Κώστα Φραντζή ν. Νίκου Καννάβα κ.α., Αγωγή Αρ. 1578/04, 12 Μαίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A145 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 1578/04 Mεταξύ: Κώστα Φραντζή, από τη Λεμεσό, υπό την ιδιότητα του ως Εκκαθαριστής της Εταιρείας A. Pieris Estates Ltd., Βάσει Διατάγματος Δικαστηρίου Ενάγοντα - και -
- Νίκου Καννάβα, από τη Λεμεσό
- Σάββα Α. Καννάβα, από τη Λεμεσό
- Γεώργιου Α. Καννάβα, από τη Λεμεσό
- Έλενας Α. Καννάβα, από τη Λεμεσό
- Αλέξη Γαβριηλίδη, από τη Λευκωσία
- Ανδρέα Γαβριηλίδη, από τη Λεμεσό Εναγομένων --------------------------------- (Μετά από Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 26.10.2006) Μεταξύ:
- Κώστα Φραντζή, από τη Λεμεσό υπό την ιδιότητα του ως Εκκαθαριστής της Εταιρείας A. Pieris Estates Ltd., βάσει Διατάγματος Δικαστηρίου
- Κώστα Φραντζή, από τη Λεμεσό υπό την ιδιότητα του ως Εκκαθαριστή της Εταιρείας A. Pieris (Alakatoudi) Beach Court Ltd, βάσει Διατάγματος Δικαστηρίου Εναγόντων - και -
- Νίκου Καννάβα, από τη Λεμεσό
- Σάββα Α. Καννάβα, από τη Λεμεσό
- Γεώργιου Α. Καννάβα, από τη Λεμεσό
- Έλενας Α. Καννάβα, από τη Λεμεσό
- Αλέξη Γαβριηλίδη, από τη Λευκωσία
- Ανδρέα Γαβριηλίδη, από τη Λεμεσό Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερ. 30.3.2011 για ασφάλεια εξόδων 12 Μαίου, 2011 Για τον εναγόμενο 6-αιτητή: κ. Α. Γεωργίου Για τους ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση: κ. Α. Κωνσταντίνου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-tempore) Η αγωγή καταχωρίστηκε στις 10.3.2004, εκ μέρους του Εκκαθαριστή της εταιρείας βάσει διατάγματος του Δικαστηρίου, εναντίον έξη εναγομένων, ανάμεσα στους οποίους και ο αιτητής στην παρούσα αίτηση για παροχή ασφάλειας εξόδων. Την 1.9.2004 ο εναγόμενος 6 προσωπικώς, καταχωρίζει αίτηση για παροχή ασφάλειας εξόδων, τα οποία καθορίζει στο ποσό των £2.184 και διάταγμα για αναστολή της διαδικασίας, μέχρις ότου παρασχεθεί μια τέτοια ασφάλεια. Ισχυρίζεται με την ένορκη του δήλωση, ότι ο Εκκαθαριστής και η εταιρεία δεν είναι φερέγγυα πρόσωπα. Χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά των εναγόντων παρενοχλητική και καταπιεστική. Επεσυνάπτει δε προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων. Στην αίτηση καταχωρίζεται ένσταση και το Δικαστήριο στις 16.12.2004 εκδίδει την ενδιάμεση του απόφαση με την οποία απορρίπτει την αίτηση για τους λόγους που περιέχονται στην εν λόγω απόφαση με την παρατήρηση: «Επειδή ενδεχομένως ο αιτητής να επανέλθει με παρόμοιο αίτημα στο μέλλον κρίνω ότι εν όψει της αποτυχίας της αίτησης δεν χρειάζεται να αποφασίσω τα υπόλοιπα σημεία που εγέρθηκαν και ιδιαίτερα κατά πόσο ο αιτητής ο οποίος δεν αντιπροσωπεύεται από δικηγόρο θα μπορούσε να ζητήσει ασφάλεια για τα έξοδα.» Σημειώνω ότι στην ένσταση, πράγμα που παρατηρεί και ο Ερωτοκρίτου, Π.Ε.Δ. υπό την τότε ιδιότητα του, είχε εξετασθεί το ζήτημα της φερεγγυότητας του καθ' ου η αίτηση-ενάγοντα. Ο τελευταίος παρέθεσε όλα τα περιουσιακά του στοιχεία, επισυνάπτοντας μάλιστα και αντίγραφο των σχετικών τίτλων ιδιοκτησίας. Από την άλλη ο αιτητής δεν ζήτησε να αντεξετάσει τον καθ' ου η αίτηση. Δεν έγινε τελικά αντίκρουση αυτής της μαρτυρίας, με αποτέλεσμα ο αιτητής να έχει αποτύχει να ικανοποιήσει την προϋπόθεση της αφερεγγυότητας του ενάγοντα. Η υπόθεση παίρνει στη συνέχεια την πορεία της, η οποία δεν χρειάζεται να καταγραφεί για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, παρά μόνο να συνοψισθεί ότι στην υπόθεση εκδόθηκαν διάφορες διαταγές για αποκαλύψεις εγγράφων και δόθηκαν επανειλημμένως διατάγματα τροποποίησης δικογράφων. Η υπόθεση ορίστηκε γι' ακρόαση σε διάφορες ημερομηνίες οι οποίες αναβλήθηκαν στη συνέχεια, για τους λόγους που επίσης με λεπτομέρεια φαίνεται από τα πρακτικά και κατά κύριο λόγο αφορούσαν σε τροποποιήσεις δικογράφων. Θα πρέπει για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας να αναφερθεί πως η υπόθεση αυτή συνδεόταν άμεσα, όπως είναι άλλωστε και παραδεκτό από τους συνηγόρους των διαδίκων, με την αγωγή 4418/05, η οποία εκδικάστηκε από τον Χ. Μαλαχτό, Π.Ε.Δ. και στην οποία δόθηκε απόφαση στις 11.10.
- Το Δικαστήριο είχε ορίσει την υπόθεση αυτή γι' ακρόαση στις 12.10.2010 η οποία και αναβλήθηκε κατόπιν κοινού αιτήματος των διαδίκων μερών με σκοπό τη διευθέτηση της υπόθεσης ενόψει της έκδοσης της απόφασης του Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ., ώστε να μελετηθεί και να συμβουλευθούν ανάλογα οι πελάτες τους. Έγινε εκ νέου προγραμματισμός της ακρόασης η οποία και πάλι αναβλήθηκε μέχρι και τον ορισμό της για ακρόαση στις 15 και 17.6.
- Στις 30.3.2011 καταχωρίζεται η υπό κρίση αίτηση, η οποία στηρίζεται ανάμεσα σε άλλα, στο άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 και στη Δ.60, θ. 4 και
- Επιζητείται με την αίτηση η παροχή ασφάλειας εξόδων για το ποσό των €15.000 και διάταγμα αναστολής της διαδικασίας μέχρι παραχώρησης της ασφάλειας. Η ένορκη δήλωση αναφέρεται στην ιδιότητα του Εκκαθαριστή ως κατ' όνομα ενάγοντα, εισάγει αφερεγγυότητα της εταιρείας Pieris Estates και ότι το γεγονός αυτό αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία: σε περίπτωση αποτυχίας στην αγωγή δεν θα είναι σε θέση να πληρώσουν τα έξοδα του εναγόμενου
- Η ένσταση εισάγει διάφορους λόγους:
(1)το αβάσιμο και αστήρικτο στους ορθούς κανονισμούς.
(2)ότι έχει εκδικαστεί παρόμοια αίτηση για ασφάλεια εξόδων η οποία απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16.12.2004 στην οποία έχω ήδη αναφερθεί.
(3)Ότι έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα από την καταχώριση της αγωγής και της αίτησης - 7 χρόνια.
(4)Και τέλος ζήτημα συμψηφισμού με τα έξοδα που επιδικάσθηκαν υπέρ των εναγόντων στην Αγωγή 4418/05. Τα ζητήματα αυτά όπως τέθηκαν με τις ένορκες δηλώσεις αναπτύχθηκαν και ενώπιον μου. Το Δικαστήριο ηθέλησε να αποφασίσει την αίτηση εντός της ημέρας, σε μια προσπάθεια του να περισώσει δικαστικό χρόνο και να αποτρέψει εκτροχιασμό της ακροαματικής διαδικασίας, η οποία όπως είπα είναι ορισμένη 15 και 17.6.2011, ώστε να μη καθυστερεί πλέον μια τόσο παλιά υπόθεση. Το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου θέτει το αναγκαίο δικαιοδοτικό υπόβαθρο. Ότι η εταιρεία βρίσκεται υπό εκκαθάριση αποτελεί κοινό έδαφος και κατά συνέπεια, τον κύριο πυρήνα του ζητήματος. Όταν μια εταιρεία βρίσκεται υπό εκκαθάριση, το γεγονός αυτό αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία, ότι σε περίπτωση αποτυχίας της αγωγής, δεν θα είναι σε θέση να καταβάλει τα έξοδα της άλλης πλευράς. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν υπάρχουν ισχυρισμοί εξασφάλισης του εναγόμενου 6 από άλλες εγγυήσεις. Υπάρχει αντιθέτως παραδοχή, ότι η εταιρεία δεν έχει οποιαδήποτε κινητή περιουσία ή μετρητά. Εισάγεται μόνο η θέση ότι διεκδικούν από τρίτα πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένου και του αιτητή, μεγάλα ποσά και ότι ο εκκαθαριστής διορίστηκε για να προωθήσει δικαστικές διαδικασίες για την είσπραξη των οφειλομένων ποσών και την πληρωμή των χρεών, των πιο πάνω υπό εκκαθάριση εταιρειών. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα εκκαθαριστή, ότι τα ποσά που διεκδικούνται, και που είναι η πεποίθηση του ότι θα εισπραχθούν από τις διαδικασίες που προωθούνται, είναι αρκετά, όχι μόνο για να πληρωθούν τα χρέη των εταιρειών, αλλά και για να διανεμηθεί μέρος τους στους μετόχους. Το ερώτημα όμως δεν απαντάται καθοριστικά: δεν τίθενται ή δεν προσδιορίζονται στοιχεία όσον αφορά σε εκκρεμούσες διαδικασίες ή ποσά τα οποία διεκδικούνται ώστε να διαφανεί η σοβαρότητα του εισαγόμενου ισχυρισμού. Η εκ πρώτης όψεως ένδειξη, ότι η εταιρεία λόγω του ότι βρίσκεται υπό εκκαθάριση, δεν είναι σε θέση να πληρώσει τα χρέη της, δεν έχει αποσεισθεί με μαρτυρία ή άλλα ικανοποιητικά στοιχεία εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση και υπό τις περιστάσεις παρέχεται έδαφος για παροχή ασφάλειας για έξοδα. Σύμφωνα με την Αγγλική υπόθεση Sir Lindsay Parkinson and Co Ltd v. Triplan Ltd
(1973)2 All E.R. 273 - διαβάζω απόσπασμα από την απόφαση μου στην αγωγή 12867/00, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 9.12.2004, Maxdata Holdings Ltd v. Mountis Eletronics & Systems (Cyprus) Ltd κα., σελ.6: «..το Δικαστήριο δυνάμει του αντίστοιχου του 382 Αγγλικού άρθρου διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια να απορρίψει το αίτημα ακόμα και αν αποδειχθεί αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα έξοδα. Διακριτική ευχέρεια τη οποία ασκείται αφού ληφθούν υπόψη όλες οι περιστάσεις και τα δεδομένα της κάθε υπόθεσης. Για το θέμα βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, παρ. 304. Σε περίπτωση που καταδειχθεί αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει, όπως εδώ, είναι σύνηθες να εκδίδεται το αιτούμενο διάταγμα εκτός αν συντρέχουν και πάλι ειδικές περιστάσεις που συνηγορούν περί του αντιθέτου. Κύριο επιχείρημα των Καθ' ων είναι ότι θα στερηθεί η εταιρεία το δικαίωμα να προσφύγει στη δικαιοσύνη όπως διασφαλίζεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και το Άρθρο 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης. Είναι φανερό ότι το πιο πάνω επιχείρημα είναι δυνατό να εισαχθεί σε κάθε περίπτωση. Από μόνο του όμως το στοιχείο αυτό χωρίς άλλη ιδιαιτερότητα ή άλλες περιστάσεις δεν είναι καταλήγω καθοριστικής σημασίας ούτε το θέμα αυτομάτως απολήγει εκεί. The Continental Insurance Company of Hampshire v. Sac Eugene O'Regan (πιο πάνω), όπου διαφοροποιείται και η περίπτωση της αφερέγγυας εταιρείας από τον ιδιώτη του οποίου η οικονομική αδυναμία δεν πρέπει να παραγνωρίζεται. Ο ισχυρισμός τους ότι σχετικό διάταγμα θα καταστήσει αδύνατη την προσφυγή τους στο Δικαστήριο είναι ενδεικτικός της ανικανότητας τους και μόνο να πληρώσουν.» Και από την σελ. 7: «Μια από τις εξουσίες του Εκκαθαριστή είναι σύμφωνα με το άρθρο 233
(1)(α) του Κεφ.113 η έγερση για υπεράσπιση αγωγών εκ μέρους της εταιρείας: Μια τέτοια εξουσία δυνατόν να ασκηθεί είτε κατόπιν εγκρίσεως του Δικαστηρίου είτε των πιστωτών.» Στην προκειμένη περίπτωση ο Εκκαθαριστής ανέλαβε να εισπράξει ή να διεκδικήσει τα οφειλόμενα από τους πιστωτές της εταιρείας, και αυτό πράττει στην παρούσα περίπτωση, εναντίον όλων των εναγομένων, εναντίον των οποία η υπόθεση αποσύρθηκε, πλην του εναγόμενου 6, ο οποίος έχει εισάγει και ανταπαίτηση. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και έχοντας κατά νουν την πορεία της υπόθεσης, αλλά και την απόφαση, η οποία όπως έχω αναφέρει ήδη εξεδόθη από τον Ερωτοκρίτου Δ. στις 16.12.2004, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια απολήγω στο να απορρίψω το αίτημα για παροχή ασφάλειας εξόδων: κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που συνηγορούν υπέρ της μη έκδοσης του διατάγματος. Δεν μπορώ να παραγνωρίσω το γεγονός ότι ο γενικός κανόνας όπως διατυπώνεται στη Δ.60 θ.1 επιτρέπει την καταχώριση τέτοιας αίτησης σε κάθε στάδιο της αγωγής. Όμως το γεγονός ότι ο εναγόμενος 6 αποτάθηκε ήδη για παροχή ασφάλειας εξόδων η οποία και απορρίφθηκε σε συνδυασμό με το γεγονός ότι από το 2004, έρχεται ένα μήνα σχεδόν πριν την ακροαματική διαδικασία, να αποταθεί εκ νέου για παροχή ασφάλειας εξόδων, καταγράφει καταχρηστική πορεία και καταχρηστικές περιστάσεις που να καθιστούν την καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης αποφασιστικό παράγοντα. Δεν έχουν τεθεί με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση οποιαδήποτε στοιχεία που να φανερώνουν νέα γεγονότα ή τέτοια γεγονότα που να διαφοροποιούν τα πράγματα καθ' οιονδήποτε τρόπο από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης του Ερωτοκρίτου, Π.Ε.Δ. μέχρι την ημερομηνία που οι αιτητές αποφασίζουν να καταχωρίσουν την παρούσα διαδικασία. Αντιθέτως, επανειλημμένως όπως είπα η υπόθεση ορίστηκε γι' ακρόαση. Επανειλημμένως τα δικόγραφα τροποποιήθηκαν και καμιά κίνηση δεν σημειώθηκε από τον αιτητή-εναγόμενο 6 για να διασφαλίσει τα συμφέροντα του, τα οποία τώρα ενεργοποιείται για να κατοχυρώσει ή ικανοποιήσει. Στην υπόθεση K.S.R. Comercio e Industria de Papel S.A. & άλλων ν. Bluecoral Navigation Limited,
(1995)1 Α.Α.Δ. σελ.309, ο Δικαστής Νικήτας προβαίνει στις εξής εύστοχες παρατηρήσεις: «Σαν θέμα γενικής πολιτικής του δικαίου ή παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία στα δικογραφήματα του ή την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε ή να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με οτιδήποτε θα μπορούσε να στηρίξει την υπόθεση ή υπεράσπιση του δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει νέο δικαστικό αγώνα με αντικείμενο ότι παραλείφθηκε. Αυτό θα σήμαινε τη τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ' επιλογή του διαδίκου και τη διαιώνιση τους. Έτσι η αρχή της τελεσιδικίας, που είναι κοινωνικά επιβεβλημένη, θα υφίστατο καίριο πλήγμα». Το γεγονός επίσης ότι ο εναγόμενος 6 έχει εγείρει ανταξίωση, η οποία οδηγεί ενδεχομένως σε αύξηση των εξόδων της δίκης και όλα τα πιο πάνω σωρευτικά οδηγούν στην απόρριψη του αιτήματος. Δεν θα συμφωνήσω με τον κ. Κωνσταντίνου ο οποίος επιζητεί συμψηφισμό εξόδων με την άλλη αγωγή: διότι οποιοσδήποτε συμψηφισμός δυνάμει της Δ.59
(30)των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών ομιλεί για συμψηφισμό εξόδων μέσα στα πλαίσια της ίδιας αγωγής. Και κάτι ακόμα το οποίο πρέπει να προσθέσω πριν ολοκληρώσω. Ο αιτητής ουσιαστικά απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι ηγέρθη άλλη αίτηση εκ μέρους του η οποία και απορρίφθηκε. Αδιάφορο αν τότε την είχε καταχωρίσει προσωπικώς και όχι διά δικηγόρου. Αντιθέτως η επιμέλεια την οποία επέδειξε ο εναγόμενος 6, παρουσιάζοντας και προτεινόμενο κατάλογο εξόδων, ενώ στην εδώ αίτηση δεν έχει επισυναφθεί, φανερώνει ότι ήταν πολύ καλά προετοιμασμένος για να καταχωρίσει την αίτηση. Έστω και αν δεν μπορώ να θεωρήσω ότι η απόφαση του Ερωτοκρίτου Δ. δημιουργεί δεδικασμένο σε όλη της την έκταση, παραμένει ως γεγονός ότι η απόφαση αυτή δεν εφεσιβλήθη. Ο αιτητής έχει βεβαίως δικαίωμα να αποταθεί εκ νέου στο Δικαστήριο για ασφάλεια εξόδων, ή αύξηση ποσού εξόδων, αλλά πάντοτε όπως είπα, θα πρέπει να υπάρχουν γεγονότα και δεδομένα που διαφοροποιούν το αρχικό αίτημα, διαφορετικά οποιαδήποτε άλλη αίτηση δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα υπέρ των καθ' ων και εις βάρος του αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για ασφάλεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο