Λαγοπολίδης Χρυσόστομος ν. Αναστάσιος Αναστασιάδης άλλος Τάσος κ.α., Αρ. Αγωγής: 1900/05, 12.05.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A146 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1900/05 Μεταξύ: Λαγοπολίδης Χρυσόστομος εξ Ελλάδος νυν κάτοικος Μουταγιάκας Λεμεσού Ενάγοντα και
- Αναστάσιος Αναστασιάδης άλλος Τάσος, εκ Λεμεσού
- Κυριάκος Παναγιώτου, εκ Λεμεσού
- Θέμης Λούπου, εκ Λεμεσού
- Ξένιος Νικολάου, εκ Λεμεσού Εναγόμενων -------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12.05.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα: κ. Μιχ. Ιωάννου (κα Ε. Ιωάννου για να ακούσει απόφαση) Για εναγόμενους 1, 2 και 4: κ. Αλ. Αργυρού (κ. Π. Παναγιώτου για να ακούσει απόφαση) Για εναγόμενο 3: Καμία εμφάνιση. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας με την παρούσα αγωγή ζητά από τους εναγόμενους γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστη λόγω επίθεσης των εναγομένων η οποία με βάση τους ισχυρισμούς του επεσυνέβη στις 24.05.
- Στην έκθεση απαίτησης ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι στις 24.05.2003 και ενώ εργάζετο στο εστιατόριο με την ονομασία Woodrock δέχθηκε επίθεση από τους εναγόμενους εκ των οποίων ο εναγόμενος 1 είναι ιδιοκτήτης και/ή διαχειριστής του εστιατορίου Anastos Greek Restaurant το οποίο ευρίσκετο απέναντι από το εστιατόριο που εργάζετο και οι υπόλοιποι εναγόμενοι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν υπάλληλοι του εναγόμενου
- Είναι η θέση του ότι οι εναγόμενοι του επιτέθηκαν, τον έσπρωξαν, έχασε την ισορροπία του, τον γρονθοκόπησαν και τον κτύπησαν επανειλημμένα στο πρόσωπο και σε άλλα μέρη του σώματος με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις του και να πέσει στο έδαφος. Επίσης ισχυρίζεται ότι δέχθηκε κτυπήματα και οι εναγόμενοι συνέχισαν να τον κλωτσούν στο πρόσωπο και σε άλλα μέρη του σώματος επανειλημμένα ενώ αυτός ευρίσκετο στο έδαφος. Με βάση πάντα την έκθεση απαίτησης ο ενάγοντας από την επίθεση που δέχθηκε από τους εναγόμενους υπέστη μετατραυματικό σύνδρομο, θλαστικό τραύμα στα χείλη κάτω στη δεξιά πλευρά αντίστοιχα προς το δόντι
- Επίσης υπάρχει απώλεια τμήματος της κοπτικής επιφάνειας του 42 καθώς και πόνος στην επίκρουση του 42, πονοκέφαλο και ζάλη, εκδορές και οίδημα στη μύτη και αριστερά μετωπιαία χώρα καθώς και κάταγμα ρινός, κάκωση κεφαλής και ίλιγγο. Οι εναγόμενοι 1, 2 και 4 καταχώρησαν υπεράσπιση με την οποία αρνούνται τις παραγράφους 1-7 της έκθεσης απαίτησης και ισχυρίζονται ότι είναι ο ενάγοντας που επιτέθηκε στον εναγόμενο 1, τράπηκε σε φυγή, εισήλθε εντός του εστιατορίου που εργαζόταν, κτύπησε στο μπαρ με αποτέλεσμα να τραυματιστεί. Περαιτέρω απορρίπτουν το περιεχόμενο της παραγράφου 9 και ισχυρίζονται ότι οι τραυματισμοί του είναι πολύ μικρότεροι, δεν δικαιολογείτο η παραμονή του ενάγοντα στο Νοσοκομείο για τις σωματικές βλάβες και τα τραύματα που ισχυρίζεται ότι υπέστη. Όσον αφορά τις λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών που αναφέρει ο ενάγοντας στην παράγραφο 9(ζ) της έκθεσης απαίτησης του ισχυρίζονται ότι το εστιατόριο που εργάζετο ο ενάγοντας λειτουργούσε μόνο την καλοκαιρινή περίοδο και συνεπώς δεν ελάμβανε οποιοδήποτε μισθό κατά τους μήνες που το εστιατόριο ήταν κλειστό. Σε σχέση με την απώλεια μισθών ισχυρίζονται ότι ο ενάγοντας εργάζετο μετά τον επίδικο χρόνο ως οδηγός σε ταξί. Αρνούνται τις παραγράφους 11 και 12 της έκθεσης απαίτησης και ζητούν απόρριψη της αγωγής ως αβάσιμης και αδικαιολόγητης. Ο ενάγοντας για να αποδείξει την υπόθεση του κατέθεσε ο ίδιος και κάλεσε άλλους πέντε μάρτυρες εκ των οποίων οι μάρτυρες 2, 4, 5 και 6 είναι ιατροί και ο μάρτυρας 3 εργάζεται στο λογιστήριο του Νοσοκομείου Λεμεσού. Οι εναγόμενοι 1, 2 και 4 κατέθεσαν ως μάρτυρες στο Δικαστήριο. Κατατέθηκαν συνολικά 6 τεκμήρια. Ο εναγόμενος 3 δεν καταχώρησε εμφάνιση και ο ενάγοντας μετά που καταχώρησε αίτηση για απόφαση προχωρούσε στην απόδειξη της υπόθεσης σε συνδυασμό με την ακροαματική διαδικασία για τους υπόλοιπους. Στο στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων 1, 2 και 4 αφού παρέθεσε περίληψη της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιαστικά προέβηκε στην ανάλυση της μαρτυρίας του ενάγοντα σε συνδυασμό με τη μαρτυρία που έχει προσκομίσει ο ίδιος και κάλεσε το Δικαστήριο να την απορρίψει ως αναξιόπιστη και μη δυνάμενη να αποδείξει τα όσα ο ενάγοντας απαιτεί. Όσον αφορά τις αποζημιώσεις που ζητά ο ενάγοντας στην έκθεση απαίτησης του είναι η θέση του ότι ο ενάγοντας ως όφειλε δεν έχει παραθέσει μαρτυρία που να αποδεικνύει τις ειδικές ζημιές που περιγράφονται στις παραγράφους 9 (α) (β) (γ) (δ) (ε) και (ζ) της έκθεσης απαίτησης του πλην του ποσού των ΛΚ155 που αφορά το τεκμήριο
- Όσον αφορά τις γενικές αποζημιώσεις είναι η θέση του ότι οι σωματικές βλάβες έχουν αποκατασταθεί, δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να τον καθιστά ανίκανο για εργασία και με βάση την έκθεση του Δρ Γαλατόπουλου το μετατραυματικό σύνδρομο που είχε αναπτύξει ο ενάγοντας και ήταν έντονο μέχρι τις αρχές του 2004 έχει βελτιωθεί και ότι ο ενάγων είχε γενετική προδιάθεση. Αντίθετη ήταν η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του ενάγοντα ο οποίος χαρακτήρισε τη μαρτυρία των εναγομένων ως υπερβολική, εξωπραγματική. Η μαρτυρία τους ήταν αντίθετη με την υπεράσπιση που καταχώρησαν. Προχώρησε στην ανάλυση της μαρτυρίας τους και ζήτησε από το Δικαστήριο να την απορρίψει ως αναληθή. Αντίθετα ζήτησε όπως η μαρτυρία του ενάγοντα γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο καθότι ο ενάγοντας κατέθεσε γεγονότα χωρίς περιστροφές και χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις. Τέλος θέτει ότι ο ενάγοντας δικαιούται τόσο γενικές όσο και ειδικές αποζημιώσεις όπως αυτές περιγράφονται στην έκθεση απαίτησης του. Ο ενάγοντας καταθέτοντας στο Δικαστήριο ανέφερε πολύ περιληπτικά ότι στις 24.05.2003 εργάζετο στο εστιατόριο με την ονομασία Woodrock καθημερινά. Εργάζετο για αρκετό χρόνο πριν από τις 24.05.2003 και είχε ως μηνιαίο μισθό το ποσό των ΛΚ600 και έπαιρνε περί τις ΛΚ150 το μήνα τυχερά. Απέναντι από το εστιατόριο Woodrock ήταν το εστιατόριο με την ονομασία Anasto The Greek και οι εναγόμενοι 1-4 εργάζονταν σε αυτό, ο εναγόμενος 1 ως υπεύθυνος, ο εναγόμενος 2 ως γκαρσόνι, ο εναγόμενος 3 ως υπεύθυνος και ο εναγόμενος 4 ως μάγειρας. Στις 24.05.2003 και περί ώρα 17:30-18:00 εργάζετο στο πιο πάνω εστιατόριο και δέχθηκε επίθεση από 4 άτομα τους γείτονες που εργάζονται στο απέναντι εστιατόριο. Είναι η θέση του ότι και οι 4 εναγόμενοι εισήλθαν στο εστιατόριο και ο καθένας τον χτύπησε ανελλιπώς. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι ο εναγόμενος 1 τον κτύπησε με δυνατή γροθιά με το δεξί του χέρι-παλάμη με αποτέλεσμα να ζαλιστεί να χάσει τον έλεγχο του και να βρεθεί στο πάτωμα και οι άλλοι τρεις να τον χτυπούν ενώ ευρίσκετο στο πάτωμα. Από την επίθεση που δέχθηκε από τους εναγόμενους υπέστη ρινικό κάταγμα, έσπασαν τα δύο δόντια και σκίστηκε το χείλος του, υπήρχαν μώλωπες στα πλευρά και στα μάτια και γύρω-γύρω από το κεφάλι. Παρέμεινε στο Νοσοκομείο για 10 μέρες με εγκεφαλική διάσειση και συνέχισε να έχει ζάλη και πόνο στον αυχένα και μετατράπηκε σε εφιάλτη όλη η καθημερινή του ζωή. Δέχθηκε θεραπεία από τον ψυχολόγο της Ψυχιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Λεμεσού και έκτοτε δυσκολεύεται να συμπληρώσει τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις. Έτυχε θεραπείας από ιδιώτες γιατρούς και λόγω του ότι έχανε την ισορροπία του δεν μπορούσε να κάμει ποδήλατο επισκέφθηκε τον ωτορινολαρυγγολόγο κ. Χατζηπαναγή και τον ψυχίατρο Χριστόδουλο Γαλατόπουλο. Δεν μπορούσε να εργαστεί καθημερινά. Έκανε προσπάθεια να εργαστεί ως ταξιτζής χωρίς να μπορεί να ανταποκριθεί πλήρως στις ώρες καθότι μετά από 4-5 ώρες στο ταξί ένιωθε το κεφάλι του βαρύ, ζαλάδες ενώ πριν οδηγούσε μέχρι 8 ώρες. Έκανε μεταφράσεις από γερμανικά και τούρκικα και το εισόδημα του από τις μεταφράσεις ξεπερνούσε τα €1.200 το μήνα. Από το 2003 δεν μπορεί να κάνει την εργασία του, δεν μπορεί να κρατήσει δίσκο τρέμουν τα χέρια του, δεν λαμβάνει βοήθημα και τον βοηθούν φίλοι, συγγενείς. Ισχυρίζεται ότι από την επίθεση που δέχθηκε έσπασαν τα γυαλιά ηλίου του, σκίστηκε το πουκάμισο και το παντελόνι του όλα συνολικής αξίας ΛΚ250, πλήρωσε για μεταφορικά ΛΚ80, για ιατρικά έξοδα ΛΚ600 και ο εργοδότης του τον βοήθησε οικονομικά. Αρνήθηκε ότι είναι αυτός που επιτέθηκε και κτύπησε τον εναγόμενο 1, αρνήθηκε ότι από μόνος του κτύπησε στο μπαρ του εστιατορίου που εργάζετο. Ο ΜΕ2 είναι ο γιατρός παθολόγος-καρδιολόγος Λούης Μακρυγιάννης ο οποίος ουσιαστικά εξέτασε τον ενάγοντα στις 30.09.2004 μετά από μιας σοβαρής μορφής ίλιγγο και γαστρεντερίτιδα. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας στις 02.10.2004 η γαστρεντερίτιδα υποχώρησε, ο ίλιγγος όμως δεν υποχωρούσε γι΄ αυτό του σύστησε να δει ωτορινολαρυγγολόγο και νευρολόγο. Έκτοτε δεν ξαναείδε τον ενάγοντα. Ο ΜΕ3 είναι ο Παύλος Παναγιώτου, εργάζεται στο λογιστήριο του Νοσοκομείου Λεμεσού. Προσκόμισε το τιμολόγιο ημερομηνίας 10.06.2003 το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο 3 για το ποσό των ΛΚ155 και αφορά την παραμονή του ενάγοντα στο Νοσοκομείο από τις 24.05.2003-27.05.
- Η ΜΕ4 είναι η γιατρός Παυλίνα Μυλωνά οδοντίατρος του Νοσοκομείου Λεμεσού κατά την επίδικη περίοδο. Κατέθεσε ως τεκμήριο 4 ιατρικό πιστοποιητικό και ανέφερε ότι ο τραυματισμός του ενάγοντα προέρχετο από κτύπημα γιατί όπως η ίδια σημείωσε σ΄ ένα δόντι υπήρχε κινητικότητα. Περαιτέρω η μάρτυρας ανέφερε ότι σε ένα δόντι υπάρχει απώλεια τμήματος της κοπτικής επιφάνειας. Τόνισε ότι ήταν πρόσφατο λόγω κινητικότητας δεν ήταν σε θέση να πει ότι η απώλεια έγινε στις 24.05.2003 και συγκεκριμένα σε ερώτηση αν μπορεί να προσδιορίσει τη λέξη πρόσφατο που ανέφερε, ανέφερε ότι δεν ήταν ούτε χτεσινό ούτε προχθεσινό. Ο ΜΕ5 είναι ο ψυχίατρος Χριστόδουλος Γαλατόπουλος ο οποίος μας ανέφερε ότι για πρώτη φορά εξέτασε τον ενάγοντα την 01.09.1999 με ιστορικό κατάθλιψης και προηγουμένως ο ενάγοντας παρακολουθείτο από άλλο γιατρό στην Αθήνα. Του παραχώρησε αντικαταθλιπτική αγωγή για μεγάλο διάστημα. Κατέθεσε ως τεκμήριο 5 μια ιατρική βεβαίωση στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι πάσχει από χρόνια μελαγχολία και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και περαιτέρω αναφέρει ότι σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ενάγοντα τον Μάιο του 2003 δέχθηκε επίθεση και η κατάσταση του επιδεινώθηκε με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εργαστεί πλήρως και αποδοτικά. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι για ένα εξάμηνο ήταν έντονο και αργότερα η κατάσταση του βελτιώθηκε. Τον παρακολουθεί όμως μέχρι σήμερα λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Επίσης αναφέρει ότι πρόσφατα επηρεάστηκε λόγω του θανάτου της μητέρας του. Στην αντεξέταση ανέφερε ότι μετά το συμβάν αυξήθηκαν τα φάρμακα για ένα εξάμηνο, η απώλεια συγκέντρωσης υπήρχε και πριν απλά μετά το συμβάν επιδεινώθηκε. Ο ΜΕ6 Αντρέας Χριστοδουλίδης είναι γενικός χειρούργος στο Νοσοκομείο Λεμεσού από το Μάρτιο του 2003 και στις 24.05.2003 εξέτασε τον ενάγοντα και κατά την εισαγωγή του στο Νοσοκομείο ο ενάγοντας του ανέφερε ότι υπέστη ξυλοδαρμό, είχε πονοκεφάλους ζαλάδες και εκδορές στη μύτη. Κατέθεσε ως τεκμήριο 6 το ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 11.07.2003 στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι ο ενάγοντας παραπονείτο για πονοκέφαλο, ζάλη, η νευρολογική εξέταση ήταν φυσιολογική, έφερε εκδορές στη μύτη και στην αριστερή μετωπιαία χώρα, η πίεση του κατά την εισαγωγή ήταν 190/110 και σταθεροποιήθηκε κατά τη νοσηλεία σε 140/
- Επίσης αναφέρει ότι εξετάστηκε από οδοντίατρο, ψυχίατρο και νευρολόγο. Προφορικά ο μάρτυρας ανέφερε ότι είχε και θλαστικό τραύμα το οποίο έγινε συρραφή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ήταν παράλειψη δική του που δεν αναγράφεται στο ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο 6 το θλαστικό τραύμα και εξήγησε ότι αυτό μπορεί να προέλθει από οποιοδήποτε κτύπημα στο δέρμα. Δεν διαπίστωσε οτιδήποτε άλλο από τη γενική εξέταση, δεν είχε μαυρισμένο το μάτι και δεν θυμάται αν παρέμεινε κλινήρης. Ισχυρίζεται ότι τα κτυπήματα στη μύτη και στο μέτωπο μπορεί να προκαλέσουν κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Η κρανιοεγκεφαλική κάκωση μπορεί να παρουσιαστεί και σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα. Οι εναγόμενοι 1, 2 και 4 κατέθεσαν στο Δικαστήριο ο εναγόμενος 1 ως ΜΥ1, ο οποίος ανέφερε ότι ο ενάγοντας εξύβρισε τη γυναίκα του και στις 24.05.2003 όταν τον ρώτησε για ποιο λόγο εξυβρίζει τη γυναίκα του αυτός θύμωσε τον έσπρωξε πίσω με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος. Όταν σηκώθηκε πάνω είδε τον ενάγοντα να πετά καρέκλες και ένα τραπέζι, αυτός έφυγε προς το εστιατόριο και αργότερα έμαθε ότι ο ενάγοντας μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο. Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που περιγράφονται στην έκθεση απαίτησης του ενάγοντα. Αρνείται ότι εισήλθε στο εστιατόριο που εργάζετο ο ενάγοντας. Στο ίδιο μοτίβο ήταν και η κατάθεση του ΜΥ2 Παναγιώτη Κυριάκου και ο μάρτυρας ισχυρίζεται ότι άκουσε τον εναγόμενο 1 να λέει στον ενάγοντα «γιατί κάνεις αυτά τα πράγματα και ενοχλείς τη γυναίκα μου και την ύβρισες με τη φράση δε γαμιέσαι κωλοκύπρια». Περαιτέρω αναφέρει ότι έπιασε τον εναγόμενο 1 και τον έφερε στο εστιατόριο και άκουσε φασαρία στο απέναντι εστιατόριο, καρέκλες και τραπέζια και ο ενάγοντας από μόνος του ύβριζε. Αρνήθηκε ότι μπήκε στο εστιατόριο που εργάζετο ο ενάγοντας, αρνήθηκε ότι το όλο συμβάν έγινε λόγω επαγγελματικών διαφορών. Αρνήθηκε ότι κτύπησε τον ενάγοντα. Ο ΜΥ3 Ξενοφών Νικολάου ο οποίος ανέφερε ότι εργάζετο στο εστιατόριο του εναγόμενου 1 στις 24.05.2003 και ενώ ευρίσκετο στην κουζίνα άκουσε φωνές, βγήκε έξω από την κουζίνα, είδε τον κράχτη του απέναντι εστιατορίου να συζητά με τον εναγόμενο 1, τον είδε να τον σπρώχνει και να πέφτει στο έδαφος και είδε δύο άτομα από το απέναντι εστιατόριο να πιάνουν τον άνθρωπο και να τον παίρνουν στο εστιατόριο. Είδε στο απέναντι εστιατόριο να γίνεται φασαρία, τον ενάγοντα να φωνάζει να πιάνει καρέκλες και να σπρώχνει τραπέζια και σε κάποια στιγμή να γλιστρά και να χτυπά στο μπαρ του μαγαζιού. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τόσο τους μάρτυρες του ενάγοντα όσο και τους μάρτυρες των εναγομένων τη στιγμή που κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή προχωρώ να εξετάσω τη μαρτυρία τους. Το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως το σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση C & A Pelekanos Associates Ltd
(1999)1 (B) Α.Α.Δ. 1273 τονίζονται τα ακόλουθα: «Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας. Ο τελευταίος είναι όρος πολυσήμαντος. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, οι αντιδράσεις του κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες, ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του, ή η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των σημείων που μόνο ο πρωτόδικος δικαστής που τον είδε και τον άκουσε μπορεί να παρατηρήσει και στη συνέχεια να τη χρησιμοποιήσει, το πρίσμα της πείρας όπου διαθέτει και τις γνώσεις του της ανθρώπινης φύσης για να εκτελέσει το πιο σημαντικό και δυσκολότερο ίσως καθήκον του, την εύρεση της αλήθειας». Ασκώντας συνεπώς το πιο πάνω καθήκον μου σε σχέση με τα πρόσωπα που έχουν καταθέσει ενώπιον μου παρατηρώ τα εξής: Η παρούσα υπόθεση βασίζεται καθαρά μόνο επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων καθότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε τεκμήρια ή οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία και ξεκινώ από τον ενάγοντα. Είναι γεγονός ότι η όλη παρουσία του ενάγοντα στο εδώλιο του μάρτυρα άφηνε ξεκάθαρα την εντύπωση ότι πρόκειται για πρόσωπο το οποίο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Στην προσπάθεια του να αποκρύψει οποιαδήποτε προβλήματα τόσο σωματικά όσο και κατά την επικοινωνία του με τους υπόλοιπους ανθρώπους ξεκίνησε τη μαρτυρία του με τις φράσεις ότι ήταν υπεύθυνος στο εστιατόριο με την ονομασία Woodrock, ήταν το πρόσωπο που συντόνιζε όλη την εργασία στο συγκεκριμένο εστιατόριο. Είχε ως μηνιαίο μισθό ΛΚ600 και τυχερά ως ΛΚ
- Χαρακτηρίζει τον εαυτό του ότι δεν είχε οποιαδήποτε προβλήματα πριν το ισχυριζόμενο συμβάν και έχαιρε άκρας υγείας. Αναφέρει ότι από την επίθεση που δέχθηκε από τους εναγόμενους υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς, χαρακτηρίζει το τραύμα που δέχθηκε στη μύτη ότι ουσιαστικά χώρισε τη μύτη του στα δύο και φαίνετο από μέσα το κόκαλο και από τους τραυματισμούς που υπέστη έχει αλλάξει ολόκληρη του η ζωή με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εργαστεί. Ισχυρίζεται ότι εργάζετο για αρκετό χρόνο στο συγκεκριμένο εστιατόριο και ότι ο λόγος που οι εναγόμενοι του επιτέθηκαν ήταν λόγω της καλής φήμης που κατάφερε να έχει το εστιατόριο που εργάζετο αυτός με αποτέλεσμα να υπάρχει μείωση της πελατείας του εστιατορίου του εναγόμενου 1 που ευρίσκετο απέναντι από το εστιατόριο που εργάζετο. Φαίνεται όμως ότι όλα τα πιο πάνω έχουν παραμείνει ως απλοί ισχυρισμοί του ενάγοντα και ως χάρτινος πύργος έχουν ουσιαστικά καταρρεύσει τόσο κατά το στάδιο της αντεξέτασης όσο και από τη μαρτυρία που έχει προσφέρει ο ίδιος. Οι ισχυρισμοί του ότι πριν από το συμβάν δεν είχε πρόβλημα υγείας ουσιαστικά έχουν καταρριφθεί από τη μαρτυρία του γιατρού Γαλατόπουλου ότι ο ενάγοντας τον επισκέπτετο από το 1999 και πάσχει από χρόνια μελαγχολία και λαμβάνει φαρμακευτική περίθαλψη. Ο ισχυρισμός του ότι εργάζετο για αρκετό χρόνο πριν από το συμβάν έρχεται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του στην αντεξέταση ότι ξεκίνησε να εργάζεται το τέλος του Φεβράρη και ότι ο πρώτος του μισθός ήταν τον Μάρτη. Δεν παρουσίασε οποιαδήποτε έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι ο μισθός του ανέρχετο τουλάχιστον στις ΛΚ600 ή οποιαδήποτε άλλα έγγραφα με τα οποία να αποδεικνύονται οι ισχυρισμοί του ότι είτε από την εργασία του ως ταξιτζής είτε ως μεταφραστής εισέπραττε τα ποσά που ανέφερε στο στάδιο της κυρίως εξέτασης της μαρτυρίας του. Σε συνδυασμό με τους τραυματισμούς του η περιγραφή του ενάγοντα έρχεται σε αντίθεση με τις περιγραφές των ιατρών που έχει προσκομίσει και συγκεκριμένα με τη μαρτυρία της οδοντιάτρου Παυλίνας Μυλωνά η οποία αναφέρει ότι σε ένα δόντι μόνο υπάρχει απώλεια τμήματος της κοπτικής επιφάνειας και παρατηρείται θλαστικό τραύμα στα χείλη. Περαιτέρω αν και ο ιατρός Χριστοδουλίδης στην ιατρική του έκθεση, τεκμήριο 6, αναφέρει ότι διαπίστωσε μόνο εκδορές στη μύτη και στην αριστερή μετωπιαία χώρα καθώς και αυξημένη πίεση προφορικά ανέφερε ότι υπήρχε θλαστικό τραύμα στη μύτη χωρίς να προσδιορίζει πόσα εκατοστά ήταν αυτό το τραύμα, το μόνο πράγμα που αναφέρει ήταν ότι υπήρξε συρραφή του τραύματος και παραχωρήθηκε σ΄ αυτόν φαρμακευτική περίθαλψη. Αυτό όμως δεν μπορεί να συνδυαστεί με τα όσα ανέφερε ο ενάγοντας ότι το τραύμα στη μύτη ήταν σε τέτοιο βαθμό που ουσιαστικά έχει χωριστεί η μύτη στα δύο. Φυσικά όλα τα πιο πάνω αφορούν τη συμπεριφορά του ενάγοντα μετά το συμβάν και τη προσπάθεια του να παρουσιάσει στο Δικαστήριο όσο το δυνατό καλύτερα την υπόθεση. Είναι γεγονός ότι η μαρτυρία εξετάζεται στο σύνολο της στην παρούσα υπόθεση όμως λόγω και της ιδιαίτερης κατάστασης και συμπεριφοράς του ενάγοντα από τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε το Δικαστήριο είναι ορθότερο να εξετάσει εν μέρει ξεχωριστά την μαρτυρία που αφορά το συμβάν αυτό καθ΄ εαυτό σε συνδυασμό με τους τραυματισμούς που υπέστη ο ενάγοντας. Είναι γεγονός ότι οι εναγόμενοι ουσιαστικά παραδέχονται ότι υπήρξε κάποιο συμβάν μεταξύ του εναγόμενου 1 και του ενάγοντα θέτοντας τους δικούς τους ισχυρισμούς. Είναι περαιτέρω γεγονός ότι από το συμβάν αυτό ο ενάγοντας τραυματίστηκε και συγκεκριμένα οι τραυματισμοί του περιγράφονται από τον ιατρό Α. Χριστοδουλίδη και την ιατρό Μυλωνά. Αυτό που θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάσει σε συνδυασμό της μαρτυρίας του ενάγοντα όσο και των εναγομένων τον τρόπο με τον οποίο τραυματίστηκε ο ενάγοντας. Ο ενάγοντας θέτει ότι δέχθηκε επίθεση από τον εναγόμενο 1, χτυπήθηκε από τον εναγόμενο 1 αλλά και από τους υπόλοιπους εναγόμενους. Είναι γεγονός ότι η περιγραφή του διακατέχεται από υπερβολή καθότι οι ισχυρισμοί του για τον τρόπο που δέχθηκε επίθεση, το γεγονός ότι ισχυρίζεται ότι χτυπήθηκε με αιχμηρό αντικείμενο, το ότι προκλήθηκαν σε αυτόν μώλωπες και τραυματισμοί σε όλο του το σώμα δεν ανταποκρίνονται με τους τραυματισμούς που υπέστη όπως αυτοί περιγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά που προσκόμισε. Φυσικά επιπόλαιος και εντελώς αστήριχτος θεωρείται και ο ισχυρισμός που προσπάθησαν να προβάλουν στο Δικαστήριο οι εναγόμενοι 1, 2 και 4 ότι ο ενάγοντας χτύπησε τον εναγόμενο 1 με αποτέλεσμα ο εναγόμενος 1 να βρεθεί στο έδαφος και στη συνέχεια ο ενάγοντας επιστρέφοντας στο εστιατόριο από την όλη συμπεριφορά του έχασε τον έλεγχο και χτύπησε στο μπαρ. Πώς είναι δυνατό οι εναγόμενοι 2 και 4 που ενώ στη μαρτυρία τους αναφέρουν ότι παρακολουθούσαν τα γεγονότα από μακριά και ο εναγόμενος 1 μετά από το χτύπημα που δέχθηκε από τον ενάγοντα έπεσε στο έδαφος κα τον μετέφεραν οι άλλοι είδαν τον ενάγοντα να πετά καρέκλες και να ρίχνει τραπέζια, να χάνει τον έλεγχο του και να πέφτει και να χτυπά στο μπαρ. Είναι ξεκάθαρο από την όλη εικόνα που έχουν παρουσιάσει οι εναγόμενοι 1, 2 και 4 στο Δικαστήριο, η όλη συμπεριφορά τους, ο τρόπος αντίδρασης τους, η σωματική τους διάπλαση δεν μπορούν να στηρίξουν την θέση που έχουν εκφράσει και οι τρεις ότι είναι ο ενάγοντας που χτύπησε τον εναγόμενο 1 και οι υπόλοιποι εναγόμενοι το μόνο που έκαμαν ήταν να παρακολουθούν τα τεκταινόμενα ενώ αυτοί βρίσκονταν μέσα στο εστιατόριο του εναγόμενου
- Είναι άξιο απορίας πώς ο εναγόμενος 1 ενώ ως ισχυρίζεται επισκέφθηκε το Νοσοκομείο δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε καταγγελία εναντίον του ενάγοντα και δεν παρέθεσε ενώπιον Δικαστηρίου οποιαδήποτε πιστοποιητικά για τον τραυματισμό του. Τα όσα έχουν καταθέσει στο Δικαστήριο οι εναγόμενοι 1, 2 και 4 είναι γεγονότα τα οποία έχουν σκεφθεί σε κατοπινό στάδιο απλά και μόνο για να στηρίξουν τις θέσεις τους και ως τέτοια απορρίπτονται. Η απόρριψη της μαρτυρίας των εναγομένων 1, 2 και 4 δεν δίνει το δικαίωμα στο Δικαστήριο να καταλήξει σε συμπεράσματα ως προς το γεγονός που εκτυλίχθηκε στις 24.05.2003 εφόσον η μαρτυρία που προσφέρθηκε από τον ενάγοντα είναι τέτοιας φύσεως που δεν αφήνει περιθώρια στο Δικαστήριο τουλάχιστον να μπορεί να καταλήξει σε συμπέρασμα ως προς την επίθεση ή και τα κτυπήματα που ως ισχυρίζεται ο ενάγοντας δέχθηκε. Οι ανακρίβειες της μαρτυρίας του ενάγοντα σε σχέση με τους τραυματισμούς του και συγκεκριμένα τη μαρτυρία του ότι δέχθηκε κτυπήματα από αιχμηρά αντικείμενα, ότι οι εναγόμενοι ενώ βρισκόταν στο έδαφος συνέχισαν να τον χτυπούν αυτά όμως δεν μπορούν να συνδυαστούν με τους τραυματισμούς που υπέστη. Η ιατρική μαρτυρία που έχει προσκομίσει ξεκαθαρίζει ότι δεν υπήρχαν οποιοιδήποτε μώλωπες, το μάτι του δεν ήταν μαυρισμένο όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε και οι μόνοι τραυματισμοί που διαπίστωσαν οι γιατροί στις 24.05.2002 ήταν εκδορές στη μύτη και στην αριστερή μετωπιαία χώρα. Επίσης ότι υπήρχε θλαστικό τραύμα για το οποίο έγινε συρραφή χωρίς να δίνονται περισσότερα στοιχεία. Με βάση τα πιο πάνω δεν δίνεται το δικαίωμα στο Δικαστήριο να περισώσει κάποια στοιχεία από τη μαρτυρία του ενάγοντα και σε συνδυασμό με την απόρριψη της μαρτυρίας των εναγομένων να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του ενάγοντα απορρίπτεται στο σύνολό της. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου επί της αξιοπιστίας της μαρτυρίας του ενάγοντα και των εναγομένων 1, 2 και 4 για ολοκλήρωση της υπόθεσης θα προχωρήσω να εξετάσω την προσαχθείσα ιατρική μαρτυρία. Τα όσα έχει καταθέσει ο ΜΕ2 ιατρός Λούης Μακρυγιάννης και αφορούν την εξέταση του ενάγοντα στις 30.09.2004 στο ιδιωτικό Νοσοκομείο Πολυκλινική Υγεία στη Λεμεσό είναι ξεκάθαρο ότι αποτελούν γεγονότα τα οποία δεν έχουν και δεν μπορούν να συνδεθούν με το υπό εκδίκαση αδίκημα και συνεπώς ως άσχετα με την υπόθεση απορρίπτονται. Είναι καθ΄ όλα αποδεχτή η μαρτυρία του ΜΕ3 Παύλου Παναγιώτου ο οποίος το μόνο πράγμα που έκαμε ήταν να προσκομίσει κατάσταση λογαριασμού που αφορούσε τη νοσηλεία του ενάγοντα στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού μεταξύ 24.05.2004 και 27.05.
- Κατέθεσε ως τεκμήριο 3 την κατάσταση λογαριασμού. Η μαρτυρία του κρίνεται καθ΄ όλα αξιόπιστη και αποδεχτή. Καθ΄ όλα αξιόπιστα και αποδεχτή κρίνεται και η μαρτυρία της γιατρού Παυλίνας Μυλωνά, οδοντιάτρου, και αποδέχομαι τα όσα η μάρτυρας περιγράφει στο ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο 4 για τους τραυματισμούς που διαπίστωσε από την εξέταση που υπέβαλε τον ενάγοντα στις 25.05.
- Εξετάζοντας τη μαρτυρία του ΜΕ5 Χριστόδουλου Γαλατόπουλου, ψυχιάτρου, ο οποίος παρακολουθεί τον ενάγοντα από τις 10.09.1999 διαπιστώνω τα ακόλουθα. Ενώ στο τεκμήριο 5 που αποτελεί ιατρική βεβαίωση που έχει παραχωρήσει στον ενάγοντα στις 06.10.2003 αναφέρει ότι ο ενάγοντας πάσχει από χρόνια μελαγχολία και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και περαιτέρω αναφέρει ότι μετά από επίθεση που δέχθηκε το Μάιο του 2003 η κατάσταση του επιδεινώθηκε φαίνεται προφορικά να προσπαθεί να προσδώσει με ιδιαίτερη σημασία το γεγονός που επεσυνέβη το Μάιο του 2003 και ενώ τη μια στιγμή μας αναφέρει ότι η επιδείνωση της κατάστασης του ενάγοντα από το γεγονός ήταν διάρκειας περίπου έξι μηνών αργότερα προσπαθεί να πείσει το Δικαστήριο ότι από το συμβάν του Μαΐου του 2003 έχει επιδεινωθεί μόνιμα η κατάσταση της υγείας του ενάγοντα. Αυτό που μπορεί άνετα το Δικαστήριο να αποδεχθεί και αποδέχεται από τη μαρτυρία του κ. Γαλατόπουλου είναι ότι ο ενάγοντας πάσχει από χρόνια μελαγχολία και για την περίοδο Μαΐου 2003 και για ένα εξάμηνο η κατάσταση της υγείας του έχει επιδεινωθεί αφού στο σημείο αυτό η μαρτυρία του γιατρού ήταν ξεκάθαρη χωρίς αλλαγές, χωρίς να προσπαθεί να δώσει ένα διαφορετικό χαρακτήρα σε όλη την παρουσία του ενάγοντα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Τέλος, ο μάρτυρας ξεκαθάρισε ότι ένα άλλο γεγονός το 2009 ο θάνατος της μητέρας του ενάγοντα προκάλεσε επιδείνωση της κατάστασης του. Είναι αποδεχτή και η μαρτυρία του Δρ Α. Χριστοδουλίδη, γενικού χειρούργου, ο οποίος περιέθαλψε τον ενάγοντα στις 24.05.
- Διαπίστωσε εκδορές στη μύτη και την αριστερή μετωπιαία χώρα, ο ασθενής παραπονείτο για πονοκέφαλο και ζάλη, η νευρολογική του εξέταση όμως ήταν φυσιολογική και κατά την εισαγωγή η πίεση του ήταν 190/
- Επίσης αποδέχομαι και τη θέση του μάρτυρα ότι από αβλεψία δεν σημείωσε στην ιατρική έκθεση το γεγονός ότι ο ενάγοντας είχε και θλαστικό τραύμα το οποίο έγινε συρραφή. Με βάση την πιο πάνω αποδεχτή ιατρική μαρτυρία καταλήγω ότι κατά την εισαγωγή του ενάγοντα στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού στις 24.05.2003 ο Δρ Χριστοδουλίδης διαπίστωσε ότι ο ενάγοντας έφερε εκδορές στη μύτη, στην αριστερή μετωπιαία χώρα και παραπονείτο για πονοκέφαλο και ζάλη. Επίσης διαπίστωσε να έχει θλαστικό τραύμα στη μύτη και προχώρησε στη συρραφή. Η ιατρός Μυλωνά διαπίστωσε θλαστικό τραύμα στα χείλη στην κάτω δεξιά πλευρά αντίστοιχα προς το δόντι 42 και υπάρχει απώλεια τμήματος της κοπτικής επιφάνειας του 42 και πόνος κατά την επίκρουση στο δόντι
- Είναι δε ξεκάθαρο ότι ο ενάγοντας πάσχει από χρόνια μελαγχολία και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή σύμφωνα με το Δρ Γαλατόπουλο από το
- Για την περίοδο Μαίου 2003 και για χρονικό διάστημα έξι μηνών η κατάσταση του επιδεινώθηκε. Η υπάρχουσα νομολογία επί του θέματος των αποζημιώσεων θέτει ότι οι αποζημιώσεις θα πρέπει να συνιστούν εύλογη και δίκαιη αποκατάσταση του ενάγοντα [βλέπε Ioannou & Paraskevaides (Overseas) Ltd an Other v. Christofis
(1982)1 C.L.R. 719] αλλά το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποπειράται να επιδικάσει αποζημιώσεις για το πλήρες ποσό ή να προβεί σε τέλεια χρηματική αποκατάσταση [δέστε Paraskevopoulos v. Georghiou
(1970)1 C.L.R. 118 και Xenopoulos and another v. Anastasiou
(1981)1 C.L.R. 521]. Από την άλλη, οι αποζημιώσεις θα πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές (βλέπε Δ. Κουμπαρή κ.ά. ν. Δ. Χρίστου Φατρή
(2001)1 Α.Α.Δ. 921). Έχει τονιστεί, περαιτέρω, η ανάγκη για μια πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας [βλέπε Βρυωνίδη ν. Σωφρονίου
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 118]. Γεγονός αποτελεί ότι δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένο και επακριβές κονδύλι για κάθε τραύμα ξεχωριστά. Στην υπόθεση C. P. Transbeton Ltd v. Κώστα Σταύρου, Πολιτική έφεση 181/06, ημερομηνίας 24.03.2009 το Ανώτατο Δικαστήριο θεώρησε ως λογικό το ποσό των ΛΚ2.500 ως γενικές αποζημιώσεις. Ο εφεσίβλητος υπέστηκε «ενοχλήσεις, ταλαιπωρία από ζάλη, κεφαλαλγία, πονοκεφάλους, δυσκαμψία και αιμωδία του δεξιού άνω άκρου και του δεξιού χεριού, του οποίου οι κινήσεις ήταν επώδυνες και περιορισμένες». Στην υπόθεση Στέλιος Δημητρίου ν. Μαρίνας Α. Ιωάννου κ.ά.
(2003)1 Α.Α.Δ. 274 το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέχθηκε και επιδίκασε γενικές αποζημιώσεις ύψους ΛΚ4.000 για «ψυχικό τραύμα το οποίο εκδηλώθηκε με πονοκεφάλους, ζάλη, τάση για εμετό, αδυναμία συγκέντρωσης, ευερεθιστικότητα κ.ά». Στην πιο πάνω υπόθεση γίνεται αναφορά στην αγγλική υπόθεση Page v. Smith
(1995)2 All E.R. 736 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ο ενάγοντας ενεπλάκη σε δυστύχημα με τον εναγόμενο. Ο ενάγων δεν υπέστη σωματικό τραυματισμό αλλά του προκλήθηκε νευρικός κλονισμός. Ο εναγόμενος δέχθηκε την ευθύνη για το δυστύχημα αλλά δεν δέχθηκε ότι είχε υποχρέωση για αποζημιώσεις. Πρωτόδικα δικαιώθηκε ο ενάγων αλλά το Εφετείο ανέτρεψε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Ο ενάγων προσέφυγε τότε στον τρίτο βαθμό δικαιοδοσίας, στο House of Lords, το οποίο τον δικαίωσε. Απεφάσισε ότι αφού έχει βεβαιωθεί ότι ο εναγόμενος είχε καθήκον φροντίδας και προσοχής (duty of care) απέναντι στον ενάγοντα για αποφυγή πρόκλησης ζημιάς, είναι άσχετο το εάν ο εναγόμενος έπρεπε εύλογα να προβλέψει ότι θα προξενείτο τραυματισμός στον ενάγοντα ως αποτέλεσμα της αμέλειας του. Περαιτέρω ανέφερε ότι σε υποθέσεις νευρικού ή ψυχικού κλονισμού (nervous shock) είναι αναγκαίο να διακρίνουμε μεταξύ πρωταρχικών θυμάτων άμεσα ενεχομένων στο δυστύχημα (primary victims) και δευτερευόντων θυμάτων (secondary victims). Στην παρούσα υπόθεση διαπιστώνεται μέσα από τα ιατρικά πιστοποιητικά ότι η ψυχική κατάσταση του ενάγοντα επιδεινώθηκε για περίοδο έξι μηνών από το περιστατικό. Συνεπώς θεωρώ ότι το ποσό των €6.000 για τα συνολικά τραύματα που υπέστη ο ενάγοντας θα αποτελούσε ως δίκαιο και εύλογο ποσό. Ο ενάγοντας αξιώνει τα πιο κάτω ποσά: α. Ζημιά και/ή καταστροφή ενός ζεύγους γυαλιών (ΛΚ50,00) € 85,43 β. Ιατρικά έξοδα υπολογισμένα (ΛΚ300,00) € 512,58 γ. Ιατρικό πιστοποιητικό (ΛΚ25,00) € 42,72 δ. Μεταφορικά έξοδα (ΛΚ30,00) € 51,26 ε. Καταστροφή ενδυμάτων (πουκάμισο-παντελόνι)(ΛΚ110,00) € 187,95 ζ Απώλεια μισθών και/ή εισοδήματος από 25.05.2003 μέχρι 25.05.2008 προς €1.025,16 (ΛΚ600) μηνιαίως ήτοι ΛΚ36.000 €61.509,65 ΣΥΝΟΛΟ €62.389,59 Πλέον €1.025,16 μηνιαίως απώλεια μισθών από 01.06.2008 γιατί πλέον ο ενάγοντας δεν μπορεί ως ισχυρίζεται να ασχοληθεί με οποιαδήποτε εργασία. Τα ανωτέρω ποσά ως ειδικές αποζημιώσεις θα πρέπει όχι μόνο να εξειδικεύονται στα δικόγραφα, αλλά να αποδεικνύονται με αυστηρότητα [βλέπε Σπύρου ν. Χ"Χαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, Ηρακλέους ν. Σκάφους Νίκη, Αγωγή Ναυτοδικείου 92182
(1994)1 Α.Α.Δ. 510, Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239 και Παναγιώτου ν. Φραγκέσκου
(1999)1 Α.Α.Δ. 687]. Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω κρίνω ότι το μόνο ποσό που ο ενάγοντας προσκόμισε μαρτυρία είναι το ποσό που πλήρωσε στο Νοσοκομείο ήτοι το ποσό των €264,83 (ΛΚ155) τεκμήριο 3. Για τα υπόλοιπα ποσά που ο ενάγοντας αξιώνει καθώς και τους μισθούς δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία. Ως εκ τούτου απορρίπτονται. Με βάση τα ανωτέρω και την κατάληξη επί της αξιοπιστίας του ενάγοντα και εν όψει του ότι το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του μαρτυρία με την οποία οι εναγόμενοι να συνδέονται με την επίθεση και τους τραυματισμούς που υπέστη ο ενάγοντας η αγωγή εναντίον όλων των εναγομένων απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων 1, 2 και 4 και εναντίον του ενάγοντα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Πολιτική - Επίθεση - Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις - Απόρριψη αγωγής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο