Αναφορικά με την Εταιρεία MATZ HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης: 607/10, 18 Μαϊου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A152 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 607/10 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 Και Αναφορικά με την Εταιρεία MATZ HOLDINGS LIMITED, με αριθμό εγγραφής 157551 ------------- Αίτηση ημερομηνίας 7.1.11 για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων ------------ Ημερομηνία: 18 Μαϊου 2011 Για την Αιτήτρια: κ. Παναγίδης (κα Τσαγγάρη για ν' ακούσει απόφαση) Για την Καθ' ης η Αίτηση: κ. Θρασυβούλου (Κα Αποστόλου για ν' ακούσει απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με μονομερή αίτηση των αιτητών ημερομηνίας 7.1.11 εζητείτο από το Δικαστήριο η έκδοση διαταγμάτων εναντίον της καθ'ης η αίτηση εταιρεία εκ των οποίων το Δικαστήριο εξέδωσε την ίδια ημερομηνία τα πιο κάτω διατάγματα: «
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει και εμποδίζει την Εταιρεία MATZ HOLDINGS LIMITED με αριθμό εγγραφής 157551 (η «Εταιρεία»), και/ή τους διοικητικούς συμβούλους αυτής και/ή τους αξιωματούχους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα ενεργούν με βάση τις εντολές και/ή τις οδηγίες αυτής από το να προχωρήσουν σε οποιαδήποτε πράξη, ενέργεια, διάβημα, παραχώρηση ή έκδοση μετοχών στο μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας, ή καταχώριση στο μητρώο μελών της Εταιρείας, ή έκδοση πιστοποιητικών μετοχών, με σκοπό και/ή που θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του εκδοθέν μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας και/ή παραχώρηση μετοχών σε οποιοδήποτε μέτοχο της Εταιρείας ή άλλα πρόσωπα με βάση ψήφισμα που φέρεται να λήφθηκε σε συνεδρία του διοικητικού κεφαλαίου της Εταιρείας στις 6 Δεκεμβρίου 2010 και/ή αλλιώς μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στη διαδικασία της Αίτησης Διάλυσης αναφορικά με την Εταιρεία με αριθμό 607/2010 που έχει καταχωρηθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού από την Αιτήτρια ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει και εμποδίζει την Εταιρεία από το να δεχθεί ως αντάλλαγμα για την έκδοση οποιωνδήποτε μετοχών στο μετοχικό της κεφάλαιο, τον συμψηφισμό του όλου ή οποιοδήποτε μέρος οποιουδήποτε ποσού χρημάτων που οφείλονται και/ή που υπάρχει ισχυρισμός ότι οφείλεται από την Εταιρεία σε οποιοδήποτε μέτοχο και/ή τον συμψηφισμό του όλου ή οποιοδήποτε μέρος οποιουδήποτε ποσού χρημάτων που οφείλονται και/ή που υπάρχει ισχυρισμός ότι οφείλεται από πρόσωπο άλλο από την Εταιρεία (συμπεριλαμβανομένης και της Hamash Misr), σε οποιοδήποτε πρόσωπο, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στη διαδικασία της Αίτησης Διάλυσης αναφορικά με την Εταιρεία με αριθμό 607/2010 που έχει καταχωρηθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού από την Αιτήτρια ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει και εμποδίζει την Εταιρεία από το να πληρώσει οποιουδήποτε ποσό χρημάτων που οφείλεται και/ή που υπάρχει ισχυρισμός ότι οφείλεται από την Εταιρεία σε οποιοδήποτε μέτοχο και/ή που υπάρχει ισχυρισμός ότι οφείλεται από πρόσωπο άλλο από την Εταιρεία (συμπεριλαμβανομένης και της Hamash Misr), σε οποιοδήποτε πρόσωπο, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στη διαδικασία της Αίτησης Διάλυσης αναφορικά με την Εταιρεία με αριθμό 607/2010 που έχει καταχωρηθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού από την Αιτήτρια ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Οι καθ'ων η αίτηση καταχώρισαν ειδοποίηση ένστασης με την οποία εγείρουν 10 λόγους για τους οποίους ισχυρίζονται ότι η αίτηση δεν πρέπει να επιτύχει και τα διατάγματα να οριστικοποιηθούν. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης παρατίθενται κατωτέρω αυτολεξεί:
- Δεν τηρούνται και/ή δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το Άρθρο 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Ελλείπουν οι προϋποθέσεις που καθορίζει ο νόμος και η νομολογία για την «διάλυση» των Καθ΄ων η Αίτηση από το Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 γεγονός που καθιστά την αίτηση θνησιγενή με δεδομένο ότι δεν αποκαλύπτεται πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση.
- Οι Αιτητές στερούνται ικανότητας δικονομικής παράστασης (locus stand) να αιτούνται ως η αίτηση τους και γενικότερα να λαμβάνουν μέρος στην διαδικασία με δεδομένο ότι απέτυχαν να καταδείξουν πιθανότητα που να προκύπτει από το ίδιο το κείμενο της κύριας αίτηση των ύπαρξης περιουσιακών στοιχείων προς διανομή στην περίπτωση που πετύχουν στο αίτημα τους να υπάρξει εκκαθάριση των Καθ΄ ων η Αίτηση.
- Δεν υπάρχει μαρτυρία και/ή ικανοποιητική μαρτυρία που να δικαιολογεί το στοιχείο του κατεπείγοντος για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος όπως αυτό προβλέπεται από το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και εν πάση περιπτώσει δεν γίνεται επίκληση από τους Αιτητές του επείγοντος ή ειδικών περιστάσεων.
- Οι Αιτητές κακόπιστα και/ή εσκεμμένα και/ή άλλως πως απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες (non disclosure) και δεν προέβηκαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη (full and frank disclosure) τέτοιων γεγονότων παραβαίνοντας την υποχρέωση τους να ενεργούν με βάση την αρχή της μέγιστης καλής πίστης (utmost good faith).
- Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή κωλύονται από το να αιτούνται την προς όφελος τους άσκηση της διακρατικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και/ή να επικαλούνται την ενεργοποίηση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου και/ή των φυσικών αρχών της επιείκειας για την οριστικοποίηση των εκδοθέντων Διαταγμάτων.
- Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την Αίτηση και/ή το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει αυτήν είναι ελλιπές και/ή ανεπαρκές και/ή δεν δικαιολογεί την οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος.
- Η συνέχιση ισχύος των εκδοθέντων Διαταγμάτων καθιστά αδύνατη την λειτουργία της Εταιρείας των Καθ΄ ων η Αίτηση.
- Δεν είναι δίκαιο και ευλογο να οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα διατάγματα αφού το ισοζύγιο της ευχέρειας προστάζει όπως τα διατάγματα ημερομηνίας 07/01/11 ακυρωθούν.
- Η εγγύηση που έχει δοθεί είναι ανεπαρκής και δεν εξασφαλίζει τις ζημιές και απώλειες που έχουν υποστεί και θα υποστούν οι Καθ΄ων η Αίτηση συνεπεία της έκδοσης των διαταγμάτων ημερομηνίας 07/01/11 και σε περίπτωση που δεν ακυρωθούν θα πρέπει να αυξηθεί η εγγύηση και να λάβει την μορφή τραπεζικής εγγύησης. Τόσο η αίτηση, όσο και η ένορκη δήλωση συνοδεύονται από μακροσκελείς και πολυσέλιδες ένορκες δηλώσεις. Τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται σε αυτές, θα παρατεθούν και θα εξεταστούν κατωτέρω όταν εξετάζονται οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η ένσταση των καθ'ων η αίτηση συνοδεύεται από ένορκες δηλώσεις των Ανδρέα Κυριάκου και Ανδρέα Γιωρκάτζη. Αναφορικά με την καταχωρηθείσα ένορκη δήλωση του τελευταίου ηγέρθηκε ένσταση εκ μέρους των συνηγόρων της αιτήτριας οι οποίοι ανέπτυξαν σχετική επιχειρηματολογία σύμφωνα με την οποία η ένορκη δήλωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη διότι αφενός ο κ. Γιωρκάτζιης είναι δικηγόρος των καθ'ων η αίτηση, και αφετέρου είχε διατελέσει στο παρελθόν και δικηγόρος των αιτητών. Σχετικό αίτημα αναβολής ούτως ώστε να ακουσθεί πριν την ακρόαση της αίτησης για οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων, η αίτηση που εν τω μεταξύ είχαν καταχωρίσει οι αιτητές και με την οποία ζητούσαν δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Ανδρέας Γιωρκάτζιης ΔΕΠΕ δεν είναι συγκροτημένη σύμφωνα με το Νόμο και δεν πρέπει να συνεχίσει να εμφανίζεται ως δικηγόρος της καθ'ης η αίτηση, και περαιτέρω διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην ανωτέρω δικηγορική εταιρεία να εμφανίζεται, δεν εγκρίθηκε και προχώρησε η ακρόαση για το θέμα της οριστικοποίησης των εκδοθέντων διαταγμάτων. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει σε αυτό το στάδιο τους σχετικούς ισχυρισμούς των αιτητών για μη δυνατότητα εμφάνισης του γραφείου Ανδρέα Γιωρκάτζιη ΔΕΠΕ ως δικηγόρων των καθ'ων αφού αυτό το το θέμα αποτελεί αντικείμενο άλλης αίτησης. Θα εξετάσω όμως το συναφές θέμα της επάρκειας ένορκης δήλωσης που γίνεται από δικηγόρο και της δυνατότητας ενός δικηγόρου να προβαίνει σε ένορκη δήλωση στην οποία να αναφέρονται γεγονότα για υποστήριξη αίτησης ή ένστασης. Αμφότεροι οι συνήγοροι ανέπτυξαν επί μακρόν τις θέσεις τους για το θέμα τούτο, τις οποίες έχω κατά νου εκδίδοντας την απόφαση. Το ασυμβίβαστο της ιδιότητας δικηγόρου και μάρτυρα στην ίδια υπόθεση έχει τονιστεί σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Σωκράτους ν. Σαββίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1602, Παπακόκκινου κ.ά ν. Δήμου Πάφου
(1998)1 Α.Α.Δ. 634.). Έχει εν τούτοις με την ίδια νομολογία αναγνωριστεί το δικαίωμα σε δικηγόρο να προβαίνει ως πρόσωπο που γνωρίζει γεγονότα σε ένορκη δήλωση ή να καταθέτει ως μάρτυρας. Το ασυμβίβαστο είναι να αναλαμβάνει ταυτόχρονα και να εμφανίζεται με τις δύο ιδιότητες. Το ίδιο θέμα εξετάστηκε πρόσφατα στην απόφαση Dmitry Rybololev v. Elena Rybolovleva Π. Εφ. 130/09 ημερ. 29.1.10 στην οποία έχουν λεχθεί τα ακόλουθα, τα οποία επιλύουν, όλα τα εγερθέντα θέματα: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβίβαστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεση του πελάτη του ως δικηγόρος (Ahapittas v. Roc Chic Ltd
(1968)1 CLR, In re Efthymiou
(1987)1 CLR 319, Thanos Hotels Ltd v. Iωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεγηξεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν' αγνοηθεί ή απορριφθεί . Ούτε και συμφωνούμε ότι μια τέτοια απόλυτη αρχή εξάγεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal (ανωτέρω)». Απλά, στη προσφυγή εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση, το οποίο επιλαμβανόταν ενδιάμεσης αίτησης στο πλαίσιο προσφυγής για αναστολή εκτέλεσης διαταγμάτων απέλασης και κράτησης έκρινε ότι θα έπρεπε ο ομνύων δικηγόρος να παράσχει κάποια εξήγηση γιατί προέβηκε ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο ίδιος ο αιτητής. Ενώ δε το Δικαστήριο εξέφρασε την άποψη ότι αυτός θα ήταν αρκετός λόγος γι΄ απόρριψη της αίτησης, εν τούτοις, προχώρησε και εξέτασε την ουσία της και την απέρριψε για άλλους λόγους, βασιζόμενο στα στοιχεία που παρατέθηκαν στην ένορκη δήλωση. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση Dulal Dulal ο αιτητής, αν και ήταν υπήκοος της Μπαγκλαντές, κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο αναμένοντας την έκβαση της αίτησης του. Υπ΄ εκείνες τις περιστάσεις κρίθηκε ότι χρειαζόταν μια εξήγηση ως προς το γιατί δεν κατάρτισε ο ίδιος την ένορκη δήλωση. Θα σημειώναμε εδώ, σε αντιδιαστολή, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο με την ίδια μονομελή σύνθεση αποδέχθηκε ως κανονική ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους αλλοδαπής αιτήτριας, εφόσον αυτή βρισκόταν στο εξωτερικό, χωρίς εξήγηση. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Svetlana Shalaeva ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 869/2005, Απόφαση ημερομηνίας 24.3.2006, επιλαμβανόμενο αίτησης της Δημοκρατίας για παροχή ασφάλειας εξόδων από την αλλοδαπή προσφεύγουσα, το ίδιο Δικαστήριο, και ορθά βέβαια, αποδέχθηκε και ενήργησε στη βάση Ένστασης που στηριζόταν σε ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους της προσφεύγουσας - καθ΄ης η αίτηση, η οποία είχε ήδη απελαθεί και βρισκόταν στο εξωτερικό. Με αυτά τα δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ονμύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών.» Στην παρούσα περίπτωση, ο Ανδρέας Γιωρκάτζιης προβαίνει στην ένορκο δήλωση που στηρίζει την ένσταση αφού όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3 αυτής «Τα γεγονότα που αφορούν την κύρια αίτηση των Αιτητών ως και την μονομερή αίτηση των ημερομηνίας 07/01/11 είναι γνωστά σε μένα από την ιδιότητα μου ως του κατά τον ουσιώδη χρόνο δικηγόρου τόσο των Αιτητών όσο και των Καθ'ων η Αίτηση αλλά και ως Διοικητικός Σύμβουλος της Fidentia Secretarial Ltd που τυγχάνει γραμματέας τόσο των Αιτητών όσο και των Καθ'ων η Αίτηση.» Με την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, οι ίδιοι ιο αιτητές αναφέρονται σε επιστολές που έχουν αποστείλει στον κ. Γιωρκάτζιη υπό την ιδιότητα του αξιωματούχου της Findentia Secretarial Ltd εμπλέκοντας τον ουσιαστικά στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Η κρινόμενη ένσταση φέρεται να καταχωρήθηκε εκ μέρους της Ανδρέας Γιωρκάτζιη ΔΕΠΕ, το χειρισμό όμως της υπόθεσης έχει ο δικηγόρος κ. Θρασυβούλου, πρόσωπο άλλο από τον Ανδρέα Γιωρκάτζιη τον ενόρκως δηλούντα. Κρίνεται συνεπώς ότι δεν φαίνεται στην παρούσα περίπτωση να υπάρχει το ασυμβίβαστο δικηγόρου και μάρτυρα, ούτε έχει καταδειχθεί ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αποκλείσει την καταχωρηθείσα εκ μέρους του κ. Γιωρκάτζιη ένορκη δήλωση για το γεγονός και μόνο ότι είναι δικηγόρος. Εξάλλου τέτοια αρχή, ότι δηλαδή η δοθείσα μαρτυρία πρέπει να αγνοηθεί ή είναι άκυρη, δεν συνάγεται από τις ανωτέρω αποφάσεις του Εφετείου, παρόλο ότι με μονομελή σύνθεση, σε κάποιες αποφάσεις του Ανωτάτου είχε εκφραστεί διαφορετική άποψη. ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Ένα άλλο θέμα το οποίο θα πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο προτού υπεισέλθει στην εξέταση των προϋποθέσεων για την οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων, αποτελεί ο προβληθείς εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση λόγος ένστασης για μη αποκάλυψη από τους αιτητές των ουσιωδών για υπόθεση γεγονότων και για απόκρυψη στοιχείων. Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το Δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Η αρχή της αποκάλυψης όλων των απαραίτητων για την κρίση της υπόθεσης στοιχείων πρέπει να προσφέρονται και αποκαλύπτονται στο Δικαστήριο όταν το Δικαστήριο επιλαμβάνεται και εκδίδει διάταγμα κατόπιν μονομερούς αίτησης, χωρίς να ακούσει τον άλλο διάδικο. Και αυτό γιατί στο αρχικό στάδιο, το Δικαστήριο κατά παρέκκλιση της αρχής «Audi alteram partem» ή επί το ελληνικότερον «μηδένα δικάσεις πριν αμφί μύθον ακούσεις", ακούει τον ένα μόνο των διαδίκων, επιβάλλεται η αποκάλυψη των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να επηρεάσουν την απόφαση. Αναφέρεται στην αγόρευση του κ .Θρασυβούλου η οποία στοχεύει στην υποστήριξη του λόγου αυτού ότι οι αιτητές ψευδώς και με σκοπό να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο μια λανθασμένη εικόνα των γεγονότων με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου αναφέρουν στην παράγραφο 17 της Ένορκης Δήλωσης του Abou Shaar ότι η Hamash διοικείται από πρόσωπα τα οποία έχουν διοριστεί και/ή είναι συνδεδεμένα στους και/ή εντεταλμένους αντιπροσώπους των KALOA AG και ZAWAYA GROUP FOR DEVELOPMENT AND INVESTMENT, Jakop, Osman και Hamza. H πραγματικότητα όμως είναι τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 12 της Ένορκης Δήλωσης του Ανδρέα Γιωρκάτζιη ήτοι ότι η Hamash διοικείται από εξαμελές Διοικητικό Συμβούλιο τρία μέλη του οποίου ορίζονται από την Αιγυπτιακή Κυβέρνηση και τρία μέλη από τους Καθ'ων η Αίτηση. Έτερο σημείο το οποίο σύμφωνα με το συνήγορο αποτελεί παραπλανητικό ισχυρισμό των αιτητών ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ότι «μεταξύ των μετόχων και/ή της πρακτικής που ακολουθείτο από τους μετόχους της Εταιρείας ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της μεταξύ τους κατανόησης και/ή συμφωνίας και/ή σχέση εμπιστοσύνης και/ή του καταστατικού της Εταιρείας όπως ο κάθε μέτοχος διορίζει από καιρό σε καιρό εντεταλμένους αντιπροσώπους στο Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας» αλλά παραλείπουν να υποδείξουν στο Δικαστήριο τα όσα αναφέρει ο Ανδρέας Γιωρκάτζιης στην παράγραφο 19 της Ένορκης Δήλωσης του ήτοι ότι στις 04/04/07 και ενώ οι μέτοχοι των Καθ'ων η Αίτηση ήταν τρεις διορίστηκε ο Abdelbasit Hamza ως επιπρόσθετος διοικητικός σύμβουλος των Καθ'ων η Αίτηση με ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου και έτσι οι διοικητικού σύμβουλοι αυξήθηκαν σε τέσσερις παρά την ύπαρξη της υποτιθέμενης συμφωνίας. Ως πρόσθετες περιπτώσεις μη αποκάλυψης και παραπλάνησης του Δικαστηρίου υποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 21, 22, 26, 28, 29, 30 και 48 της ένορκης δήλωσης του Ανδρέα Γιωρκάτζιη. Παραπομπή γίνεται επίσης και στις παραγράφους 32 και 33 της ίδιας ένορκης δήλωσης από τις οποίες καταδεικνύεται ότι τουλάχιστον στις 30.7.10 οι αιτητές δεν είχαν οποιαδήποτε ένσταση για τον τρόπο διαχείρισης των υποθέσεων των καθ'ων η αίτηση. Αυτό που μπορεί να λεχθεί από τη μελέτη των αντίστοιχων παραγράφων είναι πως εκείνο που αναδύεται είναι η διαφορετική παράθεση γεγονότων από τους αιτητές και τους καθ΄ ων και όχι απόκρυψη γεγονότων. Δεν έχουμε περίπτωση κατά την οποία το θεωρούμενο ως αποκρυβέν γεγονός αποδεικνύεται σαν τέτοιο, αφού αυτό το οποίο αναδεικνύεται είναι η διαφορετική αντίκριση των γεγονότων από τους ενόρκως δηλούντες. Για να αποφασίσει το Δικαστήριο ποια από τα αμφισβητούμενα γεγονότα είναι τα ορθά ώστε να πεισθεί ότι έχει γίνει απόκρυψη γεγονότων, θα πρέπει να γίνει αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών, κάτι που δεν εμπίπτει στο έργο της παρούσας διαδικασίας. Συνεπώς κρίνεται ότι το Δικαστήριο δεν έχει την ευχέρεια στο παρόν στάδιο να αποφασίσει για το θέμα τούτο της απόκρυψης ή όχι γεγονότων. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ Πρόσθετος λόγος ένστασης, ο οποίος επίσης πρέπει να εξεταστεί προκαταρκτικά είναι η ισχυριζόμενη μη αποκάλυψη του κατεπείγοντος για την έκδοση των διαταγμάτων. Το άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6 προνοεί ότι: «Kάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς προειδοποίηση στον άλλο». Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598 όπου εξετάσθηκε το θέμα αυτό, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στις σελ. 604 - 605: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει γνώμη. Όπως διαπιστώνει ο Κωνσταντινίδης, Δ., σε δύο αποφάσεις του (In Re Stavros Hotel Apartments Ltd
(1994)1 A.A.Δ. 836 In Re B.P. CYPRUS LTD,
(1996)1(B) A.A.Δ. 861, το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ. 6». (βλ. Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). O κ. Θρασυβούλου με παραπομπή στην ανωτέρω υπόθεση εισηγήθηκε ότι δεν δικαιολογείται το επείγον στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων γι' αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να τα απορρίψει και για τον λόγο αυτό. Ο κ. Παναγίδης αφού προέβη σε εκτενή αναφορά των γεγονότων, παρέπεμψε στη παρ. 87 και 88 των ενόρκων δηλώσεων. Υπέδειξε δε πως μόλις στις 30.12.10 λήφθηκε η επιστολή ημερομηνίας 8.12.10 και αμέσως καταχωρήθηκε η αίτηση. Το Δικαστήριο είχε υπόψη του κατά την έκδοση των διαταγμάτων τα γεγονότα που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση και ιδίως αυτά των παρ. 87 και
- Η επιστολή της καθ'ης ημερ. 8.12.10 (Τεκμ.31) στάληκε με ταχυδρομείο στη διεύθυνση της αιτήτριας τστις Παρθένους Νήσους , παραλήφθηκε στις 30.12.10 και καλούσε την αιτήτρια να εκφράσει τις απόψεις της για την αύξηση κεφαλαίου μέχρι τις 10.1.
- Το γεγονός ότι η επιστολή (Τεκμ.31) στάληκε με ταχυδρομείο, ενώ άλλη επικοινωνία μεταξύ αιτήτριας και καθ'ης διεξήγετο με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, δεν αμφισβητήθηκε. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης το γεγονός ότι δεν δόθηκε η δέουσα προθεσμία για τη σύγκληση της ειδικής αυτής συνέλευσης. Το θέμα δεδομένης της επικείμενης αύξησης κεφαλαίου που ανά πάσα στιγμή αναμένετο να γίνει, αφού έτσι αποφάσισε η πλειοψηφία των μετόχων εκρίθη ότι ικανοποιούσε την διάταξη του άρθρου 9 του Κεφ.
- Εξάλλου στην απόφαση Μetrosyaz Ltd κ.α.
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1843 η οποία αφορούσε έκδοση διαταγμάτων και θέματα όπως τα επίδικα, εκρίθησαν επείγοντα και εκδόθηκαν μονομερώς τα διατάγματα, με επικρότηση της θέση αυτή από το Εφετείο. Έλλειψη προϋποθέσεων για έκδοση διατάγματος διάλυσης Υποστηρίζεται από την καθ'ης η αίτηση και αναπτύχθηκε με τη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου της, κ. Θρασυβούλου, πως το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει διάταγμα διάλυσης της εταιρείας όπως ζητά η αιτήτρια, αφού αυτό εκδίδεται υπό τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 260 του Νόμου και έπεται της διαδικασίας εκκαθάρισης. Όπως προκύπτει από το κείμενο της αίτησης, αυτή στηρίζεται στο άρθρο 211, το οποίο ενσωματώνει τη διαδικασία εκκαθάρισης και όχι διάλυσης. Ο όρος «διάλυση» που ανευρίσκεται στο κείμενο, δεν διαφοροποιεί το αιτητικό, ούτε αλλάζει την εξουσία του Δικαστηρίου το οποίο θα ασχοληθεί με την ύπαρξη των προϋποθέσεων εκκαθάρισης της καθ'ης. Η αιτήτρια, ως κάτοχος πληρωθέντων μετοχών, θεωρείται συνεισφορέας και ως τέτοιος έχει δικαίωμα στην καταχώριση της κρινόμενης αίτησης (αρ. 213 του Κεφ. 113). ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ Η αιτήτρια εταιρεία αξιώνει έκδοση διατάγματος για εκκαθάριση της εταιρείας στηριζόμενη στη διάταξη 211(f) του Κεφ. 113. Το Δικαστήριο κατά την ακρόαση αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας έχει εξουσία δυνάμει των προνοιών του άρθρου 214
(1)του Νόμου να εκδώσει ενδιάμεσο ή οποιοδήποτε άλλο διάταγμα θεωρήσει πρέπον. Η κρινόμενη ενδιάμεση αίτηση έχει νομική βάση μεταξύ άλλων τα άρθρα 4-9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίου Νόμου 14/60. Το άρθρο 4 το Κεφ. 6 σκοπό έχει την προστασία της περιουσίας που είναι αντικείμενο της αγωγής. Σειρά αποφάσεων, παλιών και νεότερων, επιβεβαιώνει ότι το άρθρο αυτό εφαρμόζεται μόνο όπου η περιουσία σχετικά με την οποία ζητείται το διάταγμα, είναι αντικείμενο της αγωγής (βλ. Compania Portuguesa de Transportes Maritime of Lisbon v. Sponsolia Shipping Co Ltd
(1987)1 C.L.R. 11). Όταν η περιουσία είναι αντικείμενο της αγωγής, τότε το άρθρο 4 μπορεί να εξετασθεί ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60 (Παπαστρατής ν. Πετρίδης
(1979)1 C.L.R. 231). Όμως , το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια που του παρέχει το άρθρο τούτο, πρέπει να οδηγηθεί από τις γενικές αρχές που διατυπώνονται στο άρθρο 32 του Ν.14/60 και είναι συνετό οι προϋποθέσεις εκείνες, να ληφθούν υπόψη. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, όπως τονίστηκε στην αίτηση Χάρη Φεσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704, αποτελεί το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις για την έκδοση τους καθορίστηκαν με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην Οdysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557) και επαναλήφθηκαν σε σωρεία άλλων αποφάσεων, και είναι:
(1)H ύπαρξης σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και
(3)Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να σταθμίσει το Δικαστήριο αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το επίδικο διάταγμα. Ένα άλλο στοιχείο το οποίο το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη αν οι διάφοροι παράγοντες και τα συμφέροντα των διαδίκων ισοζυγίζονται, είναι η διατήρηση της κατάστασης που επικρατούσε πριν ο εναγόμενος αρχίσει τη δραστηριότητα της οποίας επιδιώκεται η παρεμπόδιση (status quo ante). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κατά την ακρόαση, δεν υπάρχει λόγος να ερμηνευθεί ότι εξυπακούει οτιδήποτε περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των εγγράφων προτάσεων. Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στον ενάγοντα να δείξει ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας. Η έννοια της πιθανότητας, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Όπως αναφέρθηκε στην Odysseos (ανωτέρω σελ. 569) η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον αιτητή να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Αξίζει να υπομνησθεί ότι στα πλαίσια εκδίκασης ενδιάμεσου διατάγματος, το Δικαστήριο δεν δικαιούται να διαγνώσει την ουσία της αγωγής, όπως ρητά προβλέπεται στο άρθρο 22(η)(β) του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60(δέστε Πούλλου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Α.Δ. 275). Πρέπει, επίσης, να αποφύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 284). Για διαπίστωση της ύπαρξης ή όχι αγώγιμου δικαιώματος ανατρέχουμε στα γεγονότα όπως αυτά δίδονται μέσα από την αίτηση για εκκαθάριση της αιτήτριας και της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την κρινόμενη αίτηση και τα τεκμήρια που επισυνάπτονται. Όπως ανωτέρω σημειώθηκε, ο λόγος για διάλυση της εταιρείας είναι ο προνοούμενος από το άρθρο 211(στ) ότι «το Δικαστήριο έχει τη γνώμη ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η εταιρεία». Τα γεγονότα που δικαιολογούν και δίδουν έρεισμα σύμφωνα με τους αιτητές για εκκαθάριση της εταιρείας μπορούν να συνοψισθούν ως εξής: Η καθ' ης MATZ HOLDINGS LIMITED («η εταιρεία») ιδρύθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2005 με βάση τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Η αιτήτρια εταιρεία είναι συνεισφορέας της εταιρείας και κατέχει μετοχές στην εταιρεία για περίοδο πέραν τω έξι μηνών. Το ονομαστικό μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας κατά την ίδρυση της ήταν Λίρες Κύπρου 1.000 και υπογραφέας του ιδρυτικού εγγράφου της εταιρείας ήταν κάποια κα Έλενα Δημητρίου (η «Υπογραφέας»). Κατά ή περί τις 21.02.05 η Υπογραφέας μεταβίβασε όλες τις μετοχές που κατείχε ως ακολούθως: στον Jakob Bliggenstrofer (ο «Jakob» 175, στον Mohamed Yoursy (o «Yousry») 300, στον Abdelbasit Hamza (o «Hamza» 175, στον Dr Abdelaziz Osman (ο «Osman») 175 και στον Dr Hnnjorg Hereth (o «Hereth») 175 (όλοι μαζί οι «Αρχικοί Μέτοχοι»). Οι Αρχικοί Μέτοχοι απέκτησαν την εταιρεία υπό την Υπογραφέα με σκοπό όπως αυτή χρησιμοποιηθεί ως το κοινό τους όχημα για την εκμετάλλευση ορυχείων χρυσού και/ή εξόρυξη χρυσού στην Αίγυπτο. Από τις 28/8/05 ακολούθησαν αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, μετατροπή του ονομαστικού και εκδοθέντος κεφαλαίου από λίρες Κύπρου σε Δολάρια Αμερικής και μεταβιβάσεις των μετοχών, με αποτέλεσμα και συνέπεια των πιο πάνω, το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας να κατέχεται από: KALOA AG 117.000 μετοχές, ZAWAYA GROUP FOR DEVELOPMENT AND INVESTMENT 233.000 μετοχές, Αιτήτρια 150.000 μετοχές. Η αιτήτρια εταιρεία κατέστη μέτοχος στις 3/7/07 όταν μεταβιβάστηκαν σε αυτή οι μετοχές που κατείχε ο Yousry. Με βάση συμφωνίες ημερ. 5.12.04 και 16.12.06 μεταξύ της καθ'ης και της εταιρείας Cresset International Ltd, η πρώτη απέκτησε τα δικαιώματα εκμετάλλευσης ορυχείων στην Αίγυπτο που βρίσκονται στην περιοχή της Ανατολικής Ερήμου της Αιγύπτου, γνωστό ως Hamash Concession. Oι εργασίες της καθ'ης στην Αίγυπτο για την εξόρυξη χρυσού διεξάγονται μέσω της εταιρείας Hamash MISR for Gold MINES S.A.E. της οποίας η καθ'ης κατέχει το 50% των μετοχών της, ενώ το υπόλοιπο 50% κατέχεται από την Αιγυπτιακή Κυβέρνηση. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της αιτήτριας, η καθ' ης εταιρεία παραλείπει να συγκαλέσει Γενική Συνέλευση. Παραλείπει να τηρεί λογιστικά βιβλία. Καταχράται των εξουσιών της και αποκλείει την αιτήτρια από την Διοίκηση και διαχείριση της. Εκπρόσωπος της αιτήτριας στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας ήταν ο Yousry από την 9 Φεβρουαρίου 2007 μέχρι και την 27 Απριλίου 2009, ημερομηνία κατά την οποία απεβίωσε. Κατά ή περί την 9 Φεβρουαρίου 2007 μέλη στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας διορίστηκαν Jakob, και Osman και στις 4 Απριλίου 2007 ο Hamza δηλαδή σε ημερομηνίες κατά ή περί την ημερομηνία ολοκλήρωσης απόκτησης δικαιωμάτων στις περιοχές χρυσού από την εταιρεία. Μετά το θάνατο του Yousry η αιτήτρια ζήτησε από την εταιρεία και τα άλλα μέλη όπως μεριμνήσουν για το διορισμό μέλους στο Διοικητικό Συμβούλιο ώστε να ενημερώνεται για τις εργασίες της εταιρείας αλλά μέχρι σήμερα η εταιρεία αρνήθηκε και δεν έχει καταστεί δυνατό να διοριστεί αντιπρόσωπος της εταιρείας ως μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας. Κατά την ημερομηνία της παρούσας αίτησης μέλη στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας είναι μόνο πρόσωπα που αντιπροσωπεύουν τα συμφέροντα των εταιρειών KALOA AG και ZAWAYA GROUP FOR DEVELOPMENT AND INVESTEMENT δηλαδοί οι Jakob, Osman και Hamza αντίστοιχα. Λόγω του αποκλεισμού της αιτήτριας από τη διοίκηση της εταιρείας και πρόσβαση σε πληροφορίες για τις εργασίες της, η αιτήτρια απαίτησε κατά ή περί την 12 Φεβρουαρίου 2010 δυνάμει των προνοιών του νόμου και των προνοιών του καταστατικού έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων με σκοπό να συζητηθεί η κατάσταση της εταιρείας, η κατάσταση της επένδυσης της εταιρείας στην Αίγυπτο και να επιθεωρηθούν οι τελευταίες ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας. Κατά ή περί την 23 Μαρτίου 2010 η καθ' ης εταιρεία έδωσε ειδοποίηση για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της, η οποία θα λάμβανε χώρα στις 16.4.10 με σκοπό να συζητηθούν τα ανωτέρω θέματα. Οι καταστάσεις όμως αυτές δεν δόθηκαν από την εταιρεία στην αιτήτρια πριν από την ημερομηνία της συνέλευσης αλλά ούτε και κατά τη διάρκεια της συνέλευσης παρά τις οχλήσεις της αιτήτριας και των αντιπροσώπων της ούτε και έγινε οποιαδήποτε ουσιαστική συζήτηση. Σε μεταγενέστερη ημερομηνία η εταιρεία και/ή οι αντιπρόσωποι της απέστειλε στην αιτήτρια ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις για το έτος 2008 οι οποίες φέρουν ημερομηνία υπογραφής 14 Δεκεμβρίου 2009 το περιεχόμενο των οποίων ουδέποτε αποδέχθηκε, αφού μεταξύ άλλων δεν είχε επεξηγήσεις για τούτο. Η μοναδική ετήσια γενική συνέλευση της εταιρείας συγκλήθηκε για το έτος 2009, και έλαβε χώρα στις 16 Σεπτεμβρίου 2010 στο Κάιρο, αλλά και πάλιν δεν δόθηκαν ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις για το έτος 2009, παρά μόνο προσχέδιο τέτοιων καταστάσεων που φέρει ημερομηνία 14 Δεκεμβρίου
- Η παράλειψη παροχής επαρκών στοιχείων στον ελεγκτή της εταιρείας από τους υφιστάμενους συμβούλους της εταιρείας θεωρείται από την αιτήτρια παράβαση των εκ του νόμου και καταστατικού απορρεόντων καθηκόντων τους. Κατά την εν λόγω συνέλευση οι Διοικητικοί Σύμβουλοι της εταιρείας ενημέρωσαν τους μετόχους ότι η εταιρεία πώλησε τα δικαιώματα της και/ή το συμφέρον της στο ορυχείο χρυσού στο Doungash το οποίο αποτελούσε ένα εκ των κύριων περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Κανένας εκ των εκπροσώπων της εταιρείας δεν ήταν σε θέση ή πρόθυμος να δώσει λεπτομέρειες και στοιχεία γιατί αποφασίστηκε η εν λόγω πώληση και ούτε ήταν σε θέση να δώσει στοιχεία και λεπτομέρειες αναφορικά με την τιμή την οποία εισέπραξε η εταιρεία, το πρόσωπο προς όφελος του οποίου έγινε η πώληση και δεν ήταν σε θέση να αναφέρει λεπτομέρειες ως προς το πώς χρησιμοποιήθηκε το προϊόν της πώλησης. Περαιτέρω κατά την εν λόγω συνέλευση των μετόχων, οι Διοικητικοί Σύμβουλοι της εταιρείας ενημέρωσαν τους μετόχους ότι υπήρξε παραγωγή χρυσού από τη Hamash κατά το έτος 2009 βάρους περίπου 165 κιλών και αξίας 6.500.000 Δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Παρά τις ερωτήσεις του αντιπροσώπου της αιτήτριας για το πώς χρησιμοποιήθηκαν τα έσοδα από την πώληση χρυσού ο Διευθύνων Σύμβουλος της Hamash δεν ήταν σε θέση και αρνήθηκε να δώσει οποιεσδήποτε απαντήσεις. Στο προσχέδιο των ελεγμένων οικονομικών καταστάσεων της εταιρείας για το έτος 2009 και στις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις της Hamash για το έτος 2009 δεν αναφέρεται εξόρυξη χρυσού βάρους 165 κιλών από την Hamash όπως αναφέρθηκε από τους εκπροσώπους της εταιρείας και/ή της Hamash στην ετήσια γενική συνέλευση. Η αιτήτρια δεν έχει πρόσβαση σε έγκυρη ή/και ορθή ή/και ολοκληρωμένη πληροφόρηση αναφορικά με τον τρόπο εκτέλεσης των εργασιών της εταιρείας, ούτε για τις αποφάσεις που λαμβάνονται από το Διοικητικό Συμβούλιο ή για τις στρατηγικές που εφαρμόζονται από αυτό, ούτε για την χρήση των εσόδων της εταιρείας ή για την διάθεση ή αποξένωση της περιουσίας της εταιρείας. Η Hamash, κατά το έτος 2008 παρήγαγε χρυσό βάρους 80 κιλών περίπου, αλλά το γεγονός αυτό δεν αναφέρεται στις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις για το έτος
- Αναφέρεται περαιτέρω ότι στις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας για το έτος 2008 και στο προσχέδιο των ελεγμένων οικονομικών καταστάσεων για το 2009 δεν αναφέρεται η πραγματική αξία της Hamash. Με βάση όμως επαγγελματικές εκτιμήσεις που είχαν ετοιμαστεί από επαγγελματίες τρίτους συμβούλους για τους σκοπούς πώλησης μετοχών από την KALOA AG ΚΑΙ/Ή ZAWAYA GROUP FOR DEVELOPMENT AND INVESTMENT η αξία της Hamash εκτιμάται σε ποσό πέραν των 100.000.000 Δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Στην έκθεση ελεγκτών για τις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας για το έτος 2008 και στο προσχέδιο των ελεγμένων οικονομικών καταστάσεων για το 2009 αναφέρεται ότι η εταιρεία οφείλει ποσά ύψους 14.793.373 Δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στους μετόχους της και 15.628.625 Δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στους μετόχους της, αντίστοιχα. Τα ποσό αυτά θεωρούνται από την αιτήτρια ότι είναι προϊόν πλάνης και δεν υπάρχουν συμφωνίες και κατάλληλα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία να δικαιολογούν τέτοιες οφειλές από την εταιρεία προς τους μετόχους της. Η αιτήτρια, λόγω του αποκλεισμού της από τη διοίκηση δεν είναι σε θέση να εξακριβώσει την αλήθεια των δεδομένων και οφειλών αυτών, τα οποία εν πάση περιπτώσει βρίσκονται σε αντίθεση με τα στοιχεία που αναφέρονται στις οικονομικές καταστάσεις της Hamash. Οι ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας για το έτος 2008 ετοιμάστηκαν στις 14 Δεκεμβρίου 2009, μετά το θάνατο του Yousry, δηλαδή σε ημερομηνία που δεν υπήρχε εκπρόσωπος της αιτήτριας στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, για τούτο δεν δόθηκε η ευκαιρία στην αιτήτρια να αμφισβητήσει τα στοιχεία που αναφέρονται σ' αυτές, ή να ζητήσει διευκρινίσεις. Αμέσως μετά το πέρας της τελευταίας ετήσιας γενικής συνέλευσης της εταιρείας με πρωτοβουλία των KALOA AG και/ή ZAWAYA GROUP FOR DEVELOPMENT AND INVESTMENT, και/ή Jakob, και/ή Osman και/ή Hamza ως μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας συγκροτήθηκε έκτακτη γενική συνέλευση της εταιρείας στην οποία προτάθηκε η έγκριση ψηφίσματος για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας στο ποσό των Δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής 20.000.
- Παρά τις ερωτήσεις της αιτήτριας η εταιρεία και οι διοικητικοί σύμβουλοι της εταιρείας δεν προσέφεραν οποιαδήποτε αιτιολογία για την αναγκαιότητα αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας. Ενόψει της αδιαφάνειας στη διαχείριση των εργασιών και της επιχείρησης της εταιρείας και/ή της Hamash που είναι ουσιαστικά η κύρια εργασία της εταιρείας, η αιτήτρια ψήφισε εναντίον του εν λόγω ψηφίσματος. Παρά την αρνητική ψήφο της αιτήτριας το εν λόγω ψήφισμα εγκρίθηκε καθ' ότι έλαβε την υποστήριξη των KALOA AG και/ή ZAWAYA GROUP FRO DEVELOPMENT AND INVESTMENT οι οποίοι κατέχουν την πλειοψηφία των μετοχών της εταιρείας. Σύμφωνα με την αιτήτρια, η αύξηση κεφαλαίου γίνεται με σκοπό να καταστεί δυνατή η πώληση των μετοχών από τους KALOA AG και/ή ZAWAYA GROUP FOR DEVELOPMENT AND INVESTMENT σε τρίτα πρόσωπα. Σε περίπτωση όπου η εταιρεία προχωρήσει σε αύξηση του εκδομένου μετοχικού κεφαλαίου της, η αύξηση θα γίνει με σκοπό όπως μειωθεί το ποσοστό που κατέχει η αιτήτρια στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας και για να μειωθεί η αξία των μετοχών της αιτήτριας στην εταιρεία και να μεγιστοποιηθεί η αξία των μετοχών των KALOA AG και/ή ZAWAYA GROUP FRO DEVELOPMENT AND INVESTMENT. Η αιτήτρια μέσω των αντιπροσώπων της ζήτησε αντίγραφο των πρακτικών της συνέλευσης. Παρά τις οχλήσεις της αιτήτριας προς την εταιρεία για να ετοιμαστούν και να κυκλοφορήσουν πρακτικά για τις συνελεύσεις που έλαβαν χώρα η εταιρεία έχει παραλείψει μέχρι σήμερα να ετοιμάσει και κυκλοφορήσει τέτοια πρακτικά. Κατά ή περί την 22 Νοεμβρίου 2010 οι ελεγκτές της εταιρείας με επιστολή τους προς το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας η οποία κοινοποιήθηκε προς τα μέλη της εταιρείας παρατήρησαν ότι δεν είναι άνετοι με τα υπόλοιπα που εμφανίζονται ως οφειλόμενα από την εταιρεία προς τους μετόχους και ότι δεν έχουν κατανοήσει το μηχανισμό της πώλησης του Doungash Concession. Περαιτέρω στην ίδια επιστολή οι ελεγκτές της εταιρείας ανάφεραν ότι από στοιχεία που τους παρουσιάστηκαν από τους μετόχους φαίνεται ότι ο Jakob και/ή η ΚΑLOA έκανε πληρωμές ύψους $5.256.562 στην Hamash, σε κάποιον Martin Vinzenz 554.875 και για αγορές μηχανημάτων $21.937 δηλαδή σύνολο $5.833.
- Από τα πιο πάνω στοιχεία όπως αναφέρονται καμία οφειλή δεν είναι πληρωτέα από την εταιρεία προς τον Jakob και/ή την KALOA όπως παρουσιάζεται στους ελεγμένους λογαριασμούς της εταιρείας για το έτος 2008 και/ή το προσχέδιο ελεγμένων λογαριασμών για το έτος
- Περαιτέρω στην ίδια επιστολή οι ελεγκτές αναφέρουν ότι η El Zawaya Group Co δεν παρουσίασε οποιαδήποτε στοιχεία αναφορικά με τα ποσά που οφείλονται στους μετόχους από την εταιρεία και απλώς επανέλαβε τα ποσά που αναφέρθηκαν στους ελεγκτές της εταιρείας ότι οφείλονται από τους μετόχους δηλαδή στην αιτήτρια 2.152.299, στην El Zawaya Group Co. $3.697.322 και στην Kaloa $4.546.804 το σύνολο των οποίων ανέρχεται στο συνολικό ποσό των $10.396.
- Από τα πιο πάνω στοιχεία δεν δικαιολογείται η παρουσίαση στους ελεγμένους λογαριασμούς της εταιρείας για το έτος 2008 του ποσού των $14.793.373 ως οφειλόμενο στους μετόχους και/ή το προσχέδιο ελεγμένων λογαριασμών για το έτος 2009 του ποσού των $15.628.625 ως οφειλόμενο στους μετόχους. Περαιτέρω είναι άγνωστο ως προς την αιτήτρια γιατί παρουσιάζονται ποσά οφειλόμενα προς την El Zawaya Group Co ενώ μέτοχος της εταιρείας εμφανίζεται να είναι η ZAWAYA GROUP FRO DEVELOPMENT AND INVESTMENT. Με την ίδια επιστολή οι ελεγκτές της εταιρείας ανέφεραν ότι αναφορικά με την πώληση του Doungash Concession τους παρουσιάστηκαν συνοπτικά στοιχεία από την El Zawaya Group Co μεταφρασμένα στα Αγγλικά από τα Αραβικά. Σύμφωνα με τα συνοπτικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν το Doungash Concession πωλήθηκε για το ποσό των $1.3000.000 εκ του οποίου το ποσό των $500.000 επεστράφη στην El Zawaya Group Co για εγγυητική που είχε εκδοθεί προς όφελος της εταιρείας, ποσό $25.000 πληρώθηκε για μεσολαβητικά έξοδα και ποσό $771.774 πληρώθηκε στην εταιρεία. Είναι άγνωστο γιατί πληρώθηκε το ποσό των $500.000 στην El Zawaya Group Co και ούτε δικαιολογείται από την φύση της πράξης την οποία έκανε η εταιρεία. Το άθροισμα των ποσών που παρουσιάζονται από την El Zawaya Group Co είναι μικρότερο από το ποσό των πώλησης του Doungash Concession. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω εάν το ποσό των $1.300.000 είναι το πραγματικό ποσό της πώλησης του Doungash Concession αυτό είναι μικρότερο από την πραγματική και/ή εμπορική του αξία. Η αιτήτρια θεωρεί ότι οι KALOA AG και/ή ZAWAYA GROUP FOR DEVELOPMENT AND INVESTMENT, και/ή Jakob, και/ή Osman και/ή Hamza και/ή οι αντιπρόσωποι τους που διοικούν τις εργασίες της Hamash στην Αίγυπτο θέτουν σε κίνδυνο τη συμφωνία μεταξύ της εταιρείας και του Αιγυπτιακού κράτους με το ενδεχόμενο να τερματιστεί η εν λόγω συμφωνία και να απωλέσει το πιο σημαντικό περιουσιακό στοιχεί της η εταιρεία. Οι KALOA AG και/ή ZAWAYA GROUP FOR DEVELOPMENT AND INVESTMENT, και/ή Jakob, και/ή Osman και/ή Hamza και/ή οι αντιπρόσωποι τους που διοικούν τις εργασίες της Hamash στην Αίγυπτο, διεξάγουν τις εργασίες της εταιρείας κατά τρόπο παράνομο και/ή αντικανονικό ως προς τους ενδεδειγμένους κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και/ή κατά παράβαση των καθηκόντων τους προς την εταιρεία και/ή όχι προς το καλό νοούμενο συμφέρον της εταιρείας και/ή όχι καλή τη πίστη και/ή όχι σύμφωνα με τγους όρους της μεταξύ των μετόχων κατανόησης και/ή συμφωνίας και/ή σχέσης εμπιστοσύνης. Η σχέση εμπιστοσύνης και συνεργασίας που υπήρχε όταν τα μέρη συμφώνησαν να συμμετάσχουν στην εταιρεία έχει εκλείψει. Με την ένορκη δήλωση του κ. Γιωρκάτζιη που συνοδεύει την ένσταση γίνεται άρνηση μεταξύ άλλων του ισχυρισμού, τον οποίο χαρακτηρίζει αβάσιμο, ότι στις 4.4.07 ολοκληρώθηκε η απόκτηση δικαιωμάτων στις περιοχές χρυσού από την εταιρεία. Μια ανάγνωση όμως της σελ. 9 του Τεκμ. 18 (οικονομικές καταστάσεις της Hamash Misa for Gold Mines) επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς των αιτητών αφού κάνει αναφορά στην μεταβίβαση μετοχών στην καθ' ης, μετά από έγκριση της Δημοκρατίας της Αιγύπτου. Υπάρχει έντονη επίσης αμφισβήτηση των ισχυρισμών των αιτητών περί μη διορισμού εκπροσώπου του στο συμβούλιο, περί μη παράδοσης λογαριασμών κ.λ.π. Από τη μελέτη των άρθρων 141 και 143 του Κεφ. 113 προκύπτει η υποχρέωση των Συμβούλων να μεριμνούν ώστε να τηρούνται τα λογιστικά βιβλία που κρίνονται αναγκαία για την κατάρτιση οικονομικών καταστάσεων και την υποχρέωση να παρέχεται μέσα από τις οικονομικές καταστάσεις μια αληθινή και δίκαιη εικόνα της εταιρείας. Αμφισβήτησης τυγχάνει επίσης ο ισχυρισμός της αιτήτριας για τον μη διορισμό εκπροσώπου της και για το ποιος έχει τέτοια εξουσία και ευθύνη. Προβάλλεται η θέση από την ένορκη δήλωση του κ. Γιωρκάτζη πως η καθυστέρηση οφείλεται και στο γεγονός του θανάτου του Yousry και της διαφωνίας και έριδας μεταξύ των κληρονόμων του. Εκείνο όμως που προκύπτει είναι πως όντως υπάρχει κενό στην εκπροσώπηση της αιτήτριας στο Διοικητικό Συμβούλιο. Το Δικαστήριο στο στάδιο τούτο, με δεδομένη την περιορισμένη ευχέρεια για διάγνωση των δικαιωμάτων και εκδίκαση της διαφοράς, δεν μπορεί να υπεισέλθει στην αξιολόγηση των εκ διαμέτρου αντίθετων εκδοχών. Αναφορικά με τις καταστάσεις και τους λογαριασμούς που αποτελεί στοιχείο διαφωνίας αν δόθηκαν ή αν δόθηκαν έγκαιρα ή καθόλου, αρκεί να γίνει αναφορά στη παρ. 13 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Κυριάκου (παρ. ΙΧ) η οποία παραπέμπει στο Τεκμ. 26, από το οποίο βέβαια διαφαίνεται πως δεν δίδονται λεπτομερή στοιχεία για ποιο έργο και ποια ποσά, τα οποία παραμένουν αδιευκρίνιστα. Η προσπάθεια αποκλεισμού της αιτήτριας από τις Γενικές Συνελεύσεις και τη Διοίκηση, καταφαίνεται σύμφωνα με τον κ. Παναγίδη, από το γεγονός ότι ενώ η επικοινωνία γινόταν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, η επιστολή για σύγκληση της Γενικής συνέλευσης στάληκε στις Παρθένους Νήσους, σε μια διεύθυνση που δεν χρησιμοποιείται και με σιγουριά οδηγούσε στη μη γνωστοποίηση του γεγονότος τούτου. Υποδεικνύεται επίσης πως υπάρχει παρανομία στη σύγκληση της συνέλευσης διότι για αύξηση κεφαλαίου απαιτείτο ειδικό ψήφισμα και έπρεπε να δοθεί προειδοποίηση προς τούτο τουλάχιστον 21 ημερών (Τεκμ. 15). Μια σύγκριση του Τεκμ. 7 της ένορκης δήλωσης του κ. Γιωρκάτζη που συνοδεύει την ένσταση με το Τεκμ. 28 της ένορκης δήλωσης του Abou Shaar που συνοδεύει την αίτηση, τα οποία αφορούν την Γενική Συνέλευση παρουσιάζουν διαφοροποίηση στο λεκτικό. Διαφορά επίσης παρουσιάζεται στο Τεκμ. 31 της ένορκης δήλωσης του Abou Shaar και Τεκμ. 12 ένορκη της ένορκης δήλωσης του κ. Γιωρκάτζη που αφορούσαν αποσπάσματα του ίδιου πρακτικού, από το οποίο παραλείπεται η αναφορά στη λέξη "majority" και αλλάζει η σειρά των λέξεων. Ενδεχομένως, οι διαφορές να μην είναι τόσο σημαντικές όμως καταδεικνύεται διαφοροποίηση των γεγονότων και συζητήσιμο θέμα προς εκδίκαση. Στην Ebrahimi v. Westbourne Galleries Ltd and others
(1972)2 All E.R. 492, η οποία υιοθετήθηκε και στην Bedros Karaoglanian & Sons Ltd and others v. Hagop Karaoglanian and Another
(1974)JSC 488, γίνεται επεξήγηση του όρου «just & equitable» που συναντάται στο άρθρο 211(f). Υποδεικνύεται πως ο όρος αυτός «must not be read ejusdem generis, the preceding sub-sections of the enactment but must me read on its own as a independent provision of the law, giving power to the Court to order the winding up of a company in all cases where the Court finds this course just and equitable." Στην Bedros (ανωτέρω) γίνεται μνεία αρκετών άλλων αποφάσεων στις οποίες αποφασίσθηκε για διαφορετικούς λόγους η εκκαθάριση εταιρείας, σύμφωνα με το άρθρο 211(f). Σημειώνονται μεταξύ άλλων λόγων, οι παραβάσεις του Καταστατικού εκ μέρους Διευθυντών, άρνησης Διευθυντών να εγγράψουν μεταβιβάσεις μετοχών και γενικότερα όπου ο χειρισμός των υποθέσεων της εταιρείας δεν ήταν ο ενδεδειγμένος και σημειωνόταν υπέρβαση εξουσιών. Ο κ. Θρασυβούλου υποδεικνύει στη γραπτή του αγόρευση πως η αιτήτρια δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας και παρέπεμψε το Δικαστήριο στην παράγραφο 90 της ένορκης δήλωσης του Abou Shaar στην οποία αναλύονται οι λόγοι για τους οποίους οι αιτητές πιστεύουν ότι έχουν πιθανότητες επιτυχίας, οι πλείστοι των οποίων, όπως υπέδειξε ο συνήγορος αφορούν τα άτομα που κατ' ισχυρισμό ελέγχουν τη διεξαγωγή εργασιών της Hamash, ενώ όπως ισχυρίζονται οι καθ'ων, η διαχείριση της εν λόγω εταιρείας διεξάγεται από κοινού με το Αιγυπτιακό κράτος το οποίο διορίζει και τον διευθύνοντα σύμβουλο. Υπογραμμίζεται περαιτέρω, πως ο ισχυρισμός της αιτήτριας, ότι αποκλείστηκε από τη Διοίκηση, στηρίζεται σε υποτιθέμενη συμφωνία και εν πάση περιπτώσει διατηρεί εναλλακτική θεραπεία, αυτή της αγοράς των μετοχών της. Για τούτο, συμπεραίνει ο συνήγορος, δεν υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας της αίτησης και έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης της καθ'ης η αίτηση εταιρείας. Δεν είναι έργο του Δικαστηρίου, να αποφασίσει σ' αυτό το στάδιο την επιτυχία ή όχι της αίτησης εκκαθάρισης. Καταδεικνύεται όμως με τις ανωτέρω αναφορές, πως υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα και ορατή πιθανότητα επιτυχίας, ώστε να πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν. 14/60. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Όπως δε τονίσθηκε στην Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60. Αν η υπόθεση ως εκ της φύσεως της δεν επιδέχεται τη θεραπεία των αποζημιώσεων και ο υπολογισμός των αποζημιώσεων θα είναι αδύνατος, τότε εύκολα μπορεί να ισχυρισθεί κανείς ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μελλοντικό στάδιο, εκτός και αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η δυσκολία όμως υπολογισμού των αποζημιώσεων αυτών καθ' εαυτών, δεν οδηγεί κατ' ανάγκη στο συμπέρασμα ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο στο μέλλον να απονεμηθεί δικαιοσύνη (ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255). Στην κρινόμενη περίπτωση δεν τίθεται θέμα δικαίου υπολογισμού της ζημιάς που θα ήτο ενδεχόμενο να υποστούν οι αιτητές σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Ο υπολογισμός είναι αδύνατος καθότι οι καθ΄ων η αίτηση προχωρούν εις την αύξηση του κεφαλαίου ως απεφασίσθη με προσπάθειες να αντληθεί το κεφάλαιο αυτό από τρίτους. Αυτό συνεπάγεται προσβολή των δικαιωμάτων των αιτητών όσον αφορά την ποσοστιαία αναλογία τους εις την καθ'ης, όσο και του δικαιώματος τους εκπροσώπησης εις το διοικητικό συμβούλιο. Συνεπώς θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. (Επί τοις αφορώσι ο Φιλελεύθερος Λτδ
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1729). Πέραν τούτων θα πρέπει να εξετασθεί αν είναι δίκαιο και εύλογο να οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα διατάγματα. Όπως αναφέρθηκε στην ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255 «Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως, στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταμγα (δέστε Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ"Bασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152». Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. Το θέμα αναλύεται στη Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 788. Ο κ. Θρασυβούλου προέβη σε ιδιαίτερη μνεία για το 3ο διάταγμα, το οποίο χαρακτήρισε πολύ δραστικό και το οποίο αποδιοργανώνει την λειτουργία της εταιρείας, αφού, όπως ανέφερε απαγορεύεται η διενέργεια πληρωμών από την εταιρεία προς τρίτους. Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με την άποψη αυτή. Το λεκτικό του διατάγματος δεν προδιαγράφει τέτοια απαγόρευση. Εκείνο που απαγορεύει είναι την πληρωμή χρημάτων στους μετόχους και πληρωμή χρημάτων για χρέος που οφείλεται από τρίτους και όχι από την εταιρεία. Συνεπώς, κρίνεται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για οριστικοποίηση των διαταγμάτων. ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΕΓΓΥΗΣΗΣ Το τελευταίο θέμα που χρήζει εξέτασης και που εγείρεται ως λόγος ένστασης άπτεται της εγγύησης την οποία η αιτήτρια εταιρεία διατάχθηκε από το Δικαστήριο να υπογράψει και θεωρείται από την καθ' ης η αίτηση ως ανεπαρκής για να καλύψει τις ζημιές που ενδεχομένως θα υποστεί. Ο λόγος αυτός υποστηρίζεται ως εξής με την ένορκη δήλωση του κ. Γιωρκάτζη «Σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει διαφορετικά ευσεβάστως υποβάλλω ότι η εγγύηση που έχει κατατεθεί θα πρέπει να αυξηθεί σημαντικά αφού η ύπαρξη των διαταγμάτων προκαλεί τεράστιες ζημιές που ξεπερνούν το ποσό των 1.000.000 Δολαρίων Αμερικής μηνιαίως στους Καθ'ων η Αίτηση αφού στην ουσία έχουν παραλύσει οι εργασίες της εταιρείας ενώ παράλληλα η εγγύηση θα πρέπει να λάβει τη μορφή τραπεζικής εγγύησης με δεδομένο ότι είναι εταιρεία των Βρεττανικών Παρθένων Νήσων χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχείο άλλο από τις μετοχές στους καθ'ων η Αίτηση.» Αγορεύοντας ο κ. Θρασυβούλου υπέδειξε ότι το Δικαστήριο έχει την διακριτική ευχέρεια σ' αυτό το στάδιο να εξετάσει το θέμα και εισηγήθηκε να διατάξει επιπρόσθετη εγγύηση η οποία θα πρέπει να δοθεί υπό μορφή τραπεζικής εγγύησης. Υπογράμμισε δε ότι οι ισχυρισμοί της ενόρκου δηλώσεως του κ. Γιωρκάτζη ουδόλως έχουν αντικρουσθεί από την αιτήτρια. Από την αντίπερα όχθη ο συνήγορος της αιτήτριας επεσήμανε ότι η αναφορά στην ένορκο δήλωση του κ. Γιωρκάτζη για ζημιές ύψους ενός εκατομμυρίου μηνιαίως είναι γενικοί και αόριστοι χωρίς παράθεση οποιωνδήποτε στοιχείων. Το Δικαστήριο κατά την εξέταση είτε της έκδοσης συντηρητικού διατάγματος είτε κατά την εξέταση της οριστικοποίησης αυτού έχει την υποχρέωση να λάβει υπόψη αν οι δοθείσες εγγυήσεις έχουν αντίκρισμα (βλ. Gee & Andrews "Mareva Injunctions: Law and Practice" υπό τον τίτλο "Fortification of the Undertaking" στη σελ. 60 και Graham Hartman
(1990)1 A.A.Δ. 587). Παρατηρείται πως στην κρινόμενη περίπτωση η αναφορά σε ζημιές της εταιρείας ύψους ενός εκατομμυρίου μηνιαίως δεν έχει οποιοδήποτε αποδεικτικό έρεισμα. Αποτελεί μια γενική αναφορά για το συγκεκριμένο ποσό. Εκείνο επομένως που θα εξεταστεί δεν είναι η ανεπάρκεια ή όχι του ύψους του ποσού της εγγύησης, που υπενθυμίζεται ανέρχεται σε αυτό των €200.000.-, αλλά του είδους της εγγύησης. Είναι αποδεκτό ότι η αιτήτρια εταιρεία είναι εγγεγραμμένη στις Παρθένους Νήσους και στερείται οποιασδήποτε ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο. Είναι όμως μέτοχος της καθ' ης η αίτηση εταιρείας η οποία είναι κυπριακή εταιρεία και κατέχει σχεδόν το 30% των μετοχών της καθ' ης. Απ' αυτή την άποψη θεωρείται ότι η αιτήτρια είναι κάτοχος περιουσιακών στοιχείων. Σύμφωνα δε με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, δηλώνεται παρά το ότι δεν αποδεικνύεται, αλλά αποτελεί την εκφρασθείσα άποψη της καθ'ης, πως η καθ'ης έχει κύκλο εργασιών και υφίσταται ζημιές σημαντικών ποσών, γεγονός που σύμφωνα με τα λεχθέντα της καθ'ης καταδεικνύει έσοδα και έξοδα σημαντικού οικονομικού εύρους. Δεδομένου ότι η αιτήτρια αποτελεί μειοψηφία των μετόχων της καθ' ης η αίτηση εταιρείας θεωρώ ότι διατηρείται η δυνατότητα και ευχέρεια για ικανοποίηση των αξιώσεων της καθ'ης η αίτηση εταιρεία εάν ήθελε αποδεχθεί ότι δεν υπήρχε εύλογος λόγος για έκδοση των επίδικων διαταγμάτων. Συνακόλουθα, τα εκδοθέντα διατάγματα καθίστανται απόλυτα. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος της αιτήτριας και εναντίον της καθ'ης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. . Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΔΔ (Subject: Civil/Other actions/Ιnterim) (Aναφορά: Έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων/εκκαθάριση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο