← Κύπρος

Αναφορικά με την Εταιρεία FK S (VAROSIA) PROPERTIES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 623/10, 22/06/2011

Αναφορικά με την Εταιρεία FK S (VAROSIA) PROPERTIES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 623/10, 22/06/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A195 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 623/10 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμων Κεφ. 113 και Αναφορικά με την Εταιρεία F.K. & S. (VAROSIA) PROPERTIES LIMITED Αρ. Εγγραφής ΗΕ141240, από τη Λεμεσό, Οδός Θέκλας Λυσιώτη 35, Eagle Star House, 1ος όροφος, 3030 Λεμεσός, Κύπρος ------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 22/06/

  1. Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια -Καθ' ης η αίτηση: κα Θεριστή για κ.κ. Αδάμος Κ. Αδαμίδης και Σία. Για τους Καθ' ων η αίτηση - Αιτητές: κα Ζ. Νικολάου για κ.κ. Ανδρέας Κουκούνης και Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 21/12/2010 καταχωρήθηκε από τους Simon George Penney και Jennifer Anne Penney, η υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αίτηση με την οποία αξιώνουν διάταγμα του Δικαστηρίου όπως η καθ' ης η αίτηση εταιρεία F.K. & S. (VAROSIA) PROPERTIES LIMITED εκκαθαριστεί δια το λόγο ότι παρέλειψε να συμμορφωθεί με ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής ημερομηνίας 15/11/2010 και να εξοφλήσει τα οφειλόμενα προς αυτούς ποσά σύμφωνα με την απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ημερομηνίας 22/9/2010 που εκδόθηκε στην αγωγή 46/
  2. Ως εκ τούτου ισχυρίζονται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Η εν λόγω αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη ομολογία κάποιας Χαρούλας Καϊλή, η οποία επιβεβαιώνει τα γεγονότα που αναφέρονται στο σώμα της αίτησης. Επίσης, επισυνάπτει σε αυτή ως τεκμήριο 1 την ένορκη δήλωση επίδοσης ημερομηνίας 25/11/2010 της ειδοποίησης απαίτησης πληρωμής των αιτητών, στα ελληνικά, που φαίνεται να επιδόθηκε στις 24/11/2010, στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, όπως ισχυρίζεται. Ως τεκμήριο 2 επισυνάπτει την ένορκη δήλωση επίδοσης ημερομηνίας 25/11/2010 της ειδοποίησης απαίτησης πληρωμής των αιτητών, στα αγγλικά, που φαίνεται να επιδόθηκε στις 24/11/
  3. Οι εν λόγω ένορκες δηλώσεις είναι του κ. Πολύδωρου Πατρόκλου, ιδιώτη δικαστικού επιδότη (έντυπα αρ. 5, Δ.5, Καν. 2). Η αίτηση αυτή επιδόθηκε στην καθ' ης η αίτηση εταιρεία. Μετά την επίδοση της, η καθ' ής η αίτηση εταιρεία καταχώρησε στις 21/01/2011 την υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση, με την οποία αιτείται ως ακολούθως: Παραμερισμό και/ή διαγραφή και/ή απόρριψη της αίτησης διάλυσης ως αναντίλεκτα ανυπόστατης μη αποκαλύπτουσας νομιμοποίηση έγερσης της, ένεκα μη τήρησης της ρητής νομοθετικής πρόνοιας για Επίδοση Απαίτησης πιστωτή στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και/ή την αναστολή της διαδικασίας αίτησης διάλυσης ημερομηνίας 21/12/
  4. Οδηγίες του Δικαστηρίου για μη δημοσίευση της αίτησης διάλυσης ημερομηνίας 21/12/
  5. Όπως οι Αιτητές στην Αίτηση Διάλυσης υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο παρεμποδιστούν από του να λάβουν οποιαδήποτε περαιτέρω μέτρα αναφορικά με την ρηθείσα Αίτηση Διάλυσης, είτε με δημοσιεύσεις είτε άλλως πως. Όπως η ρηθείσα Αίτηση Διάλυσης διαγραφεί και/ή απορριφθεί και/ή αφαιρεθεί από το πινάκιο του Δικαστηρίου και/ή ανασταλεί όπως το Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει. Η αίτηση βασίζεται στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρα 202, 209, 211, 212, 213, 214 και 218, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.Θ. 1,2,3,4,7, Δ.27, Δ.19, Θ.26, Δ.64, Θ.Θ. 1 και 2, Δ.16, Θ.9, Δ.33, Θ.6, στο Νόμο 14/60, άρθρο 29, στους Περί Εταιρειών (Διάλυσης) Κανονισμούς του 1933, Καν. 3, 4, 8 και 92, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στη πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται επίσης, από την ένορκη δήλωση του κ. Παντελάκη Κυριακίδη, ενός εκ των διευθυντών της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Σε αυτή ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η αίτηση διάλυσης θα πρέπει να διαγραφεί ως αναντίλεκτα ανυπόστατη, ένεκα μη νομιμοποίησης έγερσης της, καθ' ότι δεν υπάρχει νομότυπη επίδοση Απαίτησης Πιστωτή επειδή δεν πληρείται η απαίτηση του άρθρου 212(α) του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 για επίδοση στους Καθ' ών η Αίτηση, απαίτησης με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Η ένορκη δήλωση επίδοσης της εν λόγω απαίτησης αναφέρει, δεν προσδιορίζει πού ακριβώς έγινε η επίδοση. Η απαίτηση του άρθρου 212(α) του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, είναι ρητή νομοθετική πρόνοια από την τήρηση της οποίας δεν χωρεί παρέκκλιση. Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίζεται ότι η αίτηση διάλυσης είναι καταπιεστική διότι δεν προωθήθηκαν από τους αιτούντες τη διάλυση, μέτρα εκτέλεσης εναντίον των καθ' ων η αίτηση, αφού για παράδειγμα θα μπορούσε να καταχωρηθεί αίτηση για εκποίηση της ακίνητης ιδιοκτησίας ή και μεσεγγύηση ακίνητης ιδιοκτησίας των καθ' ων η αίτηση. Ισχυρίζεται επίσης, ότι η καθ' ής η αίτηση δεν είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αφού έχει μεγάλο κύκλο εργασιών και διαθέτει αρκετά περιουσιακά στοιχεία. Στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών αναφέρει στοιχεία για την οικονομική κατάσταση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας και ισχυρίζεται ότι τυχόν υποχρεώσεις της υπερκαλύπτονται από την αξία της περιουσίας της. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για διάλυση της καθ' ής η αίτηση είναι αντικανονική και παράτυπη καθότι προήλθε από δικηγορική υπάλληλο που δεν γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης. Είναι επίσης αναφέρει ελλιπής, γενική και αόριστη και δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Επιπρόσθετα, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να παραμερίσει και/ή διαγράψει και/ή αναστείλει και/ή απορρίψει την αίτηση διάλυσης δεδομένου και του ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στην Αγωγή Αρ. 46/2007 από την οποία αντλούν οι Αιτητές τα ισχυριζόμενα δικαιώματα τους για την έγερση της. Επίσης, ισχυρίζεται ότι η αίτηση είναι παράτυπη διότι εγέρθηκε σε κλίμακα μικρότερη της απαίτησης, είναι κακόπιστη, καταπιεστική και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, οι ισχυρισμοί περί ανικανότητας της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της δεν ευσταθούν, δεν έχουν ενεργοποιηθεί οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το νόμο αφού οι αιτητές ουδέποτε επέδωσαν στους καθ' ων η αίτηση την Απαίτηση τους και η εταιρεία διαθέτει μεγάλη περιουσία, ικανή να εξασφαλίσει το λαβείν των αιτητών. Στην πιο πάνω αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση από τους αιτητές - καθ' ων η αίτηση στις 04/03/2011, στην οποία προβάλλονται 8 λόγοι για τους οποίους η πιο πάνω αίτηση πρέπει να αποτύχει ως ακολούθως: Η απαίτηση των καθ' ων η αίτηση εξ' αποφάσεως πιστωτών ημερομηνίας 15/11/2010 έχει νομότυπα επιδοθεί στο εγγεγραμμένο γραφείο της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212(α) του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  6. Το υπόμνημα της αίτησης διάλυσης ημερομηνίας 21/12/2010 παρουσιάζει γεγονότα που στοιχειοθετούν καλή και βάσιμη υπόθεση για διάλυση της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας και που κατά συνέπεια δικαιολογούν την καταχώριση αίτησης για διάλυση της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας. Η νομική βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η αίτηση της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας ημερομηνίας 21/01/2011 δεν είναι επαρκής, σχετική και ικανή να στηρίξει το αδικαιολόγητο και φτιαχτό αίτημα της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί ως αόριστη και νόμω αβάσιμη. Δεν συντρέχει καμία προϋπόθεση παραμερισμού ή/και διαγραφής του δικογράφου της αίτησης διάλυσης ημερομηνίας 21/12/2010 των καθ' ων η αίτηση - αιτητών καθότι η αίτηση διάλυσης ημερομηνίας 21/12/2010 σε καμία περίπτωση δεν στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος και δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας για αλλότριους σκοπούς. Δεν προνοείται πουθενά στους Κανονισμούς η δυνατότητα μέσω ενδιάμεσης αίτησης παροχής θεραπείας για αναστολή της διαδικασίας της αίτησης διαλύσεως εταιρείας και το άρθρο 214 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 ρητά προνοεί τα διατάγματα που δύναται να εκδώσει το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της κυρίως αίτησης διάλυσης εταιρείας. Άνευ βλάβης του Λόγου Ένστασης 4, δεν παρουσιάζεται κανένας βάσιμος λόγος για αναστολή της διαδικασίας της αίτησης διάλυσης των καθ' ών η αίτηση - αιτητών ημερομηνίας 21/12/
  7. Η παρούσα αίτηση ημερομηνίας 21/01/2011 έχει καταχωρηθεί αδικαιολόγητα και καταχρηστικά μόνο για σκοπούς κωλυσιεργίας και πρόκλησης καθυστέρησης στην εκδίκαση της αίτησης διάλυσης ημερομηνίας 21/12/
  8. Δεν παρουσιάζεται κανένας βάσιμος λόγος για να μην δοθούν οδηγίες του Δικαστηρίου για δημοσίευση της αίτησης διάλυσης ημερομηνίας 21/12/2010 προς ενημέρωση του κοινού και των πιστωτών της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας για προστασία του δημοσίου ή κοινού συμφέροντος. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.1-9, Δ.27, Θ. 1-3, Δ.19, Θ.26, Δ.64, Θ.1-2, Δ.16, Θ.9, Δ.39, Θ.1-21, στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρα 203, 209, 211(ε), 212(α), 213 και 214, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, Κανονισμοί 1, 2, 3, 4, 5-7, 8

(1)
(2)(α) (β), στους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς του 1933, Κανονισμός 92, στη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, στη νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων, καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται επίσης, από την ένορκη δήλωση της κας Χαρούλας Καϊλη, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων των καθ' ών η αίτηση - αιτητών και από την ένορκη ομολογία του κ. Πολύδωρου Πατρόκλου, ιδιώτη δικαστικού επιδότη. Η κα Χαρούλα Καϊλή στην ένορκη της ομολογίας αναφέρει ότι η απαίτηση των καθ' ών η αίτηση - αιτητών εξ' αποφάσεως πιστωτών ημερομηνίας 15/11/2010 έχει νομότυπα επιδοθεί στο εγγεγραμμένο γραφείο της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας σύμφωνα με τι πρόνοιες του άρθρου 212(α) του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  1. Επίσης, αναφέρει ότι το υπόμνημα της αίτησης διάλυσης ημερομηνίας 21/12/2010 παρουσιάζει γεγονότα που στοιχειοθετούν καλή και βάσιμη υπόθεση για διάλυση της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας και που κατά συνέπεια δικαιολογούν την καταχώρηση αίτησης για διάλυση της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας από τους καθ' ων η αίτηση - αιτητές, οι οποίοι είναι δια του νόμου πιστωτές και ενεργούν με καλή πίστη και καθόλου εκδικητικά, παραπέμποντας στις παραγράφους 5, 6, 7 και 8 του υπομνήματος. Επίσης, αναφέρει ότι το χρέος της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας προς τους καθ' ών η αίτηση - αιτητές είναι αδιαμφισβήτητο και άμεσα απαιτητό καθότι προέρχεται από την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στην Αγωγή Αρ. 46/2007 της οποίας η εκτέλεση της δεν έχει ανασταλεί μέχρι σήμερα. Η καταχώρηση έφεσης ενάντια στη ρηθείσα απόφαση δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση σχετικό και ουσιώδης γεγονός στα πλαίσια της αίτησης αυτής αλλά και της κυρίως αίτησης για διάλυση. Περαιτέρω, η ενόρκως δηλούσα απαντά στους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, τους οποίους απορρίπτει και ισχυρίζεται ότι τα όσα αναφέρονται σε αυτή δεν αποτελούν λόγους που στερούν στους αιτητές το δικαίωμα να καταχωρήσουν την αίτηση διάλυσης και εν πάσει περιπτώσει είναι ζητήματα τα οποία θα κριθούν στην εν λόγω αίτηση και με κανένα τρόπο δεν δικαιολογούν το αίτημα της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση στην παρούσα αίτηση. Ο ενόρκως δηλών κ. Πολύδωρος Πατρόκλου στη δική του ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ουσιαστικά επεξηγεί τον τρόπο με τον οποίο έγινε η επίδοση της Απαίτησης Πληρωμής που αναφέρεται στην κυρίως αίτηση διάλυσης. Η ακρόαση της πιο πάνω αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, στις οποίες υποστηρίζεται η εκδοχή τους και οι θέσεις τους. Αμφότεροι, με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, αναλύουν και εξηγούν τα γεγονότα αλλά και τις νομικές αρχές που διέπουν τα ζητήματα που εγείρονται, παραπέμποντας και σε σχετική νομολογία. Οι εν λόγω αγορεύσεις έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και δεν κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ σε αυτές στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Θα γίνει αναφορά κατωτέρω, κατά την εξέταση της αίτησης, στις εισηγήσεις και θέσεις των μερών και εκεί όπου κρίνεται σκόπιμο. Όπως έχει διαφανεί ανωτέρω, η αιτήτρια - καθ' ής η αίτηση επιζητεί την διαγραφή και/ή τον παραμερισμό της κυρίως αίτησης για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της και/ή την αναστολή της ως μη αποκαλύπτουσα αγώγιμο δικαίωμα και/ή νομιμοποίηση για έγερση της. Το πιο πάνω αίτημα εδράζεται βασικά στις πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου και ειδικότερα στο άρθρο 211 και 212 του Περί Εταιρειών Νόμου καθώς επίσης και στην Δ.19, Θ. 26 και Δ.27, Θ.
  2. Η Δ.19, Θ. 26 προνοεί για την διαγραφή δικογράφου ως μη αναγκαίου ή σκανδαλώδους ή που τείνει να προκαταβάλει ή επηρεάσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής. Η εν λόγω διάταξη έχει ως ακολούθως: «Τhe Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action». Περαιτέρω, η Δ.27, Θ.3 προνοεί για τη διαγραφή δικογράφου για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα. Προνοεί ως ακολούθως: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Στο Halsbury's Laws of Engalnd, 4th edition, vol.37, para.430 αναφέρονται γενικά οι εξουσίες του Δικαστηρίου να διατάσσει τον παραμερισμό δικογράφων ή να απορρίπτει αγωγές. Στην παράγραφο 431 του πιο πάνω συγγράμματος αναφέρεται ότι το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει τις πιο πάνω εξουσίες του για συγκεκριμένους λόγους. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι: "These powers may be exercised on the ground:
(1)that the pleading or indorsement discloses no reasonable cause of action or defence, as the case may be;
(2)that it is scandalous, frivolous or vexation;
(3)that it may prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action; or
(4)that it is otherwise an abuse of the process of the court. Σύμφωνα με την νομολογία η διαγραφή δικογράφου, είτε αυτή βασίζεται στην Δ.19, Θ.26 είτε στη Δ.27, Θ.3, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (βλ. Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη και άλλων
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1852) και Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Eθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1Β Α.Α.Δ. 1316). Aναφορικά με τον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου κατά την εξέταση τέτοιου είδους αιτήματος, στην Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 246 λέχθηκε ότι αίτηση για διαγραφή αίτησης για εκκαθάριση σαν μη αποκαλύπτουσα αγώγιμο δικαίωμα, επιπόλαια και ενοχλητική (frivolous and vexation) και σαν αποτελούσα κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of process) δυνάμει των προνοιών της Δ.19, Θ.26 και Δ.27, Θ.3, κρίνεται αποκλειστικά με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου της, ανεξάρτητα από την μαρτυρία η οποία την υποστηρίζει. Επίσης, στο Halsbury's Laws of England, 4th edition, vol. 37, para 436 αναφέρεται ότι «..if the application is based only on the ground that the pleading or indorsement does not disclose a reasonable cause of action no evidence is admissible». Προτού προχωρήσω να εξετάσω την παρούσα αίτηση στην ουσία της θα πρέπει να διευκρινιστεί κατά πόσο η κυρίως αίτηση για εκκαθάριση της αιτήτριας στην παρούσα αίτηση εταιρείας είναι πρωτογενής αίτηση. Η αίτηση υποβλήθηκε με βάση τις πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου, άρθρα 211 και 212 και όπως εμφαίνεται σε αυτή ο λόγος που ζητείται η εκκαθάριση της είναι η ανικανότητα της να πληρώσει το χρέος της. Τέτοιου είδους αιτήσεις είναι πρωτογενείς αιτήσεις και θεωρούνται ως δικόγραφο (βλ. Undruzena Beogradska Banka v. Westarce Investment Inc
(1999)1 A.A.Δ. 124 αναφορικά με το τι συνιστά ενακτήρια αίτηση). Οι ισχυρισμοί επομένως, που περιλαμβάνονται σε αυτή θα πρέπει να αποδειχθούν με την προσκόμιση μαρτυρίας και την καταχώρηση σχετικών τεκμηρίων. Η οποιαδήποτε ένορκη ομολογία που την συνοδεύει καθώς επίσης και οποιαδήποτε επισυναπτόμενα σε αυτή τεκμήρια, δεν μπορεί να θεωρηθεί μαρτυρία η οποία αποδεικνύει τους ισχυρισμούς της αίτησης. Εν πάσει περιπτώσει όμως, ακόμα και να θεωρηθεί ως μαρτυρία, δεδομένης της φύσης της αίτησης, δεν στερεί το δικαίωμα στους αιτητές να προσκομίσουν περαιτέρω μαρτυρία για απόδειξη και/ή επεξήγηση των δικογραφημένων θέσεων τους. Eπομένως, το υπόμνημα της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης λογίζεται ως δικόγραφο και οι ισχυρισμοί επί αυτού θα αποδειχθούν με την προσκόμιση σχετικής μαρτυρίας. Ερχόμενος τώρα στην ουσία του αιτήματος, θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο οι ισχυρισμοί και αναφορές που περιλαμβάνονται στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης αποκαλύπτουν αγώγιμο δικαίωμα και/ή βάση που δικαιολογεί την καταχώρηση της και/ή εγείρουν θέματα τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν κατά την ακρόαση της αίτησης. Σύμφωνα με την κυρίως αίτηση, οι αιτητές σε αυτή ισχυρίζονται ότι είναι εξ' αποφάσεως πιστωτές δυνάμει απόφασης στην Αγ. Αρ. 46/07 Ε. Δ. Αμμοχώστου. Σύμφωνα με την παράγραφο 6 της εν λόγω αίτησης, οι αιτητές, μέσω ιδιώτη επιδότη, επέδωσαν στην εταιρεία ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής ημερομηνίας 15/11/2010, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212(α) του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  1. Επίσης, οι αιτητές ισχυρίζονται ότι η προθεσμία των τριών εβδομάδων από την επίδοση της πιο πάνω απαίτησης έχει παρέλθει και η καθ' ής η αίτηση εταιρεία παρέλειψε να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος της. Ως εκ τούτου λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της γι αυτό αιτούνται διατάγματος εκκαθαρίσεως της. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κα Χαρούλα Καϊλή, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων των αιτητών, στην οποία επιβεβαιώνει τα γεγονότα της αίτησης και επισυνάπτει τις ειδοποιήσεις απαίτησης πληρωμής ημερομηνίας 15/11/2010 (μια στα αγγλικά και μια στα ελληνικά) που επιδοθήκαν όπως ισχυρίζεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ής η αίτηση εταιρείας. Οι ένορκες δηλώσεις του ιδιώτη δικαστικού επιδότη που επισυνάπτονται στην ένορκη ομολογία της πιο πάνω ενόρκως δηλούσας, αναφέρουν ότι οι Ειδοποιήσεις Απαίτησης Πληρωμής επιδόθηκαν στην καθ' ής η αίτηση έναντι της υπογραφής κάποιας Μαρίνας Αδαμίδου, διευθύντριας της καθ' ής η αίτηση. Το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας αίτησης θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο η κυρίως αίτηση για εκκαθάριση, με βάση τους πιο πάνω ισχυρισμούς που περιλαμβάνει αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα και/ή νομιμοποιείται η έγερση της. Μ βάση το άρθρο 211(ε) του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 μια εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν « (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της.» Σύμφωνα επίσης, με το άρθρο 212 «Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει το χρέος της - α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίδοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογεγραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή.». Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω υπάρχουν ισχυρισμοί στην αίτηση εκκαθάρισης ότι υπάρχει δικαστική απόφαση στην Αγ. Αρ. 46/07 Ε.Δ. Αμμοχώστου εναντίον της καθ' ής η αίτηση εταιρείας και υπέρ των αιτητών, για το ποσό των €100,000 πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 6/2/2007 μέχρι 14/10/2008 και ακολούθως τόκο προς 5,5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι εξόφλησης πλέον το ποσό των €9,370.22 σεντ ως έξοδα της αγωγής πλέον τόκο προς €9,328.22 σεντ από 6/2/2007 μέχρι 14/10/2008 και ακολούθως τόκο προς 5,5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €1,327.35 Φ.Π.Α. Επίσης, υπάρχει ισχυρισμός ότι επιδόθηκε ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής στην καθ' ής η αίτηση εταιρεία και αφού παρήλθαν οι τρεις εβδομάδες από την επίδοση της, η καθ' ής η αίτηση εξακολουθεί να οφείλει τα πιο πάνω ποσά. Με βάση αυτά και τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, όπως έχουν αναφερθεί ανωτέρω, κρίνω ότι οι αιτητές νομιμοποιούνται στην έγερση της παρούσας αίτησης και έχουν αποκαλύψει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της καθ' ής η αίτηση εταιρείας. Η βασική θέση της καθ' ής η αίτηση εταιρείας επί της οποίας εδράζεται το αίτημα της στην παρούσα αίτηση, είναι ότι η Ειδοποίηση Απαίτηση Πληρωμής που ισχυρίζονται οι αιτητές στην αίτηση τους, δεν έχει επιδοθεί στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ως είναι επιτακτική υποχρέωση σύμφωνα με το άρθρο 212(α) και την απόφαση στην C. Phasarias (Automotive) Centre Ltd v. Eταιρείας Σκυροποϊίας «Λεωνίκ» Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 279/2006 ημερομηνίας 19/11/
  2. Στην εν λόγω απόφαση λέχθηκε ότι η απαίτηση πληρωμής θα πρέπει να επιδοθεί στην εταιρεία με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Ομολογουμένως, στην κυρίως αίτηση επισυνάπτεται η ένορκη δήλωση επίδοσης της ειδοποίησης απαίτησης πληρωμής του ιδιώτη δικαστικού επιδότη στην οποία αναφέρει ότι την επέδωσε αφήνοντας την στην παρουσία και έναντι της υπογραφής της Μαρίνας Αδαμίδου από τη Λεμεσό για την F.K. &S. (VAROSIA) PROPERTIES LIMITED την οποία δεν βρήκε στο σπίτι της ή τον συνηθισμένο τόπο εργασίας της. Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι η πιο πάνω Μαρίνα Αδαμίδου είναι διευθύντρια της εν λόγω εταιρείας. Το ερώτημα το οποίο προκύπτει από τα πιο πάνω είναι κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί και πρέπει στο στάδιο αυτό να αποφανθεί για το νομότυπο της επίδοσης της ειδοποίησης απαίτησης πληρωμής και να προβεί σε συμπέρασμα για το γεγονός αυτό. Δεδομένου μάλιστα και του γεγονότος ότι η κυρίως αίτηση είναι ενακτήρια αίτηση και θα πρέπει ή οι αιτητές έχουν το δικαίωμα να προσκομίσουν μαρτυρία για να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους που αναφέρονται σε αυτή. Θεωρώ ότι το ζήτημα αυτό, είναι ζήτημα ουσίας και θα πρέπει να κριθεί στα πλαίσια εξέτασης της κυρίως αίτησης για εκκαθάριση της εταιρείας και αφού ακουστεί μαρτυρία και το Δικαστήριο θα είναι σε θέση να προβεί σε ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Το ζητούμενο στην παρούσα αίτηση είναι κατά πόσο οι αιτητές στην κυρίως αίτηση μπορούν να προσκομίσουν άλλη και/ή επιπρόσθετη μαρτυρία για την επίδοση της ειδοποίησης απαίτησης πληρωμής. Προκύπτει ότι εφόσον δικογραφείται η θέση και ο ισχυρισμός ότι επιδόθηκε ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής στην καθ' ής η αίτηση, έχουν δικαίωμα να προσκομίσουν μαρτυρία για να αποδείξουν τον εν λόγω ισχυρισμό, πέραν των τεκμηρίων που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της κας Χαρούλας Καϊλή. Είναι θέμα αξιολόγησης της εν λόγω μαρτυρίας που θα προσκομιστεί για το ζήτημα αυτό λαμβανομένου υπόψη όλου του μαρτυρικού υλικού που θα προκύψει. Κρίνω ότι θα ήταν παρακινδυνευμένο αλλά και ανεπίτρεπτο στα στάδιο αυτό να αποφασίσω υπέρ του αιτήματος της καθ' ής η αίτηση για διαγραφή της κυρίως αίτηση χωρίς να υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου αδιαμφισβήτητα γεγονότα για τον τρόπο με τον οποίο έγινε η εν λόγω επίδοση. Δεδομένου μάλιστα και του γεγονότος ότι η εξουσία για διαγραφή δικογράφου θα πρέπει να ασκείται με φειδώ και εκεί όπου είναι ξεκάθαρο ότι δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα. Θεωρώ ότι δεν είναι η περίπτωση στην παρούσα υπόθεση. Επίσης, διαφωνώ με την θέση της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας ότι δεν μπορούν να προσκομίσουν μαρτυρία οι αιτητές για το θέμα της επίδοσης της ειδοποίησης πληρωμής καθότι δεν δικογραφούν τέτοιο ισχυρισμό. Είναι φανερό από την κυρίως αίτηση ότι οι αιτητές αναφέρουν ότι επέδωσαν ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής στην καθ' ής η αίτηση σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212(α) του Περί Εταιρειών, Κεφ.
  3. Επομένως, δικογραφούν τον ισχυρισμό για επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης στο εγγεγραμμένο γραφείο και μπορούν να προσκομίσουν μαρτυρία για να αποδείξουν τον ισχυρισμό αυτό. Το όλο ζήτημα στο τέλος της ημέρας είναι θέμα απόδειξης του τρόπου επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης απαίτησης πληρωμής αλλά και αξιολόγησης της μαρτυρίας που θα προσκομιστεί για το θέμα αυτό. Στο Halsbury's Laws of England, 4th edition, vol. 37, para 430 αναφέρεται ότι «..it is not permissible, on an application to strike out the statement of claim, to try the action on affidavits when the facts and issues are in dispute in order to see whether the plaintiff really has a cause of action». Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω, κρίνω ότι με βάση τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης, αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα και νομιμοποίηση έγερση της. Εκείνο που απομένει είναι η απόδειξη των εν λόγω ισχυρισμών με την προσκόμιση μαρτυρίας κατά την εκδίκαση της ουσίας της αίτησης. Στο στάδιο εκείνο θα προκύψουν τα πραγματικά γεγονότα που αφορούν την αίτηση και τον τρόπο επίδοσης της εν λόγω απαίτησης πληρωμής και το Δικαστήριο θα είναι σε θέση να κρίνει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 211(ε) και 212(α) του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  4. Πέραν των πιο πάνω, κρίνω ότι ούτε η διαγραφή της αίτησης δικαιολογείται για το λόγο ότι περιέχει ισχυρισμούς και/ή γεγονότα σκανδαλώδη και/ή ενοχλητικά ή για το λόγο ότι αυτή είναι καταπιεστική και καταχρηστική. Οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στην εν λόγω αίτηση με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθούν ενοχλητικοί ή σκανδαλώδεις ή ενοχλητικοί, ούτε με οποιοδήποτε τρόπο φαίνεται ότι αυτοί θα προκαλέσουν αδικία στην καθ' ης η αίτηση ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Αναφορικά με την ερμηνεία των όρων σκανδαλώδεις και/ή ενοχλητικοί σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στο The Annual Practice 1958, Vol. 1, σελ. 477 -
  5. Ουσιαστικά προκύπτει ότι ένας ισχυρισμός για να κριθεί σκανδαλώδης εξαρτάται από τα επίδικα θέματα σε κάθε περίπτωση. Στην σελ. 478 του πιο πάνω συγγράμματος αναφέρεται ότι «The sole question is whether the matter alleged to be scandalous would be admissible in evidence to show the truth of any allegation in the pleading which is material with reference to the relief prayed» Δεν προκύπτει από τους ισχυρισμούς της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης ότι υπάρχει δικογραφημένος τέτοιος ισχυρισμός. Περαιτέρω, αν και δεν ζητείται ρητά και ξεκάθαρα στην αίτηση της καθ' ής η αίτηση, στην ένορκη ομολογία υπάρχουν ισχυρισμοί ότι η αίτηση είναι καταπιεστική και καταχρηστική και γενικά η διαδικασία κινείται όχι με καλή πίστη ή πρόθεση αλλά για κάποιο άλλο παράλληλο σκοπό. Προς υποστήριξη αυτού γίνεται αναφορά στη μη λήψη άλλων μέτρων εκτέλεσης της απόφασης που εξασφάλισαν οι πιστωτές και ότι η αίτηση είναι εκβιαστική για να εξασφαλίσουν πλεονέκτημα οι καθ' ών η αίτηση έναντι άλλων πιστωτών. Επίσης, γίνεται αναφορά και στην οικονομική δυνατότητα της καθ' ής η αίτηση και ότι διαθέτει μεγάλη περιουσία, ικανή να εξασφαλίσει το λαβείν της. Πέραν των πιο πάνω διαδικαστικών κανονισμών που αναφέρθηκαν, υπάρχει και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει δικόγραφα ή να απορρίπτει αγωγές όταν αυτές αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας. Μια διαδικασία είναι καταχρηστική όταν χρησιμοποιείται για αλλότριους σκοπούς και μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές (βλ. Halsbury's Laws of England, 4th edition, vol. 37 para. 434 και Tζεννάρο Περέλλα v. Διευθυντή των Φυλακών, Πολ. Έφεση Αρ. 9173, 16/03/1995). Έχω μελετήσει τα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην ένορκη ομολογία που συνοδεύει την αίτηση και θεωρώ ότι αυτά δεν είναι ικανά να καταδείξουν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας στην καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης. Η μη προώθηση άλλων δικαστικών μέσων για εκτέλεση της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε υπέρ των καθ' ών η αίτηση δεν εμποδίζει την καταχώρηση αίτησης για εκκαθάριση της αιτήτριας εταιρείας ούτε αποτελεί προϋπόθεση για να καταδειχθεί η ανικανότητα πληρωμής των χρεών της σύμφωνα με τα άρθρα 211 και 212 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  6. Επίσης, οι ισχυρισμοί για την οικονομική δυνατότητα της αιτήτριας εταιρείας, τίθενται γενικά και το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί στο παρόν στάδιο σε συγκεκριμένες διαπιστώσεις επί αυτού, χωρίς να ακουστεί μαρτυρία. Πέραν τούτου, με τα όσα παρατίθενται στην ένορκη ομολογία που συνοδεύει την παρούσα αίτηση αναφορικά με την οικονομική δυνατότητα της αιτήριας εταιρείας δεν παρέχουν στο Δικαστήριο τη δυνατότητα στο παρόν στάδιο να απορρίψει την αίτηση ως καταχρηστική ή καταπιεστική. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στα πλαίσια της αίτησης αυτής θα πρέπει να ασκείται με φειδώ και μόνο στις περιπτώσεις που είναι ξεκάθαρο ότι η αγωγή ή αίτηση εκκαθάρισης είναι καταχρηστική ή καταπιεστική. Στην παρούσα περίπτωση, ακόμη και αν λάβω υπόψη μου τους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης, δεν προκύπτει κάτι τέτοιο και τα όσα αναφέρονται είναι ζητήματα για τα οποία θα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία στα πλαίσια της εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Πέραν των πιο πάνω, η αιτήτρια - καθ' ής η αίτηση εταιρεία ζητά όπως το Δικαστήριο θέσει εκτός πινακίου της κυρίως αίτηση και/ή διατάξει την αναστολή της. Παρόλο που το αίτημα αυτό δεν αναπτύχθηκε στα πλαίσια της γραπτής αγόρευσης της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας, εντούτοις προφορικά στο Δικαστήριο η συνήγορος της ανέφερε ότι επιμένει στο αίτημα αυτό χωρίς όμως να επιχειρηματολογήσει για αυτό και συγκεκριμένα επί ποιών νομοθετικών διατάξεων βασίζεται. Κρίνω ότι για τους λόγους που έχω αναφέρει ανωτέρω, δεν παρέχεται οποιοδήποτε έρεισμα για την αναστολή της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, ούτε προβάλλεται οποιοδήποτε γεγονός που δικαιολογεί τέτοια αναστολή ή αφαίρεση της εν λόγω αίτησης από το πινάκιο του Δικαστηρίου. Πέραν τούτου, στην νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται το άρθρο 214 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
  7. Σύμφωνα με το άρθρο 214
(1)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 «Kατά την ακρόαση της αίτησης για εκκαθάριση, το Δικαστήριο δύναται να την απορρίψει, ή να αναβάλει την ακρόαση με όρους ή χωρίς όρους, ή να εκδώσει ενδιάμεσο διάταγμα, ή οποιονδήποτε άλλο διάταγμα θεωρήσει πρέπον, αλλά το Δικαστήριο δεν δύναται να αρνηθεί να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μόνο επειδή τα περιουσιακά στοιχεία την εταιρείας έχουν επιβαρυνθεί ή υποθηκευθεί για ποσό ίσο με ή που υπερβαίνει τα περιουσιακά εκείνα στοιχεία ή ότι η εταιρεία δεν έχει περιουσιακά στοιχεία.» Όπως προκύπτει από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου, η εξουσία που έχει το Δικαστήριο να μεταχειριστεί την αίτηση εκκαθάρισης ασκείται κατά την ακρόαση της εν λόγω αίτησης και στα πλαίσια εξέτασης της εν λόγω αίτησης. Έχοντας υπόψη αυτά και τις πρόνοιες του άρθρα 214
(1)ανωτέρω, θεωρώ ότι το αίτημα για αναστολή της κυρίως αίτησης είναι πρόωρο και το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση στο παρόν στάδιο να εξετάσει τέτοιο αίτημα, χωρίς να έχει ολοκληρωμένη εικόνα για τα γεγονότα που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω όμως, οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση αναφορικά με την φερεγγυότητα της καθ' ής η αίτηση δεν είναι ικανοί να στηρίξουν το αίτημα για αναστολή της κυρίως αίτησης. Ούτε δίδονται επαρκείς λεπτομέρειες και στοιχεία αφού όπως στην παράγραφο 13 της ένορκης ομολογίας αναφέρεται, αυτά θα παρουσιαστούν κατά την ακροαματική διαδικασία της κυρίως αίτησης. Εν πάσει περιπτώσει όμως, οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι ισχυρισμοί που αφορούν την ουσία της κυρίως αίτησης και θα εξεταστούν στα πλαίσια της εν λόγω αίτησης, όταν θα παρουσιαστεί μαρτυρία και το Δικαστήριο θα έχει ολοκληρωμένη εικόνα για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Πέραν τούτου, το άρθρο 215 του Περί Εταιρειών Νόμο προνοεί για αναστολή η περιορισμό διαδικασίας εναντίον εταιρείας στο στάδιο μετά την υποβολή της αίτησης για την εκκαθάριση της, αλλά πριν από την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Αν και το εν λόγω άρθρο δεν περιλαμβάνεται στην νομική βάση της αίτησης, εντούτοις και να βασιζόμουν σε αυτό, πάλι δεν δικαιολογείται η αναστολή της παρούσας αίτησης. Σκοπός της δυνατότητας αναστολής διαδικασιών με βάση τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου, είναι να προστατεύσει τα περιουσιακά στοιχεία και την ίση μεταχείριση μεταξύ πιστωτών (βλ. Αναφορικά με την εμπορική εταιρεία Λούκος Λτδ
(2001)1 Γ Α.Α.Δ. 2055 και Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited
(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1806). Το εν λόγω άρθρο αναφέρεται σε διαδικασίες εναντίον της εταιρείας. Η έφεση που ασκήθηκε από την αιτήτρια εταιρεία εναντίον της απόφασης στην Αγ. Αρ. 46/07 του Ε.Δ. Αμμοχώστου με σκοπό την ανατροπή της εν λόγω απόφασης, δεν αποτελεί διαδικασία εντός της έννοιας του πιο πάνω άρθρου ούτε αυτό αποτελεί λόγο για αναστολή της αίτησης εκκαθάρισης. Ούτε θεωρώ ότι με την κυρίως αίτηση οι αιτητές - καθ' ών η αίτηση θα αποκτήσουν οποιοδήποτε πλεονέκτημα έναντι άλλων πιστωτών της εταιρείας. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, θεωρώ ότι ούτε το αίτημα της καθ' ής η αίτηση - εταιρείας για αναστολή της κυρίως αίτησης, μπορεί να επιτύχει. Περαιτέρω, η αιτήτρια - καθ' ής η αίτηση αιτείται από το Δικαστήριο και διάταγμα για μη δημοσίευση της παρούσας αίτησης. Ούτε το αίτημα αυτό έχει αναπτυχθεί από τη συνήγορο της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση και ούτε έχει επεξηγηθεί επί ποιών πραγματικών γεγονότων εδράζεται αλλά ούτε έγινε αναφορά και στο νομικό καθεστώς που διέπει το ζήτημα αυτό. Στην Κύπρο κατ' αντίθεση με το τί ισχύει στην Αγγλία δεν υπάρχει υποχρέωση στο Δικαστήριο να διατάξει την δημοσίευση της αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας και το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σχετική απόφαση που πραγματεύεται το ζήτημα αυτό είναι η K.M.C. Motors Limited v. Jorephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 C.L.R. 390. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρθηκε ότι σύμφωνα με τον κανονισμό 92 του Περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμοί του 1933, εφόσον δεν προβλέπεται στο νόμο ή στους κανονισμούς οποιαδήποτε πρόνοια για δημοσιεύσεις, τότε εφαρμόζονται κατ' αναλογία οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Το θέμα, αναφέρει η εν λόγω απόφαση, είναι σχετικό με την επίδοση της αίτησης σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα αναφέρονται στην πιο πάνω απόφαση τα εξής: «Though, such matter is a matter relevant to the service of the petition on all interested parties and in Cyprus it is within the discretion of the Court whether such notice should be published in the newspaper or not, the publication of such notice is normally ordered by the Court as a matter of usual practice.» Η αίτηση εκκαθάρισης μιας εταιρείας έχει συνέπειες στις δοσοληψίες της εταιρείας με το κοινό από την καταχώρηση της και η πιθανή έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της θα επηρεάσει άμεσα τόσο τους πιστωτές της όσο και τους συνεισφορείς της. Η δημοσίευση της αίτησης έχει καθιερωθεί ως θέμα πρακτικής και ως ο καταλληλότερος τρόπος για να ενημερώνεται το κοινό και κάθε ενδιαφερόμενο μέρος αναφορικά με τη διαδικασία εκκαθάρισης της εταιρείας που εκκρεμεί. Επίσης, με τον τρόπο αυτό κάθε ενδιαφερόμενο μέρος μπορεί, αφού λάβει γνώση για την αίτηση, να παραστεί στη διαδικασία και να ενστεί στην αίτηση και να προστατέψει τα δικαιώματα του. Εφόσον λοιπόν, η εκκαθάριση μιας εταιρείας επηρεάζει και τρίτα πρόσωπα που πιθανόν να μην μπορεί να συγκεκριμενοποιηθούν ή να αναφέρονται στην αίτηση, δεν βλέπω οποιοδήποτε άλλο τρόπο να λάβουν γνώση αυτά τα πρόσωπα για τη διαδικασία αυτή. Επίσης, στην παρούσα περίπτωση, σύμφωνα πάντοτε με τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας, αυτή έχει μεγάλο κύκλο εργασιών και σε περίπτωση εκκαθάρισης της εταιρείας θα επηρεαστούν τα δικαιώματα πολλών αγοραστών διαμερισμάτων και οικιών από την εταιρεία. Προκύπτει δηλαδή, ότι υπάρχουν πιστωτές της εταιρείας που επηρεάζονται άμεσα από την παρούσα αίτηση και θα πρέπει να λάβουν γνώση για την αίτηση. Έχοντας υπόψη αυτά αλλά και το γεγονός ότι η αίτηση εκκαθάρισης δεν είναι καταπιεστική ή καταχρηστική και ενοχλητική και ότι αυτή αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα, θεωρώ ορθό όπως δοθούν και οδηγίες για δημοσίευση της κατά τον προγραμματισμό της για ακρόαση. Ως εκ τούτου, ούτε και αυτό το αίτημα της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας μπορεί να επιτύχει. Τέλος και για σκοπούς πλήρης εξέτασης όλων των ζητημάτων που θίγονται με την παρούσα αίτηση, υπάρχει ισχυρισμός στην ένορκη ομολογία που την συνοδεύει ότι η αίτηση εγέρθηκε σε λάθος κλίμακα υπονοώντας προφανώς έλλειψη δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και/ή διαγραφή και απόρριψη της για το λόγο αυτό. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του υπομνήματος το ονομαστικό κεφάλαιο της καθ' ής η αίτηση εταιρείας είναι €17,100.00 διαιρεμένο σε 10.000 μετοχές ονομαστικής αξίας €1,71 η καθεμιά και το εκδοθέν κεφάλαιο €17,100.00 διαιρεμένο σε 10.000 μετοχές ονομαστικής αξίας €1,71 η καθεμιά . Το άρθρο 209 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 προνοεί ότι για το καθορισμό του κατά πόσο δικαιοδοσία εμπίπτει εντός της αρμοδιότητας Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή, θα λαμβάνεται υπόψη το ποσό του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας που καταβλήθηκε ή πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε. Δεδομένου των πιο πάνω δεν τίθεται θέμα έγερσης της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης σε λάθος κλίμακα. Επίσης, υπάρχει ισχυρισμός ότι η αίτηση εκκαθάρισης θα πρέπει να διαγραφεί και/ή απορριφθεί και/ή ανασταλεί καθότι η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει είναι παράτυπη και/ή προέρχεται από αναρμόδιο πρόσωπο που δεν γνωρίζει τα γεγονότα ήτοι από τη δικηγορική υπάλληλο των δικηγόρων των αιτητών. Σχετικά με το πιο πάνω ζήτημα, στο Halsbury's Laws of England, 3rd edition, Vol. 7
(2), para 1465, αναφέρονται τα εξής: « Affidavits verifying and in opposition to petition. The petition must be verified by an affidavit that the statements in the petition are true, or are true to the best of the deponent's knowledge, information and belief. If the petition is in respect of debts due to different creditors, the debts to each credtitor must be separately verified, and the petition must be exhibited to the affidavit verifying it. The affidavit must be made:
(1)by the petitioner (or if there are two or more petitioners, any one of them), or
(2)by some person such as director, company secretary or similar company officer, or a solicitor who has been concerned in the matters giving rise to the presentation of the petition, or
(3)by some responsible person who is duly authorised to make the affidavit and has the requisite knowledge of those matters. Where the deponent is not the petitioner himself, or one of the petitioners, he must in the affidavit identify himself and state the capacity in which, and the authority by which, he makes it, and the means of his knowledge of the matters sworn to in the affidavit. The affidavit is prima facie evidence of the statements in the petition to which it relates". Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, δεν τίθεται θέμα παρατυπίας της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ούτε και δικαιολογείται η διαγραφή της κυρίως αίτησης για το λόγο αυτό. Η ένορκη δήλωση γίνεται από την κα Χαρούλα Καϊλη, η οποία αναφέρει ότι είναι δικηγορική υπάλληλος στο γραφείο της δικηγορικής εταιρείας Ανδρέας Κουκούνης & Σια Δ.Ε.Π.Ε., οι οποίοι είναι οι δικηγόροι των Αιτητών στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση διάλυσης, γνωρίζει τα γεγονότα από μελέτη του φακέλου και από πληροφόρηση την οποία έλαβε από τους Αιτητές και από τους ρηθέντες δικηγόρους των Αιτητών και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Επομένως, ούτε το επιχείρημα αυτό ευσταθεί. Συνυπολογίζοντας όλα τα ανωτέρω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Επομένως η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ' ών η αίτηση - αιτητών και εναντίον της αιτήτριας - καθ' ής η αίτηση εταιρείας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της κυρίως αίτησης. Πιστό Αντίγραφο (Υπ.)............... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής Subject: Civil / interim Αναφορά: Πολιτική/aitisi etaireion/digrafi enorkis omologias cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.