ΙΩΑΝΝΗ ΚΛΟΥΚΙΝΑ ν. PENDERHILL HOLDINGS LIMITED κ.α., Αρ.Αγωγής 2047/11, 15 Ιουνίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A186 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής 2047/11 Μεταξύ: ΙΩΑΝΝΗ ΚΛΟΥΚΙΝΑ, εξ Ελλάδος Ενάγοντα και PENDERHILL HOLDINGS LIMITED, εκ Λεμεσού ALFO SERVICES LIMITED, εκ Λεμεσού ALFO SECRETARIAL LIMITED, εκ Λεμεσού DARYA ABRAMCHYK, εκ Λεμεσού FIDUCITRUST SERVICES LTD, εκ Λευκωσίας ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ, εκ Λευκωσίας ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, εξ Ελλάδος ΟΒΤΑΙΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ Α.Ε., εξ Ελλάδος SALIX ΑΚΙΝΗΤΩΝ Α.Ε., εξ Ελλάδος Εναγομένων Αίτηση από Αιτητές - Εναγόμενους 5 και 6, ημερομηνίας 17.5.2011 Ημερομηνία: 15 Ιουνίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές - Εναγόμενους 5 και 6: κα Κακαβά για κ. Καρύδη & Καρύδη Για τον Καθ' ου η Αίτηση - Ενάγοντα: κ. Π. Κούρτελος με κα Ε. Χριστοφόρου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Το μόνο αντικείμενο της Αίτησης, όπως τελικά περιορίστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών στην αγόρευση του, είναι η επιδιωκόμενη θεραπεία της ακύρωσης και παραμερισμού του κλητηρίου «λόγω της σφράγισης χωρίς άδεια». Είναι η θέση των Αιτητών ότι ο Ενάγων - Καθ' ου η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία, δεν πήρε άδεια πριν σφραγίσει το κλητήριο ένταλμα παρά το ότι τρεις από τους Εναγόμενους (οι Εναγόμενοι 7-9) διαμένουν εκτός δικαιοδοσίας, και αφού το κλητήριο ένταλμα προορίζεται να επιδοθεί εκτός δικαιοδοσίας τυγχάνει εφαρμογής η Δ.2 θ. 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας με βάση την οποία «No writ of summons for service out of Cyprus, or of which notice is to be given out of Cyprus, shall be sealed without the leave of the Court or a judge». Είναι όντως κοινό έδαφος μεταξύ των μερών και φαίνεται εκ του φακέλου ότι ο Ενάγων δεν ζήτησε και δεν πήρε άδεια πριν σφραγίσει το κλητήριο ένταλμα, στον τίτλο του οποίου προκύπτει ότι οι Εναγόμενοι 7, 8 και 9 διαμένουν εκτός δικαιοδοσίας. Είναι ακόμη κοινό έδαφος ότι το κλητήριο δεν έχει επιδοθεί στους πιο πάνω Εναγόμενους. Η λογική του πράγματος και η σωστή ερμηνεία της νομολογίας κατά τον συνήγορο των Αιτητών οδηγεί στο εξής συμπέρασμα: Ένα κλητήριο ένταλμα που εκδίδεται, έστω και εναντίον εναγομένου που διαμένει εκτός δικαιοδοσίας, μπορεί να προορίζεται μόνο για επίδοση εντός της δικαιοδοσίας. Όμως, είναι απαραίτητο να αναγράφεται η απαγορευτική σφράγιση διότι αυτή είναι που καθορίζει ότι το Κλητήριο προορίζεται για επίδοση εντός της δικαιοδοσίας μόνο. Χωρίς την σχετική απαγορευτική σφράγιση, ένα τέτοιο κλητήριο ένταλμα δεν θα διαφέρει σε τίποτε από ένα πανομοιότυπο κλητήριο που όντως προορίζεται για επίδοση εκτός της δικαιοδοσίας και άρα χρειάζεται άδεια να σφραγιστεί. Η απαγορευτική σφράγιση είναι συνεπώς ζωτικής σημασίας. Σ' αυτή την κατεύθυνση οδηγεί και το σχετικό σχόλιο του Annual Practice στη σελίδα 146+: «If one or more of the defendants be resident within the jurisdiction, an ordinary writ containing the name + Annual Practice,
(1958)επί του Ο.2 r.4, ταυτόσημα με την Δ.2 θ.2. of all defendants, should be issued without leave, but such writ must be sealed with anotification that it is not for service out of the jurisdiction without order". Η κατάληξη του σκεπτικού της πλευράς των Αιτητών είναι, εκτός και αν αναγραφεί η απαγορευτική σφράγιση (όπως και στη Larticon ν. Deteryenta
(2004)1 A.A.Δ 1121 αναφερόταν, δηλαδή να αναγράφει στο σώμα του κλητηρίου. «Όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου») ένα τέτοιο κλητήριο δεν θα διαφέρει σε τίποτε από κλητήριο που όντως προορίζεται για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και χρειάζεται άδεια για να εκδοθεί. Οπως επισημαίνει ο συνήγορος των Αιτητών, η ειδοποιός διαφορά που επιτρέπει την παράκαμψη των προνοιών είναι η Απαγορευτική Σφράγιση. Το κρινόμενο κλητήριο δεν περιέχει απαγορευτική σφράγιση, συνεπώς είναι άκυρο και το ελάττωμα αυτό καθιστά την διαδικασία θνησιγενή και μη θεραπεύσιμη με βάση την Δ.64 αφού το ελάττωμα της ανάγεται στην αφετηρία της αγωγής, συμπαρασύροντας όλη την συνεπακόλουθη διαδικασία (βλ. Πέτριχου v. Χ"Ιωσήφ
(1998)1 ΑΑΔ 81 και The Agricultural Products v. DSR Lines
(1979)1 CLR 194). Στην αντίπερα πλευρά, ο κ. Κούρτελος, συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, αντέτεινε ότι ο τύπος και η έναρξη της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής υπακούει και είναι σύμφωνος με τους εφαρμοστέους διαδικαστικούς κανονισμούς προκειμένου για νομικά ή φυσικά πρόσωπα ευρισκόμενα εντός δικαιοδοσίας, ούτε δε ήταν αναγκαία η λήψη άδειας σφράγισης και/ή προηγούμενη σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος εφόσον οι Εναγόμενοι 1-3 και 5-6 είναι ημεδαπά πρόσωπα, τελούντα εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Ως ευκρινώς συνάγεται από τον τίτλο της παρούσας αγωγής οι Εναγόμενοι 1-6 είναι νομικά και φυσικά ημεδαπά πρόσωπα και δύνανται να βρεθούν εντός της καθ' ύλην και κατά τόπον δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ενώ οι Εναγόμενοι 7-9 είναι νομικά και φυσικά αλλοδαπά πρόσωπα. Εφ' όσον στην κρινόμενη υπόθεση υπάρχουν ημεδαποί διάδικοι (δηλαδή οι Εναγόμενοι - Αιτητές 1, 2, 3, 5 και 6), αν και υφίσταται της και αλλοδαπός εναγόμενος, οι Πρόνοιες της Δ.2 θ. 2 όπου αφορούν στην επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και την σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος αδρανοποιούνται. Κατά τον συνήγορο των Καθ' ων η Αίτηση, το όλο νομικό ζήτημα και το αβάσιμο του ισχυρισμού των Αιτητών δηλαδή το κατά πόσο απαιτείται η λήψη άδειας και η σφράγιση κλητηρίου εντάλματος όταν υπάρχουν διάδικοι τόσο εκτός όσο και εντός δικαιοδοσίας, έχει αποφασιστικά αντιμετωπισθεί στην απόφαση Larticon (ανωτέρω). Έχω μελετήσει της αντίστοιχες θέσεις με προσοχή και με αναφορά στην προσφερθείσα νομολογία. Είναι χρήσιμο να παρατεθεί ουσιώδες απόσπασμα από την Larticon η οποία απασχόλησε και τους δύο ευπαίδευτους συνήγορους με διαφορετική ερμηνευτική διάθεση. Στη σελίδα 1129 της Larticon αναφέρονται τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα έκρινε ότι η εφεσείουσα δεν έπρεπε να ζητήσει τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος σύμφωνα με της πρόνοιες της Δ.2 θ. 2 (λόγος έφεσης). Της φαίνεται από τον τίτλο της αγωγής η α' εφεσίβλητη είναι εταιρεία που έχει διεύθυνση στη βιομηχανική περιοχή Ιδαλίου, ενώ η β' εφεσίβλητη είναι εταιρεία που έχει διεύθυνση στο Dusseldorf, Γερμανίας. Η καταχώριση του κλητηρίου εντάλματος έγινε με τη σημείωση πάνω από τον τίτλο της αγωγής «Όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της εναγόμενους 2 χωρίς τη σχετικά άδεια του Δικαστηρίου». Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η λήψη άδειας για τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν από την καταχώριση του λόγω της ύπαρξης διαδίκων εκτός δικαιοδοσίας δεν ήταν αναγκαία, σύμφωνα με της πρόνοιες της Δ.6
(1)(h), εφόσο στο κλητήριο ένταλμα εμφανίζεται εναγόμενος εντός της δικαιοδοσίας. Η Δ. 6
(1)(
- h)προνοεί ότι: "Subject to section 15 of the Courts of Justice Law, Cap. 11, service of the jurisdiction of a writ of summons or notice of a writ of summons may be allowed by the Court or a Judge whenever.... (
- h)Any person out of Cyprus is a necessary or proper party to an action properly brought against some other person duly served in Cyprus" Επομένως το κλητήριο καλώς εκδόθηκε και παραμένει σε ισχύ» Είναι η θέση της εφεσίβλητης ότι το πιο πάνω συμπέρασμα είναι λανθασμένο γιατί σύμφωνα με τη Διαταγή 2, θεσμός 2 των Κυπριακών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η εφεσείουσα θα έπρεπε να εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου πριν από την καταχώριση της αγωγής. Η πιο πάνω προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι ορθή. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αντιμετώπισε σωστά το σημείο που είχε εγερθεί και δεν νομίζουμε ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος επέμβασης.» Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω μπορώ μ' ασφάλεια να καταλήξω στα ακόλουθα: Με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι χρειάζεται προηγούμενη της αγωγής άδεια για σφράγιση του κλητηρίου για εναγόμενο εκτός δικαιοδοσίας εφ' όσον υπάρχει συνεναγόμενος εντός της δικαιοδοσίας. Σαφώς έχει κριθεί και έχει διατυπωθεί το πιο πάνω από τον Κραμβή Δ. στην υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Στυλιανού κ.ά.
(2005)1 ΑΑΔ 273 όπου στη σελίδα 279 επί λέξει αναφέρει: «Ο χρόνος καταχώρησης της αγωγής δεν είναι της από το χρόνο που το δικόγραφο παραδίδεται στο πρωτοκολλητείο για καταχώρηση και παίρνει ρυθμό. Στην περίπτωση που εξετάζουμε, η αγωγή καταχωρήθηκε και πήρε αμέσως αριθμό επειδή ο της από της εναγόμενους είναι Κύπριος. Η υποβολή αίτησης της λήψη άδειας για τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν από την καταχώρηση του λόγω της ύπαρξης των εναγομένων 2 που βρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας δεν ήταν αναγκαία εφόσον η αγωγή στρέφεται και εναντίον εναγομένου εντός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου. Βλ. Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 ΑΑΔ 1121. Συνεπώς δεν είναι κατά την άποψη της λογικό οι εναγόμενοι που βρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας να τυγχάνουν διαφορετικής μεταχείρισης από άλλο ή της εναγόμενους επί του ιδίου κλητηρίου που βρίσκονται εντός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου.» Εφ' όσον στο κλητήριο ένταλμα εμφανίζονται εναγόμενοι από της οποίους ένας τουλάχιστον διαμένει ή εδρεύει στην Κύπρο ενώ άλλος ή άλλοι βρίσκονται εκτός Κύπρου τότε τυγχάνουν εφαρμογής και οι πρόνοιες της Δ.6.1(h), σύμφωνα με την οποία επίδοση εκτός δικαιοδοσίας κλητηρίου ή ειδοποίησης κλητηρίου, μπορεί να επιτραπεί οποτεδήποτε πρόσωπο εκτός Κύπρου είναι αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος σε αγωγή η οποία ορθά κινήθηκε εναντίον κάποιου άλλου προσώπου της το οποίο επιδόθηκε δεόντως στην Κύπρο. Ως αναφέρεται και στο Annual Practice ανωτέρω, σελ. 146, σε σχέση με το O. 2 r. 4 αυτή η πρόνοια θα πρέπει να διαβάζεται μαζί με την υποπαράγραφο (
- g)της Αγγλικής O. 11 r. 1 (που ήταν η αντίστοιχη της Κυπριακής Δ.6 κ. 1(h)). Και καταλήγει ως εξής: «In such cases the writ is issued without leave, and the plaintiff, having served the writ on the defendant within the jurisdiction, applies for leave to issue a concurrent writ for the service on the defendant out of the jurisdiction, as stated, supra, O. 6, r. 2, (
- n)"Concurrent Writ" etc.» Σε τέτοια περίπτωση η διαταγή αυτή εφαρμόζεται σε αγωγές όπου ο διάδικος εκτός δικαιοδοσίας τυγχάνει αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος και το κλητήριο έχει επιδοθεί στο διάδικο εντός δικαιοδοσίας. Κατ' αυτό τον τρόπο το κλητήριο μπορεί να εκδοθεί χωρίς άδεια και ο ενάγων αφού επιδώσει το κλητήριο στον εναγόμενο διάδικο εντός της δικαιοδοσίας, τότε αποτείνεται και ζητά άδεια σφράγισης ή έκδοσης παράλληλου κλητηρίου για επίδοση στον εναγόμενο ο οποίος βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας (Halbury's Laws of England, 3rd Ed. Vol. 30 para 588). Αβίαστα λοιπόν προκύπτει ότι θα έπρεπε να καταχωρηθεί το κλητήριο και αφού και εφ' όσον αυτό επιδοθεί στους εναγόμενους εντός της δικαιοδοσίας να επιχειρηθεί αίτηση για σφράγιση του κλητηρίου και επίδοσης του ή της ειδοποίησης του (ανάλογα αν πρόκειται για Κύπριο ή μη πολίτη), στο εξωτερικό, οπότε και εξετάζεται κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.6 κ. 1(h). Με αυτή την ερμηνευτική προσέγγιση καταρρέει το πρώτο σκέλος του επιχειρήματος των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών. Παραμένει να εξετασθεί η σημασία της παράλειψης από την πλευρά του Ενάγοντα κατά την καταχώρηση της αγωγής της ένθεσης στο κλητήριο της φράσης «Όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους εναγόμενους 7, 8 και 9 χωρίς την σχετική άδεια του Δικαστηρίου». Με όσο δυνατή ευρύτητα και να μελέτησα το θέμα δεν βρίσκω ότι έχει βάση η θεώρηση των Αιτητών ότi αυτή η παράλειψη, με της παρούσες διαδικαστικές συνθήκες, μπορούσε να έχει θανατηφόρα κατάληξη για το ίδιο το κλητήριο και την αγωγή, ειδικά με το ακλόνητο δεδομένο ότι δεν επιχειρήθηκε επίδοση στους Εναγόμενους εκτός δικαιοδοσίας, χωρίς να εξασφαλισθεί προηγουμένως, σχετική άδεια του Δικαστηρίου, ως πιο πάνω εξηγήθηκε. Κατά την κρίση μου, η παράλειψη είναι εντελώς τυπικής μορφής αφού μάλλον η φράση αυτή λειτουργεί ως προειδοποίηση ώστε να μην επιχειρηθεί οποιαδήποτε επίδοση στους εκτός της δικαιοδοσίας Εναγόμενους, χωρίς άδεια, κάτι που εδώ σαφώς και δεν έγινε. Περαιτέρω, η παρατυπία αυτή είναι τέτοιας μορφής που δεν αγγίζει σίγουρα την ρίζα της διαδικασίας και κατά την Δ.64 είναι μια παρατυπία που δεν χρήζει καν διόρθωσης, αφού καμία βλάβη δεν προκαλείται (Pat Joneska v. Ξένια Δημητρίου κ.ά.
(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1526, στην οποία σχολιάσθηκε ως θεραπεύσιμη παρατυπία με την Δ.64 η ίδια η έλλειψη σφράγισης η οποία ήταν σίγουρα μείζον θέμα σε συνάρτηση με την παρούσα παράλειψη της σχετικής φράσης). Δεν θα συμφωνήσω με τον συνήγορο των Αιτητών ότι για κάθε παράλειψη - οποιασδήποτε μορφής - είναι αναγκαίο να ακολουθηθεί διορθωτικό μέτρο. Είναι θέμα κρίσης του Δικαστηρίου, όπως σαφώς συνάγεται από την Δ.64 θ. 2, αν και η συνήθης πορεία θα ήταν αυτό να γίνεται, σύμφωνα με την νομολογία. Στην κρινόμενη περίπτωση ωστόσο κατά την οποία η ενέργεια του ενάγοντα ως προς τους εναγόμενους εκτός δικαιοδοσίας και η επίδοση της αγωγής σ' αυτούς μπορεί να γίνει μόνο μ' άδεια του Δικαστηρίου, η μη ένθεση της φράσης απλώς δηλώνει την αναγκαιότητα να ακολουθηθεί αυτή η πορεία. Αφού η επίδοση δεν έγινε αλλά ούτε επιχειρήθηκε να γίνει χωρίς άδεια, η πιο πάνω παράλειψη δεν έχει νομική επίπτωση και ως εκ τούτου δεν χρήζει διορθωτικού μέτρου. Συνεπακόλουθα των πιο πάνω, κρίνω ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση - ενάγοντα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Τ.Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΛ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Πολιτική /μη σφράγιση κλητηρίου - συνεναγόμενος στο εξωτερικό - παρατυπία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο