← Κύπρος

Φιλίππας Βασιλάκη Δημητρίου κ.α. ν. Παλαιοπωλείον Παλίμψηστον Λιμιτεδ κ.α., Αρ. Αγωγής 244/06, 10.6.2011

Φιλίππας Βασιλάκη Δημητρίου κ.α. ν. Παλαιοπωλείον Παλίμψηστον Λιμιτεδ κ.α., Αρ. Αγωγής 244/06, 10.6.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A182 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 244/06 Μεταξύ:

  1. Φιλίππας Βασιλάκη Δημητρίου, από τη Λεμεσό
  2. Βασίλη Δημητρίου, από τη Λεμεσό
  3. Ελεονώρας Δημητρίου, από τη Λεμεσό Εναγόντων - και -
  4. Παλαιοπωλείον Παλίμψηστον Λιμιτεδ, από τη Λεμεσό
  5. Ερμούλλας Στυλιανίδου, από τη Λεμεσό
  6. Μιχάλη Χριστοδουλίδη, από τη Λεμεσό Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 10.6.2011 Για τους Ενάγοντες: κ. Μ. Οικονομίδης Για τους Εναγόμενους: κ. Ν. Νεοκλέους Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων είναι για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και/ή οχληρία και/ή απώλεια της κατοχής, χρήσης και κάρπωσης και/ή απώλεια ενοικίων και/ή εισοδημάτων και/ή ζημιές τις οποίες υπέστηκαν λόγω των παράνομων και αυθαίρετων επεμβάσεων τους επί των επίδικων ακινήτων Α και Β από το Δεκέμβριο 2001 μέχρι την άρση της παράνομης επέμβασης. Είναι δικογραφημένη θέση των Εναγόντων ότι η Ενάγουσα 1 είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής 8/41461 Τεμάχιο 664 (ακίνητο Α) και 8/54332 Τεμάχιο 597 (ακίνητο Β) στη Λεμεσό και οι Ενάγοντες 2 και 3, γονείς της Ενάγουσας 1, είναι δικαιούχοι είσπραξης ενοικίων εφ΄όρου ζωής. Την 30.10.01, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου μεταξύ του Ενάγοντα 2 και Εναγομένων 1, ενοικιάσθηκε στους Εναγόμενους 1, μέρος του ακινήτου Α συνολικού εμβαδού 547 τ.μ. για να το χρησιμοποιούν ως παλαιοπωλείο, με αρχικό μηνιαίο ενοίκιο Λ.Κ.450 και αρχική περίοδο ενοικίασης από 1.12.01 - 30.11.03, μετά τη λήξη της οποίας οι Εναγόμενοι 1 εξακολουθούσαν να το κατέχουν ως θέσμιοι ενοικιαστές με ενοίκιο Λ.Κ.
  7. Το Δεκέμβριο 2001 οι Εναγόμενοι άρχισαν σταδιακά και τμηματικά να επεμβαίνουν παράνομα και αυθαίρετα στο υπόλοιπο μέρος του ακινήτου Α, δηλαδή στην υπαίθρια αυλή και στην υπαίθρια βεράντα στον πρώτο όροφο του ακινήτου Α, καθώς επίσης και στην υπαίθρια αυλή και σε μία από τις δυο αποθήκες του ακινήτου Β, παρεμποδίζοντας όμως και τη χρήση της δεύτερης αποθήκης αφού τοποθέτησαν αντικείμενα στην αυλή, εμποδίζοντας τις εισόδους της. Με τις παράνομες και αυθαίρετες πράξεις τους, οι Εναγόμενοι έλαβαν τελικά κατοχή και χρήση της υπαίθριας βεράντας στον πρώτο όροφο και της υπαίθριας αυλής στο ισόγειο του ακινήτου Α καθώς επίσης και της υπαίθριας αυλής και νότιας αποθήκης του ακινήτου Β χωρίς την έγκριση και συγκατάθεση των Εναγόντων. Συγκεκριμένα, είναι ισχυρισμός των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι έσπασαν τις κλειδαριές της αποθήκης και την καγκελόπορτα της αυλής του ακινήτου Β και τοποθέτησαν στους πιο πάνω χώρους διάφορα αντικείμενα τους, καταλαμβάνοντας πλήρως τους χώρους και εμποδίζοντας τους Ενάγοντες από την κατοχή, χρήση και εκμετάλλευση τους, αλλά και από την χρήση των υπολοίπων χώρων των ακινήτων, με αποτέλεσμα να υφίστανται απώλειες και ζημιές και η αξία των ακινήτων μειώθηκε αισθητά. Υπέστηκαν ζημιές από πυρκαγιά που προκλήθηκε από υπαιτιότητα των Εναγομένων και δεν μπορούσαν να τα αξιοποιήσουν και εκμεταλλευθούν σωστά και όπως επιθυμούσαν. Υπέστηκαν έξοδα αποκατάστασης των ζημιών, απώλεια ενοικίων χρήσης και κάρπωσης των ακινήτων, απώλεια ενοικίων από την παρεμπόδιση ενοικίασης του μέρους των ακινήτων όπου επενέβηκαν οι Εναγόμενοι ως και της δεύτερης αποθήκης του ακινήτου Β, της οποίας παρεμποδίζετο η είσοδος. Οι ζημιές αυτές ανέρχονται στο ποσό των Λ.Κ.30,000.
  8. Η αξία του μέρους των ακινήτων Α και Β στο οποίο επενέβαιναν οι Εναγόμενοι ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ.150,000.
  9. Οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους παραδέχονται την ενοικίαση δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου, εκτάσεως 547 τ.μ., όμως ισχυρίζονται ότι πίσω από το ενοικιασθέν κατάστημα και εργαστήριο, υπήρχε αυλή με τα αποχωρητήρια που συμπεριλαμβάνετο στην ενοικίαση, τα οποία χρησιμοποιούσαν ανενόχλητα και χωρίς παρεμβάσεις των Εναγόντων. Αρνούνται ότι επενέβηκαν στους χώρους και υποστατικά των Εναγόντων και ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 δεν έχουν καμία σχέση με την παρούσα υπόθεση. Για την πλευρά των Εναγόντων κατέθεσαν δυο μάρτυρες: Η Φιλίππα Βασιλάκη, Ενάγουσα 1 (Μ.Ε.1) και ο Γλαύκος Αγαθαγγέλου (Μ.Ε.2). Για τη πλευρά των Εναγομένων κατέθεσε μόνο ο Μιχάλης Χριστοδουλίδης, Εναγόμενος 3 (Μ.Υ.1). Η Μ.Ε.1 είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των όμορων ακινήτων Α και Β (Τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα και Τεκμήριο 3) και οι Ενάγοντες 2 και 3 οι γονείς της, είναι οι δικαιούχοι είσπραξης ενοικίου από τα εν λόγω ακίνητα. Αναφέρθηκε στη μαρτυρία της στο ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 4) ημερομηνίας 30.10.01 δυνάμει του οποίου οι Εναγόμενοι 1, με την εγγύηση του Εναγόμενου 3, ενοικίασαν μέρος του ακινήτου Α δηλαδή ισόγειο κατάστημα, αποθήκες και εργαστήριο συνολικού εμβαδού 547 τ.μ. για να το χρησιμοποιήσουν ως παλαιοπωλείο. Στις 8.12.10 στα πλαίσια της αίτησης Ε98/08, το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως Λεμεσού διέταξε τους Εναγόμενους 1 να εκκενώσουν και παραδώσουν στους Ενάγοντες ελεύθερη τη κατοχή του ενοικιαζόμενου ακινήτου. Ισχυρίσθηκε ότι οι Εναγόμενοι το Δεκέμβριο 2001 σταδιακά και τμηματικά άρχισαν να επεμβαίνουν παράνομα στην υπαίθρια αυλή του ακινήτου Α και στην υπαίθρια βεράντα στον πρώτο όροφο του ακινήτου Α τοποθετώντας διάφορα αντικείμενα και εμπορεύματα της επιχείρησης παλαιοπωλείου τους, καθώς επίσης και στην υπαίθρια αυλή του ακινήτου Β και στην μία από τις δυο αποθήκες του ακινήτου Β (την νότια), παρεμποδίζοντας όμως και τη χρήση της δεύτερης αποθήκης αφού τοποθέτησαν διάφορα αντικείμενα στην αυλή εμποδίζοντας τις εισόδους της. Μέχρι και το Σεπτέμβρη 2008 επενέβηκαν παράνομα στους πιο πάνω χώρους των ακινήτων Α και Β και έσπασαν συγκεκριμένα τις κλειδαριές της αποθήκης του ακινήτου Β, τοποθέτησαν στους πιο πάνω χώρους διάφορα αντικείμενα τους, καταλαμβάνοντας πλήρως τους χώρους αυτούς και εμποδίζοντας τους Ενάγοντες από τη χρήση και εκμετάλλευση τους αλλά και των υπολοίπων χώρων, με αποτέλεσμα να υφίστανται απώλεια χρήσης και εισοδημάτων της περιουσίας τους. Περαιτέρω, καταστράφηκαν διάφορα αντικείμενα από πυρκαγιά που προκλήθηκε από υπαιτιότητα των Εναγομένων. Στις 4.2.08 ο Δήμος Λεμεσού της έκδωσε άδεια οικοδομής για την κατεδάφιση των δυο οικοδομών στα ακίνητα Α και Β. Με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 19.2.08 (Τεκμήριο 6) ενημέρωσε σχετικά τους Εναγόμενους 1 και τους προειδοποιούσε ότι σκόπευε να προχωρήσει στην κατεδάφιση των οικοδομών γι΄αυτό και έπρεπε να απομακρύνουν οποιαδήποτε αντικείμενα είχαν τοποθετήσει παράνομα στα ακίνητα. Τον Σεπτέμβριο 2004 ζήτησε ανεξάρτητη εκτίμηση από τους Γλαύκο Αγαθαγγέλου & Συνεργάτες, για το ακίνητο Α (Τεκμήριο 5), σύμφωνα με το οποίο το ενοίκιο αποζημίωσης για το χώρο που χρησιμοποιούσαν οι Εναγόμενοι και δεν περιλαμβάνεται στην συμφωνία ενοικίασης, ανέρχεται στο ποσό των €469.87 (Λ.Κ.275) το μήνα. Η αξία του μέρους των ακινήτων Α και Β που επέμβαιναν οι Εναγόμενοι ανέρχεται στο ποσό των €256.290,22 (Λ.Κ.150.000,00). Το Σεπτέμβρη 2008 οι Εναγόμενοι σταμάτησαν να κατέχουν παράνομα τους πιο πάνω χώρους και μετά από άδεια κατεδάφισης από το Δήμο Λεμεσού, προχώρησε στη κατεδάφιση των δυο οικοδομών, στα ακίνητα Α και Β με σκοπό την αξιοποίηση και εκμετάλλευση των ακινήτων. Έκτοτε χρησιμοποιούνται κατόπιν άδειας, ως χώροι στάθμευσης και απέκτησαν εισόδημα, το οποίο δεν είχαν τόσα χρόνια λόγω της παράνομης επέμβασης των Εναγομένων. Επεξήγησε ότι στο Τεκμήριο 3, με μπλε χρώμα, σημειώνεται το ακίνητο Α (τεμάχιο 664) και με κίτρινο το ακίνητο Β (τεμάχιο 597) και ο χώρος στον οποίο επενέβαιναν παράνομα οι Εναγόμενοι σημειώνεται με κόκκινο χρώμα. Αντεξεταζόμενη αναφέρθηκε στο Τεκμήριο 4, σύμφωνα με το οποίο ο στεγασμένος χώρος που είχε ενοικιαστεί στο ακίνητο Α είναι 547 τ.μ. και σ΄ αυτόν δεν συμπεριλαμβάνοντο τα αποχωρητήρια τα οποία ευρίσκοντο στο ακίνητο Β. Ο Ενάγοντας 2 είχε δώσει άδεια στους Εναγόμενους για να χρησιμοποιούν τα αποχωρητήρια, και να διασχίζουν με φορτηγό το ακίνητο Β και την αυλή του ακινήτου Α, μόνο για να εκφορτώνουν τα εμπορεύματα τους και να τα τοποθετούν μέσα στον νοικιασμένο χώρο. Η αποθήκη στο ισόγειο στο ακίνητο Α δεν περιλαμβάνετο στην ενοικίαση και μεταξύ του ενοικιασμένου καταστήματος και της αποθήκης στο ισόγειο του ακινήτου Α, υπήρχε στεγασμένος χώρος, κάτω από τον οποίο οι Εναγόμενοι 1 αυθαίρετα τοποθέτησαν παλιά έπιπλα. Αρνήθηκε ότι ο Ενάγοντας 2 είχε συμφωνήσει με τους Εναγόμενους 1 για να τους νοικιάσει την μια αποθήκη στο ακίνητο Β, από το 2001-2006 για £100 το μήνα. Επίσης, ο Ενάγοντας 2 με το Τεκμήριο 4 δεν επέτρεψε στους Εναγόμενους να χρησιμοποιούν τον ακάλυπτο χώρο της αυλής του ακινήτου Α. Με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 19.12.05 (Τεκμήριο 7) κάλεσε τους Εναγόμενους να σταματήσουν τις παράνομες επεμβάσεις τους, αφού προηγήθηκαν επανειλημμένες προφορικές ενοχλήσεις του Ενάγοντα 2 για τον ίδιο λόγο. Από το 2001-2006 δεν είχαν πρόταση για να νοικιάσουν το κενό χώρο της αυλής του ακινήτου Α, ούτε επιχείρησαν να νοικιάσουν την υπαίθρια βεράντα του ακινήτου Α. Η αποθήκη στο ακίνητο Α ήταν νοικιασμένη μέχρι τη πυρκαγιά που έγινε το
  10. Ουδέποτε ενοικίασαν τις δυο αποθήκες στο ακίνητο Β διότι οι Εναγόμενοι είχαν μέσα τα εμπορεύματα τους, τις οποίες εκκένωσαν το
  11. Οι δυο αποθήκες στο ακίνητο Β και η πρώτη αποθήκη στο ακίνητο Α από το 2009 έγιναν χώρος στάθμευσης. Αρνήθηκε υποβολή ότι οι Εναγόμενοι 1 τοποθέτησαν αντικείμενα μόνο στον στεγασμένο χώρο μεταξύ του εργαστηρίου και της αποθήκης του ακινήτου Α και σε μικρό μέρος της ακάλυπτης αυλής του ακινήτου Α. Πριν το 2009 είχαν σκοπό να εκμεταλλευθούν τα ακίνητα Α και Β και είχε επισκεφθεί αρχιτέκτονα για να ανεγείρει πολυκατοικία. Δεν μπορούσε όμως να υλοποιηθεί διότι με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.2.08 εμποδίζοντο να εισέλθουν και στα δυο τεμάχια (βλ. Τεκμήριο 8 και 9). Ο Μ.Ε.2 είναι εκτιμητής ακινήτων. Ανέφερε στη μαρτυρία του ότι το Σεπτέμβριο 2004 ο Ενάγοντας 2 του ζήτησε να προβεί σε εκτίμηση του ακινήτου Α για τον χώρο του ισογείου που τότε ήταν κατάστημα. Αφού επισκέφθηκε το ακίνητο Α στις 20.9.04 ως και άλλα καταστήματα στη περιοχή που ενοικιάζοντο, ετοίμασε εκτίμηση ημερομηνίας 15.10.04 (Τεκμήριο 5). Με βάση τον πίνακα συγκριτικών ενοικίων κατέληξε στην ενοικιαστική αξία του ακινήτου Α, που είναι ΛΚ1.084,00 μηνιαίως. Σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 4) που είχε στη κατοχή του, διαπίστωσε ότι υπήρχε χώρος πέραν του καθορισμένου από το Τεκμήριο 4, που χρησιμοποιείτο από τον ενοικιαστή παράνομα και αφού τον εντόπισε, ενημέρωσε την ΜΕ
  12. Ο χώρος αυτός που δεν περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 4, ήταν αυλή 240 τ.μ. και κτίριο 130 τ.μ. Το ενοίκιο για το χώρο αυτό ανέρχεται στο ποσό των ΛΚ275 μηνιαίως. Επί τοπογραφικού σχεδίου (Τεκμήριο 10) σημείωσε με κίτρινο χρώμα το χώρο ενοικίασης με βάση το Τεκμήριο 4 και με κόκκινο χρώμα την αυλή των 240 τ.μ. και τα 130 τ.μ. κτιρίου που χρησιμοποιούσε παράνομα ο ενοικιαστής. Τα αντικείμενα που ήταν τοποθετημένα στο κόκκινο χρώμα ήταν ξεκάθαρα μέρος της επιχείρησης του ενοικιαστή. Διευκρίνισε ότι τα 130 τ.μ. κτίριο χρησιμοποιείτο ως αποθηκευτικός χώρος και φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο Τεκμήριο 10 σημειωμένο με πλάγιες γραμμές στο ακίνητο Β. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι μέτρησε τα εμβαδά επιτόπου και διαφώνησε ότι το κατάστημα είναι 428 τ.μ. Η αποθήκη των 130 τ.μ. ήταν πρόχειρο κατασκεύασμα και την ένταξε στη ζώνη Γ. Μέσα στην αυλή υπήρχαν παλιά αντικείμενα, και στην είσοδο της στενής λωρίδας με κόκκινο χρώμα, υπήρχαν αντικείμενα που έκλειναν την είσοδο προς τη λωρίδα. Στην ταράτσα του κίτρινου χρώματος (Τεκμήριο 10) υπήρχαν αντικείμενα, όμως θεώρησε ότι αποτελούσε μέρος του χώρου του ισογείου που θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει ο ενοικιαστής, γι΄αυτό δεν το συμπεριέλαβε στο κόκκινο χρώμα (Τεκμήριο 10). Η εκτίμηση του αφορά το
  13. Ο Μ.Υ.1 Εναγόμενος 3 είναι διευθυντής των Εναγομένων 1, όπως και η Εναγόμενη
  14. Στις 30.10.01 υπογράφτηκε το Τεκμήριο 4, όπου αναγράφεται ως ενοικιασμένος χώρος 547 τ.μ. Ωστόσο, ισχυρίσθηκε ότι το εργαστήριο και κατάστημα που ενοικίασε, είναι 428 τ.μ. Ο λόγος που αναγράφεται στο Τεκμήριο 4, 547 τ.μ. ήταν γιατί τα επιπρόσθετα 120 τ.μ. ήταν τα αποχωρητήρια του κτιρίου που βρίσκονταν στο ακίνητο Β και τα οποία ο Ενάγοντας 2 τους παραχώρησε για χρήση. Επίσης ο Ενάγοντας 2 τους παραχώρησε πρόσβαση από το ακίνητο Β για να μεταφέρουν τα αντικείμενα τους. Συγκεκριμένα τους παραχώρησε τον πίσω χώρο που ήταν αυλή (στο ακίνητο Β) για πρόσβαση και χρήση. Όταν το 2003 ζήτησαν άδεια από τον Ενάγοντα 2 για να συντηρήσουν το κατάστημα που ενοικίασαν στο ακίνητο Α, τα αντικείμενα που υπήρχαν σ΄αυτό έπρεπε κάπου να μεταφερθούν, έτσι συμφώνησαν με τον Ενάγοντα 2 να τους παραχωρήσει την αποθήκη στο ακίνητο Β για να μεταφέρουν εκεί τα αντικείμενα τους. Την κράτησαν για ένα χρόνο και συμφώνησαν να πληρώνουν στον Ενάγοντα ΛΚ100 μηνιαίως, όπως και έπραξαν. Το Νοέμβριο 2005, εξερράγη πυρκαγιά και κατάστρεψε τα περισσότερα αντικείμενα στο ακίνητο Β, γι΄αυτό έπαυσαν να χρησιμοποιούν την αποθήκη του ακινήτου Β. Για πρώτη φορά περιήλθαν στην αντίληψη του παράπονα των Εναγόντων για παράνομες επεμβάσεις, το Δεκέμβριο 2005 όταν παρέλαβε το Τεκμήριο
  15. Ισχυρίσθηκε ότι μετά την έγερση αγωγής, σε επιτόπια εξέταση που έγινε στη παρουσία του, της Μ.Ε.1, του Δικαστή κ. Μεττούρη, δικηγόρου των Εναγόντων και επιμετρητών από το αρχιτεκτονικό γραφείο Γ. Αναστασίου, μετρήθηκε ο εσωτερικός χώρος του ακινήτου Α και ήταν 428 τ.μ. Επίσης αποφασίσθηκε να χρησιμοποιούν ένα χώρο της αυλής 120 τ.μ. στο πίσω μέρος, τον οποίο η Μ.Ε.1 περιέφραξε (Τεκμήριο 11). Αντεξεταζόμενος, επέμενε ότι με τη συγκατάθεση του Ενάγοντα 2 χρησιμοποιούσαν την αποθήκη στο ακίνητο Β, και δεν υπέγραψαν γραπτή συμφωνία γιατί η ενοικίαση ήταν για μικρό χρονικό διάστημα. Αρνήθηκε ότι έσπασε τις κλειδαριές της αποθήκης του ακινήτου Β για να τοποθετήσει μέσα τα αντικείμενα του. Επέμενε επίσης ότι στη παρουσία του κ. Μεττούρη, οι Ενάγοντες του παραχώρησαν τα 120 τ.μ. αυλής. Ισχυρίσθηκε ότι στο ακίνητο Β δεν υπήρχε χώρος στεγασμένος για αποθήκευση επίπλων και δεν άφηνε στην αυλή αντίκες και έπιπλα για να καταστρέφονται από τον ήλιο και βροχή. Το 2005 εξερράγη μεγάλη πυρκαγιά σε μια αποθήκη στο ακίνητο Β, λόγω βραχυκυκλώματος, στην οποία δεν είχε καμία πρόσβαση. Ισχυρίσθηκε ότι κατά το χρόνο που συντηρούσε το κατάστημα στο ακίνητο Α, τοποθέτησε στη βεράντα στον πρώτο όροφο, μεταλλικά αντικείμενα για δυο μήνες, με την άδεια του Ενάγοντα
  16. Έχω παρακολουθήσει με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Με την ίδια προσοχή εξέτασα και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς υπόψη τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και τα επιχειρήματα - εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων στο στάδιο των αγορεύσεων. Η Μ.Ε.1 μου έκαμε εξαιρετικά θετική εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι πεπεισμένη ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Με σαφήνεια, θετικότητα και χωρίς ενδοιασμούς και υπεκφυγές απαντούσε στις ερωτήσεις που της υποβάλλοντο, η δε μαρτυρία της καθόλου δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ως προς τη γνησιότητα της μαρτυρίας της και την αποδέχομαι ανεπιφύλαχτα ως αξιόπιστη μάρτυρα. Διευκρινίζω ότι δεν γίνεται αποδεκτό μόνο το μέρος της μαρτυρίας της που αναφέρεται στην πρόκληση πυρκαγιάς από υπαιτιότητα των Εναγομένων, εφόσον καμιά μαρτυρία ειδικού εμπειρογνώμονα παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να τεκμηριώνει την αιτία πρόκλησης της πυρκαγιάς, ως και την υπαιτιότητα των Εναγομένων. Ωστόσο η διαπίστωση αυτή του Δικαστηρίου, δεν επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο το σύνολο της μαρτυρίας της Μ.Ε.1, αφού αυτό το μέρος της μαρτυρίας της, για τους λόγους που θα εξηγηθούν πιο κάτω, δεν σχετίζεται κατά οποιοδήποτε τρόπο με την αξίωση της για αποζημιώσεις. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία της Μ.Ε.1 γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, ως μαρτυρία που ανταποκρίνεται πλήρως στην αλήθεια και στην πραγματικότητα. Ο Μ.Ε.2 είναι εγγεγραμμένος εκτιμητής ακινήτων στο ΕΤΕΚ και ασκεί το επάγγελμα από το
  17. Εξέτασα τη μαρτυρία του και έχοντας κατά νου τα προσόντα και την πείρα του θεωρώ ότι αυτός είναι εμπειρογνώμονας και η μαρτυρία του θα προσεγγισθεί με βάση τις αρχές της υπόθεσης Φιλίππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 Α.Α.Δ.
  1. Παρατηρήθηκε σχετικά ότι καθήκον των μαρτύρων αυτών, είναι να εφοδιάσουν το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε ο Δικαστής να καταστεί ικανός να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση, με εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Ο Μ.Ε.2 αναφέρθηκε στην επιτόπου επίσκεψη του στο ακίνητο Α, στις 20.9.04, τη διαπίστωση του ότι με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 4) οι Εναγόμενοι κατείχαν και χρησιμοποιούσαν χώρο, πέραν αυτού που καθορίζεται στο Τεκμήριο 4, τον οποίο προσδιόρισε σε αυλή 240 τ.μ. και κτίριο 130 τ.μ. και σημείωσε τους χώρους αυτούς επί τοπογραφικού σχεδίου (Τεκμήριο 10). Αναφέρθηκε επίσης σε πίνακα συγκριτικών ενοικίων και κατέληξε ότι η ενοικιαστική αξία για το χώρο που δεν περιλαμβάνετο στο Τεκμήριο 4, ήταν Λ.Κ.275 μηνιαίως. Ο Μ.Ε.2 μου έκαμε άριστη εντύπωση ως μάρτυρας και δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Με κάθε σαφήνεια και θετικότητα επεξήγησε στο Δικαστήριο τις διαπιστώσεις του, η δε κατάληξη του ως προς την ενοικιαστική αξία των 240 τ.μ. και 130 τ.μ. (ανωτέρω) ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από την αντεξέταση. Είναι επίσης σημαντικό ότι η πλευρά των Εναγομένων, καμιά μαρτυρία εμπειρογνώμονα παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου που να αντικρούει ή διαψεύδει το Μ.Ε.2 σε οποιοδήποτε σημείο της μαρτυρίας του. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο στο σύνολο της. Σημειώνεται ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.2 επιβεβαιώνει τη μαρτυρία της Μ.Ε.1, ως προς τους χώρους στους οποίους οι Εναγόμενοι επενέβηκαν παράνομα. Σ' ότι αφορά την ταράτσα δηλαδή την υπαίθρια βεράντα στον πρώτο όροφο του ακινήτου Α και οι δυο μάρτυρες (Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2) ανέφεραν ότι υπήρχαν τοποθετημένα αντικείμενα. Ωστόσο, ο Μ.Ε.2 δεν θεώρησε το χώρο αυτό ως χώρο όπου είχαν επέμβει οι Εναγόμενοι γιατί, όπως εξήγησε, θεώρησε ότι αποτελούσε μέρος του ισογείου και μπορούσε να το χρησιμοποιήσει ο ενοικιαστής. Εκείνο που έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο είναι ότι ο χώρος αυτός της υπαίθριας βεράντας στον πρώτο όροφο του ακινήτου Α, έστω και αν, σύμφωνα με την Μ.Ε.1, αποτελούσε χώρο που οι Εναγόμενοι δεν είχαν δικαίωμα να χρησιμοποιούν, δεν συμπεριελήφθηκε από το Μ.Ε.2, στα 240 τ.μ. και 130 τ.μ. (ανωτέρω) και επομένως, δεν συμπεριελήφθηκε στην ενοικιαστική αξία που καθόρισε ο Μ.Ε.2 και που αποτελεί τη βάση για διεκδίκηση αποζημιώσεων όπως αναφέρεται πιο κάτω. Ο Μ.Υ.1 δεν μου έκαμε καλή εντύπωση και δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι απέκρυψε από το Δικαστήριο και παραποίησε την αλήθεια. Αυτός κρίνεται ως πλήρως αναξιόπιστος και εξηγώ:
  2. Ο Μ.Υ.1 ισχυρίστηκε στη μαρτυρία του ότι παρόλο που στο ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 4) αναφέρεται ως ενοικιασμένος χώρος 547 τ.μ., ο χώρος που ενοικίασε ήταν 428 τ.μ.. Τέτοιος ισχυρισμός όχι μόνο δεν περιλαμβάνεται στην Έκθεση Υπεράσπισης του αλλά αντίθετα είναι παραδεκτό στην Έκθεση Υπεράσπισης ότι ενοικίασε ισόγειο κατάστημα και εργαστήριο εκτάσεως 547 τ.μ.. Επομένως, ο ισχυρισμός του αυτός ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν δικογραφείται και δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο.
  3. Επίσης, ο ισχυρισμός του ότι ο Ενάγοντας 2, το 2003 τους επέτρεψε και τους παραχώρησε τη χρήση της μιας αποθήκης στο ακίνητο Β προσωρινά για να μεταφέρουν αντικείμενα τους διότι θα προέβαιναν σε συντήρηση του καταστήματος και μάλιστα συμφωνήθηκε και ενοίκιο Λ.Κ.100 μηνιαίως, δεν μπορεί και δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, γιατί τέτοιος ισχυρισμός δεν δικογραφείται στην Έκθεση Υπεράσπισης.
  4. Περαιτέρω, αναφέρθηκε σε μια συνάντηση του με τη Μ.Ε.1 στην παρουσία του Δικαστή κ. Μεττούρη όπου, όπως ισχυρίστηκε, οι Ενάγοντες του παραχώρησαν προς χρήση 120 τ.μ. χώρο αυλής. Τέτοιος ισχυρισμός δεν μπορεί επίσης να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο γιατί δεν είναι δικογραφημένος. Επιπρόσθετα, τονίζεται ότι η Μ.Ε.1 δεν αντεξετάστηκε σχετικά ώστε να δώσει τη δική της θέση. Έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι η μαρτυρία του Μ.Υ.1 αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις του και κατασκεύασμα της φαντασίας του, ώστε οι Εναγόμενοι να αποποιηθούν των ευθυνών τους από την παράνομη επέμβαση στην οποία προέβηκαν. Για όλους τους πιο πάνω λόγους απορρίπτω τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 στο σύνολο της. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι σύμφωνα με τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ειδικότερα αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι:
  5. Δυνάμει Ενοικιαστηρίου Εγγράφου (Τεκμήριο 4), οι Εναγόμενοι 1 ενοικίασαν από τον Ενάγοντα 2 ισόγειο κατάστημα και εργαστήριο έκτασης 547 τ.μ. στο ακίνητο Α.
  6. Οι Εναγόμενοι από τον Δεκέμβρη του 2001 μέχρι και τον Σεπτέμβρη του 2008 επενέβηκαν παράνομα, χωρίς τη συγκατάθεση και έγκριση των Εναγόντων, στην υπαίθρια αυλή του ακινήτου Α, στην υπαίθρια βεράντα στον πρώτο όροφο του ακινήτου Α, στην υπαίθρια αυλή του ακινήτου Β και στη μια από τις δυο αποθήκες του ακινήτου Β, παρεμποδίζοντας συγχρόνως και τη χρήση της δεύτερης αποθήκης αφού είχαν τοποθετήσει αντικείμενα στην αυλή παρεμποδίζοντας την είσοδο της. Η παράνομη επέμβαση συνίστατο στην τοποθέτηση στους χώρους αυτούς αντικειμένων και εμπορευμάτων της επιχείρησης παλαιοπωλείου των Εναγομένων.
  7. Η ενοικιαστική αξία των πιο πάνω χώρων (πλην της υπαίθριας βεράντας στον πρώτο όροφο του ακινήτου Α) που ήταν έκτασης 240 τ.μ. αυλή και 130 τ.μ. κτίριο, το 2004 ήταν Λ.Κ.275 μηνιαίως. Προχωρώ να εξετάσω την αξίωση των Εναγόντων για αποζημιώσεις λόγω παράνομης επέμβασης. Κατ' αρχήν διευκρινίζεται ότι τόσο η Ενάγουσα 1 ως εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των ακινήτων Α και Β, όσο και οι Ενάγοντες 2 και 3 ως δικαιούχοι είσπραξης ενοικίου εφ' όρου ζωής, σύμφωνα με τα Τεκμήρια 1 και 2 έχουν αγώγιμο δικαίωμα και δικαιούνται αποζημιώσεων λόγω παράνομης επέμβασης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόντων παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Stoke-on-Trent City Council v. W & J Wass Ltd
(1988)3 All E.R.394 αναφορικά με τη φύση και το είδος των αποζημιώσεων που οι Ενάγοντες δικαιούνται. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση, ο γενικός κανόνας είναι ότι ο Ενάγοντας που επιτυγχάνει σε αγωγή για αστικά αδικήματα δικαιούται αποζημιώσεων ίσων με τη ζημιά που υπέστηκε. Εάν δεν υπέστηκε ζημιά, δικαιούνται μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις. Αυτός ο κανόνας υπόκειται σε εξαιρέσεις. Μια από τις εξαιρέσεις αυτές είναι η παράνομη επέμβαση σε γη (βλ. Martin v. Porter
(1839)5 M & W 351, Jegon v. Vivian
(1871)L.R.6 Ch.App.742 και Philips v. Homfray
(1871)L.R.6 Ch.App.770). Έγινε επίσης αναφορά στην υπόθεση Swordheath Properties Ltd v. Tabet
(1979)1 W.L.R.285, στην οποία αποφασίστηκε ότι ο Εναγόμενος ο οποίος κατείχε υποστατικά ως παρανόμως επεμβασίας, ήταν υπεύθυνος για αποπληρωμή αποζημιώσεων οι οποίες υπολογίστηκαν με βάση τη συνήθη ενοικιαστική αξία των υποστατικών, έστω και αν δεν υπήρχε απόδειξη ότι ο Ενάγοντας μπορούσε ή θα ενοικίαζε τα υποστατικά σε οποιοδήποτε τρίτο. Πρόκειται για περίπτωση που ο Ενάγοντας δεν είχε υποστεί ζημιά και εφαρμόζεται η γνωστή αρχή "the user principle". Σχετική επίσης είναι η απόφαση Andrian Holdings Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1998)1 Α.Α.Δ.1836. Έχοντας κατά νου την πιο πάνω νομολογιακή αρχή, καθώς επίσης και την ενοικιαστική αξία των χώρων όπου έγινε η παράνομη επέμβαση, δηλαδή σε 370 τ.μ. (240 τ.μ. αυλή και 130 τ.μ. κτίριο) που υπολογίστηκε από το Μ.Ε.2 κατά το 2004 (δηλαδή σε χρόνο που επεσυνέβαινε η παράνομη επέμβαση) σε Λ.Κ.275 (€469.87) μηνιαίως καταλήγω ότι: Οι αποζημιώσεις που οι Ενάγοντες δικαιούνται υπολογίζονται σε €36.649,50 (Λ.Κ.21,450) που αντιστοιχεί σε 78 μήνες (δηλαδή από Δεκέμβρη του 2001 μέχρι Σεπτέμβρη του 2008) προς €469.87 μηνιαίως. Κρίνω περαιτέρω ότι υπεύθυνοι για την καταβολή των αποζημιώσεων είναι τόσο οι Εναγόμενοι 1, ως οι ενοικιαστές με βάση το Τεκμήριο 4, καθώς επίσης και οι Εναγόμενοι 2 και 3 ως τα φυσικά πρόσωπα μέσω των οποίων οι Εναγόμενοι 1 ως νομικό πρόσωπο, ενεργούσαν και μέσω αυτών είναι που διέπραξαν το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης. Για όλα τα πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων για €36.649,50 με νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται περαιτέρω, έξοδα προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil/Αction Αnafora: Paranomi epemvasi, ohliria, apolia katohis, apolia enikion, zimies cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.