Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Γενικού Εισαγγελέα ος ν. Βασιλειάδης Ανδρόνικος, Αρ. Αγωγής: 1285/09, 07.06.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A178 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1285/09 Μεταξύ: Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Γενικού Εισαγγελέα Ενάγοντα και Βασιλειάδης Ανδρόνικος Εναγόμενου -------------------- Ex-parte Αίτηση ημερομηνίας 31.05.2010 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 07.06.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντες-αιτητές: κ. Χ. Λαφαζάνης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες-αιτητές (στο εξής θα αναφέρονται ως «οι αιτητές») ζητούν με την παρούσα αίτηση προσωρινό διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στον εναγόμενο-καθ΄ ου η αίτηση (στο εξής θα αναφέρεται ως «ο καθ΄ ου η αίτηση») ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο επενεργεί για λογαριασμό, ή στο όνομα του ή προς όφελος του όπως μεταβιβάσει, υποθηκεύσει, επιβαρύνει, διαθέσει ή καθ΄ οποιοδήποτε τρόπο αποξενώσει τα πιο κάτω ακίνητα τα οποία είναι εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι του και/ή είναι δικαιούχος προς εγγραφή μέχρι τελικής εκδικάσεως και/ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τα ακίνητα για τα οποία ζητείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι τα ακόλουθα: 1.
- Αρ. Εγγραφής 0/6222, αρ. Φακέλου 5/Α/900432/1999 Καλό Χωριό Λεμεσού, περιοχή Κυνηγούδες, Τμ0 Φ48 Σχ35 Τεμάχιο 296, χωράφι 13546, 1/6, αξίας €1025,
- 1.
- Αρ. Εγγραφής 0/6222, αρ. Φακέλου 5/Α/900432/1999 Καλό Χωριό Λεμεσού, περιοχή Κυνηγούδες, Τμ0 Φ48 Σχ35 Τεμάχιο 296, χωράφι 13546, 1/6, αξίας €1025,
- 1.
- Αρ. Εγγραφής 0/6222, αρ. Φακέλου 5/Δ/3840/2008 Καλό Χωριό Λεμεσού, περιοχή Κοιλάδες, Τμ0 Φ48 Σχ26 Τεμάχιο 296, χωράφι 13546 τ.μ., 1/6, αξίας €1025,
- 1.
- Αρ. Εγγραφής 0/6222, αρ. Φακέλου 5/Α/900432/1999 Καλό Χωριό Λεμεσού, περιοχή Κυνηγούδες, Τμ0 Φ48 Σχ35 Τεμάχιο 1042, χωράφι 5603 τ.μ., 5/6, αξίας €512,
- 1.
- Αρ. Εγγραφής 0/6935, αρ. Φακέλου 5/Α/900432/1999 Καλό Χωριό Λεμεσού, περιοχή Κυνηγούδες, Τμ0 Φ48 Σχ34 Τεμάχιο 169, χωράφι 744 τ.μ., 1/6, αξίας €68,
- 1.
- Αρ. Εγγραφής 0/8400, αρ. Φακέλου 5/Δ/572/1973 Καλό Χωριό Λεμεσού, Τμ0 Φ48 Σχ26 Τεμάχιο 1101, χωράφι, 344, 1/1, αξίας €256,
- 1.
- Αρ. Εγγραφής 0/8401, αρ. Φακέλου 5/Δ/572/1973 Καλό Χωριό Λεμεσού, μέσα στο χωριό, Τμ3 Φ48 Σχ5146 Τεμάχιο 34, Ισόγειος κατοικία, 327 τ.μ., 5/24, αξίας €256,29 Περαιτέρω ζητούσε διάταγμα για ακύρωση οποιασδήποτε μεταβίβασης από τον καθ΄ ου η αίτηση για τα ακίνητα που περιγράφονται στις παραγράφους 1.8.-1.
- το οποίο και απέσυρε ο ευπαίδευτος συνήγορος των. Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, Άρθρα 4, 5 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 άρθρα 29, 31 και 32, επί των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 κ. 2, Δ.48 Κ.Κ.1, 2 και 8
(1)(ss)
(2)και Δ.64 Κ.Κ.1, 2 επί των Κανόνων της επιείκειας, της Πρακτικής και της Συμφύτου Εξουσίας των Δικαστηρίων. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Λεύκου Κύρου ο οποίος αναφέρει ότι είναι στην υπηρεσία των εναγόντων 2 και είναι εξουσιοδοτημένος από τους αιτητές να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Στις παραγράφους 3-19 της ένορκης του δήλωσης μεταφέρει τα γεγονότα που αφορούν τη βάση της απαίτησης των αιτητών. Στην παράγραφο 20 αναφέρει ότι ο καθ΄ ου η αίτηση προχωρεί σε αποξένωση της περιουσίας του σύμφωνα με το τεκμήριο
- Στην παράγραφο 21 ισχυρίζεται ότι μετά από πληροφορίες που έχει λάβει από το δικηγόρο των αιτητών ο καθ΄ ου η αίτηση οφείλει μεγάλα ποσά και/ή ποσά τα οποία αδυνατεί να πληρώσει σε τρίτους και ειδικότερα σε ιδιώτες και οι οποίοι προτίθενται να τον πτωχεύσουν άμεσα. Στην παράγραφο 22 τονίζει ότι και μόνο με βάση το λόγο αυτό και αν αυτό λάβει χώρα πριν η Δημοκρατία εξασφαλίσει το δίκαιον λαβείν της από τον καθ΄ ου η αίτηση τότε θα είναι αδύνατο στο μέλλον να εισπράξει το οφειλόμενο σ΄ αυτήν ποσό πολύ δε περισσότερο αν ληφθεί υπόψη το ύψος του καθώς και η άστατη πλέον και απροσδιόριστη από τώρα και στο εξής οικονομική του δυνατότητα να αντεπεξέλθει στο εν λόγω χρέος. Στην παράγραφο 23 αναφέρει ότι είναι πασιφανής και άμεσος ο κατεπείγον χαρακτήρας της αιτήσεως, το σοβαρότατο θέμα που τίθεται δια της παρούσας προς εκδίκαση ως διαγράφεται από τον οικείο νόμο, το εμφανές δικαίωμα τους σε άμεση θεραπεία και βεβαίως η απόλυτη πιθανότητα και/ή δυνατότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην υπόθεση αυτή. Με άδεια του Δικαστηρίου στις 03.06.2011 καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Λεύκου Κύρου στην οποία ουσιαστικά επισυνάπτονται τα τεκμήρια που αναφέρονται στις παραγράφους 11, 12, 14, 15, 16, 18 και 20 της αρχικής ένορκης δήλωσης του Λεύκου Κύρου και τα οποία εκ λάθους δεν έχουν επισυναφθεί. Ο συνήγορος των αιτητών αγόρευσε επί του θέματος που αφορά το επείγον της εκδόσεως με ex-parte αίτηση του πιο πάνω αναφερομένου διατάγματος και παρέπεμψε το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Η νομική βάση της αίτησης είναι τα Άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ. 6 καθώς και το άρθρο 32 του Ν. 14/
- Φυσικά το άρθρο 4 του Κεφ. 6 δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την παρούσα διαδικασία καθότι τα ακίνητα τα οποία ζητείται η δέσμευση τους δεν αποτελούν επίδικα ακίνητα. Οι προϋποθέσεις αυτών των άρθρων συμπλέκονται όπως έχει αναλυθεί από τη νομολογία. (Σχετική είναι η υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598 όπου αναφέρονται τα εξής: «Στην απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου, γίνεται αναφορά τόσο στις διατάξεις του Άρθρου 32, όσο και σ΄ εκείνες του Άρθρου 5 του Κεφ. 6 και στη μακρά νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προσδιοριστική των προϋποθέσεων για τη χορήγηση προσωρινού διατάγματος. Το στοιχείο, υποδεικνύεται, της θεμελίωσης, συζητήσιμης υπόθεσης, είναι το ίδιο και στις δύο περιπτώσεις (Άρθρο 32 και Άρθρο 5) - (β. Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782). Η επικύρωση του διατάγματος συνδέεται άμεσα με τις πρόνοιες του Άρθρου 5
(2)του Κεφ. 6, ειδικά με το ενδεχόμενο μια πιθανή απόφαση υπέρ του εφεσίβλητου να παραμείνει ανικανοποίητη, σε περίπτωση αποξένωσης της ακίνητης ιδιοκτησίας των εφεσειόντων». Άλλωστε, όπως έχει τεθεί, η συντρέχουσα επίκληση είτε του άρθρου 4 είτε του Άρθρου 5 του Κεφ. 6 με το άρθρο 32 του Ν. 14/60, δεν οδηγεί σε ανεξάρτητη από το άρθρο 32 εξέταση των προνοιών του, αφού είναι το άρθρο 32 το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων (βλ. ABP Holding Ltd v. Κιταλίδης
(1994)1 Α.Α.Δ. 692 σελ. 701 και Παναγίδου ν. Παναγίδου
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 396). Στο στάδιο της εξέτασης της πρώτης και δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 το ζητούμενο είναι να υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση κατά τη δίκη και να υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία. Στο στάδιο αυτό δεν χρειάζεται απόδειξη ουσιαστικών δικαιωμάτων αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης τους (Βλ. T. A. Micrologic Com. Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση και της καλής βάσης αγωγής όπως προσδιορίζεται στο άρθρο 32 και στο άρθρο 5 ανωτέρω καθώς και της ορατής πιθανότητας επιτυχίας με βάση το δικογραφημένο υλικό της παρούσας αίτησης σε σχέση με τα τεκμήρια που επισυνάπτονται στις ένορκες δηλώσεις χωρίς στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο να προχωρήσει, άλλωστε αυτό θα ήταν λάθος, σε διαπίστωση γεγονότων όπως αυτά περιγράφονται στην αίτηση καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι ενάγοντες παρουσιάζουν σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και μεγάλη πιθανότητα για να δικαιούνται τις θεραπείες τις οποίες ζητούν στην έκθεση απαίτησης τους. Ερχόμενος στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 (της δυσκολίας ή αδυναμίας απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα) όπως επίσης και την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5 (παρεμπόδιση ικανοποίησης μελλοντικής απόφασης) παρατηρώ τα ακόλουθα: Η τρίτη προϋπόθεση εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Στην συγκεκριμένα υπόθεση που η ζημιά των αιτητών είναι γνωστή οι αιτητές ισχυρίζονται ότι δεν θα μπορούν να αποζημιωθούν λόγω της αδυναμίας του εναγόμενου. Έχοντας υπόψη μου το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση διαπιστώνω ότι ενώ με λεπτομέρεια παραθέτει τα γεγονότα που αφορούν την αγωγή πολύ περιληπτικά ισχυρίζονται ότι ο καθ΄ ου η αίτηση οφείλει μεγάλα ποσά σε τρίτα πρόσωπα με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να αποπληρώσει αυτά τα πρόσωπα. Στηρίζει δε το γεγονός ότι προχώρησαν στην παρούσα αίτηση στο γεγονός και μόνο ότι οι αιτητές δεν θα είναι σε θέση να αποζημιωθούν με δεδομένο ότι η οικονομική κατάσταση του καθ΄ ου η αίτηση είναι απροσδιόριστη και δεν θα έχει δυνατότητα να αντεπεξέλθει. Φυσικά έχοντας υπόψη αυτή τη θέση των αιτητών σε σχέση με το ύψος της απαίτησης όπως αυτό αναφέρεται στην έκθεση απαιτήσεως καταλήγω στο συμπέρασμα ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Και στις περιπτώσεις που το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις δεν σημαίνει ότι πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το ζήτημα παραμένει πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους παράγοντες που βρίσκονται ενώπιον του και να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων. Σχετική είναι η Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δεν είναι εξαντλητικοί. Στην περίπτωση που η έκδοση προσωρινού διατάγματος ζητείται μονομερώς οι αιτητές θα πρέπει να δείξουν το κατεπείγον της αίτησης ώστε να δικαιολογείται η μονομερής εξέταση της αίτησης και να παρακαμφθεί ο κανόνας της φυσικής δικαιοσύνης και το δικαίωμα της άλλης πλευράς να ακουστεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Το άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6 έχει εφαρμογή, όλως εξαιρετικά, σε περίπτωση επείγουσας ή άλλης ειδικής περίστασης που να δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος στερεί το Δικαστήριο από την ανάληψη σχετικής εξουσίας (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου Θεοφάνους, Πολιτική Αίτηση Αρ. 27/10, ημερομηνίας 23.12.2010 και Αναφορικά με την αίτηση του Μάριου Τσιάτταλου, Πολιτική Αίτηση Αρ. 140/2010, ημερομηνίας 01.03.2011). Τόσο ο ενόρκως δηλών όσο και ο συνήγορος των αιτητών στην αγόρευση του στήριξαν το κατεπείγον στον ισχυρισμό που ως αναφέρει ο κ. Κύρου στην παράγραφο 21 ότι «υπάρχει πιθανότητα ο καθ΄ ου η αίτηση να πτωχεύσει». Το να πτωχεύσει κάποιος ουσιαστικά δίδεται το δικαίωμα στον Επίσημο Παραλήπτη να προστατεύσει την περιουσία του και να τη διαχειριστεί σωστά για αποπληρωμή των χρεών του. Και αν ακόμη εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα δεν αποτελεί μέτρο που να δίνει το δικαίωμα στους αιτητές να έχουν κάποιο προβάδισμα για την ικανοποίηση της απαίτησης τους εάν ο καθ΄ ου η αίτηση πτωχεύσει. Οι αιτητές ως όφειλαν δεν επεξηγούν στο Δικαστήριο γιατί ενώ έλαβαν γνώση για την περιουσία που έχει ο καθ΄ ου η αίτηση από τις 16.04.2010 με βάση τα πιστοποιητικά έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας που επισυνάπτουν δεν έδωσαν καμιά εξήγηση γιατί προχώρησαν με την παρούσα αίτηση μετά από παρέλευση ενός και πλέον χρόνου τη στιγμή που χαρακτηρίζουν προκλητική την πράξη του καθ΄ ου η αίτηση για αποξένωση περιουσίας. Η γνώση των ότι πιθανόν ο καθ΄ ου η αίτηση να πτωχεύσει δεν αποτελεί γεγονός το οποίο να καθιστά την αίτηση επείγουσα ή ακόμη να δικαιολογεί το χρόνο που οι αιτητές έχουν καταφύγει στην καταχώρηση της συγκεκριμένης αίτησης. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι οι αιτητές ως όφειλαν δεν έχουν αποδείξει το κατεπείγον για την έκδοση μονομερώς του συγκεκριμένου διατάγματος και ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other action/Interim Αναφορά: Πολιτική - Προσωρινό διάταγμα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο