισμού θα λαμβάνονται υπόψη. Είναι πάγια καθιερωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης από τους διαδίκους. Από την άλλη, η πρακτική στην σύνταξη δικογράφων απαιτεί όπως αναφέρονται σε αυτά, όλα τα αναγκαία γεγονότα που εξειδικεύουν τα επίδικα θέματα ούτως ώστε να μην βρεθεί ο αντίδικος προ εκπλήξεων κατά την διάρκεια της Δίκης. Μέσα στα πλαίσια αυτά, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την παροχή λεπτομερειών σε οιονδήποτε δικόγραφο, δυνάμει της Δ.
  9. Η διαταγή για παροχή λεπτομερειών επαφίεται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Δεν υπάρχει καθορισμένη φόρμουλα για το ποιες λεπτομέρειες θεωρούνται αναγκαίες και κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά. Είναι όμως επιθυμητό όπως κάθε διάδικος δίδει στον αντίδικο του διαμέσου των δικογράφων, ένα περίγραμμα των γεγονότων της υπόθεσης που θα αντιμετωπίσει εναντίον του στο Δικαστήριο (Βλ. Σύγγραμμα Bullen & Leake 12η έκδοση σελ. 110). Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Μαρνέρος

(1997)1Β Α.Α.Δ 718, λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: " Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεση; που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι ν. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). " Στην υπόθεση Χριστόδουλου Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ
(2000)1Α Α.Α.Δ 157, λέχθηκε ότι η Δ.19 Θ.6 θα πρέπει να αντικριστεί υπό το πρίσμα της Δ.19 Θ.4, στην οποία καθορίζεται ότι τα δικόγραφα περιέχουν γεγονότα και όχι μαρτυρία. Με αυτή την έννοια, περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία στηρίζεται το δικόγραφο και όχι σε σχέση με την μαρτυρία που θα προσκομιστεί προς απόδειξη τους. Η ίδια αρχή αναφέρεται στην υπόθεση Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών (αρ.2)
(1992)1Β Α.Α.Δ 1146 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: "Particulars should not be confused with interrogatories or discovery and inspection of documents. The particulars must be material in the sense of O.19 r. 4, necessary for the purpose of formulating a complete cause of action and to be required for the formulation of the defense so as the other party not to be taken by surprise. Particulars are, of course, required of facts and not of evidence - [see Panayiotou v. Solomou
(1979)1 C.L.R. 779]." Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου παρότι στην Αγγλία δεν είναι ασυνήθιστο, τα έξοδα να επιφυλάσσονται στην πορεία της αγωγής. Σε κάθε περίπτωση όμως το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην επιδίκαση των εξόδων κατά πόσον ο αιτητής έχει πριν την καταχώρηση της αίτησης, αποστείλει επιστολή δυνάμει της Δ.19 Θ.7 (Βλ. Annual Practice 1958 p. 460). Σκοπός του θεσμού αυτού σύμφωνα με το πιο πάνω σύγγραμμα, είναι να αποφεύγεται η καταχώριση αίτησης για λεπτομέρειες με σκοπό την καθυστέρηση της υπόθεσης. Συμπεράσματα. Ο συνήγορος του καθ' ου η αίτηση, ισχυρίστηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί επειδή ο αιτητής δεν απέστειλε προηγουμένως επιστολή με την οποία να ζητά τις αιτούμενες λεπτομέρειες. Στην Δ.19 Θ.7 προβλέπεται δυνατότητα για να ζητηθούν οι αιτούμενες λεπτομέρειες με επιστολή. Η διάταξη όμως αυτή δεν είναι επιτακτική αλλά δυνητικής φύσης με την έννοια ότι η αποστολή επιστολής δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για έγκριση του αιτήματος. Αυτό προκύπτει ξεκάθαρα από την ανάγνωση της Δ.19 Θ.7 και από την χρήση της λέξης «may». Οι επιπτώσεις από την παράλειψη αποστολής της επιστολής, έχουν σχέση με τα έξοδα της αίτησης και όχι με την εγκυρότητα της. Σχετικό είναι επίσης το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3rd, vol. 30, para. 63 p. 31: "Before applying for particulars by summons or notice a party should apply for them by letter. Failure to apply by letter may result in an order for payment of costs of an application for them by summons." Ο συνήγορος του καθ' ου η αίτηση ισχυρίστηκε επίσης ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες αφορούν μόνο ένα επουσιώδες θέμα της υπεράσπισης και συνιστούν επίσης προσπάθεια ψαρέματος μαρτυρίας. Ούτε αυτή η θέση με βρίσκει σύμφωνο. Βασική πτυχή της απαίτησης είναι ότι ο εναγόμενος παρέβηκε το καθήκον επιμέλειας του προς την αποβιώσασα επειδή δεν την παράπεμψε αμέσως σε άλλο ειδικό ιατρό με αποτέλεσμα αυτή να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Η θέση της υπεράσπισης στο σημαντικό αυτό ζήτημα, είναι εντελώς διαφορετική. Ισχυρίζεται ο εναγόμενος ότι από την πρώτη στιγμή εισηγήθηκε στην αποβιώσασα να συμβουλευθεί συγκεκριμένο γιατρό που ήταν ειδικός και είχε τις απαιτούμενες γνώσεις για την εξέταση της κύστης που εμφανίστηκε στην κοιλία της. Απόφαση επί του πιο πάνω ζητήματος θα κρίνει επί της ουσίας, το κατά πόσον ο εναγόμενος εκπλήρωσε ή όχι το καθήκον επιμέλειας του προς την αποβιώσασα να την παραπέμψει σε ειδικό γιατρό για το πρόβλημα που διαπίστωσε στην κοιλιακή της χώρα. Δεν πρόκειται ως εκ τούτου για επουσιώδες ζήτημα. Ούτε ευσταθεί η θέση για προσπάθεια ψαρέματος μαρτυρίας. Οι ενάγοντες έχουν κατά την γνώμη μου δικαίωμα να γνωρίζουν σε ποιόν ειδικό γιατρό κατά τους ισχυρισμούς του εναγομένου, παραπέμφθηκε η αποβιώσασα. Οι πιο πάνω θέσεις για προσπάθεια ψαρέματος μαρτυρίας, αντιφάσκουν επίσης και στο γεγονός ότι ο εναγόμενος με την ένταση του, αναφέρεται σε κάποιο συγκεκριμένο ειδικό γιατρό στον οποίο παρέπεμψε την αποβιώσασα. Έρχεται δηλαδή ο ίδιος ο εναγόμενος με την ένορκη δήλωση του να δώσει τις αιτούμενες λεπτομέρειες παρότι επιμένει στην ένσταση του με την οποία ισχυρίζεται ότι αυτές δεν πρέπει να δοθούν γιατί η αίτηση συνιστά προσπάθεια ψαρέματος μαρτυρίας. Η παροχή των λεπτομερειών με την ένορκη δήλωση της έντασης, ακυρώνει επίσης και τους ισχυρισμούς του εναγομένου για προσπάθεια καθυστέρησης της διαδικασίας εκ μέρους των εναγόντων. Αντιθέτως, είναι ο ίδιος ο εναγόμενος που με την συμπεριφορά του καθυστερεί την διαδικασία. Θα μπορούσε να αποδεχθεί τις αιτούμενες λεπτομέρειες από την αρχή και όχι να καταχωρήσει ένσταση επικαλούμενος ψάρεμα μαρτυρίας αλλά στην συνέχεια να δίδει τις λεπτομέρειες με την ένσταση του. Η πιο πάνω συμπεριφορά του εναγομένου είναι όχι μόνον αντιφατική αλλά συνετέλεσε στην ουσία στην χωρίς λόγο καθυστέρηση της υπόθεσης. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Εκδίδεται ως εκ τούτου διάταγμα ως η αίτηση. Οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες που ζητούνται να δοθούν από τον εναγόμενο - καθ' ου η αίτηση σε 15 μέρες από την επίδοση του σχετικού διατάγματος. Αναφορικά με τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, κρίνω ότι δεν πρέπει να εκδοθεί καμία διαταγή. Κανονικώς εχόντων των πραγμάτων, τα έξοδα δεν θα έπρεπε να τα επιβαρυνθεί ο καθ' ου η αίτηση αφού οι αιτητές παρέλειψαν να αποστείλουν σχετική επιστολή προτού καταχωρήσουν την αίτηση για λεπτομέρειες σύμφωνα με την Δ.19 Θ. 7. Από την άλλη, η αντιφατική συμπεριφορά του εναγομένου - καθ' ου η αίτηση με το να επιμένει στην ένσταση του παρότι έδωσε τις αιτούμενες λεπτομέρειες στην ένορκη δήλωση της ένστασης, δεν δικαιολογεί την επιδίκαση εξόδων υπέρ του. Ως εκ τούτου δεν εκδίδεται καμία διαταγή για έξοδα. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.