Στυλιανού Ανδρέου ν. Μαρίνας Λουκαΐδου, Αρ. Αγωγής 1084/11, 20 Μαΐου 2011

Στυλιανού Ανδρέου ν. Μαρίνας Λουκαΐδου, Αρ. Αγωγής 1084/11, 20 Μαΐου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A154 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1084/11 Μεταξύ: Στυλιανού Ανδρέου Ενάγοντα και Μαρίνας Λουκαΐδου Εναγόμενης --------------------------------------------------- Ημερομηνία: 20 Μαΐου 2011 Μονομερής αίτηση για αντεξέταση ημερομηνίας 4.5.2011 Για Εναγόμενη - Αιτήτρια: κα Βλαδιμήρου ------------------------------------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Εx tempore) ------------------------------------------------------ Ο ενάγοντας, στην παρούσα αγωγή, μετά από μονομερή του αίτηση ημερομηνίας 9.3.2011, εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα ως το Α της εν λόγω αίτησης του. Όταν το εν λόγω διάταγμα ήταν επιστρεπτέο, η εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση εμφανίστηκε στη διαδικασία και έχει καταχωρήσει ένσταση. Το προσωρινό διάταγμα και η εν λόγω αίτηση είναι ορισμένα για ακρόαση στις 24.5.

1. Πριν την πιο πάνω δικάσιμο, η πλευρά της εναγόμενης - καθ' ης η αίτηση στο προσωρινό διάταγμα, καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση ημερομηνίας 4.5.2011, με την οποία ζητά ως ακολούθως: «Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον τον Στυλιανό Ανδρέου/Ενάγοντα/Αιτητή στην με τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή, από τη Λευκωσία, όπως παρουσιαστεί στο Δικαστήριο κατά την ημέρα της Ακρόασης, της με τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης ημερομηνίας 09/03/11, στις 24/05/2011 και ώρα 10:30 π.μ. και σε οποιαδήποτε τυχόν άλλη μεταγενέστερη ημερομηνία με σκοπό την αντεξέταση του επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 09/03/2011 η οποία συνοδεύει την Αίτηση ημερομηνίας 09/03/2011 στα πλαίσια της Αγωγής 1084/11». Η αίτηση εδράζεται μεταξύ άλλων και στη Δ.39 θ. 1 και 2, και υποστηρίζεται επίσης από την ένορκη δήλωση της καθ' ης η αίτηση - αιτήτριας στην παρούσα αίτηση, στην οποία αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί της ένορκης δήλωσης του αιτητή ημερομηνίας 9.3.11 αντιβαίνουν με τους ισχυρισμούς της, δεν είναι παραδεκτοί και τίθενται σε αμφισβήτηση και επειδή τα πραγματικά γεγονότα είναι αυτά που καταθέτει με την ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 14.4.2011 που συνοδεύει την ένσταση της, καθίσταται αναγκαία η αντεξέταση του αιτητή επί του περιεχομένου της ως άνω αναφερόμενης δήλωσης του, με σκοπό την αντίκρουση των ισχυρισμών που προβάλλει. Πιο κάτω, αναφέρει ότι καθίσταται αναγκαία η αντεξέταση του αιτητή - ενόρκως δηλούντα για το περιεχόμενο των παραγράφων 5 - 26 της ένορκης δήλωσης του, ημερομηνίας 9.3.
2. Καταλήγοντας στην ένορκη της δήλωση, η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι είναι αναγκαίο το αιτούμενο διάταγμα, για να διαφανεί η αλήθεια και να εκτεθούν τα αληθή γεγονότα στο Δικαστήριο. Προς υποστήριξη της αίτησης, η κα Βλαδιμήρου ανέφερε ότι επειδή οι ισχυρισμοί του αιτητή δεν είναι παραδεκτοί και τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας αγωγής είναι αυτά που καταθέτει στην ένορκη της δήλωση η εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση στην παρούσα διαδικασία, θα πρέπει να αντεξεταστεί ο ενόρκως δηλών για να διαφανεί η αλήθεια. Επίσης, θα πρέπει να αντεξεταστεί για να δώσει πληροφορίες αναφορικά με τα Τεκμήρια τα οποία επισυνάπτει στην αίτηση του. Όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω, η αίτηση εδράζεται επί της Δ.39 θ.1 και Δ.48 θ.1 και 2 μεταξύ άλλων. Σύμφωνα με τη νομική βάση της αίτησης, το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει διάταγμα αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα σε διαδικασία ενδιάμεσης αίτησης. Το ερώτημα που προκύπτει είναι πώς ασκείται αυτή η εξουσία του Δικαστηρίου. Στο Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418 - 419, παρ. 878, κάτω από τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence» αναφέρονται τα εξής: «The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion.». Επίσης, στο Annual Practice 1956, όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας, το Ο.38, εξηγείται ακριβώς πώς ασκείται αυτή η εξουσία του Δικαστηρίου και τονίζεται στη σελ. 677 κ. επ. ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος. Είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους για τους οποίους ζητείται. Στην αίτηση αρ. 18/2008, Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκκου Χατζηλοΐζου, ημερ. 14.3.2008, εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Δ.39, Θ.
3. Λέχθηκε, στην εν λόγω απόφαση ότι: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ' ου η στην αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της.». Είναι ξεκάθαρο λοιπόν από τα πιο πάνω, ότι η έγκριση αιτήματος για αντεξέταση, επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης. Στην παρούσα περίπτωση, η αίτηση αφορά την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Το Δικαστήριο, στα πλαίσια τέτοιας αίτησης, έχει καθήκον να εξετάσει τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/
4. Είναι νομολογημένο ότι αυτό θα το κάνει με βάση τα γεγονότα που αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις και όπως εμφαίνεται από τη δικογραφία. Στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο δεν θα δικάσει την ουσία της υπόθεσης ούτε επιτρέπεται να προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας της μίας ή της άλλης εκδοχής (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas