Μάριος Αριστείδου ν. Γενικού Εισαγγελέα Της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 5553/07, 28 Ιουνίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A199 Αρ. Αγωγής: 5553/07 Μεταξύ: Μάριος Αριστείδου, εκ Λεμεσού Ενάγοντος και Γενικού Εισαγγελέα Της Δημοκρατίας, εκ Λευκωσίας Εναγομένου Αίτηση ημερ. 29.3.10 υπό ενάγοντα - αιτητή για ένορκη παρουσίαση εγγράφων από τον εναγόμενο Ημερομηνία: 28 Ιουνίου 2011 Για ενάγοντα - αιτητή: κος Χρίστος Τιμοθέου Για εναγόμενο - καθ' ου η αίτηση: κα Μαρία Αναστασίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση του ενάγοντα εναντίον της Δημοκρατίας, αφορά γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμό κακόβουλη δίωξη του από την Αστυνομία, δυσμενή μεταχείριση και παράβαση του τεκμηρίου αθωότητας. Ο ενάγων κατά τους επίδικους χρόνους, υπηρετούσε στην αστυνομική δύναμη Κύπρου. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης κατά τα έτη 2001 μέχρι το 2003, η Κυπριακή Αστυνομία καταχώρησε εναντίον του σειρά ποινικών υποθέσεων στο Κακουργιοδικείο αλλά και στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Εντέλει κατά το έτος 2007, ο ενάγοντας αθωώθηκε και απαλλάχθηκε τελεσίδικα στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε, όμως λόγω της υπεράσπισης του στις πιο πάνω υποθέσεις και του διορισμού δικηγόρου, εξαθλιώθηκε οικονομικά. Είναι επιπλέον η θέση του ενάγοντα ότι καθ' όλη την διάρκεια που εκκρεμούσαν οι πιο πάνω ποινικές υποθέσεις, υπέστη δυσμενείς μεταθέσεις τιμωρητικού χαρακτήρα κατά παράβαση του τεκμηρίου της αθωότητας. Οι πιο πάνω μεταθέσεις, του προκάλεσαν ταλαιπωρία, εξευτελισμό και έξοδα. Ενόψει των πιο πάνω ισχυρισμών του, ο ενάγοντας καταχώρησε την παρούσα αγωγή με την οποία ζητά πέραν των €14.000,00 για δικηγορικά έξοδα που αναγκάστηκε να καταβάλει καθώς και γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις για κακόβουλη δίωξη, δυσμενή μεταχείριση καθώς και για παράβαση του τεκμηρίου της αθωότητας. Η Δημοκρατία, διαμέσου του Γενικού Εισαγγελέα, καταχώρησε υπεράσπιση στην αγωγή με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς για κακόβουλη δίωξη και για παραβίαση των δικαιωμάτων του ενάγοντα. Αναφέρεται δε με λεπτομέρεια, στην διερεύνηση υποθέσεων που αφορούσαν εξαπάτηση ασφαλιστικών εταιρειών σε σχέση με ψευδείς απαιτήσεις για αποζημίωση για κατ' ισχυρισμόν οδικά ατυχήματα, τα οποία δεν συνέβησαν ποτέ. Κατά την διάρκεια των ερευνών, προέκυψαν στοιχεία εναντίον του ενάγοντα ότι εμπλέκετο στην διάπραξη ποινικών αδικημάτων σε σχέση με τρεις υποθέσεις, στις οποίες δηλώθηκαν ψευδή ατυχήματα και στις οποίες εξασφαλίστηκαν με απάτη, χρηματικά ποσά από τρεις ασφαλιστικές εταιρείες. Πλην του γεγονότος της αθώωσης του ενάγοντα, ο εναγόμενος αρνείται όλους τους υπόλοιπους ισχυρισμούς για κακόβουλη δίωξη και παραβίαση των δικαιωμάτων του κατά την εκδίκαση των πιο πάνω υποθέσεων. Μετά την συμπλήρωση των δικογράφων, καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση με την οποία ο ενάγοντας αιτείται διατάγματος που να διατάσσει τον εναγόμενο όπως παρουσιάσει ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου τα πιο κάτω έγγραφα: (α) Τον προσωπικό φάκελο του ενάγοντα που τηρείται στο Αρχηγείο Αστυνομίας και (β) τις γραπτές συστάσεις της Εισαγγελίας, της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού προς τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας αναφορικά με αιτήματα του ενάγοντα ημερομηνίας 21.6.05 και 20.2.
- Η αίτηση βασίζεται στην Δ.28 Θ.4 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Μαρούλλας Παπαγεωργίου, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο του συνηγόρου για τον ενάγοντα. Σύμφωνα με την πιο πάνω ένορκη δήλωση, εδώ και αρκετούς μήνες το γραφείο του συνηγόρου για τον ενάγοντα ζητά από την Νομική Υπηρεσία να παραχωρηθούν αντίγραφα των υπό κρίση εγγράφων. Η Νομική Υπηρεσία αρνείται να πράξει κάτι τέτοιο παρά το γεγονός ότι τα πιο πάνω έγγραφα βρίσκονται στην κατοχή των Αρχών της Δημοκρατίας. Είναι τέλος, η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι τα πιο πάνω έγγραφα περιέχουν στοιχεία που σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα και τα παράπονα του ενάγοντα. Ο Γενικός Εισαγγελέας καταχώρησε ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ως λόγους ένστασης, επικαλείται μεταξύ άλλων ότι δεν δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση για ποιο λόγο ζητούνται τα υπό κρίση έγγραφα και δεν εξειδικεύεται ποια στοιχεία που περιέχονται σε αυτά, είναι άμεσα σχετικά με τα επίδικα θέματα. Αναφέρεται επίσης στην ένσταση ότι ο ενάγων έχει δικαίωμα να επιθεωρήσει τον προσωπικό του φάκελο δυνάμει των περί Αστυνομίας Γενικών Κανονισμών του 1989, ανεξάρτητα από την παρούσα αγωγή. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Έλενας Χρίστου, Βοηθού Γραμματειακού Λειτουργού στο Επαρχιακό Γραφείο της Νομικής Υπηρεσίας στην Λεμεσό. Στην πιο πάνω ένορκη δήλωση επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης όπως αναφέρθηκαν πιο πάνω. Στην συνέχεια, ζητήθηκαν και δόθηκαν από το Δικαστήριο αρκετές αναβολές προκειμένου να επιτευχθεί εξώδικος συμβιβασμός της αίτησης, χωρίς όμως τελικά να καταστεί δυνατό κάτι τέτοιο. Στην πορεία όμως, ο συνήγορος του αιτητή απέσυρε το αίτημα του για παρουσίαση των γραπτών συστάσεων της Εισαγγελίας Λεμεσού ως η παράγραφος Α(β) της παρούσας αίτησης. Επέμενε όμως στο αίτημα του για παρουσίαση του προσωπικού φακέλου του ενάγοντα ως η παράγραφος Α(α) της αίτησης. Αγορεύσεις: Ο συνήγορος του ενάγοντα-αιτητή στην αγόρευση του, αναφέρθηκε στην Δ.28 Θ.4 και ισχυρίσθηκε ότι δυνάμει αυτής, το Δικαστήριο θα μπορούσε να διατάξει την προσαγωγή και την προσκόμιση αντιγράφων στον δικηγόρο του αιτητή, του προσωπικού φακέλου του ενάγοντα που τηρείται στο Αρχηγείο Αστυνομίας. Ο εν λόγω φάκελος κατά τον συνήγορο, είναι άμεσα σχετικός με την απαίτηση του ενάγοντα για αποζημιώσεις σε σχέση με τους ισχυρισμούς του για παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας και υποβολή του σε δυσμενή διάκριση κατά το χρόνο που λάμβαναν χώρα οι ποινικές διώξεις εναντίον του. Στο πιο πάνω προσωπικό φάκελο, περιέχονται μεταξύ άλλων οι υπηρεσιακές εκθέσεις και αξιολογήσεις του ενάγοντα καθώς και οι λόγοι για τους οποίους αυτός μετατέθηκε σε διάφορες επαρχίες της Κύπρου ενώ διαρκούσαν, οι εις βάρος του έρευνες. Είναι ως εκ τούτου απαραίτητο για τον αιτητή να έχει αντίγραφα των εγγράφων αυτών, προκειμένου να αποδείξει ότι οι μεταθέσεις του ήταν παράνομες και αδικαιολόγητες αφού αυτός κρίθηκε ένοχος χωρίς να ακουστεί από αρμόδιο Δικαστήριο ή επίσημο όργανο της Αστυνομίας που να διαπιστώνει την βασιμότητα των όσων του καταλογίζονταν. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε άλλωστε και η Επίτροπος Διοίκησης μετά από παράπονο που υπέβαλε ο αιτητής. Η Επίτροπος Διοίκησης κατέληξε στο πιο πάνω πόρισμα με τα στοιχεία που της παρέθεσε η Αστυνομία από τον προσωπικό φάκελο του αιτητή. Το αίτημα δε για παρουσίαση του φακέλου ενώπιον του Δικαστηρίου, γίνεται για να μπορέσει να παρουσιάσει ο αιτητής κατά την ακρόαση, τα πιο πάνω στοιχεία προκειμένου το Δικαστήριο να εξάξει τα δικά του συμπεράσματα επί των επιδίκων ζητημάτων. Στη συνέχεια, ο συνήγορος αναφέρθηκε σε νομολογία η οποία ρυθμίζει ζητήματα αποκάλυψης εγγράφων που είναι σχετικά με την επίδικη διαφορά. Επανέλαβε δε, ότι ο προσωπικός φάκελος του αιτητή είναι άμεσα σχετικός με τα επίδικα θέματα και βρίσκεται στην κατοχή και τον έλεγχο του εναγομένου-καθ' ου η αίτηση. Εξάλλου, είναι θέση του συνηγόρου ότι ο Γενικός Εισαγγελέας που εκπροσωπεί την Δημοκρατία στην παρούσα διαδικασία, μπορεί να ζητήσει από τον Αρχηγό Αστυνομίας να του παραδώσει τον επίδικο φάκελο για σκοπούς προσαγωγής του στο Δικαστήριο. Όσον αφορά το θέμα της επιθεώρησης του φακέλου δυνάμει των Αστυνομικών Κανονισμών, ο συνήγορος ισχυρίσθηκε ότι απλή επιθεώρηση του δεν είναι αρκετή αφού στην περίπτωση αυτή ο ενάγοντας δεν δικαιούται να λάβει αντίγραφα του φακέλου και να τα παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου στην παρούσα διαδικασία. Ο ενάγοντας δε, έχει ήδη επιθεωρήσει τον φάκελο του αλλά δεν του δόθηκαν αντίγραφα των εγγράφων που περιέχονται σε αυτόν. Η συνήγορος του εναγομένου - καθ' ου η αίτηση στην δική της αγόρευση, ανέφερε ότι ο υπό κρίση προσωπικός φάκελος του αιτητή τηρείται στο Αρχηγείο Αστυνομίας και δεν είναι έγγραφο που ετοιμάστηκε ή τηρείται για σκοπούς της παρούσας αγωγής. Είναι αρκετά ογκώδης, περιλαμβάνει περίπου 400 σελίδες και τηρείται δυνάμει των σχετικών κανονισμών της Αστυνομίας. Ο ενάγοντας έχει δικαίωμα να επιθεωρήσει τον φάκελο δυνάμει του σχετικού κανονισμού, όχι όμως να πάρει αντίγραφο. Επιπλέον κατά την συνήγορο του εναγομένου, ο ενάγων δεν εξειδικεύει με την αίτηση του, ποια συγκεκριμένα έγγραφα θεωρεί σχετικά με την παρούσα υπόθεση ούτε και τον λόγο για τον οποίο έγγραφα που βρίσκονται στον φάκελο, σχετίζονται με οιονδήποτε τρόπο με τα επίδικα θέματα της παρούσης. Για τους πιο πάνω λόγους, το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια ως προς το ποιά έγγραφα από τον εν λόγω φάκελο είναι σχετικά με την παρούσα υπόθεση. Ούτε είναι δυνατόν ένας διάδικος να ζητά γενικά την προσκόμιση ενός φακέλου για να διερευνήσει κατά πόσο βρίσκεται μέσα σε αυτόν, μαρτυρία που να στηρίζει την αγωγή και την απαίτηση του εναντίον του εναγομένου. Ενόψει των πιο πάνω, είναι η θέση της συνηγόρου για τον εναγόμενο ότι ο αιτητής δεν έχει αποδείξει τις προϋποθέσεις της Δ.28 Θ.4 ούτως ώστε να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Νομική Πτυχή Η αίτηση στηρίζεται στην Δ.28 Θ.4 η οποία έχει ως ακολούθως:
- It shall be lawful for the Court or a Judge, at any time during the pendency of any cause or matter, to order the production by any party thereto upon oath of such of the documents in his possession or power, relating to any matter in question in such cause or matter, as the Court or Judge shall think right; and the Court may deal with such documents when produced in such manner as shall appear just. Σε ελεύθερη μετάφραση:
- Θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο ή Δικαστή καθ' οιονδήποτε χρόνο κατά την διάρκεια εκκρεμότητας οιουδήποτε ζητήματος να διατάξει την προσαγωγή από οιονδήποτε διάδικο ενόρκως τέτοιων εγγράφων που έχει στην κατοχή ή τον έλεγχο του και που είναι σχετικά με οιονδήποτε επίδικο θέμα όπως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής θα κρίνει ορθό και το Δικαστήριο μπορεί να χειριστεί τα έγγραφα αυτά όταν θα προσαχθούν με τέτοιο τρόπο που θα ήθελε φανεί δίκαιος. Η πιο πάνω διάταξη είναι πιστή αντιγραφή της O.31 r.14 των παλαιών Αγγλικών θεσμών. Ως εκ τούτου η Αγγλική νομολογία είναι βοηθητική επί του θέματος. Προκύπτει από την πιο πάνω διάταξη αλλά και την σχετική νομολογία ότι τα έγγραφα που θα προσκομιστούν θα πρέπει να είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα και αναγκαία για την δίκαιη διεκπεραίωση της Δίκης. Στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958 αναφέρονται τα πιο κάτω στην σελίδα 719 ως προς την σχετικότητα των εγγράφων με τα επίδικα θέματα: "Relating to" Documents are relevant which contain information which may either directly or indirectly enable the party seeking discovery either to advance his own case or damage that of his adversary or which may fairly lead him to a train of inquiry which may have either of these two consequences. Σχετικό είναι επίσης το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Τηλλυρή ν. Λαϊκής Τράπεζας
(1998)1 Α.Α.Δ 2271 παρότι αφορούσε διάταγμα για αποκάλυψη εγγράφων δυνάμει της Δ.28 Θ.1 «Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη, είτε να προωθήσει την υπόθεσή του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς "ψαρέματος" μαρτυρίας ή όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης.» Όσον αφορά την προϋπόθεση κατοχής και ελέγχου των εγγράφων από το καθ' ου η αίτηση, σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την σελίδα 718 του συγγράμματος The Annual Practice 1958: "Possession or Power" Possession or Power for the purpose of justifying an order for production has a narrowest meaning than for the purpose of inclusion in an affidavit of documents. For the purpose of an order for production it means sole legal possession, a right and power to deal with them (Kearsly v. Philipps. 10 Q.B.D 36,40 and before the C.A, ibid p.465 followed in Coomes v. Hayward [1913] 1 K.B. 150); the sole property in them (Murray v. Walter Cr & Ph 114); joint possession with other persons is not sufficient. Where the document is not in the party's sole legal possession it is sufficient for him to state the fact; it is not necessary to allege or show the refusal of the co-owners. Συμπεράσματα. Ήταν η θέση της συνηγόρου για τον εναγόμενο ότι ο Γενικός Εισαγγελέας δεν έχει στην κατοχή ή τον έλεγχο του τον επίδικο φάκελο και ως εκ τούτου δεν δικαιολογείται η έκδοση εναντίον του, διατάγματος για προσκόμιση του στο Δικαστήριο. Η πιο πάνω θέση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Σύμφωνα με την παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης, η αγωγή καταχωρήθηκε στο όνομα του Γενικού Εισαγγελέα εκ μέρους και για λογαριασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου, ο Γενικός Εισαγγελέας εκπροσωπεί δυνάμει του Νόμου στην παρούσα, τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η δε Κυπριακή Δημοκρατία έχει την κατοχή και έλεγχο του υπό κρίση φακέλου, ο οποίος δεν έχει αμφισβητηθεί ότι τηρείται στο Αρχηγείο της Αστυνομίας Κύπρου. Περαιτέρω, ήταν η θέση της συνηγόρου για τον εναγόμενο ότι ο ενάγων δεν δικαιούται να ζητά την προσκόμιση ολοκλήρου του προσωπικού του φακέλου και ότι όφειλε να εξειδικεύσει στην αίτηση του ποια έγγραφα από τον εν λόγω φάκελο είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα της παρούσας. Μετά από προσεκτική μελέτη των εκατέρωθεν θέσεων των διαδίκων, κρίνω ότι ο πιο πάνω λόγος ένστασης του εναγομένου, είναι βάσιμος. Είναι γεγονός ότι ο ενάγων με την αίτηση του, ζητά την προσκόμιση στο Δικαστήριο ολοκλήρου του προσωπικού του φακέλου χωρίς να συγκεκριμενοποιεί ποια έγραφα που περιέχονται σε αυτόν, θεωρεί σχετικά με την παρούσα υπόθεση. Ο συνήγορος του ενάγοντα, αναφέρθηκε πολύ γενικά επί του προκειμένου στην αγόρευση του, στις αξιολογήσεις και βαθμολογίες του αιτητή καθώς και στην αιτιολόγηση των μεταθέσεων του. Ο αιτητής που όπως ο ίδιος παραδέχθηκε, επιθεώρησε τον προσωπικό του φάκελο δυνάμει των αστυνομικών Κανονισμών, είναι σε θέση να γνωρίζει ποια έγγραφα και συγκεκριμένα ποιες αξιολογήσεις και βαθμολογίες υποστηρίζουν την θέση του για δυσμενή διάκριση στο πρόσωπο του εκ μέρους της Δημοκρατίας. Όσον αφορά τους λόγους των μεταθέσεων του ενάγοντα δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία στην ένορκο δήλωση της αίτησης αν υπάρχει σχετική αιτιολογία στον προσωπικό του φάκελο. Αλλά και έτσι να ήταν τα πράγματα, ο ενάγων ο οποίος επιθεώρησε τον φάκελο του, όφειλε να αναφέρει ρητά ποια έγγραφα στον φάκελο αποτελούν τις κατ' ισχυρισμό αιτιολογίες των μεταθέσεων του και να ζητήσει την προσκόμιση τους στο Δικαστήριο. Αντί αυτού, ζητά με την παρούσα την προσκόμιση ολοκλήρου του φακέλου, δίδοντας την εντύπωση ψαρέματος μαρτυρίας από αυτόν σε σχέση με τους ισχυρισμούς του για δυσμενή διάκριση, υπονοώντας βέβαια ότι οι μεταθέσεις ήταν αναιτιολόγητες και τιμωρητικές. Επιπλέον σύμφωνα με την νομολογία δεν ενδείκνυται η καταχώρηση ολόκληρου φακέλου στο Δικαστήριο αλλά η πρέπουσα διαδικασία είναι η καταχώρηση από τον φάκελο, μόνο των εγγράφων που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Στην απόφαση Ellina n. Yianni 23 CLR 22, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέφρασε την απαρέσκεια του για την τότε ακολουθούμενη τακτική των Δικαστηρίων να αποδέχονται ολόκληρους φακέλους ως τεκμήρια αντί μόνο των περιεχόμενων σε αυτούς σχετικών με την υπόθεση εγγράφων που θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά ως μαρτυρία. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την σελίδα 28 της απόφασης: « It is abundantly clear that the trial Court were affected in their decision by the contents of these two exhibits which, in our view, were wrongly admitted in evidence. In the first place the Courts should be very chary in receiving in evidence files of any department, including Law Courts. without specific reference to a particular document or documents. A file might indeed contain matter inadmissible and/or extraneous to the issues in dispute and the practice of producing files or other documents in bundle should be avoided unless all the documents contained are shown to be relevant and admissible for the purposes of the trial.» Η ίδια αρχή επιβεβαιώθηκε στην μεταγενέστερη υπόθεση Abraham Hassidoff ν. Paul Antoine-Aristide Santi and Others
(1970)1 CLR 220 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω στην σελίδα 239. « In this connection we would once more invite attention to the well-established rules as to the admissibility of evidence as laid down by the Privy Council in the Cyprus case of Ioannou and Others v. Demetriou and Others
(1951)19 C.L.R. 72 ; and in the case of Ellinas v. Athanasia Yianni and Others
(1958)23 C.L.R. 22 at page 28 ; and we would reiterate the observations of the Supreme Court in the Ellinas case regarding the undesirability of receiving in evidence whole files of either the District Lands Office or the District Courts without first considering whether the documents contained therein are admissible evidence within the well-established rules of evidence.» Στην παρούσα περίπτωση δεν εξειδικεύονται με την αίτηση, ποια ακριβώς έγραφα από τον προσωπικό φάκελο του αιτητή θα πρέπει να προσκομιστούν στο Δικαστήριο αλλά ζητείται γενικά η κατάθεση ολόκληρου του φακέλου. Αποτέλεσμα είναι να στερείται από το Δικαστήριο η δυνατότητα εξέτασης της σχετικότητας των υπό κρίση εγγράφων με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης. Κρίνω ενόψει των πιο πάνω ότι το αίτημα του ενάγοντα παρέμεινε ατεκμηρίωτο ενώπιον μου. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου - καθ' ου η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο να πληρωθούν δε στο τέλος της αγωγής. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο