Δήμος Φλουρής ν. Μάρκελος Μιχαηλίδης, Αρ. Αγωγής: 5167/09, 25 Μαΐου 2011

(1)και στις γενικές εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται επίσης από ένορκη δήλωση του ιδίου του εναγομένου. Στην πιο πάνω ένορκη δήλωση, γίνεται αναφορά στα ιατρικά πιστοποιητικά που επεσύναψε ο δικηγόρος του ενάγοντα σε επιστολή του προς την ασφαλιστική εταιρεία του εναγομένου. Διαπιστώνεται κατά τον ενόρκως δηλούντα ότι τα κατ' ισχυρισμό τραύματα που αναφέρουν οι γιατροί του νοσοκομείου, είναι πολύ ηπιότερης μορφής από αυτά που αναφέρονται στα πιστοποιητικά ιδιωτών ιατρών που επισκέφθηκε στην συνέχεια ο ενάγοντας. Είναι ως εκ τούτου η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι για να μπορέσει να παρουσιάσει την υπόθεση του σωστά στο Δικαστήριο, θα πρέπει να του επιτραπεί να εξετάσει τον ενάγοντα μέσω των δικών του γιατρών οι οποίοι θα δώσουν την εικόνα της κατάστασης της υγείας του ενάγοντα καθώς και την επιστημονική τους άποψη αναφορικά με τους ισχυρισμούς του για μόνιμη ανικανότητα προς εργασία. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει τέλος ότι όπως τον πληροφορούν οι δικηγόροι του δεν υπάρχει δεδικασμένο ή κώλυμα να επανέλθει με νέα αίτηση, εφόσον ο ενάγοντας εξακολουθεί να αρνείται να εξεταστεί από γιατρό της επιλογής του εναγομένου. Ο ενάγοντας κατέχωρησε ένσταση στην αίτηση. Ως λόγους ένστασης επικαλείται μεταξύ άλλων δεδικασμένο και κατάχρηση διαδικασίας καθώς και αδικαιολόγητη καθυστέρηση με αποτέλεσμα να περιπλέκεται και να καθυστερεί η δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης. Αγορεύσεις Αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, επανέλαβαν τους πιο πάνω ισχυρισμούς ως προκύπτουν από τα δικόγραφα της αίτησης και ένστασης αντίστοιχα. Η συνήγορος για τον εναγόμενο - αιτητή στην αγόρευση της, εισηγήθηκε επιπλέον ότι το Δικαστήριο στην ενδιάμεση απόφαση του ημ. 24.6.10, απέρριψε την πρώτη αίτηση του εναγομένου για τυπικούς λόγους και όχι για λόγους ουσίας. Δεν ισχύει ως εκ τούτου δεδικασμένο και ο ενάγοντας δεν κωλύεται να καταχωρήσει νέα αίτηση για τις ίδιες θεραπείες. Ισχυρίστηκε επίσης ότι τα γεγονότα είναι διαφορετικά αφού μετά την απόρριψη της πρώτης αίτησης, ο εναγόμενος έστειλε νέα επιστολή στον ενάγοντα για να εξεταστεί από ιατρούς της ασφάλειας, αίτημα το οποίο ο ενάγοντας απέρριψε χωρίς να δώσει καμία αιτιολογία. Ήταν τέλος η θέση του συνηγόρου για τον εναγόμενο ότι η ιατρική εξέταση του ενάγοντα είναι απολύτως αναγκαία για την υπεράσπιση λόγω των μονίμων βλαβών που επικαλείται ο ενάγοντας με την αγωγή του. Ο ενάγοντας από την άλλη δεν έχει δώσει καμία δικαιολογία γιατί αρνείται την εξέταση του από τους γιατρούς της ασφάλειας του εναγομένου. Ο συνήγορος του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση στην δική του αγόρευση, ισχυρίστηκε ότι το Δικαστήριο στην ενδιάμεση απόφαση του ημ. 25.10.10, ασχολήθηκε και με την ουσία του αιτήματος. Στην άσκηση δε της διακριτικής του εξουσίας, απέρριψε την αίτηση επειδή δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Ως εκ τούτου, η επαναφορά του ιδίου αιτήματος συνιστά κατά τον συνήγορο κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αφού το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει εκ νέου για τα ίδια θέματα. Επιπλέον, το Δικαστήριο κωλύεται να επιληφθεί εκ νέου του ιδίου αιτήματος λόγω δεδικασμένου. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα Το πρώτο στοιχείο που θα με απασχολήσει, είναι η θέση του καθ' ου η αίτηση για κώλυμα λόγω δεδικασμένου. Αυτό γιατί σε περίπτωση που η θέση του καθ' ου η αίτηση γίνει αποδεκτή τότε δεν θα είναι αναγκαία η εξέταση των ουσιαστικών προϋποθέσεων έγκρισης του αιτήματος. Η αρχή του δεδικασμένου (res judicata) καθιερώθηκε σύμφωνα με την νομολογία με στόχο την αποτροπή του φαινομένου να υποχρεωθεί ένας διάδικος να προστατεύσει τον εαυτό του δύο φορές για το ίδιο θέμα. Δυνάμει της πιο πάνω αρχής, οι διάδικοι εμποδίζονται από το να εγείρουν εκ νέου ζητήματα για τα οποία το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί. Για την στοιχειοθέτηση δεδικασμένου, απαιτείται σύμφωνα με την νομολογία ταυτότητα διαδίκων και επιδίκων θεμάτων (βλ. μεταξύ άλλων Χριστοφής Α. Χριστοφή (Παπέττα) ν. Σ.Μ. Φλοκκάς Λτδ κ.α.

(2001)1 ΑΑΔ 1703). Επιπλέον για να ισχύει δεδικασμένο, απαιτείται όπως το Δικαστήριο αποφανθεί στην πρώτη υπόθεση με τρόπο καθοριστικό επί της ουσίας των επιδίκων θεμάτων. Με αυτήν την έννοια δεν υπάρχει δεδικασμένο στις περιπτώσεις που το Δικαστήριο δεν έχει μορφώσει γνώμη και δεν αποφασίσει επί της ουσίας του επιδίκου θέματος της αρχικής διαδικασίας. Σχετική είναι η απόφαση KSR Comercio S.A v. Bluecoral Navigation Ltd

(1995)1 Α.Α.Δ 309 που αφορούσε ισχυρισμούς για δεδικασμένο σε ενδιάμεση αίτηση όπως και στην παρούσα περίπτωση. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού παρέθεσε τις γενικές αρχές που ισχύουν στις περιπτώσεις δεδικασμένου, σημείωσε τα πιο κάτω: «Είναι, εντούτοις, απαραίτητη προϋπόθεση, όπως επισημαίνεται και στην παραπάνω απόφαση, η μόρφωση και έκφραση γνώμης από το δικαστήριο με τρόπο καθοριστικό είτε σε ζήτημα νομικό είτε πραγματικό. Η ενασχόληση του δικαστηρίου με την ουσία του επίδικου θέματος είναι η βάση για την εφαρμογή του δόγματος res judicata. Βλέπε Halsbury's Laws of England 4η έκδοση, τόμος 16 παράγραφος

1. Ο όρος "δικαστική διαδικασία" περιλαμβάνει και αίτηση στην οποία εκδόθηκε παρεμπίπτουσα διαταγή: Peareth v. Marriott [1882] 22 Ch.D. 182, 191 και Badar Bee ν. Habib Merican Noordin [1909] A.C. 615, P.C. Στην απόφασή του το δικαστήριο επεσήμανε την παντελή έλλειψη υλικού που θα του επέτρεπε να ασκήσει την οποιαδήποτε εξουσία έχει στο ζήτημα. Δεν προέβη σε αξιολόγηση, αντιπαραθέτοντας μάλιστα αποδεικτικά στοιχεία. Με άλλα λόγια δεν έγιναν πραγματικά ευρήματα. Με περαιτέρω λόγια δε δόθηκε απόφαση (adjudication, determination) επί της ουσίας οποιουδήποτε θέματος νομικού ή πραγματικού που θα θεμελίωνε res judicata.» Στην παρούσα υπόθεση δεν αμφισβητείται βέβαια ότι υπάρχει ταυτότητα διαδίκων και επιδίκων θεμάτων με την προηγούμενη αίτηση ημερομηνίας 24.6.
2. Ενόψει τούτου, το ζήτημα του δεδικασμένου που εγέρθηκε θα πρέπει να εξεταστεί μόνο μέσα από το ερώτημα κατά πόσο η απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 25.10.10, αποφάνθηκε επί της ουσίας της διαφοράς και του αντικειμένου της προηγούμενης αίτησης. Κατά πόσο δηλαδή το Δικαστήριο έκρινε στα πλαίσια της διακριτικής του ευχέρειας ότι ο αιτητής δεν δικαιούται του αιτούμενου Διατάγματος επί της ουσίας επειδή δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις έγκρισης του αιτήματος όπως αυτές καθορίστηκαν από την νομολογία. Η συνήγορος για τον εναγόμενο - αιτητή, ισχυρίστηκε ότι η πρώτη αίτηση ημερομηνίας 24.6.10 απορρίφθηκε από το Δικαστήριο για τυπικούς λόγους που είχαν να κάνουν με την ένορκη δήλωση της αίτησης και όχι για λόγους ουσίας. Με όλο το σέβας προς την συνήγορο δεν συμφωνώ με αυτή την άποψη. Είναι ορθό ότι η αίτηση ημ. 24.6.10 απορρίφθηκε επειδή η ένορκη δήλωση που την συνόδευε δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις της Δ.
3. Ανεξαρτήτως τούτου, η αίτηση απορρίφθηκε επιπλέον και για λόγους που αφορούν την ουσιαστική άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την ενδιάμεση απόφαση μου ημ. 25.10.10, ο αιτητής δεν δικαιολόγησε με την ένορκη του δήλωση την θέση του ότι άρνηση του αιτήματος θα του στερήσει το δικαίωμα να παρουσιάσει την υπόθεση του σωστά στο Δικαστήριο. Η απλή αναφορά σε προσπάθεια επιβεβαίωσης των τραυμάτων του ενάγοντα δεν κρίθηκε επί του προκειμένου ως ικανοποιητική. Ενόψει τούτου, η ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 25.10.10 αποτελεί δεδικασμένο σε σχέση με το αίτημα για αναστολή της διαδικασίας λόγω άρνησης του ενάγοντα να εξεταστεί από ιατρό της επιλογής του εναγομένου. Η επαναφορά δε της αίτησης όπου επιχειρείται να δικαιολογηθεί το αίτημα στην βάση νέων ισχυρισμών που δεν τέθηκαν στην πρώτη αίτηση δεν μπορεί παρά να προσκρούει σε κώλυμα λόγω δεδικασμένου. Συνιστά επιπλέον κατά την κρίση μου, κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών αφού οι ισχυρισμοί αυτοί θα μπορούσαν να τεθούν στην πρώτη αίτηση, κάτι που ο εναγόμενος - αιτητής παρέλειψε να πράξει. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του εναγομένου - αιτητή ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να πληρωθούν δε στο τέλος της αγωγής. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο