← Κύπρος

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Πανίκου Νικολαϊδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 2198/07, 07.07.2011

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Πανίκου Νικολαϊδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 2198/07, 07.07.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A208 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2198/07 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων και

  1. Πανίκου Νικολαϊδη, εκ Λεμεσού
  2. Χρίστου Λιμνατίτη, εκ Λεμεσού
  3. Georgetta Νικολαϊδη, εκ Λεμεσού Εναγόμενων -------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 07.07.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντες: κα Ναθαναήλ (κ. Μ. Μαστορούδης για να ακούσει απόφαση) Για εναγόμενο 2: κα Α. Δημητρίου (κα Μ. Ηλία για να ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον του εναγόμενου 2 το ποσό των ΛΚ7.800 πλέον τόκο προς 9% από 08.
  4. -01.12.2003 και τόκο 12% από 02.12.2003 μέχρι εξοφλήσεως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των τόκων δύο φορές το χρόνο στις 30.
  5. και 30.
  6. ως προνοείται από το Νόμο 160

(1)/
  1. Με βάση την έκθεση απαίτησης τους οι ενάγοντες αξιώνουν τα πιο πάνω ποσά από τον εναγόμενο δυνάμει συμφωνίας εγγυήσεως ημερομηνίας 08.08.2000 με την οποία ο εναγόμενος 2 εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις του εναγόμενου 1 είτε οι υποχρεώσεις αυτές είναι παρούσες ή μελλοντικές είτε αυτές κατέστησαν ή ενδέχεται να καταστούν απαιτητές είτε είναι προσωπικές ή κοινές με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο και είτε είναι άμεση ή έμμεση. Οι ενάγοντες έχουν εκδώσει απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 3 και η υπόθεση έχει προχωρήσει σε ακροαματική διαδικασία μόνο για τον εναγόμενο
  2. Ο εναγόμενος 2 καταχώρησε Υπεράσπιση με την οποία παραδέχεται ότι υπέγραψε τη συμφωνία εγγύησης ημερομηνίας 08.08.
  3. Αρνείται όμως τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις παραγράφους 2(α)-2(δ) της έκθεσης απαίτησης και ισχυρίζεται ότι η συμφωνία ημερομηνίας 20.11.2001 μεταξύ των εναγόντων και του εναγόμενου 1 έγινε κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας εγγυήσεως ημερομηνίας 08.08.2000, ότι οι συμφωνίες ημερομηνίας 08.08.2000 και 20.11.2001 δεν είναι νομικά δεσμευτικά έγγραφα γι΄ αυτόν και με την συμφωνία ημερομηνίας 20.11.2001 τροποποιήθηκαν ουσιαστικοί όροι της συμφωνίας ημερομηνίας 08.08.2000 την οποία έχουν καταστήσει εξ απαρχής άκυρη. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός στην Υπεράσπιση ότι η μεταφορά του χρεωστικού υπολοίπου της πιστωτικής κάρτας του εναγόμενου 1 και η χρέωση στο υπόλοιπο τρεχούμενου λογαριασμού έγινε παράτυπα, αντικανονικά και κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας ημερομηνίας 08.08.
  4. Στη συνέχεια αναφέρει στην Υπεράσπιση του ότι η χρέωση τόκου έγινε κατά παράβαση του Περί Τόκων Νόμου και οι ενάγοντες προέβαιναν σε παράνομες χρεώσεις. Τέλος στην παράγραφο 9 της Υπεράσπισής του ισχυρίζεται ότι ποτέ οι ενάγοντες δεν τον κάλεσαν να εξοφλήσει το αξιούμενο ποσό και δεν έχουν τερματίσει νομότυπα τις αναφερόμενες συμφωνίες. Ως εκ τούτου ζητά την απόρριψη της αγωγής. Οι ενάγοντες για να αποδείξουν την υπόθεση τους κάλεσαν συνολικά τέσσερις μάρτυρες και κατέθεσε στο Δικαστήριο και ο εναγόμενος
  5. Κατατέθηκαν συνολικά 13 τεκμήρια εκ των οποίων το τεκμήριο Α1 και το τεκμήριο 12 αποτελούν τις γραπτές δηλώσεις της ΜΕ1 και του εναγόμενου
  6. Αμφότεροι οι δικηγόροι με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις αφού έκαμαν αναφορά στη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και σε νομολογία επί των θεμάτων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις η κάθε πλευρά ζήτησε όπως το Δικαστήριο κάνει αποδεκτή την εισήγηση της και απορρίψει την άλλη. Αναφορά στις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων θα κάνω όπου είναι αναγκαίο πιο κάτω. Η πρώτη μάρτυρας των εναγόντων είναι η Παμπίνα Θεοφίλου η οποία είναι τοποθετημένη στο τμήμα προβληματικών λογαριασμών των εναγόντων και είναι μία από τις υπεύθυνες για την εποπτεία και τον έλεγχο κίνησης των χρεωστικών λογαριασμών των πελατών μεταξύ των οποίων είναι και ο λογαριασμός των εναγομένων. Η κυρίως εξέταση της αποτελείτο από γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο Α1 και κατέθεσε συνολικά εννέα τεκμήρια. Η μαρτυρία της ουσιαστικά αφορούσε το τεκμήριο 5 που είναι η εγγύηση των εναγομένων 2 ημερομηνίας 08.08.2000, τα τεκμήρια 6 και 7 που αφορούσαν επιστολές που ως ισχυρίζεται έχουν αποσταλεί από την υπηρεσία της στους εναγόμενους και στα τεκμήρια 8 και 9 τα οποία αποτελούν το μεν τεκμήριο 8 κατάσταση επίδικου λογαριασμού σε σχέση με το οφειλόμενο υπόλοιπο που προκύπτει από την εγγύηση του εναγόμενου 2 και το τεκμήριο 9 που αποτελεί να αναλυτική κατάσταση του επίδικου λογαριασμού σε συνάρτηση με το χρεωστικό υπόλοιπο του εναγόμενου
  7. Μπορώ να πω ότι η αντεξέταση που υποβλήθηκε η μάρτυρας αφορούσε τα πιο πάνω έγγραφα τόσο για τη συμφωνία εγγύησης όσο και για την αποστολή ή όχι των τεκμηρίων 6 και 7 αλλά και τις καταστάσεις λογαριασμών. Ο ΜΕ2 Κυριάκος Γεωργίου ανέφερε ότι είναι στην υπηρεσία των εναγόντων και την περίοδο μεταξύ 2000-2001 εργάζετο στο υποκατάστημα της λεωφόρου Αρχ. Μακαρίου στη Λεμεσό και είναι αυτός που έχει ετοιμάσει τα τεκμήρια 2 και 5 και αργότερα ετοίμασε το τεκμήριο 4 με βάση τις εγκρίσεις που είχε λάβει από την τράπεζα τεκμήρια 1 και
  8. Θέση του είναι ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 προσήλθαν στην τράπεζα και ότι αυτός αφού ανέγνωσε το περιεχόμενο των τεκμηρίων υπογράφτηκαν από τους εναγόμενους χωρίς καμιά ένσταση. Αρνήθηκε ότι δεν ήταν παρών κατά την υπογραφή των τεκμηρίων και τόνισε ότι ήταν παρών καθότι τα έγγραφα φέρουν τη σφραγίδα και υπογραφή . Επέμενε ότι ο εναγόμενος 2 υπέγραψε την εγγύηση αφού προηγουμένως του έδειξε και τα τεκμήρια 1 και
  9. Πρόσθεσε τέλος ότι η εγγύηση του εναγόμενου 2 θεωρείτο συνεχής κατά την κρίση της τράπεζας. Η ΜΕ3 Νικολέττα Καραπαναγιώτη αναφέρθηκε στην επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 16.12.2003 η οποία φέρει την υπογραφή της και είναι το τεκμήριο 6 και ανέφερε ότι οι επιστολές τερματισμού και προ τερματισμού αποστέλλονται στην τελευταία διεύθυνση που κοινοποίησε ο πελάτης. Επίσης κατέθεσε ως τεκμήριο 10 επιστολή ημερομηνίας 01.12.2003 που ως ισχυρίστηκε εστάλη και στους τρεις εναγόμενους. Εξήγησε στο Δικαστήριο τον τρόπο με τον οποίο αποστέλλονται οι συστημένες επιστολές προς τους πελάτες. Ο ΜΕ4 Κώστας Σιαπαχά ανεγνώρισε στα τεκμήρια 3 και 4 την υπογραφή του και ανέφερε ότι οι ενάγοντες προχώρησαν στην αύξηση του ορίου τρεχούμενου λογαριασμού του εναγόμενου 1 με τη λήψη περαιτέρω εξασφαλίσεων και συγκεκριμένα εγγύησης ύψους ΛΚ18.000 από την εναγόμενη 3 και ασφαλιστική κάλυψη από τον εναγόμενο
  10. Τόνισε ότι η αύξηση του ορίου στηρίζετο και στις λοιπές εξασφαλίσεις που υπήρχαν και ανέφερε με έμφαση ότι βασίζετο και στην εγγύηση του εναγόμενου
  11. Κατέθεσε ως τεκμήριο 11 επιστολή ημερομηνίας 27.08.2003 την οποία υπέγραψε ο ίδιος και ισχυρίστηκε ότι το τεκμήριο 11 κοινοποιήθηκε και στον εναγόμενο
  12. Ο εναγόμενος 2 κατέθεσε ενόρκως. Η κυρίως εξέταση του αποτελείτο από γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  13. Παραδέχθηκε ότι υπέγραψε το τεκμήριο 5 καθώς επίσης ότι διάβασε τόσο το τεκμήριο 5 όσο και τα έγγραφα που υπέγραψε ο εναγόμενος
  14. Ανέφερε ότι δεν γνώριζε για το ενδεχόμενο πιθανής αύξησης του ορίου και τρεχούμενου λογαριασμού του εναγόμενου 1 και ότι ουδέποτε ενημερώθηκε για την παραχωρηθείσα αύξηση στον επίδικο λογαριασμό. Ισχυρίστηκε ότι παρά το γεγονός ότι λαμβάνει όλη την αλληλογραφία του στη διεύθυνση που ως ισχυρίζεται οι ενάγοντες έχουν αποστείλει τις επιστολές δεν έχει παραλάβει οποιοδήποτε από τα τεκμήρια και συγκεκριμένα τα τεκμήρια 6, 7,10 και
  15. Μελετώντας ιδιαίτερα τη μαρτυρία όπως έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτό που καταλήγω είναι ότι η διαφορά των διαδίκων δεν είναι επί της αξιοπιστίας ή μη των μαρτύρων αλλά της ερμηνείας του κειμένου της εγγυήσεως. Φυσικά η αξιοπιστία των μαρτύρων είναι αναγκαία όχι για την ερμηνεία της συμφωνίας εγγυήσεως, και των υπόλοιπων συμφωνιών, είναι αναγκαία για θέματα της ταχυδρόμησης και παραλαβής των επιστολών και συγκεκριμένα του τερματισμού της συμφωνίας καθώς και της απόδειξης των υπολοίπων με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί. Εξετάζοντας λοιπόν με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία που έχουν προσκομίσει οι ενάγοντες δεν διαπιστώνω σοβαρές αντιφάσεις ή κενά τα οποία να εκμηδενίζουν τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Όμως το ίδιο ισχύει και για τη μαρτυρία που έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ο εναγόμενος 2 παρά το γεγονός ότι μέρος της μαρτυρίας του έρχεται σε αντίθεση με το περιεχόμενο του κειμένου της υπεράσπισης η οποία αποτελεί κατά το πλείστο άρνηση είναι όμως η μαρτυρία του πολύ πιο κοντά στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης πλην του θέματος παραλαβής των επιστολών. Επί των θεμάτων λοιπών τόσο της απόδειξης των υπολοίπων όσο και ταχυδρόμησης και παραλαβής των επιστολών θα κάμω αναφορά πιο κάτω. Με βάση την κοινά αποδεκτή μαρτυρία η οποία διαπιστώνεται τόσο μέσα από τα τεκμήρια 1-5 αλλά και τη στάση που έχει τηρήσει η υπεράσπιση διαπιστώνονται τα ακόλουθα: ότι στις 08.08.2000 υπεγράφη συμφωνία μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων 1 για παροχή στον εναγόμενο 1 τρεχούμενου λογαριασμού το ύψος του οποίου με βάση το τεκμήριο 1 θα ήταν ΛΚ3.500 και θα υπήρχε προσωπική εγγύηση του εναγόμενου 2 εκ ΛΚ7.800 και το επιτόκιο θα είναι 8% το χρόνο και ο τόκος θα υπολογίζεται και θα καταβάλλεται στις 30.
  16. και 31.
  17. κάθε χρόνο. Όλες οι χρεώσεις θα κεφαλαιοποιούνται στις 30.
  18. και 31.
  19. κάθε χρόνο. Ο εναγόμενος 2 στις 08.08.2000 υπέγραψε συμφωνία εγγυήσεως με την οποία εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις του εναγόμενου 1 είτε αυτές είναι παρούσες ή μελλοντικές είτε κατέστησαν ή πιθανόν να καταστούν απαιτητές και θα ευθύνετο με βάση την εγγύηση για το ποσό των ΛΚ7.800 επιπλέον τόκους. Στις 20.11.2001 οι ενάγοντες και ο εναγόμενος 1 υπέγραψαν νέα συμφωνία για να παρέχει ή να συνεχίσει να παρέχει δάνεια σε τρεχούμενο λογαριασμό και οι διευκολύνσεις που εδόθηκαν θα χρεώνονται με κυμαινόμενο επιτόκιο 1.200 εκατοστιαίες μονάδες και ο τόκος θα ανέρχεται στις 7.200 ποσοστιαίες μονάδες το χρόνο. Όλες οι χρεώσεις θα κεφαλαιοποιούνται κάθε έξι μήνες, κάθε 30.06 και 31.
  20. κάθε χρόνο. Με βάση το τεκμήριο 3 που αποτελεί την έγκριση των εναγόντων υπήρξε αύξηση του ορίου του τρεχούμενου λογαριασμού από ΛΚ3.500 σε ΛΚ10.000 και οι εξασφαλίσεις αποτελούνται από προσωπική εγγύηση της εναγόμενης 3 εκχώρηση δικαιωμάτων επί του ασφαλιστικού συμβολαίου ζωής με αρ. 90/0045920 για ΛΚ50.000 καθώς και λοιπές κατεχόμενες εξασφαλίσεις. Έχει διαπιστωθεί μέσα από τη μαρτυρία ότι η αύξηση του ορίου του τρεχούμενου λογαριασμού του εναγόμενου 1 από ΛΚ3.500 σε ΛΚ10.000 καθώς και η υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 20.11.2001 έγιναν μεταξύ των εναγόντων και του εναγόμενου 1 χωρίς ο εναγόμενος 2 να ενημερωθεί γι΄ αυτό. Αμφότεροι οι συνήγοροι στην αγόρευση τους έκαναν ιδιαίτερη αναφορά στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. T.J & Sons Importing Ltd κ.ά.
(2004)1 Α.Α.Δ.
  1. Η μεν ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων τόνισε ότι η παρούσα υπόθεση θα πρέπει να διαχωριστεί από την ανωτέρω υπόθεση γιατί στην μεν υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (ανωτέρω) ο εφεσίβλητος 2 εγγυήθηκε την πρωτοφειλέτιδα εφεσίβλητη 1 εταιρεία για τρεχούμενο λογαριασμό που παραχώρησαν οι ενάγοντες εφεσείοντες στις 10.04.1992 και στις 24.05.1996 υπεγράφη μεταξύ των εφεσειόντων και της εφεσίβλητης 1 συμφωνία δανείου για ποσό ΛΚ8.200 μέρος του οποίου χρησιμοποιήθηκε για εξόφληση του υφιστάμενου λογαριασμού. Το Ανώτατο Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη την πρόθεση των μερών κατέληξε ότι η εγγύηση της εφεσίβλητης 2 δεν ήταν συνεχής και ότι και στην περίπτωση που ήταν συνεχής έπαψε να δεσμεύει τον εγγυητή αφού υπήρχε εξόφληση του τρεχούμενου λογαριασμού. Είναι δε η θέση της ότι στην παρούσα υπόθεση δεν υπήρξε εξόφληση λογαριασμού. Η παραχώρηση που δόθηκε στον πρωτοφειλέτη αφορούσε αύξηση του τρεχούμενου λογαριασμού από ΛΚ3.500 σε ΛΚ10.000 και δεν αποτέλεσε ποτέ καινούρια και/ή ξεχωριστή συμφωνία ώστε να δικαιολογεί τους ισχυρισμούς του εναγόμενου 2 ότι η εγγύηση του έπαψε να ισχύει με τη συναρμολόγηση των τεκμηρίων 3 και
  2. Αντίθετη ήταν η θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου του εναγόμενου 2 η οποία τόνισε ότι με βάση την υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (ανωτέρω) το ζητούμενο στην παρούσα υπόθεση ήταν να διακριβωθεί ποια ήταν η πρόθεση των μερών όταν υπογράφετο η εγγύηση του εναγόμενου 2 και θέση της ότι η εγγύηση του εναγόμενου 2 αφορούσε τη συμφωνία τεκμήριο 2 και ότι πρόθεση των μερών με την υπογραφή τεκμήριο 4 ήταν να δημιουργήσουν μια νέα συμφωνία ως αποτέλεσμα της έγκριση του δανείου του εναγόμενου 1 για αύξηση του ορίου με την υπογραφή της νέας συμφωνίας στην οποία οι συμβαλλόμενοι συμφώνησαν ότι η μεταξύ τους σχέση θα ρυθμιζόταν πλέον από αυτή. Καταλήγει ότι η πρόθεση των μερών δεν μπορούσε να είναι διαφορετική από το τι διατυπώθηκε γραπτώς στη συμφωνία τεκμήριο 4 διαφορετικά ποια θα ήταν η αναγκαιότητα της υπογραφής της συμφωνίας τεκμήριο
  3. Φαίνεται μέσα από τη μαρτυρία της Παμπίνας Θεοφίλου (ΜΕ1) ότι με βάση την συμφωνία ημερομηνίας 08.08.2000 και την απόφαση έγκρισης ημερομηνίας 07.08.2000 οι ενάγοντες είχαν ανοίξει στον εναγόμενο 1 τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. 0331-11-039017 του οποίου ο αριθμός άλλαξε σε 0384-22-035947 όταν αυξήθηκε το όριο στον εν λόγω λογαριασμό από ΛΚ3.500 σε ΛΚ10.
  4. Το Δικαστήριο άνετα μπορεί να αντλήσει κατεύθυνση από την υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (ανωτέρω) σε σχέση με το θέμα που αφορά την εγγύηση που υπέγραψε ο εναγόμενος
  5. Διαπιστώνεται μέσα από τη μαρτυρία και συγκεκριμένα τη μαρτυρία του ΜΕ2 ότι ανάγνωσε στον πρωτοφειλέτη όσο στον εγγυητή την απόφαση της τράπεζας τεκμήριο 1 και προχώρησαν και οι δύο στην υπογραφή ο μεν εναγόμενος 1 του τεκμηρίου 2 και ο εναγόμενος 2 του τεκμηρίου 5 χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε αντίδραση. Συνεπώς είναι γεγονός ότι ο εναγόμενος 2 κατά το χρόνο δημιουργίας της επίδικης συμφωνίας εγγύησης γνώριζε ότι οι διευκολύνσεις που θα δίνονταν στον εναγόμενο 1 ήταν η παροχή τρεχούμενου λογαριασμού το όριο του οποίου θα ανερχόταν στις ΛΚ3.
  6. Επομένως καταλήγω στο συμπέρασμα ότι πρόθεση των μερών ήταν η παροχή εγγύησης σε σχέση με τον τρεχούμενο λογαριασμό ο οποίος καλύπτετο από συγκεκριμένους όρους και μεταξύ άλλων ότι το επιτόκιο θα ήταν επί του παρόντος 8%. Πέραν τούτου διαπιστώνεται ακόμη ότι και σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία της ΜΕ2 ότι με την υπογραφή της συμφωνίας, τεκμήριο 4, κατόπιν της έγκρισης των εναγόντων για εγκριθείσες και επανεγκριθείσες πιστωτικές διευκολύνσεις τεκμήριο 3 υπήρξε και αλλαγή του αριθμού του τρεχούμενου λογαριασμού του εναγόμενου
  7. Συγκεκριμένα η ΜΕ1 Παμπίνα Θεοφίλου στην παράγραφο 6 της γραπτής της δήλωσης αναφέρει:
  8. Με βάση τη συμφωνία ημερομηνίας 08.08.2000 και την απόφαση/έγκριση ημερομηνίας 07.08.2000 οι ενάγοντες είχαν ανοίξει στον εναγόμενο 1 τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. 0331-11-039017, του οποίου ο αριθμός άλλαξε σε 0384-22-035947 όταν αυξήθηκε το όριο στον εν λόγω λογαριασμό από £3.500 σε £10.000». Συνεπώς και αυτός ο αριθμός του λογαριασμού δεν είναι ο ίδιος με βάση την αρχική συμφωνία. Είναι δε κοινά αποδεχτό ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε ενημέρωση του εναγόμενου 2 τόσο για την υπογραφή της δεύτερης συμφωνίας, την τροποποίηση των όρων της αρχικής συμφωνίας. Στην υπόθεση Archbold Invest. Ltd κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1084 έχει αποφασιστεί ότι: «Οι αυξήσεις χρεωστικού ορίου που παραχωρήθηκαν είναι στα πλαίσια εφαρμογής και λειτουργίας της συμφωνίας τεκμήριο 1 (η οποία αποτελεί τη συμφωνία παραχώρησης τραπεζικών διευκολύνσεων σε τρεχούμενο λογαριασμό χωρίς προκαθορισμένο ποσό) και με κανένα τρόπο δεν επηρεάζουν την ευθύνη των εγγυητών». Στην υπό εκδίκαση υπόθεση υπάρχει ειδοποιός διαφορά με την ανωτέρω υπόθεση από τη στιγμή που για την αύξηση του ορίου υπογράφηκε νέα συμφωνία με τον εναγόμενο 1 και με διαφορετικούς όρους όπως πιο πάνω αναφέρεται. Ως εκ τούτου καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η συμφωνία εγγύησης τεκμήριο 5 μεταξύ των εναγόντων και του εναγόμενου 2 έπαψε να είναι δεσμευτική προς τον εναγόμενο 2 με την υπογραφή νέας συμφωνίας, τεκμήριο 4, μεταξύ των εναγόντων και του εναγόμενου
  1. Όπως πιο πάνω αναφέρω η νέα συμφωνία η οποία υπογράφτηκε με βάση τους όρους που εγκρίθηκαν από τους ενάγοντες, τεκμήριο 3, ήταν με διαφορετικούς όρους και με νέο αριθμό λογαριασμού. Παρά την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου θα προχωρήσω στην εξέταση αν οι ενάγοντες έχουν αποδείξει το οφειλόμενο ποσό που ως ισχυρίζονται οφείλει ο εναγόμενος
  2. Προς τούτο οι ενάγοντες έχουν καταθέσει το τεκμήριο 8 και το τεκμήριο 9 που αποτελούν καταστάσεις λογαριασμού. Η ΜΕ1 επί του θέματος αυτού αναφέρει ότι η καταστάσεις λογαριασμού έχουν παραχθεί και εκτυπωθεί από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή μετά από εντολή της και ελέγχθηκαν από αυτή με την αρχική καταχώρηση του ηλεκτρονικού υπολογιστή και διαπίστωσε ότι είναι ορθά. Είναι γεγονός ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε ένσταση ως προς τον τρόπο που έχουν παραχθεί και δεν υπήρξε ένσταση ως προς την καταχώρηση των τεκμηρίων. Επί του περιεχομένου όμως των εγγράφων η μάρτυρας έχει αντεξετασθεί. Επί των συγκεκριμένων θεμάτων η μάρτυρας ανέφερε ότι η κατάσταση λογαριασμού αποστέλλετο στον εναγόμενο 1 και όχι στον εναγόμενο
  3. Για συγκεκριμένη χρέωση στο τεκμήριο 9 η μάρτυρας ανέφερε ότι είναι το υπόλοιπο της κάρτας που αφορούσε τον εναγόμενο 1 και έχει κλείσει. Δεν γνωρίζει αν στο ποσό των ΛΚ4.000 που έγινε η χρέωση και αφορούσε την κάρτα υπήρχε ή όχι ανατοκισμός, δεν γνωρίζει αν ο εναγόμενος 2 ενημερώθηκε για τη χρέωση της κάρτας, δεν γνωρίζει γιατί επιτράπηκε η υπέρβαση του ορίου, δεν γνωρίζει αν ο εναγόμενος 2 ενημερώθηκε για την υπέρβαση. Μελετώντας με ιδιαίτερη προσοχή τα τεκμήρια 8 και 9 και μη έχοντας οποιαδήποτε άλλη επεξήγηση επί των υπολοίπων που αναφέρονται σ΄ αυτά το Δικαστήριο εξετάζοντας τα τεκμήρια 8 και 9 διαπιστώνει τα ακόλουθα. Στο τεκμήριο 8 δεν δίνεται οποιαδήποτε επεξήγηση γιατί θέτει ως αρχικό υπόλοιπο στις 18.12.2001 το ποσό της εγγύησης του εναγόμενου
  4. Δεν εξηγεί πώς και γιατί έχει αποφασιστεί η αλλαγή του επιτοκίου από 8% σε 9% και τέλος έρχεται σε αντίθεση με τη μαρτυρία της ΜΕ1 ότι το ποσό που απαιτείται από τον εναγόμενο 2 είναι το ποσό των €25.791,88 πλέον τόκο 8,5% επί του ποσού των €13.327,
  5. Στις καταστάσεις λογαριασμού τεκμήριο 9 πουθενά δεν υπάρχει ως υπόλοιπο στις 18.12.2001 ΛΚ7.
  6. Εν αντιθέσει στις 14.12.2001 το υπόλοιπο είναι ΛΚ7.635,18, στις 17.12.2001 είναι ΛΚ7.645,18, στις 18.12.2001 το υπόλοιπο είναι ΛΚ 7.705,18 και αργότερα γίνεται ΛΚ8.014,
  7. Συνεπώς πουθενά δεν υπάρχει ως υπόλοιπο το ΛΚ7.
  8. Συνεπώς πουθενά δεν αποδεικνύεται με επάρκεια το υπόλοιπο που όφειλε ο εναγόμενος 1 και κατ΄ επέκταση ο εναγόμενος 2 με βάση την εγγύηση του ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να καταλήξει και να εκδώσει απόφαση για το ύψος της εγγύησης του εναγόμενου
  9. Βλέπε Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Έλλης Σταυρινού
(2005)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. Τέλος επί του θέματος που αφορά τις επιστολές των εναγόντων προς τον εναγόμενο 2 εξετάζοντας με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία που έχει τεθεί επί του θέματος αυτού και ουσιαστικά και οι υπόλοιποι μάρτυρες που έχουν κληθεί από τους ενάγοντες τόσο ο ΜΕ2 όσο και οι ΜΕ3 και ΜΕ4 το ουσιαστικότερο μέρος της μαρτυρίας τους αφορούσε τη σύνταξη και ταχυδρόμηση των επιστολών που έχει καταθέσει ως τεκμήρια η ΜΕ1 και συγκεκριμένα τα τεκμήρια 6, 7 αλλά και αργότερα τα τεκμήρια 10 και 11 αυτό που καταλήγω είναι ότι με την προσκομισθείσα μαρτυρία τα τεκμήρια 6, 7, 10 και 11 έχουν ταχυδρομηθεί στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του εναγόμενου
  2. Καταλήγω σ΄ αυτό το συμπέρασμα καθότι πρόκειται για επιστολές οι οποίες ετοιμάζονται από τους ενάγοντες και ουσιαστικά έχουν ακολουθήσει την νενομισμένη οδό για αποστολή προς τους παραλήπτες. Όλοι οι μάρτυρες έχουν τονίσει ότι στις περιπτώσεις που οι επιστολές επιστρέφονται υπάρχει στο φάκελο των πελατών οι σχετικές ειδοποιήσεις. Ο εναγόμενος 2 παραδέχεται ότι η διεύθυνση αλληλογραφίας που είχε δώσει στους ενάγοντες είναι η διεύθυνση που αναφέρεται στα τεκμήρια 6 και 7 και ότι παραλαμβάνει την αλληλογραφία που αποστέλλεται σ΄ αυτή τη διεύθυνση. Με βάση τα όσα έχει αναφέρει δεν έχει πείσει το Δικαστήριο ότι δεν παραλήφθηκαν οι πιο πάνω αναφερόμενες επιστολές. Η μαρτυρία των εναγόντων υποδηλεί ότι οι επιστολές είχαν αποσταλεί κανονικά και η μη επιστροφή του συνιστά εκ πρώτης όψεως απόδειξη ότι είχαν παραδοθεί στα πρόσωπα στα οποία απευθύνονταν. Ειδικά το θέμα ότι δεν έχουν επιστραφεί έχει παραμείνει αναντίλεκτο. Φυσικά παρά την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου όσον αφορά την ταχυδρόμηση των επιστολών για τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω και αφορούν την εγγύηση του εναγόμενου 2 καθώς και το υπόλοιπο του λογαριασμού του οποίου η απόδειξη ευρίσκεται στους ώμους των εναγόντων δεν έχω άλλη επιλογή από το να απορρίψω την αγωγή με έξοδα υπέρ του εναγόμενου 2 και εναντίον των εναγόντων ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other action/Final Αναφορά: Πολιτική - Συμφωνία εγγύησης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.