← Κύπρος

Π. ΔΑΥΙΔ ΕΙΔΗ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΛΤΔ ν. ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΜΑΝΩΛΗ ΗΛΙΑ κ.α., Aρ. Αγωγής 1039/11, 7.6.2011

Π. ΔΑΥΙΔ ΕΙΔΗ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΛΤΔ ν. ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΜΑΝΩΛΗ ΗΛΙΑ κ.α., Aρ. Αγωγής 1039/11, 7.6.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A177 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής 1039/11 Μεταξύ: Π. ΔΑΥΙΔ ΕΙΔΗ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΛΤΔ, εκ Λεμεσού Εναγόντων -και-

  1. ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΜΑΝΩΛΗ ΗΛΙΑ, εκ Λεμεσού
  2. ΜΑΝΩΛΙΤΣΑ ΖΑΧΑΡΙΑ ΜΑΝΩΛΗ, εκ Λεμεσού Εναγομένων ------------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 8.3.2011 7.6.2011 Για ενάγοντες-αιτητές: κ. Χρ. Τιμοθέου για Ευάγγελος Χρ. Πουργουρίδης ΔΕΠΕ Για εναγόμενη 2-καθ' ης η αίτηση: κα Μ. Παναγή για Καραπατάκης Παυλίδης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 9.3.2011 οι ενάγοντες με άνευ κλήσεως αίτηση εξασφάλισαν ενδιάμεσο διάταγμα, με το οποίο απαγορεύεται στην εναγόμενη 2 - καθ' ης η αίτηση να πωλήσει ή επιβαρύνει οικόπεδο στον Ύψωνα της Επαρχίας Λεμεσού. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Παναγιώτη Δαυϊδ από τη Λεμεσό, διευθυντή τους. Η εναγόμενη 2 καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 5.4.2011 του συζύγου της Άριστου Γεωργίου από τη Λεμεσό. Το οικόπεδο που αποτελεί το αντικείμενο του ενδιάμεσου διατάγματος είναι αντικείμενο και της αγωγής. Οι ενάγοντες αξιώνουν την επ' ονόματι τους εγγραφή του, διαζευκτικά δε χρηματικές αποζημιώσεις που συμποσούνται σε €656.239,73 πλέον τόκους. Οι αξιώσεις αυτές στρέφονται κατά του εναγόμενου
  3. Όπως υποστηρίζουν οι ενάγοντες, το οικόπεδο μεταβιβάστηκε δια δωρεάς την 9.2.2011 επ' ονόματι της εναγόμενης 2, θυγατέρας του εναγόμενου 1, γι' αυτό και η τελευταία συνενώθηκε ως διάδικος με αξίωση εναντίον της όπως η επ' ονόματι της μεταβίβαση του οικοπέδου κηρυχθεί ως δόλια, ακυρωθεί και το οικόπεδο επαναεγγραφεί στο όνομα του εναγόμενου
  4. Προκύπτει από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου κατά την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος πως οι ενάγοντες με συμφωνία ημερομηνίας 13.3.2002 αγόρασαν το επίδικο οικόπεδο από τον εναγόμενο
  5. Ο εναγόμενος 1 ήταν ο κατά 1/5 συνιδιοκτήτης στο υπό διαχωρισμό τεμάχιο 270/01 (νέο τεμάχιο 409) και το επίδικο οικόπεδο, όπως τα μέρη το προσδιόρισαν, θα του αναλογούσε δυνάμει συμφωνίας διαχωρισμού που είχε με τους άλλους συνιδιοκτήτες. Την 5.11.2007 συνομολογήθηκε νέα συμφωνία μεταξύ των μερών εν όψει του γεγονότος πως το επίδικο οικόπεδο προέκυψε μετά το διαχωρισμό να έχει μεγαλύτερο εμβαδό. Καμιά από τις δύο συμφωνίες δεν κατατέθηκε στο κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Προκύπτει ακόμα πως η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας για το επίδικο οικόπεδο καθυστερούσε και ως μέρος των συνεννοήσεων των εναγόντων με τον εναγόμενο 1 και της καταβολής σε αυτόν περαιτέρω χρημάτων έναντι της τιμής πώλησης του οικοπέδου, ο τελευταίος υποθήκευσε 373/7358 μερίδια του υπό διαχωρισμό τεμαχίου που αναλογούσαν στην έκταση του επίδικου οικοπέδου προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ για το ποσό των €600.000 πλέον τόκους προς 5,65% από 30.3.2008 (Υ3111/08) ως εγγύηση για την παροχή από την τράπεζα πιστωτικών διευκολύνσεων στους ενάγοντες. Στο έγγραφο υποθήκης που συνοδεύει τη δήλωση υποθήκης, ο εναγόμενος 1 παρουσιάζεται ως ο ενυπόθηκος οφειλέτης. Ο τίτλος για το επίδικο οικόπεδο εκδόθηκε στις 9.8.2010 (ημερομηνία εγγραφής 30.6.2010) και είναι πλέον το τεμάχιο 569 με αριθμό εγγραφής 0/
  6. Η υποθήκη Υ3111/08 μεταφέρθηκε σε δύο οικόπεδα του εναγόμενου 1, όπως είχαν προκύψει από το διαχωρισμό. Όχι μόνο στο επίδικο αλλά και στο με αρ. εγγραφής 0/
  7. Ο εναγόμενος 1 προσφέρθηκε να μεταβιβάσει το πωλούμενο οικόπεδο στο όνομα των εναγόντων. Απέστειλε μάλιστα και επιστολή μέσω δικηγόρου καλώντας τους ενάγοντες να μεταβούν την 7.2.2011 στο Κτηματολόγιο για να αποδεχτούν τη μεταβίβαση. Οι ενάγοντες παρουσιάζονται πρόθυμοι να του εξοφλήσουν το υπόλοιπο του τιμήματος αγοράς του οικοπέδου και να μεταφέρουν την υποθήκη στο όνομα τους. Προβάλλονται εκατέρωθεν ισχυρισμοί για το τι επακολούθησε ή δεν έγινε ώστε οι ενάγοντες να μην παρουσιαστούν στο Κτηματολόγιο την 7.2.
  8. Δεν έχει σημασία για σκοπούς της υπό κρίση αίτησης. Στη βάση της προβαλλόμενης από τους ενάγοντες θέσης ο εναγόμενος 1 την 9.2.2011 παράνομα και αδικαιολόγητα τερμάτισε τη συμφωνία της 5.11.2007 και αυθημερόν μεταβίβασε δια δωρεάς το επίδικο οικόπεδο στην εναγόμενη 2 θυγατέρα του και το οικόπεδο με αριθμό εγγραφής 0/24099 στη σύζυγο του. Το άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 υιοθετείται η επί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .» Ο αιτητής που με μονομερή αίτηση εξασφάλισε υπέρ του προσωρινό διάταγμα έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ (βλ. Dolego Estates Ltd κ.α. ν. Φιλίππου κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1217, 1224). Για να παραμείνει σε ισχύ το διάταγμα πρέπει να ικανοποιούνται δύο παράμετροι: - Ότι στην βάση των δεδομένων που είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τον αιτητή ορθά εκδόθηκε το διάταγμα, και - Ότι στη βάση των δεδομένων κατά την ακρόαση, αφ' ότου ορίστηκε επιστρεπτέο, είναι ορθή η οριστικοποίηση του διατάγματος και συνέχιση της ισχύος του. Τα δεδομένα κατά την ακρόαση περιλαμβάνουν τα επιπλέον στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου από το ενιστάμενο μέρος, τον καθ' ου η αίτηση. Με δεδομένο πως η συμφωνία της 5.11.2007, όπως και η προηγούμενη, δεν κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο, ειδική εκτέλεση της δεν μπορεί να διαταχθεί και η αξίωση των εναγόντων, για την οποία υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, είναι η χρηματική. Διεκδικούν €656.239,
  1. Έχουν, κατά τη θέση τους, πληρώσει €47.308 έναντι του τιμήματος πώλησης και περαιτέρω €8.931,73 για τα έξοδα διαχωρισμού του επιδίκου οικοπέδου ως η συμφωνία τους με τον εναγόμενο
  2. Οι λοιπές €600.000 διεκδικούνται ως αποζημιώσεις, αφού σε αυτό το ποσό οι ενάγοντες καθορίζουν την αξία του επιδίκου οικοπέδου κατά το χρόνο της διάρρηξης της συμφωνίας από τον εναγόμενο
  3. (Από το ποσό αυτό θα έπρεπε να είχε αφαιρεθεί το υπόλοιπο του τιμήματος αγοράς, το οποίο μπορεί να υπολογιστεί και είναι σχετικά μικρό). Οι ενάγοντες είχαν ικανοποιήσει το δικαστήριο πως υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα να επιτύχουν στον υπέρ τους επιδικασμό του χρηματικού ποσού που με την αγωγή διεκδικούν εναντίον του εναγόμενου
  4. Στη βάση της ένορκης δήλωσης του Π. Δαυϊδ (παραγρ. 32 και 38) δημιουργείτο η εικόνα πως η μόνη περιουσία που είχε ο εναγόμενος 1 ήταν το επίδικο οικόπεδο και το με αρ. εγγρ. 0/24099 τα οποία αποξένωσε στις 9.2.2011 όταν τερμάτισε την επίδικη συμφωνία. Επομένως δικαιολογείτο η έκδοση του διατάγματος της 9.3.2011 ώστε το επίδικο οικόπεδο να παραμείνει στην ιδιοκτησία της εναγόμενης 2, με δυνατότητα επαναμεταβίβασης στο όνομα του εναγόμενου 1 ώστε να μπορεί να πωληθεί για να ικανοποιηθεί η ενδεχόμενη δικαστική απόφαση υπέρ των εναγόντων. Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του Α. Γεωργίου (παραγρ. 12) πως ο εναγόμενος 1 εξακολουθεί να είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης μεριδίου τόσο του επίδικου οικοπέδου όσο και του οικοπέδου με αρ. εγγρ. 0/
  5. Τα μερίδια των δύο αυτών οικοπέδων που παραμένουν επ' ονόματι του εναγόμενου 1 είναι αυτά που σήμερα βαρύνονται με την υποθήκη Υ.3111/
  6. Δεν χρειάζεται να καταφύγω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας για να καταλήξω ως προς την πραγματικότητα. Οι θέσεις του Α. Γεωργίου επιβεβαιώνονται από τα τεκμήρια που οι ενάγοντες παρουσίασαν με την αίτηση τους. Λεπτομερής εξέταση τους αποκαλύπτει του λόγου το αληθές. Άλλωστε οι δικηγόροι των εναγόντων το αποδέχονται στη γραπτή τους αγόρευση (σελ. 9, 2η παραγρ.). Προκύπτει από Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας ημερομηνίας 23.2.2011 (Τεκμήριο ΙΖ) πως κατά την 22.2.2011, 1865/7358 μερίδια του επίδικου οικοπέδου ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα του εναγόμενου 1 και βαρύνονταν με την υποθήκη Υ.3111/
  7. Περαιτέρω 373/7358 μερίδια του οικοπέδου με αρ. εγγρ. 0/24099 ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα του εναγόμενου 1 και βαρύνονταν με την υποθήκη Υ.3111/
  8. Το πιστοποιητικό έρευνας ετέθηκε υπόψη του δικαστηρίου από τους ενάγοντες οι οποίοι, όμως, δεν επεσήμαναν τα πιο πάνω. Αντίθετα στην ένορκη δήλωση του Π. Δαυϊδ αναφέρεται (παραγρ. 32) πως ολόκληρα τα δύο οικόπεδα αποξενώθηκαν. Ενδεχομένως οι ενάγοντες να μην κατανόησαν το περιεχόμενο του Τεκμηρίου ΙΖ γιατί δεν είναι μόνο στην ένορκη δήλωση του Π. Δαυϊδ που εμφανίζεται η λανθασμένη θέση. Η ίδια η αίτηση φαίνεται να εκλαμβάνει πως όλο το επίδικο οικόπεδο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της εναγόμενης 2 αλλά και η οπισθογράφηση της απαίτησης στην αγωγή. Δεν έχει σημασία το κατά πόσο οι ενάγοντες δεν κατανόησαν ορθά τα δεδομένα ή ήθελαν να παραπλανήσουν το δικαστήριο. Ότι και να συνέβηκε η βάση πάνω στην οποία εκδόθηκε το ενδιάμεσο διάταγμα έχει ανατραπεί. Εάν είχε εξηγηθεί στο δικαστήριο πως παρέμενε εγγεγραμμένη στο όνομα του ενάγοντα 1 ακίνητη περιουσία που ο ενυπόθηκος δανειστής, που είναι τραπεζικός οργανισμός, αποδέχτηκε ως εξασφάλιση για ποσό €600.000 πλέον τόκους, το πιθανότερο είναι πως το δικαστήριο δεν θα εξέδιδε το ζητούμενο διάταγμα. Έχει στην περίπτωση ιδιαίτερη σημασία ότι η υποθήκη αφορά τους ενάγοντες. Εάν η υποθήκη δεν αφορούσε τους ενάγοντες θα μπορούσε να ειπωθεί πως τα μερίδια του εναγόμενου 1 δεν συνιστούν επαρκή εξασφάλιση γιατί από την αξία τους θα είχε προτεραιότητα να εξοφληθεί η υποθήκη. Εφόσον όμως η υποθήκη είναι προς όφελος των εναγόντων, αυτοί έχουν την υποχρέωση να την εξαλείψουν. Έναντι του ενδεχόμενου εξ αποφάσεως χρέους ο εναγόμενος 1 μπορεί να αντιπαραβάλει την πιο πάνω υποχρέωση των εναγόντων να ελευθερώσουν τα μερίδια του. Κάτω από τας περιστάσεις δεν θα δικαιολογείτο η έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος. Στη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων των εναγόντων αφού γίνεται αποδοχή πως ο εναγόμενος 1 είναι σήμερα ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης μεριδίων του επιδίκου οικοπέδου και του οικοπέδου ή χωραφιού με αρ. εγγρ. 0/24099, επιχειρείται να καταδειχθεί πως η αξία των μεριδίων τούτων δεν καλύπτει την αξίωση των εναγόντων. Η εκ των υστέρων, και κατά το στάδιο των αγορεύσεων, προσπάθεια θεμελίωσης της αίτησης στη βάση της ανεπάρκειας της ακίνητης ιδιοκτησίας του εναγόμενου 1 δεν εξυπηρετεί. Σημειώνω, ωστόσο, πως η αναφορά πως το μερίδιο του στο επίδικο οικόπεδο αξίζει μόνο €151.200 παραγνωρίζει ότι ενώ η υποθήκη αφορούσε αρχικά μερίδιο κτήματος, σήμερα δεσμεύει μέρος οικοπέδου με δικό του τίτλο ιδιοκτησίας. Ούτε και η θέση πως το άλλο οικόπεδο ή χωράφι βρίσκεται εντός των Βρετανικών Βάσεων μπορεί να τίθεται στο στάδιο των αγορεύσεων και να ζητείται να συνεκτιμηθεί. Οι ενάγοντες άλλη εικόνα παρουσίασαν στο δικαστήριο όταν μονομερώς αποτάθηκαν και εξασφάλισαν το ενδιάμεσο διάταγμα και σε άλλη επιζητούν σήμερα να εξασφαλίσουν την οριστικοποίηση του. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση απορρίπτεται, και το συντηρητικό διάταγμα παύει να ισχύει, με έξοδα υπέρ της εναγόμενης 2 και εναντίον των εναγόντων όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Αναφορά: Interim Order Subject: Civil / Other Actions / Ιnterim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.