← Κύπρος

RAMES CO LTD ν. ANDREAS ZENONOS (TRUCK CENTER) LTD, Αρ. Αγωγής: 501/2011, 24 Μαίου, 2011

RAMES CO LTD ν. ANDREAS ZENONOS (TRUCK CENTER) LTD, Αρ. Αγωγής: 501/2011, 24 Μαίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A158 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 501/2011 Μεταξύ: RAMES CO. LTD Εναγόντων και ANDREAS ZENONOS (TRUCK CENTER) LTD Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 2.2.2011 για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος Ημερομηνία: 24 Μαίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες/Αιτητές: κα Καραπατάκη Για Εναγόμενους/Καθ' ων η αίτηση: κ. Στ. Στυλιανού Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 2.2.2011 με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγομένους το ποσό των €78.156,25 ως υπόλοιπο τιμολογίων και/ή προτιμολογίου και/ή ως υπόλοιπο αξίας παραδοθέντων εμπορευμάτων, πλέον τόκους και έξοδα. Κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 2.2.2011 οι Ενάγοντες-Αιτητές, εξασφάλισαν στις 8.2.2011 το πιο κάτω διάταγμα (στο εξής «το Προσωρινό Διάταγμα»): «

  1. Διάταγμα το οποίο απαγορεύει στους Καθ' ων η αίτηση - Εναγόμενους από του να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν και/ή επιβαρύνουν την περιουσία που είναι σήμερα εγγεγραμμένη στο όνομά τους, ήτοι το Ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/33389, Φ/Σχ. 2-148-348, Τμήμα 3, Τεμάχιο επί 1003, Διαμέρισμα αρ. 4 στον 4ο όροφο, αρ θύρας 402, Costa Court - Σύμπλεγμα Γ, τοποθεσία Χότζιες, ενορία Άγιος Θεόδωρος, Πάφος, μέχρι το τέλος της πιο πάνω αγωγής και/ή μέχρι νεώτερου διατάγματος του Δικαστηρίου» Η αίτηση συνοδευόταν από Ένορκη Δήλωση του Διευθυντή των Εναγόντων-Αιτητών κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011, ενώ προς περαιτέρω υποστήριξη της αίτησης καταχωρήθηκε στις 8.2.2011 κατόπιν σχετικής άδειας του Δικαστηρίου συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 7.2.
  2. Το Προσωρινό Διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 14.2.2011 και στις 10.5.2011 οι Εναγόμενοι-Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν Ειδοποίηση περί Πρόθεση Ένστασης η οποία συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Διευθυντή των Εναγομένων κ. Ζήνωνα Ζήνωνος ημερομηνίας 10.5.
  3. Η ένσταση βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39 ΘΘ. 1-21, Δ.48, ΘΘ.1, 2 και 4, Δ.64 ΘΘ. 1 και 2 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι κυριότεροι λόγοι της ένστασης μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: (α) Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60και των άρθρων 4 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  4. (β) Οι Ενάγοντες δεν ήρθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και παράλειψαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο όλα τα σχετικά και ουσιώδη για την αίτηση γεγονότα. (γ) Οι Ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν το στοιχείο του κατεπείγοντος. (δ) Με βάση τα ισχυριζόμενα γεγονότα, δεν υπάρχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα επιτυχίας των Εναγόντων στην αγωγή. (ε) Σε κάθε περίπτωση, οι Ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αφού υπάρχει δυνατότητα κατοχύρωσης των δικαιωμάτων των Εναγόντων με την επιδίκαση αποζημιώσεων. (στ) Η αίτηση και η συνοδεύουσα αυτήν Ένορκη Δήλωση είναι ελαττωματικές και παράτυπες καθότι δεν συνάδουν με τους διαδικαστικούς κανονισμούς. Οι θέσεις των δυο πλευρών Η θέση των Εναγόντων - Αιτητών Όπως αναφέρεται πιο πάνω, η υπό εξέταση αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση και συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του Διευθυντή των Εναγόντων κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011 και 7.2.2011 αντίστοιχα. Συνοψίζω πιο κάτω τα κυριότερα σημεία που προκύπτουν από τις εν λόγω ένορκες δηλώσεις: Οι Ενάγοντες συνεργάζονται με τους Εναγόμενους τα τελευταία τρία χρόνια, προμηθεύοντας τους με διάφορα εμπορεύματα και εξαρτήματα τα οποία οι Ενάγοντες εισάγουν στην Κύπρο από την Αγγλία. Μέρος της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας είναι ότι οι Εναγόμενοι θα παραγγέλλουν από τους Ενάγοντες εμπορεύματα τα οποία θέλουν και οι Ενάγοντες θα τα εισάγουν στην Κύπρο και θα τα παραδίδουν στους Εναγόμενους. Ταυτόχρονα με την παράδοση των εμπορευμάτων οι Ενάγοντες θα παραδίδουν στους Εναγόμενους σχετικό τιμολόγιο ή προτιμολόγιο το οποίο οι Εναγόμενοι οφείλουν όπως εξοφλήσουν εντός τριάντα ημερών από την παράδοσή του. Στα πλαίσια της εν λόγω συνεργασίας κατά τα έτη 2008-2010 οι Ενάγοντες παρέδωσαν στους Εναγόμενους διάφορα εμπορεύματα τα οποία οι Εναγόμενοι παρέλαβαν και βρήκαν της απολύτου αρεσκείας τους. Προς τούτο, οι Ενάγοντες εξέδωσαν και παρέδωσαν στους Εναγόμενους διάφορα τιμολόγια και προτιμολόγιο συμποσούμενα σε €133.486,25 (Τεκμήρια 1-5 στην Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 2.2.2011). Έναντι του πιο πάνω συνολικού ποσού οι Εναγόμενοι κατέβαλαν στους Ενάγοντες σε διάφορες ημερομηνίες διάφορα ποσά συμποσούμενα σε €55,000 και έτσι εξακολουθούν σήμερα να οφείλουν το ποσό των €78.156,
  5. Οι Εναγόμενοι συνεργάζονται και με την εταιρεία Overmode Ltd η οποία είναι εγγεγραμμένη στην Αγγλία και επίσης ασχολείται με γενικό εμπόριο, εισαγωγές και εξαγωγές, της οποίας διευθυντής και μέτοχος είναι ο κ. Αντρέας Παντελή. Μεταξύ των ετών 2007 και 2009 η εταιρεία Overmode Ltd προμήθευσε τους Εναγόμενους με διάφορα εμπορεύματα και αυτοκίνητα συνολικής αξίας Στερλινών Αγγλίας £40.750,00 σε σχέση με τα οποία εκδόθηκαν τιμολόγια τα οποία επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 7-14 στην Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 2.2.
  6. Έναντι των εν λόγω τιμολογίων οι Εναγόμενοι κατέβαλαν στην εταιρεία Overmode Ltd το συνολικό ποσό των Αγγλικών Στερλινών £13.350,00 και εξακολουθούν να οφείλουν το ποσό των Αγγλικών Στερλινών £27.400,
  7. Περί το 2009 και λόγω του ότι οι Εναγόμενοι αδυνατούσαν να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους προς τις δύο εταιρείες ο Διευθυντής και μέτοχος των Εναγομένων κ. Ζήνωνας Ζήνωνος πρότεινε στον κ. Αντρέα Παντελή να του πωλήσει το διαμέρισμα με αρ. 4 στον 4ο όροφο, αρ θύρας 402, στην πολυκατοικία Costa Court στην Πάφο (αριθμός εγγραφής 0/33389, Φ/Σχ. 2-148-348, Τμήμα 3, Τεμάχιο επί 1003, στο εξής το «Διαμέρισμα»), ώστε με τον τρόπο αυτό να εξοφληθούν οι οφειλές των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες και την εταιρεία Overmode Ltd. Ο κ. Παντελή αποδέχθηκε την πρόταση του κ. Ζήνωνος και αφού το Διαμέρισμα κοστολογήθηκε σε €129,000, συμφωνήθηκε μεταξύ τους όπως από το τίμημα πώλησης αφαιρούνταν όλα τα ποσά που οφείλουν οι Εναγόμενοι στις δύο εταιρείες, όπως επίσης ότι εάν οι Εναγόμενοι παράγγελλαν μελλοντικά και άλλα εμπορεύματα από τους Ενάγοντες ή την Overmode Ltd τα οποία αδυνατούσαν να εξοφλήσουν και/ή αποπληρώσουν αμέσως, τα εν λόγω ποσά θα αφαιρούνταν από το τίμημα πώλησης του Διαμερίσματος. Κατά ή περί την 23.12.2009 υπογράφθηκε συμφωνητικό έγγραφο (Τεκμήριο 15) μεταξύ των Εναγομένων και της εταιρείας Vareno Holdings Ltd, Διευθυντής της οποίας είναι ο κ. Αντρέας Παντελή σε σχέση με την αγοραπωλησία του Διαμερίσματος. Περί τα μέσα Δεκεμβρίου 2010 ο κ. Παντελή πληροφορήθηκε από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου ότι το εν λόγω συμφωνητικό έγγραφο ουδέποτε κατατέθηκε για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, παρόλο που μετά την υπογραφή του όλα τα αντίγραφα του συμφωνητικού εγγράφου που είχαν υπογραφθεί κρατήθηκαν από τους Εναγόμενους με σκοπό να χαρτοσημανθούν και κατατεθούν στο Κτηματολόγιο. Έναντι του τιμήματος πώλησης κατά το έτος 2010 η εταιρεία Vareno Holdings Ltd κατέβαλε στους Ενάγοντες το συνολικό ποσό των €6.124,
  8. Οι Εναγόμενοι δεν προχώρησαν στην μεταβίβαση του Διαμερίσματος στην εταιρεία Vareno Holdings Ltd ούτε εξόφλησαν τους Ενάγοντες σε σχέση με το υπόλοιπο των τιμολογίων και προτιμολογίου, ενώ σε συνάντηση που είχε ο κ. Παντελή με τον κ. Ζήνωνος 4-5 ημέρες πριν από την καταχώρηση της αίτησης, ο τελευταίος ανέφερε ότι οι Εναγόμενοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα ρευστότητας και ενδεχομένως να προχωρούσαν στην πώληση και/ή υποθήκευση του Διαμερίσματος. Η θέση των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση Στην Ένορκη Δήλωση του κ. Ζήνωνα Ζήνωνος ημερομηνίας 10.5.2011 η οποία συνοδεύει την ένσταση των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση προβάλλονται περιληπτικά οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: Η συνεργασία μεταξύ των διαδίκων διαρκεί για τουλάχιστον 10 χρόνια και συνίστατο στην εξεύρεση από τους Ενάγοντες μεταχειρισμένων οχημάτων από την Αγγλία και την αποστολή αυτών στους Εναγόμενους στην Κύπρο με σκοπό την προώθησή τους στην κυπριακή αγορά. Κατ' εξαίρεση της εν λόγω πρακτικής, κατόπιν προφορικής συμφωνίας περί τα μέσα του 2008, οι Εναγόμενοι αποδέχθηκαν να πωλήσουν τα μηχανήματα που αναφέρονται στα τιμολόγια που επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1-3 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Παντελή ημερομηνίας 2.2.
  9. Οι Εναγόμενοι συνεργάζονταν και με την εταιρεία Overmode Ltd και ήταν ρητή προφορική συμφωνία του κ. Ζήνωνος με τον κ. Παντελή και ρητός όρος της μεταξύ τους συνεργασίας ότι:
  10. Η πληρωμή του τιμήματος πώλησης του εκάστοτε αποστελλόμενου από τους Ενάγοντες στους Εναγόμενους οχήματος θα γινόταν αμέσως μετά την πώλησή του από τους Εναγόμενους σε ενδιαφερόμενο αγοραστή.
  11. Εάν τα μηχανήματα δεν πωλούνταν από τους Εναγόμενους εντός ευλόγου χρόνου, τα τιμολόγια θα παρέμεναν απλήρωτα μέχρι την πώλησή τους.
  12. Τα αυτοκίνητα και οχήματα που οι Ενάγοντες απέστελλαν στους Εναγόμενους θα εισάγονταν στην Κύπρο και θα εκτελωνίζονταν με έξοδα των Εναγόντων. Σε σχέση με τα τιμολόγια που επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1-3 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011, είναι η θέση των Εναγομένων ότι αυτά δεν αφορούσαν αυτοκίνητα αλλά μηχανήματα τα οποία οι Ενάγοντες αγόρασαν από τις Η.Π.Α. με την συνδρομή των Εναγομένων αφού κατ' εξαίρεση της μεταξύ των διαδίκων πρακτικής, οι Εναγόμενοι κατέβαλαν στους Ενάγοντες τα ποσά των €20,000 και €15,000 αντίστοιχα (Τεκμήριο 6 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011) ως συνδρομή προς τους Ενάγοντες για να μπορέσουν να αγοράσουν τα μηχανήματα, ενώ το ποσό των €15,000 πληρώθηκε μετά την πώληση μέρους των οχημάτων αυτών. Παραδεκτή είναι επίσης η έκδοση του προτιμολογίου, Τεκμήριο 5 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Παντελή ημερομηνίας 2.2.
  13. Αναφορικά με το τιμολόγιο, Τεκμήριο 4 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011, τέτοιο τιμολόγιο δεν εκδόθηκε από τους Ενάγοντες ή δόθηκε στους Εναγόμενους και σε κάθε περίπτωση αφορά αυτοκίνητο που οι Εναγόμενοι πώλησαν εκ μέρους των Εναγόντων σε τρίτο πρόσωπο για €8.871,50, ποσό το οποίο καταλογίσθηκε έναντι του τιμήματος πώλησης του Διαμερίσματος ως η σχετική εισήγηση του κ. Αντρέα Παντελή. Οι Εναγόμενοι αρνούνται ότι οφείλουν στους Ενάγοντες οποιοδήποτε ποσό, ενώ σε σχέση με το συμφωνητικό έγγραφο ημερομηνίας 23.12.2009, αυτό υπογράφθηκε λόγω των στενών και φιλικών σχέσεων που διατηρούσαν οι Διευθυντές των δύο εταιρειών και της επιθυμίας του κ. Παντελή να επενδύσει σε ακίνητο στην Κύπρο. Επιπρόσθετα, το εν λόγω συμφωνητικό έγγραφο δεν κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο λόγω και πάλι της σχέσης εμπιστοσύνης που υπήρχε μεταξύ τους. Σε σχέση δε με την πληρωμή του τιμήματος πώλησης, οι Εναγόμενοι θα ελάμβαναν το ποσό των €60,000 ως προκαταβολή «που αποτελούσε το συμφωνηθέν τίμημα από πωληθέντα στους Εναγόμενους οχήματα προς διευκόλυνση των Εναγόντων της Overmode Ltd» (βλέπε Παράγραφο 16 της Ενόρκου Δηλώσεως του κ. Ζήνωνα Ζήνωνος), ενώ έναντι του υπολοίπου των €69,000 δεν καταβλήθηκε κανένα ποσό και αυτό παραμένει οφειλόμενο μέχρι σήμερα πλέον τόκους. Οι ισχυρισμοί των Εναγόντων περί οικονομικών προβλημάτων των Εναγομένων δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα αφού οι Εναγόμενοι διεξάγουν και επεκτείνουν τις εργασίες τους, είναι δε εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας, η αξία της οποίας υπερβαίνει τα €2.000.000 (σχετικά επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 δέσμη Τίτλων Ιδιοκτησίας Ακίνητης Περιουσίας). Τέλος, σύμφωνα με τους Εναγόμενους, με βάση τις χρεωπιστώσεις των Εναγομένων καθώς και την πίστωση του ποσού των €60,000 αναφορικά με την προκαταβολή του τιμήματος πώλησης του Διαμερίσματος οι Εναγόμενοι ουδέν ποσό οφείλουν στους Ενάγοντες (προς υποστήριξη δε της εν λόγω θέσης των Εναγομένων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 6-8 καταστάσεις λογαριασμού που αφορούν τις τρείς εταιρείες στις οποίες ο κ. Αντρέας Παντελή είναι Διευθυντής οι οποίες έχουν ετοιμασθεί από τους λογιστές - ελεγκτές των Εναγομένων). Αγορεύσεις Η ακροαματική διαδικασία περιορίστηκε στις αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων και των δυο πλευρών και καμία πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Ως εκ τούτου, η μαρτυρία η οποία βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου για τους σκοπούς της υπό κρίση αίτησης περιορίζεται στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν από τις δυο πλευρές. Σημειώνεται ότι στα πλαίσια των αγορεύσεων η πλευρά των Εναγομένων δεν προώθησε το λόγο της ένστασης υπό στοιχείο (στ) στη σελίδα 3 πιο πάνω. Νομική πτυχή Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, ΘΘ. 1-3 και 8 και στην εγγενή και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Οι προϋποθέσεις που πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν ώστε να δικαιολογείται η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, είναι οι ακόλουθες: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτών διάδικος σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Σχετικές είναι οι αποφάσεις Odysseos v. Pieris Estates

(1982)1 ΑΑΔ 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 ΑΑΔ 38, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263, National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 ΑΑΔ 303, KOT v. Θεωρή
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. X"Βασίλη
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 152, και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων ν. Παραλράμα Λτδ
(1990)1 ΑΑΔ 1051) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι ικανοποιείται με την κατάδειξη συζητήσιμης υπόθεσης, με αναφορά πάντοτε στα καταχωρημένα δικόγραφα. Το δεύτερο κριτήριο, που είναι σε κάποια έκταση αλληλένδετο με το πρώτο, επιβάλλει όπως ο αιτητής δείξει ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας, η οποία έχει επεξηγηθεί ως κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, ήτοι ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται υπό το πρίσμα του κατά πόσον η απόδοση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα της υπόθεσης. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα της θεραπείας που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (Βλ. Αντωνίας Παναγίδου κ.ά. ν. Μαρίας Παναγίδου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 396). Η υπό αναφορά προϋπόθεση ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Τέτοια περίπτωση υπάρχει όταν ο ενάγοντας δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Αντίθετα, εκεί όπου η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσεως και για αυτό το λόγο δεν μπορεί να ευσταθήσει ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (πιο πάνω), στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει να σταθμίσει κατά πόσον είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το διάταγμα (σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ''Βασίλη (πιο πάνω), Παλιομυλίτου ν. Παναγιώτου κ.α.
(2003)1 (Α) ΑΑΔ 407, K.Christodoulides Land and Building Developments Ltd v. Φιλόκυπρου Γεώργιου Ματθαίου
(2005)1 ΑΑΔ 310). Ο σκοπός ενός συντηρητικού διατάγματος που εκδίδεται με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 είναι κυρίως η διατήρηση της κατάστασης κατά την οποία προέκυψε η υπό εκδίκαση διαφορά και η διατήρηση της επίδικης περιουσίας εκκρεμούσης της ακρόασης και της εκδίκασης της αγωγής (Μichael v. Brevinos Limited
(1969)1 CLR 578). Όπως αναφέρεται και πιο πάνω, η αίτηση βασίζεται, όχι μόνο επί του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 αλλά και στις πρόνοιες των άρθρων 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Δεδομένου ότι το ακίνητο του οποίου ζητείται η δέσμευση δεν αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής, θεωρώ ότι το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, δεν μπορεί να έχει εφαρμογή στην υπό κρίση αίτηση. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας διάταγμα με το οποίο ο εναγόμενος να εμποδίζεται από του να αποξενώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας του, όσο κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι αρκετό για να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της δίκης. Στην υπόθεση Τσιολάκκης και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 ΑΑΔ 782, υποδεικνύεται ότι ο όρος "good cause of action" στο άρθρο 5 του Κεφ. 6 έχει την ίδια έννοια με τον όρο «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» στο άρθρο 32
(1)του Νόμου 14/60 και ότι και στις δύο περιπτώσεις επιβάλλεται η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης ως προϋπόθεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος. Στην πιο πάνω απόφαση (σελίδα 785) αναφέρεται ότι «το άλλο στοιχείο που πρέπει να αποδειχθεί για την παρεμπόδιση αποξένωσης γης βάσει του άρθρου 5
(2)του Κεφ. 6, είναι η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (Hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Ο συσχετισμός των προϋποθέσεων που καθορίζονται στα δυο πιο πάνω νομοθετήματα, ήτοι στο άρθρο 5 του Κεφ. 6 και στο άρθρο 32 του Ν. 14/60, αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης και ανάλυσης σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Lakatamitis v. Theodorou
(1983)1 ΑΑΔ 520 και Ευρυπίδης Φ. Ζεμενίδης ν. Άννας Ζεμενίδη
(1992)1 ΑΑΔ 54). Μέσα από τη σχετική νομολογία μπορεί να εξαχθεί αβίαστα το συμπέρασμα ότι όταν το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα βάσει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, το οποίο θα μπορούσε να εκδοθεί και δυνάμει του άρθρου 5 του Κεφ. 6, πρέπει να λάβει υπόψη και τα ειδικά κριτήρια που εκτίθενται στο άρθρο 5 του Κεφ. 6. Έχοντας συνοψίσει τις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση παρεμπίπτοντων διαταγμάτων, θεωρώ ορθό να επισημάνω ότι σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, το Δικαστήριο δεν επιχειρεί να αποφασίσει επί των αμφισβητούμενων γεγονότων της ουσίας της αγωγής, ενώ προβαίνει σε διαπίστωση των γεγονότων τα οποία συνθέτουν την υπό εξέταση υπόθεση στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Περαιτέρω, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προχωρήσει σε αξιολόγηση της με τον πιο πάνω τρόπο προσαχθείσας μαρτυρίας γιατί το δικαστικό αυτό έργο θα πρέπει να διεξαχθεί όταν θα εξετάζεται η ουσία της αγωγής. Το πιο πάνω εγχείρημα γίνεται μόνο για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει το αναγκαίο υλικό για τη διαπίστωση ύπαρξης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60(Βλ. C.T. Tobacco Ltd ν. Εκδόσεις Αρκτίνος κ.α.
(2003)1(Β) ΑΑΔ 853). Τα δικαιώματα των διαδίκων θα αποφασιστούν μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας από το μόνο αρμόδιο σώμα που δεν είναι άλλο από το Δικαστήριο το οποίο θα εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης. Απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων - Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο ότι όπου ο αιτητής επιδιώκει την έκδοση προσωρινού διατάγματος στα πλαίσια μονομερούς αίτησης, υπέχει υποχρέωση αποκάλυψης στο Δικαστήριο όλων των ουσιωδών στοιχείων και γεγονότων τα οποία θα μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Ο αιτητής υποχρεούται να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει σε σχέση με την υπόθεση, αλλά και εκείνα που θα μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να ανακαλύψει, τα οποία ενδεχομένως να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου. Το καθήκον για πλήρη αποκάλυψη συναρτάται άμεσα με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων στην μονομερή αίτηση, θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στην μονομερή αίτηση (βλ. μεταξύ άλλων Zachariades Ltd v. Economides
(1989)1 CLR 437 σελ. 443, 446 Άνθιμος Δημητρίου ν. The Dolphin Insurance Company Limited κ.α.
(1990)1 ΑΑΔ 352, Gircotis & Achilleos Limited v. Chr. M. Sarlis & Co. M.S. κ.α.
(1992)1 ΑΑΔ 360 και Χριστιάνα Στυλιανού ν. Ανδρέα Στυλιανού
(1992)1 ΑΑΔ 583). Εκτενής ανάλυση του θέματος γίνεται στην απόφαση Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 WLR 350, η οποία υιοθετήθηκε από τα κυπριακά Δικαστήρια. Το στοιχείο της εξαπάτησης ή της κακοπιστίας δεν αποτελεί προϋπόθεση για ακύρωση του διατάγματος (Βλ. Ahmad Zein κ.ά. ν. Παράσχου Κ. Καμπανελλά Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 606 και Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva, Πολιτική Έφεση 130/2009, απόφαση ημερομηνίας 29.1.2010), ενώ η βάση του διατάγματος ανατρέπεται από τη μη αποκάλυψη γεγονότων εξ' αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση M & Ch. Mitsingas Trading Ltd και άλλων ν. Timberland Co of USA
(1997)1 AΑΔ 1791 υποδείχθηκε ότι το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζονται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60. Επιπλέον, σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος (Χριστάκης Σάββα ν. Παναγιώτα Τηλεμάχου
(2001)1 ΑΑΔ 2081). Τέλος, σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.6.2009 στην Πολιτική Έφεση 181/2007, Κατερίνα Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd «το θέμα της απόκρυψης γεγονότων συνιστά ένα σημαντικό στοιχείο στην έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος και το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια να εξετάσει αυτόβουλα αν ένας διάδικος έχει προβεί σε απόκρυψη γεγονότων, όταν από τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί μια τέτοια ενέργεια κρίνεται επιβεβλημένη». Κρίνω ορθό όπως το ζήτημα εξεταστεί προτού το Δικαστήριο επεισέλθει στην ουσία της αίτησης καθότι τυχόν κατάληξή μου ότι οι Αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα θα οδηγούσε στην ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζει ότι στις Ένορκες Δηλώσεις του κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011 και 7.2.2011 που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της μονομερούς αίτησης των Αιτητών, ο κ. Παντελή απέκρυψε από το Δικαστήριο τα ακόλουθα γεγονότα, τα οποία ήταν ουσιώδη:
(1)Το γεγονός ότι με πιστωτική σημείωσή (credit note) τους και/ή άλλως πως ονομαζόμενο έγγραφο ημερομηνίας 1.5.2010 (Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Ζήνωνα Ζήνωνος) πίστωσαν τους Εναγόμενους με το ποσό των €44.027,75.
(2)Τα τιμολόγια ημερομηνίας 31.1.2007, 5.2.2077 και 30.1.2008 (Τεκμήρια 2-4 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Ζήνωνα Ζήνωνος) τα οποία αποδεικνύουν τον όρο της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας για την πληρωμή των τιμολογίων των Εναγόντων μετά την πώληση των οχημάτων από τους Εναγόμενους.
(3)Γεγονότα που αφορούν στο κατεπείγον του αιτήματος. Θα προχωρήσω στην εξέταση του κάθε στοιχείου ξεχωριστά: - Αρχίζοντας από το υπό αναφορά
(1)στοιχείο πιο πάνω, θα πρέπει εν πρώτοις να σημειώσω ότι στο στάδιο των αγορεύσεων η κα. Καραπατάκη ανέφερε στο Δικαστήριο ότι η έκδοση αυτής της πιστωτικής σημείωσης δεν αμφισβητείται από τους Ενάγοντες, πλην όμως ανέφερε πως η θέση των Εναγόντων είναι ότι αυτή είχε εκδοθεί στα πλαίσια μιας προσπάθειας των διαδίκων για διευθέτηση η οποία, ωστόσο, δεν τελεσφόρησε. Έχοντας μελετήσει προσεκτικά την Ένορκη Δήλωση του κ. Ζήνωνα Ζήνωνος, εκείνο το οποίο διαπιστώνεται είναι ότι οι Καθ΄ων η αίτηση ναι μεν επικαλούνται την έκδοση της εν λόγω πιστωτικής σημείωσης, πλην όμως δεν είναι στη βάση αυτής της σημείωσης που ισχυρίζονται ότι δεν οφείλουν κανένα ποσό στους Ενάγοντες. Επομένως, η σημείωση αυτή δεν δημιουργεί από μόνη της υπεράσπιση των Εναγομένων - Καθ'ων η αίτηση στην αγωγή, αλλά μείωση του ποσού που αξιώνουν οι Ενάγοντες - Αιτητές. Υπενθυμίζεται στο στάδιο αυτό ότι με την Ένορκη Δήλωση του κ. Ζήνωνος οι Καθ' ων η αίτηση ουσιαστικά: (
  1. i)Παραδέχονται την έκδοση των τιμολογίων Τεκμήρια 1, 2 και 3 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011, σε σχέση με τα οποία ισχυρίζονται ότι εκδόθηκε η εν λόγω πιστωτική σημείωση. (
  2. ii)Αρνούνται την έκδοση του τιμολογίου Τεκμήριο 4 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011 και ισχυρίζονται ότι αυτό διευθετήθηκε με την κράτηση του ποσού των €8.871,50 έναντι του τιμήματος πώλησης του Διαμερίσματος. (iii) Παραδέχονται την εκδοση του προτιμολογίου, Τεκμήριο 5 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011, αλλά ουδεμία αναφορά υπάρχει σε σχέση με την πληρωμή ή όχι του ποσού των €32,000 που εκκρεμεί προς πληρωμή δυνάμει αυτού, πέραν από τη γενική τους θέση ότι η πληρωμή των τιμολογίων θα πρέπει να γίνει μετά την πώληση των οχημάτων από τους Εναγόμενους. Επομένως, στη βάση των πιο πάνω, το γεγονός της ύπαρξης της εν λόγω πιστωτικής σημείωσης δεν θα επηρέαζε ουσιαστικά την κρίση του Δικαστηρίου αφού ακόμα και έαν αποκαλυπτόταν στο Δικαστήριο, στη βάση των γεγονότων όπως προκύπτουν από τις Ένορκες Δηλώσεις του κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011 και 7.2.2011 θα εξακολουθούσε να υπάρχει οφειλόμενο υπόλοιπο από τους Εναγόμενους προς τους Ενάγοντες. Άλλωστε, όπως έχει νομολογηθεί, η αποτυχία αποκάλυψης αυτής καθ' εαυτής θα πρέπει να εξεταστεί στην ολότητα της αίτησης. Στην Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 246, αναφέρθηκε ότι ένα διάταγμα είναι δυνατόν να μην ακυρωθεί γι' αυτή και μόνο την παράλειψη, αν κατά τα άλλα επί της ουσίας υπήρχαν τόσα άλλα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου που θα δικαιολογούσαν εν πάση περιπτώσει, την έκδοση του διατάγματος. - Σε σχέση με το υπό αναφορά
(2)στοιχείο πιο πάνω, θεωρώ ότι κανένα ουσιώδες γεγονός δεν απεκρύβη από το Δικαστήριο αφού στην ουσία το τι αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Ζήνωνα Ζήνωνος αναφορικά με τον τρόπο συνεργασίας και συναλλαγής των διαδίκων και πληρωμής των τιμολογίων των Εναγόντων μετά την πώληση των οχημάτων από τους Εναγόμενους είναι η εκδοχή που πρόκειται να προωθήσουν οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η αίτηση στα πλαίσια της υπεράσπισης τους, κάτι με το οποίο σαφώς διαφωνούν οι Ενάγοντες - Αιτητές, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι όφειλαν να εξοφλούν τα τιμολόγια και/ή προτιμολόγια εντός τριάντα ημερών από την παράδοσή τους. - Το στοιχείο υπό αναφορά
(3)πιο πάνω θα εξεταστεί στα πλαίσια εξέτασης του στοιχείου του κατεπείγοντος κατά την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος. Επομένως, στη βάση των πιο πάνω, η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι οι Αιτητές εν γνώσει τους και σκόπιμα παρέλειψαν να αποκαλύψουν και αναφέρουν στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης δεν μπορεί να επιτύχει. Δεδομένης της πιο πάνω κατάληξής μου, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση. Εφαρμογή των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και του άρθρου 5 του Κεφ. 6 Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να απαντήσει στο ερώτημα του κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, όπως επίσης τα ειδικά κριτήρια του άρθρου 5 του Κεφ. 6. Χωρίς σε καμία περίπτωση να αποφασίζω επί της ουσίας της αγωγής, θεωρώ ότι τα πιο κάτω δεδομένα, όπως προκύπτουν από τις καταχωρηθείσες ένορκες δηλώσεις οι οποίες είναι ενώπιον μου, καταδεικνύουν ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/60 και η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 5
(2)του Κεφ.
  1. Η απαίτηση των Εναγόντων βασίζεται ουσιαστικά στην κατόπιν παραγγελίας των Εναγομένων παράδοση σε αυτούς διαφόρων εμπορευμάτων και την έκδοση τεσσάρων τιμολογίων με αριθμούς 0111, 0112, 0113 και 0117 (Τεκμήρια 1-4 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011) και ενός προτιμολογίου ημερομηνίας 6.10.2008 (Τεκμήριο 5 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 2.2.2011). Αναφορικά με τον τρόπο πληρωμής των τιμολογίων και προτιμολογίων, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι αυτά θα έπρεπε να πληρώνονται εντός 30 ημερών από την έκδοση και παράδοσή τους στους Εναγομένους. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι έναντι του συνολικού ποσού των τιμολογίων και του προτιμολογίου εκ €133.486,25 οι Εναγόμενοι κατέβαλαν σε αυτούς σε διάφορες ημερομηνίες το συνολικό ποσό των €55,000 με αποτέλεσμα να παραμένει οφειλόμενο ποσό εκ €78.156,
  2. Η έκδοση των τιμολογίων με αριθμούς 0111, 0112 και 0113 συνολικής αξίας €71.156,25 είναι παραδεκτή από τους Εναγόμενους, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι σε διάφορες ημερομηνίες κατάβαλαν στους Ενάγοντες το συνολικό ποσό των €50,000, ενώ παράλληλα προσκομίζουν την πιστωτική σημείωση ημερομηνίας 1.5.2010 για το ποσό των €44.027,
  3. Σε σχέση με το Προτιμολόγιο, η έκδοση του είναι παραδεκτή, πλην όμως οι Εναγόμενοι πέραν της γενικής τοποθέτησής τους περί εξόφλησης όλων των οφειλομένων ποσών, δεν τοποθετούνται ως προς το κατά πόσον αυτό εξοφλήθηκε ή όχι και δεν προβάλλουν καμία εξήγηση ως προς το λόγο για τον οποίο φαίνεται ότι κατέβαλαν έναντι το ποσό των €32,000, ενόψει μάλιστα της θέσης τους ως προς τον τρόπο αποπληρωμής των τιμολογίων. Τέλος, σε σχέση με το τιμολόγιο με αριθμό 0177, είναι η θέση των Εναγομένων ότι αυτό ουδέποτε εκδόθηκε ή δόθηκε σε αυτούς και ότι σε κάθε περίπτωση, το ποσό που αφορούσε στην πώληση του εκεί αναφερόμενου αυτοκινήτου εκ €8.871,50 λογίσθηκε έναντι του τιμήματος πώλησης του Διαμερίσματος. Σε ότι δε αφορά τις καταστάσεις λογαριασμών που ετοιμάστηκαν από τους λογιστές - ελεγκτές των Εναγομένων (Τεκμήρια 6-8 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Ζήνωνα Ζήνωνος ημερομηνίας 10.5.2011) με σκοπό να καταδείξουν ότι δεν οφείλουν στους Ενάγοντες οποιοδήποτε ποσό, αυτές δεν θα μπορούσαν να τύχουν αξιολόγησης στο παρόν στάδιο αφού κάτι τέτοιο θα γίνει στα πλαίσια εκδίκασης της αγωγής. Περιορίζομαι απλά να αναφέρω ότι ενώ στην Ένορκη Δήλωση του κ. Ζήνωνα Ζήνωνος (παράγραφος 7) υπάρχει ισχυρισμός ότι έναντι των τιμολογίων με αριθμούς 0111, 0112 και 0113 πληρώθηκε το συνολικό ποσό των €50.000, στην κατάσταση λογαριασμού σε σχέση με τους Ενάγοντες (Τεκμήριο 6) φαίνονται πληρωμές για συνολικό ποσό €55.000 και ότι ενώ στην παράγραφο 19 της Ενόρκου Δηλώσεως αναφέρεται ότι το ποσό των €60.000 σε σχέση με την προκαταβολή του τιμήματος πώλησης του Διαμερίσματος πιστώθηκε στους Ενάγοντες, επί του Τεκμηρίου 6 το ποσό το οποίο πιστώνεται σε σχέση με το κονδύλι αυτό ανέρχεται σε €33.
  4. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω κατά πόσον ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60 και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5
(2)του Κεφ.
  1. Στην Ένορκη Δήλωση του κ. Ζήνωνα Ζήνωνος ημερομηνίας 10.5.2011 αναφέρεται ότι οι Εναγόμενοι διεξάγουν τις εργασίες τους ομαλά και χωρίς οικονομικές δυσκολίες, η δε οικονομική και περιουσιακή τους κατάσταση είναι πολύ καλή ώστε να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις παρούσες και μελλοντικές υποχρεώσεις τους. Προς τούτο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 δέσμη τίτλων ιδιοκτησίας ακίνητης περιουσίας των Εναγομένων, η αξία της οποίας, σύμφωνα με τον κ. Ζήνωνος, ανέρχεται σε €2.000.
  2. Ταυτόχρονα, υπάρχει η μαρτυρία του κ. Αντρέα Παντελή, σύμφωνα με τον οποίο, σε κατ' ιδίαν συνάντηση που είχε με τον κ. Ζήνωνα Ζήνωνος ο τελευταίος του ανέφερε ότι η οικονομική κατάσταση των Εναγομένων είναι πολύ άσχημη και αντιμετωπίζουν σημαντικό πρόβλημα ρευστότητας και για το λόγο αυτό προτίθενται να πωλήσουν το Διαμέρισμα ή να το υποθηκεύσουν για σκοπούς εξασφάλισης δανείου από τραπεζικό οργανισμό. Στα πλαίσια εξέτασης των πιο πάνω προϋποθέσεων και του ισοζυγίου της ευχέρειας, κρίνω σκόπιμο να λάβω υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία: (α) Όπως προκύπτει από το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, η απαίτηση των Εναγόντων-Αιτητών εναντίον των Εναγομένων είναι για το ποσό των €78.156,25 πλέον τόκους και έξοδα. (β) Με το Προσωρινό Διάταγμα δεσμεύεται το Διαμέρισμα σε σχέση με την αξία του οποίου δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε κάθε περίπτωση, όμως, οι Εναγόμενοι δεν ισχυρίζονται ότι η αξία του Διαμερίσματος υπερβαίνει το ποσό της απαίτησης των Εναγόντων. (γ) Προς επίρρωση της θέσης τους αναφορικά με την καλή τους οικονομική κατάσταση οι Εναγόμενοι προσκομίζουν τίτλους ιδιοκτησίας ακίνητης περιουσίας (Τεκμήριο 5), σε σχέση με τους οποίους παρατηρούνται τα εξής: - Το πρώτο πιστοποιητικό εγγραφής εκδόθηκε στις 16.12.2004 και αφορά το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/14080 στον Ύψωνα, μερίδιο το όλο, με αγοραία αξία σε τιμές 1.1.1980 ₤27.200,00 και εκτιμημένη αξία ₤400,
  3. - Το δεύτερο πιστοποιητικό εκδόθηκε στις 27.1.2005 και αφορά ένα ακίνητο κοντά στο χωριό Κάμπος (ο αριθμός εγγραφής δεν είναι ευανάγνωστος), μερίδιο 1/2, με αγοραία αξία σε τιμές 1.1.1980 ₤19.700,00 και εκτιμημένη αξία ₤5,
  4. - Το τρίτο πιστοποιητικό εκδόθηκε στις 29.1.2010 και αφορά το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/19227 στην Καλαβασό, μερίδιο το όλο, με αγοραία αξία σε τιμές 1.1.1980 €256,29 και εκτιμημένη αξία €17,
  5. - Το τέταρτο πιστοποιητικό εκδόθηκε στις 27.2.2004 και αφορά το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 12025 στον Άγιο Θεράπων, μερίδιο το όλο, με εκτιμημένη αξία ₤14,
  6. - Το πέμπτο πιστοποιητικό εκδόθηκε στις 20.8.2009 και αφορά το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/12774 στην Λόφου, μερίδιο 1/2, με αγοραία αξία σε τιμές 1.1.1980 €61.000,00 και εκτιμημένη αξία €610,
  7. - Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, τα πιστοποιητικά εγγραφής που προσκομίστηκαν από τους Εναγόμενους δεν έχουν εκδοθεί πρόσφατα και ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει μαρτυρία αναφορικά με τη σημερινή τους αξία ούτε έχει προσκομιστεί στο Δικαστήριο πιστοποιητικό έρευνας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ώστε αφενός να επιβεβαιώνεται ότι οι Εναγόμενοι εξακολουθούν να είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των εν λόγω τεμαχίων και αφετέρου να καταγράφεται η κατάσταση των ακινήτων, ήτοι εάν αυτά είναι υποθηκευμένα ή βεβαρημένα με ΜΕΜΟ. (δ) Από την Ένορκη Δήλωση του κ. Ζηνωνα Ζήνωνος δεν προκύπτει οποιαδήποτε δυσχέρεια των Εναγομένων από την συνέχιση του Προσωρινού Διατάγματος σε ισχύ. Τουναντίον, στην παράγραφο 18 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Ζήνωνος αναφέρεται ότι η διεξαγωγή των εργασιών των Εναγομένων γίνεται με δικά τους διαθέσιμα κεφάλαια και μέσω τραπεζικού λογαριασμού με όριο παρατραβήγματος το ποσό των €120.000 και ουδεμία αναφορά γίνεται σε αναγκαιότητα αποδέσμευσης του Διαμερίσματος. Με αυτά ως δεδομένα, κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του εδαφίου
(1)του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και όπως είναι φανερό, ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση του εδαφίου
(2)του άρθρου 5 του Κεφ.6, χωρίς ωστόσο το Δικαστήριο να παραγνωρίζει τα όσα είχαν λεχθεί στην απόφαση Marketrends (Capital Market) Ltd v. Μιχάλη Γεωργίου
(2002)1 ΑΑΔ 1759, ότι, δηλαδή, η εξουσία του Δικαστηρίου για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής «πρέπει να ασκείται με φειδώ, και όχι ως μέτρο γενικής εξασφάλισης ενάγοντα που βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μη πληρωμή χρέους». Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Εναγόντων-Αιτητών. Συνεκτιμώντας, λοιπόν, όλα τα υπόλοιπα στοιχεία κρίνω ότι το Προσωρινό Διάταγμα θα πρέπει να εξακολουθήσει να ισχύει. Κατεπείγον Το τελευταίο θέμα που πρέπει εξετασθεί είναι το θέμα του κατεπείγοντος στην έκδοση του παρόντος διατάγματος. Έχει νομολογηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι στο μονομερές στάδιο της αίτησης ο παράγοντας του χρόνου είναι σημαντικός. Ο αιτητής θα πρέπει να καταδείξει το κατεπείγον της αίτησης ώστε να δικαιολογείται η μονομερής εξέτασή της και να παρακαμφθεί ο κανόνας της φυσικής δικαιοσύνης και το δικαίωμα της άλλης πλευράς να ακουστεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Το άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6 έχει εφαρμογή, όλως εξαιρετικά, σε περίπτωση επείγουσας ή άλλης ειδικής περίστασης που να δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος στερεί το Δικαστήριο από την ανάληψη σχετικής εξουσίας και επαναφέρει την ακύρωσή του λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας (Βλέπε μεταξύ άλλων Αναφορικά με την Σταύρος Hotel Apartments
(1994)1 ΑΑΔ 836, Demstar v. Zim Israel (πιο πάνω) και Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598). Επίσης, σημαντικά είναι τα όσα λέχθηκαν από τον έντιμο Δικαστή Κωνσταντινίδη στο ακόλουθο απόσπασμα στην απόφαση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Σκυροποιϊα «Λεωνικ» Λιμιτεδ (πιο πάνω), στις σελίδες 789 - 790: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινής Κολλάτου
(1999)1 Α.Α.Δ.
  1. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοΐζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα "ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μή μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων". Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι "η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος" Αποτελεί ισχυρισμό των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που κατέστησαν το Προσωρινό Διάταγμα κατεπείγον. Το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα όπως επίσης η αίτηση για την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος καταχωρίσθηκαν στις 2.2.2001, ενώ το Προσωρινό Διάταγμα εκδόθηκε στις 8.2.2011 και αφού προηγήθηκε η καταχώρηση της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης του κ. Αντρέα Παντελή ημερομηνίας 7.2.
  2. Τόσο στην Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 2.2.2011 όσο και στη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 7.2.2011 ο κ. Παντελή κάνει εκτενή αναφορά στα γεγονότα που μεσολάβησαν μεταξύ της έκδοσης των τιμολογίων και του προτιμολογίου και την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Συγκεκριμένα, γίνεται αναφορά στη διευθέτηση των εκκρεμοτήτων των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες και την εταιρεία Overmode Ltd και στην υπογραφή του συμφωνητικού εγγράφου ημερομηνίας 23.12.2009 για την αγορά του Διαμερίσματος από την εταιρεία Vanero Holdings Ltd, διευθυντής της οποίας είναι ο ίδιος. Ακολούθως, ο κ. Παντελή κάνει αναφορά στην από μέρους της εταιρείας Vareno Holdings Ltd καταβολή στους Εναγόμενους ποσού €6.124,00 έναντι του τιμήματος πώλησης του Διαμερίσματος και στις κατα καιρούς οχλήσεις του προς τους Εναγόμενους και τον κ. Ζήνωνα Ζήνωνος για εξόφληση των οφειλομένων ποσών προς τους Ενάγοντες και την Overmode Ltd ή στη μεταβίβαση του Διαμερίσματος στην εταιρεία Vareno Holdings Ltd και την ταυτόχρονη πληρωμή τυχόν υπάρχουσας διαφοράς. Συμφωνα και πάλι με τον κ. Παντελή οι Εναγόμενοι μέσω του κ. Ζήνωνα Ζήνωνος απέφευγαν να τοποθετηθούν επί του θέματος, μεταθέτοντας τη συζήτηση σε μεταγενέστερο στάδιο, ώσπου τελικά 4-5 ημέρες πριν από την καταχώρηση της αγωγής, ο κ. Ζήνωνας Ζήνωνος του ανέφερε ότι οι Εναγόμενοι έχουν πρόβλημα ρευστότητας και για το λόγο αυτό είτε ο κ. Παντελή θα έπρεπε να δεχθεί να πληρώσει το ποσό των €45,000 ώστε να μεταβιβαστεί το Διαμέρισμα στην Vareno Holdings Ltd είτε τα ποσά που οφείλονται στους Ενάγοντες και την εταιρεία Overmode Ltd να αποπληρωθούν σταδιακά σε μελλοντικό στάδιο. Επίσης, ότι ο κ. Ζήνωνος με τρόπο απειλητικό και εκβιαστικό του ανέφερε ότι εάν δεν δεχθεί την εν λόγω πρόταση θα προχωρήσει να πωλήσει το Διαμέρισμα σε τρίτα πρόσωπα ή να το υποθηκεύσει προκειμένου να εξασφαλίσει δάνειο από την τράπεζα. Χωρίς να διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των Εναγόντων το ποσό των €78.156,25 οφείλεται από τους Εναγόμενους από τον Οκτώβριο του 2008 και ότι η διευθέτηση μεταξύ των διαδίκων με την αγοραπωλησία του Διαμερίσματος έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο του 2009 και ότι για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα οι Ενάγοντες έκαναν προσπάθειες προς υλοποίηση της εν λόγω διευθέτησης χωρίς όμως αποτέλεσμα, λαμβάνοντας υπόψη την απειλή του Διευθυντή των Εναγομένων για αποξένωση και/ή υποθήκευση του Διαμερίσματος, σε σχέση με την οποία δίδονται επαρκείς λεπτομέρειες, σε συσχετισμό με το αδιέξοδο στις σχέσεις των μερών το οποίο επήλθε μόλις λίγες ημέρες πριν από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, και το γεγονός ότι ο κίνδυνος της αποξένωσης κατέστη πλέον υπαρκτός σε συνδυασμό με την πιθανή επίδραση που θα είχε η αποξένωση ή η υποθήκευση του Διαμερίσματος, εάν εγίνονταν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί υπέρ των Εναγόντων και τον κίνδυνο να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή υποθηκευθεί το Διαμέρισμα που αναφέρεται στην αίτηση, κρίνω ότι κατά την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος υπήρχαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι συνθήκες του κατεπείγοντος, ώστε να μην δικαιολογείται η ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος ούτε και για αυτό το λόγο. Όπως, άλλωστε, υποδεικνύεται στην υπόθεση Κώστας Καλόγηρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 ΑΑΔ 1237, η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περισταστικών με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσον η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία για να καταστεί δυνατή η απονοή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο. Στην εν λόγω υπόθεση κρίθηκε για του σκοπούς του κατεπείγοντος σημαντικος ήταν ο χρόνος τερματισμού της συμφωνίας και όχι το διάστημα για το οποίο ο λογαριασμός παρουσίαζε το ίδιο υπόλοιπο και ότι τυχόν προηγούμενες συζητήσεις που δεν είχαν κατάληξη ήταν πλέον δευτερεύοντα ζητήματα τα οποία δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας. Για τους ίδιους λόγους θεωρώ ότι δεν τίθεται θέμα απόκρυψης οποιουδήποτε γεγονότος από μέρους των Εναγόντων-Αιτητών σε σχέση με το στοιχείο του κατεπείγοντος. Συμπέρασμα του Δικαστηρίου Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, το Προσωρινό Διάταγμα οριστικοποιείται μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της αγωγής. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων-Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι δε καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Ενδιάμεση/ έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.