ANZHELA IVASHCHENKO ν. Πανίκος Ιωάννου, Αρ. Αγωγής: 645/11, 05/07/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A206 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 645/11 Mεταξύ: ANZHELA IVASHCHENKO, από τη Λεμεσό Ενάγουσα και Πανίκος Ιωάννου, από τη Λεμεσό Εναγόμενος _________________ Αίτηση ημερ. 11/3/2011 Ημερομηνία: 05/07/
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κ. Μ. Ιωάννου Για τον Εναγόμενο: Καμία Εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα με την παρούσα αγωγή αξιώνει εναντίον του Εναγομένου το συνολικό ποσό των €23,770 ως ειδικές αποζημιώσεις πλέον γενικές αποζημιώσεις λόγω τραυματισμών που υπέστη συνέπεια επιθέσεων που δέχθηκε από τον Εναγόμενο στις 9/1/2011, 18/1/2011 και 24/1/2011 πλέον αυξημένες αποζημιώσεις λόγω των πιο πάνω επιθέσεων. Περαιτέρω αξιώνει αποζημιώσεις λόγω εξύβρισης της και προφορικής δυσφήμησης της από τον Εναγόμενο πλέον νόμιμους τόκους και έξοδα. Η εν λόγω αγωγή επιδόθηκε στον Εναγόμενο στις 9/2/2011, ο οποίος καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης προσωπικά στις 21/2/
- Λόγω του ότι παρέλειψε να καταχωρήσει έκθεσης υπεράσπισης εντός των καθορισμένων από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας προθεσμιών, η Ενάγουσα στις 11/3/2011 καταχώρησε αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης. Η αίτηση αυτή επιδόθηκε την ίδια μέρα καταχώρησης της στον Εναγόμενο προσωπικά, παρόλα αυτά όμως, την ημερομηνία που ήταν ορισμένη δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατόπιν αιτήματος του συνηγόρου της Ενάγουσας, η αίτηση ορίστηκε για απόδειξη στις 17/5/
- Την εν λόγω ημερομηνία καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο ένορκη δήλωση της ενάγουσας (Τεκμήριο 1) για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της, συνοδευόμενη από σχετικά τεκμήρια. Εκείνη την ημερομηνία περιορίστηκαν και κάποιες από τις αξιώσεις της Ενάγουσας, στις οποίες θα κάνω αναφορά κατωτέρω και ο συνήγορος της ζήτησε μια άλλη ημερομηνία για περαιτέρω απόδειξη. Η αίτηση ορίστηκε στις 27/6/2011 και την ημερομηνία εκείνη κατέθεσε προφορικά στο Δικαστήριο η κα Λία Λοϊζίδου, επιθεωρήτρια στο Επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων στη Λεμεσό. Εν τω μεταξύ να σημειωθεί ότι κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου προς το Πρωτοκολλητείο και παρόλο του ότι είχε επιδοθεί δεόντως η πιο πάνω αίτηση για απόφαση, επιδόθηκε και ειδοποίηση προς τον Εναγόμενο για την πιο πάνω ημερομηνία απόδειξης της αίτησης ο οποίος και πάλι αφού φωνάχθηκε ήταν απών. Προτού προχωρήσω και να αναφερθώ στη μαρτυρία που προσκομίστηκε, θα αναφερθώ στις δηλώσεις του συνηγόρου της Ενάγουσας με τις οποίες περιόρισε τις αξιώσεις της, όπως δικογραφούνται στην έκθεση απαιτήσεως. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 25 της έκθεσης απαιτήσεως κάτω από τον τίτλο «ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ» αποσύρθηκαν οι αξιώσεις υπό στοιχείο α) ζημιά εξοπλισμού και επίπλωση επιχείρησης ύψους €15,000, β) καταστροφή δερμάτινου παλτού ύψους €500, γ) αξία γυαλιών ηλίου €300, ζ) ιατρικά έξοδα γαστρεντερολόγου ύψους €50 και η) έξοδα Πολυκλινικής ΥΓΕΙΑ ύψους €
- Περαιτέρω περιορίστηκε η αξίωση για απώλεια μισθών από Ιούλιο του 2010 μέχρι Σεπτέμβριο του 2010 προς €850 μηνιαίως. Πέραν των ανωτέρω αποσύρθηκαν και οι αξιώσεις της Ενάγουσας για την προφορική δυσφήμηση και εξύβριση. Μετά τα πιο πάνω, προκύπτει ότι ουσιαστικά παραμένει προς εξέταση η αιτία αγωγής της Ενάγουσας που εδράζεται στις επιθέσεις εναντίον της από τον Εναγόμενο, το ζήτημα των γενικών αποζημιώσεων αναφορικά με τα τραύματα που υπέστη λόγω των πιο πάνω επιθέσεων καθώς επίσης και οι ειδικές ζημιές που αφορούν τα ιατρικά έξοδα και την απώλεια ημερομισθίων. Περαιτέρω, παραμένει να εξεταστεί και το ζήτημα κατά πόσο θα πρέπει να επιδικαστούν τιμωρητικές ή επαυξημένες αποζημιώσεις. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Ενάγουσα, μέσω της ένορκης της ομολογίας που κατατέθηκε στο Δικαστήριο, αυτή κατάγεται από την Ουκρανία, είναι κάτοικος Λεμεσού από τον Ιούλιο του 2005, είναι ηλικίας 34 περίπου ετών και εργάζεται ως αισθητικός. Ο Εναγόμενος αναφέρει, κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 48 ετών περίπου, ήταν διαζευγμένος με τρία ανήλικα παιδιά, είχε δεσμό στο παρελθόν με γυναίκα από την Γιουγκοσλαβία με την οποία απέκτησε μια θυγατέρα. H ενάγουσα τον συνάντησε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 2006, σύναψε δεσμό μαζί του και ως αποτέλεσμα γεννήθηκε ο ανήλικος Γιάννης Ιωάννου στις 10/10/
- Στη συνέχεια η ενάγουσα αναφέρεται στη συμβίωση που είχε με τον Εναγόμενο και στον τρόπο συμπεριφοράς του και ισχυρίζεται ότι από την ημέρα που τον γνώρισε της ζητούσε χρήματα συνεχώς, δεν εργαζόταν και της ζητούσε να πληρώνει το ενοίκιο του σπιτιού στο οποίο διέμεναν. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω συμπεριφοράς του, εγκατέλειψε την κατοικία του Εναγομένου και ενοικίασε διαμέρισμα στο οποίο διαμένει με το ανήλικο τέκνο της. Στη συνέχεια αναφέρει ότι ο Εναγόμενος την παρενοχλούσε τόσο στην εργασία της όσο και στην κατοικία της και αναφέρει συγκεκριμένα περιστατικά αυτής της συμπεριφοράς του Εναγομένου. Επίσης, αναφέρεται σε καταγγελίες που προέβηκε στην Αστυνομία καθότι έπαιρνε το ανήλικο τέκνο τους για να το δει και δεν το επέστρεφε. Περαιτέρω, αναφέρει ότι ο Εναγόμενος της έστελλε απειλητικά γραπτά μηνύματα στα οποία την έβριζε και την απειλούσε ότι θα την κάνει να υποφέρει και της είπε να της επιστρέψει €20,000 για να εγκαταλείψει την Κύπρο και το παιδί της, κάτι που δεν αποδέχτηκε. Στη συνέχεια αναφέρει ότι μετά από σχετική αίτηση επικοινωνίας στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού, στις 14/12/2010 εξεδόθη εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα επικοινωνίας το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο Β στην ένορκη της ομολογία. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι στις 9/1/2011 συμμορφούμενη με το διάταγμα επικοινωνίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου παρέδωσε τον ανήλικο σε γυναίκα η οποία συζεί με τον Εναγόμενο και ενώ πήγαινε προς τη στάση λεωφορείου για να μεταβεί στην οικία της, ο Εναγόμενος την ανέμενε έξω από την εκκλησία Καθολικής και όταν τον αντιλήφθηκε προκειμένου να τον αποφύγει εισήλθε στον περίβολο της εκκλησίας. Τότε ο εναγόμενος την ακολούθησε και την κτύπησε στο πρόσωπο, τα γυαλιά ηλίου που φορούσε έπεσαν στο έδαφος, τα πάτησε με το παπούτσι του και τα έσπασε, της έσκισε το δερμάτινο παλτό της και την απείλησε ότι αν δεν αποσύρει την υπόθεση από την αστυνομία θα την σκοτώσει, παίρνοντας την με τα χέρια του από το πουκάμισο της και κουνώντας την δεξιά και αριστερά και υβρίζοντας την χυδαία. Μετά από αυτό το επεισόδιο προέβηκε σε καταγγελία στην Αστυνομία. Περαιτέρω αναφέρει ότι όταν παραλαμβάνει και παραδίδει το ανήλικο τέκνο σύμφωνα με τις πρόνοιες του προσωρινού διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου, ο Εναγόμενος στην παρουσία του ανήλικου την βρίζει χυδαία και πολλές φορές την κτυπά και την σπρώχνει με βίαιο τρόπο. Στις 18/1/2011 η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι όταν μετέβηκε στο χώρο του τυπογραφείου για να παραλάβει το ανήλικο τέκνο της, ο Εναγόμενος αρνήθηκε να συμμορφωθεί με το διάταγμα και να παραδώσει το παιδί σ' αυτή, την κτύπησε στο δεξί χέρι, στο στομάχι, την έσπρωξε και κτύπησε το κεφάλι της σε γυάλινη πόρτα, απώλεσε τις αισθήσεις της και ενώ βρισκόταν σ' αυτή την κατάσταση, την έσπρωξε στο δημόσιο δρόμο όπου υπήρχε σταθμευμένη μοτοσικλέτα στην οποία επέπεσε και αυτή και η μοτοσικλέτα στη συνέχεια έπεσαν κάτω στην άσφαλτο με κίνδυνο να κτυπηθεί από διερχόμενο αυτοκίνητο. Ακολούθως, μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Λεμεσού όπου εξετάστηκε από ιατρούς για πέντε περίπου ώρες και την επόμενη μέρα κατάγγειλε την υπόθεση στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού. Επίσης, αναφέρει ότι λόγω του ότι είχε πόνους και δεν ένιωθε καλά εξετάστηκε από Νευρολόγο καθώς και Γαστρεντερολόγο Ιατρό και υπέστηκε εξετάσεις στην Πολυκλινική ΥΓΕΙΑ. Επισυνάπτει ως τεκμήριο Γ, Ιατρικό Πιστοποιητικό του Νοσοκομείου Λεμεσού, ημερ. 16/2/2011 μαζί με σχετική απόδειξη πληρωμής του. Επίσης, επισυνάπτει ως Τεκμήριο Δ, ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Αντρέα Λ. Θεοφάνους, ημερ. 7/2/
- Περαιτέρω, η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι στις 24/1/2011 ο Εναγόμενος αρνήθηκε να συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου και να της παραδώσει το ανήλικο τέκνο με αποτέλεσμα να αποταθεί στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό για να τον εξαναγκάσει να συμμορφωθεί. Aπό τις πιο πάνω επιθέσεις, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη εγκεφαλική διάσειση, θλάση αυχένα, απώλεια συνειδήσεως, ελαφριά διανοητική σύγχυση, με την απότομη αλλαγή θέσεως της κεφαλής παρουσίαζε περιστροφικό νυσταγμό που συνοδευόταν με ζάλη και αναγούλες, δυσκαμψία αυχένα και επώδυνες κινήσεις, αγχώδεις υπερένταση, κτύπημα στο κεφάλι, εκδορές μώλωπες και σχίσματα στο δεξί της χέρι, πόνους στην κοιλιακή χώρα και την πλάτη. Ο ιατρός της έκανε εγκεφαλογράφημα και της έδωσε φαρμακευτική αγωγή, της έκανε ηλεκτροθεραπεία στον αυχένα και χρειάστηκε τέσσερις εβδομάδες για να αποθεραπευθεί. Μέχρι σήμερα ισχυρίζεται ότι συνεχίζουν να την ταλαιπωρούν πονοκέφαλοι και δυσκαμψία στον αυχένα και πόνοι στην κοιλιακή χώρα. Η κα Λια Λοϊζίδου κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου προφορικά και ανέφερε ότι είναι επιθεωρήτρια στο Επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων στη Λεμεσό εδώ και έξι χρόνια. Είπε ότι για την περίοδο Απριλίου του 2010 μέχρι το τέλος του 2010 οι δηλωμένες εβδομαδιαίες απολαβές της ενάγουσας ήταν €230 και ότι για την περίοδο Μαϊου του 2010 μέχρι Σεπτεμβρίου του 2010 οι εισφορές της είναι απλήρωτες. Ο συνήγορος της ενάγουσας αγορεύοντας, εισηγήθηκε ότι έχουν αποδειχθεί οι επιθέσεις που δέχθηκε η ενάγουσα και οι τραυματισμοί που υπέστη ένεκα αυτών. Ήταν η θέση του, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία, ότι με βάση τους τραυματισμούς της ενάγουσας ένα ποσό της τάξης των €12,000 ως γενικές αποζημιώσεις είναι δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις. Περαιτέρω, κάλεσε το Δικαστήριο όπως επιδικάσει και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Αξιολογώντας την μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από πλευράς ενάγουσας, παρατηρώ ότι αυτή έχει παραμείνει αναντίλεκτη και περαιτέρω δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος να μην την αποδεκτώ. Οι ισχυρισμοί και θέσεις της ενάγουσας ότι υπέστη τραυματισμούς από την επίθεση που δέχθηκε από τον εναγόμενο στις 18/01/2011 ενισχύονται και από το ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, τεκμήριο Γ, καθώς επίσης και από το τεκμήριο Δ. Περαιτέρω, δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος να μην αποδεχθώ την μαρτυρία της κα Λίας Λοϊζίδου, αφού αυτή περιορίστηκε να αναφέρει τα δηλωμένα εισοδήματα της ενάγουσας κατά την επίδικη περίοδο. Επομένως, αποδέχομαι ολόκληρη τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την ενάγουσα και αυτή αποτελεί τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. H αιτία αγωγής της ενάγουσας είναι το Αστικό Αδίκημα της επίθεσης το οποίο κωδικοποιείται στο άρθρο 26 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.
- Σύμφωνα με το άρθρο 26
(1)«Επίθεση συνίσταται στην εκ προθέσεως χρήση κάθε είδους βίας κατά του προσώπου άλλου, είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίνηση είτε άλλως πως, είτε άμεσα είτε έμμεσα, χωρίς τη συναίνεση του, ή με τη συναίνεση του αν η συναίνεση για αυτό λήφθηκε με απάτη, ή κατόπι απόπειρας ή απειλής με πράξη ή χειρονομία χρήσης τέτοιας βίας κατά του προσώπου άλλου αν το πρόσωπο που αποπειράται ή απειλεί τη χρήση βίας προκαλεί στον άλλο πεποίθηση η οποία εδραιώνεται σε εύλογη αιτία, ότι αυτός έχει κατά τον εν λόγω χρόνο την πρόθεση και την ικανότητα για πραγμάτωση του σκοπού αυτού.» Από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου προκύπτει ότι για να στοιχειοθετηθεί το αστικό αδίκημα της επίθεσης πρέπει να αποδειχθεί η απειλή χρήσης βίας ή η χρήση βίας, η ύπαρξη πρόθεσης και η έλλειψη συναίνεσης. Γενικά όμως, δεν απαιτείται η πρόκληση ζημιάς από την επίθεση καθότι το αδίκημα αυτό είναι αγώγιμο per se. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία της ενάγουσας προκύπτει ότι ο εναγόμενος στις 9/01/2011 επιτέθηκε εναντίον της ενάγουσας κτυπώντας την στο πρόσωπο, τραβώντας την από το πουκάμισο και κουνώντας την δεξιά και αριστερά σε δημόσιο χώρο και ενώπιον κάποιων τουριστών που υπήρχαν εκεί. Επίσης, κατά την ίδια ημερομηνία την απείλησε ότι αν δεν αποσύρει την υπόθεση από την Αστυνομία θα την σκοτώσει, προκαλώντας της το φόβο και θέτοντας σε κίνδυνο τη σωματική της ακεραιότητα. Οι πιο πάνω πράξεις του εναγομένου συνιστούν επίθεση. Επίσης, ο εναγόμενος στις 18/01/2011 κτύπησε την ενάγουσα προκαλώντας της τραυματισμούς αυτή τη φορά, για τους οποίους αναγκάστηκε να λάβει ιατρική περίθαλψη. Πέραν τούτου, τα όσα αναφέρει η ενάγουσα ότι συνέβηκαν στις 24/01/2011 θεωρώ ότι δεν είναι ικανά να στοιχειοθετήσουν το αστικό αδίκημα της επίθεσης. Δεν έγινε οποιαδήποτε απειλή για ή χρήση βίας ούτε προκύπτει να φοβήθηκε η ενάγουσα για κάτι τέτοιο. Με βάση τα πιο πάνω λοιπόν, κρίνω ότι η ενάγουσα απέδειξε ότι στις 09/01/2011 και στις 18/01/2011 ο εναγόμενος της επιτέθηκε σε δημόσιους χώρους κτυπώντας την και απειλώντας την. Το επόμενο ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι το ύψος των γενικών αποζημιώσεων που η ενάγουσα δικαιούται. Μ βάση το ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού (τεκμήριο Γ), η ενάγουσα συνέπεια της επίθεσης που δέχθηκε από τον εναγόμενο στις 18/01/2011 υπέστη θλάση αυχένος. Της δόθηκαν αναλγητικά και οδηγίες για επανεκτίμηση. Κατά την εξέταση της παρουσίαζε εκδορές στο δεξιό αντιβραχίωνα και δεξιά πηχεοκαρπική περιοχή και ερυθρότητα στην πρόσθια και οπίσθια τραχηλική περιοχή. Κεφαλή - τριχωτό κεφαλής χωρίς εξωτερικές κακώσεις, ανώδυνη με ψηλάφιση. Νευρολογικώς επικοινωνούσε πλήρως με το περιβάλλον. Επώδυνες κίνηση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, χωρίς περιορισμό όμως στην κίνηση και χωρίς νευρολογική σημειολογία κατά την εξέταση. Κίνηση αριστερού και δεξιού ημιθωρακίου συμμετρική - ανώδυνη. Κοιλία μαλακή ανώδυνη με ψηλάφιση. Έγινε ακτινολογικός έλεγχος κρανίου, αυχένος, θώρακος χωρίς εικόνα κατάγματος. Η ενάγουσα επισκέφθηκε και τον Δρ. Ανδρέα Θεοφάνους, ειδικό νευρολόγο ο οποίος αναφέρει ότι αυτή βρίσκεται υπό παρακολούθηση του από τις 19/01/2011. Κατά την εξέταση της παρουσίαζε ελαφριά διανοητική σύγχυση, με την απότομο αλλαγή θέσεως της κεφαλής παρουσίαζε περιστροφικό νυσταγμό που συνοδευόταν με ζάλη και αναγούλες, δυσκαμψία αυχένα και επώδυνες κινήσεις του κεφαλιού. Η ενάγουσα, αναφέρει το εν λόγω ιατρικό πιστοποιητικό, λόγω της ταλαιπωρίας διακατέχεται από μια αγχώδη υπερένταση. Της έγινε εγκεφαλογράφημα και δόθηκε φαρμακευτική αγωγή. Με την θεραπεία η κατάσταση της βελτιώθηκε όμως συνεχίζουν να την ταλαιπωρούν οι πονοκέφαλοι και η δυσκαμψία αυχένα και της συνεστήθη ηλεκτροθεραπεία αυχένα. Η τελική διάγνωση του εν λόγω ιατρού ήταν ότι η ενάγουσα υπέστη εγκεφαλική διάσειση, θλάση αυχένα και αγχώδης υπερένταση και η πλήρης αποθεραπεία απαιτούσε διάστημα τεσσάρων εβδομάδων. Σκοπός των γενικών αποζημιώσεων είναι η αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και ταλαιπωρίας σε χρήμα. Η επιδίκαση τέτοιων αποζημιώσεων πρέπει να είναι τέτοια που να αποζημιώνει το θύμα, στο βαθμό που είναι δυνατό, για τα τραύματα που υπέστη. Οι αποζημιώσεις είναι το μέσο για την αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και την αντιμετώπιση των δυσχερειών που επιφέρει ο τραυματισμός (βλ. Paraskevaides (Overseas) Ltd V Christofi
(1992)1 CLR 789). Για τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων οι προηγούμενες αποφάσεις για παρόμοια τραύματα δεν αποτελούν κατ' ανάγκη δεσμευτικό χαρακτήρα αλλά καθοδηγητικό (βλ. G&L Calibers Ltd V Λεμεσιανού
(2003)1 Α.Α.Δ. 948). Η επί μέρους νομολογία όμως είναι σημαντική ώστε να υπάρχει συνέπεια και βεβαιότητα (βλ. Σπύρος Μελής και Ελένη Λτδ κ.α. V Μαρίνου Σάββα Πολίτη
(2003)1 Α.Α.Δ. 590). Επίσης, η απόδοση αποζημιώσεων πρέπει να αντανακλά και να αντικατοπτρίζει την αγοραστική αξία του χρήματος σε δεδομένη στιγμή, ώστε με εύλογο τρόπο να προσεγγίζεται τουλάχιστο χρηματικά η αποκατάσταση της ζημιάς (βλ. Γεώργιος Ταμπούρα V Κυριακής Κολάνη άλλως Κίκας Κολάνη
(2008)1Α Α.Α.Δ. 384 και Lankuttis V Νικόλα
(2002)1 Α.Α.Δ. 1128). H νομολογία αποκαλύπτει μια αυξητική τάση στις αποζημιώσεις για τον ανθρώπινο πόνο και την ταλαιπωρία. Δεν πρέπει όμως οι αποζημιώσεις να υπερβαίνουν το μέτρο του κοινωνικά παραδεκτού ή να αφήνεται η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων. (βλ. Μαυροπετρή V Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66 και A. Panayides Contracting Ltd V Χαραλάμπους
(2004)1 Α.Α.Δ. 416). Τα τραύματα της ενάγουσας έχουν περιγραφεί ανωτέρω, όπως αυτά εμφαίνονται στα σχετικά ιατρικά που επισυνάπτει με την ένορκη της ομολογία. Το Δικαστήριο θα βασιστεί στα εν λόγω ιατρικά πιστοποιητικά και με βάση αυτά, στο βαθμό που είναι διαφωτιστικά, θα προχωρήσει στην επιδίκαση αποζημιώσεων. Εκείνο το οποίο προκύπτει από τα εν λόγω πιστοποιητικά είναι ότι οι τραυματισμοί της ενάγουσας δεν άφησαν οποιοδήποτε κατάλοιπο. Με βάση το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Θεοφάνους η πλήρης αποθεραπεία χρειαζόταν διάστημα τεσσάρων εβδομάδων. Το εν λόγω πιστοποιητικό φέρει ημερομηνία 07/02/2011 και αν υπολογίσουμε το χρόνο αποθεραπείας των τεσσάρων εβδομάδων που απαιτείται σημαίνει ότι τα τραύματα της ενάγουσας την ταλαιπώρησαν για 1 ½ με δύο μήνες περίπου. Επίσης, εκείνο που παρατηρείται από τα εν λόγω ιατρικά πιστοποιητικά είναι ότι οι τραυματισμοί της ενάγουσας παρουσιάζονται ελαφρώς σοβαρότεροι στο ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Θεοφάνους. Δεν θα θεωρούσα ότι συγκρούονται τα δύο πιστοποιητικά αλλά ότι αυτό του Δρ. Θεοφάνους συμπληρώνει το ιατρικό πιστοποιητικό του νοσοκομείου αφού στο τελευταίο αναφέρεται ότι δόθηκαν οδηγίες για επανεκτίμηση της κατάστασης της ενάγουσας. Περαιτέρω, φαίνεται ότι ο Δρ. Θεοφάνους παρακολουθούσε την ενάγουσα για κάποιο χρονικό διάστημα. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η ενάγουσα υπέστη εγκεφαλική διάσειση, θλάση αυχένα και αγχώδης υπερένταση και εκδορές χωρίς οποιοδήποτε μόνιμο κατάλοιπο. Στην Κασιάνα Χαραλάμπους v. Γιαννάκη Αναστασιάδη
(2003)στην οποία έκανε αναφορά ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας, η εφεσείουσα - ενάγουσα υπέστη σοβαρή κάκωση και θλαστικό τραύμα της ινιακής χώρας του κρανίου, εγκεφαλική διάσειση, σοβαρά διαστρέμματα και θλάσεις αυχένος θώρακα, ράχεως και οσφύος. Υπέφερε για αρκετό χρόνο από έντονο πόνο, χρησιμοποιούσε κολλάρο και λάμβανε ισχυρά παυσίπονα. Με την πάροδο του χρόνου η κατάσταση παρουσίασε βελτίωση, παρόλο ότι ένα χρόνο μετά το ατύχημα συνέχιζε να υποφέρει από αυχεναλγίες και μυαλγία της ραχέως, κυρίως μετά από χειρονακτική εργασία, καθώς και με καιρικές αλλαγές. Μέχρι και την ημέρα της δίκης όταν κουραστεί χρησιμοποιεί κολλάρο. Το εφετείο επικύρωσε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να επιδικάσει £3,500 ως γενικές αποζημιώσεις. Σαφώς τα τραύματα της πιο πάνω υπόθεσης ήταν σοβαρότερης μορφής γι αυτό θα πρέπει να διαχωριστεί από την παρούσα που τα τραύματα είναι ελαφρότερης μορφής και χωρίς οποιαδήποτε κατάλοιπα και περαιτέρω ταλαιπωρία. Στην Γιώργος Κωνσταντίνου v. Δέσπως Αβραάμ Σταύρου (Αρ.2)
(1995)1 Α.Α.Δ. 453 ο εφεσείων υπέστη εγκεφαλική διάσειση, θλάση και εκχυμώσεις της δεξιάς κροταφικής χώρας του τριχωτού της κεφαλής, θλάση και άλγη της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και γαστρίτιδα. Τα τραύματα στην αρχή ήταν πολύ επώδυνα, αλλά σταδιακά υποχώρησαν και ο εφεσειών συνέχισε κανονικά να εκτελεί την εργασία του. Παρέμεινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας από 29/03/1986 μέχρι 02/04/1986. Επιδικάστηκε ποσό ύψους £1,750. Στην Αρετούλλα Μερακλή και Άλλος v. Aυγερινού Ταλιώτη
(1997)1 Β Α.Α.Δ. 1148 ο εφεσίβλητος υπέστη θλάση του αυχένα και μωλώπισμα του δεξιού ώμου. Η κινητικότητα του αυχένα και δεξιού ώμου είχαν αποκατασταθεί. Επιδικάστηκε ποσό ύψους £1,500 ως γενικές αποζημιώσεις. Επίσης, στην L.P. Transberton Ltd v. Kώστας Σταύρου κ.α
(2009)1Α Α.Α.Δ. 304, ο ενάγοντας ήταν ηλικίας 37 ετών και είχε υποστεί αιμάτωμα περιοφθαλμικά του αριστερού ματιού και βλεφάρου, εγκεφαλική διάσειση και διάστρεμμα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Επιδικάστηκε το ποσό των £2,500 ως γενικές αποζημιώσεις. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αποφάσεις και τα τραύματα που αναφέρονται σε κάθε μια από αυτές, θεωρώ ότι τα τραύματα που υπέστη η ενάγουσα είναι παρόμοιας φύσης αλλά σε ελαφρότερη μορφή και το χρονικό διάστημα αποθεραπείας μικρό. Λαμβάνοντας υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες για τον καθορισμό των γενικών αποζημιώσεων θεωρώ ότι ένα ποσό της τάξης των €3,500 είναι δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις. Πέραν των ανωτέρω, η ενάγουσα αξιώνει και τιμωρητικές ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Τέτοιες αποζημιώσεις σκοπό έχουν την τιμωρία του εναγομένου για την πράξη και συμπεριφορά που επέδειξε και όχι την αποκατάσταση του ενάγοντα. Η νομολογία έχει καθιερώσει κάποιες αρχές και/ή κριτήρια που πρέπει να πληρούνται έτσι ώστε μπορούν να επιδικαστούν τέτοιου είδους αποζημιώσεις. Στην Rookes V Barnard
(1964)1 ALL ER 367 τέθηκαν κάποιοι παράμετροι και αποφασίστηκε ότι τιμωριτικές αποζημιώσεις μπορεί να απονέμονται σε τρεις κατηγορίες υποθέσεων: α) Σε περιπτώσεις καταπιεστικής, αυθαίρετης και αντισυνταγματικής ενέργειας από λειτουργούς του κράτους β) Σε περιπτώσεις πλήρους αδιαφορίας και παραγνώρισης των δικαιωμάτων του θύματος που στοχεύει στην εξασφάλιση κέρδους και γ) όταν ο νόμος ρητά επιτρέπει την επιδίκαση τιμωριτικών αποζημιώσεων. Στην Κύπρο οι αρχές αυτές που τέθηκαν στην πιο πάνω υπόθεση φαίνεται να αναγνωρίζονται και να ακολουθούνται από την Κυπριακή Νομολογία αλλά με πιο φιλελεύθερο και ευρύ τρόπο, μπορώ να πω. Στην Papakokkinou & Others V Kanther
(1982)1 C.L.R. 65 λέχθηκε ότι συμπεριφορά η οποία συνοδεύεται από αλαζονεία, θρασύτητα ή κακοβουλία, μπορεί να δικαιολογεί την επιδίκαση τιμωριτικών αποζημιώσεων, ειδικά όταν τείνει να εξευτελίσει το θύμα. Επίσης, λέχθηκε ότι επιτρέπεται η επιδίκαση τιμωριτικών αποζημιώσεων όταν η διαγωγή είναι τόσο μεμπτή και κατακριτέα που να αξίζει τιμωρίας από αστικό Δικαστήριο. Oι ίδιες αρχές επαναβεβαιώθηκαν και στην υπόθεση Βερεγγάρια Π. Παπακόκκινου ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Μαρούλλας Π. Παπακόκκινου κ.α. V Δήμου Πάφου
(1998)1 Α.Α.Δ. 634. Οι πιο πάνω αρχές δεν συγκρούονται με τα όσα αποφασίστηκαν στην Socrates Eliades V Vassos Lyssarides
(1979)1 C.L.R. 254 όπου τέτοιες αποζημιώσεις χαρακτηρίστηκαν ως επαυξημένες (aggravated), σκοπός των οποίων είναι η αποζημίωση του ενάγοντα για τα τραύματα που υπέστη στην αξιοπρέπεια και φήμη του. Και στις δύο περιπτώσεις απονέμεται ένα αυξημένο ποσό αποζημιώσεων, αυξημένο στο βαθμό που να δείχνει την αντίθεση του Δικαστηρίου προς την συμπεριφορά του εναγομένου. Σε υποθέσεις που απονέμονται τιμωρητικές αποζημιώσεις είναι λάθος να διαχωρίζονται από τις υπόλοιπες αποζημιώσεις που σκοπό έχουν να αποζημιώσουν το θύμα και θα πρέπει να επιδικάζεται ένα συνολικό πόσο μόνο. Στην παρούσα υπόθεση ο εναγόμενος επιτέθηκε της ενάγουσας κτυπώντας της και απειλώντας την σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις σε δημόσιο χώρο εξευτελίζοντας της και προσβάλλοντας την αξιοπρέπεια της με σκοπό να εξυπηρετήσει δικούς του σκοπούς. Γενικά η όλη συμπεριφορά του εναγομένου όπως έχει παρουσιαστεί με την μαρτυρία που έχει προσκομιστεί μπορεί να χαρακτηριστεί από αλαζονεία, αδιαφορώντας για τα δικαιώματα και τη σωματική ακεραιότητα της ενάγουσας. Η συμπεριφορά είναι κατακριτέα, εκδηλώθηκε χωρίς πρόκληση και κρίνω ότι είναι από τις περιπτώσεις που δικαιολογείται η επιδίκαση επαυξημένων αποζημιώσεων. Θεωρώ ότι το ποσό των €3,500 που αφορά το ύψος της αποζημίωσης για τα τραύματα της ενάγουσας θα πρέπει να αυξηθεί σε €5,000 έτσι ώστε να περιλαμβάνεται και ένα ποσό ως αποζημίωση για τα τραύματα που υπέστη η ενάγουσας στην αξιοπρέπεια της. Πέρα των ανωτέρω, η ενάγουσα αξιώνει και ειδικές αποζημιώσεις όπως τις έχει περιορίσει κατά την δίκη. Οι αποζημιώσεις αυτές πρέπει να εξειδικεύονται στην Έκθεση Απαίτησης και να αποδεικνύονται αυστηρά κατά τη δίκη. Σχετικές επί του θέματος είναι οι υποθέσεις Τηλεμάχου v. Παπακυριακού
(1986)1 Α.Α.Δ. 705, Ηρακλέους v. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239 και Κούνουνα κ.α. v. Κώστας Κυριάκου & Υιός Λτδ κ.α
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2126). Eπίσης, στο σύγγραμμα McGrecor on Damages, 15 έκδοση, παράγραφος 23, σελίδα 15 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Special damages, on the other hand, are such as the law will not infer the nature of the act. They do not follow in ordinary course. They are exceptional in their character and, therefore, they must be claimed specially and proved strictly." Αξιώνεται το ποσό των €330 ως ιατρικά έξοδα ειδικού νευρολόγου. Έχει παρουσιαστεί από την ενάγουσα σχετικό πιστοποιητικό του Δρ. Θεοφάνους στο οποίο αναφέρεται το πιο πάνω ποσό. Κρίνω ότι το κονδύλι αυτό έχει αποδειχθεί. Περαιτέρω, η ενάγουσα αξιώνει και απώλεια απολαβών για την περίοδο από Ιούλιο του 2010 μέχρι Σεπτέμβριο του 2010, όπως την έχει περιορίσει κατά τη δίκη ο συνήγορος της. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο για απόδειξη της αξίωσης αυτής είναι αυτή που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας (τεκμήριο 1) που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για απόδειξη της αγωγής της. Σε αυτή αναφέρει ότι εργάζεται ως αισθητικός και έχει εισόδημα από την εργασία της όχι κάτω από €1,500 μηνιαίως. Τον Οκτώβριο του 2009 αναφέρει άνοιξε επιχείρηση την οποία όμως έκλεισε τον Ιούλιο του
- Επίσης, ενώπιον του Δικαστηρίου είναι και η μαρτυρία της επιθεωρήτριας του Επαρχιακού Γραφείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων με την οποία φαίνεται η ενάγουσα κατά την περίοδο Ιουλίου του 2010 μέχρι Σεπτεμβρίου του 2010 να είχε δηλωμένες απολαβές στην εν λόγω υπηρεσία, ύψους €230 εβδομαδιαίος. Με τα πιο πάνω δεν έχει αποδειχθεί οποιαδήποτε απώλεια απολαβών της ενάγουσας συνέπεια των επιθέσεων που υπέστη από τον εναγόμενο. Κατ' αρχή οι επιθέσεις που δέχθηκε η ενάγουσα από τον εναγόμενο και τα τραύματα που υπέστη συνέπεια αυτών, έλαβαν χώρα τον Ιανουάριο του
- Επομένως, δεν μπορεί να αξιώνεται απώλεια απολαβών συνέπεια των εν λόγω επιθέσεων προγενέστερα. Επίσης, δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ένεκα των τραυματισμών της, η ενάγουσα αδυνατούσε να εργαστεί ούτε το Δικαστήριο μπορεί να προβεί σε τέτοιο συμπέρασμα με βάση τα ιατρικά πιστοποιητικά που έχουν παρουσιαστεί. Ούτε και η ίδια αναφέρει ότι αδυνατούσε να εργαστεί για την περίοδο που αξιώνει απώλεια απολαβών αλλά ούτε και διευκρινίζει πώς καθορίζεται αυτή η περίοδος που αξιώνει απώλεια απολαβών και για ποιο λόγο. Δεν θεωρώ ότι χρειάζεται να επεκταθώ άλλο αναφορικά με το ζήτημα αυτό. Είναι φανερό ότι δεν έχει αποδειχθεί η εν λόγω ζημιά και δεν μπορεί να επιδικαστεί. Συνυπολογίζοντας όλα τα ανωτέρω, η ενάγουσα δικαιούται το ποσό των €5,000 ως γενικές αποζημιώσεις όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω πλέον το ποσό των €330 ως ειδικές αποζημιώσεις. Εν όψει της μικρής διαφοράς που υπάρχει από την γένεση του αγώγιμου δικαιώματος μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, θεωρώ ορθό τα πιο πάνω ποσά να φέρουν νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €5,330 πλέον νόμιμο τόκο από 09/02/2011 μέχρι εξόφλησης πλέον τα έξοδα της αγωγής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other actions / Final Αναφορά: Πολιτική / epithesi cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο