ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Αντώνη Πολυδώρου Καραγιάννη κ.α., Παραπομπή αρ. 38/06, 10.6.11

(3)προσώπων, ως απαιτητών 3, 4 και 5 αντίστοιχα, σε αντικατάσταση του. Γιαννούλα Χ"Λοϊζου υπό την ιδιότητα της ως κληρονόμος και/ή διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Στέλιου Χ"Λοϊζου. Γιάννος Πηλαβάκης, υπό την ιδιότητα της ως κληρονόμος και/ή διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Χριστάκη Πηλαβάκη Μαρίνος Λοϊζίδης, υπό την ιδιότητα της ως κληρονόμος και/ή διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Χρύσανθου Λοϊζίδη. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν τη αίτηση, παρέχονται μέσα από την ένορκη δήλωση της Χριστίνας Χρίστου, νομικού συμβούλου στο Δήμο Λεμεσού και προσδιορίζονται στα πιο κάτω: Oι Απαιτητές με αρ. 3 στην Παραπομπή με τον πιο άνω αριθμό και τίτλο, ήταν εγγεγραμμένος ομόρρυθμος συνεταιρισμός τον οποίο αποτελούσαν οι συνέταιροι, Στέλιος Χ"Λοϊζου, Χριστάκης Πηλαβάκης και Χρύσανθος Λοϊζίδης. Ο ρηθείς συνεταιρισμός διαλύθηκε στις 14.6.1980 και κατά το χρόνο διαγραφής του, συνέταιροι ήσαν τα τρία ανωτέρω πρόσωπα. Το επίδικο ακίνητο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του συνεταιρισμού αλλά τα τρία πρόσωπα που αποτελούσαν τους εταίρους του έχουν αποβιώσει και διαχειριστές της περιουσίας τους έχουν διορισθεί με διαχειριστικό διάταγμα τα πρόσωπα των οποίων τα ονόματα, σκοπείται η προσθήκη τους ως διαδίκων. (επισυνάφθηκαν σχετικά διαχειριστικά διατάγματα). Εκφράζεται η πίστη εκ μέρους της ενόρκως δηλούσας ότι η προσθήκη των διαχειριστών της περιουσίας των αποβιωσάντων συνεταίρων, είναι απολύτως αναγκαία αφού θα καταστεί δυνατόν να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου όλοι οι ουσιώδεις διάδικοι για να είναι σε θέση αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά να αποφασίσει και να διακανονίσει όλα τα ζητήματα που τίθενται στην παρούσα υπόθεση, να αποφευχθούν άλλες παράλληλες διαδικασίες και να απονεμηθεί ουσιαστική δικαιοσύνη. Εξ όσων δε η ενόρκως δηλούσα διαβεβαιεί το Δικαστήριο, δεν παραβλάπτονται τα συμφέροντα των υπολοίπων απαιτητών. Η αίτηση επιδόθηκε στους δικηγόρους των απαιτητών 1 και 2, στους προτιθέμενους διαδίκους, αλλά και στον Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος ενεργεί ως εκκαθαριστής της εταιρείας Αδελφοί Λοϊζίδη Λτδ. Όλοι οι ενδιαφερόμενοι, πλην του Επίσημου Παραλήπτη, συναίνεσαν στο αίτημα τούτο για την προσθήκη των τριών νέων απαιτητών. Ο Επίσημος Παραλήπτης όμως, κρίνοντας ότι εξυπηρετί τα συμφέροντα των πιστωτών της εταιρείας Αδελφοί Λοϊζίδη Λίμιτεδ, ενίσταται στην αιτούμενη τροποποίηση. Με την ειδοποίηση ένστασης, εγείρονται οι κάτωθοι λόγοι ένστασης: 1. Oι προτεινόμενοι ως απαιτητές 3, 4 και 5 στο αιτητικό (Α) της αίτησης δεν νομιμοποιούνται και/ή δεν δικαιούνται να αντικαταστήσουν τον συνεταιρισμό LOIZIDES BROTHERS & CO ο οποίος έχει διαγραφεί στις 14/06/80. 2. Ο Απαιτητής

(3)LOIZIDES BROTHERS & CO πρέπει να αντικατασταθεί με την υπό εκκαθάριση εταιρεία ΑΔΕΛΦΟΙ ΛΟΙΖΙΔΗ ΛΙΜΙΤΕΔ.

1. Το επίδικο ακίνητο έπρεπε να είχε εγγραφεί στο όνομα της υπό εκκαθάριση εταιρείας AΔΕΛΦΟΙ ΛΟΙΖΙΔΗ ΛΙΜΙΤΕΔ.
2. Το μόνο πρόσωπο που δικαιούται να αποκτήσει το επίδικο ακίνητο και/ή οποιαδήποτε αποζημίωση από την παρούσα παραπομπή είναι ο Επίσημος Παραλήπτης Προσωρινός Εκκαθαριστής της εταιρείας Αδελφοί Λοϊζίδη Λτδ. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Ελένης X"Γεωργίου, η οποία κατέχει τη θέση Βοηθού Εξεταστή στον Κλάδο Πτωχεύσεων και Εκκαθαρίσεων Εταιρειών και επεξηγεί τους λόγους για τους οποίους δεν συναινούν στην αίτηση. Στις 25.09.08 εκδόθηκε εναντίον της Εταιρείας Αδελφοί Λοϊζίδη Λίμιτεδ Διάταγμα Εκκαθάρισης στην αίτηση υπ' αρ. 220/05 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και Προσωρινός Εκκαθαριστής της εταιρείας διορίστηκε ο Επίσημος Παραλήπτης. Η εταιρεία Αδελφοί Λοϊζίδη Λίμιτεδ ιδρύθηκε και συστάθηκε στις 25.7.80 με μετόχους τους Χριστάκη Ι. Πηλαβάκη, Στέλιο Ι. Χ"Λοϊζου και Χρύσανθο Μ. Λοϊζίδη με 700 μετοχές ο κάθε ένας. Τα άτομα αυτά ήσαν οι μέτοχοι της ομμόρυθμης εταιρείας LOIZIDES BROTHERS & CO (Αδελφοί Λοϊζίδης & Σία) η οποία διαγράφηκε στις 14.6.
3. Ένας από τους σκοπούς ίδρυσης της υπό εκκαθάριση εταιρείας Αδελφοί Λοϊζίδη Λίμιτεδ όπως αναφέρεται στο ιδρυτικό της έγγραφο στην παρ. 3

(2)είναι: " Nα αποκτήσει, δι' αγοράς ή άλλως και να αναλάβει ως εν ενεργεία επιχείρησιν (as going concern) ή άλλως την επιχείρησιν την νυν διεξαγομένην εν Κύπρω υπό του Γενικού Συνεταιρισμού «Αδελφοί Λοϊζίδη & Σία» ομού μεθ' ολόκληρου ή μέρους του ενεργητικού και παθητικού αυτής, των εργασιών, αντιπροσωπειών και φήμης αυτής.» Από έρευνα που έγινε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού το οποίο εξέδωσε σχετικό πιστοποιητικό, διαπιστώθηκε ότι κανένα ακίνητο δεν είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της υπό εκκαθάρισης εταιρείας, αλλά αντίθετα, ο διαλυθείς συνεταιρισμός φαίνεται ιδιοκτήτης δύο ακινήτων στην περιοχή Αποστόλου Ανδρέα, μεταξύ των οποίων και το επίδικο. Αποτελεί τη θέση του Επίσημου Παραλήπτη πως εφ' όσον ο συνεταιρισμός Αδελφοί Λοϊζίδη & Σία έχει διαγραφεί πριν τη σύσταση της υπό εκκαθάριση εταιρείας οι κληρονόμοι και/ή οι διαχειριστές των τριών συνεταίρων του προαναφερθέντος συνεταιρισμού δεν νομιμοποιούνται και/ή δεν δικαιούνται να αντικαταστήσουν τους συνεταίρους του διαγραφέντος συνεταιρισμού. Πιστεύει δε πως σύμφωνα με τον προαναφερθέντα σκοπό ίδρυσης της υπό εκκαθάριση εταιρείας η εγγεγραμμένη περιουσία του διαγραφέντος συνεταιρισμού απ' ότι την πληροφορεί και συμβουλεύει ο Επίσημος Παραλήπτης, έπρεπε να εγγραφεί στο όνομα της υπό εκκαθάριση εταιρείας. Συνεπώς ο Απαιτητής

(3)LOIZIDES BROTHERS & CO πρέπει να αντικατασταθεί με την υπό εκκαθάριση εταιρεία Αδελφοί Λοϊζίδη Λτδ. Σύμφωνα με την Έκθεση Καταστάσεως της εταιρείας που υποβλήθηκε ενόρκως από τον διευθυντή της εταιρείας Γιάννο Πηλαβάκη αυτή έχει ένα προνομιούχο πιστωτή τον Έφορο Φόρου Προστιθέμενης Αξίας για το ποσό των €29.286.-. Επίσης έχει υποβληθεί μια επαλήθευση χρέους από την Γιαννούλα Χ"Λοϊζου για το ποσό των €2.150.25.-. Ακόμη με επιστολή του ημερ. 3.1.11 ο κ. Παύλος Μπενάκης δικηγόρος πληροφορεί τον Επίσημο Παραλήπτη ότι τα έξοδα του στην αίτηση διάλυσης έχουν υπολογισθεί από τον Πρωτοκολλητή στο ποσό των €1.532.-. Αποτελεί πεποίθηση της ενόρκως δηλούσας πως το επίδικο ακίνητο και τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό, πρέπει να αποδοθούν στον Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος και ζητά την αντικατάσταση του Απαιτητή

(3)LOIZIDES BROTHERS & CO με τον ίδιο. Οι συνήγοροι των ενδιαφερομένων μερών κα Σεργίδου και κ. Σκουφάρης, επιχειρηματολόγησαν ενώπιον του Δικαστηρίου αναπτύσσοντας τους λόγους και θέσεις, οι οποίες περιέχονται και στην αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Την αίτηση υπεστήριξε επίσης και ο κ. Αριστείδου, ενστερνιζόμενος τη θέση της κας Σεργίδου και δικαιολογώντας την ανάγκη για προσθήκη των ονομάτων των τριών νέων προσώπων ως διαδίκων. Η παρούσα αίτηση και διαδικασία διέπεται κυρίως από τις Διατάξεις 9 και 12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίες πραγματεύονται την αλλαγή, προσθήκη ή αντικατάσταση διαδίκου μέρους, όταν διαφανεί πως λανθασμένα ενάγεται ή όταν προκύψει αλλαγή στα πρόσωπα συνεπεία θανάτου, πτώχευσης ή διάλυσης. Η Δ.9 θ.10 προνοεί πως: "No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, an on such terms as my appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of nay parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order toy enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added." H Δ.9 θ.10 αντιστοιχεί με την παλαιά αγγλική Δ.16 θ.11 της οποίας σχετική ανάλυση γίνεται στο Annual Practice: "Generally - This rule is intended to do away with the plea in abatement. Under it the court has power to carry out the intention of the Judicature Acts, namely, to secure the determination of all disputes relating to the same subject-matter, without the delay and expense of separate actions. .The court retains a discretionary power to refuse the order . and may elect to deal with the matter as regards the rights of the parties before it, especially if the action has proceeded to trial without the objection as to parties .. The power given by the rule, is however, widely exercised, though the addition of new parties may case new expense and necessitate new evidence ..; but if serious embarrassment would be caused to the plaintiff, the order may be refused .. But generally speaking, the court will make all such changes in respect of parties as may be necessary to enable an effectual adjudication to be made concerning all matters in dispute .." Διάφοροι είναι οι παράγοντες που διέπουν τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου κατά την εξέταση τέτοιου αιτήματος. Η αναγκαιότητα να παρουσιάζονται στην αγωγή οι ορθοί και αναγκαίοι διάδικοι είναι μια από τις αρχές αυτές για την αποκατάσταση του πλαισίου της δίκης με την προσαγωγή όλων των αναγκαίων διαδίκων ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτή η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εξυπακούει στάθμιση όλων των παραγόντων και περιστατικών της υπόθεσης και επίσης τον τυχόν επηρεασμό των δικαιωμάτων της αντίδικης πλευράς. Το Δικαστήριο κέκτηται ευρεία διακριτική εξουσία να κάμει οποιαδήποτε τροποποίηση σχέσην έχουσα με τους διάδικους, να τους προσθέσει, διαγράψει, αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επιδίκων θεμάτων ΜEPA Underwriting Management Ltd κ.ά. ν. Aγροτική Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων

(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 778). Στην ανωτέρω απόφαση ΜΕΡΑ (ανωτέρω) σελ. 772 ο δικαστής Καλλής ανέφερε και τα πιο κάτω: "Στην Βyrne and Another v. Brown

(1889)22 Q.B.D. 657 o Lord Esher, M.R., έχει πραγματευθεί ως πιο κάτω το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου: "............................." Σε ελληνική μετάφραση: "Ένας από τους κύριους σκοπούς των Judicature Acts ήταν να εξασφαλιστεί ότι οποτεδήποτε το δικαστήριο μπορεί να διακρίνει από τη διαδικασία η οποία βρίσκεται ενώπιον του ότι τα δικαιώματα ενός από τους διαδίκους θα επηρεαστούν ή δυνατόν να επηρεαστούν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε δυνάμει των υφιστάμενων διαδικαστικών θεσμών δυνατό να εγερθούν άλλες αγωγές σε σχέση με την ίδια πράξη, το δικαστήριο θα έχει εξουσία να φέρει όλα τα μέρη ενώπιον του, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων τους σε μια διαδικασία. Δεν είναι απαραίτητο όπως η μαρτυρία, που προκύπτει για τα επίδικα θέματα που εγείρονται από την προσθήκη των μερών, είναι ακριβώς η ίδια. Είναι αρκετό αν η κυρίως μαρτυρία και η κυρίως έρευνα, θα είναι οι ίδιες και το δικαστήριο έχει εξουσία να προσθέσει τα νέα μέρη, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων όλων των μερών που βρίσκονται ενώπιον του σε μια διαδικασία.» Aυτό που πρωτίστως εξετάζεται σε τέτοια διαδικασία είναι κατά πόσο ο προτεινόμενος εναγόμενος είναι και αναγκαίος διάδικος. Η παρούσα περίπτωση δεν είναι μια απλή υπόθεση αλλαγής ή αντικατάστασης ονόματος διαδίκου. Η αιτούμενη αντικατάσταση και προσθήκη διαδίκων εμπεριέχει ζητήματα που άπτονται συμφερόντων που πηγάζουν από διαλυθέντα συνεταιρισμό και όσων αντλούν και επιδιώκουν συμφέρον και όφελος από αυτόν. Εξ'ου και η καταχωρηθείσα ένσταση. Η Δ.12 θ.2 προνοεί: "12

(2)Σε περίπτωση θανάτου ή πτωχεύσεως ή μεταβιβάσεως της περιουσίας λόγω υπάρξεως νόμου, οιουδήποτε διαδίκου σε θέμα ή ζήτημα το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί, αν φανεί αναγκαίο για τον τελικό συμβιβασμό όλων των ζητημάτων, να διατάξει όπως ο αντιπρόσωπος, θεματοφύλακας ή άλλος διάδοχος από συμφέρον (αν υπάρχει) να γίνει διάδικος ή να του επιδοθεί ειδοποίηση κατά τέτοιο τρόπο ή τύπο που περιγράφεται πιο κάτω και με τέτοιους όρους όπως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής κρίνει δικαίους και θα εκδώσει τέτοιο διάταγμα για τη διεκπεραίωση του ζητήματος ή του θέματος που θα θεωρήσει δίκαιο.» Η Δ.5 του ιδίου θεσμού την οποία οι αιτητές επικαλούνται, αναφέρεται στη λήψη διατάγματος δυνάμει της Δ.4 και στην επίδοση του προς τα ενδιαφερόμενα μέρη. Στην κρινόμενη περίπτωση, δεν υπάρχει προσωπικός αντιπρόσωπος ή εκκαθαριστής ή κληρονόμος, δεδομένης της ιδιαιτερότητας της νομικής οντότητας του συνεταιρισμού. Το τι ακολουθεί της διάλυσης συνεταιρισμού καθορίζεται από το άρθρο 46 του Κεφ. 116 ο πλαγιότιτλος του οποίου είναι ενδεικτικός ότι θέτει κανόνα για τη διανομή του ενεργητικού κατά την τελική διευθέτηση των λογαριασμών. Προβλέπει κυρίως ότι γίνεται διανομή του ενεργητικού μεταξύ των εταίρων που αποτελούν το συνεταιρισμό αφού τηρηθούν κάποιες προϋποθέσεις σχετικά με την πληρωμή και εξόφληση χρεών του συνεταιρισμού. Το επίδικο κτήμα αποτελούσε περιουσία του συνεταιρισμού και εξακολουθεί να είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του, παρά τη διάλυση του. Αυτό είναι το βέβαιο και ουσιώδες για την κρίση της αίτησης στοιχείο. Ουσιαστικό επίσης γεγονός είναι πώς η περιουσία και τα δικαιώματα του συνεταιρισμού περιέρχονται στους συνεταίρους του (Pennincton Company Law) «the property and rights of a partnership are vested in its members». Το γεγονός πως οι εταίροι του συνεταιρισμού, ίδρυσαν εταιρεία σκοπός της οποίας ήταν η συνέχιση των δραστηριοτήτων του συνεταιρισμού, στην οποία θα μεταφέρετο το ενεργητικό του, δεν μπορεί να οδηγήσει στο αναπόφευκτο συμπέρασμα, στο οποίο ο κ. Σκουφάρης καλεί το Δικαστήριο να καταλήξει, πως ο Επίσημος Παραλήπτης είναι το πρόσωπο, το όνομα του οποίου πρέπει να προστεθεί ως διάδικος σε αντικατάσταση του συνεταιρισμού. Επί τούτου του θέματος, τέτοια απόφαση εξυπακούει και κρίση για δικαιώματα και υποχρεώσεις, όπως και ανάκτηση περιουσίας από τον συνεταιρισμό προς όφελος της υπό εκκαθάριση εταιρείας η οποία πρέπει να είναι αντικείμενο άλλης διαδικασίας. Το ίδιο «όμως», ισχύει και για το παρόν αίτημα. Ο λόγος είναι προφανής. Ο περί Αναγκαστικής Απαλλοτρίωσης Νόμος 15/62, (με τις σχετικές τροποποιήσεις) πραγματεύεται τα ζητήματα που καταγράφονται σε αυτόν, κυρίως για την απαλλοτρίωση κτημάτων και την αποζημίωση των ιδιοκτητών τους. Σε όλα τα σχετικά άρθρα, οι αναφορές και παραπομπές γίνονται στον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη της ακίνητης περιουσίας. Ενδεικτικά μνημονεύονται το άρθρο 4 αναφορικά με την αποστολή επιστολής και γνωστοποίησης, το άρθρο 8 για την καταβολή της αποζημίωσης και το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να εισπράξει ή αποδεχτεί με επιφύλαξη την τέτοια αποζημίωση. Όλα αυτά τα δικαιώματα και υποχρεώσεις αντίστοιχα αφορούν τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του κτήματος. Ο οποίος είναι και το μόνο δικαιούμενο πρόσωπο να είναι ο διάδικος σε δικαστική διαδικασία υπόθεσης παραπομπής. Εκτός βέβαια, όπου εκκρεμούσης της διαδικασίας, το φυσικό πρόσωπο αποθάνη ή το νομικό πρόσωπο διαλυθεί, οπότε αντικαθίσταται από το προσωπικό αντιπρόσωπο ή τον εκκαθαριστή. Στην κρινόμενη περίπτωση, εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης εξακολουθεί να παραμένει ο συνεταιρισμός. Τα πρόσωπα, τα οποία ζητείται να προστεθούν ως διάδικοι είναι οι διαχειριστές της περιουσίας των εταίρων του συνεταιρισμού, οι οποίοι όμως δεν είχαν καταστεί ιδιοκτήτες του επίδικου κτήματος. Ενδεχομένως να εδικαιούντο προς τούτο. Όμως δεν έγινε καμία ενέργεια, ή τουλάχιστον δεν αναφέρεται τέτοια, για εγγραφή του κτήματος επ' ονόματι τους μετά τη διάλυση του συνεταιρισμού το 1980. Έπρεπε να προηγηθεί προσπάθεια εγγραφής του κτήματος επ' ονόματι τους , να καταστούν ιδιοκτήτες και τότε οι προσωπικοί αντιπρόσωποι θα ήσαν οι διαδοχείς και διάδικοι στην κρινόμενη περίπτωση. Παρατηρείται πως ενώ ο συνεταιρισμός διαλύθηκε το 1980 και ο θάνατος των εταίρων Χρ. Πηλαβάκη, Χρ. Λοϊζίδη και Στέλος Χ"Λοϊζου επήλθε στις 13.1.91, 12.5.95 και 20.1.07 αντίστοιχα, όμως για τόσα χρόνια δεν έγινε διάβημα απόκτησης του επίδικου κτήματος. Ενδεχομένως να μην ενεγράφη επ' ονόματι τους, διότι υπήρχε υποχρέωση μεταβίβασης του, επ' ονόματι της υπό εκκαθάριση εταιρείας Αδελφοί Λοϊζίδη Λτδ. Αυτό, όμως δεν είναι ζήτημα και θέμα που θα επιλυθεί σε μια αίτηση τροποποίησης τίτλου. Θα πρέπει εδώ να παρατηρηθούν τα εξής, τα οποία σε αίτηση τροποποίησης έχουν πάντοτε τη σημασία τους. Ο συνεταιρισμός, απαιτητής 3 διελύθηκε στις 14.6.80. Η καταχώριση της παραπομπής έλαβε χώρα στις 13.6.06 και φέρει ως απαιτητές 3 το διαλυθέντα από το 1980 συνεταιρισμό. Οι απαιτητές 3 καταχώρισαν Έκθεση Απαιτήσεως στις 30.1.07 και στην παράγραφο 3(β) και 3(γ) αναφέρουν πως (παρατίθεται το κείμενο αυτολεξεί): "Oι Απαιτητές 3 ήταν Ομόρρυθμος Εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο με αρ. 1190, η οποία διαλύθηκε με την εγγραφή στην εταιρεία Αδελφοί Λοϊζίδη Λτδ. Η Εταιρεία αυτή φέρει αριθμό εγγραφής 14415 και ενεγράφη στις 25.7.80.» Το ιδρυτικό Έγγραφο της Εταιρείας προνοεί, μεταξύ των άλλων σκοπών για τους οποίους ιδρύθηκε, και τον ακόλουθο σκοπό στην παράγραφο 3

(2). «Να αποκτήσει, δι' αγοράς ή άλλως και να αναλάβει ως εν ενεργεία επιχείρησιν (as a going concern) ή άλλως την επιχείρησιν την νυν διεξαγομένην εν Κύπρω υπό του Γενικού Συνεταιρισμού «Αδελφοί Λοϊζίδη & Σία, ομού μεθ' ολοκλήρου ή μέρους του ενεργητικού και παθητικού αυτής, των εργασιών, αντιπροσωπειών και φήμης αυτής»". Επικαλείται ουσιαστικά το ίδιο άρθρο του καταστατικού που επικαλείται ο κ. Σκουφάρης για υποστήριξη της ένστασης του. Παρά ταύτα με την ίδια Έκθεση Απαιτήσεως, επιζητούνται αποζημιώσεις προς όφελος του συνεταιρισμού για τον οποίον καταγράφεται ότι διελύθηκε. Αυτό που επίσης πρέπει να παρατηρηθεί είναι ότι σημειώθηκε ουσιαστικά μια ανεπίτρεπτη ολιγωρία στην αναζήτηση λύσης για το θέμα τούτο. Εν πάση περιπτώσει, απ' όσα πιο πάνω καταγράφονται, είναι σαφές ότι με την κρινόμενη αίτηση εκλαμβάνεται ως δεδομένο εκείνο το οποίο είναι το ζητούμενο. Για να δύνανται τα αναφερθέντα τρία πρόσωπα να καταστούν διάδικοι, θα έπρεπε οι πρώην εταίροι να ήσαν και οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου κτήματος ή οι νυν διαχειριστές υπό την ιδιότητα τους αυτή να ενέγραφαν το κτήμα επ' ονόματι τους. Συνακόλουθα, θεωρείται, ενόψει των ανωτέρω, πως η κρινόμενη αίτηση είναι πρόωρη και σαν τέτοια κρίνεται απορριπτέα. Η αίτηση απορρίπτεται. Εν όψει του λόγου για τον οποίο απορρίπτεται, δεν επιδικάζονται έξοδα. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim) (Aναφορά: Τροποποίηση τίτλου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο